Mahābhārata · Adhyāya 13.218
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.218.1
भगवन्देवदेवेश त्र्यक्ष भो वृषभध्वज ।
मानुषास्त्रिविधा देव दृश्यन्ते सततं विभो ॥ १३.२१८.१ ॥
Ó bem-aventurado, deus dos deuses, senhor, de três olhos, de bandeira do touro! Ó deus, ó poderoso, os homens são constantemente vistos em três tipos.
13.218.2
आसीना एव भुञ्जन्ते स्थानैश्वर्यपरिग्रहैः ।
अपरे यत्नपूर्वं तु लभन्ते भोगसङ्ग्रहम् ॥ १३.२१८.२ ॥
Alguns desfrutam sentados, obtendo posição e poder; outros, com esforço, obtêm um acúmulo de prazeres.
13.218.3
अपरे यतमानाश्च न लभन्ते तु किञ्चन ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२१८.३ ॥
E outros, embora se esforcem, não obtêm absolutamente nada. Pela maturação de que ação isso acontece? Deves declará-lo a mim.
13.218.4
न्यायतस्त्वं महाभागे श्रोतुकामाऽसि भामिनि ॥ १३.२१८.४ ॥
Com justiça, ó muito afortunada, ó radiante senhora, desejas ouvir.
13.218.5
ये लोके मानुषा देवि दानधर्मपरायणाः ।
पात्राणि विधिवज्ज्ञात्वा दूरतोप्यनुमानतः ॥ १३.२१८.५ ॥
Ó deusa, aqueles homens no mundo que se dedicam ao dever da doação, tendo reconhecido segundo a regra os dignos receptores, mesmo de longe, por inferência.
13.218.6
अभिगम्य स्वयं तत्र ग्राहयन्ति प्रसाद्य च ।
दानादि चेङ्गितैरेव तैरविज्ञातमेव वा ॥ १३.२१८.६ ॥
Indo eles mesmos até lá e agradando-os, fazem com que a dádiva e o resto sejam aceitos; apenas por sinais, ou mesmo sem que os destinatários o saibam.
13.218.7
पुनर्जन्मनि ते देवि तादृशाः शोभना नराः ।
अयत्नतस्तु तान्येव फलानि प्राप्नुवन्त्युत ॥ १३.२१८.७ ॥
Ó deusa, no renascimento, tais homens afortunados obtêm esses mesmos frutos sem esforço.
13.218.8
आसीना एव भुञ्जन्ते भोगान्सुकृतभोगिनः ॥ १३.२१८.८ ॥
Os que desfrutam do fruto das boas ações gozam de seus prazeres mesmo sentados.
13.218.9
अपरे ये च दानानि ददत्येव प्रयाचिताः ।
यदायदाऽर्थिने दत्त्वा पुनर्दानं च याचिताः ॥ १३.२१८.९ ॥
Outros dão dádivas quando são pedidos, e sempre que, tendo dado a um suplicante, são de novo solicitados a dar.
13.218.10
तावत्कालं ततो देवि पुनर्जन्मनि ते नराः ।
यत्नतः श्रमसंयुक्ताः पुनस्तान्प्राप्नुवन्ति च ॥ १३.२१८.१० ॥
Ó deusa, por todo esse tempo, depois, no renascimento, esses homens, unidos ao esforço e à fadiga, os obtêm de novo.
13.218.11
याचिता अपि केचित्तु अदत्त्वैव कथञ्चन ।
अभ्यसूयापरा मर्त्या लोभोपहतचेतसः ॥ १३.२१८.११ ॥
Alguns, embora pedidos, não dão nada; esses mortais, dados à inveja, têm a mente ferida pela cobiça.
13.218.12
ते पुनर्जन्मनि शुभे यतन्तो बहुधा नराः ।
न प्राप्नुवन्ति मनुजा मार्गन्तस्तेऽपि किञ्चन ॥ १३.२१८.१२ ॥
Ó venturosa, no renascimento, esses homens, esforçando-se de muitas maneiras, nada obtêm; mesmo buscando, nada encontram.
