మహాభారతం · అధ్యాయం 13.228
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.228.1
भगवन्सर्वभूतेश लोके कर्मक्रियापथे ।
दैवात्प्रवर्तते सर्वमिति केचिद्व्यवस्थिताः ॥ १३.२२८.१ ॥
ఓ భగవంతుడా, సర్వభూతాల ప్రభువా! లోకంలో కర్మ, క్రియల మార్గంలో అన్నీ దైవం వల్లే జరుగుతాయని కొందరు స్థిరంగా నమ్ముతారు.
13.228.2
अपरे चेष्टया चेति दृष्ट्वा प्रत्यक्षतः क्रियाम् ।
पक्षभेदे द्विधा चास्मिन्संशयस्थं मनो मम।
तत्त्वं वद महादेव श्रोतुं कौतूहलं हि मे ॥ १३.२२८.२ ॥
ఇతరులు ప్రయత్నం వల్లే జరుగుతుందని అంటారు, ప్రత్యక్షంగా క్రియను చూసి. ఈ భిన్నాభిప్రాయంలో నా మనసు రెండు విధాలుగా సందేహంలో ఉంది. ఓ మహాదేవా, తత్త్వాన్ని చెప్పు; వినాలనే ఉత్సుకత నాకు ఉంది.
13.228.3
तदहं ते प्रवक्ष्यामि शृणु तत्वं समाहिता ।
तदेवं कुरुते कर्म लोके देवि शुभाशुभम् ॥ १३.२२८.३ ॥
అందువల్ల నేను నీకు చెబుతాను; ఓ దేవీ, ఏకాగ్రతతో తత్త్వాన్ని విను. ఇలా లోకంలో మనిషి శుభాశుభ కర్మలు చేస్తాడు.
13.228.4
लक्ष्यते द्विविधं कर्म मानुषेष्वेव तच्छृणु ।
पुराकृतं तयोरेकमैहिकं त्वितरस्तथा ॥ १३.२२८.४ ॥
మనుషులలో కర్మ రెండు విధాలుగా కనిపిస్తుంది; దాన్ని విను. వాటిలో ఒకటి పూర్వజన్మలో చేసినది, మరొకటి ఈ జన్మలో చేసినది.
13.228.5
अदृष्टपूर्वं यत्कर्म तद्दैवमिति लक्ष्यते ।
विहीनं दृष्टकरणं तन्मानुषमिति स्मृतम् ॥ १३.२२८.५ ॥
ఇంతకు ముందెన్నడూ కనిపించని కర్మ దైవమని తెలుస్తుంది. కనిపించే కారణం లేనిది మానుషమని స్మరించబడింది.
13.228.6
मानुषं तु क्रियामात्रं दैवात्सम्भवते फलम् ।
एवं तदुभयं कर्म मानुषं विद्धि तन्नृषु ॥ १३.२२८.६ ॥
మనిషి చేసేది కేవలం క్రియ మాత్రమే; కానీ ఫలం దైవం వల్ల కలుగుతుంది. ఇలా ఆ రెండు రకాల కర్మలనూ మనుషులలో మానుషమని తెలుసుకో.
13.228.7
लौकिकं तु प्रवक्ष्यामि दैवमानुषनिर्मितम् ।
कृषौ तु दृश्यते कर्म कर्षणं वपनं तथा ॥ १३.२२८.७ ॥
లౌకికమైన కర్మను ఇప్పుడు చెబుతాను; అది దైవముచేతను మానవ ప్రయత్నముచేతను నిర్మితమైనది. వ్యవసాయంలో దున్నడం, విత్తడం అనే కర్మ కనిపిస్తుంది.
13.228.8
रोपणं चैव लवनं यच्चान्यत्पौरुषं स्मृतम् ।
दैवादसिद्धिश्च भवेद्दुष्कृतं चास्ति पौरुषे ॥ १३.२२८.८ ॥
నాటడం, కోయడం, మరియు పౌరుషమని చెప్పబడినది కూడా. దైవంవల్ల అసిద్ధి కలుగుతుంది; పౌరుషంలో కూడా దుష్కర్మ ఉంది.
13.228.9
सुयत्नाल्लभ्यते कीर्तिर्दुर्यत्नादयशस्तथा ।
एवं लोकगतिर्देवि आदिप्रभृति वर्तते ॥ १३.२२८.९ ॥
మంచి ప్రయత్నం వల్ల కీర్తి లభిస్తుంది; చెడు ప్రయత్నం వల్ల అపకీర్తి. ఓ దేవీ, లోకగతి ఆదినుండి ఇలాగే కొనసాగుతోంది.
13.228.10
भगवन्सर्वलोकेश सुरासुरनमस्कृत ।
कथमात्मा सदा गर्भं संविशेष्कर्मकारणात्।
तन्मे वद महादेव तद्धि गुह्यं परं मतम् ॥ १३.२२८.१० ॥
భగవంతుడా, సర్వలోకేశా, సురాసురులచే నమస్కరింపబడినవాడా! కర్మ కారణంగా ఆత్మ ఎల్లప్పుడూ గర్భంలో ఎలా ప్రవేశిస్తుంది? మహాదేవా, అది నాకు చెప్పు; అది పరమ గుహ్యమని భావించబడుతుంది.
13.228.11
शृणु भामिनि तत्सर्वं गुह्यानां परमं प्रिये ।
देवगुह्यादपि परमात्मगुह्यमिति स्मृतम् ॥ १३.२२८.११ ॥
ఓ భామినీ, విను. అది గుహ్యాలన్నింటిలో పరమమైనది, ఓ ప్రియా. దేవగుహ్యం కంటే కూడా పరమాత్మ గుహ్యం పరమమని స్మరించబడింది.
13.228.12
देवासुरास्तन्न विदुरात्मनो हि गतागतम् ।
अदृश्यो हि सदैवात्मा जनैः सौक्ष्म्यान्निराश्रयात् ॥ १३.२२८.१२ ॥
దేవాసురులు కూడా ఆత్మ రాకపోకలను తెలుసుకోరు. ఆత్మ ఎల్లప్పుడూ అదృశ్యమే; సూక్ష్మత వల్ల, ఆధారం లేనిదైనందున ప్రజలకు అది కనిపించదు.
13.228.13
अतिमायेति मायानामात्ममाया सेदष्यते ।
सोयं चतुर्विधां जातिं संविशत्यात्ममायया।
मैथुनं शोणितं बीजं दैवमेवात्र कारणम् ॥ १३.२२८.१३ ॥
ఇది మాయలకు అతీతమైన మాయ; మాయలలో ఆత్మమాయయే కనిపిస్తుంది. ఇతడు తన మాయతో నాలుగు విధాల జన్మలలో ప్రవేశిస్తాడు. మైథునం, రక్తం, బీజం — ఇక్కడ దైవమే కారణం.
13.228.14
बीजशोणितसंयोगे यदा सम्भवते शुभे ।
तदाऽऽत्मा विशते गर्भमेवमण्डजरायुजे ॥ १३.२२८.१४ ॥
బీజం, రక్తం కలిసినప్పుడు, శుభే, గర్భం ఏర్పడినప్పుడు, ఆత్మ గర్భంలో ప్రవేశిస్తుంది — అండజులలోనూ జరాయుజులలోనూ ఇలాగే.
13.228.15
एवं संयोगकाले तु आत्मा गर्भत्वमेयिवान् ॥ १३.२२८.१५ ॥
ఈ విధంగా సంయోగ సమయంలోనే ఆత్మ గర్భత్వాన్ని పొందుతుంది.
13.228.16
कलिलाज्जायते पिण्डं पिण्डात्पेश्यर्बुदं भवेत् ।
व्यक्तिभावगतं चैव कर्म त्वाश्रयते क्रमात् ॥ १३.२२८.१६ ॥
కలలం నుండి పిండం పుడుతుంది; పిండం నుండి మాంసపు ముద్దయు బుడగలాంటి వాపు ఏర్పడుతుంది. వ్యక్తరూపం పొందిన తర్వాత కర్మ క్రమంగా దానిని ఆశ్రయిస్తుంది.
13.228.17
एवं विवर्धमानेन कर्मात्मा सह वर्धते ।
एवमात्मगतिं विद्धि यन्मां पृच्छसि सुप्रभे ॥ १३.२२८.१७ ॥
ఈ విధంగా పెరుగుతున్నప్పుడు కర్మాత్మ కూడా కలిసి పెరుగుతుంది. సుప్రభే, నీవు నన్ను అడిగిన ఆత్మగతిని ఇలాగే తెలుసుకో.
13.228.18
रोपणं चैव लवनं यच्चान्यत्पौरुषं स्मृतम् ॥ १३.२२८.१८ ॥
నాటడం, కోయడం, మరియు పౌరుషంగా స్మరించబడే మరేదైనా —
13.228.19
काले वृष्टिः सुवापं च प्ररोहः पक्तिरेव च ।
एवमादि तु यच्चान्यत्तद्दैवतमिति स्मृतम् ॥ १३.२२८.१९ ॥
కాలానికి తగిన వర్షం, మంచి విత్తనం, మొలకెత్తడం, పండడం, ఇటువంటివి మరియు ఇంకా ఏవైనా ఉంటే, అవి దైవానికి చెందినవని చెప్పబడింది.
13.228.20
पञ्चभूतस्थितिश्चैव ज्योतिषामयनं तथा ।
अबुद्धिगम्यं यन्मर्त्यैर्हेतुभिर्वा न विद्यते ॥ १३.२२८.२० ॥
పంచభూతాల స్థితి, జ్యోతిర్గోళాల గమనం, మానవుల బుద్ధికి అందనివి, లేదా కారణాలు తెలియనివి.
13.228.21
तादृशं कारणं दैवं शुभं वा यदि वेतरत् ।
यादृशं चात्मना शक्यं तत्पौरुषमिति स्मृतम् ॥ १३.२२८.२१ ॥
అటువంటి కారణం దైవం — అది శుభమైనదైనా లేదా ఇతరమైనదైనా; తనతో చేయగలిగినది పౌరుషం అని చెప్పబడింది.
13.228.22
केवलं फलनिष्पत्तिरेकेन तु न शक्यते ।
पौरुषेणैव दैवेनि युगपद्ग्रथितं प्रिये।
तयोः समाहितं कर्म शीतोष्णं युगपत्तथा ॥ १३.२२८.२२ ॥
ఒక్కదానితో మాత్రమే ఫల సిద్ధి సాధ్యం కాదు; పౌరుషం, దైవం రెండూ కలిసే అల్లుకుని ఉన్నాయి, ప్రియా. ఆ రెండింటితో కలిసిన కర్మ, చలి వేడి ఒకేసారి ఉన్నట్లే.
13.228.23
पौरुषं तु तयोः पूर्वमारब्धव्यं विजानता ।
आत्मना तु न शक्यं हि न तथा कीर्तिमाप्नुयात् ॥ १३.२२८.२३ ॥
తెలిసినవాడు ఆ రెండింటిలో ముందుగా పౌరుషాన్ని ప్రారంభించాలి; స్వయంగా చేయగలిగినది కాకపోతే అది సాధ్యం కాదు, అలా కీర్తి లభించదు.
13.228.24
खननान्मथनाल्लोके जलाग्निप्रापणं यथा ।
तथा पुरुषकारे तु दैवसम्पत्समाहिता ॥ १३.२२८.२४ ॥
లోకంలో తవ్వడం వల్ల, మథించడం వల్ల నీరు, అగ్ని లభించినట్లే, పురుషకారంలో దైవ సంపద కలిసి ఉంటుంది.
13.228.25
नरस्याकुर्वतः कर्म दैवसम्पन्न लभ्यते ।
तस्मात्सर्वसमारम्भो दैवमानुषनिर्मितः ॥ १३.२२८.२५ ॥
కర్మ చేయని మనిషికి దైవ సంపద లభించదు. కాబట్టి ప్రతి ప్రారంభం దైవం మరియు మానవ ప్రయత్నం రెండింటి వల్ల రూపొందుతుంది.
13.228.26
असुरा राक्षसाश्चैव मन्यन्ते लोकनाशनाः ।
पश्यन्ते न च ते पापाः केवलं मांसभक्षणाः ॥ १३.२२८.२६ ॥
లోకాలను నాశనం చేసే అసురులు, రాక్షసులు అలా భావిస్తారు. ఆ పాపులు కేవలం మాంసభక్షకులే, వారు ఏదీ చూడరు.
13.228.27
प्रच्छादितं हि तत्सर्वं गूढमाया हि देवताः ।
तदहं ते प्रवक्ष्यामि देवि गुह्यं पुरस्सरम् ॥ १३.२२८.२७ ॥
అది అంతా దాచబడి ఉంది, ఎందుకంటే దేవతలు గూఢ మాయను కలిగి ఉంటారు. కాబట్టి దేవి, ఆ ప్రధానమైన రహస్యాన్ని నేను నీకు చెబుతాను.
13.228.28
आदिकाले नराः सर्वे कृत्वा कर्म शुभाशुभम् ।
भुञ्जते पश्यमानास्ते वृत्तान्तं लोकयोर्द्वयोः ॥ १३.२२८.२८ ॥
ఆదికాలంలో మనుషులంతా శుభాశుభ కర్మలు చేసి, రెండు లోకాల వృత్తాంతాన్ని చూస్తూ వాటి ఫలాన్ని అనుభవించారు.
13.228.29
यथैवात्मकृतं विद्युर्देशान्तरगता नराः ।
विद्युस्तथैवान्तकाले सुकृतं पौर्वदैहिकम् ॥ १३.२२८.२९ ॥
ఇతర దేశాలకు వెళ్ళిన మనుషులు తాము చేసిన కర్మను ఎలా తెలుసుకుంటారో, అలాగే మరణ సమయంలో మనుషులు పూర్వ దేహంతో చేసిన సుకృతాన్ని తెలుసుకుంటారు.
13.228.30
एवं व्यवस्थिते लोके सर्वे धर्मरताऽभवन् ।
अचिरेणैव कालेन स्वर्गः सम्पूरितस्तदा ॥ १३.२२८.३० ॥
లోకం ఈ విధంగా వ్యవస్థితమైనప్పుడు అందరూ ధర్మంలో రమించారు; అప్పుడు స్వర్గం త్వరలోనే నిండిపోయింది.
13.228.31
देवानामपि सम्बाधं दृष्ट्वा ब्रह्माऽप्यचिन्तयत् ।
सञ्चरन्ते कथं स्वर्गं मानुषाः प्रविशन्ति हि ॥ १३.२२८.३१ ॥
దేవతలలో కూడా రద్దీని చూసి బ్రహ్మ కూడా ఆలోచించాడు: మానవులు స్వర్గంలో ఎలా సంచరించి ప్రవేశిస్తారు?
13.228.32
इत्येवमनुचिन्त्यैव मानुषान्सममोहयत् ।
तदाप्रभृति ते मर्त्या न विदुस्ते पुराकृतम् ॥ १३.२२८.३२ ॥
ఇలా ఆలోచించి అతను మానవులను పూర్తిగా మోహింపజేశాడు. అప్పటినుండి ఆ మర్త్యులు తమ పూర్వకృత కర్మను తెలుసుకోలేదు.
13.228.33
कामक्रोधौ तु तत्काले मानुषेष्ववपातयत् ।
ताभ्यामभिहता मर्त्याः स्वर्गलोकं न पेदिरे ॥ १३.२२८.३३ ॥
కాని అదే సమయంలో అతను మానవులలో కామక్రోధాలను పడవేశాడు. వాటిచే కొట్టబడిన మర్త్యులు స్వర్గలోకాన్ని చేరలేకపోయారు.
13.228.34
पुराकृतस्याविज्ञानात्कामक्रोधाभिपीडिताः ।
नैतदस्तीति मन्वाना विकारंश्चक्रिरे पुनः ॥ १३.२२८.३४ ॥
పూర్వకృత కర్మను తెలియక, కామక్రోధాలచే పీడితులై, 'ఇది లేదు' అని భావిస్తూ వారు మళ్లీ వికారాలను చేశారు.
13.228.35
अकार्यादिमहादोषानाहरन्त्यात्मकारणात् ।
विस्मृत्य धर्मकार्याणि परलोकभयं तदा ॥ १३.२२८.३५ ॥
తమ స్వార్థం కోసం వారు అకార్యం మొదలైన మహాదోషాలను తెచ్చుకున్నారు. ధర్మకార్యాలను మరచి, అప్పుడు పరలోక భయం కూడా లేకపోయింది.
13.228.36
एवं व्यवस्थिते लोके कश्मलं समपद्यत ।
लोकानां चैव देवानां क्षयायैव तथा प्रिये।
नरकाः पूरिताश्चासन्प्राणिभिः पापकारिभिः ॥ १३.२२८.३६ ॥
ఈ విధంగా లోకవ్యవస్థ ఏర్పడినప్పుడు కలవరం కలిగింది. ప్రియే, లోకాలకు, దేవతలకు నాశనం కోసమే, పాపకర్మలు చేసే ప్రాణులతో నరకాలు నిండిపోయాయి.
13.228.37
पुनरेव तु तान्दृष्ट्वा लोककर्ता पितामहः ।
अचिन्तयत्तमेवार्थं लोकानां हितकारणात्।
समत्वेन कथं लोके वर्तेतेति मुहुर्मुहुः ॥ १३.२२८.३७ ॥
మళ్లీ వారిని చూసి లోకకర్త పితామహుడు లోకాల హితం కోసం, లోకంలో సమత్వంతో ఎలా నడవాలి అని మళ్లీ మళ్లీ ఆలోచించాడు.
13.228.38
चिन्तयित्वा तदा ब्रह्मा ज्ञानेन तपसा प्रिये ।
अकरोज्ज्ञानदृश्यं तत्परलोकं न चक्षुषा ॥ १३.२२८.३८ ॥
ప్రియా, అప్పుడు బ్రహ్మ ఆలోచించి, జ్ఞానంతో, తపస్సుతో ఆ పరలోకాన్ని కళ్లతో కాదు, జ్ఞానంతో చూడదగినదిగా చేశాడు.
13.228.39
भगवन्मृतमात्रस्तु योयं जात इति स्मृतः ।
तथैव दृश्यते जातस्तत्रात्मा तु कथं भवेत् ॥ १३.२२८.३९ ॥
భగవాన్, చనిపోయినవాడే ఎవడో, పుట్టినవాడిగా తలచబడేవాడు కూడా అలాగే కనిపిస్తాడు; అక్కడ ఆత్మ ఎలా ఉంటుంది?
13.228.40
गर्भादावेव संविष्ट आत्मा तु भगवन्मम ।
एष मे संशयो देव तन्मे छेत्तुं त्वमर्हसि ॥ १३.२२८.४० ॥
భగవాన్, గర్భం ప్రారంభంలోనే ఆత్మ ప్రవేశిస్తుంది. దేవా, ఇదే నా సందేహం; దానిని తొలగించడం మీకు తగును.
13.228.41
तदहं ते प्रवक्ष्यामि शृणु तत्वं समाहिता। ॥ १३.२२८.४१ ॥
కాబట్టి నేను నీకు చెబుతాను; ఏకాగ్రచిత్తంతో సత్యాన్ని విను.
13.228.42
अन्यो गर्भगतो भूत्वा तत्रैव निधनं गतः ।
पुनरन्यच्छरीरं तत्प्रविश्य भुवि जायते।
तत्वविन्नैव सर्वस्तु दैवयोगस्तु सम्भवेत् ॥ १३.२२८.४२ ॥
ఒకడు గర్భంలో ప్రవేశించి అక్కడే మరణిస్తాడు; తరువాత మరొక శరీరంలో ప్రవేశించి భూమిపై జన్మిస్తాడు. సత్యం తెలిసినవారు అందరూ కాదు; కానీ దైవయోగం జరగవచ్చు.
13.228.43
सूतिकाया हितार्थं च मोहनार्थं च देहिनाम् ।
समकर्मविधानत्वादित्येवं विद्धि शोभने ॥ १३.२२८.४३ ॥
ఓ శోభనా, ప్రాణులకు హితం కోసమూ మోహం కోసమూ గర్భజన్మం ఏర్పడిందని తెలుసుకో; కర్మవిధానం అందరికీ సమానమే.
13.228.44
काङ्क्षमाणास्तु नरकं भुक्त्वा केचित्प्रयान्ति हि ।
मायासंयामिका नाम यज्जन्ममरणान्तरे।
इति ते कथितं देवि भूयः श्रोतुं किमिच्छसि ॥ १३.२२८.४४ ॥
నరకాన్ని కోరుకునేవారిలో కొందరు దాన్ని అనుభవించి వెళ్తారు; అది జన్మమరణాల మధ్య ఉండే మాయా-సంయామిక అనే స్థితి. ఓ దేవీ, ఇది నీకు చెప్పబడింది; ఇంకా ఏమి వినాలనుకుంటున్నావు?
13.228.45
भगवन्सर्वलोकेश लोकनाथ वृषध्वज ।
नास्त्यात्मा कर्मभोक्तेति मृतो जन्तुर्न जायते ॥ १३.२२८.४५ ॥
ఓ భగవన్, సర్వలోకేశా, లోకనాథా, వృషధ్వజా! కర్మఫలాన్ని అనుభవించే ఆత్మ లేదా? మరణించిన ప్రాణి మళ్లీ జన్మించదా?
13.228.46
स्वभावाज्जायते सर्वं यथा वृक्षफलं तथा ।
यथोर्मयः सम्भवन्ति तथैव जगदाकृतिः ॥ १३.२२८.४६ ॥
చెట్టు నుండి ఫలం సహజంగా వచ్చినట్లుగా అన్నీ స్వభావం నుండే పుడతాయి; అలలు లేచినట్లుగా ప్రపంచ రూపమూ అలాగే ఉద్భవిస్తుంది.
13.228.47
तपोदानानि यत्कर्म तत्र तद्दृश्यते वृथा ।
नास्ति पौनर्भवं जन्म इति केचिद्व्यवस्थिताः ॥ १३.२२८.४७ ॥
తపస్సు, దానం వంటి కర్మలు అక్కడ వృథాగా కనిపిస్తాయి; పునర్జన్మ లేదని కొందరు నిలిచి ఉన్నారు.
13.228.48
परोक्षवचनं श्रुत्वा न प्रत्यक्षस्य दर्शनात् ।
तत्सर्वं नास्तिनास्तीति संशयस्थास्तथा परे ॥ १३.२२८.४८ ॥
పరోక్ష వచనం విని, ప్రత్యక్షంగా చూడలేకపోవడం వల్ల, 'అది అంతా లేదు, లేదు' అంటూ కొందరు, ఇతరులు సంశయంలో నిలిచారు.
13.228.49
पक्षभेदान्तरे चास्मिंस्तत्वं मे वक्तुमर्हसि ।
उक्तं भगवता यत्तु तत्तु लोकस्य संस्थितिः ॥ १३.२२८.४९ ॥
ఈ పక్షభేదంలోనూ మీరు నాకు తత్త్వాన్ని చెప్పడానికి అర్హులు. భగవంతుడు చెప్పినదే లోక స్థితి.
13.228.50
प्रश्नमेतत्तु पृच्छत्या रुद्राण्या परिषत्तदा ।
कौतूहलयुता श्रोतुं समाहितमनाऽभवत् ॥ १३.२२८.५० ॥
ఈ ప్రశ్నను రుద్రాణి అడిగినప్పుడు ఆ సభ కుతూహలంతో నిండి వినడానికి ఏకాగ్రమనస్కులైంది.
13.228.51
नैतदस्ति महाभागे यद्वदन्तीह नास्तिकाः ।
एतदेवाभिशस्तानां श्रुतविद्वेषिणां मतम् ॥ १३.२२८.५१ ॥
ఓ మహాభాగా, ఇక్కడ నాస్తికులు చెప్పేది అలా కాదు. అది శాస్త్రద్వేషులు, నిందితుల అభిప్రాయమే.
13.228.52
सर्वमर्थं श्रुतं दृष्टं यत्प्रागुक्तं मया तव ।
तदाप्रभृति मर्त्यानां श्रुतमाश्रित्य पण्डिताः ॥ १३.२२८.५२ ॥
నేను ముందు నీకు చెప్పిన సమస్త అర్థం విన్నది, చూసినది. అప్పటి నుండి మానవులకు, శాస్త్రాన్ని ఆశ్రయించి పండితులు (నడుస్తారు).
13.228.53
कामान्संछिद्य परिगान्धृत्या वै परमासिना ।
अभियान्त्येव ते स्वर्गं पश्यन्तः कर्मणः पलम् ॥ १३.२२८.५३ ॥
ధైర్యమనే ఉత్తమ ఖడ్గంతో కోరికలను, వాటి చుట్టూ ఉన్న బంధాలను ఛేదించి, కర్మఫలాన్ని చూస్తూ వారు స్వర్గానికి వెళ్లుతారు.
13.228.54
एवं श्रद्धाफलं लोके परतः सुमहत्फलम् ।
बुद्धिः श्रद्धा च विनयः कारणानि हितैषिणाम् ॥ १३.२२८.५४ ॥
ఈ విధంగా శ్రద్ధ ఫలం ఇహలోకంలో, పరలోకంలో అతి గొప్ప ఫలం. బుద్ధి, శ్రద్ధ, వినయం హితాన్ని కోరేవారికి కారణాలు.
13.228.55
तस्मात्स्वर्गाभिगन्तारः कतिचित्त्वभवन्नराः ।
अन्ये करणहीनत्वान्नास्तिक्यं भावमाश्रिताः ॥ १३.२२८.५५ ॥
కాబట్టి స్వర్గానికి వెళ్ళినవారు కొందరే ఉన్నారు; ఇతరులు ఇంద్రియ లోపం వల్ల నాస్తిక భావాన్ని ఆశ్రయించారు.
13.228.56
श्रुतविद्वेषिणो मूर्खा नास्तिका दृढनिश्चयाः ।
निष्क्रियास्तु निरन्नादाः पतन्त्येवाधमां गतिम् ॥ १३.२२८.५६ ॥
శాస్త్రాన్ని ద్వేషించే మూర్ఖులు, నాస్తికులు, దృఢ నిశ్చయం కలవారు, నిష్క్రియులు, అర్పించని అన్నం తినేవారు నిశ్చయంగా అధమ గతిలో పడతారు.
13.228.57
नास्त्यस्तीति पुनर्जन्म कवयोऽप्यत्र मोहिताः ।
नाधिगच्छन्ति तन्नित्यं हेतुवादशतैरपि ॥ १३.२२८.५७ ॥
'పునర్జన్మ ఉందా లేదా' అనే విషయంలో విజ్ఞులు కూడా మోహితులవుతారు; వందల తర్క వాదాలతో కూడా వారు ఆ నిత్యమైనదాన్ని పొందలేరు.
13.228.58
एषा ब्रह्मकृता माया दुर्विज्ञेया सुरासुरैः ।
किंपुनर्मानवैर्लोके ज्ञातुकामैः कुबुद्धिभिः ॥ १३.२२८.५८ ॥
ఇది బ్రహ్మ సృష్టించిన మాయ; దేవతలకు, అసురులకు కూడా గ్రహించడం కష్టం. ఇక ప్రపంచంలో తెలుసుకోవాలనే కోరిక ఉన్న దుర్బుద్ధి మానవులు ఎలా తెలుసుకోగలరు?
13.228.59
केवलं श्रद्धया देवि श्रुतमात्मनिविष्टया ।
ततोस्तीऽत्येव मन्तव्यं तथा हितमवाप्नुयात् ॥ १३.२२८.५९ ॥
దేవీ, కేవలం శ్రద్ధతో, ఆత్మలో నిలిచి విన్నదానిని 'ఉంది' అని భావించాలి; అలా అతడు హితాన్ని పొందుతాడు.
13.228.60
दैवगुह्येषु चान्येषु हेतुर्देवि निरर्थकः ।
बधिरान्धवदेवात्र वर्तितव्यं हितैषिणा।
एतत्ते कथितं देवि ऋषिगुह्यं प्रजाहितम् ॥ १३.२२८.६० ॥
దేవీ, దైవ రహస్యాలలో, ఇతర విషయాలలో తర్కం వ్యర్థం; ఇక్కడ హితాన్ని కోరేవాడు చెవిటి వాడిలా, గుడ్డివాడిలా నడుచుకోవాలి. దేవీ, ప్రజలకు హితమైన ఋషుల ఈ రహస్యాన్ని నీకు చెప్పాను.