Mahābhārata · Adhyāya 13.220
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.220.1
भगवन्देवदेवेश मम प्रीतिविवर्धन ।
जात्यन्धाश्चैव दृश्यन्ते जाता वा नष्टचक्षुषः।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२०.१ ॥
O Gesegneter, Gott der Götter, Mehrer meiner Freude! Man sieht Menschen, blind von Geburt, und solche, die ihr Augenlicht verloren haben. Durch die Frucht welcher Handlung geschieht das? Sage es mir.
13.220.2
हन्त ते कथयिष्यामि शृणु कल्याणि कारणम् ॥ १३.२२०.२ ॥
Nun, ich werde dir die Ursache nennen; höre, o Glückverheißende.
13.220.3
ये पुरा कामकारेणि परवेश्मसु लोलुपाः ।
परस्त्रियोऽभिवीक्षन्ते दुष्टेनैव स्वचक्षुषाः ॥ १३.२२०.३ ॥
Jene, die einst aus Begierde und Gier in fremden Häusern die Frauen anderer mit bösen Augen anblickten,
13.220.4
अन्धीकुर्वन्ति यन्मर्त्यान्क्रोधलोभसमन्विताः ।
लक्षणज्ञाश्च रूपेषु अयथावत्प्रदर्शकाः ॥ १३.२२०.४ ॥
Jene, die voll Zorn und Gier die Sterblichen blind machen und die, obwohl sie die Zeichen kennen, die Gestalten nicht richtig zeigen.
13.220.5
एवं युक्तसमाचाराः कालधर्मवशास्तु ते ।
दण्डिता यमदण्डेन निरयस्थाश्चिरं प्रिये ॥ १३.२२०.५ ॥
Jene, deren Wandel so war, unter der Herrschaft von Zeit und Gesetz, von Yamas Stab bestraft, verweilen lange in der Hölle, o Geliebte.
13.220.6
यदि चेन्मानुषं जन्म लभेरंस्ते तथापि वा ।
स्वभावतो वा जाता वा अन्धा एव भवन्ति ते।
अक्षिरोगयुता वाऽपि नास्ति तत्र विचारणा ॥ १३.२२०.६ ॥
Erlangen sie auch eine menschliche Geburt, so werden sie doch von Natur aus blind geboren oder von einer Augenkrankheit befallen; daran besteht kein Zweifel.
13.220.7
मुखरोगयुताः केचिद्दृश्यन्ते सततं नराः ।
दन्तकण्ठकपोलस्थैर्व्याधिभिर्बहुपीडिताः ॥ १३.२२०.७ ॥
Manche Menschen erscheinen ständig von Mundkrankheiten geplagt, schwer gequält von Leiden, die in Zähnen, Kehle und Wangen sitzen.
13.220.8
आदिप्रभृति वै मर्त्या जाता वाऽप्यथ कारणात् ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२०.८ ॥
Von Anfang an: Aus welchem Grund werden die Sterblichen so geboren, oder durch die Reifung welcher Tat? Du solltest mir das erklären.
13.220.9
हन्त ते कथयिष्यामि शृणु देवि समाहिता ॥ १३.२२०.९ ॥
Nun, ich werde es dir sagen; höre, Göttin, mit gesammeltem Geist.
13.220.10
कुवक्तारस्तु ये देवि जिह्वया कटुकं भृशम् ।
असत्यं परुषं घोरं गुरून्प्रति परान्प्रति ॥ १३.२२०.१० ॥
Jene bösen Redner, o Göttin, die mit der Zunge sehr bittere, falsche, rohe und grausame Worte äußern, gegen ihre Älteren und gegen andere.
13.220.11
जिह्वाबाधां तदाऽन्येषां कुर्वते कोपकारणात् ।
प्रायशोऽनृतभूयिष्ठा नराः कार्यवशेन वा।
तेषां जिह्वाप्रदेशस्था व्याधयः सम्भवन्ति ते ॥ १३.२२०.११ ॥
Aus Zorn fügen sie anderen mit der Zunge Schaden zu; meist sind es Menschen voller Lügen, oder auch solche, die von irgendeinem Zweck getrieben werden. In ihnen entstehen Krankheiten, die im Bereich der Zunge sitzen.
13.220.12
कुश्रोतारस्तु ये चार्यं परेषां कर्णनाशकाः ।
कर्णरोगान्बहुविधाँल्लभन्ते ते पुनर्भवे ॥ १३.२२०.१२ ॥
Jene bösen Zuhörer, die anderen das Hören edler Rede verwehren, die die Ohren anderer zerstören, erlangen in einer künftigen Geburt Ohrenleiden vielerlei Art.
13.220.13
दन्तरोगशिरोरोगकर्णरोगास्तथैव च ।
अन्ये दुःखाश्रिता दोषाः सर्वे चात्मकृतं फलम् ॥ १३.२२०.१३ ॥
Zahnleiden, Kopfleiden und Ohrenleiden sind ebenso; und die übrigen, im Leid wurzelnden Übel sind alle die selbstverschuldete Frucht.
13.220.14
पीड्यन्ते सततं देव मानुषेष्वेव केचन ।
कुक्षिपक्षाश्रितैर्दोषैर्व्याधिभिश्चोदराश्रितैः ॥ १३.२२०.१४ ॥
O Gott, unter den Menschen werden manche unablässig gequält von den Säften, die an der Seite des Bauches wohnen, und von den im Leib wohnenden Krankheiten.
13.220.15
तीक्ष्णिशूलैश्च पीड्यन्ते नरा दुःखपरिप्लुताः ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२०.१५ ॥
Und die Menschen, im Leid versunken, werden von scharfen Schmerzen gepeinigt. Durch die Reife welcher Tat geschieht dies? Du solltest es mir sagen.
13.220.16
ये पुरा मनुजा देवि कामक्रोधवशा भृशम् ।
आत्मार्थमेव चाहारं भुञ्जन्ते निरपेक्षकाः ॥ १३.२२०.१६ ॥
O Göttin, jene Menschen der Vorzeit, die sehr von Begierde und Zorn beherrscht waren und nur um ihrer selbst willen Speise aßen, unbekümmert um andere.
13.220.17
अभक्ष्याहारदानैश्च विश्वस्तानां विषप्रदाः ।
अभक्ष्यभक्षदाश्चैव शौचमङ्गलवर्जिताः ॥ १३.२२०.१७ ॥
Jene, die denen, die ihnen vertrauten, verbotene Speise und Gift gaben, die andere Verbotenes essen ließen und die ohne Reinheit und Verheißung waren.
13.220.18
मांसयुक्तसमाचाराः पुनर्जन्मनि शोभने ।
कथञ्चित्प्राप्य मानुष्यं तत्र ते व्याधिपीडिताः ॥ १३.२२०.१८ ॥
Jene, deren Wandel mit Fleisch befleckt war, obwohl sie in einer glücklichen Wiedergeburt irgendwie die menschliche Geburt erlangen, sind dort von Krankheiten gequält.
13.220.19
तैस्तैर्बहुविधाकारैर्व्याधिभिर्दुःखसंश्रिताः ।
भवन्त्येवं तथा देवि यथा चैवं तथा कृतम् ॥ १३.२२०.१९ ॥
Durch diese verschiedenen Krankheiten vielfältiger Gestalt werden sie von Leid heimgesucht; o Göttin, wie es getan wurde, so werden sie.
13.220.20
दृश्यन्ते सततं देव व्याधिभिर्मेहनाश्रितैः ।
पीड्यमानास्तथा मर्त्या अश्मरीशर्करादिभिः।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२०.२० ॥
O Gott, man sieht die Sterblichen beständig von Krankheiten geplagt, die aus Harnleiden entstehen, ebenso von Steinen, Grieß und dergleichen; durch welche Reifung des Handelns geschieht dies? Das solltest du mir sagen.
13.220.21
ये पुरा मनुजा देवि परदारप्रधर्षकाः ।
तिर्यग्योनिषु धूर्ता वै मैथुनार्थं चरन्ति च ॥ १३.२२०.२१ ॥
O Göttin, jene Menschen, die früher die Frauen anderer schändeten, diese Schurken, wandern in tierischen Schößen umher, um der Vereinigung willen.
13.220.22
कामदोषेणि ये धूर्ताः कन्यासु विधवासु च ।
बलात्कारेण गच्छन्ति रूपदर्पसमन्विताः ॥ १३.२२०.२२ ॥
Jene Schurken, die durch die Schuld der Begierde und voll Stolz auf ihre Schönheit Jungfrauen und Witwen mit Gewalt aufsuchen.
13.220.23
तादृशा मरणं पुनर्जन्मनि शोभने ।
यदि चेन्मानुषं जन्म लभेरंस्ते तथाविधाः।
मेहनस्थैस्तथा घोरैः पीड्यन्ते व्यधिभिः प्रिये ॥ १३.२२०.२३ ॥
Solche Menschen sterben. O Schöne, wenn sie wieder menschliche Geburt erlangen, werden sie, so beschaffen, von den furchtbaren, im Harnorgan sitzenden Krankheiten geplagt, o Geliebte.
13.220.24
भगवन्मानुषाः केचिद्दृश्यन्ते शोषिणः कृशाः ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२०.२४ ॥
O Gesegneter, man sieht einige Menschen dahinschwinden und abgemagert; durch welche Reifung des Handelns geschieht dies? Das solltest du mir sagen.
13.220.25
ये पुरा मनुजा देवि मांसलुब्धाः सुलोलुपाः ।
आत्मार्थे स्वादुगृद्धाश्च परभोगोपतापिनः ॥ १३.२२०.२५ ॥
O Göttin, jene Menschen der Vorzeit, die gierig nach Fleisch, sehr begehrlich waren, nach wohlschmeckender Speise für sich selbst verlangten und die Genüsse anderer quälten...
13.220.26
अभ्यसूयाश्चोपतापाः परभोगेषु ये नराः ।
एवं युक्तसमाचाराः पुनर्जन्मनि शोभने ॥ १३.२२०.२६ ॥
Die Menschen, die auf die Genüsse anderer neidisch sind und sie quälen, mit solchem Verhalten, o Glückverheißende, in der nächsten Geburt...
13.220.27
शेषव्याधियुतास्तत्र नरा धमनिसंतताः ।
भवन्त्येव नरा देवि पापकर्मोपभोगिनः ॥ १३.२२०.२७ ॥
Dort werden jene Menschen von Restkrankheiten geplagt, von Adern durchzogen; o Göttin, Menschen, die die Früchte sündhafter Taten genießen, werden tatsächlich so.
13.220.28
भगवन्मानुषाः केचित्क्लिश्यन्ते कण्ठरोगिणः ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२०.२८ ॥
O gesegneter Herr, einige Menschen leiden, geplagt von Halsleiden; durch die Reifung welchen Karmas geschieht dies? Du solltest es mir sagen.
13.220.29
ये पुरा मनुजा देवि परेषां रूपनाशनाः ।
आघातवधबन्धैश्च वृथा दण्डेन मोहिताः ॥ १३.२२०.२९ ॥
O Göttin, jene Menschen der Vorzeit, die die Gestalt anderer zerstörten, verblendet durch Schläge, Tötung und Fesselung und durch sinnlose Strafe...
13.220.30
इष्टनाशकरा ये तु अपथ्याहारदा नराः ।
चिकित्सका वा दुष्टास्च द्वेषलोभसमन्विताः ॥ १३.२२०.३० ॥
Die Menschen, die das Liebe zerstörten, unbekömmliche Speise gaben, oder böse Heiler waren, mit Hass und Gier behaftet...
13.220.31
निर्दयाः प्राणिहिंसायां मलदाश्चित्तनाशनाः ।
एवंयुक्तसमाचाराः पुनर्जन्मनि शोभने ॥ १३.२२०.३१ ॥
Die Erbarmungslosen, die Lebewesen verletzen, die Unreinheit verbreiten, die den Geist zerstören, Menschen solchen Wandels — in einer guten Wiedergeburt.
13.220.32
यदि वै मानुषं जन्म लभेरंस्तेषु दुःखिताः ।
अत्र ते क्लेशसंयुक्ताः कण्ठरोगशतैर्वृताः ॥ १३.२२०.३२ ॥
Wenn sie eine menschliche Geburt erlangen, sind sie darin leidgeprüft; hier sind sie von Qual umgeben und von hunderten Halskrankheiten heimgesucht.
13.220.33
केचित्त्वग्दोषसंयुक्ता व्रणकुष्ठैश्च संयुताः ।
श्वित्रकुष्ठयुता वाऽपि बहुधा कृच्छ्रसंयुताः।
भवन्त्येव नरा देवि यथा तेन कृतं फलम् ॥ १३.२२०.३३ ॥
Manche sind von Hautleiden befallen, von Geschwüren und Aussatz heimgesucht oder vom weißen Aussatz geplagt; vielfach von Not gezeichnet werden sie zu Menschen, o Göttin, als Frucht dessen, was getan wurde.
13.220.34
भगवन्मानुषाः केचिदङ्गहीनाश्च पङ्गव ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२०.३४ ॥
O gesegneter Herr, manche Menschen sind gliederlos und lahm — durch welche Reife des Karma? Das solltest du mir mitteilen.
13.220.35
ये पुरा मनुजा देवि लोभमोहसमावृताः ।
प्राणिनां प्राणहिंसार्थमङ्गविघ्नं प्रकुर्वते।
शस्त्रेणोत्कृत्य वा देवि प्राणिनां चेष्टनाशकाः ॥ १३.२२०.३५ ॥
Jene Menschen, die früher, o Göttin, von Gier und Verblendung umfangen, den Gliedern lebender Wesen um des Tötens willen Schaden zufügen — sie mit der Waffe abschneidend, o Göttin, zerstören sie die Bewegungen der Lebewesen.
13.220.36
एवं युक्तसमाचाराः पुनर्जन्मनि शोभने ।
तदङ्गहीना वै प्रेत्य भवन्त्येव न संशयः।
स्वभावतो वा जाता वा पङ्गवश्च भवन्ति ते ॥ १३.२२०.३६ ॥
Wer so gehandelt hat, wird in einer glücklichen künftigen Geburt nach dem Tod ohne diese Glieder sein; daran besteht kein Zweifel. Von Geburt an oder von Natur aus werden sie lahm.
13.220.37
भगवन्मानुषाः केचिद्ग्रन्थिभिः पिलकैस्तथा ।
क्लिश्यमानाः प्रदृश्यन्ते तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२०.३७ ॥
O Gesegneter, man sieht einige Menschen von Knoten und Pusteln gequält. Das solltest du mir erklären.
13.220.38
ये पुरा मनुजा देवि ग्रन्थिभेदकरा नृणाम् ।
मुष्टिप्रहारपरुषा नृशंसाः पापकारिणः।
पाटकास्तोटकाश्चैव शूलतुन्नास्तथैव च ॥ १३.२२०.३८ ॥
O Göttin, jene Menschen von einst, die Knoten der Menschen zerbrachen, hart durch Faustschläge, grausam, Übeltäter, Zerreißer, Brecher und mit Speeren durchbohrt, ebenso...
13.220.39
एवंयुक्तसमाचाराः पुनर्जन्मनि शोभने ।
ग्रन्थिभिः पिलकैश्चैव क्लिश्यन्ते भृशदुःखिताः ॥ १३.२२०.३९ ॥
Wer so gehandelt hat, wird in einer glücklichen künftigen Geburt von Knoten und Pusteln geplagt und sehr leidvoll.
13.220.40
भगवन्मानुषाः केचित्पादरोगसमन्विताः ।
दृश्यन्ते सततं देव तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२०.४० ॥
O Gesegneter, man sieht ständig einige Menschen mit Fußleiden behaftet. O Gott, das solltest du mir erklären.
13.220.41
ये पुरा मनुजा देवि क्रोधलोभसमन्विताः ।
मनुजा देवतास्थानं स्वपादैर्भ्रंशयन्त्युत।
जानुभिः पार्ष्णिभिश्चैव प्राणिहिंसां प्रकुर्वते ॥ १३.२२०.४१ ॥
O Göttin, jene Menschen vergangener Zeiten, erfüllt von Zorn und Gier, bringen mit ihren Füßen sogar den Ort der Götter zu Fall; mit Knien und Fersen verüben sie Gewalt gegen die Lebewesen.
13.220.42
एवंयुक्तसमाचाराः पुनर्जन्मनि शोभने ।
पादरोगैर्बहुविधैर्बाध्यन्ते विपदादिभिः ॥ १३.२२०.४२ ॥
O Schöne, jene, deren Verhalten so ist, werden in einer späteren Geburt von vielerlei Fußleiden und von Unglück und dergleichen geplagt.
13.220.43
भगवन्मानुषाः केचिद्दृश्यन्ते बहवो भुवि ।
वातजैः पित्तजै रोगैर्युगपत्सान्निपातकैः ॥ १३.२२०.४३ ॥
O gesegneter Herr, man sieht auf der Erde viele Menschen, geplagt von Krankheiten aus Wind und Galle sowie von den zugleich entstehenden gemischten Säften.
13.220.44
रोगैर्बहुविधैर्देव क्लिश्यमानाः सुदुःखिताः ।
असमस्तैः समस्तैश्च आढ्या वा दुर्गतास्तथा।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२०.४४ ॥
O Gott, jene, die von vielerlei Krankheiten gequält und tief betrübt sind, teils oder ganz krank, ob reich oder arm—durch welche Frucht des Handelns werden sie so? Das sollst du mir sagen.
13.220.45
तदहं ते प्रवक्ष्यामि शृणु कल्याणि कारणम् ॥ १३.२२०.४५ ॥
Ich werde dir diese Ursache erklären; höre, o Glückverheißende.
13.220.46
ये पुरा मनुजा देवि त्वासुरं भावमाश्रिताः ।
स्ववशाः कोपनपरा गुरुविद्वेषिणस्तथा ॥ १३.२२०.४६ ॥
O Göttin, jene Menschen vergangener Zeiten, die zur dämonischen Art Zuflucht nahmen, eigenwillig, zum Zorn neigend und ihren Lehrern feindlich gesinnt waren—ebenso.
13.220.47
परेषां दुःखजनका मनोवाक्कायकर्मभिः ।
छिन्दन्भिन्दन्स्तुदन्नेव नित्यं प्राणिषु निर्दयाः ॥ १३.२२०.४७ ॥
Jene, die anderen Leid zufügen durch Taten von Geist, Rede und Körper, schneidend, brechend und stechend, stets erbarmungslos gegenüber den Lebewesen.
13.220.48
एवंयुक्तसमाचाराः पुनर्जन्मनि शोभने ।
यदि वै मानुषं जन्म लभेरंस्ते तथाविधाः।
तत्र ते बहुभिर्घोरैस्तप्यन्ते व्याधिभिः प्रिये ॥ १३.२२०.४८ ॥
Wenn Menschen solchen Verhaltens in einer künftigen glückverheißenden Wiedergeburt eine menschliche Geburt erlangen, dann, Geliebte, werden sie dort von vielen schrecklichen Krankheiten gepeinigt.
13.220.49
केचिद्वातादिसंयुक्ताः केचित्काससमन्विताः ।
ज्वरातिसारतृष्णाभिः पीड्यमानास्तथा परे ॥ १३.२२०.४९ ॥
Manche sind von Wind und anderen Leiden geplagt, manche von Husten, und andere werden von Fieber, Durchfall und Durst gequält.
13.220.50
पादगुल्मैश्च बहुभिः श्लेष्मदोषसमन्विताः ।
पादरोगैश्च विविधैर्व्रणकुष्ठभगंदरैः।
आढ्या वा दुर्गता वाऽपि दृश्यन्ते व्याधिपीडिताः। ॥ १३.२२०.५० ॥
Von vielen Fußschwellungen und Schleimstörungen geplagt, von verschiedenen Fußleiden, Geschwüren, Aussatz und Fisteln, ob reich oder arm, sieht man sie von Krankheit gepeinigt.
13.220.51
एवमात्मकृतं कर्म भुञ्जन्ते तत्रतत्र ते ।
अभिभूतुं न शक्यं हि केनचित्स्वकृतं फलम्।
इति ते कथितं देवि भूयः श्रोतुं किमिच्छसि ॥ १३.२२०.५१ ॥
So erleiden sie hier und dort die Frucht ihrer eigenen Taten, denn niemand kann die Frucht dessen abwenden, was man selbst getan hat. Göttin, dies habe ich dir gesagt; was willst du noch hören?