ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.221
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.221.1
भगवन्देवदेवेश भूतपाल नमोस्तु ते ।
ह्रस्वाङ्गाश्चैव वक्राङ्गाः कुब्जा वामनकास्तथा ॥ १३.२२१.१ ॥
ହେ ଭଗବାନ, ଦେବଦେବ, ଭୂତପାଳକ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଖର୍ବାଙ୍ଗ, ବକ୍ରାଙ୍ଗ, କୁବ୍ଜ ଓ ବାମନମାନେ ମଧ୍ୟ (ଦେଖାଯାଆନ୍ତି)।
13.221.2
अपरे मानुषा देव दृश्यन्ते कुणिबाहवः ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२१.२ ॥
ହେ ଦେବ, ଅନ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଶୁଖିଲା ବାହୁବିଶିଷ୍ଟ ଦେଖାଯାନ୍ତି। କେଉଁ କର୍ମଫଳର ପରିପାକରୁ ଏହା ହୁଏ, ତାହା ମୋତେ କହିବାକୁ ଆପଣ ଯୋଗ୍ୟ।
13.221.3
ये पुरा मनुजा देवि लोभमोहसमन्विताः ।
धान्यमानान्विकुर्वन्ति क्रयविक्रयकारणात् ॥ १३.२२१.३ ॥
ହେ ଦେବୀ, ପୂର୍ବରେ ଲୋଭ ଓ ମୋହରେ ଯୁକ୍ତ ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ କ୍ରୟ-ବିକ୍ରୟ ହେତୁ ଧାନ୍ୟ ମାପରେ ବିକୃତି ଘଟାଉଥିଲେ।
13.221.4
कुलदोषं तदा देवि धृतमानेषु नित्यशः ।
अर्धापकर्षणं चैव सर्वेषां क्रयविक्रये ॥ १३.२२१.४ ॥
ହେ ଦେବୀ, ସେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କ କୁଳରେ ଦୋଷ ଥିଲା। ମାପ ଧରିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କଠାରେ ସର୍ବଦା, ଏବଂ କ୍ରୟ-ବିକ୍ରୟରେ ସମସ୍ତଙ୍କଠାରେ ଅଧା କମାଇବାର ଦୋଷ ଥିଲା।
13.221.5
अङ्गदोषकरा ये तु परेषां कोपकारणात् ।
मांसादाश्चैव ये मूर्खा अयथावत्प्रथाः सदा ॥ १३.२२१.५ ॥
ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟଙ୍କ କ୍ରୋଧ ହେତୁ ଅଙ୍ଗଦୋଷ ଘଟାଉଥିଲେ, ଯେଉଁ ମୂର୍ଖ ମାଂସଭୋଜୀମାନେ ଥିଲେ, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ସର୍ବଦା ଅନୁଚିତ ରୀତି ଅନୁସରଣ କରୁଥିଲେ।
13.221.6
एवंयुक्तसमाचाराः पुनर्जन्मनि शोभने ।
ह्रस्वाङ्गा वामनाश्चैव कुब्जाश्चैव भवन्ति ते ॥ १३.२२१.६ ॥
ଏପରି ଆଚରଣକାରୀମାନେ ପୁନର୍ଜନ୍ମରେ, ଶୁଭ ଜନ୍ମରେ ମଧ୍ୟ, ଖର୍ବାଙ୍ଗ, ବାମନ ଓ କୁବ୍ଜ ହୁଅନ୍ତି।
13.221.7
भगवन्मानुषाः केचिद्दृश्यन्ते मानुषेषु वै ।
उन्मत्ताश्च पिशाचाश्च पर्यटन्तो यतस्ततः।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२१.७ ॥
ହେ ଭଗବନ୍, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେହି କେହି ଉନ୍ମତ୍ତ ଓ ପିଶାଚ ପରି ଦେଖାଯାଆନ୍ତି, ଇତସ୍ତତଃ ବୁଲନ୍ତି। କେଉଁ କର୍ମଫଳରେ ଏହା ହୁଏ, ତାହା ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ।
13.221.8
ये पुरा मनुजा देवि दर्पाहंकारसंयुताः ।
बहुधा प्रलपन्त्येव हसन्ति च परान्भृशम् ॥ १३.२२१.८ ॥
ହେ ଦେବୀ, ପୂର୍ବେ ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଦର୍ପ ଓ ଅହଙ୍କାରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ, ସେମାନେ ନାନାଭାବରେ ବୃଥା ପ୍ରଳାପ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଅତ୍ୟଧିକ ଉପହାସ କରୁଥିଲେ।
