മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.229

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

13.229.1

भगवन्सर्वलोकेश त्रिपुरार्दन शङ्कर ।
कीदृशा यमदण्डास्ते कीदृशाः परिचारकाः ॥ १३.२२९.१ ॥

ഹേ ഭഗവാനേ, സർവലോകേശാ, ത്രിപുരാസുരസംഹാരീ, ശങ്കരാ! യമന്റെ ദണ്ഡങ്ങൾ എങ്ങനെയുള്ളവ? അവന്റെ പരിചാരകർ എങ്ങനെയുള്ളവർ?

13.229.2

कथं मृतास्ते गच्छन्ति प्राणिनो यमसादनम् ।
कीदृशं भवनं तस्य कथं दण्डयति प्रजाः।
एतत्सर्वं महादेव श्रोतुमिच्छाम्यहं प्रभो ॥ १३.२२९.२ ॥

മരിച്ച ജീവികൾ യമലോകത്തേക്ക് എങ്ങനെ പോകുന്നു? അവന്റെ ഭവനം എങ്ങനെയുള്ളത്, അവൻ പ്രജകളെ എങ്ങനെ ശിക്ഷിക്കുന്നു? ഹേ മഹാദേവാ, ഹേ പ്രഭോ, ഇതെല്ലാം ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

13.229.3

शृणु कल्याणि तत्सर्वं यत्ते देवि मनःप्रियम् ।
दक्षिणस्यां दिशि शुभे यमस्य सदनं महत् ॥ १३.२२९.३ ॥

ഹേ കല്യാണീ, കേൾക്കൂ, നിന്റെ മനസ്സിന് പ്രിയമായതെല്ലാം. ഹേ ദേവീ, ഹേ ശുഭേ, ദക്ഷിണദിക്കിൽ യമന്റെ വലിയ ഭവനമുണ്ട്.

13.229.4

विचित्रं रमणीयं च नानाभावसमन्वितम् ।
पितृभिः प्रेतसङ्घैश्च यमदूतैश्च सन्ततम् ॥ १३.२२९.४ ॥

അത് അത്ഭുതകരവും മനോഹരവും നാനാഭാവങ്ങളോടു കൂടിയതുമാണ്; പിതൃക്കളാലും പ്രേതസംഘങ്ങളാലും യമദൂതന്മാരാലും എപ്പോഴും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

13.229.5

प्राणिसङ्घैश्च बहुभिः कर्मवश्यैश्च पूरितम् ।
तत्रास्ते दण्डयन्नित्यं यमो लोकहिते रतः ॥ १३.२२९.५ ॥

അത് പല ജീവിസംഘങ്ങളാലും കർമവശരായ പലരാലും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അവിടെ യമൻ എപ്പോഴും ശിക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് ലോകഹിതത്തിൽ രമിച്ചു വസിക്കുന്നു.

13.229.6

मायया सततं वेत्ति प्राणिनां यच्छुभाशुभम् ।
मायया संहरंस्तत्र प्राणिसङ्घान्यतस्ततः ॥ १३.२२९.६ ॥

തന്റെ മായയാൽ അവൻ ജീവികളുടെ ശുഭാശുഭങ്ങൾ എപ്പോഴും അറിയുന്നു. മായയാൽ തന്നെ അവിടെ ജീവിസംഘങ്ങളെ ഇവിടെയും അവിടെയും നിന്ന് സംഹരിക്കുന്നു.

13.229.7

तस्य मायामयाः पाशा न वेद्यन्ते सुरासुरैः ।
को हि मानुषमात्रस्तु देवस्य चरितं महत् ॥ १३.२२९.७ ॥

അവന്റെ മായാമയമായ പാശങ്ങൾ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും അറിയുന്നില്ല. സാധാരണ മനുഷ്യൻ ദേവന്റെ മഹത്തായ ചരിതം എങ്ങനെ അറിയും?

13.229.8

एवं संवसतस्तस्य यमस्य परिचारकाः ।
गृहीत्वा सन्नयन्त्येव प्राणिनः क्षीणकर्मणः।
यन केनापदेशेन त्वपदेशसमुद्भवाः ॥ १३.२२९.८ ॥

ഇങ്ങനെ യമന്റെ ഭൃത്യന്മാർ കർമ്മം ക്ഷയിച്ച ജീവികളെ പിടിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നു. ഏതോ ഒരു കാരണത്താൽ അവർ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു.

13.229.9

कर्मणा प्राणिनो लोके उत्तमाधममध्यमाः ।
यथार्हं तान्समादाय नयन्ति यमसादनम् ॥ १३.२२९.९ ॥

ലോകത്തിൽ കർമ്മത്താൽ ജീവികൾ ഉത്തമരും അധമരും മധ്യമരും ആയിരിക്കുന്നു. അവർക്കുയോജ്യമായി അവരെ പിടിച്ചു യമലോകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു.

13.229.10

धार्मिकानुत्तमान्विद्धि स्वर्गिणस्ते यथाऽमराः ।
त्रिषु जन्म लभन्ते ये कर्मणा मध्यमाः स्मृताः।
तिर्यङनरकगन्तारो ह्यधमास्ते नराधमाः ॥ १३.२२९.१० ॥

ധാർമ്മികരെ ഉത്തമരായി അറിയുക; അവർ ദേവന്മാരെപ്പോലെ സ്വർഗ്ഗവാസികളാണ്. കർമ്മത്താൽ മധ്യമരെന്ന് പറയപ്പെടുന്നവർ മൂന്നു തരം ജന്മം നേടുന്നു. തിര്യക്കിലേക്കും നരകത്തിലേക്കും പോകുന്നവരാണ് അധമർ, മനുഷ്യരിൽ അധമർ.

13.229.11

पन्थानस्त्रिविधा दृष्टाः सर्वेषां गतजीविनाम् ।
रमणीयं निराबाधं दुर्दर्शमिति नामतः ॥ १३.२२९.११ ॥

ജീവൻ വെടിഞ്ഞ എല്ലാവർക്കും മൂന്നുതരം വഴികൾ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. അവ രമണീയം, നിരാബാധം, ദുർദർശം എന്ന പേരുകളിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.

13.229.12

रमणीयं तु यन्मार्गं पताकाध्वजसङ्कुलम् ।
धूपितं सिक्तसंमृष्टं पुष्पमालाभिसङ्कुलम् ॥ १३.२२९.१२ ॥

രമണീയമായ ആ വഴി പതാകകളും ധ്വജങ്ങളും നിറഞ്ഞതാണ്; ധൂപത്താൽ സുഗന്ധമുള്ളതും, ജലം തളിച്ച് വൃത്തിയാക്കപ്പെട്ടതും, പുഷ്പമാലകളാൽ നിറഞ്ഞതുമാണ്.

13.229.13

मनोहरं सुखस्पर्शं गच्छतामेव तद्भवेत् ।
निराबाधं यथालोकं सुप्रशस्तं कृतं भवेत् ॥ १३.२२९.१३ ॥

മനോഹരവും സ്പർശത്തിൽ സുഖകരവുമായ ആ വഴി നടക്കുന്നവർക്ക് തടസ്സമില്ലാത്തതും, കണ്ണെത്തുന്നിടത്തോളം നന്നായി ഒരുക്കപ്പെട്ടതുമായിരിക്കും.

13.229.14

तृतीयं यत्तु दुर्दर्शं दुर्गन्धि तमसा वृतम् ।
परुषं शर्कराकीर्णं श्वदंष्ट्राबहुलं भृशम्।
किमिकीटसमाकीर्णं भजतामतिदुर्गमम् ॥ १३.२२९.१४ ॥

മൂന്നാമത്തേത് കാണാൻ ഭയങ്കരവും, ദുർഗന്ധമുള്ളതും, ഇരുട്ടിൽ മൂടപ്പെട്ടതും, പരുഷവും, കല്ലുകൾ നിറഞ്ഞതും, നായ്ക്കളുടെ കോമ്പല്ലുപോലുള്ള മുള്ളുകൾ ധാരാളമുള്ളതും, പുഴുക്കളും കീടങ്ങളും നിറഞ്ഞതുമാണ്; അതിൽ നടക്കുന്നവർക്ക് അത് അതീവ ദുർഗമം.

13.229.15

मार्गैरेवं त्रिभिर्नित्यमुत्तमाधममध्यमान् ।
सन्नयन्ति यथा काले तन्मे शृणु शुचिस्मिते ॥ १३.२२९.१५ ॥

ഈ മൂന്നു വഴികളിലൂടെയാണ് അവർ എല്ലായ്പ്പോഴും ഉത്തമരെയും അധമരെയും മധ്യമരെയും യഥാസമയം കൊണ്ടുപോകുന്നത്; ശുദ്ധമായ പുഞ്ചിരിയുള്ളവളേ, അത് എന്നിൽനിന്ന് കേൾക്കുക.

13.229.16

उत्तमानन्तकाले तु यमदूताः सुसंवृताः ।
नयन्ति सुखमादाय रमणीयपथेन वै ॥ १३.२२९.१६ ॥

എന്നാൽ അന്ത്യകാലത്ത് യമദൂതന്മാർ, നന്നായി സജ്ജരായി, ഉത്തമരെ സുഖത്തോടെ കൈകളിലെടുത്ത് സത്യമായും രമണീയമായ വഴിയിലൂടെ കൊണ്ടുപോകുന്നു.

13.229.17

भगवंस्तत्र चात्मानं त्यक्तदेहं निराश्रयम् ।
अदृश्यं कथमादाय सन्नयन्ति यमान्तिकम् ॥ १३.२२९.१७ ॥

ഭഗവാനേ, അവിടെ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച, ആശ്രയമില്ലാത്ത, കാണാനാകാത്ത ആത്മാവിനെ യമദൂതന്മാർ എങ്ങനെ എടുത്ത് യമന്റെ സമീപത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു?

13.229.18

शृणु भामिनि तत्स्रवं त्रिविधं देहकारणम् ।
कर्मवश्यं भोगवश्यं दुःखवश्यमिति प्रिये ॥ १३.२२९.१८ ॥

ഭാമിനീ, കേൾക്കുക; അത് മൂന്നുവിധമായ ശരീരകാരണമാണ്: കർമ്മവശം, ഭോഗവശം, ദുഃഖവശം എന്നിങ്ങനെ, പ്രിയേ.

13.229.19

मानुषं कर्मवश्यं स्याद्द्वितीयं भोगसाधनम् ।
तृतीयं यातनावश्यं शरीरं मायया कृतम्।
यमलोके न चान्यत्र दृश्यते यातनायुतम् ॥ १३.२२९.१९ ॥

മനുഷ്യശരീരം കർമ്മത്തിന് വശപ്പെട്ടതാണ്; രണ്ടാമത്തേത് ഭോഗത്തിന്റെ സാധനം; മൂന്നാമത്തേത് യാതനയ്ക്ക് വശപ്പെട്ടത്; ഈ ശരീരം മായയാൽ നിർമ്മിതമാണ്. യമലോകത്തല്ലാതെ മറ്റെവിടെയും യാതനയോടു കൂടിയത് കാണപ്പെടുന്നില്ല.

13.229.20

शरीरैर्यातनावश्यैर्जीवानामुच्य भामिनि ।
नयन्ति यामिकास्तत्र प्राणिनो मायया मृतान् ॥ १३.२२९.२० ॥

ഹേ ഭാമിനി! യാതനയ്ക്ക് വശപ്പെട്ട ആ ശരീരങ്ങളോടുകൂടി ജീവികളെ അവിടേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു. അവിടെ യമകിങ്കരന്മാർ മായയാൽ മരിച്ച ജീവികളെ കൊണ്ടുപോകുന്നു.

13.229.21

मध्यमान्योधवेषेण मध्यमेन पथा तथा ॥ १३.२२९.२१ ॥

മധ്യമരെ യോദ്ധാക്കളുടെ വേഷത്തിൽ, മധ്യമമായ വഴിയിലൂടെ അപ്രകാരം (കൊണ്ടുപോകുന്നു).

13.229.22

चण्डालवेषास्त्वधमान्गृहीत्वा भर्त्सतर्जनैः ।
आकर्षन्तस्तथा पाशैर्दुर्दर्शेन नयन्ति तान् ॥ १३.२२९.२२ ॥

എന്നാൽ ചണ്ഡാലവേഷധാരികൾ അധമരെ പിടിച്ച്, ശകാരിച്ചും ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയും, പാശങ്ങളാൽ വലിച്ചും ഭയങ്കരമായി അവരെ കൊണ്ടുപോകുന്നു.

13.229.23

त्रिविधानेवमादाय नयन्ति यमसादनम् ।
धर्मासनगतं दक्षं भ्राजमानं स्वतेजसा ॥ १३.२२९.२३ ॥

ഇങ്ങനെ മൂന്നുവിധക്കാരെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ട് യമന്റെ വാസസ്ഥാനത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു; അവിടെ ധർമ്മാസനത്തിലിരിക്കുന്ന ദക്ഷനായ (യമൻ) തന്റെ തേജസ്സിനാൽ പ്രകാശിക്കുന്നു.

13.229.24

लोकपालं सहाध्यक्षं तथैव परिषद्गतम् ।
दर्शयन्ति महाभागे यामिकास्तं निवेद्य ते
पूजयन्दण्डयन्कांश्चित्तेषां शृण्वञ्शुभाशुभम् ।
व्याहृतो बहुसाहस्रैस्तत्रास्ते सततं यमः ॥ १३.२२९.२४ ॥

ലോകപാലനെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അധ്യക്ഷന്മാരെയും സഭയിലിരിക്കുന്ന അദ്ദേഹത്തെയും, ഹേ മഹാഭാഗേ, യമകിങ്കരന്മാർ അറിയിച്ചു കാണിക്കുന്നു. അവർ ചിലരെ ആദരിക്കുന്നു, ചിലരെ ശിക്ഷിക്കുന്നു; അവരുടെ ശുഭാശുഭ കർമ്മങ്ങൾ കേട്ടുകൊണ്ട്, ആയിരക്കണക്കിനു പേരാൽ വിളിക്കപ്പെടുന്ന യമൻ അവിടെ എപ്പോഴും വസിക്കുന്നു.