மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.223
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.223.1
भगवन्मानुषेष्वेव मानुषाः समदर्शनाः ।
चण्डाला इव दृश्यन्ते स्पर्शमात्रविदूषिताइः ॥ १३.२२३.१ ॥
பகவானே, மனிதர்களிடையே மனிதர்கள் சமதரிசிகளாக இருந்தாலும், வெறும் தொடுதலால் தீட்டுப்பட்ட சண்டாளர்களைப் போலத் தோன்றுகிறார்கள்.
13.223.2
नीचकर्मरता देव सर्वेषां मलहारकाः ।
दुर्गताः क्लेशभूयिष्ठा विरूपा दुष्टचेतसः।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२३.२ ॥
தேவே, இழிந்த செயல்களில் ஈடுபட்டவர்களும், அனைவரின் கழிவுகளையும் சுமப்பவர்களும், துர்கதியடைந்தவர்களும், மிகுந்த துன்பமுள்ளவர்களும், அழகற்றவர்களும், தீய மனமுடையவர்களும் எந்த கர்ம விளைவால் அவ்வாறு ஆகிறார்கள்? அதை எனக்குச் சொல்ல வேண்டும்.
13.223.3
तदहं ते प्रवक्ष्यामि तदेकाग्रमनाः शृणु ॥ १३.२२३.३ ॥
அதை நான் உனக்குச் சொல்வேன்; ஒருமுகப்பட்ட மனதுடன் கேள்.
13.223.4
ये पुरा मनुजा देवि अतिमानयुता भृशम् ।
आत्मसम्भावनायुक्ताः स्तब्धा दर्पसमन्विताः ॥ १३.२२३.४ ॥
தேவியே, முற்காலத்தில் மிகுந்த செருக்குடனும், தன்னைத்தானே உயர்த்திக் கொள்ளும் மனப்பான்மையுடனும், ஆணவத்துடனும், கர்வத்துடனும் இருந்த மனிதர்கள்—
13.223.5
प्रणामं तु न कुर्वन्ति गुरूणामपि पामराः ।
ये स्वधर्मार्पणं कार्यमतिमानान्न कुर्वते ॥ १३.२२३.५ ॥
அந்த இழிந்த மனிதர்கள் பெரியோர்களுக்குக்கூட வணக்கம் செலுத்துவதில்லை; தங்கள் கடமையைச் செய்வதையும் மிகுந்த ஆணவத்தால் செய்வதில்லை.
13.223.6
परान्संनामयन्त्येव आज्ञयात्मनि ये बलात् ।
ऋद्धियोगात्परान्नित्यमवमन्यन्ति मानवान्।
पानपाः सर्वभक्षाश्च परुषाः कटुका नराः ॥ १३.२२३.६ ॥
பிறரைத் தங்கள் ஆணையாலும் பலத்தாலும் வணங்கச் செய்பவர்களும், செல்வச் செருக்கால் எப்போதும் பிற மனிதர்களை இகழ்பவர்களும், மதுவருந்துபவர்களும், எதையும் உண்பவர்களும், கடுஞ்சொல் பேசுபவர்களும், கசப்பானவர்களுமான மனிதர்கள்.
13.223.7
एवंयुक्तसमाचाराक दण्डिता यमशासनैः ।
कथंचित्प्राप्य मानुष्यं चण्डालाः सम्भवन्ति ते ॥ १३.२२३.७ ॥
இவ்வாறு தீய நடத்தையில் ஈடுபட்டோர் யமனின் ஆணைகளால் தண்டிக்கப்பட்டு, எப்படியோ மனித பிறவியைப் பெற்றாலும் சண்டாளர்களாகப் பிறக்கின்றனர்.
13.223.8
नीचकर्मरताश्चैव सर्वेषां मलहारकाः ।
परेषां वन्दनपरास्ते भवन्त्येव मानिनः ॥ १३.२२३.८ ॥
கீழான செயல்களில் மகிழ்வோர் அனைவரின் அழுக்கையும் சுமப்பவர்களாவர்; பிறரை வணங்குவதில் ஈடுபட்டிருந்தாலும் அவர்கள் பெருமையுள்ளவர்களாகவே இருக்கின்றனர்.
13.223.9
विरूपाः पापयोनिस्थाः स्पर्शनादिविवर्जिताः ।
कुवृत्तिमुपजीवन्ति भुत्वा ते रजकादयः।
पुराऽतिमानदोषात्तु भुञ्जते स्वकृतं फलम् ॥ १३.२२३.९ ॥
அழகற்றவர்களாய், பாவப் பிறப்பில் இருப்பவர்களாய், தொடுதல் முதலியவற்றால் ஒதுக்கப்பட்ட அவர்கள், சலவைத்தொழிலாளர் முதலானோர், தீய வாழ்க்கையால் பிழைக்கின்றனர்; முன்பு மிகுந்த பெருமையின் குற்றத்தால் தாங்கள் செய்த கர்மத்தின் பலனை அனுபவிக்கின்றனர்.
13.223.10
तानप्यवस्ताकृपणांश्चण्डालानपि बुद्धिमान् ।
न च निन्देन्नापि कुप्येद्भुञ्जते स्वकृतं फलम्।
चण्डाला अपि तां जातिं शोचन्तः शुद्धिमाप्नुयुः ॥ १३.२२३.१० ॥
அறிவுடையோன் அந்த ஏழை, துயருற்ற சண்டாளர்களையும் நிந்திக்கக் கூடாது, அவர்கள் மீது கோபிக்கவும் கூடாது; ஏனெனில் அவர்கள் தங்கள் செயலின் பலனை அனுபவிக்கின்றனர். சண்டாளர்களும் அந்தப் பிறவியை எண்ணித் துயருற்று தூய்மை அடையலாம்.
13.223.11
भगवन्मानुषाः केचिदाशापाशशतैर्वृताः ।
परेषां द्वारि तिष्ठन्ति प्रतिषिद्धाः प्रवेशने ॥ १३.२२३.११ ॥
ஓ பகவானே, சில மனிதர்கள் நூறு நம்பிக்கைக் கயிறுகளால் சூழப்பட்டு, நுழைவதற்கு தடுக்கப்பட்டு, பிறரின் வாசலில் நிற்கின்றனர்.
13.223.12
द्रष्टुं ज्ञापयितुं चैव न लभन्ते च यत्नतः ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२३.१२ ॥
அவர்கள் காணவும், தங்களைத் தெரிவிக்கவும் முயன்றாலும் வாய்ப்பைப் பெறுவதில்லை. எந்தச் செயலின் பலன் முதிர்ச்சியால் இது நிகழ்கிறது என்பதை எனக்குச் சொல்ல நீர் தகுதியுடையவர்.
13.223.13
ये पुरा मानुषा देवि ऐश्वर्यस्थानसंयुताः ।
संवादं तु न कुर्वन्ति परैरैश्वर्यमोहिताः ॥ १३.२२३.१३ ॥
தேவி, முன்பு ஐஸ்வரியமும் பதவிகளும் பெற்றிருந்த மனிதர்கள், அதிகாரத்தின் மயக்கத்தில் பிறருடன் உரையாடாமல் இருந்தனர்.
13.223.14
द्वाराणि न ददत्येव लोभमोहादिभिर्वृताः ।
अवस्थामोहसंयुक्ताः स्वार्थमात्रपरायणाः ॥ १३.२२३.१४ ॥
பேராசை, மயக்கம் முதலியவற்றால் சூழப்பட்டவர்கள் கதவுகளைத் திறப்பதில்லை; தங்கள் நிலையின் மயக்கத்தில் இருந்து, தன் நலனிலேயே ஈடுபடுகின்றனர்.
13.223.15
सर्वभोगयुता वाऽपि सर्वेषां निष्फला भृशम् ।
अपि शक्ता न कुर्युस्ते परानुग्रहकारणात् ॥ १३.२२३.१५ ॥
எல்லா இன்பங்களையும் பெற்றிருந்தாலும் அவர்கள் அனைவருக்கும் முற்றிலும் பயனற்றவர்களே; ஆற்றலிருந்தும் பிறருக்கு அருள் செய்வதற்காக அவர்கள் ஒன்றும் செய்வதில்லை.
13.223.16
निर्दयाश्चैव निर्द्वारा भोगैश्वर्यगतिं प्रति ।
एवंयुक्तसमाचाराः पुनर्जन्मनि शोभने ॥ १३.२२३.१६ ॥
அவர்கள் இரக்கமற்றவர்களாகவும், வாயிலற்றவர்களாகவும், இன்பமும் ஐஸ்வரியமும் நோக்கிச் செல்பவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள்; இத்தகைய நடத்தையுடையோர் நல்ல மறுபிறப்பிலும் (இதே நிலையை அடைவர்).
13.223.17
यदि चेन्मानुषं जन्म लभेरंस्ते तथाविधाः ।
दुर्गता दुरवस्थाश्च कर्मव्याक्षेपसंयुताः ॥ १३.२२३.१७ ॥
அப்படிப்பட்டவர்கள் மனிதப் பிறப்பைப் பெற்றாலும், துன்பமான கதியிலும் கெட்ட நிலையிலும், தம் கர்மங்களால் ஏற்பட்ட இடையூறுகளுடன் (இருப்பார்கள்).
13.223.18
अभिधावन्ति ते सर्वे तमर्थमभिवेदिनः ।
राज्ञां वा राजमात्राणां द्वारि तिष्ठन्ति वारिताः ॥ १३.२२३.१८ ॥
அந்த நோக்கத்தை விரும்பும் அவர்கள் அனைவரும் ஓடுகிறார்கள்; அரசர்களின் அல்லது அரச அமைச்சர்களின் வாயிலில் நின்றிருக்கிறார்கள், ஆனால் தடுக்கப்பட்டவர்களாக.
13.223.19
कर्म विज्ञापितुं द्रष्टुं न लभन्ते कथञ्चन ।
प्रवेष्टुमपि ते द्वारं बहिस्तिष्ठन्ति काङ्क्षया ॥ १३.२२३.१९ ॥
தங்கள் செயலை அறிவிக்கவோ பார்க்கவோ அவர்கள் எவ்வகையிலும் வாய்ப்பு பெறுவதில்லை; வாசலில் நுழையும் ஆசையுடன் அவர்கள் வெளியே நிற்கின்றனர்.
13.223.20
भगवन्मानुषाः केचिन्मनुष्येषु बहुष्वपि ।
सहसा नष्टसर्वस्वा भ्रष्टकोशपरिग्रहाः ॥ १३.२२३.२० ॥
ஐயனே! பல மனிதர்களிலும் சிலர் திடீரென தங்கள் அனைத்தையும் இழந்து, கருவூலமும் உடைமைகளும் சிதைந்து போகின்றனர்.
13.223.21
दृश्यन्ते मानुषाः केचिद्राजचोरोदकादिभिः ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२३.२१ ॥
அரசன், திருடர்கள், நீர் முதலியவற்றால் சிலர் அழிந்து போவதாகக் காணப்படுகின்றனர். எந்தக் கர்மத்தின் பலனால் இது நிகழ்கிறது, அதை எனக்குச் சொல்லத் தகுந்தவர் நீரே.
13.223.22
ये पुरा मानुषा देवि आसुरं भावमाश्रिताः ।
परेषां वृत्तिनाशं तु कुर्वते द्वेषलोभतः ॥ १३.२२३.२२ ॥
தேவியே! முற்பிறவியில் அசுர இயல்பை ஏற்றுக்கொண்ட மனிதர்கள், வெறுப்பாலும் பேராசையாலும் பிறருடைய வாழ்வாதாரத்தை அழிக்கிறார்கள்.
13.223.23
उत्कोचनपराश्चैव पिशुनाश्च तथाविधाः ।
परद्रव्यहरा घोराश्चौर्याद्वाऽन्येन कर्मणा ॥ १३.२२३.२३ ॥
கையூட்டில் ஈடுபடுபவர்கள், கோள் சொல்பவர்கள், இவ்வாறானவர்கள், பிறர் பொருளைக் கவரும் கொடியவர்கள் — திருட்டாலோ வேறு செயலாலோ.
13.223.24
निर्दया निरनुक्रोशाः परेषां वृत्तिनाशकाः ।
नास्तिकाऽनृतभूयिष्ठाः परद्रव्यापहारिणः ॥ १३.२२३.२४ ॥
இரக்கமற்றவர்கள், கருணையற்றவர்கள், பிறருடைய வாழ்வாதாரத்தை அழிப்பவர்கள், நாஸ்திகர்கள், பெரும்பாலும் பொய் பேசுபவர்கள், பிறர் பொருளைக் கவர்பவர்கள்.
13.223.25
एवंयुक्तसमाचारा दण्डिता यमशासनैः ।
निरयस्थाश्चिरं कालं तत्र दुःखसमन्विताः ॥ १३.२२३.२५ ॥
இத்தகைய நடத்தை கொண்டவர்கள் யமனின் ஆணைகளால் தண்டிக்கப்பட்டு, அங்கு நரகத்தில் நீண்ட காலம் துன்பத்துடன் இருக்கிறார்கள்.
13.223.26
यदि चेन्मानुषं जन्म लभेरंस्ते तथाविधाः ।
तत्रस्थाः प्राप्नुवन्त्येव सहसा द्रव्यवाशनम् ॥ १३.२२३.२६ ॥
இத்தகையவர்கள் மனித பிறவியை அடைந்தால், அங்கு இருக்கும்போதே திடீரென செல்வ இழப்பை அடைகிறார்கள்.
13.223.27
कष्टं तत्प्राप्नुवन्त्येव कारणाकारणादपि ।
नाशं विनाशं द्रव्याणामुपघातं च सर्वशः ॥ १३.२२३.२७ ॥
காரணத்தாலும் காரணமின்றியும் அவர்கள் அந்தத் துன்பத்தை அடைகிறார்கள்; செல்வங்களின் அழிவும், நாசமும், எல்லா வகையிலும் சேதமும் ஏற்படுகின்றன.
13.223.28
भगवन्मानुषाः केचिद्बान्धवैः सहसा पृथक् ।
कारणादेव सहसा सर्वेषां प्राणनाशनम् ॥ १३.२२३.२८ ॥
ஓ பகவானே! சில மனிதர்கள் தங்கள் உறவினர்களிடமிருந்து திடீரென பிரிக்கப்படுகிறார்கள்; ஒரு காரணத்தாலேயே அனைவரின் உயிரும் திடீரென அழிகிறது.
13.223.29
शस्त्रेण वाऽन्यथा वाऽपि प्राप्नुवन्ति वधं नराः ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२३.२९ ॥
மனிதர்கள் ஆயுதத்தாலோ அல்லது வேறு வழியிலோ மரணத்தை அடைகிறார்கள்; எந்த கர்மப் பலனின் பயனால் இது நிகழ்கிறது, அதை எனக்குக் கூற நீர் தகுந்தவர்.
13.223.30
ये पुरा मनुजा देवि घोरकर्मरतानृताः ।
आसुराः प्रायशो मूर्खाः प्राणिहिंसाप्रिया भृशं ॥ १३.२२३.३० ॥
ஓ தேவி! முன்பு பயங்கரமான செயல்களில் ஈடுபட்டவர்களும், பொய் பேசுபவர்களும், பெரும்பாலும் அசுர இயல்புடையவர்களும், மூடர்களும், உயிர்களைக் கொல்வதில் மிகுந்த விருப்பமுடையவர்களுமான மனிதர்கள்.
13.223.31
निर्दयाः प्राणिहिंसायां तथा प्राणिविघातकाः ।
विश्वस्तघातकाश्चैव तथा सुप्तविघातकाः।
प्रायशोऽनृतभूयिष्ठा नास्तिका मांसभोजनाः ॥ १३.२२३.३१ ॥
உயிர்களைக் கொல்வதில் இரக்கமற்றவர்களாகவும், உயிர்களை அழிப்பவர்களாகவும், நம்பியவர்களையும் உறங்குபவர்களையும் கொல்பவர்களாகவும், பெரும்பாலும் பொய்மையில் மூழ்கியவர்களாகவும், நாத்திகர்களாகவும், இறைச்சி உண்பவர்களாகவும் இருந்தனர்.
13.223.32
एवंयुक्तसमाचाराः कालधर्मं गताः पुनः ।
दण्डिता यमदण्डेन निरयस्थाश्चिरं प्रिये ॥ १३.२२३.३२ ॥
இத்தகைய நடத்தை கொண்டவர்கள் மீண்டும் காலதர்மத்தை அடைந்து, யமதண்டத்தால் தண்டிக்கப்பட்டு, அன்பே, நீண்ட காலம் நரகத்தில் தங்குகின்றனர்.
13.223.33
तिर्यग्योनिं पुनः प्राप्य तत्र दुःखपरिक्षयात् ।
यदि चेन्मानुपं जन्म लभेरंस्ते तथाविधाः।
तत्र ते प्राप्नुवन्त्येव वधबन्धान्यथा तथा ॥ १३.२२३.३३ ॥
மீண்டும் விலங்கு பிறவியை அடைந்து, அங்கே துன்பம் தீரும் வரை இருக்கின்றனர்; அவர்கள் மனிதப் பிறவியைப் பெற்றாலும், அங்கும் வதமும் பந்தனமும் எவ்வாறாயினும் அடைகின்றனர்.
13.223.34
आढ्या वा दुर्गता वाऽपि भुञ्जते स्वकृतं फलम् ।
सुप्ता मत्ताश्च विश्वस्तास्तथा ते प्राप्नुवन्त्युत ॥ १३.२२३.३४ ॥
செல்வந்தர்களாயினும் வறியவர்களாயினும், அவர்கள் தம் செயலின் பலனை அனுபவிக்கின்றனர்; உறங்குபவர்களும், போதையில் இருப்பவர்களும், நம்பிக்கை கொண்டவர்களும் அவ்வாறே அதைப் பெறுகின்றனர்.
13.223.35
प्राणवाधकृतं दुःखं बान्धवैः सहसा पृथक् ।
पुत्रदारविनाशं वा शस्त्रेणान्येन वा वधम् ॥ १३.२२३.३५ ॥
உயிர்வதத்தால் விளைந்த துன்பம், உறவினர்களிடமிருந்து திடீரெனப் பிரிதல், மகன் மனைவியின் அழிவு, அல்லது வேறொரு ஆயுதத்தால் வதம்.
13.223.36
भगवन्मानुषाः केचिद्राजनीतिविशार दैः ।
दण्ड्यन्ते मानुषे लोके मानुषाः सर्वतोभयाः।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२३.३६ ॥
ஓ பகவானே, மனித உலகில் அரசியல் அறிந்தவர்களால் சில மனிதர்கள் தண்டிக்கப்படுகிறார்கள்; மனிதர்கள் எல்லாப் பக்கங்களிலும் அச்சத்துடன் வாழ்கிறார்கள். எந்த கர்மவிபாகத்தால் இது நிகழ்கிறது என்பதை எனக்குச் சொல்ல வேண்டும்.
13.223.37
ये पुरा मनुजा देवि मानुषांश्चेतराणि वा ।
क्लिष्टघातेन निघ्नन्ति प्राणान्प्राणिषु निर्दयाः।
आसुर घोरकर्माणः क्रूरदण्डवधप्रियाः ॥ १३.२२३.३७ ॥
ஓ தேவியே, முன்பு மனிதர்களையோ மற்ற உயிரினங்களையோ இரக்கமின்றி வேதனையான கொலையால் கொல்லும் மனிதர்கள், அசுர தன்மையும் கொடுஞ்செயல்களும் கொண்டவர்களாக, கொடிய தண்டனையிலும் கொலையிலும் இன்பம் காண்பவர்களாக இருக்கிறார்கள்.
13.223.38
ये दण्डयन्त्यदण्ड्यांश्च राजानः कोपमोहिताः ।
हिंसाहङ्कारपरुषा मांसादा नास्तिकाशुभाः ॥ १३.२२३.३८ ॥
கோபத்தால் மயங்கிய அரசர்கள் தண்டிக்கத் தகாதவர்களைத் தண்டிக்கிறார்கள்; அவர்கள் வன்முறையாலும் அகங்காரத்தாலும் கடுமையானவர்கள், இறைச்சி உண்பவர்கள், நாத்திகர்கள், அசுபமானவர்கள்.
13.223.39
केचित्स्त्रीपुरुषघ्नाश्च गुरुघ्नाश्च तथा प्रिये ।
एवंयुक्तसमाचारा प्राणिधर्मं गताः पुनः ॥ १३.२२३.३९ ॥
ஓ அன்பே, சிலர் பெண்களையும் ஆண்களையும் கொல்பவர்களாகவும், குருவைக் கொல்பவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள்; இத்தகைய நடத்தையுள்ளவர்கள் மீண்டும் உயிரினங்களின் நிலையை அடைகிறார்கள்.
13.223.40
दण्डिता यमदण्डेन निरयस्थाश्चिरं प्रिये ।
पूर्वजन्मकृतं कर्म भुञ्जते तदिह प्रजाः ॥ १३.२२३.४० ॥
ஓ அன்பே, யமனின் தண்டத்தால் தண்டிக்கப்பட்டு நரகத்தில் நீண்டகாலம் வாழ்பவர்கள், முன் பிறவியில் செய்த கர்மத்தை இங்கே அனுபவிக்கிறார்கள்.
13.223.41
इहैव यत्कर्म कृतं तत्परत्र फलत्युत ।
एषा व्यवस्थितिर्देवि मानुषेष्वेव दृश्यते ॥ १३.२२३.४१ ॥
இங்கு செய்யப்படும் கர்மம் மறுஉலகிலும் பலனளிக்கிறது; ஓ தேவியே, இந்த ஒழுங்கு மனிதர்களிடையே காணப்படுகிறது.
13.223.42
न चर्षीणां न देवानाममृतत्वात्तपोबलात् ।
तैरेकेन शरीरेण भुज्यते कर्मणः फलम् ॥ १३.२२३.४२ ॥
ṛṣigaḷukkum tevarkaḷukkum amaratvam mariyum tavavalimaiyāl, oru uṭalāl karmaviṉ palaṉai anubhavippatillai.
13.223.43
न तथा मानुषाणां स्यादन्तर्धाय भवेद्धि तत् ॥ १३.२२३.४३ ॥
maṉidarkaḷukku attaṉai pōl illai; uṭal maṟaindu piṟaguṭaṉēyē adu nigazhum.
13.223.44
किमर्थं मानुषा लोके दण्ड्यन्ते पृथिवीश्वरैः ।
कृतापराधमुद्दिश्य हन्ता हर्ताऽयमित्युत ॥ १३.२२३.४४ ॥
ulagil maṉidarkaḷ eṉ aracarāl taṇṭikkappaṭukiṟārgaḷ — kuṟṟam cey tavaṉai kuṟittu, 'iv'vaṉ kolaiyāḷaṉ, iv'vaṉ thiruṭaṉ' eṉṟu?
13.223.45
पुत्रार्थी पुत्रकामेष्ट्या इहैव लभते सुतान् ।
तैरेव हि शरीरेण भुञ्जन्ते कर्मणां फलम् ॥ १३.२२३.४५ ॥
puttira-viruppam koṇṭavaṉ puttirēṣṭi yākattāl iṅkēyē puttarkaḷai aṭaikiṟāṉ; avarkaḷ tāṉ uṭalāl karmaṅkaḷiṉ palaṉkaḷai aṉubhavikkiṟārkaḷ.
13.223.46
दृश्यन्ते मानुषे लोके तद्भवान्नानुमन्यते ।
एतन्मे संशयस्थानं तन्मे त्वं छेत्तुमर्हसि ॥ १३.२२३.४६ ॥
maṉidar ulagil idu kāṇappaṭukiṟadu; āṉāl nīṅkaḷ atai ētukkoḷḷavillai. idu eṉ aiyatheṉ āgiṟadu; atai nīrē eṉakku nīkka vēṇḍum.
13.223.47
स्थाने संशयितं देवि तत्त्वं शृणु समाहिता ।
कर्म कर्मफलं चेति युगपद्भुवि नेष्यते ॥ १३.२२३.४७ ॥
tēviyē, ninatu iviṭam aiyam nyāyamāṇatē. kavaṉamāy kēḷ: bhūmiyil seyal, seyalkkāṉa palaṉ, iraṇṭum oreyaḍiyil iṇaiyāy kaṇakkāgavillai.
13.223.48
ये त्वयाऽभिहिता देवि हन्ता हर्ताऽयमित्यपि ।
तेषां तत्पूर्वकं कर्म दण्ड्यते यत्र राजभिः ॥ १३.२२३.४८ ॥
தேவி, நீ 'இவன் கொல்பவன், இவன் பறிப்பவன்' என்று சொன்னவர்கள், அவர்களின் முன்செயலுக்காக அரசர்களால் தண்டிக்கப்படும் இடத்தில்.
13.223.49
देवि कर्म कृतं चैषां हेतुर्भवति शासने ।
अपराधापरेशेन राजा दण्डयति प्रजाः ॥ १३.२२३.४९ ॥
தேவி, இவர்கள் செய்த செயலே ஆட்சியில் காரணமாகிறது; அரசன் குற்றம் மற்றும் அதன் எதிர் அதிபதியாக குடிமக்களைத் தண்டிக்கிறான்.
13.223.50
इह लोके व्यवस्थार्थं राजभिर्दण्डनं स्मृतम् ।
उद्वेजनार्थं शेषाणामपराधं तमुद्दिशन् ॥ १३.२२३.५० ॥
இவ்வுலகில் ஒழுங்குக்காக அரசர்களால் தண்டனை விதிக்கப்பட்டுள்ளது; மற்றவர்களை அச்சுறுத்தும் நோக்கில் அக்குற்றத்தைச் சுட்டிக்காட்டி.
13.223.51
पुराकृतफलं दण्डो दण्ड्यमानस्य तद्ध्रुवम् ।
प्रागेव च मया प्रोक्तं तत्र निःसंशया भव ॥ १३.२२३.५१ ॥
முன்செய்த செயலின் பலனே தண்டனை; தண்டிக்கப்படுபவருக்கு அது நிச்சயம். இதை நான் முன்னமே சொன்னேன்; அதில் ஐயமற்று இரு.
13.223.52
भगवन्भुवि मर्त्यानां दण्डितानां नरेश्वरैः ।
दण्डेनैव तु तेनेह पापनाशो भवेन्न वा। ॥ १३.२२३.५२ ॥
பகவானே, பூமியில் அரசர்களால் தண்டிக்கப்பட்ட மனிதர்களுக்கு, அந்தத் தண்டனையாலேயே இங்கு பாவம் அழிகிறதா, இல்லையா?
13.223.53
एतन्मया संशयितं तद्भवांश्छेत्तुमर्हति ।
स्थाने संशयितं देवि शृणु तत्वं समाहिता ॥ १३.२२३.५३ ॥
இதை நான் ஐயத்துடன் கேட்கிறேன்; அதை நீங்கள் தீர்க்க வேண்டும். (மகேஶ்வரர்:) தேவி, இந்த ஐயம் சரியானதே; ஒருமித்த மனத்துடன் உண்மையைக் கேள்.
13.223.54
ये नृपैर्दण्डिता भूमावपराधापदेशतः ।
यमलोके न दण्ड्यन्ते तत्र ते यमदण्डनैः ॥ १३.२२३.५४ ॥
பூமியில் குற்றத்தைக் காரணமாகக் கொண்டு மன்னர்களால் தண்டிக்கப்பட்டவர்கள், யமலோகத்தில் யமனின் தண்டனைகளால் அங்கு மீண்டும் தண்டிக்கப்படுவதில்லை.
13.223.55
अदण्डिता वा ये मिथ्या मिथ्या वा दण्डिता भुवि ।
तान्यमो दण्डयत्येव स हि वेद कृताकृतम्।
नातिक्रमेद्यमं कश्चित्कर्म कृत्वेह मानुषः ॥ १३.२२३.५५ ॥
பூமியில் தண்டிக்கப்படாதவர்களோ, பொய்யாகத் தண்டிக்கப்பட்டவர்களோ, அவர்களை யமன் நிச்சயம் தண்டிப்பான்; அவனே செய்ததையும் செய்யாததையும் அறிந்தவன். இங்கே செயல் செய்த எந்த மனிதனும் யமனை மீறக்கூடாது.
13.223.56
राजा यमश्च कुर्वाते दण्डमात्रं तु शोभने ।
उभाभ्यां यमराजभ्यां दण्डितोऽदण्डितोपि वा।
पश्चात्कर्मफलं भुङ्क्ते नरके मानुषेषु वा ॥ १३.२२३.५६ ॥
அரசனும் யமனும் இருவருமே தண்டனையை மட்டுமே செய்கிறார்கள், அழகியே. இரு யம-அரசர்களாலும் தண்டிக்கப்பட்டாலும் அல்லது தண்டிக்கப்படாவிட்டாலும், பின்னர் ஒருவன் செயலின் பலனை நரகத்திலோ மனிதர்களிடையிலோ அனுபவிக்கிறான்.
13.223.57
नास्ति कर्मफलच्छेत्ता कश्चिल्लोकत्रयेऽपि च ।
इति ते कथितं सर्वं निर्विशङ्का भव प्रिये ॥ १३.२२३.५७ ॥
மூன்று உலகங்களிலும் கூட செயலின் பலனை வெட்டுபவன் எவனும் இல்லை. இவை அனைத்தையும் உனக்குச் சொன்னேன்; அன்பே, ஐயமற்றவளாக இரு.
13.223.58
किमर्थं दुष्कृतं कृत्वा मानुषा भुवि नित्यशः ।
पुनस्तत्कर्मनाशाय प्रायश्चित्तानि कुर्वते ॥ १३.२२३.५८ ॥
மனிதர்கள் பூமியில் தொடர்ந்து தீய செயல்களைச் செய்துவிட்டு, அந்தச் செயலை அழிப்பதற்காக மீண்டும் எதற்காகப் பிராயச்சித்தங்களைச் செய்கிறார்கள்?
13.223.59
सर्वपापहरं चेति हयमेधं वदन्ति च ।
प्रायश्चित्तानि चान्यानि पापनाशाय कुर्वते।
तस्मान्मया संशयितं त्वं तच्छेत्तुमिहार्हसि ॥ १३.२२३.५९ ॥
அனைத்துப் பாவங்களையும் நீக்குவது என்று அசுவமேதத்தைச் சொல்கிறார்கள்; பாவ நாசத்திற்காக வேறு பிராயச்சித்தங்களையும் செய்கிறார்கள். ஆகையால் இதில் எனக்கு ஐயம் உள்ளது; நீங்கள் அதைத் தீர்க்க வேண்டும்.
13.223.60
स्थाने संशयितं देवि शृणु तत्वं समाहिता ।
संशयो हि महानेव पूर्वेषां च मनीषिणाम् ॥ १३.२२३.६० ॥
தேவியே, இந்த ஐயம் தக்கபடியே எழுந்தது; ஒருமனதுடன் உண்மையைக் கேள். முன்னைய ஞானிகளுக்கும் இது பெரிய ஐயமாகவே இருந்தது.
13.223.61
द्विधा तु क्रियते पापं सद्भिश्चासद्भिरेव च ।
अभिसन्धाय वा नित्यमन्यथा वा यदृच्छया ॥ १३.२२३.६१ ॥
பாவம் இருவகையாகச் செய்யப்படுகிறது — நல்லவர்களாலும் தீயவர்களாலும்; அது சங்கல்பத்துடன் செய்யப்படலாம், அல்லது வேறுவிதமாக, அல்லது தற்செயலாக.
13.223.62
केवलं चाभिसन्धाय संरम्भाच्च करोति यत् ।
कर्मणस्तस्य नाशस्तु न कथंचन विद्यते ॥ १३.२२३.६२ ॥
எவன் வெறுமனே சங்கல்பத்துடனும், ஆவேசத்தாலும் ஒரு செயலைச் செய்கிறானோ, அந்தச் செயலுக்கு அழிவு எந்த வகையிலும் இல்லை.
13.223.63
अभिसन्धिकृतस्यैव नैव नाशोस्ति कर्मणः ।
अश्वमेधसहस्रैश्च प्रायश्चित्तशतैरपि ॥ १३.२२३.६३ ॥
சங்கல்பத்துடன் செய்யப்பட்ட செயலுக்கு அழிவே இல்லை; ஆயிரம் அசுவமேதங்களாலும், நூற்றுக்கணக்கான பிராயச்சித்தங்களாலும் கூட இல்லை.
13.223.64
अन्यथा यत्कृतं पापं प्रमादाद्वा यदृच्छया ।
प्रायश्चित्ताश्वमेधाब्यां श्रेयसा तत्प्रणश्यति ॥ १३.२२३.६४ ॥
வேறுவிதமாக, அறியாமையாலோ தற்செயலாகவோ செய்யப்பட்ட பாவம், பிராயச்சித்தத்தாலும் அசுவமேதத்தாலும் நலமாக அழிகிறது.
13.223.65
लोकसंव्यवहारार्थं प्रायश्चित्तादिरिष्यते ।
विद्ध्येवं पापके कार्ये निर्विशङ्का भव प्रिये ॥ १३.२२३.६५ ॥
உலக வாழ்க்கை நடத்துவதற்காக பிராயச்சித்தம் முதலியவை விதிக்கப்பட்டுள்ளன. அன்பே, பாவச் செயலிலும் இவ்வாறு சந்தேகமின்றி இரு.
13.223.66
इति ते कथितं देवि भूयः श्रोतुं किमिच्छसि ॥ १३.२२३.६६ ॥
தேவி, இவ்வாறு உனக்குச் சொல்லப்பட்டது. மீண்டும் என்ன கேட்க விரும்புகிறாய்?
13.223.67
भगवन्देवदेवेश मानुषाश्चेतरा अपि ।
म्रियन्ते मानुषा लोके कारणाकारणादपि।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२३.६७ ॥
பகவானே, தேவர்களின் தேவனே, மனிதர்களும் பிற உயிர்களும் உலகில் காரணத்தாலும் காரணமின்றியும் இறக்கின்றனர். எந்த கர்மபலனால் இது நிகழ்கிறது என்பதை எனக்குச் சொல்ல நீர் தகுதியுடையவர்.
13.223.68
ये पुरा मनुजा देवि कारणाकारणादपि ।
यथाऽसुभिर्वियुज्यन्ते प्राणिनः प्राणिनिर्दर्यः ॥ १३.२२३.६८ ॥
தேவி, முன்பு மனிதர்களாய் இருந்தவர்கள், காரணத்தாலும் காரணமின்றியும், உயிர்களிடம் இரக்கமற்று, பிராணன்களிலிருந்து பிரிக்கப்படுகின்றனர்.
13.223.69
तथैव ते प्राप्नुवन्ति यथैवात्मकृतं फलम् ।
विषदास्तु विषेणैव शस्त्रैः शस्त्रेण घातकाः ॥ १३.२२३.६९ ॥
அவ்வாறே அவர்களும் தாம் செய்த கர்மத்தின் பலனை அடைகின்றனர். நஞ்சு கொடுப்பவர்கள் நஞ்சாலும், ஆயுதத்தால் கொல்பவர்கள் ஆயுதத்தாலும் (தண்டிக்கப்படுகின்றனர்).
13.223.70
एवमेव यथा लोके मानुषान्घ्नन्ति मानुषाः ।
कारणेनैव तेनाथ तता स्वप्राणनाशनम्।
प्राप्नुवन्ति पुनर्देवि नास्ति तत्र विचारणा ॥ १३.२२३.७० ॥
அவ்வாறே உலகில் மனிதர்கள் மனிதர்களைக் கொல்லுகின்றனர். அதே காரணத்தால் அவர்கள் தம் உயிரின் அழிவை அடைகின்றனர். தேவி, இதில் ஐயமில்லை.
13.223.71
इति ते कथितं सर्वं कर्मपाकफलं प्रिये ।
भूयस्तव समासेन कथयिष्यामि तच्छृणु ॥ १३.२२३.७१ ॥
இவ்வாறு கர்ம பலனின் முதிர்ச்சி பற்றிய அனைத்தையும் உனக்குச் சொன்னேன், அன்பே. இப்போது மீண்டும் சுருக்கமாகச் சொல்வேன், கேள்.
13.223.72
सत्यप्रमाणकरणान्नित्यमव्यभिचारि च ।
यैः पुरा मनुजैर्देवि यस्मिन्काले यथा कृतम् ॥ १३.२२३.७२ ॥
உண்மையைப் பிரமாணமாகக் கொள்வதால் இது எப்போதும் தவறாதது. தேவி, முற்காலத்தில் எந்த மனிதர்கள் எந்தக் காலத்தில் எவ்வாறு செய்தார்களோ.
13.223.73
येनैव कारणेनापि कर्म यत्तु शुभाशुभम् ।
तस्मन्काले तथा देवि कारणेनैव तेन तु ॥ १३.२२३.७३ ॥
எந்தக் காரணத்தாலும் நல்லதோ தீயதோ ஆகிய எந்தச் செயலும் அந்தக் காலத்தில், தேவி, அதே காரணத்தால்.
13.223.74
प्राप्नुवन्ति नराः प्रेत्य निःसन्देहं शुभाशुभम् ।
इति सत्यं प्रजानीहि लोके तत्र विधिं प्रति ॥ १३.२२३.७४ ॥
மனிதர்கள் மரணத்திற்குப் பின் சந்தேகமின்றி நல்லதையும் தீயதையும் அடைகிறார்கள். இவ்வாறு, உலகில் அங்கேயுள்ள விதியைக் குறித்து, இதனை உண்மை என்றறிக.
13.223.75
कर्मकर्ता नरो भोक्ता स नास्ति दिवि वा भुवि ।
न शक्यं कर्म चाभोक्तुं सदेवासुरमानुषैः ॥ १३.२२३.७५ ॥
செயல் செய்பவனே அதன் அனுபவிப்பவன்; வானத்திலோ பூமியிலோ அவனல்லாத வேறு அனுபவிப்பவன் இல்லை. தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்களுடன் கூட செயலின் பயனை அனுபவியாமல் இருப்பது இயலாது.
13.223.76
कर्मणा ग्रथितो लोक आदिप्रभृति वर्तते ।
एतदुद्देशतः प्रोक्तं कर्मपाकफलं प्रति ॥ १३.२२३.७६ ॥
இவ்வுலகம் செயலால் பிணைக்கப்பட்டது; ஆதி காலம் முதல் நிலைத்திருக்கிறது. கர்ம பலனின் முதிர்ச்சி பற்றி இது சுருக்கமாகச் சொல்லப்பட்டது.
13.223.77
यदन्यच्च मया नोक्तं यस्मिंस्ते कर्मसङ्ग्रहे ।
बुद्धितर्केण तत्सर्वं तथा वेदितुमर्हसि।
कथितं श्रोतुकामाया भूयः श्रोतुं किमिच्छसि ॥ १३.२२३.७७ ॥
கர்மத் தொகுப்பில் நான் உனக்குச் சொல்லாத மற்ற அனைத்தையும் புத்தியாலும் தர்க்கத்தாலும் அறிய வேண்டும். கேட்க விரும்பும் உனக்குச் சொல்லப்பட்டதை, மீண்டும் எதைக் கேட்க விரும்புகிறாய்?