Mahābhārata · Adhyāya 13.222
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.222.1
भगवन्देवदेवेश शूलपाणे वृषध्वज ।
पुंश्चल्य इव या स्त्रीषु नीचवृत्तिरताः स्मृताः।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२२.१ ॥
O Gesegneter, Herr der Götter, Träger des Dreizacks, Stiermarkierter! Unter den Frauen, jene, die als unzüchtig gelten und an niederem Wandel Gefallen finden — durch welche Reifung der Tat werden sie so? Du solltest es mir sagen.
13.222.2
याः पुरा मनुजा देवि बुद्धिमोहसमन्विताः ।
कामरागसमायुक्ताः पतीनतिचरन्ति वै ॥ १३.२२२.२ ॥
O Göttin, jene, die früher Menschen waren, mit verblendetem Verstand und von Begierde und Leidenschaft erfüllt, überschreiten gegen ihre Gatten.
13.222.3
प्रतिकूलपरा यास्तु पतीन्प्रति यथा तथा ।
शौचं लज्जां तु विस्मृत्य यथेष्टपरिचारणाः ॥ १३.२२२.३ ॥
Jene, die auf welche Weise auch immer feindselig gegen ihre Gatten handeln, Reinheit und Scham vergessend, sich den Genüssen nach Belieben hingebend.
13.222.4
एवंयुक्तसमाचारा यमलोके सुदण्डिताः ।
यदि वै मानुषं जन्म लभेरंस्तास्तथाविधाः।
बहुसाधारणा एव पुंश्चल्यश्च भवन्ति ताः ॥ १३.२२२.४ ॥
Frauen von solchem Wandel werden im Reich Yamas streng bestraft. Erlangten sie wieder eine menschliche Geburt, würden sie, von solcher Art, zu unzüchtigen Frauen, die vielen gemein sind.
13.222.5
पौश्चल्यं यत्तु तद्वृत्तं स्त्रीणां कष्टतमं स्मृतम् ।
ततःप्रभृति ता देवि पतन्त्येव न संशयः ॥ १३.२२२.५ ॥
Jener Wandel der Unzucht bei Frauen gilt als der schmerzlichste. Von da an, o Göttin, fallen sie gewiss — daran ist kein Zweifel.
13.222.6
शोचन्ति चेत्तु तद्वृत्तं मनसा हितमाप्नुयुः ।
भगवन्देवदेवेश प्रमदा विधवा भृशम्। ॥ १३.२२२.६ ॥
Wenn sie im Geist über jenen Wandel trauern, könnten sie Heil erlangen. O Gesegneter, Herr der Götter! Frauen, besonders Witwen, sollten sehr trauern.
13.222.7
दृश्यन्ते मानुषा लोके सर्वकल्याणवर्जिताः ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२२.७ ॥
In der Welt sieht man Menschen aller Wohlfahrt beraubt. Durch welche Frucht einer Tat geschieht dies? Du solltest es mir erklären.
13.222.8
याः पुरा मनुजा देवि बुद्धिमोहसमन्विताः ।
कुटुम्बं तत्र वे पत्युर्नाशयन्ति वृथा तथा ॥ १३.२२२.८ ॥
O Göttin, jene Menschen, die einst von verwirrtem Verstand waren, zerstören dort vergeblich die Familie ihres Gatten, ebenso.
13.222.9
विषदाश्चाग्निदाश्चैव पतीन्प्रति सुनिर्दयाः ।
अन्यासां हि पतीन्यान्ति स्वपतिद्वेषकारणात् ॥ १३.२२२.९ ॥
Jene, die Giftmischerinnen und Brandstifterinnen sind, gegenüber ihren Gatten äußerst erbarmungslos, gehen aus Hass auf ihren eigenen Gatten zu den Gatten anderer Frauen.
13.222.10
एवंयुक्तसमाचारा यमलोके सुदण्डिताः ।
निरयस्थाश्चिरं कालं कथंचित्प्राप्य मानुषम्।
तत्र ता भोगरहिता विधवास्तु भवन्ति वै ॥ १३.२२२.१० ॥
Jene, deren Wandel so ist, werden im Reich Yamas streng bestraft, verweilen lange in der Hölle, erlangen auf irgendeine Weise die menschliche Geburt und werden dort zu Witwen, denen jeder Genuss versagt ist.
13.222.11
भगवन्प्रमदा लोके पत्यौ ज्ञातिषु सत्सुच ।
लिङ्गिन्यः सम्प्रदृश्यन्ते पाषण्डं मतमाश्रिताः।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२२.११ ॥
O Herr, in der Welt sieht man Frauen gegenüber Gatten, Verwandten und selbst den Guten als Asketinnen im Entsagungsgewand, die sich ketzerischen Lehren zugewandt haben. Durch welche Frucht einer Tat geschieht dies? Du solltest es mir erklären.
13.222.12
याः पुरा भावदोषेणि लोभमोहसमन्विताः ।
परद्रव्यपरा लोभात्परेषां द्रव्यहारकाः ॥ १३.२२२.१२ ॥
Jene, die einst durch Mängel des Gemüts von Gier und Verblendung erfüllt waren, auf fremdes Gut erpicht, und aus Gier die Besitztümer anderer raubten.
13.222.13
अभ्यसूयापरा यास्तु सपत्नीनां प्रदूषकाः ।
ईर्ष्यापराः कोपनाश्च बन्धूनां विफलाः सदा ॥ १३.२२२.१३ ॥
Frauen, die stets dem Neid und der Schmähung ergeben sind, die ihre Nebenfrauen verderben, eifersüchtig und jähzornig sind und ihren Verwandten gegenüber stets versagen.
13.222.14
एवंयुक्तसमाचाराः पुनर्जन्मनि ताः स्त्रियः ।
अलक्षणसमायुक्ताः पाषण्डं धर्ममाश्रिताः।
स्त्रियः प्रव्राजशीलाश्च भवन्त्येव न संशयः ॥ १३.२२२.१४ ॥
Solche Frauen, dem entsprechenden Verhalten verhaftet, nehmen in einer späteren Geburt, mit unheilvollen Zeichen behaftet, Zuflucht zur häretischen Lehre; Frauen werden zweifellos zu Entsagung geneigt.
13.222.15
भगवन्मानुषाः केचित्कारुवृत्तिसमाश्रिताः ।
प्रदृश्यन्ते मनुष्येषु नीचकर्मरतास्तथा।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हति ॥ १३.२२२.१५ ॥
O Gesegneter, unter den Menschen sieht man einige, die vom Handwerk leben und an niedrigen Taten Gefallen finden; durch die Reifung welchen Karmas geschieht dies? Du solltest es mir verkünden.
13.222.16
ये पुरा मनुजा देवि स्तब्धमानयुता भृशम् ।
दर्पाहङ्कारसंयुक्ताः केवलात्मपरायणाः ॥ १३.२२२.१६ ॥
O Göttin, die Menschen der Vorzeit, erfüllt von übermäßigem, hochmütigem Stolz, verbunden mit Anmaßung und Eigendünkel, einzig auf sich selbst bedacht.
13.222.17
तादृशा मानुषा देवि पुनर्जन्मनि शोभने ।
कात्वो नटगन्धर्वाः सम्भवन्ति यथा तथा ॥ १३.२२२.१७ ॥
O Göttin, solche Menschen werden in einer glücklichen Wiedergeburt als Kātvas, Schauspieler und Gandharvas geboren, ganz auf diese Weise.
13.222.18
नापिता बन्दिनश्चैव तथा वैतालिकाः प्रिये ।
एवंभूतास्त्वधोवृत्तिं जीवन्त्याश्रित्य मानवाः ॥ १३.२२२.१८ ॥
Geliebte, Barbiere, Barden und Hofbarden sind ebenso; solche Menschen, so geboren, leben, indem sie zu einem niedrigen Broterwerb greifen.
13.222.19
परप्रसाधनकरास्ते परैः कृतवेतनाः ।
परावमानस्य फलं भुञ्जते पौर्वदैहिकम् ॥ १३.२२२.१९ ॥
Jene, die andere schmücken, von anderen gegen Lohn angestellt, genießen die Frucht der Verachtung anderer in einem früheren Leib.
13.222.20
भगवन्देवदेवेश मानुषेष्वेव केचन ।
दासभूताः प्रदृश्यन्ते सर्वकर्मपरा भृशम् ॥ १३.२२२.२० ॥
O Gesegneter, Herr der Götter, unter den Menschen sieht man einige als Diener, ganz den Arbeiten aller Art hingegeben.
13.222.21
आघातभर्त्सनसहाः पीड्यमानाश्च सर्वशः ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२२.२१ ॥
Schläge und Schmähungen ertragend, auf jede Weise gepeinigt — durch welche Reifung des Karma geschieht dies? Du solltest es mir sagen.
13.222.22
तदहं ते प्रवक्ष्यामि शृणु कल्याणि कारणम् ॥ १३.२२२.२२ ॥
Darum will ich dir die Ursache nennen; höre, o Glückliche.
13.222.23
ये पुरा मनुजा देवि परेषां वित्तहारकाः ।
ऋणवृद्धिकरं कृष्या न्यासदत्तं तथैव च ॥ १३.२२२.२३ ॥
O Göttin, jene Menschen, die einst die Reichtümer anderer raubten, die durch Ackerbau Zinsen auf Schulden anwachsen ließen und ebenso das als Pfand Übergebene an sich rissen.
13.222.24
निक्षेपकारणाद्दत्तपरद्रव्यापहारिणः ।
प्रमादाद्विस्मृतं नष्टं परेषां धनहारकाः ॥ १३.२२२.२४ ॥
Jene, die wegen einer Hinterlegung fremdes, anvertrautes Gut an sich rissen und durch Nachlässigkeit das Vergessene oder Verlorene fremder Reichtümer raubten.
13.222.25
वधबन्धपरिक्लेशैर्दासत्वं कुर्वते परान् ।
तादृशा मरणं प्राप्ता दण्डिता यमशासनैः ॥ १३.२२२.२५ ॥
Durch Töten, Fesseln und Qualen versetzen sie andere in Knechtschaft; solche Menschen werden, wenn sie den Tod erreicht haben, durch Yamas Gebote bestraft.
13.222.26
कथञ्चित्प्राप्य मानुष्यं तत्र ते देवि सर्वथा ।
दासभूता भविष्यन्ति जन्मप्रभृति मानवाः ॥ १३.२२२.२६ ॥
Wenn sie irgendwie menschliche Geburt erlangen, o Göttin, werden sie dort von Geburt an in jeder Hinsicht Sklaven sein.
13.222.27
तेषां कर्माणि कुर्वन्ति येषां ते धनहारकाः ।
आसमाप्तेः स्वपापस्य कुर्वन्तीति विनिश्चयः ॥ १३.२२२.२७ ॥
Sie verrichten die Arbeiten derer, deren Reichtum sie raubten, und dies tun sie, bis ihre eigene Sünde aufgezehrt ist – das ist gewiss.
13.222.28
पशुभूतास्तथा चान्ये भवन्ति धनहारकाः ।
तत्तथा क्षीयते कर्म तेषां पूर्वापराधजम्।
अतोऽन्यथा न तच्छक्यं कर्म भोक्तुं सुरासुरैः ॥ १३.२२२.२८ ॥
Andere Reichtumsdiebe werden zu Tieren; so erschöpft sich das aus ihren früheren Vergehen entstandene Karma. Daher kann es nicht anders erlebt werden, nicht einmal von Göttern und Dämonen.
13.222.29
किन्तु मोक्षविधिस्तेषां सर्वता तत्प्रसादनम् ।
अयथावन्मोक्षकामः पुनर्जन्मनि चेष्यते ॥ १३.२२२.२९ ॥
Doch ihr Weg zur Befreiung besteht darin, ihn gänzlich zu besänftigen; wer Befreiung begehrt, sich aber nicht recht verhält, ist nur zur Wiedergeburt bestimmt.
13.222.30
मोक्षकामी यथान्यायं कुर्वन्कर्माणि सर्वशः ।
भर्तुः प्रसादमाकाङ्क्षेदायासान्सर्वथा सहन् ॥ १३.२२२.३० ॥
Wer Befreiung begehrt, soll alle Pflichten recht erfüllen, die Gunst des Herrn erstreben und jede Mühsal auf jede Weise ertragen.
13.222.31
प्रीतिपूर्वं तु यो भर्त्रा मुक्तो मुक्तः स्वपापतः ।
तथाभूतान्कर्मकरान्सदा सन्तोषयेत्पतिः ॥ १३.२२२.३१ ॥
Den Dienern, die der Herr in Zuneigung befreit hat, frei von ihrer eigenen Sünde, soll der Herr stets Zufriedenheit schenken.
13.222.32
यथार्हं कारयेत्कर्म दण्डकारणतः क्षिपेत् ।
वृद्धान्बालांस्तथा क्षीणान्पालयन्धर्ममाप्नुयात् ॥ १३.२२२.३२ ॥
Er lasse die Arbeit getan werden, wie es angemessen ist, und entlasse nur bei Strafgrund; wer die Alten, Kinder und Schwachen beschützt, erlangt das Dharma.
13.222.33
इति ते कथितं देवि भूयः श्रोतुं किमिच्छसि ॥ १३.२२२.३३ ॥
So ist dir dies erzählt worden, o Göttin. Was willst du noch einmal hören?