13.221.9
मोहयन्ति परान्भोगैर्मदनैर्लोभकारणात् ।
वृद्धान्गुरूंश्च ये मूर्खा वृथैवापहसन्ति च।
शौण्डा विदग्धाः शास्त्रेषु सदैवानृतवादिनः ॥ १३.२२१.९ ॥
ଲୋଭ ଯୋଗୁ ଭୋଗ ଓ ମଦ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ମୋହିତ କରନ୍ତି; ମୂର୍ଖ ହୋଇ ବୃଦ୍ଧ ଓ ଗୁରୁମାନଙ୍କୁ ବୃଥା ଉପହାସ କରନ୍ତି; ଶାସ୍ତ୍ରରେ ନିପୁଣ ବୋଲି ଗର୍ବ କରି ସଦା ମିଥ୍ୟା କୁହନ୍ତି।
13.221.10
एवंयुक्तसमाचाराः पुनर्जन्मनि शोभने ।
उन्मत्ताश्च पिशाचाश्च भवन्त्येव न संशयः ॥ १३.२२१.१० ॥
ଏପରି ଆଚରଣ ଥିବା ଲୋକେ, ହେ ଶୁଭେ, ପୁନର୍ଜନ୍ମରେ ନିଶ୍ଚୟ ଉନ୍ମତ୍ତ ଓ ପିଶାଚ ହୁଅନ୍ତି; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
13.221.11
भगवन्मानुषाः केचिन्निरपत्याः सुदुःखिताः ।
यतन्तो न लभन्त्येव अपत्यानि यतस्ततः।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२१.११ ॥
ହେ ଭଗବନ୍, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେହି କେହି ସନ୍ତାନହୀନ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖୀ; ଚେଷ୍ଟା କଲେ ମଧ୍ୟ କେଉଁଠାରୁ ସନ୍ତାନ ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ। କେଉଁ କର୍ମଫଳରେ ଏହା ହୁଏ, ତାହା ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ।
13.221.12
ये पुरा मनुजा देवि सर्वप्राणिषु निर्दयाः ।
घ्नन्ति बालांश्च भुञ्जन्ते मृगाणां पक्षिणामपि ॥ १३.२२१.१२ ॥
ହେ ଦେବୀ, ପୂର୍ବେ ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପ୍ରତି ନିର୍ଦ୍ଦୟ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଶିଶୁମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ହତ୍ୟା କରୁଥିଲେ ଏବଂ ହରିଣ ଓ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଭୋଜନ କରୁଥିଲେ।
13.221.13
गुरुविद्वेषिणश्चैव परपुत्राभ्यसूयकाः ।
पितृपूजां न कुर्वन्ति यथोक्तां चाष्टकादिभिः ॥ १३.२२१.१३ ॥
ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦ୍ୱେଷ କରୁଥିବା ଏବଂ ଅନ୍ୟର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଈର୍ଷା ରଖୁଥିବା ଲୋକେ ଅଷ୍ଟକା ଆଦି ଦ୍ୱାରା ଶାସ୍ତ୍ରାନୁସାରେ ପିତୃପୂଜା କରନ୍ତି ନାହିଁ।
13.221.14
एवंयुक्तसमाचाराः पुनर्जन्मनि शोभने ।
मानुष्यं वा चिरात्प्राप्य निरपत्या भवन्ति ते।
पुत्रशोकयुताश्चापि नास्ति तत्र विचारणा ॥ १३.२२१.१४ ॥
ଏହିପରି ଆଚରଣ କରୁଥିବା ଲୋକେ ଶୁଭ ପୁନର୍ଜନ୍ମରେ, ଅଥବା ବହୁ ଦିନ ପରେ ମନୁଷ୍ୟ ଜନ୍ମ ପାଇଲେ ମଧ୍ୟ ନିଃସନ୍ତାନ ହୁଅନ୍ତି; ପୁତ୍ରଶୋକରେ ମଧ୍ୟ ପୀଡ଼ିତ ହୁଅନ୍ତି; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
13.221.15
भगवन्मानुषाः केचित्प्रदृश्यन्ते सुदुःखिताः ।
उद्वेगवासनिरताः सोद्वेगाश्च यतव्रताः ॥ १३.२२१.१५ ॥
ହେ ଭଗବାନ! କେତେକ ମନୁଷ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖୀ ଦେଖାଯାଆନ୍ତି; ଉଦ୍ବେଗରେ ବାସ କରିବାରେ ନିମଗ୍ନ ଓ ଉଦ୍ବିଗ୍ନ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ବ୍ରତନିଷ୍ଠ ରହନ୍ତି।
13.221.16
नित्यं शोकसमाविष्टा दुर्गताश्च तथैव च ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२१.१६ ॥
ଯେଉଁମାନେ ସର୍ବଦା ଶୋକରେ ଡୁବିଥାନ୍ତି ଏବଂ ସେହିପରି ଦୁର୍ଗତିରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ କେଉଁ କର୍ମଫଳରେ ଏପରି, ତାହା ମୋତେ କହିବା ଆପଣଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଉଚିତ।
13.221.17
ये पुरा मनुजा नित्यमुत्क्रोशनपरायणाः ।
भीषयन्ति परानित्यं विकुर्वन्ति तथैव च ॥ १३.२२१.१७ ॥
ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପୂର୍ବେ ସର୍ବଦା ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ ବିଳାପ କରିବାରେ ନିରତ ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ସର୍ବଦା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଖାଉଥିଲେ ଏବଂ ସେପରି ସେମାନଙ୍କୁ କ୍ଷତି ମଧ୍ୟ କରୁଥିଲେ।
13.221.18
ऋणवृद्धिकराश्चैव दरिद्रेभ्यो यथेष्टतः ।
ऋणार्थमभिगच्छन्ति सततं वृद्धिरूपकाः ॥ १३.२२१.१८ ॥
ଦରିଦ୍ରମାନଙ୍କୁ ସେମାନେ ଇଚ୍ଛା କରିବା ପରି ଋଣ ବଢ଼ାଉଥିବା, ଏବଂ ଋଣ ପାଇଁ ସର୍ବଦା ସୁଧରେ ଦେଉଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଉଥିବା ଲୋକେ।
13.221.19
उद्विजन्ते हि तान्दृष्ट्वा धारकाः स्वार्थकारणात् ।
अतिवृद्धिर्न कर्तव्या दरिद्रेभ्यो यथेष्टतः ॥ १३.२२१.१९ ॥
ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥ ଯୋଗୁ ଋଣଦାତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଉଦ୍ବିଗ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ଦରିଦ୍ରମାନଙ୍କଠାରୁ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଅତ୍ୟଧିକ ସୁଧ ନେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
13.221.20
ये श्वभिः क्रीडमानाश्च त्रासयन्ति वने मृगान् ।
प्राणिहिंसां तथा देवि कुर्वन्ति च यतस्ततः ॥ १३.२२१.२० ॥
ଯେଉଁମାନେ ବନରେ କୁକୁରମାନଙ୍କ ସହ ଖେଳି ହରିଣମାନଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରନ୍ତି, ଏବଂ ହେ ଦେବୀ, ସେହିପରି ଏଣେ ତେଣେ ପ୍ରାଣୀ ହିଂସା କରନ୍ତି।
13.221.21
येषां गृहेषु वै श्वानस्त्रासयन्ति वृथा नरान् ।
एवंयुक्तसमाचाराः कालधर्मगताः पुनः ॥ १३.२२१.२१ ॥
ଯାହାଙ୍କ ଘରେ କୁକୁରମାନେ ବୃଥା ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରନ୍ତି, ଏପରି ଆଚରଣକାରୀମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ପାଇ ପୁଣି।
13.221.22
पीडिता यमदण्डेन निरयस्थाश्चिरं प्रिये ।
कथञ्चित्प्राप्य मानुष्यं तत्र ते दुःखसंयुताः ॥ १३.२२१.२२ ॥
ହେ ପ୍ରିୟେ, ଯମଦଣ୍ଡରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ବହୁକାଳ ନରକରେ ରହି, କୌଣସିମତେ ମନୁଷ୍ୟ ଜନ୍ମ ପାଇ ସେମାନେ ସେଠାରେ ଦୁଃଖଯୁକ୍ତ ରହନ୍ତି।
13.221.23
कुदेशे दुःखभूयिष्ठे व्याघातशतसङ्कुले ।
जायन्ते तत्र शोचन्तः सोद्वेगाश्च यतस्ततः ॥ १३.२२१.२३ ॥
ଦୁଃଖପୂର୍ଣ୍ଣ, ଶହ ଶହ ବାଧାରେ ଭରା କୁଦେଶରେ ସେମାନେ ଜନ୍ମନ୍ତି; ସେଠାରେ ଶୋକ କରନ୍ତି ଏବଂ ଏଣେ ତେଣେ ଉଦ୍ବିଗ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
13.221.24
भगवन्मानुषाः केचिदैश्वर्यज्ञानसंयुताः ।
म्लेच्छभूमिषु दृश्यन्ते म्लेच्छैश्वर्यसमन्विताः।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२१.२४ ॥
ହେ ଭଗବାନ୍, କେତେକ ମନୁଷ୍ୟ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଓ ଜ୍ଞାନଯୁକ୍ତ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ମ୍ଳେଚ୍ଛ ଦେଶରେ ମ୍ଳେଚ୍ଛମାନଙ୍କ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଦେଖାଯାଆନ୍ତି। କେଉଁ କର୍ମଫଳରୁ ଏହା ହୁଏ, ତାହା ମୋତେ କହିବା ଆପଣଙ୍କର ଉଚିତ।
13.221.25
ये पुरा मनुजा देवि धनधान्यसमन्विताः ।
अयथावत्प्रयच्छन्ति श्रद्धावर्जितमेव वा ॥ १३.२२१.२५ ॥
ହେ ଦେବୀ, ପୂର୍ବକାଳରେ ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଧନଧାନ୍ୟରେ ସମୃଦ୍ଧ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଯଥାବିଧି ନ ଦେଇ ଶ୍ରଦ୍ଧାହୀନ ଭାବରେ ହିଁ ଦାନ କରୁଥିଲେ।
13.221.26
अपात्रेभ्यश्च ये दानं शौचमङ्गलवर्जिताः ।
ददत्येव च ये मूर्खाः श्लाघयाऽवज्ञयाऽपि वा ॥ १३.२२१.२६ ॥
ଅପାତ୍ରଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଉଥିବା, ଶୌଚ ଓ ମଙ୍ଗଳହୀନ, ଏବଂ ମୂର୍ଖମାନେ ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ କିମ୍ବା ଅବଜ୍ଞାରେ ଦାନ କରନ୍ତି।
13.221.27
एवंयुक्तसमाचाराः पुनर्जन्मनि शोभने ।
कुदेशे म्लेच्छभूयिष्ठे दुर्गमे वनसंकटे।
म्लेच्छाधिपत्यं सम्प्राप्य जायन्ते तत्रतत्र वै ॥ १३.२२१.२७ ॥
ଏପରି ଆଚରଣବିଶିଷ୍ଟ ଲୋକେ ଶୁଭ ପୁନର୍ଜନ୍ମରେ ମଧ୍ୟ ମ୍ଳେଚ୍ଛବହୁଳ, ଦୁର୍ଗମ, ବନସଙ୍କଟପୂର୍ଣ୍ଣ କୁଦେଶରେ ମ୍ଳେଚ୍ଛାଧିପତ୍ୟ ପାଇ ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥାନେ ଜନ୍ମ ନିଅନ୍ତି।
13.221.28
भगवन्भगनेत्रघ्न मानुषेषु च केचन ।
क्लीबा नपुंसकाश्चैव दृश्यन्ते षण्डकास्तथा ॥ १३.२२१.२८ ॥
ହେ ଭଗବାନ, ହେ ଭଗଙ୍କ ନୟନ ନାଶକ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ କେତେକ କ୍ଳୀବ, ନପୁଂସକ ଓ ଷଣ୍ଢକ ଦେଖାଯାଆନ୍ତି।
13.221.29
नीचकर्मरता नीचा नीचसक्यास्तथा भुवि ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२१.२९ ॥
ପୃଥିବୀରେ ନୀଚ କର୍ମରେ ରତ, ନୀଚ ଏବଂ ନୀଚ ବନ୍ଧୁ ଥିବା ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି। କେଉଁ କର୍ମଫଳରୁ ଏହା ହୁଏ, ତାହା ମୋତେ କହିବା ତୁମ ପାଇଁ ଉଚିତ।
13.221.30
तदहं ते प्रवक्ष्यामि शृणु कल्याणि कारणम् ॥ १३.२२१.३० ॥
ତେଣୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ତାହାର କାରଣ କହିବି। ଶୁଣ, ହେ କଲ୍ୟାଣୀ।
13.221.31
ये पुरा मनुजा भूत्वा घोरकर्मरतास्तथा ।
पशुपंस्त्वोपगातेन जीवन्ति च रमन्ति च ॥ १३.२२१.३१ ॥
ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବେ ମନୁଷ୍ୟ ହୋଇ ଭୟଙ୍କର କର୍ମରେ ରତ ଥିଲେ, ସେମାନେ ପଶୁର ପୁରୁଷତ୍ୱ ପାଇ ବଞ୍ଚନ୍ତି ଓ ରମନ୍ତି।
13.221.32
पुंस्त्वोपघातिनश्चैव नराणां कोपकारणात् ।
ये धूर्ताः स्त्रीषु गच्छन्ति अयथावद्यथेष्टतः ॥ १३.२२१.३२ ॥
ଯେଉଁମାନେ ପୁରୁଷତ୍ୱ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ କ୍ରୋଧର କାରଣ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ଧୂର୍ତ୍ତ ହୋଇ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଅନୁଚିତ ଭାବରେ, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଯାଆନ୍ତି।
13.221.33
कामविघ्नकरा ये तु द्वेषपैशुन्यकारणात् ।
एवंयुक्तसमाचाराः कालधर्मं गतास्तु ते।
दण्डिता यमदण्डेन निरयस्थाश्चिरं प्रिये ॥ १३.२२१.३३ ॥
ଯେଉଁମାନେ ଦ୍ୱେଷ ଓ ଚୁଗୁଲି ଯୋଗୁଁ କାମରେ ବାଧା ଦିଅନ୍ତି, ଏପରି ଆଚରଣକାରୀ ମରଣ ପାଇ ଯମଦଣ୍ଡରେ ଦଣ୍ଡିତ ହୋଇ, ହେ ପ୍ରିୟେ, ବହୁକାଳ ନରକରେ ରହନ୍ତି।
13.221.34
यदि चेन्मानुषं जन्म लभेरंस्ते तथाविधाः ।
क्लीबा वर्षवराश्चैव षण्डकाश्च भवन्ति ते ॥ १३.२२१.३४ ॥
ଯଦି ସେମାନେ ପୁନର୍ବାର ମନୁଷ୍ୟଜନ୍ମ ପାଆନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନେ ସେଭଳି ହୋଇ କ୍ଲୀବ, ବର୍ଷବର ଓ ଷଣ୍ଢକ ହୁଅନ୍ତି।
13.221.35
नीचकर्मपरा लोके निर्लज्जा वीतसम्भ्रमाः ।
परान्दीनान्बहिष्कृत्य ते भवन्ति स्वकर्मणा ॥ १३.२२१.३५ ॥
ଜଗତରେ ନୀଚ କର୍ମରେ ରତ, ନିର୍ଲଜ୍ଜ, ସମ୍ମାନ-ଚିନ୍ତାହୀନ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଓ ଦୀନମାନଙ୍କୁ ବହିଷ୍କାର କରୁଥିବା — ସେମାନେ ନିଜ କର୍ମରୁ ସେପରି ହୁଅନ୍ତି।
13.221.36
यदि चेत्सम्प्रपश्येरंस्ते मुच्यन्ते हि कल्मषात् ।
अत्रापि ते प्रमाद्येयुः पतन्ति नरकालये ॥ १३.२२१.३६ ॥
ଯଦି ସେମାନେ ଠିକ୍ ଭାବରେ ଦେଖନ୍ତି, ତେବେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି; ମାତ୍ର ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ଯଦି ପ୍ରମାଦ କରନ୍ତି, ତେବେ ନରକଲୋକରେ ପଡ଼ନ୍ତି।
13.221.37
स्त्रीणामपि तथा देवि यथा पुंसां तु कर्मजम् ।
इति ते कथितं देवि भूयः श्रोतुं किमिच्छसि ॥ १३.२२१.३७ ॥
ହେ ଦେବୀ, ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ପରି ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ କର୍ମଜାତ ଫଳ। ଏହିପରି ତୁମକୁ କହିଲି। ହେ ଦେବୀ, ଆଉ କ'ଣ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କର?