മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.225
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.225.1
भगवन्भगनेत्रघ्न मानुषाणां विचेष्टितम् ।
सर्वमात्मकृतं चेति श्रुतं मे भगवन्मतम् ॥ १३.२२५.१ ॥
ഹേ ഭഗവാനേ, ഭഗന്റെ കണ്ണുകൾ നശിപ്പിച്ചവനേ! മനുഷ്യരുടെ പ്രവൃത്തികളെല്ലാം സ്വയംകൃതമാണെന്ന് ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്; ഇതാണ് ഭഗവാന്റെ അഭിപ്രായം.
13.225.2
लोके ग्रहकृतं सर्वं मत्वा कर्म शुभाशुभम् ।
तदेव ग्रहनक्षत्रं प्रायशः पर्युपासते।
एष मे संशयो देव तं मे त्वं छेत्तुमर्हसि ॥ १३.२२५.२ ॥
ലോകത്തിൽ ജനങ്ങൾ എല്ലാ ശുഭാശുഭ കർമ്മങ്ങളും ഗ്രഹകൃതമെന്ന് കരുതി, മിക്കപ്പോഴും ആ ഗ്രഹങ്ങളെയും നക്ഷത്രങ്ങളെയും ആരാധിക്കുന്നു. ഹേ ദേവാ, ഇതാണ് എന്റെ സംശയം; അത് നീക്കിത്തരാൻ അങ്ങ് യോഗ്യനാണ്.
13.225.3
स्थाने संशयितं देवि शृणु तत्वविनिश्चयम् ॥ १३.२२५.३ ॥
ഹേ ദേവീ, നീ ശരിയായിത്തന്നെ സംശയിച്ചു; ഇപ്പോൾ തത്ത്വനിശ്ചയം കേൾക്കുക.
13.225.4
नक्षत्राणि ग्रहाश्चैव शुभाशुभनिवेदकाः ।
मानवानां महाभागे न तु कर्मकराः स्वयम् ॥ १३.२२५.४ ॥
നക്ഷത്രങ്ങളും ഗ്രഹങ്ങളുമാണ് മനുഷ്യരുടെ ശുഭാശുഭം അറിയിക്കുന്നവ; ഹേ മഹാഭാഗേ, അവ തന്നെ കർമ്മം ചെയ്യുന്നവയല്ല.
13.225.5
प्रजानां तु हितार्थाय शुभाशुभविधिं प्रति ।
अनागतमतिक्रान्तं ज्योतिश्चक्रेण बोध्यते ॥ १३.२२५.५ ॥
പ്രജകളുടെ ഹിതത്തിനായി, ശുഭാശുഭ വിധിയെക്കുറിച്ച്, ഭാവിയും കഴിഞ്ഞതും ജ്യോതിശ്ചക്രത്താൽ അറിയപ്പെടുന്നു.
13.225.6
किन्तु तत्र शुभं कर्म सुग्रहैस्तु निवेद्यते ।
दुष्कृतस्याशुभैरेव समावायो भवेदिति ॥ १३.२२५.६ ॥
എന്നാൽ അവിടെ ശുഭകർമ്മം ശുഭഗ്രഹങ്ങളാൽ അറിയിക്കപ്പെടുന്നു; ദുഷ്കർമ്മത്തിന്റെ സമാഗമം അശുഭഗ്രഹങ്ങളോടു മാത്രമാണ് ഉണ്ടാകുന്നത് എന്ന്.
13.225.7
तस्मात्तु ग्रहवैषम्ये विषमं कुरुते जनः ।
ग्रहसाम्ये शुभं कुर्याज्ज्ञात्वाऽऽत्मानं तथा कृतम् ॥ १३.२२५.७ ॥
അതിനാൽ ഗ്രഹങ്ങൾ പ്രതികൂലമാകുമ്പോൾ മനുഷ്യൻ ദുഷ്കർമ്മം ചെയ്യുന്നു; ഗ്രഹങ്ങൾ അനുകൂലമാകുമ്പോൾ, താൻ ചെയ്തതാണ് ഫലം എന്നറിഞ്ഞ് ശുഭകർമ്മം ചെയ്യണം.
13.225.8
केवलं ग्रहनक्षत्रं न करोति शुभाशुभम् ।
सर्वमात्मकृतं कर्म लोकवादो ग्रहा इति ॥ १३.२२५.८ ॥
ഗ്രഹങ്ങളും നക്ഷത്രങ്ങളും മാത്രം ശുഭാശുഭം ചെയ്യുന്നില്ല; എല്ലാ കർമ്മവും സ്വയം ചെയ്തതാണ്; ഗ്രഹങ്ങൾ എന്നത് ലോകവാക്യം മാത്രം.
13.225.9
पृथग्ग्रहाः पृथक्कर्ता कर्ता स्वं भुञ्जते फलम् ।
इति ते कथितं सर्वं विशङ्कां जहि शोभने ॥ १३.२२५.९ ॥
ഗ്രഹങ്ങൾ വേറെ വേറെയാണ്; കർത്താക്കളും വേറെ വേറെയാണ്; കർത്താവ് തന്റെ ഫലം തന്നെ അനുഭവിക്കുന്നു. ഇതെല്ലാം നിന്നോട് പറഞ്ഞു; ശോഭനേ, സംശയം വെടിയുക.
13.225.10
भगवन्विविधं कर्म कृत्वा जन्तुः शुभाशुभम् ।
किं तयोः पूर्वकतरं भुङ्क्ते जन्मान्तरे पुनः।
एष मे संशयो देव तं मे त्वं छेत्तुमर्हसि ॥ १३.२२५.१० ॥
ഭഗവാനേ, ജീവൻ പലവിധ ശുഭാശുഭ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്ത ശേഷം, മറുജന്മത്തിൽ ഇവ രണ്ടിൽ ഏതാണ് ആദ്യം അനുഭവിക്കുന്നത്? ദേവാ, ഇതാണ് എന്റെ സംശയം; അത് നീ തന്നെ നീക്കണം.
13.225.11
स्थाने संशयितं देवि तत्ते वक्ष्यामि तत्वतः ।
अशुभं पूर्वमित्याहुरपरे शुभमित्यपि। ॥ १३.२२५.११ ॥
ദേവീ, നിന്റെ സംശയം ന്യായമാണ്; അത് നിനക്ക് തത്ത്വത്തിൽ പറഞ്ഞുതരാം. ചിലർ ആദ്യം അശുഭം എന്നും മറ്റു ചിലർ ശുഭം എന്നും പറയുന്നു.
13.225.12
मिथ्या तदुभयं प्रोक्तं केवलं तद्ब्रवीमि ते ॥ १३.२२५.१२ ॥
ആ രണ്ടും വ്യാജമെന്ന് പറയപ്പെട്ടു; അത് മാത്രമാണ് ഞാൻ നിനക്ക് പറയുന്നത്.
13.225.13
मानुषे तु पदे कर्म युगपद्भुज्यते सदा ।
यथाकृतं यथायोगमुभयं भुज्यते क्रमात् ॥ १३.२२५.१३ ॥
മാനുഷാവസ്ഥയിൽ കർമ്മങ്ങൾ എപ്പോഴും ഒരുമിച്ച് അനുഭവിക്കപ്പെടുന്നു. ചെയ്തതിനനുസരിച്ചും യോഗ്യതയ്ക്കനുസരിച്ചും ഇവ രണ്ടും ക്രമത്തിൽ അനുഭവിക്കപ്പെടുന്നു.
13.225.14
भुञ्जानाश्चापि दृश्यन्ते क्रमशो भुवि मानवाः ।
ऋद्धिं हानिं सुखं दुःखं तत्सर्वमुभयं भयम् ॥ १३.२२५.१४ ॥
ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യർ ക്രമത്തിൽ അനുഭവിക്കുന്നവരായി കാണപ്പെടുന്നു. സമൃദ്ധിയും നഷ്ടവും, സുഖവും ദുഃഖവും — അവയെല്ലാം, രണ്ടും, ഭയമാണ്.
13.225.15
दुःखान्यनुभवन्त्याढ्या दरिद्राश्च सुखानि च ।
यौगपद्याद्धि भुञ्जाना दृश्यन्ते लोकसाक्षिकम् ॥ १३.२२५.१५ ॥
ധനികർ ദുഃഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു; ദരിദ്രർ സുഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു. ഒരുമിച്ച് അനുഭവിക്കുന്നവരായിട്ടാണ് അവർ കാണപ്പെടുന്നത് — ഇത് ലോകം കണ്ട സാക്ഷ്യമാണ്.
13.225.16
नरके स्वर्गलोके च न तथा संस्थितिः प्रिये ।
नित्यं दुःखं हि नरके स्वर्गे नित्यं सुखं तथा ॥ १३.२२५.१६ ॥
പ്രിയേ, നരകത്തിലും സ്വർഗ്ഗലോകത്തിലും സ്ഥിതി അങ്ങനെയല്ല. നരകത്തിൽ എപ്പോഴും ദുഃഖമാണ്; സ്വർഗ്ഗത്തിൽ അതുപോലെ എപ്പോഴും സുഖമാണ്.
13.225.17
शुभाशुभानामाधिक्यं कर्मणां तत्र सेव्यते ।
निरन्तरं सुखं दुःखं स्वर्गे च नरके भवेत् ॥ १३.२२५.१७ ॥
ശുഭവും അശുഭവുമായ കർമ്മങ്ങളുടെ ആധിക്യം അവിടെ അനുഭവിക്കപ്പെടുന്നു. സ്വർഗ്ഗത്തിൽ തുടർച്ചയായ സുഖവും നരകത്തിൽ തുടർച്ചയായ ദുഃഖവും ഉണ്ടാകും.
13.225.18
तत्रापि सुमहद्भुक्त्वा पूर्वमल्पं पुनः शुभे ।
एतत्ते सर्वमाख्यातं किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.२२५.१८ ॥
അവിടെയും ആദ്യം വളരെ അധികം അനുഭവിച്ച ശേഷം പിന്നീട് അല്പം അനുഭവിക്കുന്നു. ശുഭേ, ഇതെല്ലാം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു; ഇനി എന്ത് കൂടി കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു?
13.225.19
भगवन्प्राणिनो लोके म्रियन्ते केन हेतुना ।
जाताजाता न तिष्ठन्ति तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२५.१९ ॥
ഭഗവാനേ! ലോകത്തിൽ ജീവികൾ ഏതു കാരണത്താൽ മരിക്കുന്നു? ജനിച്ചവയൊന്നും നിലനിൽക്കുന്നില്ല. അത് എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരുന്നത് ഉചിതം.
13.225.20
तदहं ते प्रवक्ष्यामि शृणु सत्यं समाहिता ।
आत्मा कर्मक्षयाद्देहं यथा मुञ्चति तच्छृणु ॥ १३.२२५.२० ॥
അതിനാൽ ഞാൻ നിനക്ക് പറഞ്ഞുതരാം. ഏകാഗ്രമനസ്സോടെ സത്യം കേൾക്കുക. കർമ്മക്ഷയത്താൽ ആത്മാവ് ദേഹത്തെ എങ്ങനെ വിടുന്നുവെന്ന് കേൾക്കുക.
13.225.21
शरीरात्मसमाहारो जन्तुरित्यभिधीयते ।
तत्रात्मानं नित्यमाहुरनित्यं क्षेत्रिमुच्यते ॥ १३.२२५.२१ ॥
ശരീരവും ആത്മാവും ചേർന്നതിനെ ജന്തു എന്ന് പറയുന്നു. അതിൽ ആത്മാവ് നിത്യമെന്നും അനിത്യമായത് ക്ഷേത്രി (ദേഹം) എന്നും പറയുന്നു.
13.225.22
एवं कालेन सङ्क्रान्तं शरीरं जर्झरीकृतम् ।
अकर्मयोग्यं संशीर्णं त्यक्त्वा देही ततो व्रजेत् ॥ १३.२२५.२२ ॥
ഇങ്ങനെ കാലത്താൽ ജീർണ്ണിച്ച്, കർമ്മത്തിന് യോഗ്യമല്ലാതായി ദ്രവിച്ച ശരീരത്തെ ഉപേക്ഷിച്ച് ദേഹി പിന്നീട് പോകുന്നു.
13.225.23
नित्यस्यानित्यसंत्यागाल्लोके तन्मरणं विदुः ।
कालं नातिक्रमेरन्हि सदेवासुरमानवाः ॥ १३.२२५.२३ ॥
നിത്യം അനിത്യത്തെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതാണ് ലോകത്തിൽ അതിന്റെ മരണമെന്ന് അറിയുന്നു. ദേവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും മനുഷ്യർക്കും കാലത്തെ മറികടക്കാനാവില്ല.
13.225.24
यथाऽऽकाशे न तिष्ठेत द्रव्यं किञ्चिदचेतनम् ।
तथा धावति कालोऽयं क्षणं किञ्चिन्न तिष्ठति ॥ १३.२२५.२४ ॥
ആകാശത്തിൽ ഒരു അചേതന വസ്തുവും നിൽക്കാത്തതുപോലെ, ഈ കാലം ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു; ഒരു നിമിഷംപോലും ഒന്നും നിൽക്കുന്നില്ല.
13.225.25
स पुनर्जायतेऽन्यत्र शरीरं नवमाविशन् ।
एवंलोकगतिर्नित्यमादिप्रभृति वर्तते ॥ १३.२२५.२५ ॥
അവൻ വീണ്ടും മറ്റൊരിടത്ത് പുതിയ ശരീരം സ്വീകരിച്ച് ജനിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ലോകഗതി ആദി മുതൽ എന്നും തുടരുന്നു.
13.225.26
भगवन्प्राणिनो बाला दृश्यन्ते मरणं गताः ।
अतिवृद्धाश्च जीवन्तो दृश्यन्ते चिरजीविनः ॥ १३.२२५.२६ ॥
ഭഗവാനേ, കുട്ടികൾ മരണം പ്രാപിക്കുന്നതായി കാണുന്നു; അതിവൃദ്ധരാകട്ടെ ജീവിച്ച് ദീർഘായുസ്സോടെ കഴിയുന്നതായും കാണുന്നു.
13.225.27
केवलं कालमरणं न प्रमाणं महेश्वर ।
तस्मान्मे संशय ब्रूहि प्राणिनां जीवकारणम् ॥ १३.२२५.२७ ॥
മഹേശ്വരാ, കാലമരണം മാത്രം പ്രമാണമല്ല. അതിനാൽ എന്റെ സംശയം തീർത്ത് ജീവികളുടെ ജീവന് കാരണമെന്തെന്ന് പറഞ്ഞുതരിക.
13.225.28
शृणु तत्कारणं देवि निर्णयस्त्वेक एव सः ।
जीर्णत्वमात्रं कुरुते कालो देहं न पातयेत् ॥ १३.२२५.२८ ॥
ദേവീ, ആ കാരണം കേൾക്കുക. നിശ്ചയം ഒന്നുതന്നെ: കാലം ശരീരത്തെ ജീർണ്ണിപ്പിക്കുക മാത്രം ചെയ്യുന്നു; അതിനെ വീഴ്ത്തുന്നില്ല.
13.225.29
जीर्णे कर्मणि संघातः स्वयमेव विशीर्यते ।
पूर्वकर्मप्रमाणेन जीवितं मृत्युरेव वा ॥ १३.२२५.२९ ॥
പൂർവകർമം ജീർണ്ണിക്കുമ്പോൾ ശരീരസംഘാതം താനേ ശിഥിലമാകുന്നു. പൂർവകർമത്തിന്റെ അളവനുസരിച്ച് ജീവിതമോ മരണമോ സംഭവിക്കുന്നു.
13.225.30
यावत्पूर्वकृतं कर्म तावज्जीवति मानवः ।
तत्र कर्मवशाद्बाला म्रियन्ते कालसंक्षयात् ॥ १३.२२५.३० ॥
മുൻകൃതകർമം എത്രത്തോളമുണ്ടോ അത്രയും കാലം മനുഷ്യൻ ജീവിക്കുന്നു. അവിടെ കർമവശത്താൽ, കാലക്ഷയത്താൽ കുട്ടികൾ മരിക്കുന്നു.
13.225.31
चिरं जीवन्ति वृद्धाश्च तथा कर्मप्रमाणतः ।
इति ते कथितं देवि निर्विशङ्का भव प्रिये ॥ १३.२२५.३१ ॥
കർമ്മത്തിന്റെ പ്രമാണമനുസരിച്ച് വൃദ്ധർ ദീർഘകാലം ജീവിക്കുന്നു. ദേവീ, ഇത് നിനക്ക് പറഞ്ഞുതന്നു; പ്രിയേ, സംശയരഹിതയായിരിക്കുക.
13.225.32
भगवन्केन वृत्तेन भवन्ति चिरजीविनः ।
अल्पायुषो नराः केन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२५.३२ ॥
ഭഗവാനേ, ഏത് ആചാരം കൊണ്ട് മനുഷ്യർ ദീർഘായുസ്സുള്ളവരാകുന്നു, ഏതു കൊണ്ട് അല്പായുസ്സുള്ളവരാകുന്നു? അത് എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരണം.
13.225.33
शृणु तत्सर्वमखिलं गुह्यं पथ्यतरं नृणाम् ।
येन वृत्तेन सम्पन्ना भवन्ति चिरजीविनः ॥ १३.२२५.३३ ॥
കേൾക്കുക, അത് മുഴുവനായും രഹസ്യമായും മനുഷ്യർക്ക് ഏറ്റവും ഹിതകരമായതും; ഏത് ആചാരത്താൽ സമ്പന്നരായവർ ദീർഘായുസ്സുള്ളവരാകുന്നുവോ അതും.
13.225.34
अहिंसा सत्यवचनमक्रोधः क्षीन्तिरार्जवम् ।
गुरूणां नित्यशुश्रूषा वृद्धानामपि पूजनम् ॥ १३.२२५.३४ ॥
അഹിംസ, സത്യവചനം, ക്രോധമില്ലായ്മ, ക്ഷമ, ഋജുത്വം, ഗുരുക്കന്മാരെ നിത്യം സേവിക്കൽ, വൃദ്ധരെ ആദരിക്കൽ.
13.225.35
शौचादकार्यसंत्यागात्सदा पथ्यस्य भोजनम् ।
एवमादिगुणं वृत्तं नराणां दीर्घजीविनाम् ॥ १३.२२५.३५ ॥
ശുചിത്വത്താൽ, ചെയ്യാൻ പാടില്ലാത്തവ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതിനാൽ, എപ്പോഴും ഹിതകരമായ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിനാൽ— ഇത്തരം ഗുണങ്ങളുള്ള ആചാരം ദീർഘായുസ്സുള്ള മനുഷ്യരുടേതാണ്.
13.225.36
तपसा ब्रह्मचर्येण रसायननिषेवणात् ।
उदग्रसत्त्वा बलिनो भवन्ति चिरजीविनः।
स्वर्गे वा मानुषे वाऽपि चिरं तिष्ठन्ति धार्मिकाः ॥ १३.२२५.३६ ॥
തപസ്സ്, ബ്രഹ്മചര്യം, രസായന ഔഷധ സേവനം എന്നിവയാൽ ഉന്നത സത്ത്വമുള്ള ബലവാന്മാർ ദീർഘായുസ്സുള്ളവരാകുന്നു; ധാർമ്മികർ സ്വർഗ്ഗത്തിലോ മനുഷ്യലോകത്തിലോ ദീർഘകാലം വസിക്കുന്നു.
13.225.37
अपरे पापकर्माणः प्रायशोऽनृतवादिनः ।
हिंसाप्रिया गुरुद्विष्टा निष्क्रियाः शौचवर्जिताः ॥ १३.२२५.३७ ॥
മറ്റുചിലർ പാപകർമ്മം ചെയ്യുന്നവരും, മിക്കവാറും അസത്യം പറയുന്നവരും, ഹിംസയിൽ താല്പര്യമുള്ളവരും, ഗുരുക്കന്മാരെ ദ്വേഷിക്കുന്നവരും, കർമ്മം ഉപേക്ഷിച്ചവരും, ശൗചമില്ലാത്തവരുമാണ്.
13.225.38
नास्तिका घोरकर्माणः सततं मांसपानपाः ।
पापाचारा गुरुद्विष्टाः कोपनाः कलहप्रियाः ॥ १३.२२५.३८ ॥
നാസ്തികർ, ഭയങ്കരകർമ്മം ചെയ്യുന്നവർ, എപ്പോഴും മാംസവും മദ്യവും കഴിക്കുന്നവർ, പാപാചാരികൾ, ഗുരുദ്വേഷികൾ, കോപികൾ, കലഹപ്രിയർ.
13.225.39
एवमेवाशुभाचारास्तिष्ठन्ति नरके चिरम् ।
तिर्यग्योनौ तथाऽत्यन्तमल्पास्तिष्ठन्ति मानवाः।
तस्मादल्पायुषो मर्त्यास्तादृशाः सम्भवन्ति ते ॥ १३.२२५.३९ ॥
അതുപോലെ അശുഭാചാരികൾ നരകത്തിൽ ദീർഘകാലം കഴിയുന്നു; തിര്യഗ്യോനിയിലും അത്യന്തം ദീർഘകാലം; മനുഷ്യർ കുറഞ്ഞ കാലമേ കഴിയുന്നുള്ളൂ. അതിനാൽ അത്തരം മർത്ത്യർ അല്പായുസ്സുകളായി ജനിക്കുന്നു.
13.225.40
अगम्यदेशगमनादपथ्यानां च भोजनात् ।
आयुःक्षयो भवेन्नॄणामायुःक्षयकरा हि ते ॥ १३.२२५.४० ॥
അഗമ്യദേശങ്ങളിൽ പോകുന്നതിനാലും അപഥ്യഭക്ഷണത്താലും മനുഷ്യരുടെ ആയുസ്സ് ക്ഷയിക്കുന്നു; അവ തന്നെയാണ് ആയുസ്സിനെ നശിപ്പിക്കുന്നവ.
13.225.41
भवन्त्यल्पायुषस्तैस्तैरन्यथा चिरजीविनः ।
एतत्ते कथितं सर्वं भूयः श्रोतुं किमिच्छसि ॥ १३.२२५.४१ ॥
ആ ആ കാരണങ്ങളാൽ മനുഷ്യർ അല്പായുസ്സുകളാകുന്നു; അതിന് വിപരീതമായി പ്രവർത്തിച്ചാൽ ദീർഘായുസ്സുകളാകുന്നു. ഇതെല്ലാം നിന്നോട് പറഞ്ഞു; ഇനി എന്ത് കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു?