ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.223
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.223.1
भगवन्मानुषेष्वेव मानुषाः समदर्शनाः ।
चण्डाला इव दृश्यन्ते स्पर्शमात्रविदूषिताइः ॥ १३.२२३.१ ॥
ହେ ଭଗବାନ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସମଦର୍ଶୀ ହେଲେ ବି କେବଳ ସ୍ପର୍ଶମାତ୍ରରେ ଦୂଷିତ ଚଣ୍ଡାଳଙ୍କ ପରି ଦେଖାଯାନ୍ତି।
13.223.2
नीचकर्मरता देव सर्वेषां मलहारकाः ।
दुर्गताः क्लेशभूयिष्ठा विरूपा दुष्टचेतसः।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२३.२ ॥
ହେ ଦେବ, ନୀଚ କର୍ମରେ ରତ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଳ ବହନକାରୀ, ଦୁର୍ଗତିପ୍ରାପ୍ତ, ଅତ୍ୟଧିକ କ୍ଳେଶପୂର୍ଣ୍ଣ, ବିରୂପ ଓ ଦୁଷ୍ଟଚିତ୍ତ ଲୋକମାନେ କେଉଁ କର୍ମଫଳରେ ଏମିତି ହୁଅନ୍ତି? ତାହା ମୋତେ କହିବା ଉଚିତ।
13.223.3
तदहं ते प्रवक्ष्यामि तदेकाग्रमनाः शृणु ॥ १३.२२३.३ ॥
ସେହି କଥା ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି; ଏକାଗ୍ରମନରେ ଶୁଣ।
13.223.4
ये पुरा मनुजा देवि अतिमानयुता भृशम् ।
आत्मसम्भावनायुक्ताः स्तब्धा दर्पसमन्विताः ॥ १३.२२३.४ ॥
ହେ ଦେବୀ, ପୂର୍ବକାଳରେ ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଅତ୍ୟଧିକ ଅଭିମାନୀ, ଆତ୍ମପ୍ରଶଂସାରେ ରତ, ଗର୍ବିତ ଓ ଦର୍ପଯୁକ୍ତ ଥିଲେ—
13.223.5
प्रणामं तु न कुर्वन्ति गुरूणामपि पामराः ।
ये स्वधर्मार्पणं कार्यमतिमानान्न कुर्वते ॥ १३.२२३.५ ॥
ସେ ନୀଚ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଗୁରୁଜନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି ନାହିଁ; ଅତ୍ୟଧିକ ଅଭିମାନରୁ ନିଜ ସ୍ୱଧର୍ମର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପାଳନ କରନ୍ତି ନାହିଁ।
13.223.6
परान्संनामयन्त्येव आज्ञयात्मनि ये बलात् ।
ऋद्धियोगात्परान्नित्यमवमन्यन्ति मानवान्।
पानपाः सर्वभक्षाश्च परुषाः कटुका नराः ॥ १३.२२३.६ ॥
ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ଆଜ୍ଞା ଓ ବଳରେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ନତ କରନ୍ତି, ଐଶ୍ୱର୍ୟର ବଳରେ ସର୍ବଦା ଅନ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଅବଜ୍ଞା କରନ୍ତି, ମଦ୍ୟପାୟୀ, ସର୍ବଭକ୍ଷୀ, କଠୋର ଓ କଟୁଭାଷୀ ମନୁଷ୍ୟମାନେ।
13.223.7
एवंयुक्तसमाचाराक दण्डिता यमशासनैः ।
कथंचित्प्राप्य मानुष्यं चण्डालाः सम्भवन्ति ते ॥ १३.२२३.७ ॥
ଏହିପରି ଦୁରାଚାରରେ ଲିପ୍ତ ଲୋକେ ଯମଶାସନରେ ଦଣ୍ଡିତ ହୋଇ କୌଣସିମତେ ମନୁଷ୍ୟଜନ୍ମ ପାଇଲେ ମଧ୍ୟ ଚଣ୍ଡାଳ ରୂପେ ଜନ୍ମନ୍ତି।
13.223.8
नीचकर्मरताश्चैव सर्वेषां मलहारकाः ।
परेषां वन्दनपरास्ते भवन्त्येव मानिनः ॥ १३.२२३.८ ॥
ନୀଚ କର୍ମରେ ରତ ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଳ ବହନକାରୀ ହୁଅନ୍ତି; ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ବନ୍ଦନାରେ ନିରତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଅହଂକାରୀ ହିଁ ରହନ୍ତି।
13.223.9
विरूपाः पापयोनिस्थाः स्पर्शनादिविवर्जिताः ।
कुवृत्तिमुपजीवन्ति भुत्वा ते रजकादयः।
पुराऽतिमानदोषात्तु भुञ्जते स्वकृतं फलम् ॥ १३.२२३.९ ॥
କୁରୂପ, ପାପଯୋନିରେ ସ୍ଥିତ, ସ୍ପର୍ଶାଦିରୁ ବର୍ଜିତ — ଧୋବା ଆଦି — ନୀଚ ବୃତ୍ତିରେ ଜୀବିକା ଚଳାନ୍ତି; ପୂର୍ବେ ଅତିମାନ ଦୋଷରେ ସେମାନେ ନିଜ କୃତକର୍ମର ଫଳ ଭୋଗନ୍ତି।
13.223.10
तानप्यवस्ताकृपणांश्चण्डालानपि बुद्धिमान् ।