13.218.13
नानुप्तं रोहते सस्यं तद्वद्दानफलं विदुः ।
यद्यद्ददाति पुरुषस्तत्तत्प्राप्नोति केवलम् ॥ १३.२१८.१३ ॥
Como a colheita não cresce sem ser semeada, assim conhece o fruto da dádiva: o que o homem dá, isso somente obtém.
13.218.14
इति ते कथितं देवि भूयः श्रोतुं किमिच्छसि ॥ १३.२१८.१४ ॥
Assim te foi contado, ó deusa. O que mais desejas ouvir?
13.218.15
भगवन्भगनेत्रघ्न केचिद्वार्धकसंयुताः ।
अभोगयोग्यकाले तु भोगांश्चैव धनानि च ॥ १३.२१८.१५ ॥
Ó Senhor, destruidor dos olhos de Bhaga, alguns, unidos à velhice, obtêm prazeres e riquezas num tempo impróprio para desfrutá-los.
13.218.16
लभन्ते स्थविरा भूता भोगैश्वर्यं यतस्ततः ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२१८.१६ ॥
Mesmo envelhecidos, obtêm prazeres e domínio aqui e ali. Pela maturação de qual karma isso acontece? Deverias declará-lo a mim.
13.218.17
हन्त ते कथयिष्यामि शृणु तत्वं समाहिता ॥ १३.२१८.१७ ॥
Pois bem, eu te direi. Ouve esta verdade com a mente concentrada.
13.218.18
धर्मकार्यं चिरं कालं विस्मृत्य धनसंयुताः ।
प्राणान्तकाले सम्प्राप्ते व्याधिभिश्च निपीडिताः ॥ १३.२१८.१८ ॥
Dotados de riqueza, tendo por muito tempo esquecido a obra do dharma, quando chega a hora da morte e atormentados por doenças…
13.218.19
आरभन्ते पुनर्धर्मं दातुं दानानि वा नराः ।
ते पुनर्जन्मनि शुभे भूत्वा दुःखपरिप्लुताः ॥ १३.२१८.१९ ॥
Os homens recomeçam a praticar o dharma e a fazer doações; mas, nascidos num renascimento auspicioso, permanecem oprimidos pelo sofrimento.
13.218.20
अतीतयौवने काले स्थविरत्वमुपागताः ।
लभन्ते पूर्वदत्तानां फलानि शुभलक्षणे ॥ १३.२१८.२० ॥
Quando o tempo da juventude passou e chegam à velhice, ó de bons sinais, obtêm os frutos das doações feitas antes.
13.218.21
एतत्कर्मफलं देवि कालयोगाद्भवत्युत ॥ १३.२१८.२१ ॥
Isto, ó deusa, é o fruto da ação; acontece pela conjunção do tempo.
13.218.22
भोगयुक्ता महादेव केचिद्व्याधिपरिप्लुताः ।
असमर्थाश्च तान्भोक्तं भवन्ति किमु कारणम् ॥ १३.२१८.२२ ॥
Ó grande deus, alguns, dotados de prazeres, são oprimidos pela doença e tornam-se incapazes de os desfrutar: qual é a causa disto?
13.218.23
व्याधियोगपरिक्लिष्टा ये निराशाः स्वजविते ।
आरभन्ते तदा कर्तुं दानानि शुभलक्षणम् ॥ १३.२१८.२३ ॥
Aqueles afligidos pela união com a doença, que desesperam da própria vida, então começam a fazer doações auspiciosas.
13.218.24
ते पुनर्जन्मनि शुभे प्राप्य तानि फलान्युत ।
असमर्थाश्च तान्भोक्तुं व्याधितास्ते भवन्त्युत ॥ १३.२१८.२४ ॥
Tendo obtido aqueles frutos num renascimento auspicioso, tornam-se, no entanto, incapazes de os desfrutar e são acometidos pela doença.
13.218.25
भगवन्देवदेवेश मानुषेष्वेव केचन ।
रूपयुक्ताः प्रदृश्यन्ते शुभाङ्गा प्रियदर्शनाः।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२१८.२५ ॥
Ó bem-aventurado, senhor dos deuses, alguns entre os seres humanos são vistos dotados de beleza, de membros auspiciosos e agradáveis de se ver. Pela maturação de qual ação isso acontece? Deverias dizer-me.
13.218.26
हन्त ते कथयिष्यामि शृणु तत्वं समाहिता ॥ १३.२१८.२६ ॥
Pois bem, eu te direi. Ouve a verdade com a mente concentrada.
13.218.27
ये पुरा मनुजा देवि लज्जायुक्ताः प्रियंवदाः ।
शक्ताः सुमधुरा नित्यं भूत्वा चैव स्वभावतः ॥ १३.२१८.२७ ॥
Ó deusa, aqueles seres humanos que antes eram modestos, falavam com agrado, eram capazes, muito doces e, por natureza, sempre o foram.
13.218.28
अमांसभोजिनश्चैव सदा प्राणिदयायुताः ।
प्रतिकर्मप्रदा वाऽपि वस्त्रदा धर्मकारणात्।
भूमिशुद्धिकरा वाऽपि कारणादग्निपूजकाः ॥ १३.२१८.२८ ॥
Aqueles que nunca comiam carne, sempre cheios de compaixão pelos seres vivos, que retribuíam serviço com serviço ou davam roupas, que purificavam o solo pelo dharma, ou que por alguma razão adoravam o fogo.
13.218.29
एवं युक्तसमाचाराः पुनर्जन्मनि ते नराः ।
रूपेण स्पृहणीयास्तु भवन्त्येव न संशयः ॥ १३.२१८.२९ ॥
Assim, aqueles homens de conduta correta, no renascimento, tornam-se desejáveis em beleza; disso não há dúvida.
13.218.30
विरूपाश्च प्रदृश्यन्ते मानुषेष्वेव केचन ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२१८.३० ॥
E entre os seres humanos vemos alguns deformados. Pela maturação de qual ação isso acontece? Deverias dizer-me.
13.218.31
तदहं ते प्रवक्ष्यामि शृणु कल्याणि कारणम् ॥ १३.२१८.३१ ॥
Portanto, direi a causa. Escuta, ó auspiciosa.
13.218.32
रूपयोगात्पुरा मर्त्या दर्पाहंकारसंयुताः ।
विरूपहासकास्चैव स्तुतिनिन्दादिभिर्भृशम् ॥ १३.२१८.३२ ॥
Outrora, os mortais, cheios de orgulho e soberba por sua beleza, zombavam dos disformes e, com louvores, censuras e coisas semelhantes, muito (feriam os outros).
13.218.33
परोपतापनाश्चैव मांसादाश्च तथैव च ।
अभ्यसूयापराश्चैव अशुद्धाश्च तथा नराः ॥ १३.२१८.३३ ॥
Atormentadores de outros, comedores de carne, igualmente os dados à inveja e à censura, e homens impuros.
13.218.34
एवं युक्तसमाचारा यमलोके सुदण्डिताः ।
कथंचित्प्राप्य मानुष्यं तत्र ते रूपवर्जिताः।
विरूपाः सम्भवन्त्येव नास्ति तत्र विचारणा ॥ १३.२१८.३४ ॥
Os que se conduzem assim são severamente punidos no mundo de Yama; depois, tendo de algum modo obtido o nascimento humano, nascem ali privados de beleza, deformes. Não há dúvida nisso.
13.218.35
भगवन्देवदेवेश केचित्सौभाग्यसंयुताः ।
रूपभोग्यविहीनाश्च दृश्यन्ते प्रमदाप्रियाः।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२१८.३५ ॥
Ó bem-aventurado Senhor, ó senhor dos deuses, alguns são vistos dotados de boa fortuna, e ainda assim privados de beleza e prazer, e amados pelas mulheres. Por qual fruto da ação isso acontece? Deves declará-lo a mim.
13.218.36
ये पुरा मनुजा देवि सौम्यशीलाः प्रियंवदाः ।
स्वदारैरेव संतुष्टा दारेषु समवृत्तयः ॥ १३.२१८.३६ ॥
Aqueles homens de outrora, ó deusa, que eram de índole suave e fala agradável, contentes apenas com as próprias esposas, e de conduta equânime para com as esposas,
13.218.37
दाक्षिण्येनैव वर्तन्ते प्रमदास्वप्रियास्वपि ।
न तु प्रत्यादिशन्त्येव स्त्रीदोषान्गुणसंश्रितान्। ॥ १३.२१८.३७ ॥
Mesmo com mulheres pouco agradáveis, agem apenas por cortesia; mas não rejeitam verdadeiramente as falhas ligadas às virtudes das mulheres.
13.218.38
अन्नपानीयदाः काले नृणां स्वादुप्रदाश्च ये ।
स्वदारवर्तिनश्चैव धृतिमन्तो निरत्ययाः ॥ १३.२१८.३८ ॥
Os que dão comida e bebida aos homens no tempo devido e lhes proporcionam coisas agradáveis, que permanecem fiéis às suas próprias esposas, firmes e irrepreensíveis.
13.218.39
एवं युक्तसमाचाराः पुनर्जन्मनि शोभने ।
मानुषास्ते भवन्त्येव सततं सुभगा भृशम्।
अर्थादृतेऽपि ते देवि भवन्ति प्रमदाप्रियाः ॥ १३.२१८.३९ ॥
Assim, os de conduta adequada, numa bela reencarnação, tornam-se sempre homens de grande ventura. Ó deusa, mesmo sem riqueza, não são malquistos pelas mulheres.
13.218.40
दुर्भगाः सम्प्रदृश्यन्ते आढ्या भोगयुता अपि ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२१८.४० ॥
Veem-se infelizes mesmo sendo ricos e dotados de prazeres. Por qual fruto de ação isso acontece? Deves dizer-me.
13.218.41
तदहं ते प्रवक्ष्यामि शृणु सर्वं समाहिता ॥ १३.२१८.४१ ॥
Portanto, eu te direi; ouve tudo com a mente concentrada.
13.218.42
ये पुरा मनुजा देवि स्वदारेष्वनपेक्षया ।
यथेष्टवृत्तयश्चैव निर्लज्जा वीतसम्भ्रमाः ॥ १३.२१८.४२ ॥
Ó deusa, aqueles homens de outrora que, sem consideração pelas próprias esposas, agiam como queriam, desavergonhados e livres de freio.
13.218.43
परेषां विप्रियकरा वाङ्मनःकायकर्मभिः ।
निराश्रया निरानन्दाः स्त्रीणां हृदयकोपनाः ॥ १३.२१८.४३ ॥
Os que, por suas ações de palavra, mente e corpo, fazem o que desagrada aos outros, tornam-se sem amparo e sem alegria, e provocam a ira no coração das mulheres.
13.218.44
एवं युक्तसमाचाराः पनर्जन्मनि ते नराः ।
दुर्भगास्तु भवन्त्येव स्त्रीणां हृदयविप्रियाः। ॥ १३.२१८.४४ ॥
Assim, aqueles homens cuja conduta é disciplinada tornam-se infelizes na renascença e são, de fato, desagradáveis ao coração das mulheres.
13.218.45
नास्ति तेषां रतिसुखं स्वदारेष्वपि किञ्चन ॥ १३.२१८.४५ ॥
Para eles não há nenhum prazer amoroso, nem mesmo com as próprias esposas.