Mahābhārata · Adhyāya 13.221
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.221.1
भगवन्देवदेवेश भूतपाल नमोस्तु ते ।
ह्रस्वाङ्गाश्चैव वक्राङ्गाः कुब्जा वामनकास्तथा ॥ १३.२२१.१ ॥
Ó bem-aventurado, deus dos deuses, protetor dos seres, homenagem a ti. Vêem-se também os de membros curtos, de membros tortos, corcundas e anões.
13.221.2
अपरे मानुषा देव दृश्यन्ते कुणिबाहवः ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२१.२ ॥
Ó deus, outros humanos são vistos com braços atrofiados. Por amadurecimento de qual ação isso acontece? Deverias dizer-me.
13.221.3
ये पुरा मनुजा देवि लोभमोहसमन्विताः ।
धान्यमानान्विकुर्वन्ति क्रयविक्रयकारणात् ॥ १३.२२१.३ ॥
Ó deusa, aqueles humanos de outrora, cheios de cobiça e ilusão, adulteravam as medidas de grão por causa da compra e venda.
13.221.4
कुलदोषं तदा देवि धृतमानेषु नित्यशः ।
अर्धापकर्षणं चैव सर्वेषां क्रयविक्रये ॥ १३.२२१.४ ॥
Ó deusa, havia então uma falha na sua linhagem: constantemente entre os que seguravam as medidas, e na compra e venda de todos, a falta de reduzir pela metade.
13.221.5
अङ्गदोषकरा ये तु परेषां कोपकारणात् ।
मांसादाश्चैव ये मूर्खा अयथावत्प्रथाः सदा ॥ १३.२२१.५ ॥
Os que causavam defeitos nos membros ao provocar a ira alheia, os tolos comedores de carne, e os que sempre seguiam costumes impróprios.
13.221.6
एवंयुक्तसमाचाराः पुनर्जन्मनि शोभने ।
ह्रस्वाङ्गा वामनाश्चैव कुब्जाश्चैव भवन्ति ते ॥ १३.२२१.६ ॥
Os que têm tal conduta tornam-se, num nascimento favorável, de membros curtos, anões e corcundas.
13.221.7
भगवन्मानुषाः केचिद्दृश्यन्ते मानुषेषु वै ।
उन्मत्ताश्च पिशाचाश्च पर्यटन्तो यतस्ततः।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२१.७ ॥
Ó bem-aventurado, entre os humanos vemos alguns que são como loucos e demônios, vagando de um lado a outro. Por qual fruto de ação isso acontece? Diga-me.
13.221.8
ये पुरा मनुजा देवि दर्पाहंकारसंयुताः ।
बहुधा प्रलपन्त्येव हसन्ति च परान्भृशम् ॥ १३.२२१.८ ॥
Ó deusa, aqueles humanos que antes estavam cheios de orgulho e arrogância falavam sem sentido de muitas maneiras e riam muito dos outros.
13.221.9
मोहयन्ति परान्भोगैर्मदनैर्लोभकारणात् ।
वृद्धान्गुरूंश्च ये मूर्खा वृथैवापहसन्ति च।
शौण्डा विदग्धाः शास्त्रेषु सदैवानृतवादिनः ॥ १३.२२१.९ ॥
Por cobiça, enganam os outros com prazeres e embriaguez; os tolos zombam em vão de anciãos e mestres; os fanfarrões, que se dizem versados nas escrituras, sempre falam falsidades.
13.221.10
एवंयुक्तसमाचाराः पुनर्जन्मनि शोभने ।
उन्मत्ताश्च पिशाचाश्च भवन्त्येव न संशयः ॥ १३.२२१.१० ॥
Os que têm tal conduta, ó auspiciosa, certamente se tornam loucos e demônios no próximo nascimento; não há dúvida.
13.221.11
भगवन्मानुषाः केचिन्निरपत्याः सुदुःखिताः ।
यतन्तो न लभन्त्येव अपत्यानि यतस्ततः।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२१.११ ॥
Ó bem-aventurado, alguns humanos são sem descendência e muito aflitos; embora se esforcem, não obtêm filhos de lugar nenhum. Por qual fruto de ação isso acontece? Diga-me.
13.221.12
ये पुरा मनुजा देवि सर्वप्राणिषु निर्दयाः ।
घ्नन्ति बालांश्च भुञ्जन्ते मृगाणां पक्षिणामपि ॥ १३.२२१.१२ ॥
Ó deusa, aqueles humanos que antes eram impiedosos com todos os seres vivos matavam até crianças e também comiam veados e pássaros.
13.221.13
गुरुविद्वेषिणश्चैव परपुत्राभ्यसूयकाः ।
पितृपूजां न कुर्वन्ति यथोक्तां चाष्टकादिभिः ॥ १३.२२१.१३ ॥
Aqueles que odeiam os seus mestres e invejam os filhos alheios não honram os antepassados como prescrito, com os ritos aṣṭakā e os demais.
13.221.14
एवंयुक्तसमाचाराः पुनर्जन्मनि शोभने ।
मानुष्यं वा चिरात्प्राप्य निरपत्या भवन्ति ते।
पुत्रशोकयुताश्चापि नास्ति तत्र विचारणा ॥ १३.२२१.१४ ॥
Aqueles cuja conduta é assim, numa bela renascença, ou depois de muito tempo ao obter o nascimento humano, ficarão sem descendência e também afligidos pela dor dos filhos; disso não há dúvida.
13.221.15
भगवन्मानुषाः केचित्प्रदृश्यन्ते सुदुःखिताः ।
उद्वेगवासनिरताः सोद्वेगाश्च यतव्रताः ॥ १३.२२१.१५ ॥
Ó Senhor, alguns homens são vistos muito aflitos, dedicados a viver na angústia, agitados, e ainda assim firmes em seus votos.
13.221.16
नित्यं शोकसमाविष्टा दुर्गताश्च तथैव च ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२१.१६ ॥
Os que estão sempre tomados pela dor e igualmente na miséria, por qual fruto de ação são assim? Deves declarar-me isso.
13.221.17
ये पुरा मनुजा नित्यमुत्क्रोशनपरायणाः ।
भीषयन्ति परानित्यं विकुर्वन्ति तथैव च ॥ १३.२२१.१७ ॥
Aqueles homens que outrora estavam sempre entregues a lamentações em voz alta, que constantemente assustavam os outros e igualmente os prejudicavam.
13.221.18
ऋणवृद्धिकराश्चैव दरिद्रेभ्यो यथेष्टतः ।
ऋणार्थमभिगच्छन्ति सततं वृद्धिरूपकाः ॥ १३.२२१.१८ ॥
Aqueles que aumentavam as dívidas dos pobres conforme lhes aprazia, e que constantemente recorriam aos agiotas por causa de dívidas.
13.221.19
उद्विजन्ते हि तान्दृष्ट्वा धारकाः स्वार्थकारणात् ।
अतिवृद्धिर्न कर्तव्या दरिद्रेभ्यो यथेष्टतः ॥ १३.२२१.१९ ॥
Ao vê-los, até os credores se inquietam por causa do seu próprio interesse. Não se deve cobrar juros excessivos dos pobres segundo a própria vontade.
13.221.20
ये श्वभिः क्रीडमानाश्च त्रासयन्ति वने मृगान् ।
प्राणिहिंसां तथा देवि कुर्वन्ति च यतस्ततः ॥ १३.२२१.२० ॥
Aqueles que, brincando com cães na floresta, assustam os veados, e, ó deusa, igualmente causam dano aos seres vivos aqui e ali.
13.221.21
येषां गृहेषु वै श्वानस्त्रासयन्ति वृथा नरान् ।
एवंयुक्तसमाचाराः कालधर्मगताः पुनः ॥ १३.२२१.२१ ॥
Em cujas casas os cães assustam as pessoas sem razão; aqueles de tal conduta, tendo chegado à lei do tempo (a morte), novamente
13.221.22
पीडिता यमदण्डेन निरयस्थाश्चिरं प्रिये ।
कथञ्चित्प्राप्य मानुष्यं तत्र ते दुःखसंयुताः ॥ १३.२२१.२२ ॥
Ó amada, atormentados pelo bastão de Yama e vivendo no inferno por longo tempo, tendo de algum modo obtido o nascimento humano, lá permanecem cheios de sofrimento.
13.221.23
कुदेशे दुःखभूयिष्ठे व्याघातशतसङ्कुले ।
जायन्ते तत्र शोचन्तः सोद्वेगाश्च यतस्ततः ॥ १३.२२१.२३ ॥
Num mau país abundante em sofrimento e cheio de centenas de obstáculos, nascem ali, lamentando-se e agitados aqui e ali.
13.221.24
भगवन्मानुषाः केचिदैश्वर्यज्ञानसंयुताः ।
म्लेच्छभूमिषु दृश्यन्ते म्लेच्छैश्वर्यसमन्विताः।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२१.२४ ॥
Ó bem-aventurado senhor, algumas pessoas, dotadas de poder e conhecimento, são vistas nas terras dos bárbaros, possuidoras do poder dos bárbaros. Por qual fruto da ação isso acontece? Deverias declará-lo a mim.
13.221.25
ये पुरा मनुजा देवि धनधान्यसमन्विताः ।
अयथावत्प्रयच्छन्ति श्रद्धावर्जितमेव वा ॥ १३.२२१.२५ ॥
Ó deusa, aqueles homens que outrora possuíam riquezas e grãos davam de modo impróprio, ou apenas sem fé.
13.221.26
अपात्रेभ्यश्च ये दानं शौचमङ्गलवर्जिताः ।
ददत्येव च ये मूर्खाः श्लाघयाऽवज्ञयाऽपि वा ॥ १३.२२१.२६ ॥
Aqueles que dão presentes aos indignos, desprovidos de pureza e auspício, e os tolos que dão por vaidade ou mesmo por desprezo.
13.221.27
एवंयुक्तसमाचाराः पुनर्जन्मनि शोभने ।
कुदेशे म्लेच्छभूयिष्ठे दुर्गमे वनसंकटे।
म्लेच्छाधिपत्यं सम्प्राप्य जायन्ते तत्रतत्र वै ॥ १३.२२१.२७ ॥
Aqueles de tal conduta, numa bela renascença, nascem aqui e ali numa terra má, habitada sobretudo por bárbaros, inacessível e cheia de perigos da floresta, tendo obtido o domínio sobre bárbaros.
13.221.28
भगवन्भगनेत्रघ्न मानुषेषु च केचन ।
क्लीबा नपुंसकाश्चैव दृश्यन्ते षण्डकास्तथा ॥ १३.२२१.२८ ॥
Ó bendito senhor, destruidor dos olhos de Bhaga, entre os humanos também se veem alguns impotentes, eunucos e neutros.
13.221.29
नीचकर्मरता नीचा नीचसक्यास्तथा भुवि ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२१.२९ ॥
Na terra há também os que se deleitam em atos vis, gente vil, e os que têm companheiros vis. Por qual fruto do karma isso acontece? Deves dizer-me.
13.221.30
तदहं ते प्रवक्ष्यामि शृणु कल्याणि कारणम् ॥ १३.२२१.३० ॥
Por isso te direi a causa. Escuta, ó auspiciosa.
13.221.31
ये पुरा मनुजा भूत्वा घोरकर्मरतास्तथा ।
पशुपंस्त्वोपगातेन जीवन्ति च रमन्ति च ॥ १३.२२१.३१ ॥
Aqueles que, outrora homens e deleitados em ações terríveis, obtêm a virilidade dos animais, vivem e se alegram.
13.221.32
पुंस्त्वोपघातिनश्चैव नराणां कोपकारणात् ।
ये धूर्ताः स्त्रीषु गच्छन्ति अयथावद्यथेष्टतः ॥ १३.२२१.३२ ॥
Aqueles que destroem a virilidade e causam a ira dos homens, e os velhacos que vão às mulheres de modo impróprio, à vontade.
13.221.33
कामविघ्नकरा ये तु द्वेषपैशुन्यकारणात् ।
एवंयुक्तसमाचाराः कालधर्मं गतास्तु ते।
दण्डिता यमदण्डेन निरयस्थाश्चिरं प्रिये ॥ १३.२२१.३३ ॥
Aqueles que obstruem o desejo por ódio e calúnia, de tal conduta, ao alcançar a morte, castigados pelo bastão de Yama, permanecem longo tempo no inferno, ó amada.
13.221.34
यदि चेन्मानुषं जन्म लभेरंस्ते तथाविधाः ।
क्लीबा वर्षवराश्चैव षण्डकाश्च भवन्ति ते ॥ १३.२२१.३४ ॥
Se obtiverem de novo um nascimento humano, sendo tais, tornam-se impotentes, sexualmente fracos e eunucos.
13.221.35
नीचकर्मपरा लोके निर्लज्जा वीतसम्भ्रमाः ।
परान्दीनान्बहिष्कृत्य ते भवन्ति स्वकर्मणा ॥ १३.२२१.३५ ॥
Os devotos de ações vis no mundo, desavergonhados e sem preocupação com a honra, que afastam os outros e os humildes: por suas próprias ações tornam-se assim.
13.221.36
यदि चेत्सम्प्रपश्येरंस्ते मुच्यन्ते हि कल्मषात् ।
अत्रापि ते प्रमाद्येयुः पतन्ति नरकालये ॥ १३.२२१.३६ ॥
Se virem corretamente, ficam livres do pecado; mas se forem negligentes mesmo aqui, caem na morada do inferno.
13.221.37
स्त्रीणामपि तथा देवि यथा पुंसां तु कर्मजम् ।
इति ते कथितं देवि भूयः श्रोतुं किमिच्छसि ॥ १३.२२१.३७ ॥
Ó deusa, assim como para os homens, também para as mulheres o que nasce da ação. Assim te foi dito, ó deusa. O que mais desejas ouvir?