ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.225
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.225.1
भगवन्भगनेत्रघ्न मानुषाणां विचेष्टितम् ।
सर्वमात्मकृतं चेति श्रुतं मे भगवन्मतम् ॥ १३.२२५.१ ॥
ಓ ಭಗವಂತನೇ, ಭಗನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದವನೇ! ಮನುಷ್ಯರ ಕ್ರಿಯೆಗಳೆಲ್ಲವೂ ಸ್ವಕೃತವೆಂದು ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ; ಇದೇ ಭಗವಂತನ ಮತ.
13.225.2
लोके ग्रहकृतं सर्वं मत्वा कर्म शुभाशुभम् ।
तदेव ग्रहनक्षत्रं प्रायशः पर्युपासते।
एष मे संशयो देव तं मे त्वं छेत्तुमर्हसि ॥ १३.२२५.२ ॥
ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜನರು ಶುಭಾಶುಭ ಕರ್ಮಗಳೆಲ್ಲ ಗ್ರಹಕೃತವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಆ ಗ್ರಹ-ನಕ್ಷತ್ರಗಳನ್ನೇ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಓ ದೇವ, ಇದೇ ನನ್ನ ಸಂಶಯ; ಅದನ್ನು ನೀವು ನಿವಾರಿಸಬೇಕು.
13.225.3
स्थाने संशयितं देवि शृणु तत्वविनिश्चयम् ॥ १३.२२५.३ ॥
ಓ ದೇವಿ, ನೀನು ಸರಿಯಾಗಿಯೇ ಸಂಶಯಿಸಿದ್ದೀಯ; ಈಗ ತತ್ತ್ವದ ನಿಶ್ಚಯವನ್ನು ಕೇಳು.
13.225.4
नक्षत्राणि ग्रहाश्चैव शुभाशुभनिवेदकाः ।
मानवानां महाभागे न तु कर्मकराः स्वयम् ॥ १३.२२५.४ ॥
ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಗ್ರಹಗಳೇ ಮನುಷ್ಯರ ಶುಭಾಶುಭವನ್ನು ತಿಳಿಸುವವು; ಓ ಮಹಾಭಾಗೆ, ಅವು ತಾವೇ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡುವವಲ್ಲ.
13.225.5
प्रजानां तु हितार्थाय शुभाशुभविधिं प्रति ।
अनागतमतिक्रान्तं ज्योतिश्चक्रेण बोध्यते ॥ १३.२२५.५ ॥
ಪ್ರಜೆಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ಶುಭಾಶುಭ ವಿಧಾನದ ಕುರಿತು, ಭವಿಷ್ಯ ಮತ್ತು ಭೂತ ಎರಡೂ ಜ್ಯೋತಿಶ್ಚಕ್ರದಿಂದಲೇ ತಿಳಿಯಲ್ಪಡುತ್ತವೆ.
13.225.6
किन्तु तत्र शुभं कर्म सुग्रहैस्तु निवेद्यते ।
दुष्कृतस्याशुभैरेव समावायो भवेदिति ॥ १३.२२५.६ ॥
ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಶುಭ ಕರ್ಮವನ್ನು ಶುಭ ಗ್ರಹಗಳು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ; ದುಷ್ಕರ್ಮದ ಸಂಬಂಧ ಅಶುಭ ಗ್ರಹಗಳಿಂದಲೇ ಆಗುತ್ತದೆ ಎಂದು.
13.225.7
तस्मात्तु ग्रहवैषम्ये विषमं कुरुते जनः ।
ग्रहसाम्ये शुभं कुर्याज्ज्ञात्वाऽऽत्मानं तथा कृतम् ॥ १३.२२५.७ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಗ್ರಹಗಳು ವಿಷಮವಾಗಿರುವಾಗ ಮನುಷ್ಯನು ವಿಷಮ ಕರ್ಮ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಗ್ರಹಗಳು ಸಮವಾಗಿರುವಾಗ, ತಾನು ಮಾಡಿದ್ದೇ ಫಲಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದರಿತು ಶುಭಕರ್ಮ ಮಾಡಬೇಕು.
13.225.8
केवलं ग्रहनक्षत्रं न करोति शुभाशुभम् ।
सर्वमात्मकृतं कर्म लोकवादो ग्रहा इति ॥ १३.२२५.८ ॥
ಕೇವಲ ಗ್ರಹ-ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಶುಭಾಶುಭವನ್ನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮವೂ ತನ್ನಿಂದಲೇ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು; ಗ್ರಹಗಳು ಎಂಬುದು ಲೋಕೋಕ್ತಿ ಮಾತ್ರ.
13.225.9
पृथग्ग्रहाः पृथक्कर्ता कर्ता स्वं भुञ्जते फलम् ।
इति ते कथितं सर्वं विशङ्कां जहि शोभने ॥ १३.२२५.९ ॥
ಗ್ರಹಗಳು ಬೇರೆ ಬೇರೆ, ಕರ್ತರೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ; ಕರ್ತನು ತನ್ನ ಫಲವನ್ನೇ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ; ಶೋಭನೆಯೇ, ಸಂಶಯವನ್ನು ಬಿಡು.
13.225.10
भगवन्विविधं कर्म कृत्वा जन्तुः शुभाशुभम् ।
किं तयोः पूर्वकतरं भुङ्क्ते जन्मान्तरे पुनः।
एष मे संशयो देव तं मे त्वं छेत्तुमर्हसि ॥ १३.२२५.१० ॥
ಭಗವಂತನೇ, ಜೀವನು ಹಲವು ಬಗೆಯ ಶುಭಾಶುಭ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಮರುಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಇವೆರಡರಲ್ಲಿ ಯಾವುದನ್ನು ಮೊದಲು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ? ದೇವಾ, ಇದೇ ನನ್ನ ಸಂಶಯ; ಅದನ್ನು ನೀನೇ ಪರಿಹರಿಸಬೇಕು.
13.225.11
स्थाने संशयितं देवि तत्ते वक्ष्यामि तत्वतः ।
अशुभं पूर्वमित्याहुरपरे शुभमित्यपि। ॥ १३.२२५.११ ॥
ದೇವಿ, ನಿನ್ನ ಸಂಶಯ ಸರಿಯಾಗಿಯೇ ಇದೆ; ಅದನ್ನು ನಿನಗೆ ತತ್ತ್ವತಃ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಕೆಲವರು ಮೊದಲು ಅಶುಭ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ, ಇತರರು ಶುಭ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
13.225.12
मिथ्या तदुभयं प्रोक्तं केवलं तद्ब्रवीमि ते ॥ १३.२२५.१२ ॥
ಆ ಎರಡೂ ಮಿಥ್ಯೆ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಅದನ್ನೇ ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
13.225.13
मानुषे तु पदे कर्म युगपद्भुज्यते सदा ।
यथाकृतं यथायोगमुभयं भुज्यते क्रमात् ॥ १३.२२५.१३ ॥
ಮಾನವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಕರ್ಮಗಳು ಸದಾ ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಮಾಡಿದಂತೆ ಮತ್ತು ಯೋಗ್ಯತೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಎರಡೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ.
13.225.14
भुञ्जानाश्चापि दृश्यन्ते क्रमशो भुवि मानवाः ।
ऋद्धिं हानिं सुखं दुःखं तत्सर्वमुभयं भयम् ॥ १३.२२५.१४ ॥
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಾನವರು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ನಷ್ಟ, ಸುಖ ಮತ್ತು ದುಃಖ — ಅವೆಲ್ಲವೂ, ಎರಡೂ, ಭಯವೇ.
13.225.15
दुःखान्यनुभवन्त्याढ्या दरिद्राश्च सुखानि च ।
यौगपद्याद्धि भुञ्जाना दृश्यन्ते लोकसाक्षिकम् ॥ १३.२२५.१५ ॥
ಶ್ರೀಮಂತರು ದುಃಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ; ಬಡವರು ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವವರಾಗಿಯೇ ಅವರು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ — ಇದು ಲೋಕ ಕಂಡ ಸಾಕ್ಷಿ.
13.225.16
नरके स्वर्गलोके च न तथा संस्थितिः प्रिये ।
नित्यं दुःखं हि नरके स्वर्गे नित्यं सुखं तथा ॥ १३.२२५.१६ ॥
ಪ್ರಿಯೆ, ನರಕ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಿ ಹಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ನರಕದಲ್ಲಿ ಸದಾ ದುಃಖವೇ; ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅದೇ ರೀತಿ ಸದಾ ಸುಖವೇ.
13.225.17
शुभाशुभानामाधिक्यं कर्मणां तत्र सेव्यते ।
निरन्तरं सुखं दुःखं स्वर्गे च नरके भवेत् ॥ १३.२२५.१७ ॥
ಶುಭ ಮತ್ತು ಅಶುಭ ಕರ್ಮಗಳ ಆಧಿಕ್ಯವು ಅಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ಸುಖ, ನರಕದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ದುಃಖ ಇರುತ್ತದೆ.
13.225.18
तत्रापि सुमहद्भुक्त्वा पूर्वमल्पं पुनः शुभे ।
एतत्ते सर्वमाख्यातं किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.२२५.१८ ॥
ಅಲ್ಲಿಯೂ ಮೊದಲು ಬಹಳವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ನಂತರ ಸ್ವಲ್ಪವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಶುಭೆಯೇ, ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ; ಇನ್ನೇನು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯ?
13.225.19
भगवन्प्राणिनो लोके म्रियन्ते केन हेतुना ।
जाताजाता न तिष्ठन्ति तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२५.१९ ॥
ಓ ಭಗವಂತನೇ! ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ ಸಾಯುತ್ತವೆ? ಹುಟ್ಟಿದವುಗಳು ಯಾವುವೂ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸುವುದು ಯೋಗ್ಯ.
13.225.20
तदहं ते प्रवक्ष्यामि शृणु सत्यं समाहिता ।
आत्मा कर्मक्षयाद्देहं यथा मुञ्चति तच्छृणु ॥ १३.२२५.२० ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಕೇಳು. ಕರ್ಮ ಕ್ಷಯದಿಂದ ಆತ್ಮವು ದೇಹವನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಿಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳು.
13.225.21
शरीरात्मसमाहारो जन्तुरित्यभिधीयते ।
तत्रात्मानं नित्यमाहुरनित्यं क्षेत्रिमुच्यते ॥ १३.२२५.२१ ॥
ಶರೀರ ಮತ್ತು ಆತ್ಮದ ಸಂಯೋಗವನ್ನು ಜಂತು ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಆತ್ಮವನ್ನು ನಿತ್ಯ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ; ಅನಿತ್ಯವಾದುದನ್ನು ಕ್ಷೇತ್ರಿ (ದೇಹ) ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
13.225.22
एवं कालेन सङ्क्रान्तं शरीरं जर्झरीकृतम् ।
अकर्मयोग्यं संशीर्णं त्यक्त्वा देही ततो व्रजेत् ॥ १३.२२५.२२ ॥
ಹೀಗೆ ಕಾಲದಿಂದ ಜರ್ಜರಿತವಾಗಿ, ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ಅಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಕೊಳೆತುಹೋದ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ದೇಹಿ ಮುಂದೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
13.225.23
नित्यस्यानित्यसंत्यागाल्लोके तन्मरणं विदुः ।
कालं नातिक्रमेरन्हि सदेवासुरमानवाः ॥ १३.२२५.२३ ॥
ನಿತ್ಯವು ಅನಿತ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದೇ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅದರ ಮರಣವೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರು, ಮನುಷ್ಯರು ಕೂಡ ಕಾಲವನ್ನು ಅತಿಕ್ರಮಿಸಲಾರರು.
13.225.24
यथाऽऽकाशे न तिष्ठेत द्रव्यं किञ्चिदचेतनम् ।
तथा धावति कालोऽयं क्षणं किञ्चिन्न तिष्ठति ॥ १३.२२५.२४ ॥
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಅಚೇತನ ವಸ್ತುವೂ ನಿಲ್ಲದಂತೆ, ಈ ಕಾಲ ಓಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ; ಕ್ಷಣಮಾತ್ರವೂ ಏನೂ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ.
13.225.25
स पुनर्जायतेऽन्यत्र शरीरं नवमाविशन् ।
एवंलोकगतिर्नित्यमादिप्रभृति वर्तते ॥ १३.२२५.२५ ॥
ಅವನು ಮತ್ತೆ ಬೇರೆಡೆ ಹೊಸ ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆದು ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗೆ ಲೋಕಗತಿ ಆದಿಯಿಂದಲೂ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ.
13.225.26
भगवन्प्राणिनो बाला दृश्यन्ते मरणं गताः ।
अतिवृद्धाश्च जीवन्तो दृश्यन्ते चिरजीविनः ॥ १३.२२५.२६ ॥
ಭಗವನ್, ಮಕ್ಕಳು ಸಾವನ್ನಪ್ಪುವುದು ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಅತಿವೃದ್ಧರು ಜೀವಿಸಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಬದುಕುವುದೂ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
13.225.27
केवलं कालमरणं न प्रमाणं महेश्वर ।
तस्मान्मे संशय ब्रूहि प्राणिनां जीवकारणम् ॥ १३.२२५.२७ ॥
ಮಹೇಶ್ವರ, ಕೇವಲ ಕಾಲದಿಂದಾಗುವ ಮರಣವೇ ಪ್ರಮಾಣವಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ಸಂಶಯವನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಿ, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನೆಂದು ತಿಳಿಸು.
13.225.28
शृणु तत्कारणं देवि निर्णयस्त्वेक एव सः ।
जीर्णत्वमात्रं कुरुते कालो देहं न पातयेत् ॥ १३.२२५.२८ ॥
ದೇವಿ, ಆ ಕಾರಣವನ್ನು ಕೇಳು. ನಿರ್ಣಯ ಒಂದೇ: ಕಾಲ ದೇಹವನ್ನು ಜೀರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತು ಅದನ್ನು ಬೀಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
13.225.29
जीर्णे कर्मणि संघातः स्वयमेव विशीर्यते ।
पूर्वकर्मप्रमाणेन जीवितं मृत्युरेव वा ॥ १३.२२५.२९ ॥
ಹಿಂದಿನ ಕರ್ಮ ಜೀರ್ಣವಾದಾಗ ದೇಹದ ಸಂಘಾತ ತಾನಾಗಿಯೇ ಒಡೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ. ಪೂರ್ವಕರ್ಮದ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಜೀವನ ಅಥವಾ ಮರಣ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
13.225.30
यावत्पूर्वकृतं कर्म तावज्जीवति मानवः ।
तत्र कर्मवशाद्बाला म्रियन्ते कालसंक्षयात् ॥ १३.२२५.३० ॥
ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮ ಎಷ್ಟಿದೆಯೋ ಅಷ್ಟು ಕಾಲ ಮಾನವ ಬದುಕುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಕರ್ಮದ ವಶದಿಂದ, ಕಾಲದ ಕ್ಷಯದಿಂದ ಮಕ್ಕಳು ಸಾಯುತ್ತಾರೆ.
13.225.31
चिरं जीवन्ति वृद्धाश्च तथा कर्मप्रमाणतः ।
इति ते कथितं देवि निर्विशङ्का भव प्रिये ॥ १३.२२५.३१ ॥
ಕರ್ಮದ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ವೃದ್ಧರು ಬಹುಕಾಲ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ. ದೇವಿ, ಇದು ನಿನಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಪ್ರಿಯೆ, ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲದವಳಾಗು.
13.225.32
भगवन्केन वृत्तेन भवन्ति चिरजीविनः ।
अल्पायुषो नराः केन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२५.३२ ॥
ಭಗವಂತನೇ, ಯಾವ ನಡತೆಯಿಂದ ಮನುಷ್ಯರು ದೀರ್ಘಾಯುಷಿಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ, ಯಾವುದರಿಂದ ಅಲ್ಪಾಯುಷಿಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ? ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳಬೇಕು.
13.225.33
शृणु तत्सर्वमखिलं गुह्यं पथ्यतरं नृणाम् ।
येन वृत्तेन सम्पन्ना भवन्ति चिरजीविनः ॥ १३.२२५.३३ ॥
ಕೇಳು, ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ, ರಹಸ್ಯವಾಗಿ, ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಹಿತಕರವಾದುದನ್ನು; ಯಾವ ನಡತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದವರು ದೀರ್ಘಾಯುಷಿಗಳಾಗುತ್ತಾರೋ ಅದನ್ನು.
13.225.34
अहिंसा सत्यवचनमक्रोधः क्षीन्तिरार्जवम् ।
गुरूणां नित्यशुश्रूषा वृद्धानामपि पूजनम् ॥ १३.२२५.३४ ॥
ಅಹಿಂಸೆ, ಸತ್ಯವಚನ, ಕೋಪವಿಲ್ಲದಿರುವುದು, ಕ್ಷಮೆ, ಸರಳತೆ, ಗುರುಗಳಿಗೆ ನಿತ್ಯ ಸೇವೆ, ವೃದ್ಧರನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು.
13.225.35
शौचादकार्यसंत्यागात्सदा पथ्यस्य भोजनम् ।
एवमादिगुणं वृत्तं नराणां दीर्घजीविनाम् ॥ १३.२२५.३५ ॥
ಶುಚಿತ್ವದಿಂದ, ಅಕಾರ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದರಿಂದ, ಸದಾ ಹಿತಕರ ಆಹಾರ ಸೇವನೆಯಿಂದ— ಇಂತಹ ಗುಣಗಳುಳ್ಳ ನಡತೆ ದೀರ್ಘಾಯುಷಿ ಮನುಷ್ಯರದು.
13.225.36
तपसा ब्रह्मचर्येण रसायननिषेवणात् ।
उदग्रसत्त्वा बलिनो भवन्ति चिरजीविनः।
स्वर्गे वा मानुषे वाऽपि चिरं तिष्ठन्ति धार्मिकाः ॥ १३.२२५.३६ ॥
ತಪಸ್ಸು, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ, ರಸಾಯನ ಔಷಧ ಸೇವನೆಯಿಂದ ಉದಾತ್ತ ಸತ್ತ್ವವುಳ್ಳ ಬಲಿಷ್ಠರು ದೀರ್ಘಾಯುಷಿಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ; ಧಾರ್ಮಿಕರು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಾಗಲಿ ಮನುಷ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಾಗಲಿ ಬಹುಕಾಲ ಇರುತ್ತಾರೆ.
13.225.37
अपरे पापकर्माणः प्रायशोऽनृतवादिनः ।
हिंसाप्रिया गुरुद्विष्टा निष्क्रियाः शौचवर्जिताः ॥ १३.२२५.३७ ॥
ಬೇರೆಯವರು ಪಾಪಕರ್ಮ ಮಾಡುವವರು; ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವವರು, ಹಿಂಸಾಪ್ರಿಯರು, ಗುರುಗಳನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವವರು, ನಿಷ್ಕ್ರಿಯರು, ಶೌಚವಿಲ್ಲದವರು.
13.225.38
नास्तिका घोरकर्माणः सततं मांसपानपाः ।
पापाचारा गुरुद्विष्टाः कोपनाः कलहप्रियाः ॥ १३.२२५.३८ ॥
ನಾಸ್ತಿಕರು, ಭಯಂಕರ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವವರು, ಸದಾ ಮಾಂಸ ಮತ್ತು ಮದ್ಯ ಸೇವಿಸುವವರು, ಪಾಪಾಚಾರಿಗಳು, ಗುರುದ್ವೇಷಿಗಳು, ಕೋಪಿಷ್ಠರು, ಕಲಹಪ್ರಿಯರು.
13.225.39
एवमेवाशुभाचारास्तिष्ठन्ति नरके चिरम् ।
तिर्यग्योनौ तथाऽत्यन्तमल्पास्तिष्ठन्ति मानवाः।
तस्मादल्पायुषो मर्त्यास्तादृशाः सम्भवन्ति ते ॥ १३.२२५.३९ ॥
ಇದೇ ರೀತಿ ಅಶುಭಾಚಾರಿಗಳು ನರಕದಲ್ಲಿ ಬಹುಕಾಲ ಇರುತ್ತಾರೆ; ಪಶುಯೋನಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಅತ್ಯಂತ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಇರುತ್ತಾರೆ; ಮಾನವರು ಅಲ್ಪಕಾಲ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅಂತಹ ಮರ್ತ್ಯರು ಅಲ್ಪಾಯುಷ್ಯರಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.225.40
अगम्यदेशगमनादपथ्यानां च भोजनात् ।
आयुःक्षयो भवेन्नॄणामायुःक्षयकरा हि ते ॥ १३.२२५.४० ॥
ಅಗಮ್ಯ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವುದರಿಂದ ಮತ್ತು ಅಪಥ್ಯ ಆಹಾರ ಸೇವನೆಯಿಂದ ಮನುಷ್ಯರ ಆಯುಷ್ಯ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತದೆ; ಅವೇ ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ಕ್ಷಯಗೊಳಿಸುವವು.
13.225.41
भवन्त्यल्पायुषस्तैस्तैरन्यथा चिरजीविनः ।
एतत्ते कथितं सर्वं भूयः श्रोतुं किमिच्छसि ॥ १३.२२५.४१ ॥
ಆಯಾ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಜನರು ಅಲ್ಪಾಯುಷ್ಯರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಅದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಡೆದರೆ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದೆ; ಇನ್ನೇನು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯ?