Mahābhārata · Adhyāya 13.225
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.225.1
भगवन्भगनेत्रघ्न मानुषाणां विचेष्टितम् ।
सर्वमात्मकृतं चेति श्रुतं मे भगवन्मतम् ॥ १३.२२५.१ ॥
Ó Senhor, destruidor dos olhos de Bhaga, ouvi que todas as ações dos homens são feitas por eles mesmos; esta é a opinião do Senhor.
13.225.2
लोके ग्रहकृतं सर्वं मत्वा कर्म शुभाशुभम् ।
तदेव ग्रहनक्षत्रं प्रायशः पर्युपासते।
एष मे संशयो देव तं मे त्वं छेत्तुमर्हसि ॥ १३.२२५.२ ॥
No mundo, acreditando que todas as ações boas e más são causadas pelos planetas, as pessoas geralmente adoram esses mesmos planetas e constelações. Esta é a minha dúvida, ó deus; deves resolvê-la para mim.
13.225.3
स्थाने संशयितं देवि शृणु तत्वविनिश्चयम् ॥ १३.२२५.३ ॥
Duvidaste com razão, ó deusa; agora ouve a firme determinação da verdade.
13.225.4
नक्षत्राणि ग्रहाश्चैव शुभाशुभनिवेदकाः ।
मानवानां महाभागे न तु कर्मकराः स्वयम् ॥ १३.२२५.४ ॥
As constelações e os planetas são apenas os anunciadores do bem e do mal dos homens, ó bem-aventurada; eles próprios não são os autores da ação.
13.225.5
प्रजानां तु हितार्थाय शुभाशुभविधिं प्रति ।
अनागतमतिक्रान्तं ज्योतिश्चक्रेण बोध्यते ॥ १३.२२५.५ ॥
Para o bem dos povos, quanto à regra do bem e do mal, o futuro e o passado tornam-se conhecidos pela roda dos astros.
13.225.6
किन्तु तत्र शुभं कर्म सुग्रहैस्तु निवेद्यते ।
दुष्कृतस्याशुभैरेव समावायो भवेदिति ॥ १३.२२५.६ ॥
Mas ali, uma boa ação é anunciada pelos planetas auspiciosos, e a associação com uma má ação ocorre apenas através dos inauspiciosos.
13.225.7
तस्मात्तु ग्रहवैषम्ये विषमं कुरुते जनः ।
ग्रहसाम्ये शुभं कुर्याज्ज्ञात्वाऽऽत्मानं तथा कृतम् ॥ १३.२२५.७ ॥
Portanto, quando os planetas estão desfavoráveis, o homem age de forma desfavorável; quando estão em equilíbrio, deve fazer o bem, sabendo que ele mesmo assim o fez.
13.225.8
केवलं ग्रहनक्षत्रं न करोति शुभाशुभम् ।
सर्वमात्मकृतं कर्म लोकवादो ग्रहा इति ॥ १३.२२५.८ ॥
Os planetas e as constelações, por si sós, não causam o bem nem o mal; toda ação é feita por si mesmo; 'os planetas' é apenas um dito popular.
13.225.9
पृथग्ग्रहाः पृथक्कर्ता कर्ता स्वं भुञ्जते फलम् ।
इति ते कथितं सर्वं विशङ्कां जहि शोभने ॥ १३.२२५.९ ॥
Os planetas são distintos, e os agentes são distintos; cada agente desfruta do próprio fruto. Tudo isso foi dito a ti; ó radiosa, abandona a tua dúvida.
13.225.10
भगवन्विविधं कर्म कृत्वा जन्तुः शुभाशुभम् ।
किं तयोः पूर्वकतरं भुङ्क्ते जन्मान्तरे पुनः।
एष मे संशयो देव तं मे त्वं छेत्तुमर्हसि ॥ १३.२२५.१० ॥
Ó bendito Senhor, tendo realizado diversas ações boas e más, qual das duas um ser vivo desfruta primeiro em outro nascimento? Ó deus, esta é a minha dúvida; só tu és digno de a dissipar para mim.
13.225.11
स्थाने संशयितं देवि तत्ते वक्ष्यामि तत्वतः ।
अशुभं पूर्वमित्याहुरपरे शुभमित्यपि। ॥ १३.२२५.११ ॥
Com razão duvidas, ó deusa; dir-te-ei a verdade sobre isso. Alguns dizem que o mau vem primeiro, e outros dizem que o bom vem primeiro.
13.225.12
मिथ्या तदुभयं प्रोक्तं केवलं तद्ब्रवीमि ते ॥ १३.२२५.१२ ॥
Ambas foram declaradas falsas; apenas isto te digo.
13.225.13
मानुषे तु पदे कर्म युगपद्भुज्यते सदा ।
यथाकृतं यथायोगमुभयं भुज्यते क्रमात् ॥ १३.२२५.१३ ॥
No estado humano, as ações são sempre experimentadas juntas; conforme o que foi feito e conforme convém, ambas são desfrutadas em sucessão.
13.225.14
भुञ्जानाश्चापि दृश्यन्ते क्रमशो भुवि मानवाः ।
ऋद्धिं हानिं सुखं दुःखं तत्सर्वमुभयं भयम् ॥ १३.२२५.१४ ॥
Na terra, vê-se os homens desfrutando em sucessão: prosperidade e perda, felicidade e sofrimento; tudo isso, ambos, é temor.
13.225.15
दुःखान्यनुभवन्त्याढ्या दरिद्राश्च सुखानि च ।
यौगपद्याद्धि भुञ्जाना दृश्यन्ते लोकसाक्षिकम् ॥ १३.२२५.१५ ॥
Os ricos sofrem dores e os pobres desfrutam prazeres; vê-se-os desfrutando ambos juntos, como testemunha o mundo.
13.225.16
नरके स्वर्गलोके च न तथा संस्थितिः प्रिये ।
नित्यं दुःखं हि नरके स्वर्गे नित्यं सुखं तथा ॥ १३.२२५.१६ ॥
No inferno e no mundo celeste a condição não é a mesma, querida: no inferno há sofrimento constante, e no céu, igualmente, felicidade constante.
13.225.17
शुभाशुभानामाधिक्यं कर्मणां तत्र सेव्यते ।
निरन्तरं सुखं दुःखं स्वर्गे च नरके भवेत् ॥ १३.२२५.१७ ॥
Ali se experimenta a predominância das ações boas e más: no céu há felicidade ininterrupta, e no inferno sofrimento ininterrupto.
13.225.18
तत्रापि सुमहद्भुक्त्वा पूर्वमल्पं पुनः शुभे ।
एतत्ते सर्वमाख्यातं किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.२२५.१८ ॥
Também ali, primeiro se experimenta uma quantidade muito grande e depois novamente um pouco. Ó auspiciosa, tudo isto te contei; o que mais desejas ouvir?
13.225.19
भगवन्प्राणिनो लोके म्रियन्ते केन हेतुना ।
जाताजाता न तिष्ठन्ति तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२५.१९ ॥
Ó bem-aventurado, por que causa morrem os seres vivos no mundo? Os que nascem não permanecem. Convém que me expliques isso.
13.225.20
तदहं ते प्रवक्ष्यामि शृणु सत्यं समाहिता ।
आत्मा कर्मक्षयाद्देहं यथा मुञ्चति तच्छृणु ॥ १३.२२५.२० ॥
Portanto, eu te direi. Ouve a verdade com a mente concentrada. Ouve como a alma libera o corpo quando o karma se esgota.
13.225.21
शरीरात्मसमाहारो जन्तुरित्यभिधीयते ।
तत्रात्मानं नित्यमाहुरनित्यं क्षेत्रिमुच्यते ॥ १३.२२५.२१ ॥
A união do corpo e da alma chama-se ser vivo. Destes, a alma é chamada eterna, e o não eterno é chamado campo, o corpo.
13.225.22
एवं कालेन सङ्क्रान्तं शरीरं जर्झरीकृतम् ।
अकर्मयोग्यं संशीर्णं त्यक्त्वा देही ततो व्रजेत् ॥ १३.२२५.२२ ॥
Assim, quando o corpo, gasto pelo tempo, decrépito, impróprio para a ação e destruído, foi abandonado, o ser encarnado então parte.
13.225.23
नित्यस्यानित्यसंत्यागाल्लोके तन्मरणं विदुः ।
कालं नातिक्रमेरन्हि सदेवासुरमानवाः ॥ १३.२२५.२३ ॥
O abandono do não eterno pelo eterno é conhecido no mundo como a sua morte. Nem deuses, demônios ou homens podem transgredir o tempo.
13.225.24
यथाऽऽकाशे न तिष्ठेत द्रव्यं किञ्चिदचेतनम् ।
तथा धावति कालोऽयं क्षणं किञ्चिन्न तिष्ठति ॥ १३.२२५.२४ ॥
Assim como nenhuma substância inconsciente pode permanecer no céu, assim corre este tempo; nem por um instante algo permanece.
13.225.25
स पुनर्जायतेऽन्यत्र शरीरं नवमाविशन् ।
एवंलोकगतिर्नित्यमादिप्रभृति वर्तते ॥ १३.२२५.२५ ॥
Ele nasce de novo em outro lugar, entrando em um corpo novo. Assim o curso dos mundos tem continuado sempre desde o princípio.
13.225.26
भगवन्प्राणिनो बाला दृश्यन्ते मरणं गताः ।
अतिवृद्धाश्च जीवन्तो दृश्यन्ते चिरजीविनः ॥ १३.२२५.२६ ॥
Venerável senhor, vemos crianças chegarem à morte, enquanto os muito velhos parecem viver por muito tempo.
13.225.27
केवलं कालमरणं न प्रमाणं महेश्वर ।
तस्मान्मे संशय ब्रूहि प्राणिनां जीवकारणम् ॥ १३.२२५.२७ ॥
Maheśvara, a morte apenas pelo tempo não é prova alguma. Por isso, dissipa minha dúvida e diz-me qual é a causa da vida dos seres.
13.225.28
शृणु तत्कारणं देवि निर्णयस्त्वेक एव सः ।
जीर्णत्वमात्रं कुरुते कालो देहं न पातयेत् ॥ १३.२२५.२८ ॥
Ouve, deusa, essa causa. A decisão é uma só: o tempo apenas envelhece o corpo; não o derruba.
13.225.29
जीर्णे कर्मणि संघातः स्वयमेव विशीर्यते ।
पूर्वकर्मप्रमाणेन जीवितं मृत्युरेव वा ॥ १३.२२५.२९ ॥
Quando o karma passado se desgasta, o agregado do corpo se desfaz por si mesmo. Segundo a medida do karma passado, há vida ou, de fato, morte.
13.225.30
यावत्पूर्वकृतं कर्म तावज्जीवति मानवः ।
तत्र कर्मवशाद्बाला म्रियन्ते कालसंक्षयात् ॥ १३.२२५.३० ॥
O homem vive enquanto durar o karma feito antes. Ali, pelo poder do karma, as crianças morrem pelo esgotamento de seu tempo.
13.225.31
चिरं जीवन्ति वृद्धाश्च तथा कर्मप्रमाणतः ।
इति ते कथितं देवि निर्विशङ्का भव प्रिये ॥ १३.२२५.३१ ॥
Os anciãos vivem por muito tempo, segundo a medida de seu carma. Isto te foi dito, ó deusa; ó amada, fica sem dúvida.
13.225.32
भगवन्केन वृत्तेन भवन्ति चिरजीविनः ।
अल्पायुषो नराः केन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२५.३२ ॥
Ó venerável senhor, por qual conduta os homens se tornam longevos, e por qual se tornam de vida curta? Deves declará-lo a mim.
13.225.33
शृणु तत्सर्वमखिलं गुह्यं पथ्यतरं नृणाम् ।
येन वृत्तेन सम्पन्ना भवन्ति चिरजीविनः ॥ १३.२२५.३३ ॥
Ouve tudo isto, o segredo inteiro, o mais benéfico para os homens: a conduta pela qual se tornam dotados e longevos.
13.225.34
अहिंसा सत्यवचनमक्रोधः क्षीन्तिरार्जवम् ।
गुरूणां नित्यशुश्रूषा वृद्धानामपि पूजनम् ॥ १३.२२५.३४ ॥
A não violência, a palavra verdadeira, a ausência de ira, a paciência, a retidão, o serviço constante aos mestres e a honra aos anciãos.
13.225.35
शौचादकार्यसंत्यागात्सदा पथ्यस्य भोजनम् ।
एवमादिगुणं वृत्तं नराणां दीर्घजीविनाम् ॥ १३.२२५.३५ ॥
Pela pureza, pelo abandono do que não deve ser feito e pela alimentação sempre saudável: tais qualidades e outras semelhantes formam a conduta dos homens longevos.
13.225.36
तपसा ब्रह्मचर्येण रसायननिषेवणात् ।
उदग्रसत्त्वा बलिनो भवन्ति चिरजीविनः।
स्वर्गे वा मानुषे वाऽपि चिरं तिष्ठन्ति धार्मिकाः ॥ १३.२२५.३६ ॥
Pela austeridade, pelo celibato e pelo uso de elixires rejuvenescedores, os fortes de espírito elevado tornam-se longevos; os justos permanecem por longo tempo, seja no céu ou entre os homens.
13.225.37
अपरे पापकर्माणः प्रायशोऽनृतवादिनः ।
हिंसाप्रिया गुरुद्विष्टा निष्क्रियाः शौचवर्जिताः ॥ १३.२२५.३७ ॥
Outros, praticantes de ações más, geralmente falsos, amantes da violência, odiados por seus mestres, inativos e sem pureza.
13.225.38
नास्तिका घोरकर्माणः सततं मांसपानपाः ।
पापाचारा गुरुद्विष्टाः कोपनाः कलहप्रियाः ॥ १३.२२५.३८ ॥
Descrentes, autores de atos terríveis, bebedores constantes de carne e licor, de conduta pecaminosa, odiados por seus mestres, iracundos e amantes de brigas.
13.225.39
एवमेवाशुभाचारास्तिष्ठन्ति नरके चिरम् ।
तिर्यग्योनौ तथाऽत्यन्तमल्पास्तिष्ठन्ति मानवाः।
तस्मादल्पायुषो मर्त्यास्तादृशाः सम्भवन्ति ते ॥ १३.२२५.३९ ॥
Da mesma forma, os de conduta inauspiciosa permanecem por muito tempo no inferno e igualmente permanecem por longo tempo em ventres animais; os humanos permanecem pouco. Por isso tais mortais nascem de vida curta.
13.225.40
अगम्यदेशगमनादपथ्यानां च भोजनात् ।
आयुःक्षयो भवेन्नॄणामायुःक्षयकरा हि ते ॥ १३.२२५.४० ॥
Pelo ir a lugares proibidos e pelo comer alimentos nocivos, a vida dos homens se esvai; pois essas coisas são, de fato, as que causam a perda da vida.
13.225.41
भवन्त्यल्पायुषस्तैस्तैरन्यथा चिरजीविनः ।
एतत्ते कथितं सर्वं भूयः श्रोतुं किमिच्छसि ॥ १३.२२५.४१ ॥
Por essas diversas causas os homens tornam-se de vida curta, e pela conduta contrária tornam-se de longa vida. Tudo isto te foi dito; o que mais desejas ouvir novamente?