ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.229
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.229.1
भगवन्सर्वलोकेश त्रिपुरार्दन शङ्कर ।
कीदृशा यमदण्डास्ते कीदृशाः परिचारकाः ॥ १३.२२९.१ ॥
ಓ ಭಗವಂತನೇ, ಸರ್ವಲೋಕೇಶನೇ, ತ್ರಿಪುರಾಸುರ ಸಂಹಾರಿಯೇ, ಶಂಕರನೇ! ಯಮನ ದಂಡಗಳು ಹೇಗಿವೆ? ಅವನ ಸೇವಕರು ಹೇಗಿದ್ದಾರೆ?
13.229.2
कथं मृतास्ते गच्छन्ति प्राणिनो यमसादनम् ।
कीदृशं भवनं तस्य कथं दण्डयति प्रजाः।
एतत्सर्वं महादेव श्रोतुमिच्छाम्यहं प्रभो ॥ १३.२२९.२ ॥
ಸತ್ತ ಜೀವಿಗಳು ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಹೋಗುತ್ತವೆ? ಅವನ ಭವನ ಹೇಗಿದೆ, ಅವನು ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ದಂಡಿಸುತ್ತಾನೆ? ಓ ಮಹಾದೇವ, ಓ ಪ್ರಭು, ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
13.229.3
शृणु कल्याणि तत्सर्वं यत्ते देवि मनःप्रियम् ।
दक्षिणस्यां दिशि शुभे यमस्य सदनं महत् ॥ १३.२२९.३ ॥
ಓ ಕಲ್ಯಾಣಿ, ಕೇಳು, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ. ಓ ದೇವಿ, ಓ ಶುಭೆ, ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಯಮನ ಮಹಾ ಸದನವಿದೆ.
13.229.4
विचित्रं रमणीयं च नानाभावसमन्वितम् ।
पितृभिः प्रेतसङ्घैश्च यमदूतैश्च सन्ततम् ॥ १३.२२९.४ ॥
ಅದು ವಿಚಿತ್ರವೂ ರಮಣೀಯವೂ ಅನೇಕ ಭಾವಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಪಿತೃಗಳು, ಪ್ರೇತಸಮೂಹಗಳು ಮತ್ತು ಯಮದೂತರಿಂದ ಸದಾ ತುಂಬಿದೆ.
13.229.5
प्राणिसङ्घैश्च बहुभिः कर्मवश्यैश्च पूरितम् ।
तत्रास्ते दण्डयन्नित्यं यमो लोकहिते रतः ॥ १३.२२९.५ ॥
ಅದು ಅನೇಕ ಜೀವಿ ಸಮೂಹಗಳಿಂದ, ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ವಶರಾದ ಅನೇಕರಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಯಮನು ಸದಾ ದಂಡಿಸುತ್ತಾ, ಲೋಕಹಿತದಲ್ಲಿ ರತನಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ.
13.229.6
मायया सततं वेत्ति प्राणिनां यच्छुभाशुभम् ।
मायया संहरंस्तत्र प्राणिसङ्घान्यतस्ततः ॥ १३.२२९.६ ॥
ತನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಅವನು ಜೀವಿಗಳ ಶುಭಾಶುಭವನ್ನು ಸದಾ ತಿಳಿಯುತ್ತಾನೆ. ಮಾಯೆಯಿಂದಲೇ ಅಲ್ಲಿ ಜೀವಿ ಸಮೂಹಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿಂದಲ್ಲಿಗೆ ಸಂಹರಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.229.7
तस्य मायामयाः पाशा न वेद्यन्ते सुरासुरैः ।
को हि मानुषमात्रस्तु देवस्य चरितं महत् ॥ १३.२२९.७ ॥
ಅವನ ಮಾಯಾಮಯ ಪಾಶಗಳನ್ನು ದೇವತೆಗಳೂ ಅಸುರರೂ ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಾನವನು ದೇವನ ಮಹಾ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಅರಿಯಬಲ್ಲನು?
13.229.8
एवं संवसतस्तस्य यमस्य परिचारकाः ।
गृहीत्वा सन्नयन्त्येव प्राणिनः क्षीणकर्मणः।
यन केनापदेशेन त्वपदेशसमुद्भवाः ॥ १३.२२९.८ ॥
ಹೀಗೆ ಯಮನ ಸೇವಕರು ಕರ್ಮಗಳು ಕ್ಷೀಣಿಸಿದ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತಾರೆ. ಯಾವುದೋ ನೆಪದಿಂದ ಅವರು ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.229.9
कर्मणा प्राणिनो लोके उत्तमाधममध्यमाः ।
यथार्हं तान्समादाय नयन्ति यमसादनम् ॥ १३.२२९.९ ॥
ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕರ್ಮದಿಂದ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಉತ್ತಮ, ಅಧಮ, ಮಧ್ಯಮ ಎಂದಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅವರನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ದು ಯಮಸದನಕ್ಕೆ ಒಯ್ಯುತ್ತಾರೆ.
13.229.10
धार्मिकानुत्तमान्विद्धि स्वर्गिणस्ते यथाऽमराः ।
त्रिषु जन्म लभन्ते ये कर्मणा मध्यमाः स्मृताः।
तिर्यङनरकगन्तारो ह्यधमास्ते नराधमाः ॥ १३.२२९.१० ॥
ಧಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ಉತ್ತಮರೆಂದು ತಿಳಿ; ಅವರು ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳು. ಕರ್ಮದಿಂದ ಮಧ್ಯಮರೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟವರು ಮೂರು ವಿಧದ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ತಿರ್ಯಕ್ ಮತ್ತು ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವವರೇ ಅಧಮರು, ನರಾಧಮರು.
13.229.11
पन्थानस्त्रिविधा दृष्टाः सर्वेषां गतजीविनाम् ।
रमणीयं निराबाधं दुर्दर्शमिति नामतः ॥ १३.२२९.११ ॥
ದೇಹತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮೂರು ವಿಧದ ಮಾರ್ಗಗಳು ಕಾಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಅವು ರಮಣೀಯ, ನಿರಾಬಾಧ, ದುರ್ದರ್ಶ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನವು.
13.229.12
रमणीयं तु यन्मार्गं पताकाध्वजसङ्कुलम् ।
धूपितं सिक्तसंमृष्टं पुष्पमालाभिसङ्कुलम् ॥ १३.२२९.१२ ॥
ರಮಣೀಯವಾದ ಆ ಮಾರ್ಗವು ಪತಾಕೆ ಮತ್ತು ಧ್ವಜಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ; ಧೂಪದಿಂದ ಸುಗಂಧಿತ, ನೀರಿನಿಂದ ಸಿಂಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಹೂಮಾಲೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ.
13.229.13
मनोहरं सुखस्पर्शं गच्छतामेव तद्भवेत् ।
निराबाधं यथालोकं सुप्रशस्तं कृतं भवेत् ॥ १३.२२९.१३ ॥
ಮನೋಹರವೂ ಸ್ಪರ್ಶಕ್ಕೆ ಸುಖಕರವೂ ಆದ ಆ ಮಾರ್ಗವು ನಡೆಯುವವರಿಗೆ ಅಡೆತಡೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವವರೆಗೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ.
13.229.14
तृतीयं यत्तु दुर्दर्शं दुर्गन्धि तमसा वृतम् ।
परुषं शर्कराकीर्णं श्वदंष्ट्राबहुलं भृशम्।
किमिकीटसमाकीर्णं भजतामतिदुर्गमम् ॥ १३.२२९.१४ ॥
ಮೂರನೆಯದು ನೋಡಲು ಭಯಂಕರವಾದದ್ದು, ದುರ್ಗಂಧದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಕತ್ತಲೆಯಿಂದ ಆವೃತವಾದದ್ದು, ಒರಟಾದದ್ದು, ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು, ನಾಯಿಯ ಕೋರೆಹಲ್ಲಿನಂತಹ ಮುಳ್ಳುಗಳಿಂದ ಅತಿಯಾಗಿ ತುಂಬಿದ್ದು, ಹುಳು-ಕೀಟಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದದ್ದು; ಅದರಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವವರಿಗೆ ಅದು ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಗಮ.
13.229.15
मार्गैरेवं त्रिभिर्नित्यमुत्तमाधममध्यमान् ।
सन्नयन्ति यथा काले तन्मे शृणु शुचिस्मिते ॥ १३.२२९.१५ ॥
ಈ ಮೂರು ಮಾರ್ಗಗಳ ಮೂಲಕವೇ ಅವರು ಸದಾ ಉತ್ತಮರನ್ನು, ಅಧಮರನ್ನು ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಮರನ್ನು ಸೂಕ್ತ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾರೆ; ಓ ಶುಚಿಯಾದ ನಗೆಯುಳ್ಳವಳೇ, ಅದನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು.
13.229.16
उत्तमानन्तकाले तु यमदूताः सुसंवृताः ।
नयन्ति सुखमादाय रमणीयपथेन वै ॥ १३.२२९.१६ ॥
ಆದರೆ ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯಮದೂತರು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಜ್ಜಾಗಿ, ಉತ್ತಮರನ್ನು ಸುಖದಿಂದ ಕರೆದುಕೊಂಡು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ರಮಣೀಯ ಮಾರ್ಗದ ಮೂಲಕ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತಾರೆ.
13.229.17
भगवंस्तत्र चात्मानं त्यक्तदेहं निराश्रयम् ।
अदृश्यं कथमादाय सन्नयन्ति यमान्तिकम् ॥ १३.२२९.१७ ॥
ಭಗವನ್, ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದೆ, ಕಾಣದ ಆತ್ಮವನ್ನು ಯಮದೂತರು ಹೇಗೆ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಯಮನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತಾರೆ?
13.229.18
शृणु भामिनि तत्स्रवं त्रिविधं देहकारणम् ।
कर्मवश्यं भोगवश्यं दुःखवश्यमिति प्रिये ॥ १३.२२९.१८ ॥
ಭಾಮಿನಿ, ಕೇಳು; ಅದು ಮೂರು ವಿಧದ ದೇಹಕಾರಣ: ಕರ್ಮವಶ, ಭೋಗವಶ, ದುಃಖವಶ ಎಂಬುದು, ಪ್ರಿಯೆ.
13.229.19
मानुषं कर्मवश्यं स्याद्द्वितीयं भोगसाधनम् ।
तृतीयं यातनावश्यं शरीरं मायया कृतम्।
यमलोके न चान्यत्र दृश्यते यातनायुतम् ॥ १३.२२९.१९ ॥
ಮಾನವ ದೇಹವು ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ಒಳಪಟ್ಟಿದೆ; ಎರಡನೆಯದು ಭೋಗದ ಸಾಧನ; ಮೂರನೆಯದು ಯಾತನೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿದೆ; ಈ ದೇಹವನ್ನು ಮಾಯೆಯಿಂದ ರಚಿಸಲಾಗಿದೆ. ಯಮಲೋಕವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆಲ್ಲಿಯೂ ಯಾತನೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದದ್ದು ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
13.229.20
शरीरैर्यातनावश्यैर्जीवानामुच्य भामिनि ।
नयन्ति यामिकास्तत्र प्राणिनो मायया मृतान् ॥ १३.२२९.२० ॥
ಓ ಭಾಮಿನಿ! ಯಾತನೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟ ಆ ದೇಹಗಳೊಂದಿಗೆ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಯಮದೂತರು ಮಾಯೆಯಿಂದ ಸತ್ತ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾರೆ.
13.229.21
मध्यमान्योधवेषेण मध्यमेन पथा तथा ॥ १३.२२९.२१ ॥
ಮಧ್ಯಮರನ್ನು ಯೋಧರ ವೇಷದಲ್ಲಿ, ಮಧ್ಯಮ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹಾಗೆಯೇ (ಕರೆದೊಯ್ಯಲಾಗುತ್ತದೆ).
13.229.22
चण्डालवेषास्त्वधमान्गृहीत्वा भर्त्सतर्जनैः ।
आकर्षन्तस्तथा पाशैर्दुर्दर्शेन नयन्ति तान् ॥ १३.२२९.२२ ॥
ಆದರೆ ಚಂಡಾಲ ವೇಷಧಾರಿಗಳು ಅಧಮರನ್ನು ಹಿಡಿದು, ನಿಂದಿಸಿ ಬೆದರಿಸಿ, ಪಾಶಗಳಿಂದ ಎಳೆಯುತ್ತಾ, ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾರೆ.
13.229.23
त्रिविधानेवमादाय नयन्ति यमसादनम् ।
धर्मासनगतं दक्षं भ्राजमानं स्वतेजसा ॥ १३.२२९.२३ ॥
ಹೀಗೆ ಮೂರು ವಿಧದವರನ್ನೂ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಯಮನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಒಯ್ಯುತ್ತಾರೆ; ಅಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ದಕ್ಷನಾದ (ಯಮನು) ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.229.24
लोकपालं सहाध्यक्षं तथैव परिषद्गतम् ।
दर्शयन्ति महाभागे यामिकास्तं निवेद्य ते
पूजयन्दण्डयन्कांश्चित्तेषां शृण्वञ्शुभाशुभम् ।
व्याहृतो बहुसाहस्रैस्तत्रास्ते सततं यमः ॥ १३.२२९.२४ ॥
ಲೋಕಪಾಲನನ್ನು ಮತ್ತು ಅವನ ಅಧ್ಯಕ್ಷರನ್ನು, ಸಭೆಯಲ್ಲಿರುವ ಅವನನ್ನು, ಓ ಮಹಾಭಾಗೆ, ಯಮದೂತರು ತಿಳಿಸಿ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಕೆಲವರನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೆ, ಕೆಲವರನ್ನು ದಂಡಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರ ಶುಭಾಶುಭ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ, ಸಾವಿರಾರು ಜನರಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಯಮನು ಅಲ್ಲಿ ಸದಾ ಇರುತ್ತಾನೆ.
13.229.26
गतानां तु यमस्तेषामुत्तमानभिपूजया ।
अभिसङ्गृह्य विधिवत्पृष्ट्वा स्वागतकौशलम्।
प्रस्तुत्य तत्कृतं तेषां लोकं संदिशते यमः ॥ १३.२२९.२६ ॥
ಮೃತರಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮರನ್ನು ಯಮನು ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಕ್ಷೇಮ ವಿಚಾರಿಸಿ, ಅವರ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ, ಒಂದು ಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.229.27
यमेनैवमनुज्ञाता यान्ति पश्चात्त्रिविष्टपम् ॥ १३.२२९.२७ ॥
ಯಮನಿಂದ ಹೀಗೆ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ಅವರು ನಂತರ ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪಕ್ಕೆ (ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ) ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
13.229.28
मध्यमानां यमस्तेषां श्रुत्वा कर्म यथातथम् ।
जायन्तां मानुषेष्वेव इति संदिशते च तान् ॥ १३.२२९.२८ ॥
ಮಧ್ಯಮರ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಕೇಳಿ, ಯಮನು 'ಇವರು ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲೇ ಜನಿಸಲಿ' ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.229.29
अधमान्पाशसंयुक्तान्यमो नावेक्षते गतान् ।
यमस्य पुरुषा घोराश्चण्डालसमदर्शनाः।
यातनाः प्रापयन्त्येताँल्लोकपालस्य शासनात् ॥ १३.२२९.२९ ॥
ಅಧಮರು ಪಾಶದಿಂದ ಬಂಧಿತರು; ಯಮನು ಅವರನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ. ಚಂಡಾಲರಂತೆ ಕಾಣುವ ಯಮನ ಭಯಂಕರ ಸೇವಕರು ಲೋಕಪಾಲನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಯಾತನೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ.
13.229.30
भिन्दन्तश्च तुदन्तश्च प्रकर्षन्तो यतस्ततः ।
क्रोशन्तः पातयन्त्येतान्मिथो गर्तेष्ववाङ्मुखान् ॥ १३.२२९.३० ॥
ಚುಚ್ಚುತ್ತ, ಹೊಡೆಯುತ್ತ, ಇತ್ತ ಅತ್ತ ಎಳೆಯುತ್ತ, ಕೂಗುತ್ತ, ಇವರನ್ನು ಗುಂಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಮುಖ ಕೆಳಗಾಗಿ ಬೀಳಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.229.31
संयामिन्यः शिलास्तेषां पतन्ति शिरसि प्रिये ।
अयोमुखाः कङ्कवला भक्षयन्ति सुदारुणाः ॥ १३.२२९.३१ ॥
ಪ್ರಿಯೆ, ಸಂಯಾಮಿನಿಯ ಶಿಲೆಗಳು ಅವರ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತವೆ; ಕಬ್ಬಿಣದ ಮುಖದ, ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೂರ ಕಂಕಪಕ್ಷಿಗಳು ಅವರನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತವೆ.
13.229.32
असिपत्रवने घोरे चारयन्ति तथा परान् ।
तीक्ष्णदंष्ट्रास्तथा श्वानः कांश्चित्तत्र ह्यदन्ति वै ॥ १३.२२९.३२ ॥
ಅಸಿಪತ್ರವನ ಎಂಬ ಭಯಂಕರ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅವರು ಇತರರನ್ನು ಅಲೆಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಅಲ್ಲಿ ಹರಿತ ಕೋರೆಹಲ್ಲಿನ ನಾಯಿಗಳು ಕೆಲವರನ್ನು ತಿಂದುಬಿಡುತ್ತವೆ.
13.229.33
तत्र वैतरणी नाम नदी ग्राहसमाकुला ।
दुष्प्रवेशा च घोरा च मूत्रशोणितवाहिनी।
तस्यां सम्मज्जयन्त्येते तृषितान्पाययन्ति तान् ॥ १३.२२९.३३ ॥
ಅಲ್ಲಿ ವೈತರಣಿ ಎಂಬ ನದಿಯಿದೆ; ಅದು ಮೊಸಳೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು, ದಾಟಲು ಕಷ್ಟಕರ, ಭಯಂಕರ, ಮೂತ್ರ ಮತ್ತು ರಕ್ತ ಹರಿಸುವಂಥದು. ಅದರಲ್ಲಿ ಇವರು ಬಾಯಾರಿದವರನ್ನು ಮುಳುಗಿಸಿ ಅದನ್ನೇ ಕುಡಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.229.34
आरोपयन्ति वै कांश्चित्तत्र कण्टकशल्मलीम् ।
यन्त्रचक्रेषु तिलवत्पीड्यन्ते तत्र केचन ॥ १३.२२९.३४ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲವರನ್ನು ಮುಳ್ಳಿನ ಶಾಲ್ಮಲಿ ಮರದ ಮೇಲೆ ಏರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಯಂತ್ರ ಚಕ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಎಳ್ಳಿನಂತೆ ಹಿಂಡಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.
13.229.35
अङ्गरेषु च दह्यन्ते तथा दुष्कृतकारिणः ।
कुम्भीपाकेषु पच्यन्ते पच्यन्ते सिकतासु वै ॥ १३.२२९.३५ ॥
ದುಷ್ಕೃತ್ಯ ಮಾಡಿದವರು ಕೆಂಡಗಳಲ್ಲಿ ಸುಡಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ಕುಂಭೀಪಾಕಗಳಲ್ಲಿ ಬೇಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ಮರಳಿನಲ್ಲಿಯೂ ಬೇಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.
13.229.36
पाट्यन्ते तरुवच्छस्त्रैः पापिनः क्रकचादिभिः ।
भिद्यन्ते भागशः शूलैस्तुद्यन्ते सूक्ष्मसूचिभिः ॥ १३.२२९.३६ ॥
ಪಾಪಿಗಳು ಮರದಂತೆ ಗರಗಸ ಮೊದಲಾದ ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಸೀಳಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ಶೂಲಗಳಿಂದ ತುಂಡುತುಂಡಾಗಿ ಇರಿಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸೂಜಿಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.
13.229.37
एवं त्वया कृतं दोषं तदर्थं दण्डनं त्विति ।
वाचैव घोषयन्ति स्म दण्डमानाः समन्ततः ॥ १३.२२९.३७ ॥
"ನೀನು ಈ ದೋಷವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೀಯ; ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಇದು ದಂಡ" ಎಂದು, ದಂಡಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವವರು ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಮಾತಿನಲ್ಲೇ ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.229.38
एवं ते यातनां प्राप्य शरीरैर्यातनाशयैः ।
प्रसहन्तश्च तद्दुःखं स्मरन्तः स्वापराधजम् ॥ १३.२२९.३८ ॥
ಹೀಗೆ ಅವರು ಯಾತನೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಯಾತನೆಗೆ ತಕ್ಕ ದೇಹಗಳಿಂದ ಆ ದುಃಖವನ್ನು ಸಹಿಸುತ್ತಾ, ತಮ್ಮ ಅಪರಾಧದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ.
13.229.39
क्रोशन्तश्च रुद्रन्तश्च न मुच्यन्ते कथञ्चन ।
स्मरन्तस्तत्र तप्यन्ते पापमात्मकृतं भृशम् ॥ १३.२२९.३९ ॥
ಕೂಗುತ್ತಾ ಅಳುತ್ತಾ ಇದ್ದರೂ ಅವರು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ; ಅಲ್ಲಿ ತಾವು ಮಾಡಿದ ಪಾಪವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ಅತ್ಯಂತ ಸಂಕಟಪಡುತ್ತಾರೆ.
13.229.40
एवं बहुविधा दण्डा भुज्यन्ते पापकारिभिः ।
यातनाभिश्च पच्यन्ते नरकेषु पुनः पुनः ॥ १३.२२९.४० ॥
ಹೀಗೆ ಪಾಪಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿದವರು ಹಲವು ವಿಧದ ದಂಡಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ; ನರಕಗಳಲ್ಲಿ ಯಾತನೆಗಳಿಂದ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬೇಯುತ್ತಾರೆ.
13.229.41
अपरे यातनां भुक्त्वा मुच्यन्ते तत्र किल्बिषात् ।
पापदोषक्षयकरा यातनाः संस्मृता नृणाम्।
बहुतप्तं यथा लोहममलं तत्तथा भवेत् ॥ १३.२२९.४१ ॥
ಇತರರು ಯಾತನೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ಪಾಪದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ. ಮನುಷ್ಯರ ಪಾಪದೋಷವನ್ನು ಕ್ಷಯಗೊಳಿಸುವ ಯಾತನೆಗಳೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಅತ್ಯಂತ ಕಾಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕಬ್ಬಿಣ ನಿರ್ಮಲವಾಗುವಂತೆ ಅದು ಆಗುತ್ತದೆ.