ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.222
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.222.1
भगवन्देवदेवेश शूलपाणे वृषध्वज ।
पुंश्चल्य इव या स्त्रीषु नीचवृत्तिरताः स्मृताः।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२२.१ ॥
ହେ ଭଗବାନ, ଦେବଦେବେଶ, ଶୂଳପାଣି, ବୃଷଧ୍ୱଜ! ନାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନୀଚ ଆଚରଣରେ ରତ ପୁଂଶ୍ଚଳୀମାନେ କେଉଁ କର୍ମଫଳରୁ ସେପରି ହୁଅନ୍ତି, ତାହା ମୋତେ କହିବା ଉଚିତ।
13.222.2
याः पुरा मनुजा देवि बुद्धिमोहसमन्विताः ।
कामरागसमायुक्ताः पतीनतिचरन्ति वै ॥ १३.२२२.२ ॥
ହେ ଦେବୀ! ପୂର୍ବରୁ ଯେଉଁମାନେ ମନୁଷ୍ୟ ଥିଲେ, ବୁଦ୍ଧିମୋହରେ ଯୁକ୍ତ, କାମରାଗରେ ସଂଯୁକ୍ତ ହୋଇ ସ୍ୱାମୀମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି।
13.222.3
प्रतिकूलपरा यास्तु पतीन्प्रति यथा तथा ।
शौचं लज्जां तु विस्मृत्य यथेष्टपरिचारणाः ॥ १३.२२२.३ ॥
ସ୍ୱାମୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଯେମିତି-ସେମିତି ପ୍ରତିକୂଳ ଆଚରଣ କରନ୍ତି, ଶୌଚ ଓ ଲଜ୍ଜା ଭୁଲି, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଭୋଗରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି।
13.222.4
एवंयुक्तसमाचारा यमलोके सुदण्डिताः ।
यदि वै मानुषं जन्म लभेरंस्तास्तथाविधाः।
बहुसाधारणा एव पुंश्चल्यश्च भवन्ति ताः ॥ १३.२२२.४ ॥
ଏମିତି ଆଚରଣ କରୁଥିବା ନାରୀମାନେ ଯମଲୋକରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦଣ୍ଡିତ ହୁଅନ୍ତି। ସେମାନେ ପୁନଃ ମନୁଷ୍ୟ ଜନ୍ମ ପାଇଲେ ମଧ୍ୟ ସେପରି ରହି, ବହୁଜନଙ୍କ ସାଧାରଣ ପୁଂଶ୍ଚଳୀ ହୁଅନ୍ତି।
13.222.5
पौश्चल्यं यत्तु तद्वृत्तं स्त्रीणां कष्टतमं स्मृतम् ।
ततःप्रभृति ता देवि पतन्त्येव न संशयः ॥ १३.२२२.५ ॥
ନାରୀମାନଙ୍କର ସେହି ପୁଂଶ୍ଚଳୀ ଆଚରଣ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟକର କୁହାଯାଇଛି। ହେ ଦେବୀ! ସେଦିନଠାରୁ ସେମାନେ ପତିତ ହୁଅନ୍ତି, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
13.222.6
शोचन्ति चेत्तु तद्वृत्तं मनसा हितमाप्नुयुः ।
भगवन्देवदेवेश प्रमदा विधवा भृशम्। ॥ १३.२२२.६ ॥
ସେମାନେ ସେହି ଆଚରଣ ପାଇଁ ମନରେ ଶୋକ କଲେ ହିତ ପାଇପାରନ୍ତି। ହେ ଭଗବାନ, ଦେବଦେବେଶ! ନାରୀମାନେ, ବିଶେଷତଃ ବିଧବାମାନେ, ଅତ୍ୟଧିକ ଶୋକ କରନ୍ତୁ।
13.222.7
दृश्यन्ते मानुषा लोके सर्वकल्याणवर्जिताः ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२२.७ ॥
ଜଗତରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସମସ୍ତ କଲ୍ୟାଣରୁ ବର୍ଜିତ ଦେଖାଯାନ୍ତି। କେଉଁ କର୍ମଫଳ ଯୋଗୁଁ ଏପରି ହୁଏ, ତାହା ମୋତେ କହିବା ଉଚିତ।
13.222.8
याः पुरा मनुजा देवि बुद्धिमोहसमन्विताः ।
कुटुम्बं तत्र वे पत्युर्नाशयन्ति वृथा तथा ॥ १३.२२२.८ ॥
ହେ ଦେବୀ, ପୂର୍ବେ ବୁଦ୍ଧିମୋହଯୁକ୍ତ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସ୍ୱାମୀର ପରିବାରକୁ ବୃଥା ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି, ସେହିପରି।
13.222.9
विषदाश्चाग्निदाश्चैव पतीन्प्रति सुनिर्दयाः ।
अन्यासां हि पतीन्यान्ति स्वपतिद्वेषकारणात् ॥ १३.२२२.९ ॥
ବିଷ ଦେଉଥିବା, ଅଗ୍ନି ଲଗାଉଥିବା, ସ୍ୱାମୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିର୍ଦ୍ଦୟ ନାରୀମାନେ, ନିଜ ସ୍ୱାମୀ ପ୍ରତି ଦ୍ୱେଷ ଯୋଗୁଁ ଅନ୍ୟ ନାରୀଙ୍କ ସ୍ୱାମୀମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଆନ୍ତି।
13.222.10
एवंयुक्तसमाचारा यमलोके सुदण्डिताः ।
निरयस्थाश्चिरं कालं कथंचित्प्राप्य मानुषम्।
तत्र ता भोगरहिता विधवास्तु भवन्ति वै ॥ १३.२२२.१० ॥
ଏପରି ଆଚରଣଯୁକ୍ତ ନାରୀମାନେ ଯମଲୋକରେ ଭଲଭାବେ ଦଣ୍ଡିତ ହୋଇ, ନରକରେ ଦୀର୍ଘକାଳ ରହି, କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ମନୁଷ୍ୟ ଜନ୍ମ ପାଇ, ସେଠାରେ ଭୋଗରହିତ ବିଧବା ହୁଅନ୍ତି।
13.222.11
भगवन्प्रमदा लोके पत्यौ ज्ञातिषु सत्सुच ।
लिङ्गिन्यः सम्प्रदृश्यन्ते पाषण्डं मतमाश्रिताः।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२२.११ ॥
ହେ ଭଗବନ୍, ଜଗତରେ ନାରୀମାନେ ସ୍ୱାମୀ, ଜ୍ଞାତି ଏବଂ ସଜ୍ଜନମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ଲିଙ୍ଗଧାରିଣୀ (ସନ୍ୟାସିନୀ ବେଶଧାରିଣୀ) ଭାବେ ଦେଖାଯାନ୍ତି ଏବଂ ପାଷଣ୍ଡ ମତ ଆଶ୍ରୟ କରିଥିବା ଦେଖାଯାନ୍ତି। କେଉଁ କର୍ମଫଳ ଯୋଗୁଁ ଏପରି ହୁଏ, ତାହା ମୋତେ କହିବା ଉଚିତ।
13.222.12
याः पुरा भावदोषेणि लोभमोहसमन्विताः ।
परद्रव्यपरा लोभात्परेषां द्रव्यहारकाः ॥ १३.२२२.१२ ॥
ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବେ ଭାବଦୋଷ ଯୋଗୁଁ ଲୋଭ ଓ ମୋହଯୁକ୍ତ ଥିଲେ, ପରଦ୍ରବ୍ୟରେ ଆସକ୍ତ ଥିଲେ ଏବଂ ଲୋଭ ଯୋଗୁଁ ଅନ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ରବ୍ୟ ହରଣ କରୁଥିଲେ।
13.222.13
अभ्यसूयापरा यास्तु सपत्नीनां प्रदूषकाः ।
ईर्ष्यापराः कोपनाश्च बन्धूनां विफलाः सदा ॥ १३.२२२.१३ ॥
ଯେଉଁ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସର୍ବଦା ଅସୂୟା ଓ ନିନ୍ଦାରେ ରତ, ସପତ୍ନୀମାନଙ୍କୁ ଦୂଷିତକାରିଣୀ, ଈର୍ଷ୍ୟା ଓ କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଏବଂ ଆତ୍ମୀୟମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସଦା ବିଫଳ।
13.222.14
एवंयुक्तसमाचाराः पुनर्जन्मनि ताः स्त्रियः ।
अलक्षणसमायुक्ताः पाषण्डं धर्ममाश्रिताः।
स्त्रियः प्रव्राजशीलाश्च भवन्त्येव न संशयः ॥ १३.२२२.१४ ॥
ଏପରି ଆଚରଣଯୁକ୍ତ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ପୁନର୍ଜନ୍ମରେ ଅଶୁଭ ଲକ୍ଷଣଯୁକ୍ତ ହୋଇ ପାଷଣ୍ଡ ଧର୍ମର ଆଶ୍ରୟ ନିଅନ୍ତି; ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସନ୍ୟାସ-ପ୍ରବୃତ୍ତିର ହୁଅନ୍ତି, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
13.222.15
भगवन्मानुषाः केचित्कारुवृत्तिसमाश्रिताः ।
प्रदृश्यन्ते मनुष्येषु नीचकर्मरतास्तथा।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हति ॥ १३.२२२.१५ ॥
ହେ ଭଗବନ୍! ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେହି କେହି କାରିଗରୀ ବୃତ୍ତି ଆଶ୍ରୟ କରିଥାଆନ୍ତି ଏବଂ ନୀଚ କର୍ମରେ ରତ ଦେଖାଯାଆନ୍ତି; କେଉଁ କର୍ମର ବିପାକରେ ଏପରି ହୁଏ, ତାହା ମୋତେ କହିବାକୁ ଆପଣ ଯୋଗ୍ୟ।
13.222.16
ये पुरा मनुजा देवि स्तब्धमानयुता भृशम् ।
दर्पाहङ्कारसंयुक्ताः केवलात्मपरायणाः ॥ १३.२२२.१६ ॥
ହେ ଦେବୀ! ପୂର୍ବକାଳରେ ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଅତ୍ୟଧିକ ଗର୍ବରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଦର୍ପ ଓ ଅହଙ୍କାରଯୁକ୍ତ ଏବଂ କେବଳ ଆତ୍ମପରାୟଣ ଥିଲେ।
13.222.17
तादृशा मानुषा देवि पुनर्जन्मनि शोभने ।
कात्वो नटगन्धर्वाः सम्भवन्ति यथा तथा ॥ १३.२२२.१७ ॥
ହେ ଦେବୀ! ସେହିପରି ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଶୁଭ ଜନ୍ମରେ କାତ୍ବ, ନଟ ଏବଂ ଗନ୍ଧର୍ବ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନିଅନ୍ତି।
13.222.18
नापिता बन्दिनश्चैव तथा वैतालिकाः प्रिये ।
एवंभूतास्त्वधोवृत्तिं जीवन्त्याश्रित्य मानवाः ॥ १३.२२२.१८ ॥
ହେ ପ୍ରିୟେ! ନାପିତ, ବନ୍ଦୀ ଏବଂ ବୈତାଳିକମାନେ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି; ଏପରି ଜନ୍ମିତ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ନୀଚ ବୃତ୍ତି ଆଶ୍ରୟ କରି ଜୀବନଧାରଣ କରନ୍ତି।
13.222.19
परप्रसाधनकरास्ते परैः कृतवेतनाः ।
परावमानस्य फलं भुञ्जते पौर्वदैहिकम् ॥ १३.२२२.१९ ॥
ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସଜାଉଥିବା ସେମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବେତନରେ ନିଯୁକ୍ତ। ପୂର୍ବ ଦେହରେ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିଥିବାର ଫଳ ସେମାନେ ଭୋଗନ୍ତି।
13.222.20
भगवन्देवदेवेश मानुषेष्वेव केचन ।
दासभूताः प्रदृश्यन्ते सर्वकर्मपरा भृशम् ॥ १३.२२२.२० ॥
ହେ ଭଗବାନ, ହେ ଦେବଦେବ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେହି କେହି ଦାସରୂପେ ଦେଖାଯାଆନ୍ତି; ସେମାନେ ସବୁ ପ୍ରକାର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିରତ।
13.222.21
आघातभर्त्सनसहाः पीड्यमानाश्च सर्वशः ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२२.२१ ॥
ଆଘାତ ଓ ଭର୍ତ୍ସନା ସହି, ସବୁ ପ୍ରକାରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ — କେଉଁ କର୍ମବିପାକରେ ଏମିତି ହୁଏ, ତାହା ମୋତେ କହିବାକୁ ଆପଣ ଯୋଗ୍ୟ।
13.222.22
तदहं ते प्रवक्ष्यामि शृणु कल्याणि कारणम् ॥ १३.२२२.२२ ॥
ତେଣୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ତାହାର କାରଣ କହିବି; ଶୁଣ, ହେ କଲ୍ୟାଣି।
13.222.23
ये पुरा मनुजा देवि परेषां वित्तहारकाः ।
ऋणवृद्धिकरं कृष्या न्यासदत्तं तथैव च ॥ १३.२२२.२३ ॥
ହେ ଦେବୀ, ପୂର୍ବେ ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଅନ୍ୟଙ୍କ ଧନ ହରଣ କରୁଥିଲେ; କୃଷି ଦ୍ୱାରା ଋଣର ସୁଧ ବଢ଼ାଉଥିଲେ; ଏବଂ ନ୍ୟାସ ରୂପେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଧନ ମଧ୍ୟ ହରଣ କରୁଥିଲେ।
13.222.24
निक्षेपकारणाद्दत्तपरद्रव्यापहारिणः ।
प्रमादाद्विस्मृतं नष्टं परेषां धनहारकाः ॥ १३.२२२.२४ ॥
ନ୍ୟାସ ହେତୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଅନ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ରବ୍ୟ ହରଣ କରିଥିବା; ପ୍ରମାଦରୁ ଭୁଲିଯାଇଥିବା କିମ୍ବା ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିବା କହି ଅନ୍ୟଙ୍କ ଧନ ହରଣ କରୁଥିବା।
13.222.25
वधबन्धपरिक्लेशैर्दासत्वं कुर्वते परान् ।
तादृशा मरणं प्राप्ता दण्डिता यमशासनैः ॥ १३.२२२.२५ ॥
ବଧ, ବନ୍ଧନ ଓ କ୍ଲେଶ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦାସତ୍ୱରେ ରଖନ୍ତି। ସେହିପରି ଲୋକମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ପାଇ ଯମଶାସନରେ ଦଣ୍ଡିତ ହୁଅନ୍ତି।
13.222.26
कथञ्चित्प्राप्य मानुष्यं तत्र ते देवि सर्वथा ।
दासभूता भविष्यन्ति जन्मप्रभृति मानवाः ॥ १३.२२२.२६ ॥
କୌଣସିମତେ ମନୁଷ୍ୟ ଜନ୍ମ ପାଇ, ହେ ଦେବୀ, ସେମାନେ ସେଠାରେ ଜନ୍ମରୁ ହିଁ ସର୍ବଥା ଦାସ ହୋଇ ରହିବେ।
13.222.27
तेषां कर्माणि कुर्वन्ति येषां ते धनहारकाः ।
आसमाप्तेः स्वपापस्य कुर्वन्तीति विनिश्चयः ॥ १३.२२२.२७ ॥
ଯାହାର ଧନ ସେମାନେ ହରଣ କଲେ, ସେମାନଙ୍କ କାମ ସେମାନେ କରନ୍ତି। ନିଜର ପାପ ଶେଷ ନହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ଏପରି କରନ୍ତି, ଏହା ନିଶ୍ଚିତ।
13.222.28
पशुभूतास्तथा चान्ये भवन्ति धनहारकाः ।
तत्तथा क्षीयते कर्म तेषां पूर्वापराधजम्।
अतोऽन्यथा न तच्छक्यं कर्म भोक्तुं सुरासुरैः ॥ १३.२२२.२८ ॥
ଅନ୍ୟ ଧନହାରକମାନେ ପଶୁଯୋନିରେ ଜନ୍ମନ୍ତି। ଏହିପରି ସେମାନଙ୍କ ପୂର୍ବ ଅପରାଧରୁ ଜାତ କର୍ମ କ୍ଷୟ ହୁଏ। ତେଣୁ ସୁର ଓ ଅସୁରମାନେ ମଧ୍ୟ ତାହାକୁ ଅନ୍ୟଥା ଭୋଗିପାରିବେ ନାହିଁ।
13.222.29
किन्तु मोक्षविधिस्तेषां सर्वता तत्प्रसादनम् ।
अयथावन्मोक्षकामः पुनर्जन्मनि चेष्यते ॥ १३.२२२.२९ ॥
କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ମୋକ୍ଷର ଉପାୟ ହେଉଛି ସର୍ବଥା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା। ଯେ ମୋକ୍ଷକାମୀ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ଯଥାବତ୍ ଚଳେ ନାହିଁ, ତାହାର ପୁନର୍ଜନ୍ମରେ ହିଁ ଇଚ୍ଛା କରାଯାଏ।
13.222.30
मोक्षकामी यथान्यायं कुर्वन्कर्माणि सर्वशः ।
भर्तुः प्रसादमाकाङ्क्षेदायासान्सर्वथा सहन् ॥ १३.२२२.३० ॥
ମୋକ୍ଷକାମୀ ଯଥାନ୍ୟାୟ ସମସ୍ତ କର୍ମ କରି, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ଆକାଂକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ; ସର୍ବଥା କଷ୍ଟ ସହିବା ଉଚିତ।
13.222.31
प्रीतिपूर्वं तु यो भर्त्रा मुक्तो मुक्तः स्वपापतः ।
तथाभूतान्कर्मकरान्सदा सन्तोषयेत्पतिः ॥ १३.२२२.३१ ॥
ପ୍ରଭୁ ସ୍ନେହପୂର୍ବକ ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ନିଜ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିବା ଏପରି କର୍ମକରମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଭୁ ସର୍ବଦା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରଖିବେ।
13.222.32
यथार्हं कारयेत्कर्म दण्डकारणतः क्षिपेत् ।
वृद्धान्बालांस्तथा क्षीणान्पालयन्धर्ममाप्नुयात् ॥ १३.२२२.३२ ॥
ଯୋଗ୍ୟତା ଅନୁସାରେ କାମ କରାଇବା ଉଚିତ, ଦଣ୍ଡର କାରଣ ଥିଲେ ହିଁ ବାହାର କରିବା। ବୃଦ୍ଧ, ଶିଶୁ ଓ ଦୁର୍ବଳମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଧର୍ମ ପାଏ।
13.222.33
इति ते कथितं देवि भूयः श्रोतुं किमिच्छसि ॥ १३.२२२.३३ ॥
ହେ ଦେବୀ, ଏହା ତୁମକୁ କୁହାଯାଇଛି। ଆଉ କ'ଣ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ?