Mahābhārata · Adhyāya 13.223
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.223.1
भगवन्मानुषेष्वेव मानुषाः समदर्शनाः ।
चण्डाला इव दृश्यन्ते स्पर्शमात्रविदूषिताइः ॥ १३.२२३.१ ॥
Oh, bienaventurado señor, entre los seres humanos, los que consideran a todos por igual aparecen como chandālas, contaminados con sólo tocarlos.
13.223.2
नीचकर्मरता देव सर्वेषां मलहारकाः ।
दुर्गताः क्लेशभूयिष्ठा विरूपा दुष्टचेतसः।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२३.२ ॥
Oh dios, ¿por qué efecto de sus acciones se vuelven así quienes se complacen en actos viles, cargan la inmundicia de todos, son desdichados, llenos de aflicción, deformes y de mente perversa? Deberías explicármelo.
13.223.3
तदहं ते प्रवक्ष्यामि तदेकाग्रमनाः शृणु ॥ १३.२२३.३ ॥
Te lo diré; escucha con la mente concentrada.
13.223.4
ये पुरा मनुजा देवि अतिमानयुता भृशम् ।
आत्मसम्भावनायुक्ताः स्तब्धा दर्पसमन्विताः ॥ १३.२२३.४ ॥
Oh diosa, aquellos humanos de antaño que estaban llenos de excesivo orgullo, de autoexaltación, arrogantes y poseídos de soberbia—
13.223.5
प्रणामं तु न कुर्वन्ति गुरूणामपि पामराः ।
ये स्वधर्मार्पणं कार्यमतिमानान्न कुर्वते ॥ १३.२२३.५ ॥
Esos hombres viles no muestran reverencia ni siquiera a sus maestros, y por excesivo orgullo no cumplen el deber propio de su dharma.
13.223.6
परान्संनामयन्त्येव आज्ञयात्मनि ये बलात् ।
ऋद्धियोगात्परान्नित्यमवमन्यन्ति मानवान्।
पानपाः सर्वभक्षाश्च परुषाः कटुका नराः ॥ १३.२२३.६ ॥
Quienes doblegan a otros por mando y por la fuerza, que siempre desprecian a los demás hombres por el poder de la riqueza: bebedores, devoradores de todo, hombres duros y amargos.
13.223.7
एवंयुक्तसमाचाराक दण्डिता यमशासनैः ।
कथंचित्प्राप्य मानुष्यं चण्डालाः सम्भवन्ति ते ॥ १३.२२३.७ ॥
Así, quienes se entregan a la mala conducta, castigados por los decretos de Yama, aunque de algún modo obtienen el nacimiento humano, nacen como chaṇḍālas.
13.223.8
नीचकर्मरताश्चैव सर्वेषां मलहारकाः ।
परेषां वन्दनपरास्ते भवन्त्येव मानिनः ॥ १३.२२३.८ ॥
Quienes se deleitan en obras viles se convierten en portadores de la inmundicia de todos; aunque entregados a venerar a otros, siguen siendo orgullosos.
13.223.9
विरूपाः पापयोनिस्थाः स्पर्शनादिविवर्जिताः ।
कुवृत्तिमुपजीवन्ति भुत्वा ते रजकादयः।
पुराऽतिमानदोषात्तु भुञ्जते स्वकृतं फलम् ॥ १३.२२३.९ ॥
Los deformes, situados en matrices pecaminosas, evitados en el contacto y demás, —lavanderos y otros— viven de un oficio vil; antes, por la falta de un orgullo excesivo, experimentan el fruto de sus propias acciones.
13.223.10
तानप्यवस्ताकृपणांश्चण्डालानपि बुद्धिमान् ।
न च निन्देन्नापि कुप्येद्भुञ्जते स्वकृतं फलम्।
चण्डाला अपि तां जातिं शोचन्तः शुद्धिमाप्नुयुः ॥ १३.२२३.१० ॥
El sabio no debe injuriar ni airarse contra aquellos desdichados y lastimosos chaṇḍālas, pues experimentan el fruto de sus propias acciones. Incluso los chaṇḍālas, lamentando aquel nacimiento, pueden alcanzar la pureza.
13.223.11
भगवन्मानुषाः केचिदाशापाशशतैर्वृताः ।
परेषां द्वारि तिष्ठन्ति प्रतिषिद्धाः प्रवेशने ॥ १३.२२३.११ ॥
Oh bienaventurado, algunos hombres, envueltos en cientos de lazos de esperanza, se quedan a las puertas de otros, impedidos de entrar.
13.223.12
द्रष्टुं ज्ञापयितुं चैव न लभन्ते च यत्नतः ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२३.१२ ॥
Aun con esfuerzo no logran la oportunidad de ver ni de darse a conocer. ¿Por la maduración de qué acción sucede esto? Os corresponde declarármelo.
13.223.13
ये पुरा मानुषा देवि ऐश्वर्यस्थानसंयुताः ।
संवादं तु न कुर्वन्ति परैरैश्वर्यमोहिताः ॥ १३.२२३.१३ ॥
Oh diosa, los hombres de antaño que estaban dotados de posiciones de poder no conversaban con otros, cegados por su dominio.
13.223.14
द्वाराणि न ददत्येव लोभमोहादिभिर्वृताः ।
अवस्थामोहसंयुक्ताः स्वार्थमात्रपरायणाः ॥ १३.२२३.१४ ॥
Rodeados de codicia, ofuscación y similares, no abren sus puertas; apegados a la ilusión de su posición, sólo buscan su propio provecho.
13.223.15
सर्वभोगयुता वाऽपि सर्वेषां निष्फला भृशम् ।
अपि शक्ता न कुर्युस्ते परानुग्रहकारणात् ॥ १३.२२३.१५ ॥
Aunque poseen todos los placeres, son completamente estériles para todos; aunque tienen capacidad, no harían nada por favorecer a otros.
13.223.16
निर्दयाश्चैव निर्द्वारा भोगैश्वर्यगतिं प्रति ।
एवंयुक्तसमाचाराः पुनर्जन्मनि शोभने ॥ १३.२२३.१६ ॥
Son despiadados y sin puertas, inclinados al curso del placer y del poder; hombres de tal conducta, incluso en un buen renacimiento, [encuentran esta misma condición].
13.223.17
यदि चेन्मानुषं जन्म लभेरंस्ते तथाविधाः ।
दुर्गता दुरवस्थाश्च कर्मव्याक्षेपसंयुताः ॥ १३.२२३.१७ ॥
Si tales hombres obtuvieran un nacimiento humano, estarían en desgracia y en estados miserables, unidos a los obstáculos de sus propias acciones.
13.223.18
अभिधावन्ति ते सर्वे तमर्थमभिवेदिनः ।
राज्ञां वा राजमात्राणां द्वारि तिष्ठन्ति वारिताः ॥ १३.२२३.१८ ॥
Ansiosos de ese fin, todos corren; se quedan ante las puertas de los reyes o de los ministros reales, pero son rechazados.
13.223.19
कर्म विज्ञापितुं द्रष्टुं न लभन्ते कथञ्चन ।
प्रवेष्टुमपि ते द्वारं बहिस्तिष्ठन्ति काङ्क्षया ॥ १३.२२३.१९ ॥
No logran de ninguna manera la oportunidad de dar a conocer sus acciones ni de ser vistos; con la esperanza de entrar por la puerta, permanecen de pie afuera.
13.223.20
भगवन्मानुषाः केचिन्मनुष्येषु बहुष्वपि ।
सहसा नष्टसर्वस्वा भ्रष्टकोशपरिग्रहाः ॥ १३.२२३.२० ॥
Oh Bienaventurado, entre los muchos seres humanos algunos pierden de pronto todo lo que poseen, y su tesoro y sus bienes se desvanecen.
13.223.21
दृश्यन्ते मानुषाः केचिद्राजचोरोदकादिभिः ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२३.२१ ॥
Se ve que algunos hombres son arruinados por el rey, por los ladrones, por las aguas y otras cosas semejantes. ¿Por la maduración de qué acción sucede esto? Usted es quien debe explicármelo.
13.223.22
ये पुरा मानुषा देवि आसुरं भावमाश्रिताः ।
परेषां वृत्तिनाशं तु कुर्वते द्वेषलोभतः ॥ १३.२२३.२२ ॥
Oh diosa, aquellos hombres que en tiempos pasados adoptaron la naturaleza demoníaca destruyen el sustento de otros por odio y codicia.
13.223.23
उत्कोचनपराश्चैव पिशुनाश्च तथाविधाः ।
परद्रव्यहरा घोराश्चौर्याद्वाऽन्येन कर्मणा ॥ १३.२२३.२३ ॥
Los que se dedican al soborno, los calumniadores y gentes semejantes, los crueles despojadores de bienes ajenos — por el robo o por otra acción.
13.223.24
निर्दया निरनुक्रोशाः परेषां वृत्तिनाशकाः ।
नास्तिकाऽनृतभूयिष्ठाः परद्रव्यापहारिणः ॥ १३.२२३.२४ ॥
Despiadados, sin compasión, destructores del sustento ajeno, incrédulos, en su mayoría dados a la falsedad, despojadores de bienes ajenos.
13.223.25
एवंयुक्तसमाचारा दण्डिता यमशासनैः ।
निरयस्थाश्चिरं कालं तत्र दुःखसमन्विताः ॥ १३.२२३.२५ ॥
Quienes han seguido tal conducta, castigados por los mandatos de Yama, permanecen en el infierno durante mucho tiempo, sumidos en el sufrimiento.
13.223.26
यदि चेन्मानुषं जन्म लभेरंस्ते तथाविधाः ।
तत्रस्थाः प्राप्नुवन्त्येव सहसा द्रव्यवाशनम् ॥ १३.२२३.२६ ॥
Si tales personas obtienen nacimiento humano, entonces, morando allí, sufren de repente la pérdida de sus bienes.
13.223.27
कष्टं तत्प्राप्नुवन्त्येव कारणाकारणादपि ।
नाशं विनाशं द्रव्याणामुपघातं च सर्वशः ॥ १३.२२३.२७ ॥
Ciertamente sufren ese infortunio, ya sea por una causa o sin causa; hay destrucción, ruina y daño de los bienes en todos los sentidos.
13.223.28
भगवन्मानुषाः केचिद्बान्धवैः सहसा पृथक् ।
कारणादेव सहसा सर्वेषां प्राणनाशनम् ॥ १३.२२३.२८ ॥
Oh bienaventurado señor, algunos hombres son súbitamente separados de sus parientes; y por alguna causa la destrucción de la vida de todos llega de repente.
13.223.29
शस्त्रेण वाऽन्यथा वाऽपि प्राप्नुवन्ति वधं नराः ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२३.२९ ॥
Los hombres encuentran la muerte por un arma o de otro modo también; ¿por la maduración de qué acción sucede esto? Deberías decírmelo.
13.223.30
ये पुरा मनुजा देवि घोरकर्मरतानृताः ।
आसुराः प्रायशो मूर्खाः प्राणिहिंसाप्रिया भृशं ॥ १३.२२३.३० ॥
Oh diosa, aquellos hombres de antaño que se deleitaban en acciones terribles, eran mentirosos, en su mayoría de naturaleza demoníaca, necios y muy aficionados a dañar a los seres vivos.
13.223.31
निर्दयाः प्राणिहिंसायां तथा प्राणिविघातकाः ।
विश्वस्तघातकाश्चैव तथा सुप्तविघातकाः।
प्रायशोऽनृतभूयिष्ठा नास्तिका मांसभोजनाः ॥ १३.२२३.३१ ॥
Despiadados en dañar a los seres vivos, matadores de criaturas, asesinos de quienes confían en ellos y de los que duermen, en su mayoría llenos de falsedad, incrédulos y comedores de carne.
13.223.32
एवंयुक्तसमाचाराः कालधर्मं गताः पुनः ।
दण्डिता यमदण्डेन निरयस्थाश्चिरं प्रिये ॥ १३.२२३.३२ ॥
Quienes tienen tal conducta, al alcanzar de nuevo la ley del tiempo, son castigados con la vara de Yama y permanecen largo tiempo en el infierno, amada mía.
13.223.33
तिर्यग्योनिं पुनः प्राप्य तत्र दुःखपरिक्षयात् ।
यदि चेन्मानुपं जन्म लभेरंस्ते तथाविधाः।
तत्र ते प्राप्नुवन्त्येव वधबन्धान्यथा तथा ॥ १३.२२३.३३ ॥
Habiendo obtenido de nuevo un vientre animal, permanecen allí hasta que su sufrimiento se agota; y si obtienen un nacimiento humano, también allí sufren matanza y encadenamiento de un modo u otro.
13.223.34
आढ्या वा दुर्गता वाऽपि भुञ्जते स्वकृतं फलम् ।
सुप्ता मत्ताश्च विश्वस्तास्तथा ते प्राप्नुवन्त्युत ॥ १३.२२३.३४ ॥
Ya sean ricos o desdichados, disfrutan del fruto de sus propios actos; los dormidos, los embriagados y los confiados lo reciben igualmente.
13.223.35
प्राणवाधकृतं दुःखं बान्धवैः सहसा पृथक् ।
पुत्रदारविनाशं वा शस्त्रेणान्येन वा वधम् ॥ १३.२२३.३५ ॥
El sufrimiento causado por la muerte de la vida, la súbita separación de los parientes, la destrucción del hijo y de la esposa, o la muerte por otra arma.
13.223.36
भगवन्मानुषाः केचिद्राजनीतिविशार दैः ।
दण्ड्यन्ते मानुषे लोके मानुषाः सर्वतोभयाः।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२३.३६ ॥
Oh bienaventurado, algunos hombres son castigados en el mundo humano por expertos en el arte de gobernar, y los hombres viven temerosos por todos lados. ¿Por qué fruto maduro de la acción ocurre esto? Deberías decírmelo.
13.223.37
ये पुरा मनुजा देवि मानुषांश्चेतराणि वा ।
क्लिष्टघातेन निघ्नन्ति प्राणान्प्राणिषु निर्दयाः।
आसुर घोरकर्माणः क्रूरदण्डवधप्रियाः ॥ १३.२२३.३७ ॥
Oh diosa, quienes antaño, sin piedad, quitan la vida a humanos u otros seres mediante una matanza dolorosa son de naturaleza demoníaca, autores de actos terribles, que se deleitan en el castigo cruel y la matanza.
13.223.38
ये दण्डयन्त्यदण्ड्यांश्च राजानः कोपमोहिताः ।
हिंसाहङ्कारपरुषा मांसादा नास्तिकाशुभाः ॥ १३.२२३.३८ ॥
Los reyes cegados por la ira castigan a quienes no deben ser castigados; duros por la violencia y el orgullo, comedores de carne, incrédulos y de mal augurio.
13.223.39
केचित्स्त्रीपुरुषघ्नाश्च गुरुघ्नाश्च तथा प्रिये ।
एवंयुक्तसमाचारा प्राणिधर्मं गताः पुनः ॥ १३.२२३.३९ ॥
Oh amada, algunos son asesinos de mujeres y hombres, y asesinos de maestros; quienes tienen tal conducta vuelven a la condición de los seres vivos.
13.223.40
दण्डिता यमदण्डेन निरयस्थाश्चिरं प्रिये ।
पूर्वजन्मकृतं कर्म भुञ्जते तदिह प्रजाः ॥ १३.२२३.४० ॥
Oh amada, quienes son castigados por el bastón de Yama y permanecen largo tiempo en el infierno, aquí experimentan la acción realizada en un nacimiento anterior.
13.223.41
इहैव यत्कर्म कृतं तत्परत्र फलत्युत ।
एषा व्यवस्थितिर्देवि मानुषेष्वेव दृश्यते ॥ १३.२२३.४१ ॥
La acción realizada aquí da fruto también en el otro mundo; oh diosa, este orden se ve solo entre los humanos.
13.223.42
न चर्षीणां न देवानाममृतत्वात्तपोबलात् ।
तैरेकेन शरीरेण भुज्यते कर्मणः फलम् ॥ १३.२२३.४२ ॥
Ni los sabios ni los dioses, por su inmortalidad y el poder de la austeridad, disfrutan del fruto de la acción con aquel único cuerpo.
13.223.43
न तथा मानुषाणां स्यादन्तर्धाय भवेद्धि तत् ॥ १३.२२३.४३ ॥
No es así para los humanos; sucede solo después de que el cuerpo ha desaparecido.
13.223.44
किमर्थं मानुषा लोके दण्ड्यन्ते पृथिवीश्वरैः ।
कृतापराधमुद्दिश्य हन्ता हर्ताऽयमित्युत ॥ १३.२२३.४४ ॥
¿Por qué en el mundo los hombres son castigados por los señores de la tierra, señalando al culpable de un delito y diciendo: «este es el asesino, este es el ladrón»?
13.223.45
पुत्रार्थी पुत्रकामेष्ट्या इहैव लभते सुतान् ।
तैरेव हि शरीरेण भुञ्जन्ते कर्मणां फलम् ॥ १३.२२३.४५ ॥
El que desea un hijo obtiene hijos aquí mismo mediante el sacrificio putreṣṭi; y es con ese mismo cuerpo que las personas disfrutan de los frutos de sus acciones.
13.223.46
दृश्यन्ते मानुषे लोके तद्भवान्नानुमन्यते ।
एतन्मे संशयस्थानं तन्मे त्वं छेत्तुमर्हसि ॥ १३.२२३.४६ ॥
Estas cosas se ven en el mundo humano, pero usted no lo admite. Este es el punto de mi duda; debe usted resolverlo para mí.
13.223.47
स्थाने संशयितं देवि तत्त्वं शृणु समाहिता ।
कर्म कर्मफलं चेति युगपद्भुवि नेष्यते ॥ १३.२२३.४७ ॥
Tu duda está bien planteada, oh diosa. Escucha con atención la verdad: en la tierra, la acción y el fruto de la acción no se considera que ocurran juntos a la vez.
13.223.48
ये त्वयाऽभिहिता देवि हन्ता हर्ताऽयमित्यपि ।
तेषां तत्पूर्वकं कर्म दण्ड्यते यत्र राजभिः ॥ १३.२२३.४८ ॥
Oh diosa, de quienes dijiste: «Este es el asesino, este el ladrón» — por la acción que hicieron antes, allí donde los reyes los castigan.
13.223.49
देवि कर्म कृतं चैषां हेतुर्भवति शासने ।
अपराधापरेशेन राजा दण्डयति प्रजाः ॥ १३.२२३.४९ ॥
Oh diosa, la acción que ellos han hecho se convierte en la causa en el gobierno; el rey, como señor de la transgresión y de su contrario, castiga a los súbditos.
13.223.50
इह लोके व्यवस्थार्थं राजभिर्दण्डनं स्मृतम् ।
उद्वेजनार्थं शेषाणामपराधं तमुद्दिशन् ॥ १३.२२३.५० ॥
En este mundo, el castigo por parte de los reyes está prescrito para mantener el orden, señalando aquella transgresión para infundir temor en los demás.
13.223.51
पुराकृतफलं दण्डो दण्ड्यमानस्य तद्ध्रुवम् ।
प्रागेव च मया प्रोक्तं तत्र निःसंशया भव ॥ १३.२२३.५१ ॥
El castigo es el fruto de las acciones pasadas, cierto para quien es castigado. Ya lo he dicho antes; no tengas duda al respecto.
13.223.52
भगवन्भुवि मर्त्यानां दण्डितानां नरेश्वरैः ।
दण्डेनैव तु तेनेह पापनाशो भवेन्न वा। ॥ १३.२२३.५२ ॥
Oh venerado señor, para los mortales de la tierra castigados por reyes, ¿se destruye aquí el pecado por ese mismo castigo, o no?
13.223.53
एतन्मया संशयितं तद्भवांश्छेत्तुमर्हति ।
स्थाने संशयितं देवि शृणु तत्वं समाहिता ॥ १३.२२३.५३ ॥
Esta duda ha surgido en mí; que vos la resolváis. (Maheśvara:) Oh diosa, esta duda está bien planteada; escucha la verdad con la mente concentrada.
13.223.54
ये नृपैर्दण्डिता भूमावपराधापदेशतः ।
यमलोके न दण्ड्यन्ते तत्र ते यमदण्डनैः ॥ १३.२२३.५४ ॥
Quienes son castigados en la tierra por los reyes con el pretexto de una falta no son castigados de nuevo en el mundo de Yama con los castigos de Yama.
13.223.55
अदण्डिता वा ये मिथ्या मिथ्या वा दण्डिता भुवि ।
तान्यमो दण्डयत्येव स हि वेद कृताकृतम्।
नातिक्रमेद्यमं कश्चित्कर्म कृत्वेह मानुषः ॥ १३.२२३.५५ ॥
A quienes no son castigados en la tierra, o son castigados falsamente, Yama ciertamente los castiga; pues él conoce lo hecho y lo no hecho. Ningún mortal que haya actuado aquí debe transgredir a Yama.
13.223.56
राजा यमश्च कुर्वाते दण्डमात्रं तु शोभने ।
उभाभ्यां यमराजभ्यां दण्डितोऽदण्डितोपि वा।
पश्चात्कर्मफलं भुङ्क्ते नरके मानुषेषु वा ॥ १३.२२३.५६ ॥
El rey y Yama ambos solo imponen castigo, oh bella. Ya sea castigado o no por esos dos señores de Yama, después el hombre disfruta del fruto de su acción, en el infierno o entre los mortales.
13.223.57
नास्ति कर्मफलच्छेत्ता कश्चिल्लोकत्रयेऽपि च ।
इति ते कथितं सर्वं निर्विशङ्का भव प्रिये ॥ १३.२२३.५७ ॥
En los tres mundos no hay nadie que pueda cortar el fruto de la acción. Te he contado todo esto; sé libre de dudas, amada.
13.223.58
किमर्थं दुष्कृतं कृत्वा मानुषा भुवि नित्यशः ।
पुनस्तत्कर्मनाशाय प्रायश्चित्तानि कुर्वते ॥ १३.२२३.५८ ॥
¿Por qué los seres humanos, habiendo cometido malas acciones constantemente en la tierra, realizan luego expiaciones para destruir esa acción?
13.223.59
सर्वपापहरं चेति हयमेधं वदन्ति च ।
प्रायश्चित्तानि चान्यानि पापनाशाय कुर्वते।
तस्मान्मया संशयितं त्वं तच्छेत्तुमिहार्हसि ॥ १३.२२३.५९ ॥
Dicen que el sacrificio del caballo (aśvamedha) destruye todo pecado, y también se realizan otras expiaciones para destruir el pecado. Por eso tengo una duda; deberías resolverla aquí.
13.223.60
स्थाने संशयितं देवि शृणु तत्वं समाहिता ।
संशयो हि महानेव पूर्वेषां च मनीषिणाम् ॥ १३.२२३.६० ॥
Oh diosa, esta duda ha surgido con razón; escucha la verdad con mente recogida. Incluso para los sabios de antaño esta duda fue grande.
13.223.61
द्विधा तु क्रियते पापं सद्भिश्चासद्भिरेव च ।
अभिसन्धाय वा नित्यमन्यथा वा यदृच्छया ॥ १३.२२३.६१ ॥
El pecado se comete de dos maneras, tanto por los buenos como por los malvados: con intención deliberada, o de otro modo, o por azar.
13.223.62
केवलं चाभिसन्धाय संरम्भाच्च करोति यत् ।
कर्मणस्तस्य नाशस्तु न कथंचन विद्यते ॥ १३.२२३.६२ ॥
Para la acción que alguien realiza solo con intención deliberada y por pasión, de ninguna manera existe la destrucción de esa acción.
13.223.63
अभिसन्धिकृतस्यैव नैव नाशोस्ति कर्मणः ।
अश्वमेधसहस्रैश्च प्रायश्चित्तशतैरपि ॥ १३.२२३.६३ ॥
Para la acción realizada con intención deliberada, de hecho no hay destrucción, ni siquiera con mil sacrificios de caballo y cientos de expiaciones.
13.223.64
अन्यथा यत्कृतं पापं प्रमादाद्वा यदृच्छया ।
प्रायश्चित्ताश्वमेधाब्यां श्रेयसा तत्प्रणश्यति ॥ १३.२२३.६४ ॥
Pero el pecado cometido de otro modo, por descuido o por azar, se destruye auspiciosamente mediante la expiación y el sacrificio del caballo.
13.223.65
लोकसंव्यवहारार्थं प्रायश्चित्तादिरिष्यते ।
विद्ध्येवं पापके कार्ये निर्विशङ्का भव प्रिये ॥ १३.२२३.६५ ॥
Para el orden de la vida mundana se prescriben la expiación y similares. Sabe esto, querida: en un acto pecaminoso también, sé sin vacilación.
13.223.66
इति ते कथितं देवि भूयः श्रोतुं किमिच्छसि ॥ १३.२२३.६६ ॥
Así te ha sido dicho, diosa. ¿Qué más deseas oír?
13.223.67
भगवन्देवदेवेश मानुषाश्चेतरा अपि ।
म्रियन्ते मानुषा लोके कारणाकारणादपि।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२३.६७ ॥
Oh bienaventurado señor, señor de los dioses, también los hombres y otros seres mueren en el mundo, por una causa y aun sin causa. ¿Por el fruto de qué acción sucede esto? Tú eres digno de decírmelo.
13.223.68
ये पुरा मनुजा देवि कारणाकारणादपि ।
यथाऽसुभिर्वियुज्यन्ते प्राणिनः प्राणिनिर्दर्यः ॥ १३.२२३.६८ ॥
Diosa, aquellos que antes fueron hombres, por una causa o incluso sin causa, son separados de sus alientos vitales, siendo crueles con los seres vivos.
13.223.69
तथैव ते प्राप्नुवन्ति यथैवात्मकृतं फलम् ।
विषदास्तु विषेणैव शस्त्रैः शस्त्रेण घातकाः ॥ १३.२२३.६९ ॥
De la misma manera obtienen precisamente el fruto de sus propias acciones. Los envenenadores perecen por el veneno, y los asesinos por las armas, por el arma misma.
13.223.70
एवमेव यथा लोके मानुषान्घ्नन्ति मानुषाः ।
कारणेनैव तेनाथ तता स्वप्राणनाशनम्।
प्राप्नुवन्ति पुनर्देवि नास्ति तत्र विचारणा ॥ १३.२२३.७० ॥
Así como en el mundo los hombres matan a los hombres, por esa misma causa alcanzan la destrucción de sus propias vidas. Diosa, no hay duda en esto.
13.223.71
इति ते कथितं सर्वं कर्मपाकफलं प्रिये ।
भूयस्तव समासेन कथयिष्यामि तच्छृणु ॥ १३.२२३.७१ ॥
Así te he contado todo sobre el fruto de la maduración de la acción, amada mía. Ahora te lo repetiré brevemente; escucha.
13.223.72
सत्यप्रमाणकरणान्नित्यमव्यभिचारि च ।
यैः पुरा मनुजैर्देवि यस्मिन्काले यथा कृतम् ॥ १३.२२३.७२ ॥
Porque tiene como prueba la verdad, es siempre infalible. Oh diosa, según lo que hicieron los hombres de antaño en cada tiempo.
13.223.73
येनैव कारणेनापि कर्म यत्तु शुभाशुभम् ।
तस्मन्काले तथा देवि कारणेनैव तेन तु ॥ १३.२२३.७३ ॥
Por cualquier causa que se realice una acción buena o mala, en ese mismo momento, oh diosa, por esa misma causa.
13.223.74
प्राप्नुवन्ति नराः प्रेत्य निःसन्देहं शुभाशुभम् ।
इति सत्यं प्रजानीहि लोके तत्र विधिं प्रति ॥ १३.२२३.७४ ॥
Los hombres, tras la muerte, sin duda obtienen lo bueno y lo malo. Sabe que esto es verdad en cuanto a la ley de aquel mundo.
13.223.75
कर्मकर्ता नरो भोक्ता स नास्ति दिवि वा भुवि ।
न शक्यं कर्म चाभोक्तुं सदेवासुरमानुषैः ॥ १३.२२३.७५ ॥
El hombre que realiza la acción es quien la disfruta; no hay otro que la disfrute, ni en el cielo ni en la tierra. Ni siquiera dioses, demonios y hombres pueden dejar de gozar de la acción.
13.223.76
कर्मणा ग्रथितो लोक आदिप्रभृति वर्तते ।
एतदुद्देशतः प्रोक्तं कर्मपाकफलं प्रति ॥ १३.२२३.७६ ॥
Este mundo está tejido por la acción y existe desde el principio. Esto se ha declarado en líneas generales, en cuanto al fruto de la maduración de la acción.
13.223.77
यदन्यच्च मया नोक्तं यस्मिंस्ते कर्मसङ्ग्रहे ।
बुद्धितर्केण तत्सर्वं तथा वेदितुमर्हसि।
कथितं श्रोतुकामाया भूयः श्रोतुं किमिच्छसि ॥ १३.२२३.७७ ॥
Todo lo demás que no te he dicho en esta compilación de la acción, debes conocerlo por medio del intelecto y del razonamiento. Habiéndote contado lo que deseabas oír, ¿qué más deseas oír?