Mahābhārata · Adhyāya 13.218
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.218.1
भगवन्देवदेवेश त्र्यक्ष भो वृषभध्वज ।
मानुषास्त्रिविधा देव दृश्यन्ते सततं विभो ॥ १३.२१८.१ ॥
O Gesegneter, Gott der Götter, Herr, Dreiäugiger, Stierbanner! O Gott, o Mächtiger, die Menschen werden ständig in dreierlei Art gesehen.
13.218.2
आसीना एव भुञ्जन्ते स्थानैश्वर्यपरिग्रहैः ।
अपरे यत्नपूर्वं तु लभन्ते भोगसङ्ग्रहम् ॥ १३.२१८.२ ॥
Manche genießen sitzend, indem sie Stellung und Macht erlangen; andere erwerben mit Mühe einen Vorrat an Genüssen.
13.218.3
अपरे यतमानाश्च न लभन्ते तु किञ्चन ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२१८.३ ॥
Andere aber, obwohl sie sich mühen, erlangen nichts. Durch die Reifung welcher Handlung geschieht das? Du solltest es mir erklären.
13.218.4
न्यायतस्त्वं महाभागे श्रोतुकामाऽसि भामिनि ॥ १३.२१८.४ ॥
Mit Recht, o Hochbeglückte, o strahlende Frau, begehrst du zu hören.
13.218.5
ये लोके मानुषा देवि दानधर्मपरायणाः ।
पात्राणि विधिवज्ज्ञात्वा दूरतोप्यनुमानतः ॥ १३.२१८.५ ॥
O Göttin, jene Menschen in der Welt, die dem Pflicht des Gebens ergeben sind, die die würdigen Empfänger nach der Vorschrift erkannt haben, selbst aus der Ferne, durch Schlussfolgerung.
13.218.6
अभिगम्य स्वयं तत्र ग्राहयन्ति प्रसाद्य च ।
दानादि चेङ्गितैरेव तैरविज्ञातमेव वा ॥ १३.२१८.६ ॥
Dorthin selbst gehend und sie erfreuend, lassen sie die Gabe und das Übrige annehmen; allein durch Zeichen, oder auch ohne dass jene es wissen.
13.218.7
पुनर्जन्मनि ते देवि तादृशाः शोभना नराः ।
अयत्नतस्तु तान्येव फलानि प्राप्नुवन्त्युत ॥ १३.२१८.७ ॥
O Göttin, in der Wiedergeburt erlangen solche glücklichen Menschen eben diese Früchte ohne Mühe.
13.218.8
आसीना एव भुञ्जन्ते भोगान्सुकृतभोगिनः ॥ १३.२१८.८ ॥
Die Genießer des Lohnes guter Taten genießen ihre Freuden sogar im Sitzen.
13.218.9
अपरे ये च दानानि ददत्येव प्रयाचिताः ।
यदायदाऽर्थिने दत्त्वा पुनर्दानं च याचिताः ॥ १३.२१८.९ ॥
Andere geben Gaben, wenn sie darum gebeten werden, und jedes Mal, wenn sie einem Bittsteller gegeben haben und erneut um eine Gabe gebeten werden.
13.218.10
तावत्कालं ततो देवि पुनर्जन्मनि ते नराः ।
यत्नतः श्रमसंयुक्ताः पुनस्तान्प्राप्नुवन्ति च ॥ १३.२१८.१० ॥
O Göttin, für jene Zeit, danach, in der Wiedergeburt, erlangen jene Menschen, mit Mühe und Plage verbunden, sie wieder.
13.218.11
याचिता अपि केचित्तु अदत्त्वैव कथञ्चन ।
अभ्यसूयापरा मर्त्या लोभोपहतचेतसः ॥ १३.२१८.११ ॥
Manche geben, obwohl sie gebeten werden, überhaupt nichts; jene Sterblichen, neidisch gesinnt, haben ihren Geist von Gier befallen.
13.218.12
ते पुनर्जन्मनि शुभे यतन्तो बहुधा नराः ।
न प्राप्नुवन्ति मनुजा मार्गन्तस्तेऽपि किञ्चन ॥ १३.२१८.१२ ॥
O Glückliche, in der Wiedergeburt erlangen jene Menschen, obwohl sie sich auf vielerlei Weise bemühen, nichts; selbst beim Suchen finden sie überhaupt nichts.
13.218.13
नानुप्तं रोहते सस्यं तद्वद्दानफलं विदुः ।
यद्यद्ददाति पुरुषस्तत्तत्प्राप्नोति केवलम् ॥ १३.२१८.१३ ॥
Ohne Aussaat wächst keine Saat; ebenso kennt man die Frucht der Gabe: Was der Mensch gibt, das allein erhält er.
13.218.14
इति ते कथितं देवि भूयः श्रोतुं किमिच्छसि ॥ १३.२१८.१४ ॥
So ist dir dies erzählt worden, o Göttin. Was möchtest du noch hören?
13.218.15
भगवन्भगनेत्रघ्न केचिद्वार्धकसंयुताः ।
अभोगयोग्यकाले तु भोगांश्चैव धनानि च ॥ १३.२१८.१५ ॥
O Herr, Vernichter der Augen des Bhaga, einige, mit Alter behaftet, erlangen Genüsse und Reichtümer zu einer Zeit, die für den Genuss ungeeignet ist.
13.218.16
लभन्ते स्थविरा भूता भोगैश्वर्यं यतस्ततः ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२१८.१६ ॥
Obwohl alt geworden, erlangen sie Genüsse und Herrschaft von hier und dort. Durch die Reifung welches Karma geschieht dies? Du solltest es mir erklären.
13.218.17
हन्त ते कथयिष्यामि शृणु तत्वं समाहिता ॥ १३.२१८.१७ ॥
Nun gut, ich werde es dir sagen. Höre diese Wahrheit mit gesammeltem Geist.
13.218.18
धर्मकार्यं चिरं कालं विस्मृत्य धनसंयुताः ।
प्राणान्तकाले सम्प्राप्ते व्याधिभिश्च निपीडिताः ॥ १३.२१८.१८ ॥
Mit Reichtum begabt, die Pflicht des Dharma lange vergessen, wenn die Stunde des Todes gekommen ist und von Krankheiten geplagt…
13.218.19
आरभन्ते पुनर्धर्मं दातुं दानानि वा नराः ।
ते पुनर्जन्मनि शुभे भूत्वा दुःखपरिप्लुताः ॥ १३.२१८.१९ ॥
Die Menschen beginnen wieder Dharma zu üben und Gaben zu geben; doch in einer glückverheißenden Wiedergeburt geboren, bleiben sie von Leid überwältigt.
13.218.20
अतीतयौवने काले स्थविरत्वमुपागताः ।
लभन्ते पूर्वदत्तानां फलानि शुभलक्षणे ॥ १३.२१८.२० ॥
Wenn die Jugend vergangen ist und sie das Alter erreicht haben, o Glückverheißende, erlangen sie die Früchte der früher gegebenen Gaben.
13.218.21
एतत्कर्मफलं देवि कालयोगाद्भवत्युत ॥ १३.२१८.२१ ॥
Dies, o Göttin, ist die Frucht des Handelns; es geschieht durch das Zusammenwirken der Zeit.
13.218.22
भोगयुक्ता महादेव केचिद्व्याधिपरिप्लुताः ।
असमर्थाश्च तान्भोक्तं भवन्ति किमु कारणम् ॥ १३.२१८.२२ ॥
O großer Gott, einige, die über Genüsse verfügen, sind von Krankheit überwältigt und können sie nicht genießen: Was ist der Grund dafür?
13.218.23
व्याधियोगपरिक्लिष्टा ये निराशाः स्वजविते ।
आरभन्ते तदा कर्तुं दानानि शुभलक्षणम् ॥ १३.२१८.२३ ॥
Jene, die vom Zusammensein mit der Krankheit gequält werden und an ihrem eigenen Leben verzweifeln, beginnen dann, glückverheißende Gaben zu geben.
13.218.24
ते पुनर्जन्मनि शुभे प्राप्य तानि फलान्युत ।
असमर्थाश्च तान्भोक्तुं व्याधितास्ते भवन्त्युत ॥ १३.२१८.२४ ॥
Nachdem sie in einer glückverheißenden Wiedergeburt jene Früchte erlangt haben, werden sie dennoch unfähig, sie zu genießen, und werden von Krankheit befallen.
13.218.25
भगवन्देवदेवेश मानुषेष्वेव केचन ।
रूपयुक्ताः प्रदृश्यन्ते शुभाङ्गा प्रियदर्शनाः।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२१८.२५ ॥
O Gesegneter, Herr der Götter, einige unter den Menschen erscheinen schön, mit glückverheißenden Gliedern und angenehm anzusehen. Durch die Reifung welcher Handlung geschieht das? Das solltest du mir sagen.
13.218.26
हन्त ते कथयिष्यामि शृणु तत्वं समाहिता ॥ १३.२१८.२६ ॥
Nun gut, ich werde es dir sagen. Höre die Wahrheit mit gesammeltem Geist.
13.218.27
ये पुरा मनुजा देवि लज्जायुक्ताः प्रियंवदाः ।
शक्ताः सुमधुरा नित्यं भूत्वा चैव स्वभावतः ॥ १३.२१८.२७ ॥
O Göttin, jene Menschen, die früher bescheiden, freundlich im Reden, fähig, sehr liebenswürdig waren und von Natur aus stets so blieben.
13.218.28
अमांसभोजिनश्चैव सदा प्राणिदयायुताः ।
प्रतिकर्मप्रदा वाऽपि वस्त्रदा धर्मकारणात्।
भूमिशुद्धिकरा वाऽपि कारणादग्निपूजकाः ॥ १३.२१८.२८ ॥
Jene, die nie Fleisch aßen, stets voller Mitgefühl für die Lebewesen waren, Dienste mit Diensten vergalten oder Kleider schenkten, den Boden um des Dharma willen reinigten oder aus irgendeinem Grund das Feuer verehrten.
13.218.29
एवं युक्तसमाचाराः पुनर्जन्मनि ते नराः ।
रूपेण स्पृहणीयास्तु भवन्त्येव न संशयः ॥ १३.२१८.२९ ॥
So werden jene Menschen mit rechtem Wandel in der Wiedergeburt an Schönheit begehrenswert; daran besteht kein Zweifel.
13.218.30
विरूपाश्च प्रदृश्यन्ते मानुषेष्वेव केचन ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२१८.३० ॥
Und unter den Menschen sieht man einige missgestaltet. Durch die Reifung welcher Handlung geschieht das? Das solltest du mir sagen.
13.218.31
तदहं ते प्रवक्ष्यामि शृणु कल्याणि कारणम् ॥ १३.२१८.३१ ॥
Darum will ich dir die Ursache nennen. Höre, o Glückverheißende.
13.218.32
रूपयोगात्पुरा मर्त्या दर्पाहंकारसंयुताः ।
विरूपहासकास्चैव स्तुतिनिन्दादिभिर्भृशम् ॥ १३.२१८.३२ ॥
In früheren Zeiten waren die Sterblichen voll Stolz und Eigendünkel über ihre Schönheit, verspotteten die Missgestalteten und verletzten durch Lob, Tadel und dergleichen sehr (andere).
13.218.33
परोपतापनाश्चैव मांसादाश्च तथैव च ।
अभ्यसूयापराश्चैव अशुद्धाश्च तथा नराः ॥ १३.२१८.३३ ॥
Peiniger anderer, Fleischesser, ebenso jene, die sich Neid und Tadelsucht hingaben, und unreine Menschen.
13.218.34
एवं युक्तसमाचारा यमलोके सुदण्डिताः ।
कथंचित्प्राप्य मानुष्यं तत्र ते रूपवर्जिताः।
विरूपाः सम्भवन्त्येव नास्ति तत्र विचारणा ॥ १३.२१८.३४ ॥
Wer sich so verhalten hat, wird in der Welt Yamas streng bestraft; hat er dann irgendwie die menschliche Geburt erlangt, wird er dort ohne Schönheit, ja missgestaltet geboren. Daran besteht kein Zweifel.
13.218.35
भगवन्देवदेवेश केचित्सौभाग्यसंयुताः ।
रूपभोग्यविहीनाश्च दृश्यन्ते प्रमदाप्रियाः।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२१८.३५ ॥
O gesegneter Herr, o Herr der Götter, manche erscheinen mit Glück begabt und doch ohne Schönheit und Genuss, und doch von Frauen geliebt. Durch welche Frucht des Handelns geschieht das? Du solltest es mir erklären.
13.218.36
ये पुरा मनुजा देवि सौम्यशीलाः प्रियंवदाः ।
स्वदारैरेव संतुष्टा दारेषु समवृत्तयः ॥ १३.२१८.३६ ॥
Jene Menschen früherer Zeiten, o Göttin, die sanften Wesens und freundlicher Rede waren, allein mit ihren eigenen Gattinnen zufrieden und im Verhalten gegenüber den Gattinnen gleichmäßig,
13.218.37
दाक्षिण्येनैव वर्तन्ते प्रमदास्वप्रियास्वपि ।
न तु प्रत्यादिशन्त्येव स्त्रीदोषान्गुणसंश्रितान्। ॥ १३.२१८.३७ ॥
Auch gegenüber unangenehmen Frauen verhalten sie sich nur aus Höflichkeit; doch die Fehler, die mit den Tugenden der Frauen verbunden sind, weisen sie nicht wirklich zurück.
13.218.38
अन्नपानीयदाः काले नृणां स्वादुप्रदाश्च ये ।
स्वदारवर्तिनश्चैव धृतिमन्तो निरत्ययाः ॥ १३.२१८.३८ ॥
Jene, die den Menschen zur rechten Zeit Speise und Trank reichen und ihnen Angenehmes bieten, die ihrer eigenen Gattin treu bleiben, standhaft und tadellos.
13.218.39
एवं युक्तसमाचाराः पुनर्जन्मनि शोभने ।
मानुषास्ते भवन्त्येव सततं सुभगा भृशम्।
अर्थादृतेऽपि ते देवि भवन्ति प्रमदाप्रियाः ॥ १३.२१८.३९ ॥
So werden die, die rechtschaffen handeln, in einer schönen Wiedergeburt stets zu Männern großen Glücks. O Göttin, selbst ohne Reichtum sind sie den Frauen nicht unlieb.
13.218.40
दुर्भगाः सम्प्रदृश्यन्ते आढ्या भोगयुता अपि ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२१८.४० ॥
Man sieht Unglückliche, obwohl sie reich und mit Genüssen gesegnet sind. Durch die Reifung welcher Tat geschieht das? Das solltest du mir sagen.
13.218.41
तदहं ते प्रवक्ष्यामि शृणु सर्वं समाहिता ॥ १३.२१८.४१ ॥
Darum werde ich es dir sagen; höre alles mit gesammeltem Geist.
13.218.42
ये पुरा मनुजा देवि स्वदारेष्वनपेक्षया ।
यथेष्टवृत्तयश्चैव निर्लज्जा वीतसम्भ्रमाः ॥ १३.२१८.४२ ॥
O Göttin, jene Menschen der Vorzeit, die ohne Rücksicht auf ihre eigenen Gattinnen nach Belieben handelten, schamlos und ungezügelt.
13.218.43
परेषां विप्रियकरा वाङ्मनःकायकर्मभिः ।
निराश्रया निरानन्दाः स्त्रीणां हृदयकोपनाः ॥ १३.२१८.४३ ॥
Wer durch Taten der Rede, des Geistes und des Körpers anderen Unangenehmes tut, wird schutzlos und freudlos und erregt Zorn in den Herzen der Frauen.
13.218.44
एवं युक्तसमाचाराः पनर्जन्मनि ते नराः ।
दुर्भगास्तु भवन्त्येव स्त्रीणां हृदयविप्रियाः। ॥ १३.२१८.४४ ॥
So werden jene Männer, deren Verhalten gezügelt ist, in einer Wiedergeburt unglücklich und sind den Herzen der Frauen gewiss unangenehm.
13.218.45
नास्ति तेषां रतिसुखं स्वदारेष्वपि किञ्चन ॥ १३.२१८.४५ ॥
Für sie gibt es keinerlei Liebeslust, nicht einmal mit den eigenen Ehefrauen.