Mahābhārata · Adhyāya 13.223
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.223.1
भगवन्मानुषेष्वेव मानुषाः समदर्शनाः ।
चण्डाला इव दृश्यन्ते स्पर्शमात्रविदूषिताइः ॥ १३.२२३.१ ॥
O Erhabener, unter den Menschen erscheinen selbst jene, die alle gleich betrachten, wie Caṇḍālas, befleckt schon durch bloße Berührung.
13.223.2
नीचकर्मरता देव सर्वेषां मलहारकाः ।
दुर्गताः क्लेशभूयिष्ठा विरूपा दुष्टचेतसः।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२३.२ ॥
O Gott, durch welche Frucht der Taten werden jene so, die an niedrigen Werken Gefallen finden, den Unrat aller tragen, unglücklich, voller Leid, missgestaltet und bösen Sinnes? Das solltest du mir erklären.
13.223.3
तदहं ते प्रवक्ष्यामि तदेकाग्रमनाः शृणु ॥ १३.२२३.३ ॥
Das werde ich dir sagen; höre mit gesammeltem Geist zu.
13.223.4
ये पुरा मनुजा देवि अतिमानयुता भृशम् ।
आत्मसम्भावनायुक्ताः स्तब्धा दर्पसमन्विताः ॥ १३.२२३.४ ॥
O Göttin, jene Menschen der Vorzeit, die von übermäßigem Stolz erfüllt, von Selbsterhöhung voll, starr und hochmütig waren—
13.223.5
प्रणामं तु न कुर्वन्ति गुरूणामपि पामराः ।
ये स्वधर्मार्पणं कार्यमतिमानान्न कुर्वते ॥ १३.२२३.५ ॥
Jene niederen Menschen erweisen nicht einmal den Lehrern Ehrerbietung, und aus übermäßigem Stolz erfüllen sie nicht die Pflicht ihres eigenen Dharma.
13.223.6
परान्संनामयन्त्येव आज्ञयात्मनि ये बलात् ।
ऋद्धियोगात्परान्नित्यमवमन्यन्ति मानवान्।
पानपाः सर्वभक्षाश्च परुषाः कटुका नराः ॥ १३.२२३.६ ॥
Jene, die andere durch Befehl und Gewalt beugen, die durch die Macht des Wohlstands stets andere Menschen verachten: Trinker, Allesfresser, harte und bittere Menschen.
13.223.7
एवंयुक्तसमाचाराक दण्डिता यमशासनैः ।
कथंचित्प्राप्य मानुष्यं चण्डालाः सम्भवन्ति ते ॥ १३.२२३.७ ॥
So werden jene, deren Wandel mit Bösem verbunden war, von Yamas Gebot bestraft; wenn sie irgendwie die menschliche Geburt erlangen, werden sie als Caṇḍālas geboren.
13.223.8
नीचकर्मरताश्चैव सर्वेषां मलहारकाः ।
परेषां वन्दनपरास्ते भवन्त्येव मानिनः ॥ १३.२२३.८ ॥
Die an niedrigen Taten Gefallen finden, werden zu Trägern des Unrats aller; obwohl sie sich der Verehrung anderer widmen, bleiben sie stolz.
13.223.9
विरूपाः पापयोनिस्थाः स्पर्शनादिविवर्जिताः ।
कुवृत्तिमुपजीवन्ति भुत्वा ते रजकादयः।
पुराऽतिमानदोषात्तु भुञ्जते स्वकृतं फलम् ॥ १३.२२३.९ ॥
Die Missgestalteten, in sündhaften Schößen geboren, im Umgang gemieden — Wäscher und andere — leben von einem niederen Gewerbe; einst, durch die Schuld übermäßigen Stolzes, erfahren sie die Frucht ihrer eigenen Taten.
13.223.10
तानप्यवस्ताकृपणांश्चण्डालानपि बुद्धिमान् ।
न च निन्देन्नापि कुप्येद्भुञ्जते स्वकृतं फलम्।
चण्डाला अपि तां जातिं शोचन्तः शुद्धिमाप्नुयुः ॥ १३.२२३.१० ॥
Ein Weiser soll jene elenden, bemitleidenswerten Caṇḍālas weder schmähen noch über sie zürnen, denn sie erfahren die Frucht ihrer eigenen Taten. Auch die Caṇḍālas können, indem sie um jene Geburt trauern, Reinheit erlangen.
13.223.11
भगवन्मानुषाः केचिदाशापाशशतैर्वृताः ।
परेषां द्वारि तिष्ठन्ति प्रतिषिद्धाः प्रवेशने ॥ १३.२२३.११ ॥
O Gesegneter, manche Menschen, von hundert Schlingen der Hoffnung umfangen, stehen an den Türen anderer und sind am Eintreten gehindert.
13.223.12
द्रष्टुं ज्ञापयितुं चैव न लभन्ते च यत्नतः ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२३.१२ ॥
Selbst mit Mühe erlangen sie nicht die Möglichkeit, zu sehen oder sich bekanntzumachen. Durch die Reifung welcher Tat geschieht dies? Du bist würdig, es mir zu verkünden.
13.223.13
ये पुरा मानुषा देवि ऐश्वर्यस्थानसंयुताः ।
संवादं तु न कुर्वन्ति परैरैश्वर्यमोहिताः ॥ १३.२२३.१३ ॥
O Göttin, die Menschen der Vorzeit, mit Machtstellungen ausgestattet, pflegten nicht das Gespräch mit anderen, von Herrschaft verblendet.
13.223.14
द्वाराणि न ददत्येव लोभमोहादिभिर्वृताः ।
अवस्थामोहसंयुक्ताः स्वार्थमात्रपरायणाः ॥ १३.२२३.१४ ॥
Von Gier, Verblendung und dergleichen umgeben, öffnen sie die Türen nicht; dem Wahn ihrer Stellung verfallen, sind sie nur auf den eigenen Vorteil bedacht.
13.223.15
सर्वभोगयुता वाऽपि सर्वेषां निष्फला भृशम् ।
अपि शक्ता न कुर्युस्ते परानुग्रहकारणात् ॥ १३.२२३.१५ ॥
Obwohl sie alle Genüsse besitzen, sind sie für alle völlig fruchtlos; obwohl sie vermögen, würden sie aus Gunst gegenüber anderen nichts tun.
13.223.16
निर्दयाश्चैव निर्द्वारा भोगैश्वर्यगतिं प्रति ।
एवंयुक्तसमाचाराः पुनर्जन्मनि शोभने ॥ १३.२२३.१६ ॥
Sie sind erbarmungslos und torlos, dem Weg von Genuss und Macht zugewandt; Menschen solchen Verhaltens finden auch in einer guten Wiedergeburt [dieselbe Lage].
13.223.17
यदि चेन्मानुषं जन्म लभेरंस्ते तथाविधाः ।
दुर्गता दुरवस्थाश्च कर्मव्याक्षेपसंयुताः ॥ १३.२२३.१७ ॥
Würden solche Menschen eine menschliche Geburt erlangen, so wären sie im Unglück und in elenden Zuständen, verbunden mit den Hemmnissen ihrer eigenen Taten.
13.223.18
अभिधावन्ति ते सर्वे तमर्थमभिवेदिनः ।
राज्ञां वा राजमात्राणां द्वारि तिष्ठन्ति वारिताः ॥ १३.२२३.१८ ॥
Nach jenem Ziel strebend, eilen sie alle herbei; sie stehen an den Toren der Könige oder königlichen Minister, doch werden sie abgewiesen.
13.223.19
कर्म विज्ञापितुं द्रष्टुं न लभन्ते कथञ्चन ।
प्रवेष्टुमपि ते द्वारं बहिस्तिष्ठन्ति काङ्क्षया ॥ १३.२२३.१९ ॥
Sie erlangen auf keine Weise die Gelegenheit, ihre Taten mitzuteilen oder gesehen zu werden; in der Hoffnung, das Tor zu betreten, bleiben sie draußen stehen.
13.223.20
भगवन्मानुषाः केचिन्मनुष्येषु बहुष्वपि ।
सहसा नष्टसर्वस्वा भ्रष्टकोशपरिग्रहाः ॥ १३.२२३.२० ॥
O Gesegneter, unter den vielen Menschen verlieren einige plötzlich all ihr Hab und Gut, und ihr Schatz und ihr Besitz gehen verloren.
13.223.21
दृश्यन्ते मानुषाः केचिद्राजचोरोदकादिभिः ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२३.२१ ॥
Man sieht, dass manche Menschen durch den König, durch Diebe, durch Wasser und Ähnliches zugrunde gerichtet werden. Durch die Reifung welcher Tat geschieht das? Du bist derjenige, der es mir erklären sollte.
13.223.22
ये पुरा मानुषा देवि आसुरं भावमाश्रिताः ।
परेषां वृत्तिनाशं तु कुर्वते द्वेषलोभतः ॥ १३.२२३.२२ ॥
O Göttin, jene Menschen, die einst die dämonische Natur annahmen, zerstören aus Hass und Gier den Lebensunterhalt anderer.
13.223.23
उत्कोचनपराश्चैव पिशुनाश्च तथाविधाः ।
परद्रव्यहरा घोराश्चौर्याद्वाऽन्येन कर्मणा ॥ १३.२२३.२३ ॥
Jene, die auf Bestechung aus sind, Verleumder und ihresgleichen, die grausamen Räuber fremden Gutes — durch Diebstahl oder durch eine andere Tat.
13.223.24
निर्दया निरनुक्रोशाः परेषां वृत्तिनाशकाः ।
नास्तिकाऽनृतभूयिष्ठाः परद्रव्यापहारिणः ॥ १३.२२३.२४ ॥
Erbarmungslos, ohne Mitgefühl, Zerstörer des Lebensunterhalts anderer, Ungläubige, meist dem Lug ergeben, Räuber fremden Gutes.
13.223.25
एवंयुक्तसमाचारा दण्डिता यमशासनैः ।
निरयस्थाश्चिरं कालं तत्र दुःखसमन्विताः ॥ १३.२२३.२५ ॥
Diejenigen, deren Wandel so war, von Yamas Geboten bestraft, verweilen lange in der Hölle, von Leid erfüllt.
13.223.26
यदि चेन्मानुषं जन्म लभेरंस्ते तथाविधाः ।
तत्रस्थाः प्राप्नुवन्त्येव सहसा द्रव्यवाशनम् ॥ १३.२२३.२६ ॥
Wenn solche Menschen eine menschliche Geburt erlangen, so erleiden sie dort, wo sie weilen, plötzlich den Verlust ihres Vermögens.
13.223.27
कष्टं तत्प्राप्नुवन्त्येव कारणाकारणादपि ।
नाशं विनाशं द्रव्याणामुपघातं च सर्वशः ॥ १३.२२३.२७ ॥
Sie erleiden gewiss jene Not, sei es aus einem Grund oder ohne Grund; Zerstörung, Untergang und Schaden an Gütern treffen sie auf jede Weise.
13.223.28
भगवन्मानुषाः केचिद्बान्धवैः सहसा पृथक् ।
कारणादेव सहसा सर्वेषां प्राणनाशनम् ॥ १३.२२३.२८ ॥
O Gesegneter, manche Menschen werden plötzlich von ihren Verwandten getrennt; und aus irgendeinem Grund kommt die Vernichtung des Lebens aller plötzlich.
13.223.29
शस्त्रेण वाऽन्यथा वाऽपि प्राप्नुवन्ति वधं नराः ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२३.२९ ॥
Menschen finden den Tod durch eine Waffe oder auch auf andere Weise; durch die Reifung welcher Tat geschieht dies? Das mögest du mir sagen.
13.223.30
ये पुरा मनुजा देवि घोरकर्मरतानृताः ।
आसुराः प्रायशो मूर्खाः प्राणिहिंसाप्रिया भृशं ॥ १३.२२३.३० ॥
O Göttin, jene Menschen von einst, die an schrecklichen Taten Gefallen fanden, waren Lügner, meist von dämonischer Natur, töricht und sehr darauf bedacht, lebende Wesen zu verletzen.
13.223.31
निर्दयाः प्राणिहिंसायां तथा प्राणिविघातकाः ।
विश्वस्तघातकाश्चैव तथा सुप्तविघातकाः।
प्रायशोऽनृतभूयिष्ठा नास्तिका मांसभोजनाः ॥ १३.२२३.३१ ॥
Erbarmungslos im Verletzen lebender Wesen, Töter der Geschöpfe, Mörder derer, die ihnen vertrauen, und der Schlafenden, meist voller Lügen, Ungläubige und Fleischesser.
13.223.32
एवंयुक्तसमाचाराः कालधर्मं गताः पुनः ।
दण्डिता यमदण्डेन निरयस्थाश्चिरं प्रिये ॥ १३.२२३.३२ ॥
Wer solches Verhalten führt, gelangt nach dem Gesetz der Zeit wieder zum Tod, wird mit Yamas Stock gestraft und verweilt lange in der Hölle, Geliebte.
13.223.33
तिर्यग्योनिं पुनः प्राप्य तत्र दुःखपरिक्षयात् ।
यदि चेन्मानुपं जन्म लभेरंस्ते तथाविधाः।
तत्र ते प्राप्नुवन्त्येव वधबन्धान्यथा तथा ॥ १३.२२३.३३ ॥
Nachdem sie wieder einen tierischen Mutterschoß erlangt haben, verweilen sie dort, bis ihr Leid erschöpft ist; und erlangen sie eine menschliche Geburt, so erleiden sie dort ebenfalls Tötung und Fesselung auf die eine oder andere Weise.
13.223.34
आढ्या वा दुर्गता वाऽपि भुञ्जते स्वकृतं फलम् ।
सुप्ता मत्ताश्च विश्वस्तास्तथा ते प्राप्नुवन्त्युत ॥ १३.२२३.३४ ॥
Ob reich oder elend, sie genießen die Frucht ihrer eigenen Taten; die Schlafenden, die Berauschten und die Vertrauenden empfangen sie ebenso.
13.223.35
प्राणवाधकृतं दुःखं बान्धवैः सहसा पृथक् ।
पुत्रदारविनाशं वा शस्त्रेणान्येन वा वधम् ॥ १३.२२३.३५ ॥
Das Leid, das durch das Töten eines Lebewesens entsteht, die plötzliche Trennung von Verwandten, der Untergang von Sohn und Gattin oder der Tod durch eine andere Waffe.
13.223.36
भगवन्मानुषाः केचिद्राजनीतिविशार दैः ।
दण्ड्यन्ते मानुषे लोके मानुषाः सर्वतोभयाः।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२३.३६ ॥
O Gesegneter, einige Menschen werden in der Menschenwelt von Kennern der Staatskunst bestraft, und Menschen leben von allen Seiten furchtsam. Durch welche Reifung der Tat geschieht das? Du solltest es mir sagen.
13.223.37
ये पुरा मनुजा देवि मानुषांश्चेतराणि वा ।
क्लिष्टघातेन निघ्नन्ति प्राणान्प्राणिषु निर्दयाः।
आसुर घोरकर्माणः क्रूरदण्डवधप्रियाः ॥ १३.२२३.३७ ॥
O Göttin, jene, die einst erbarmungslos das Leben von Menschen oder anderen Wesen durch qualvolles Töten auslöschten, sind dämonisch, Täter schrecklicher Taten, die an grausamer Strafe und Tötung Freude haben.
13.223.38
ये दण्डयन्त्यदण्ड्यांश्च राजानः कोपमोहिताः ।
हिंसाहङ्कारपरुषा मांसादा नास्तिकाशुभाः ॥ १३.२२३.३८ ॥
Könige, von Zorn verblendet, bestrafen jene, die nicht bestraft werden sollten; hart durch Gewalt und Hochmut, Fleischesser, Ungläubige und unheilvoll.
13.223.39
केचित्स्त्रीपुरुषघ्नाश्च गुरुघ्नाश्च तथा प्रिये ।
एवंयुक्तसमाचारा प्राणिधर्मं गताः पुनः ॥ १३.२२३.३९ ॥
O Geliebte, manche sind Mörder von Frauen und Männern und Mörder von Lehrern; jene, deren Verhalten so beschaffen ist, kehren zur Natur der Lebewesen zurück.
13.223.40
दण्डिता यमदण्डेन निरयस्थाश्चिरं प्रिये ।
पूर्वजन्मकृतं कर्म भुञ्जते तदिह प्रजाः ॥ १३.२२३.४० ॥
O Geliebte, jene, die vom Stab Yamas bestraft werden und lange in der Hölle weilen, erfahren hier die in einer früheren Geburt begangene Tat.
13.223.41
इहैव यत्कर्म कृतं तत्परत्र फलत्युत ।
एषा व्यवस्थितिर्देवि मानुषेष्वेव दृश्यते ॥ १३.२२३.४१ ॥
Die hier getane Tat trägt auch in der nächsten Welt Frucht; o Göttin, diese Ordnung zeigt sich nur bei den Menschen.
13.223.42
न चर्षीणां न देवानाममृतत्वात्तपोबलात् ।
तैरेकेन शरीरेण भुज्यते कर्मणः फलम् ॥ १३.२२३.४२ ॥
Weder Weise noch Götter genießen aufgrund ihrer Unsterblichkeit und der Kraft der Askese durch jenen einen Leib die Frucht des Handelns.
13.223.43
न तथा मानुषाणां स्यादन्तर्धाय भवेद्धि तत् ॥ १३.२२३.४३ ॥
Für Menschen ist es nicht so; es geschieht erst, nachdem der Leib dahingegangen ist.
13.223.44
किमर्थं मानुषा लोके दण्ड्यन्ते पृथिवीश्वरैः ।
कृतापराधमुद्दिश्य हन्ता हर्ताऽयमित्युत ॥ १३.२२३.४४ ॥
Warum werden die Menschen in der Welt von den Herrschern der Erde bestraft, indem man auf den Übeltäter zielt und sagt: 'Dieser ist der Mörder, dieser der Dieb'?
13.223.45
पुत्रार्थी पुत्रकामेष्ट्या इहैव लभते सुतान् ।
तैरेव हि शरीरेण भुञ्जन्ते कर्मणां फलम् ॥ १३.२२३.४५ ॥
Wer einen Sohn wünscht, erlangt durch das Putreṣṭi-Opfer hier Söhne; und mit eben jenem Leib genießen die Menschen die Früchte ihrer Taten.
13.223.46
दृश्यन्ते मानुषे लोके तद्भवान्नानुमन्यते ।
एतन्मे संशयस्थानं तन्मे त्वं छेत्तुमर्हसि ॥ १३.२२३.४६ ॥
Dies sieht man in der menschlichen Welt, doch du erkennst es nicht an. Das ist der Punkt meines Zweifels; du solltest ihn für mich auflösen.
13.223.47
स्थाने संशयितं देवि तत्त्वं शृणु समाहिता ।
कर्म कर्मफलं चेति युगपद्भुवि नेष्यते ॥ १३.२२३.४७ ॥
Dein Zweifel ist wohl begründet, o Göttin. Höre aufmerksam die Wahrheit: Auf Erden gelten Handlung und Frucht der Handlung nicht als zugleich eintretend.
13.223.48
ये त्वयाऽभिहिता देवि हन्ता हर्ताऽयमित्यपि ।
तेषां तत्पूर्वकं कर्म दण्ड्यते यत्र राजभिः ॥ १३.२२३.४८ ॥
O Göttin, von denen du sagtest: »Dieser ist der Töter, dieser der Räuber« — für die von ihnen zuvor begangene Tat, wo sie von Königen bestraft werden.
13.223.49
देवि कर्म कृतं चैषां हेतुर्भवति शासने ।
अपराधापरेशेन राजा दण्डयति प्रजाः ॥ १३.२२३.४९ ॥
O Göttin, die Tat, die sie begangen haben, wird zur Ursache in der Herrschaft; der König, als Herr des Vergehens und seines Gegenteils, bestraft die Untertanen.
13.223.50
इह लोके व्यवस्थार्थं राजभिर्दण्डनं स्मृतम् ।
उद्वेजनार्थं शेषाणामपराधं तमुद्दिशन् ॥ १३.२२३.५० ॥
In dieser Welt ist die Bestrafung durch die Könige zur Ordnung vorgeschrieben, indem man auf jenes Vergehen hinweist, um die übrigen zu erschrecken.
13.223.51
पुराकृतफलं दण्डो दण्ड्यमानस्य तद्ध्रुवम् ।
प्रागेव च मया प्रोक्तं तत्र निःसंशया भव ॥ १३.२२३.५१ ॥
Strafe ist die Frucht früherer Taten, gewiss für den, der bestraft wird. Dies habe ich schon zuvor gesagt; sei darin ohne Zweifel.
13.223.52
भगवन्भुवि मर्त्यानां दण्डितानां नरेश्वरैः ।
दण्डेनैव तु तेनेह पापनाशो भवेन्न वा। ॥ १३.२२३.५२ ॥
O verehrter Herr, für die Sterblichen auf Erden, die von Königen bestraft wurden — wird die Sünde hier durch eben diese Strafe vernichtet, oder nicht?
13.223.53
एतन्मया संशयितं तद्भवांश्छेत्तुमर्हति ।
स्थाने संशयितं देवि शृणु तत्वं समाहिता ॥ १३.२२३.५३ ॥
Dieser Zweifel ist in mir entstanden; mögest du ihn lösen. (Maheśvara:) O Göttin, dieser Zweifel ist berechtigt; höre die Wahrheit mit gesammeltem Geist.
13.223.54
ये नृपैर्दण्डिता भूमावपराधापदेशतः ।
यमलोके न दण्ड्यन्ते तत्र ते यमदण्डनैः ॥ १३.२२३.५४ ॥
Wer auf der Erde von Königen unter dem Vorwand eines Vergehens bestraft wurde, wird in Yamas Welt durch Yamas Strafen dort nicht noch einmal bestraft.
13.223.55
अदण्डिता वा ये मिथ्या मिथ्या वा दण्डिता भुवि ।
तान्यमो दण्डयत्येव स हि वेद कृताकृतम्।
नातिक्रमेद्यमं कश्चित्कर्म कृत्वेह मानुषः ॥ १३.२२३.५५ ॥
Wer auf der Erde ungestraft bleibt oder zu Unrecht bestraft wird, den bestraft Yama gewiss; denn er kennt das Getane und das Ungetane. Kein Mensch, der hier gehandelt hat, soll Yama übertreten.
13.223.56
राजा यमश्च कुर्वाते दण्डमात्रं तु शोभने ।
उभाभ्यां यमराजभ्यां दण्डितोऽदण्डितोपि वा।
पश्चात्कर्मफलं भुङ्क्ते नरके मानुषेषु वा ॥ १३.२२३.५६ ॥
Der König und Yama verhängen beide nur Strafe, o Schöne. Ob er von jenen beiden Herren Yamas bestraft wird oder nicht, danach genießt der Mensch die Frucht seiner Tat, in der Hölle oder unter den Sterblichen.
13.223.57
नास्ति कर्मफलच्छेत्ता कश्चिल्लोकत्रयेऽपि च ।
इति ते कथितं सर्वं निर्विशङ्का भव प्रिये ॥ १३.२२३.५७ ॥
In den drei Welten gibt es niemanden, der die Frucht der Tat abschneiden könnte. Dies alles habe ich dir gesagt; sei frei von Zweifel, Geliebte.
13.223.58
किमर्थं दुष्कृतं कृत्वा मानुषा भुवि नित्यशः ।
पुनस्तत्कर्मनाशाय प्रायश्चित्तानि कुर्वते ॥ १३.२२३.५८ ॥
Warum vollziehen die Menschen, nachdem sie auf der Erde immer wieder Übles getan haben, Sühnehandlungen, um jene Tat zu vernichten?
13.223.59
सर्वपापहरं चेति हयमेधं वदन्ति च ।
प्रायश्चित्तानि चान्यानि पापनाशाय कुर्वते।
तस्मान्मया संशयितं त्वं तच्छेत्तुमिहार्हसि ॥ १३.२२३.५९ ॥
Man sagt, das Pferdeopfer (aśvamedha) tilge alle Sünden, und man vollzieht auch andere Sühnen zur Vernichtung der Sünde. Darum habe ich einen Zweifel; Ihr solltet ihn hier lösen.
13.223.60
स्थाने संशयितं देवि शृणु तत्वं समाहिता ।
संशयो हि महानेव पूर्वेषां च मनीषिणाम् ॥ १३.२२३.६० ॥
O Göttin, dieser Zweifel ist zu Recht entstanden; höre die Wahrheit mit gesammeltem Geist. Auch für die Weisen der Vorzeit war dieser Zweifel groß.
13.223.61
द्विधा तु क्रियते पापं सद्भिश्चासद्भिरेव च ।
अभिसन्धाय वा नित्यमन्यथा वा यदृच्छया ॥ १३.२२३.६१ ॥
Die Sünde wird auf zweierlei Weise begangen, von Guten wie von Bösen: mit vorsätzlicher Absicht, oder anders, oder zufällig.
13.223.62
केवलं चाभिसन्धाय संरम्भाच्च करोति यत् ।
कर्मणस्तस्य नाशस्तु न कथंचन विद्यते ॥ १३.२२३.६२ ॥
Für die Tat, die jemand allein aus vorsätzlicher Absicht und aus Leidenschaft begeht, gibt es auf keine Weise eine Vernichtung dieser Tat.
13.223.63
अभिसन्धिकृतस्यैव नैव नाशोस्ति कर्मणः ।
अश्वमेधसहस्रैश्च प्रायश्चित्तशतैरपि ॥ १३.२२३.६३ ॥
Für die mit vorsätzlicher Absicht begangene Tat gibt es tatsächlich keine Vernichtung, auch nicht durch tausend Pferdeopfer und hundert Sühnen.
13.223.64
अन्यथा यत्कृतं पापं प्रमादाद्वा यदृच्छया ।
प्रायश्चित्ताश्वमेधाब्यां श्रेयसा तत्प्रणश्यति ॥ १३.२२३.६४ ॥
Eine Sünde jedoch, die auf andere Weise, aus Unachtsamkeit oder zufällig begangen wurde, wird durch Sühne und das Pferdeopfer heilsam vernichtet.
13.223.65
लोकसंव्यवहारार्थं प्रायश्चित्तादिरिष्यते ।
विद्ध्येवं पापके कार्ये निर्विशङ्का भव प्रिये ॥ १३.२२३.६५ ॥
Um des weltlichen Verkehrs willen werden Sühne und dergleichen vorgeschrieben. Wisse dies, Geliebte: Auch bei einer sündhaften Tat sei ohne Zweifel.
13.223.66
इति ते कथितं देवि भूयः श्रोतुं किमिच्छसि ॥ १३.२२३.६६ ॥
So ist es dir gesagt worden, Göttin. Was willst du noch hören?
13.223.67
भगवन्देवदेवेश मानुषाश्चेतरा अपि ।
म्रियन्ते मानुषा लोके कारणाकारणादपि।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२३.६७ ॥
Erhabener Herr, Herr der Götter, auch Menschen und andere Wesen sterben in der Welt, aus einer Ursache und auch ohne Ursache. Durch welche Frucht einer Tat geschieht das? Du bist würdig, es mir zu sagen.
13.223.68
ये पुरा मनुजा देवि कारणाकारणादपि ।
यथाऽसुभिर्वियुज्यन्ते प्राणिनः प्राणिनिर्दर्यः ॥ १३.२२३.६८ ॥
Göttin, jene, die einst Menschen waren, werden, aus einer Ursache oder auch ohne Ursache, von ihrem Lebensatem getrennt, grausam gegen lebende Wesen.
13.223.69
तथैव ते प्राप्नुवन्ति यथैवात्मकृतं फलम् ।
विषदास्तु विषेणैव शस्त्रैः शस्त्रेण घातकाः ॥ १३.२२३.६९ ॥
Ebenso erhalten sie genau die Frucht ihrer eigenen Taten. Giftmischer kommen durch Gift um, und Mörder durch Waffen, durch die Waffe allein.
13.223.70
एवमेव यथा लोके मानुषान्घ्नन्ति मानुषाः ।
कारणेनैव तेनाथ तता स्वप्राणनाशनम्।
प्राप्नुवन्ति पुनर्देवि नास्ति तत्र विचारणा ॥ १३.२२३.७० ॥
So wie in der Welt Menschen Menschen töten, so erlangen sie durch eben diese Ursache die Vernichtung ihres eigenen Lebens. Göttin, daran besteht kein Zweifel.
13.223.71
इति ते कथितं सर्वं कर्मपाकफलं प्रिये ।
भूयस्तव समासेन कथयिष्यामि तच्छृणु ॥ १३.२२३.७१ ॥
So habe ich dir alles über die Frucht der Reifung des Handelns erzählt, Geliebte. Nun werde ich es kurz wiederholen; höre zu.
13.223.72
सत्यप्रमाणकरणान्नित्यमव्यभिचारि च ।
यैः पुरा मनुजैर्देवि यस्मिन्काले यथा कृतम् ॥ १३.२२३.७२ ॥
Da es die Wahrheit als Beweis hat, ist es stets unfehlbar. O Göttin, wie die Menschen der Vorzeit zu jener Zeit handelten.
13.223.73
येनैव कारणेनापि कर्म यत्तु शुभाशुभम् ।
तस्मन्काले तथा देवि कारणेनैव तेन तु ॥ १३.२२३.७३ ॥
Durch welche Ursache auch immer eine gute oder böse Tat geschieht, in eben jener Zeit, o Göttin, durch eben diese Ursache.
13.223.74
प्राप्नुवन्ति नराः प्रेत्य निःसन्देहं शुभाशुभम् ।
इति सत्यं प्रजानीहि लोके तत्र विधिं प्रति ॥ १३.२२३.७४ ॥
Die Menschen erlangen nach dem Tod zweifellos Gutes und Böses. Wisse dies als Wahrheit, was die Ordnung jener Welt betrifft.
13.223.75
कर्मकर्ता नरो भोक्ता स नास्ति दिवि वा भुवि ।
न शक्यं कर्म चाभोक्तुं सदेवासुरमानुषैः ॥ १३.२२३.७५ ॥
Der Mensch, der die Tat vollbringt, ist auch ihr Genießer; einen anderen Genießer gibt es weder im Himmel noch auf der Erde. Auch Götter, Dämonen und Menschen können die Tat nicht unvergolten lassen.
13.223.76
कर्मणा ग्रथितो लोक आदिप्रभृति वर्तते ।
एतदुद्देशतः प्रोक्तं कर्मपाकफलं प्रति ॥ १३.२२३.७६ ॥
Diese Welt ist durch das Handeln verwoben und besteht seit Anbeginn. Dies wurde im Umriss dargelegt, was die Frucht der Reifung des Handelns betrifft.
13.223.77
यदन्यच्च मया नोक्तं यस्मिंस्ते कर्मसङ्ग्रहे ।
बुद्धितर्केण तत्सर्वं तथा वेदितुमर्हसि।
कथितं श्रोतुकामाया भूयः श्रोतुं किमिच्छसि ॥ १३.२२३.७७ ॥
Alles, was ich dir in dieser Sammlung über das Handeln nicht gesagt habe, sollst du durch Verstand und Schlussfolgerung erkennen. Da dir gesagt worden ist, was du zu hören wünschtest, was willst du noch hören?