மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.225
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.225.1
भगवन्भगनेत्रघ्न मानुषाणां विचेष्टितम् ।
सर्वमात्मकृतं चेति श्रुतं मे भगवन्मतम् ॥ १३.२२५.१ ॥
ஓ இறைவா, பகனின் கண்களை அழித்தவரே! மனிதர்களின் செயல்கள் அனைத்தும் தன்னால் செய்யப்பட்டவை என்று நான் கேட்டேன்; இதுவே பகவானின் கருத்து.
13.225.2
लोके ग्रहकृतं सर्वं मत्वा कर्म शुभाशुभम् ।
तदेव ग्रहनक्षत्रं प्रायशः पर्युपासते।
एष मे संशयो देव तं मे त्वं छेत्तुमर्हसि ॥ १३.२२५.२ ॥
உலகில் மக்கள் நல்லது கெட்டது அனைத்தும் கிரகங்களால் செய்யப்படுவதாக எண்ணி, பெரும்பாலும் அந்தக் கிரகங்களையும் நட்சத்திரங்களையும் வழிபடுகின்றனர். ஓ தேவா, இதுவே என் ஐயம்; அதை நீங்கள் எனக்கு நீக்க வேண்டும்.
13.225.3
स्थाने संशयितं देवि शृणु तत्वविनिश्चयम् ॥ १३.२२५.३ ॥
ஓ தேவி, நீ சரியாகவே ஐயுற்றாய்; இப்போது உண்மையின் உறுதியான முடிவைக் கேள்.
13.225.4
नक्षत्राणि ग्रहाश्चैव शुभाशुभनिवेदकाः ।
मानवानां महाभागे न तु कर्मकराः स्वयम् ॥ १३.२२५.४ ॥
நட்சத்திரங்களும் கிரகங்களுமே மனிதர்களின் நல்லது கெட்டதை அறிவிப்பவை; ஓ மகாபாகியே, அவை தாமே செயலைச் செய்பவை அல்ல.
13.225.5
प्रजानां तु हितार्थाय शुभाशुभविधिं प्रति ।
अनागतमतिक्रान्तं ज्योतिश्चक्रेण बोध्यते ॥ १३.२२५.५ ॥
மக்களின் நன்மைக்காக, நல்லது கெட்டதின் விதி பற்றி, எதிர்காலமும் கடந்ததும் ஜோதிச்சக்கரத்தால் அறியப்படுகின்றன.
13.225.6
किन्तु तत्र शुभं कर्म सुग्रहैस्तु निवेद्यते ।
दुष्कृतस्याशुभैरेव समावायो भवेदिति ॥ १३.२२५.६ ॥
ஆனால் அங்கே நல்ல செயல் நல்ல கிரகங்களால் அறிவிக்கப்படுகிறது; தீய செயலின் சேர்க்கை தீய கிரகங்களுடன் மட்டுமே நிகழும் என்பது.
13.225.7
तस्मात्तु ग्रहवैषम्ये विषमं कुरुते जनः ।
ग्रहसाम्ये शुभं कुर्याज्ज्ञात्वाऽऽत्मानं तथा कृतम् ॥ १३.२२५.७ ॥
ஆகவே கிரகங்கள் சாதகமற்றிருக்கும்போது மனிதன் தீய செயல் செய்கிறான்; கிரகங்கள் சமமாக இருக்கும்போது, தான் செய்ததே பலனாகிறது என்றறிந்து நற்செயல் செய்ய வேண்டும்.
13.225.8
केवलं ग्रहनक्षत्रं न करोति शुभाशुभम् ।
सर्वमात्मकृतं कर्म लोकवादो ग्रहा इति ॥ १३.२२५.८ ॥
கிரகங்களும் நட்சத்திரங்களும் மட்டுமே நன்மை தீமையைச் செய்வதில்லை; எல்லாச் செயலும் தன்னாலேயே செய்யப்பட்டது; கிரகங்கள் என்பது உலக வழக்குச் சொல் மட்டுமே.
13.225.9
पृथग्ग्रहाः पृथक्कर्ता कर्ता स्वं भुञ्जते फलम् ।
इति ते कथितं सर्वं विशङ्कां जहि शोभने ॥ १३.२२५.९ ॥
கிரகங்கள் வேறுவேறானவை; செய்பவர்களும் வேறுவேறானவர்கள்; செய்தவர் தன் பலனையே அனுபவிக்கிறார். இவையனைத்தும் உனக்குச் சொல்லப்பட்டன; அழகியே, சந்தேகத்தை விடு.
13.225.10
भगवन्विविधं कर्म कृत्वा जन्तुः शुभाशुभम् ।
किं तयोः पूर्वकतरं भुङ्क्ते जन्मान्तरे पुनः।
एष मे संशयो देव तं मे त्वं छेत्तुमर्हसि ॥ १३.२२५.१० ॥
பகவானே, உயிர் பலவிதமான நன்மை தீமை செயல்களைச் செய்த பின், மறுபிறவியில் இவ்விரண்டில் எதை முதலில் அனுபவிக்கிறது? தேவா, இதுவே என் சந்தேகம்; அதை நீங்கள் தீர்க்க வேண்டும்.
13.225.11
स्थाने संशयितं देवि तत्ते वक्ष्यामि तत्वतः ।
अशुभं पूर्वमित्याहुरपरे शुभमित्यपि। ॥ १३.२२५.११ ॥
தேவி, உன் சந்தேகம் பொருத்தமானதே; அதை உண்மையாக உனக்குச் சொல்வேன். சிலர் முதலில் தீமை என்கிறார்கள்; மற்றவர்கள் நன்மை என்றும் கூறுகிறார்கள்.
13.225.12
मिथ्या तदुभयं प्रोक्तं केवलं तद्ब्रवीमि ते ॥ १३.२२५.१२ ॥
அவ்விரண்டும் பொய்யானவை என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது; அதை மட்டுமே நான் உனக்குச் சொல்கிறேன்.
13.225.13
मानुषे तु पदे कर्म युगपद्भुज्यते सदा ।
यथाकृतं यथायोगमुभयं भुज्यते क्रमात् ॥ १३.२२५.१३ ॥
மனித நிலையில் செயல்கள் எப்போதும் ஒரே நேரத்தில் அனுபவிக்கப்படுகின்றன. செய்யப்பட்டதற்கும் பொருத்தத்திற்கும் ஏற்ப இரண்டும் வரிசைக்கிரமமாக அனுபவிக்கப்படுகின்றன.
13.225.14
भुञ्जानाश्चापि दृश्यन्ते क्रमशो भुवि मानवाः ।
ऋद्धिं हानिं सुखं दुःखं तत्सर्वमुभयं भयम् ॥ १३.२२५.१४ ॥
பூமியில் மனிதர்கள் வரிசையாக அனுபவித்தவர்களாகக் காணப்படுகிறார்கள். செழிப்பும் இழப்பும், இன்பமும் துன்பமும் — அவை அனைத்தும், இரண்டும், பயமே.
13.225.15
दुःखान्यनुभवन्त्याढ्या दरिद्राश्च सुखानि च ।
यौगपद्याद्धि भुञ्जाना दृश्यन्ते लोकसाक्षिकम् ॥ १३.२२५.१५ ॥
செல்வந்தர்கள் துன்பங்களை அனுபவிக்கின்றனர்; ஏழைகள் இன்பங்களை அனுபவிக்கின்றனர். ஒரே நேரத்தில் அனுபவிப்பவர்களாகவே அவர்கள் காணப்படுகின்றனர் — இது உலகம் கண்ட சாட்சி.
13.225.16
नरके स्वर्गलोके च न तथा संस्थितिः प्रिये ।
नित्यं दुःखं हि नरके स्वर्गे नित्यं सुखं तथा ॥ १३.२२५.१६ ॥
அன்பே, நரகத்திலும் சுவர்க்கலோகத்திலும் நிலை அவ்வாறு இருப்பதில்லை. நரகத்தில் எப்போதும் துன்பமே; சுவர்க்கத்தில் அதுபோல எப்போதும் இன்பமே.
13.225.17
शुभाशुभानामाधिक्यं कर्मणां तत्र सेव्यते ।
निरन्तरं सुखं दुःखं स्वर्गे च नरके भवेत् ॥ १३.२२५.१७ ॥
நல்ல மற்றும் தீய செயல்களின் மேலாதிக்கம் அங்கே அனுபவிக்கப்படுகிறது. சுவர்க்கத்தில் தொடர்ந்து இன்பமும், நரகத்தில் தொடர்ந்து துன்பமும் இருக்கும்.
13.225.18
तत्रापि सुमहद्भुक्त्वा पूर्वमल्पं पुनः शुभे ।
एतत्ते सर्वमाख्यातं किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.२२५.१८ ॥
அங்கும் முதலில் மிகுதியாக அனுபவித்துப் பின்னர் சிறிதளவு அனுபவிக்கப்படுகிறது. மங்களமானவளே, இவை அனைத்தையும் உனக்குச் சொன்னேன்; இனி வேறு என்ன கேட்க விரும்புகிறாய்?
13.225.19
भगवन्प्राणिनो लोके म्रियन्ते केन हेतुना ।
जाताजाता न तिष्ठन्ति तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२५.१९ ॥
ஐயனே! உலகில் உயிரினங்கள் எதனால் இறக்கின்றன? பிறந்தவை எவையும் நிலைப்பதில்லை. அதை எனக்கு அறிவிப்பது தகும்.
13.225.20
तदहं ते प्रवक्ष्यामि शृणु सत्यं समाहिता ।
आत्मा कर्मक्षयाद्देहं यथा मुञ्चति तच्छृणु ॥ १३.२२५.२० ॥
ஆகவே நான் உனக்குச் சொல்வேன். ஒருமனதுடன் உண்மையைக் கேள். கர்மம் தீர்ந்ததால் ஆன்மா உடலை எவ்வாறு விடுகிறதோ அதைக் கேள்.
13.225.21
शरीरात्मसमाहारो जन्तुरित्यभिधीयते ।
तत्रात्मानं नित्यमाहुरनित्यं क्षेत्रिमुच्यते ॥ १३.२२५.२१ ॥
உடலும் ஆன்மாவும் சேர்ந்ததே உயிர் எனப்படுகிறது. அதில் ஆன்மா நித்தியமானது என்றும், அநித்தியமான அது உடல் அல்லது க்ஷேத்ரி என்றும் சொல்லப்படுகிறது.
13.225.22
एवं कालेन सङ्क्रान्तं शरीरं जर्झरीकृतम् ।
अकर्मयोग्यं संशीर्णं त्यक्त्वा देही ततो व्रजेत् ॥ १३.२२५.२२ ॥
இவ்வாறு காலத்தால் பழுதடைந்து, மிகவும் சிதைந்து, செயலுக்குத் தகுதியற்றதாகிய உடலைத் துறந்து, அதன் பின் தேகி செல்கிறான்.
13.225.23
नित्यस्यानित्यसंत्यागाल्लोके तन्मरणं विदुः ।
कालं नातिक्रमेरन्हि सदेवासुरमानवाः ॥ १३.२२५.२३ ॥
நித்தியமானது அநித்தியத்தைத் துறப்பதே உலகில் அதன் மரணம் என்று அறிகிறார்கள். தேவர், அசுரர், மனிதர் அனைவரும் காலத்தை மீற முடியாது.
13.225.24
यथाऽऽकाशे न तिष्ठेत द्रव्यं किञ्चिदचेतनम् ।
तथा धावति कालोऽयं क्षणं किञ्चिन्न तिष्ठति ॥ १३.२२५.२४ ॥
ஆகாயத்தில் எந்த அசேதன பொருளும் நிலைப்பதில்லையோ, அதுபோலவே இந்தக் காலம் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது; ஒரு கணமும் எதுவும் நிற்பதில்லை.
13.225.25
स पुनर्जायतेऽन्यत्र शरीरं नवमाविशन् ।
एवंलोकगतिर्नित्यमादिप्रभृति वर्तते ॥ १३.२२५.२५ ॥
அவன் மீண்டும் வேறோர் இடத்தில் புதிய உடலுடன் பிறக்கிறான். இவ்வாறு உலகங்களின் போக்கு ஆதி காலம் முதல் எப்போதும் நடந்து வருகிறது.
13.225.26
भगवन्प्राणिनो बाला दृश्यन्ते मरणं गताः ।
अतिवृद्धाश्च जीवन्तो दृश्यन्ते चिरजीविनः ॥ १३.२२५.२६ ॥
ஐயனே, குழந்தைகள் இறப்பதை காண்கிறோம்; மிக முதியவர்களோ உயிருடன் நீண்ட ஆயுள் வாழ்வதைக் காண்கிறோம்.
13.225.27
केवलं कालमरणं न प्रमाणं महेश्वर ।
तस्मान्मे संशय ब्रूहि प्राणिनां जीवकारणम् ॥ १३.२२५.२७ ॥
மகேஸ்வரனே, காலத்தால் மட்டும் ஏற்படும் மரணம் சான்றாகாது. ஆகவே என் சந்தேகத்தைத் தீர்த்து, உயிர்களின் வாழ்வுக்கான காரணம் எது என்று சொல்லுங்கள்.
13.225.28
शृणु तत्कारणं देवि निर्णयस्त्वेक एव सः ।
जीर्णत्वमात्रं कुरुते कालो देहं न पातयेत् ॥ १३.२२५.२८ ॥
தேவியே, அந்தக் காரணத்தைக் கேள். முடிவு ஒன்றே: காலம் உடலை மட்டுமே முதுமையடையச் செய்கிறது; அதை வீழ்த்துவதில்லை.
13.225.29
जीर्णे कर्मणि संघातः स्वयमेव विशीर्यते ।
पूर्वकर्मप्रमाणेन जीवितं मृत्युरेव वा ॥ १३.२२५.२९ ॥
முன்வினை தேய்ந்துவிடும்போது உடலின் கூட்டமைப்பு தானாகவே சிதைகிறது. முன்வினையின் அளவுப்படி வாழ்வு அல்லது மரணம் நிகழ்கிறது.
13.225.30
यावत्पूर्वकृतं कर्म तावज्जीवति मानवः ।
तत्र कर्मवशाद्बाला म्रियन्ते कालसंक्षयात् ॥ १३.२२५.३० ॥
முன்செய்த வினை எவ்வளவு உள்ளதோ அதுவரை மனிதன் வாழ்கிறான். அங்கு வினையின் வசத்தால், காலம் குறைவதால் குழந்தைகள் இறக்கின்றனர்.
13.225.31
चिरं जीवन्ति वृद्धाश्च तथा कर्मप्रमाणतः ।
इति ते कथितं देवि निर्विशङ्का भव प्रिये ॥ १३.२२५.३१ ॥
கர்மத்தின் அளவுக்கேற்ப முதியோர் நீண்ட காலம் வாழ்கின்றனர். தேவியே, இது உனக்குச் சொல்லப்பட்டது; அன்பே, ஐயமின்றி இரு.
13.225.32
भगवन्केन वृत्तेन भवन्ति चिरजीविनः ।
अल्पायुषो नराः केन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२५.३२ ॥
ஐயனே, எந்த நடத்தையால் மனிதர்கள் நீண்ட ஆயுள் பெறுகின்றனர், எதனால் குறுகிய ஆயுள் பெறுகின்றனர்? அதை எனக்குச் சொல்ல வேண்டும்.
13.225.33
शृणु तत्सर्वमखिलं गुह्यं पथ्यतरं नृणाम् ।
येन वृत्तेन सम्पन्ना भवन्ति चिरजीविनः ॥ १३.२२५.३३ ॥
கேள், அதை முழுமையாக, இரகசியமாக, மனிதர்களுக்கு மிகவும் நன்மை தருவதை; எந்த நடத்தையால் நிறைந்தவர்கள் நீண்ட ஆயுள் பெறுகின்றனரோ அதை.
13.225.34
अहिंसा सत्यवचनमक्रोधः क्षीन्तिरार्जवम् ।
गुरूणां नित्यशुश्रूषा वृद्धानामपि पूजनम् ॥ १३.२२५.३४ ॥
அகிம்சை, உண்மைச் சொல், சினமின்மை, பொறுமை, நேர்மை, குருக்களுக்கு நித்திய சேவை, முதியோரை வணங்குதல்.
13.225.35
शौचादकार्यसंत्यागात्सदा पथ्यस्य भोजनम् ।
एवमादिगुणं वृत्तं नराणां दीर्घजीविनाम् ॥ १३.२२५.३५ ॥
தூய்மையால், தீய செயல்களைத் துறப்பதால், எப்போதும் நலமான உணவை உண்பதால்— இத்தகைய குணங்கள் கொண்ட நடத்தை நீண்ட ஆயுள் உடையோருக்குரியது.
13.225.36
तपसा ब्रह्मचर्येण रसायननिषेवणात् ।
उदग्रसत्त्वा बलिनो भवन्ति चिरजीविनः।
स्वर्गे वा मानुषे वाऽपि चिरं तिष्ठन्ति धार्मिकाः ॥ १३.२२५.३६ ॥
தவம், பிரம்மச்சரியம், ரசாயன மருந்துகளின் பயன்பாடு ஆகியவற்றால் உயர்ந்த மனவலிமை கொண்ட வலியோர் நீண்ட ஆயுள் பெறுகின்றனர்; தர்மவான்கள் சொர்க்கத்திலோ மனிதலோகத்திலோ நீண்ட காலம் தங்குகின்றனர்.
13.225.37
अपरे पापकर्माणः प्रायशोऽनृतवादिनः ।
हिंसाप्रिया गुरुद्विष्टा निष्क्रियाः शौचवर्जिताः ॥ १३.२२५.३७ ॥
வேறு சிலர் பாவச் செயல் செய்பவர்கள்; பெரும்பாலும் பொய் பேசுபவர்கள், வன்முறையை விரும்புபவர்கள், குருக்களை வெறுப்பவர்கள், செயலற்றவர்கள், தூய்மை இல்லாதவர்கள்.
13.225.38
नास्तिका घोरकर्माणः सततं मांसपानपाः ।
पापाचारा गुरुद्विष्टाः कोपनाः कलहप्रियाः ॥ १३.२२५.३८ ॥
நாத்திகர்கள், கொடிய செயல் செய்பவர்கள், எப்போதும் மாமிசமும் மதுவும் அருந்துபவர்கள், பாவ நடத்தை உடையவர்கள், குருக்களை வெறுப்பவர்கள், கோபமுள்ளவர்கள், சண்டையை விரும்புபவர்கள்.
13.225.39
एवमेवाशुभाचारास्तिष्ठन्ति नरके चिरम् ।
तिर्यग्योनौ तथाऽत्यन्तमल्पास्तिष्ठन्ति मानवाः।
तस्मादल्पायुषो मर्त्यास्तादृशाः सम्भवन्ति ते ॥ १३.२२५.३९ ॥
இவ்வாறே அசுப நடத்தை உடையவர்கள் நரகத்தில் நீண்ட காலம் தங்குவர்; விலங்கு யோனியிலும் மிக நீண்ட காலம் இருப்பர்; மனிதர்கள் குறுகிய காலமே இருப்பர். ஆகையால் அத்தகைய மரணமுள்ளவர்கள் குறுகிய ஆயுளுடன் பிறக்கின்றனர்.
13.225.40
अगम्यदेशगमनादपथ्यानां च भोजनात् ।
आयुःक्षयो भवेन्नॄणामायुःक्षयकरा हि ते ॥ १३.२२५.४० ॥
தகாத இடங்களுக்குச் செல்வதாலும், ஒவ்வாத உணவை உண்பதாலும் மனிதர்களின் ஆயுள் குறையும்; அவையே ஆயுளைக் குறைப்பவை.
13.225.41
भवन्त्यल्पायुषस्तैस्तैरन्यथा चिरजीविनः ।
एतत्ते कथितं सर्वं भूयः श्रोतुं किमिच्छसि ॥ १३.२२५.४१ ॥
அந்தந்தக் காரணங்களால் மனிதர்கள் குறுகிய ஆயுளுடையவர்களாகின்றனர்; அதற்கு மாறாக நடந்தால் நீண்ட ஆயுளுடையவர்களாகின்றனர். இவை அனைத்தையும் உனக்குச் சொன்னேன்; இன்னும் என்ன கேட்க விரும்புகிறாய்?