Mahābhārata · Adhyāya 13.221

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

13.221.1

भगवन्देवदेवेश भूतपाल नमोस्तु ते ।
ह्रस्वाङ्गाश्चैव वक्राङ्गाः कुब्जा वामनकास्तथा ॥ १३.२२१.१ ॥

O Erhabener, Gott der Götter, Beschützer der Wesen, dir sei Verehrung. Man sieht auch Kurzgliedrige, Krummgliedrige, Buckelige und Zwerge.

13.221.2

अपरे मानुषा देव दृश्यन्ते कुणिबाहवः ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२१.२ ॥

O Gott, andere Menschen erscheinen mit verkümmerten Armen. Durch die Reifung welcher Tat geschieht das? Das mögest du mir verkünden.

13.221.3

ये पुरा मनुजा देवि लोभमोहसमन्विताः ।
धान्यमानान्विकुर्वन्ति क्रयविक्रयकारणात् ॥ १३.२२१.३ ॥

O Göttin, jene Menschen der Vorzeit, voll Gier und Verblendung, verfälschten die Getreidemaße um des Kaufens und Verkaufens willen.

13.221.4

कुलदोषं तदा देवि धृतमानेषु नित्यशः ।
अर्धापकर्षणं चैव सर्वेषां क्रयविक्रये ॥ १३.२२१.४ ॥

O Göttin, damals gab es einen Makel in ihrer Sippe: beständig bei denen, die die Maße hielten, und beim Kaufen und Verkaufen aller der Fehler, um die Hälfte zu mindern.

13.221.5

अङ्गदोषकरा ये तु परेषां कोपकारणात् ।
मांसादाश्चैव ये मूर्खा अयथावत्प्रथाः सदा ॥ १३.२२१.५ ॥

Jene, die durch Erregung fremden Zorns Gliederfehler verursachten, die törichten Fleischesser und jene, die stets unrechte Gebräuche pflegten.

13.221.6

एवंयुक्तसमाचाराः पुनर्जन्मनि शोभने ।
ह्रस्वाङ्गा वामनाश्चैव कुब्जाश्चैव भवन्ति ते ॥ १३.२२१.६ ॥

Wer solches Verhalten hat, wird in einer glücklichen Wiedergeburt kurzgliedrig, zwergenhaft und buckelig.

13.221.7

भगवन्मानुषाः केचिद्दृश्यन्ते मानुषेषु वै ।
उन्मत्ताश्च पिशाचाश्च पर्यटन्तो यतस्ततः।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२१.७ ॥

O Gesegneter, unter den Menschen sieht man einige, die wie Verrückte und Dämonen umherirren. Durch welche Frucht einer Tat geschieht das? Sage es mir.

13.221.8

ये पुरा मनुजा देवि दर्पाहंकारसंयुताः ।
बहुधा प्रलपन्त्येव हसन्ति च परान्भृशम् ॥ १३.२२१.८ ॥

O Göttin, jene Menschen, die früher von Stolz und Hochmut erfüllt waren, faselten auf vielerlei Weise und lachten sehr über andere.

13.221.9

मोहयन्ति परान्भोगैर्मदनैर्लोभकारणात् ।
वृद्धान्गुरूंश्च ये मूर्खा वृथैवापहसन्ति च।
शौण्डा विदग्धाः शास्त्रेषु सदैवानृतवादिनः ॥ १३.२२१.९ ॥

Aus Gier verführen sie andere mit Lüsten und Rauschmitteln; die Toren verspotten Alte und Lehrer umsonst; die Prahler, die sich in den Schriften bewandert nennen, sprechen immer Unwahres.

13.221.10

एवंयुक्तसमाचाराः पुनर्जन्मनि शोभने ।
उन्मत्ताश्च पिशाचाश्च भवन्त्येव न संशयः ॥ १३.२२१.१० ॥

Wer solches Betragen hat, o Glückverheißende, wird in der nächsten Geburt gewiss zum Verrückten und Dämon; daran ist kein Zweifel.

13.221.11

भगवन्मानुषाः केचिन्निरपत्याः सुदुःखिताः ।
यतन्तो न लभन्त्येव अपत्यानि यतस्ततः।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२१.११ ॥

O Gesegneter, einige Menschen sind kinderlos und sehr betrübt; obwohl sie sich mühen, erhalten sie von nirgendwoher Nachkommen. Durch welche Frucht einer Tat geschieht das? Sage es mir.

13.221.12

ये पुरा मनुजा देवि सर्वप्राणिषु निर्दयाः ।
घ्नन्ति बालांश्च भुञ्जन्ते मृगाणां पक्षिणामपि ॥ १३.२२१.१२ ॥

O Göttin, jene Menschen, die früher gegenüber allen Lebewesen erbarmungslos waren, töteten sogar Kinder und aßen auch Hirsche und Vögel.

13.221.13

गुरुविद्वेषिणश्चैव परपुत्राभ्यसूयकाः ।
पितृपूजां न कुर्वन्ति यथोक्तां चाष्टकादिभिः ॥ १३.२२१.१३ ॥

Wer seine Lehrer hasst und die Söhne anderer beneidet, ehrt die Ahnen nicht wie vorgeschrieben, mit den Aṣṭakā und den übrigen Riten.

13.221.14

एवंयुक्तसमाचाराः पुनर्जन्मनि शोभने ।
मानुष्यं वा चिरात्प्राप्य निरपत्या भवन्ति ते।
पुत्रशोकयुताश्चापि नास्ति तत्र विचारणा ॥ १३.२२१.१४ ॥

Wer so handelt, wird in einer guten Wiedergeburt, oder nach langer Zeit beim Erlangen der menschlichen Geburt, kinderlos sein und auch vom Kummer um Söhne heimgesucht; daran ist nicht zu zweifeln.

13.221.15

भगवन्मानुषाः केचित्प्रदृश्यन्ते सुदुःखिताः ।
उद्वेगवासनिरताः सोद्वेगाश्च यतव्रताः ॥ १३.२२१.१५ ॥

O Herr, einige Menschen erscheinen sehr betrübt, dem Leben in Unruhe ergeben, erregt, und doch fest in ihren Gelübden.

13.221.16

नित्यं शोकसमाविष्टा दुर्गताश्च तथैव च ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२१.१६ ॥

Die stets vom Kummer ergriffen und ebenso im Elend sind, durch welche Frucht einer Handlung sind sie so? Das solltest du mir erklären.

13.221.17

ये पुरा मनुजा नित्यमुत्क्रोशनपरायणाः ।
भीषयन्ति परानित्यं विकुर्वन्ति तथैव च ॥ १३.२२१.१७ ॥

Jene Menschen, die früher stets dem lauten Klagen ergeben waren, die andere ständig erschreckten und ebenso schädigten.

13.221.18

ऋणवृद्धिकराश्चैव दरिद्रेभ्यो यथेष्टतः ।
ऋणार्थमभिगच्छन्ति सततं वृद्धिरूपकाः ॥ १३.२२१.१८ ॥

Die den Armen ihre Schulden nach Belieben vergrößerten und ständig um Schulden zu den Zinsverleihern gingen.

13.221.19

उद्विजन्ते हि तान्दृष्ट्वा धारकाः स्वार्थकारणात् ।
अतिवृद्धिर्न कर्तव्या दरिद्रेभ्यो यथेष्टतः ॥ १३.२२१.१९ ॥

Beim Anblick von ihnen geraten auch die Gläubiger aus Eigennutz in Unruhe. Von den Armen sollte man nicht nach Belieben übermäßige Zinsen nehmen.

13.221.20

ये श्वभिः क्रीडमानाश्च त्रासयन्ति वने मृगान् ।
प्राणिहिंसां तथा देवि कुर्वन्ति च यतस्ततः ॥ १३.२२१.२० ॥

Jene, die im Wald mit Hunden spielen und die Hirsche erschrecken, und, o Göttin, ebenso den lebenden Wesen hier und dort Gewalt antun.

13.221.21

येषां गृहेषु वै श्वानस्त्रासयन्ति वृथा नरान् ।
एवंयुक्तसमाचाराः कालधर्मगताः पुनः ॥ १३.२२१.२१ ॥

In deren Häusern Hunde die Menschen grundlos erschrecken; die, deren Verhalten so beschaffen ist, nachdem sie dem Gesetz der Zeit (dem Tod) verfallen sind, wieder

13.221.22

पीडिता यमदण्डेन निरयस्थाश्चिरं प्रिये ।
कथञ्चित्प्राप्य मानुष्यं तत्र ते दुःखसंयुताः ॥ १३.२२१.२२ ॥

O Geliebte, von Yamas Stock gequält und lange in der Hölle weilend, nachdem sie irgendwie die menschliche Geburt erlangt haben, bleiben sie dort voller Leid.

13.221.23

कुदेशे दुःखभूयिष्ठे व्याघातशतसङ्कुले ।
जायन्ते तत्र शोचन्तः सोद्वेगाश्च यतस्ततः ॥ १३.२२१.२३ ॥

In einem schlechten, an Leid reichen und von hunderten Hindernissen erfüllten Land werden sie geboren, dort klagend und hier und dort aufgewühlt.

13.221.24

भगवन्मानुषाः केचिदैश्वर्यज्ञानसंयुताः ।
म्लेच्छभूमिषु दृश्यन्ते म्लेच्छैश्वर्यसमन्विताः।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२१.२४ ॥

O gesegneter Herr, manche Menschen, mit Herrschaft und Wissen begabt, sieht man in den Ländern der Barbaren, im Besitz der Herrschaft der Barbaren. Durch welche Frucht der Handlung geschieht das? Du solltest es mir verkünden.

13.221.25

ये पुरा मनुजा देवि धनधान्यसमन्विताः ।
अयथावत्प्रयच्छन्ति श्रद्धावर्जितमेव वा ॥ १३.२२१.२५ ॥

O Göttin, jene Menschen, die einst über Reichtum und Getreide verfügten, gaben auf unangemessene Weise oder nur ohne Glauben.

13.221.26

अपात्रेभ्यश्च ये दानं शौचमङ्गलवर्जिताः ।
ददत्येव च ये मूर्खाः श्लाघयाऽवज्ञयाऽपि वा ॥ १३.२२१.२६ ॥

Jene, die den Unwürdigen Gaben geben, ohne Reinheit und Glückverheißung, und die Toren, die aus Eitelkeit oder sogar aus Verachtung geben.

13.221.27

एवंयुक्तसमाचाराः पुनर्जन्मनि शोभने ।
कुदेशे म्लेच्छभूयिष्ठे दुर्गमे वनसंकटे।
म्लेच्छाधिपत्यं सम्प्राप्य जायन्ते तत्रतत्र वै ॥ १३.२२१.२७ ॥

Die, deren Wandel so beschaffen ist, werden in einer günstigen Wiedergeburt hier und dort in einem schlechten Land geboren, das meist von Barbaren bewohnt, unzugänglich und voller Gefahren des Waldes ist, nachdem sie die Herrschaft über Barbaren erlangt haben.