न च निन्देन्नापि कुप्येद्भुञ्जते स्वकृतं फलम्।
चण्डाला अपि तां जातिं शोचन्तः शुद्धिमाप्नुयुः ॥ १३.२२३.१० ॥
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ସେହି ଦୀନ, ଦୁଃଖିତ ଚଣ୍ଡାଳମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନିନ୍ଦା କରିବେ ନାହିଁ, ନା ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କ୍ରୋଧ କରିବେ; କାରଣ ସେମାନେ ନିଜ କୃତକର୍ମର ଫଳ ଭୋଗୁଛନ୍ତି। ଚଣ୍ଡାଳମାନେ ମଧ୍ୟ ସେ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ଶୋକ କରି ଶୁଦ୍ଧି ପାଇପାରନ୍ତି।
13.223.11
भगवन्मानुषाः केचिदाशापाशशतैर्वृताः ।
परेषां द्वारि तिष्ठन्ति प्रतिषिद्धाः प्रवेशने ॥ १३.२२३.११ ॥
ହେ ଭଗବନ୍, କେତେକ ମନୁଷ୍ୟ ଆଶାର ଶହେ ପାଶରେ ଘେରି, ପ୍ରବେଶରେ ନିଷିଦ୍ଧ ହୋଇ, ଅନ୍ୟର ଦ୍ୱାରରେ ଠିଆ ହୋଇ ରହନ୍ତି।
13.223.12
द्रष्टुं ज्ञापयितुं चैव न लभन्ते च यत्नतः ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२३.१२ ॥
ସେମାନେ ଦେଖିବା ପାଇଁ କିମ୍ବା ନିଜକୁ ଜଣାଇବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ମଧ୍ୟ ସୁଯୋଗ ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ। କେଉଁ କର୍ମବିପାକରୁ ଏହା ହୁଏ, ତାହା ମୋତେ କହିବା ଆପଣଙ୍କ ପକ୍ଷେ ଯୋଗ୍ୟ।
13.223.13
ये पुरा मानुषा देवि ऐश्वर्यस्थानसंयुताः ।
संवादं तु न कुर्वन्ति परैरैश्वर्यमोहिताः ॥ १३.२२३.१३ ॥
ହେ ଦେବି, ପୂର୍ବେ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଓ ପଦବୀ ଥିବା ମଣିଷମାନେ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟମୋହରେ ମୋହିତ ହୋଇ ଅନ୍ୟ ସହିତ ସଂଳାପ କରୁ ନଥିଲେ।
13.223.14
द्वाराणि न ददत्येव लोभमोहादिभिर्वृताः ।
अवस्थामोहसंयुक्ताः स्वार्थमात्रपरायणाः ॥ १३.२२३.१४ ॥
ଲୋଭ, ମୋହ ଆଦିରେ ଘେରା ହୋଇ ସେମାନେ ଦ୍ୱାର ଖୋଲନ୍ତି ନାହିଁ; ନିଜ ପଦର ମୋହରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ କେବଳ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥରେ ତତ୍ପର ଥାଆନ୍ତି।
13.223.15
सर्वभोगयुता वाऽपि सर्वेषां निष्फला भृशम् ।
अपि शक्ता न कुर्युस्ते परानुग्रहकारणात् ॥ १३.२२३.१५ ॥
ସମସ୍ତ ଭୋଗରେ ଯୁକ୍ତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିଷ୍ଫଳ; ସମର୍ଥ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଉପରେ ଅନୁଗ୍ରହ କରିବା ପାଇଁ କିଛି କରନ୍ତି ନାହିଁ।
13.223.16
निर्दयाश्चैव निर्द्वारा भोगैश्वर्यगतिं प्रति ।
एवंयुक्तसमाचाराः पुनर्जन्मनि शोभने ॥ १३.२२३.१६ ॥
ସେମାନେ ନିର୍ଦ୍ଦୟ ଓ ଦ୍ୱାରହୀନ, ଭୋଗ-ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟର ପଥ ପ୍ରତି ଝୁଙ୍କିଥିବା; ଏପରି ଆଚରଣବିଶିଷ୍ଟ ଲୋକେ ଶୁଭ ପୁନର୍ଜନ୍ମରେ ମଧ୍ୟ (ଏହି ଅବସ୍ଥା ପାଆନ୍ତି)।
13.223.17
यदि चेन्मानुषं जन्म लभेरंस्ते तथाविधाः ।
दुर्गता दुरवस्थाश्च कर्मव्याक्षेपसंयुताः ॥ १३.२२३.१७ ॥
ଏପରି ଲୋକେ ମାନବ ଜନ୍ମ ପାଇଲେ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଗତି ଓ ଦୁରବସ୍ଥାରେ, କର୍ମର ବାଧାରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ (ରହନ୍ତି)।
13.223.18
अभिधावन्ति ते सर्वे तमर्थमभिवेदिनः ।
राज्ञां वा राजमात्राणां द्वारि तिष्ठन्ति वारिताः ॥ १३.२२३.१८ ॥
ସେହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟର ଇଚ୍ଛୁକ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଦୌଡ଼ନ୍ତି; ରାଜା କିମ୍ବା ରାଜମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରରେ ଠିଆ ହୁଅନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ବାଧିତ ହୋଇ।
13.223.19
कर्म विज्ञापितुं द्रष्टुं न लभन्ते कथञ्चन ।
प्रवेष्टुमपि ते द्वारं बहिस्तिष्ठन्ति काङ्क्षया ॥ १३.२२३.१९ ॥
ସେମାନେ ନିଜର କର୍ମ ଜଣାଇବା ବା ଦେଖିବାର ସୁଯୋଗ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ; ଦ୍ୱାରରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାର ଆଶାରେ ସେମାନେ ବାହାରେ ଠିଆ ହୋଇ ରହନ୍ତି।
13.223.20
भगवन्मानुषाः केचिन्मनुष्येषु बहुष्वपि ।
सहसा नष्टसर्वस्वा भ्रष्टकोशपरिग्रहाः ॥ १३.२२३.२० ॥
ହେ ଭଗବନ୍! ବହୁ ମନୁଷ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ କେହି କେହି ହଠାତ୍ ନିଜର ସର୍ବସ୍ୱ ହରାଇ, ଭଣ୍ଡାର ଓ ସମ୍ପତ୍ତିରୁ ଭ୍ରଷ୍ଟ ହୋଇଯାନ୍ତି।
13.223.21
दृश्यन्ते मानुषाः केचिद्राजचोरोदकादिभिः ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२३.२१ ॥
ରାଜା, ଚୋର, ଜଳ ଆଦି ଦ୍ୱାରା କେତେକ ମନୁଷ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହେଉଥିବା ଦେଖାଯାଏ। କେଉଁ କର୍ମବିପାକରୁ ଏହା ହୁଏ, ତାହା ମୋତେ କହିବାକୁ ଆପଣ ଯୋଗ୍ୟ।
13.223.22
ये पुरा मानुषा देवि आसुरं भावमाश्रिताः ।
परेषां वृत्तिनाशं तु कुर्वते द्वेषलोभतः ॥ १३.२२३.२२ ॥
ହେ ଦେବୀ! ପୂର୍ବରୁ ଆସୁରୀ ଭାବ ଆଶ୍ରୟ କରିଥିବା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଦ୍ୱେଷ ଓ ଲୋଭରୁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଜୀବିକା ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି।
13.223.23
उत्कोचनपराश्चैव पिशुनाश्च तथाविधाः ।
परद्रव्यहरा घोराश्चौर्याद्वाऽन्येन कर्मणा ॥ १३.२२३.२३ ॥
ଲାଞ୍ଚରେ ରତ ରହୁଥିବା, ଚୁଗୁଲି କରୁଥିବା ଏବଂ ସେପରି ଲୋକ, ପରଦ୍ରବ୍ୟ ହରଣକାରୀ ଭୟଙ୍କର ଲୋକମାନେ — ଚୋରି ଦ୍ୱାରା ବା ଅନ୍ୟ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା।
13.223.24
निर्दया निरनुक्रोशाः परेषां वृत्तिनाशकाः ।
नास्तिकाऽनृतभूयिष्ठाः परद्रव्यापहारिणः ॥ १३.२२३.२४ ॥
ନିର୍ଦ୍ଦୟ, କରୁଣାହୀନ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଜୀବିକା ନଷ୍ଟକାରୀ, ନାସ୍ତିକ, ପ୍ରାୟଶଃ ମିଥ୍ୟାବାଦୀ, ପରଦ୍ରବ୍ୟ ଅପହରଣକାରୀ।
13.223.25
एवंयुक्तसमाचारा दण्डिता यमशासनैः ।
निरयस्थाश्चिरं कालं तत्र दुःखसमन्विताः ॥ १३.२२३.२५ ॥
ଏପରି ଆଚରଣ କରୁଥିବା ଲୋକେ ଯମର ଆଦେଶରେ ଦଣ୍ଡିତ ହୋଇ ସେଠାରେ ନରକରେ ଦୀର୍ଘକାଳ ଦୁଃଖରେ ରହନ୍ତି।
13.223.26
यदि चेन्मानुषं जन्म लभेरंस्ते तथाविधाः ।
तत्रस्थाः प्राप्नुवन्त्येव सहसा द्रव्यवाशनम् ॥ १३.२२३.२६ ॥
ଏପରି ଲୋକେ ଯଦି ମନୁଷ୍ୟ ଜନ୍ମ ପାଆନ୍ତି, ତେବେ ସେଠାରେ ଥାଇ ଅଚାନକ ଧନ ନାଶ ଭୋଗନ୍ତି।
13.223.27
कष्टं तत्प्राप्नुवन्त्येव कारणाकारणादपि ।
नाशं विनाशं द्रव्याणामुपघातं च सर्वशः ॥ १३.२२३.२७ ॥
କାରଣରୁ କିମ୍ବା ଅକାରଣରୁ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ସେହି କଷ୍ଟ ପାଆନ୍ତି; ଧନର ନାଶ, ବିନାଶ ଏବଂ ସର୍ବପ୍ରକାରେ କ୍ଷତି ହୁଏ।
13.223.28
भगवन्मानुषाः केचिद्बान्धवैः सहसा पृथक् ।
कारणादेव सहसा सर्वेषां प्राणनाशनम् ॥ १३.२२३.२८ ॥
ହେ ଭଗବନ୍! କେତେକ ମନୁଷ୍ୟ ନିଜ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କଠାରୁ ଅଚାନକ ପୃଥକ ହୁଅନ୍ତି; କାରଣ ଯୋଗୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କର ପ୍ରାଣନାଶ ଅଚାନକ ଘଟେ।
13.223.29
शस्त्रेण वाऽन्यथा वाऽपि प्राप्नुवन्ति वधं नराः ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२३.२९ ॥
ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଅସ୍ତ୍ରରେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ପ୍ରକାରରେ ମଧ୍ୟ ମୃତ୍ୟୁ ପାଆନ୍ତି; କେଉଁ କର୍ମଫଳର ପରିପାକରୁ ଏହା ହୁଏ, ତାହା ମୋତେ କହିବାକୁ ଆପଣ ଯୋଗ୍ୟ।
13.223.30
ये पुरा मनुजा देवि घोरकर्मरतानृताः ।
आसुराः प्रायशो मूर्खाः प्राणिहिंसाप्रिया भृशं ॥ १३.२२३.३० ॥
ହେ ଦେବୀ! ପୂର୍ବରେ ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଭୟଙ୍କର କର୍ମରେ ରତ, ମିଥ୍ୟାବାଦୀ, ପ୍ରାୟଶଃ ଆସୁରୀ ସ୍ୱଭାବର, ମୂର୍ଖ ଏବଂ ପ୍ରାଣୀ ହିଂସାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ ଥିଲେ।
13.223.31
निर्दयाः प्राणिहिंसायां तथा प्राणिविघातकाः ।
विश्वस्तघातकाश्चैव तथा सुप्तविघातकाः।
प्रायशोऽनृतभूयिष्ठा नास्तिका मांसभोजनाः ॥ १३.२२३.३१ ॥
ପ୍ରାଣୀ ହିଂସାରେ ନିର୍ଦ୍ଦୟ, ପ୍ରାଣୀ ବଧକାରୀ, ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଓ ଶୋଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଘାତକ, ପ୍ରାୟଶଃ ମିଥ୍ୟାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ନାସ୍ତିକ ଓ ମାଂସଭୋଜୀ।
13.223.32
एवंयुक्तसमाचाराः कालधर्मं गताः पुनः ।
दण्डिता यमदण्डेन निरयस्थाश्चिरं प्रिये ॥ १३.२२३.३२ ॥
ଏପରି ଆଚରଣ ଥିବା ଲୋକେ ପୁଣି କାଳଧର୍ମ ପାଇ, ଯମଦଣ୍ଡରେ ଦଣ୍ଡିତ ହୋଇ, ହେ ପ୍ରିୟେ, ଦୀର୍ଘକାଳ ନରକରେ ରହନ୍ତି।
13.223.33
तिर्यग्योनिं पुनः प्राप्य तत्र दुःखपरिक्षयात् ।
यदि चेन्मानुपं जन्म लभेरंस्ते तथाविधाः।
तत्र ते प्राप्नुवन्त्येव वधबन्धान्यथा तथा ॥ १३.२२३.३३ ॥
ପୁଣି ତିର୍ଯ୍ୟଗ୍ଯୋନି ପାଇ, ସେଠାରେ ଦୁଃଖ କ୍ଷୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହନ୍ତି; ଯଦି ସେମାନେ ମନୁଷ୍ୟ ଜନ୍ମ ପାଆନ୍ତି, ତେବେ ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ବଧ ଓ ବନ୍ଧନ ଯେମିତି ହେଉ ପାଆନ୍ତି।
13.223.34
आढ्या वा दुर्गता वाऽपि भुञ्जते स्वकृतं फलम् ।
सुप्ता मत्ताश्च विश्वस्तास्तथा ते प्राप्नुवन्त्युत ॥ १३.२२३.३४ ॥
ଧନୀ ହେଉ କି ଦୁର୍ଗତ, ସେମାନେ ନିଜକୃତ ଫଳ ଭୋଗନ୍ତି; ଶୋଇଥିବା, ମତ୍ତ ଓ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଲୋକେ ମଧ୍ୟ ସେପରି ତାହା ପାଆନ୍ତି।
13.223.35
प्राणवाधकृतं दुःखं बान्धवैः सहसा पृथक् ।
पुत्रदारविनाशं वा शस्त्रेणान्येन वा वधम् ॥ १३.२२३.३५ ॥
ପ୍ରାଣବଧରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଦୁଃଖ, ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କଠାରୁ ହଠାତ୍ ପୃଥକ ହେବା, ପୁତ୍ର ଓ ପତ୍ନୀର ବିନାଶ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରରେ ବଧ।
13.223.36
भगवन्मानुषाः केचिद्राजनीतिविशार दैः ।
दण्ड्यन्ते मानुषे लोके मानुषाः सर्वतोभयाः।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२३.३६ ॥
ହେ ଭଗବାନ୍, ମାନବ ଲୋକରେ ରାଜନୀତିଜ୍ଞମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କେତେକ ମନୁଷ୍ୟ ଦଣ୍ଡିତ ହୁଅନ୍ତି; ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସର୍ବତ୍ର ଭୀତ ରହନ୍ତି। କେଉଁ କର୍ମବିପାକରୁ ଏହା ହୁଏ, ତାହା ମୋତେ କହିବା ଉଚିତ।
13.223.37
ये पुरा मनुजा देवि मानुषांश्चेतराणि वा ।
क्लिष्टघातेन निघ्नन्ति प्राणान्प्राणिषु निर्दयाः।
आसुर घोरकर्माणः क्रूरदण्डवधप्रियाः ॥ १३.२२३.३७ ॥
ହେ ଦେବି, ପୂର୍ବରେ ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମନୁଷ୍ୟ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦୟ ଭାବେ ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାୟକ ବଧରେ ପ୍ରାଣ ନେଲେ, ସେମାନେ ଆସୁରୀ, ଘୋର କର୍ମୀ, କ୍ରୂର ଦଣ୍ଡ ଓ ବଧରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି।
13.223.38
ये दण्डयन्त्यदण्ड्यांश्च राजानः कोपमोहिताः ।
हिंसाहङ्कारपरुषा मांसादा नास्तिकाशुभाः ॥ १३.२२३.३८ ॥
କ୍ରୋଧରେ ମୋହିତ ରାଜାମାନେ ଦଣ୍ଡ ନ ଦେବା ଯୋଗ୍ୟ ଲୋକଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦଣ୍ଡ ଦିଅନ୍ତି; ସେମାନେ ହିଂସା ଓ ଅହଂକାରରେ କଠୋର, ମାଂସାହାରୀ, ନାସ୍ତିକ ଓ ଅଶୁଭ।
13.223.39
केचित्स्त्रीपुरुषघ्नाश्च गुरुघ्नाश्च तथा प्रिये ।
एवंयुक्तसमाचारा प्राणिधर्मं गताः पुनः ॥ १३.२२३.३९ ॥
ହେ ପ୍ରିୟେ, କେତେକ ସ୍ତ୍ରୀ-ପୁରୁଷ ଓ ଗୁରୁଙ୍କ ଘାତକ ହୁଅନ୍ତି; ଏପରି ଆଚରଣକାରୀମାନେ ପୁନର୍ବାର ପ୍ରାଣୀଧର୍ମ ପାଆନ୍ତି।
13.223.40
दण्डिता यमदण्डेन निरयस्थाश्चिरं प्रिये ।
पूर्वजन्मकृतं कर्म भुञ्जते तदिह प्रजाः ॥ १३.२२३.४० ॥
ହେ ପ୍ରିୟେ, ଯମଦଣ୍ଡରେ ଦଣ୍ଡିତ ହୋଇ ନରକରେ ଦୀର୍ଘକାଳ ରହୁଥିବା ଲୋକମାନେ ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ କରିଥିବା କର୍ମ ଏଠାରେ ଭୋଗନ୍ତି।
13.223.41
इहैव यत्कर्म कृतं तत्परत्र फलत्युत ।
एषा व्यवस्थितिर्देवि मानुषेष्वेव दृश्यते ॥ १३.२२३.४१ ॥
ଏଠାରେ କରାଯାଇଥିବା କର୍ମ ପରଲୋକରେ ମଧ୍ୟ ଫଳ ଦିଏ; ହେ ଦେବି, ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥା ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହିଁ ଦେଖାଯାଏ।
13.223.42
न चर्षीणां न देवानाममृतत्वात्तपोबलात् ।
तैरेकेन शरीरेण भुज्यते कर्मणः फलम् ॥ १३.२२३.४२ ॥
ṛṣi ō devatāmānaṅka, amaratva ō tapōbalara kāraṇare, sei eka śarīrare karmaphala bhoga karāyāe nāhin.
13.223.43
न तथा मानुषाणां स्यादन्तर्धाय भवेद्धि तत् ॥ १३.२२३.४३ ॥
manuṣyamānaṅka pakṣare tāhā nuhe; śarīra antardhāna hēbā pare ē tāhā ghaṭe.
13.223.44
किमर्थं मानुषा लोके दण्ड्यन्ते पृथिवीश्वरैः ।
कृतापराधमुद्दिश्य हन्ता हर्ताऽयमित्युत ॥ १३.२२३.४४ ॥
jagatare manuṣyamānaṅku rājāmānaṅka dvārā kāhiṃki daṇḍa haū — aparādhī ku lakṣya kari, ē hantā, ē chora bōli?
13.223.45
पुत्रार्थी पुत्रकामेष्ट्या इहैव लभते सुतान् ।
तैरेव हि शरीरेण भुञ्जन्ते कर्मणां फलम् ॥ १३.२२३.४५ ॥
putrakāmī putrēṣṭi yajñare ē sthānare ē putra pāe; ē śarīrare ē manuṣyamānaṅka karmaphala bhoga karanti.
13.223.46
दृश्यन्ते मानुषे लोके तद्भवान्नानुमन्यते ।
एतन्मे संशयस्थानं तन्मे त्वं छेत्तुमर्हसि ॥ १३.२२३.४६ ॥
manuṣyalōkare ēhā dekhāyāe; kintu āpaṇa tāhā svīkāra karanti nāhin. ēhā mōra saṃśayara biṣaya; tāhā āpaṇa mōra pāain chedana karibā ucita.
13.223.47
स्थाने संशयितं देवि तत्त्वं शृणु समाहिता ।
कर्म कर्मफलं चेति युगपद्भुवि नेष्यते ॥ १३.२२३.४७ ॥
hē dēvī, tōhara ē saṃśaya ṭhika ē; ēkāgra hōi satya śuṇa: pṛthivīre karma ō karmaphala ēkā samayare ghaṭanti nāhin.
13.223.48
ये त्वयाऽभिहिता देवि हन्ता हर्ताऽयमित्यपि ।
तेषां तत्पूर्वकं कर्म दण्ड्यते यत्र राजभिः ॥ १३.२२३.४८ ॥
ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ ଯାହାଙ୍କୁ କହିଛ 'ଏ ହନ୍ତା, ଏ ହର୍ତ୍ତା', ସେମାନଙ୍କ ପୂର୍ବକୃତ କର୍ମ ଅନୁସାରେ ଯେଉଁଠି ରାଜାମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ଦିଅନ୍ତି।
13.223.49
देवि कर्म कृतं चैषां हेतुर्भवति शासने ।
अपराधापरेशेन राजा दण्डयति प्रजाः ॥ १३.२२३.४९ ॥
ହେ ଦେବୀ, ସେମାନଙ୍କର କୃତ କର୍ମ ହିଁ ଶାସନରେ କାରଣ ହୁଏ; ରାଜା ଅପରାଧ ଓ ତାର ବିପରୀତର ଅଧିପତି ରୂପେ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ଦିଏ।
13.223.50
इह लोके व्यवस्थार्थं राजभिर्दण्डनं स्मृतम् ।
उद्वेजनार्थं शेषाणामपराधं तमुद्दिशन् ॥ १३.२२३.५० ॥
ଏହି ଲୋକରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପାଇଁ ରାଜାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦଣ୍ଡନ ସ୍ମୃତ ହୋଇଛି; ଅବଶିଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଖାଇବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସେହି ଅପରାଧକୁ ସୂଚିତ କରି।
13.223.51
पुराकृतफलं दण्डो दण्ड्यमानस्य तद्ध्रुवम् ।
प्रागेव च मया प्रोक्तं तत्र निःसंशया भव ॥ १३.२२३.५१ ॥
ପୂର୍ବକୃତ କର୍ମର ଫଳ ହିଁ ଦଣ୍ଡ; ଦଣ୍ଡିତ ପାଇଁ ତାହା ନିଶ୍ଚିତ। ଏହା ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ କହିସାରିଛି; ସେଥିରେ ସନ୍ଦେହହୀନ ହୁଅ।
13.223.52
भगवन्भुवि मर्त्यानां दण्डितानां नरेश्वरैः ।
दण्डेनैव तु तेनेह पापनाशो भवेन्न वा। ॥ १३.२२३.५२ ॥
ହେ ଭଗବନ୍, ପୃଥିବୀର ମର୍ତ୍ତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯେଉଁମାନେ ରାଜାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦଣ୍ଡିତ, ସେହି ଦଣ୍ଡରେ ହିଁ କ'ଣ ଏଠାରେ ପାପନାଶ ହୁଏ କି ନାହିଁ?
13.223.53
एतन्मया संशयितं तद्भवांश्छेत्तुमर्हति ।
स्थाने संशयितं देवि शृणु तत्वं समाहिता ॥ १३.२२३.५३ ॥
ଏହା ମୋର ସନ୍ଦେହ ହୋଇଛି; ଆପଣ ତାହା ଛେଦନ କରନ୍ତୁ। (ମହେଶ୍ୱର:) ହେ ଦେବୀ, ଏହି ସନ୍ଦେହ ଯଥାର୍ଥ; ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ତତ୍ତ୍ୱ ଶୁଣ।
13.223.54
ये नृपैर्दण्डिता भूमावपराधापदेशतः ।
यमलोके न दण्ड्यन्ते तत्र ते यमदण्डनैः ॥ १३.२२३.५४ ॥
ପୃଥିବୀରେ ଅପରାଧର ଛଳରେ ରାଜାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦଣ୍ଡିତ ହୋଇଥିବା ଲୋକମାନେ ଯମଲୋକରେ ଯମଦଣ୍ଡରେ ସେଠାରେ ପୁନର୍ବାର ଦଣ୍ଡିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।
13.223.55
अदण्डिता वा ये मिथ्या मिथ्या वा दण्डिता भुवि ।
तान्यमो दण्डयत्येव स हि वेद कृताकृतम्।
नातिक्रमेद्यमं कश्चित्कर्म कृत्वेह मानुषः ॥ १३.२२३.५५ ॥
ପୃଥିବୀରେ ଦଣ୍ଡିତ ନହୋଇଥିବା କିମ୍ବା ମିଥ୍ୟାରେ ଦଣ୍ଡିତ ହୋଇଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଯମ ନିଶ୍ଚୟ ଦଣ୍ଡ ଦିଅନ୍ତି; କୃତ ଓ ଅକୃତ ସବୁ ସେ ଜାଣନ୍ତି। ଏଠାରେ କର୍ମ କରି କୌଣସି ମଣିଷ ଯମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବ ନାହିଁ।
13.223.56
राजा यमश्च कुर्वाते दण्डमात्रं तु शोभने ।
उभाभ्यां यमराजभ्यां दण्डितोऽदण्डितोपि वा।
पश्चात्कर्मफलं भुङ्क्ते नरके मानुषेषु वा ॥ १३.२२३.५६ ॥
ରାଜା ଓ ଯମ ଦୁହେଁ କେବଳ ଦଣ୍ଡ ହିଁ ଦିଅନ୍ତି, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ। ସେହି ଦୁଇ ଯମରାଜଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦଣ୍ଡିତ ହୁଅନ୍ତୁ ବା ନହୁଅନ୍ତୁ, ପରେ ମଣିଷ କର୍ମଫଳ ନର୍କରେ କିମ୍ବା ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୋଗେ।
13.223.57
नास्ति कर्मफलच्छेत्ता कश्चिल्लोकत्रयेऽपि च ।
इति ते कथितं सर्वं निर्विशङ्का भव प्रिये ॥ १३.२२३.५७ ॥
ତିନି ଲୋକରେ ମଧ୍ୟ କର୍ମଫଳକୁ କାଟିବାକୁ କେହି ନାହାଁନ୍ତି। ଏହି ସବୁ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଲି; ପ୍ରିୟେ, ସନ୍ଦେହରହିତା ହୁଅ।
13.223.58
किमर्थं दुष्कृतं कृत्वा मानुषा भुवि नित्यशः ।
पुनस्तत्कर्मनाशाय प्रायश्चित्तानि कुर्वते ॥ १३.२२३.५८ ॥
ମଣିଷମାନେ ପୃଥିବୀରେ ନିରନ୍ତର ଦୁଷ୍କର୍ମ କରି, ସେହି କର୍ମର ନାଶ ପାଇଁ ପୁଣି କାହିଁକି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରନ୍ତି?
13.223.59
सर्वपापहरं चेति हयमेधं वदन्ति च ।
प्रायश्चित्तानि चान्यानि पापनाशाय कुर्वते।
तस्मान्मया संशयितं त्वं तच्छेत्तुमिहार्हसि ॥ १३.२२३.५९ ॥
ସମସ୍ତ ପାପ ହରଣକାରୀ ବୋଲି ଅଶ୍ୱମେଧକୁ କୁହାଯାଏ; ପାପନାଶ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ମଧ୍ୟ କରାଯାଏ। ତେଣୁ ମୋର ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ଅଛି; ଆପଣ ତାହା ଛେଦନ କରନ୍ତୁ।
13.223.60
स्थाने संशयितं देवि शृणु तत्वं समाहिता ।
संशयो हि महानेव पूर्वेषां च मनीषिणाम् ॥ १३.२२३.६० ॥
ହେ ଦେବୀ, ଏହି ସନ୍ଦେହ ଯଥାର୍ଥ ଭାବେ ଉଠିଛି; ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ସତ୍ୟ ଶୁଣ। ପୂର୍ବ ମନୀଷୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏହା ମହାନ ସନ୍ଦେହ ଥିଲା।
13.223.61
द्विधा तु क्रियते पापं सद्भिश्चासद्भिरेव च ।
अभिसन्धाय वा नित्यमन्यथा वा यदृच्छया ॥ १३.२२३.६१ ॥
ପାପ ଦୁଇ ପ୍ରକାରରେ କରାଯାଏ — ସଜ୍ଜନ ଓ ଦୁର୍ଜନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା; ସଂକଳ୍ପ କରି କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ପ୍ରକାରରେ, ଅଥବା ଯଦୃଚ୍ଛାରେ।
13.223.62
केवलं चाभिसन्धाय संरम्भाच्च करोति यत् ।
कर्मणस्तस्य नाशस्तु न कथंचन विद्यते ॥ १३.२२३.६२ ॥
କେବଳ ସଂକଳ୍ପ କରି ଓ ଆବେଗରେ ଯାହା କର୍ମ କରାଯାଏ, ସେହି କର୍ମର ନାଶ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ହୁଏ ନାହିଁ।
13.223.63
अभिसन्धिकृतस्यैव नैव नाशोस्ति कर्मणः ।
अश्वमेधसहस्रैश्च प्रायश्चित्तशतैरपि ॥ १३.२२३.६३ ॥
ସଂକଳ୍ପରେ କୃତ କର୍ମର ନାଶ ନାହିଁ; ହଜାର ଅଶ୍ୱମେଧ ଓ ଶହ ଶହ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।
13.223.64
अन्यथा यत्कृतं पापं प्रमादाद्वा यदृच्छया ।
प्रायश्चित्ताश्वमेधाब्यां श्रेयसा तत्प्रणश्यति ॥ १३.२२३.६४ ॥
ଅନ୍ୟଥା, ପ୍ରମାଦରେ କିମ୍ବା ଯଦୃଚ୍ଛାରେ କୃତ ପାପ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଓ ଅଶ୍ୱମେଧ ଦ୍ୱାରା ଶୁଭଭାବେ ନଷ୍ଟ ହୁଏ।
13.223.65
लोकसंव्यवहारार्थं प्रायश्चित्तादिरिष्यते ।
विद्ध्येवं पापके कार्ये निर्विशङ्का भव प्रिये ॥ १३.२२३.६५ ॥
ଲୋକବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଆଦି ବିଧାନ ଅଛି। ପ୍ରିୟେ, ପାପକର୍ମରେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ନିଃସନ୍ଦେହ ହୁଅ।
13.223.66
इति ते कथितं देवि भूयः श्रोतुं किमिच्छसि ॥ १३.२२३.६६ ॥
ହେ ଦେବୀ, ଏହିପରି ତୁମକୁ କୁହାଗଲା। ଆଉ କ'ଣ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ?
13.223.67
भगवन्देवदेवेश मानुषाश्चेतरा अपि ।
म्रियन्ते मानुषा लोके कारणाकारणादपि।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२३.६७ ॥
ହେ ଭଗବାନ, ଦେବଦେବେଶ, ମାନବ ଓ ଅନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଜଗତରେ କାରଣରୁ ଓ ଅକାରଣରୁ ମରନ୍ତି। କେଉଁ କର୍ମଫଳରୁ ଏହା ହୁଏ, ତାହା ମୋତେ କହିବାକୁ ଆପଣ ଯୋଗ୍ୟ।
13.223.68
ये पुरा मनुजा देवि कारणाकारणादपि ।
यथाऽसुभिर्वियुज्यन्ते प्राणिनः प्राणिनिर्दर्यः ॥ १३.२२३.६८ ॥
ହେ ଦେବୀ, ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବରେ ମାନବ ଥିଲେ, କାରଣରୁ ବା ଅକାରଣରୁ ମଧ୍ୟ, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ନିର୍ଦ୍ଦୟ ହୋଇ, ପ୍ରାଣରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
13.223.69
तथैव ते प्राप्नुवन्ति यथैवात्मकृतं फलम् ।
विषदास्तु विषेणैव शस्त्रैः शस्त्रेण घातकाः ॥ १३.२२३.६९ ॥
ସେହିପରି ସେମାନେ ନିଜ କୃତକର୍ମର ଫଳ ହିଁ ପାଆନ୍ତି। ବିଷ ଦେଉଥିବା ବିଷରେ, ଶସ୍ତ୍ରରେ ମାରୁଥିବା ଶସ୍ତ୍ରରେ (ମରନ୍ତି)।
13.223.70
एवमेव यथा लोके मानुषान्घ्नन्ति मानुषाः ।
कारणेनैव तेनाथ तता स्वप्राणनाशनम्।
प्राप्नुवन्ति पुनर्देवि नास्ति तत्र विचारणा ॥ १३.२२३.७० ॥
ସେହିପରି ଜଗତରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ମାରନ୍ତି। ସେହି କାରଣରୁ ସେମାନେ ନିଜ ପ୍ରାଣନାଶ ପାଆନ୍ତି। ହେ ଦେବୀ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
13.223.71
इति ते कथितं सर्वं कर्मपाकफलं प्रिये ।
भूयस्तव समासेन कथयिष्यामि तच्छृणु ॥ १३.२२३.७१ ॥
ଏହିପରି କର୍ମପାକଫଳ ବିଷୟରେ ସବୁକିଛି ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଛି, ପ୍ରିୟେ। ବର୍ତ୍ତମାନ ତାହା ସଂକ୍ଷେପରେ ପୁଣି କହିବି, ଶୁଣ।
13.223.72
सत्यप्रमाणकरणान्नित्यमव्यभिचारि च ।
यैः पुरा मनुजैर्देवि यस्मिन्काले यथा कृतम् ॥ १३.२२३.७२ ॥
ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରମାଣ କରିବା ହେତୁ ଏହା ସର୍ବଦା ଅବ୍ୟର୍ଥ। ହେ ଦେବୀ, ପୂର୍ବେ ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଯେଉଁ କାଳରେ ଯେପରି କରିଥିଲେ।
13.223.73
येनैव कारणेनापि कर्म यत्तु शुभाशुभम् ।
तस्मन्काले तथा देवि कारणेनैव तेन तु ॥ १३.२२३.७३ ॥
ଯେଉଁ କାରଣରେ ଶୁଭ ବା ଅଶୁଭ କର୍ମ ହୁଏ, ସେହି କାଳରେ, ହେ ଦେବୀ, ସେହି କାରଣରେ।
13.223.74
प्राप्नुवन्ति नराः प्रेत्य निःसन्देहं शुभाशुभम् ।
इति सत्यं प्रजानीहि लोके तत्र विधिं प्रति ॥ १३.२२३.७४ ॥
ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ନିଃସନ୍ଦେହ ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ ଫଳ ପାଆନ୍ତି। ଏହିପରି ଲୋକରେ ସେଠାକାର ବିଧାନ ବିଷୟରେ ଏହାକୁ ସତ୍ୟ ବୋଲି ଜାଣ।
13.223.75
कर्मकर्ता नरो भोक्ता स नास्ति दिवि वा भुवि ।
न शक्यं कर्म चाभोक्तुं सदेवासुरमानुषैः ॥ १३.२२३.७५ ॥
କର୍ମ କରୁଥିବା ମନୁଷ୍ୟ ହିଁ ତାହାର ଭୋକ୍ତା; ସ୍ୱର୍ଗ ବା ପୃଥିବୀରେ ତାହାଠାରୁ ଭିନ୍ନ କୌଣସି ଭୋକ୍ତା ନାହିଁ। ଦେବ, ଅସୁର ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ କର୍ମଫଳ ନ ଭୋଗିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
13.223.76
कर्मणा ग्रथितो लोक आदिप्रभृति वर्तते ।
एतदुद्देशतः प्रोक्तं कर्मपाकफलं प्रति ॥ १३.२२३.७६ ॥
ଏହି ଲୋକ କର୍ମରେ ଗ୍ରଥିତ; ଆଦିରୁ ଏହା ରହିଆସିଛି। କର୍ମପାକଫଳ ବିଷୟରେ ଏହା ସଂକ୍ଷେପରେ କୁହାଯାଇଛି।
13.223.77
यदन्यच्च मया नोक्तं यस्मिंस्ते कर्मसङ्ग्रहे ।
बुद्धितर्केण तत्सर्वं तथा वेदितुमर्हसि।
कथितं श्रोतुकामाया भूयः श्रोतुं किमिच्छसि ॥ १३.२२३.७७ ॥
କର୍ମସଙ୍ଗ୍ରହରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଯାହା କହିନାହିଁ, ସେ ସମସ୍ତ ବୁଦ୍ଧି ଓ ତର୍କ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଜାଣିବା ଉଚିତ। ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ତୁମକୁ ଯାହା କୁହାଯାଇଛି, ପୁନର୍ବାର କ'ଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ?