ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.229
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.229.1
भगवन्सर्वलोकेश त्रिपुरार्दन शङ्कर ।
कीदृशा यमदण्डास्ते कीदृशाः परिचारकाः ॥ १३.२२९.१ ॥
ହେ ଭଗବାନ, ସର୍ବଲୋକେଶ, ତ୍ରିପୁରାସୁରସଂହାରୀ ଶଙ୍କର! ଯମଙ୍କ ଦଣ୍ଡ କିପରି ଓ ତାଙ୍କ ପରିଚାରକ କିପରି?
13.229.2
कथं मृतास्ते गच्छन्ति प्राणिनो यमसादनम् ।
कीदृशं भवनं तस्य कथं दण्डयति प्रजाः।
एतत्सर्वं महादेव श्रोतुमिच्छाम्यहं प्रभो ॥ १३.२२९.२ ॥
ମୃତ ପ୍ରାଣୀମାନେ କିପରି ଯମଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି? ତାଙ୍କ ଭବନ କିପରି ଓ ସେ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ କିପରି ଦଣ୍ଡ ଦିଅନ୍ତି? ହେ ମହାଦେବ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏ ସବୁ ମୁଁ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
13.229.3
शृणु कल्याणि तत्सर्वं यत्ते देवि मनःप्रियम् ।
दक्षिणस्यां दिशि शुभे यमस्य सदनं महत् ॥ १३.२२९.३ ॥
ହେ କଲ୍ୟାଣୀ, ଶୁଣ, ତୁମ ମନକୁ ପ୍ରିୟ ଯାହା ସବୁ। ହେ ଦେବୀ, ହେ ଶୁଭେ, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଯମଙ୍କ ମହାନ ସଦନ ଅଛି।
13.229.4
विचित्रं रमणीयं च नानाभावसमन्वितम् ।
पितृभिः प्रेतसङ्घैश्च यमदूतैश्च सन्ततम् ॥ १३.२२९.४ ॥
ତାହା ବିଚିତ୍ର ଓ ରମଣୀୟ, ନାନା ଭାବରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ; ପିତୃଗଣ, ପ୍ରେତସମୂହ ଓ ଯମଦୂତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସର୍ବଦା ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ।
13.229.5
प्राणिसङ्घैश्च बहुभिः कर्मवश्यैश्च पूरितम् ।
तत्रास्ते दण्डयन्नित्यं यमो लोकहिते रतः ॥ १३.२२९.५ ॥
ତାହା ବହୁ ପ୍ରାଣୀସମୂହ ଓ କର୍ମବଶ ବହୁଜନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ। ସେଠାରେ ଯମ ସର୍ବଦା ଦଣ୍ଡ ଦେଉ ଦେଉ ଲୋକହିତରେ ରତ ହୋଇ ବାସ କରନ୍ତି।
13.229.6
मायया सततं वेत्ति प्राणिनां यच्छुभाशुभम् ।
मायया संहरंस्तत्र प्राणिसङ्घान्यतस्ततः ॥ १३.२२९.६ ॥
ନିଜ ମାୟାରେ ସେ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ଶୁଭାଶୁଭ ସର୍ବଦା ଜାଣନ୍ତି। ମାୟାରେ ହିଁ ସେଠାରେ ପ୍ରାଣୀସମୂହକୁ ଏଠାରୁ ସେଠାକୁ ସଂହାର କରନ୍ତି।
13.229.7
तस्य मायामयाः पाशा न वेद्यन्ते सुरासुरैः ।
को हि मानुषमात्रस्तु देवस्य चरितं महत् ॥ १३.२२९.७ ॥
ତାଙ୍କର ମାୟାମୟ ପାଶ ଦେବତା ଓ ଅସୁରମାନେ ମଧ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ। ସାଧାରଣ ମନୁଷ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କ ମହାନ ଚରିତ୍ର କିପରି ଜାଣିବ?
13.229.8
एवं संवसतस्तस्य यमस्य परिचारकाः ।
गृहीत्वा सन्नयन्त्येव प्राणिनः क्षीणकर्मणः।
यन केनापदेशेन त्वपदेशसमुद्भवाः ॥ १३.२२९.८ ॥
ଏହିପରି ଯମଙ୍କ ଅନୁଚରମାନେ କର୍ମ କ୍ଷୟ ହୋଇଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ଧରି ନେଇଯାନ୍ତି। କୌଣସି ଛଳନାରେ ସେମାନେ ଉଦ୍ଭବ ହୁଅନ୍ତି।
13.229.9
कर्मणा प्राणिनो लोके उत्तमाधममध्यमाः ।
यथार्हं तान्समादाय नयन्ति यमसादनम् ॥ १३.२२९.९ ॥
ଜଗତରେ କର୍ମ ଅନୁସାରେ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଉତ୍ତମ, ଅଧମ ଓ ମଧ୍ୟମ ହୁଅନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ଯୋଗ୍ୟତା ଅନୁସାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଧରି ସେମାନେ ଯମସଦନକୁ ନିଅନ୍ତି।
13.229.10
धार्मिकानुत्तमान्विद्धि स्वर्गिणस्ते यथाऽमराः ।
त्रिषु जन्म लभन्ते ये कर्मणा मध्यमाः स्मृताः।
तिर्यङनरकगन्तारो ह्यधमास्ते नराधमाः ॥ १३.२२९.१० ॥
ଧାର୍ମିକମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ବୋଲି ଜାଣ; ସେମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ପରି ସ୍ୱର୍ଗବାସୀ। କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟମ କୁହାଯାଇଥିବା ଲୋକେ ତିନି ପ୍ରକାର ଜନ୍ମ ପାଆନ୍ତି। ତିର୍ଯ୍ୟକ ଓ ନରକକୁ ଯାଉଥିବା ଲୋକେ ହିଁ ଅଧମ, ନରାଧମ।
13.229.11
पन्थानस्त्रिविधा दृष्टाः सर्वेषां गतजीविनाम् ।
रमणीयं निराबाधं दुर्दर्शमिति नामतः ॥ १३.२२९.११ ॥
ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରିଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ତିନି ପ୍ରକାର ପଥ ଦେଖାଯାଇଛି। ସେଗୁଡ଼ିକର ନାମ ରମଣୀୟ, ନିରାବାଧ ଓ ଦୁର୍ଦର୍ଶ।
13.229.12
रमणीयं तु यन्मार्गं पताकाध्वजसङ्कुलम् ।
धूपितं सिक्तसंमृष्टं पुष्पमालाभिसङ्कुलम् ॥ १३.२२९.१२ ॥
ଯେଉଁ ରମଣୀୟ ପଥ, ତାହା ପତାକା ଓ ଧ୍ୱଜରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ; ଧୂପରେ ସୁଗନ୍ଧିତ, ଜଳରେ ସିଞ୍ଚିତ ଓ ପରିଷ୍କୃତ, ପୁଷ୍ପମାଳାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ।
13.229.13
मनोहरं सुखस्पर्शं गच्छतामेव तद्भवेत् ।
निराबाधं यथालोकं सुप्रशस्तं कृतं भवेत् ॥ १३.२२९.१३ ॥
ଯାହା ମନୋହର ଓ ସ୍ପର୍ଶରେ ସୁଖକର, ଚାଲିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସେହି ପଥ ବାଧାହୀନ ଏବଂ ଦୃଷ୍ଟି ଯେଉଁଠାରୁ ଦେଖିହୁଏ ସେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିବ।
13.229.14
तृतीयं यत्तु दुर्दर्शं दुर्गन्धि तमसा वृतम् ।
परुषं शर्कराकीर्णं श्वदंष्ट्राबहुलं भृशम्।
किमिकीटसमाकीर्णं भजतामतिदुर्गमम् ॥ १३.२२९.१४ ॥
ତୃତୀୟଟି ଦେଖିବାକୁ ଭୟଙ୍କର, ଦୁର୍ଗନ୍ଧଯୁକ୍ତ, ଅନ୍ଧକାରରେ ଆବୃତ, କଠୋର, ପଥରରେ ଭରା, କୁକୁରର ଦାନ୍ତ ପରି କଣ୍ଟାରେ ଅତ୍ୟଧିକ ପୂର୍ଣ୍ଣ, କୀଟପତଙ୍ଗରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ; ସେଥିରେ ଚାଲୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ତାହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଗମ।
13.229.15
मार्गैरेवं त्रिभिर्नित्यमुत्तमाधममध्यमान् ।
सन्नयन्ति यथा काले तन्मे शृणु शुचिस्मिते ॥ १३.२२९.१५ ॥
ଏହି ତିନୋଟି ପଥ ଦେଇ ସେମାନେ ସର୍ବଦା ଉତ୍ତମ, ଅଧମ ଓ ମଧ୍ୟମ ଲୋକଙ୍କୁ ଯଥା ସମୟରେ ନେଇଯାଆନ୍ତି; ହେ ଶୁଚିସ୍ମିତା, ତାହା ମୋ ଠାରୁ ଶୁଣ।
13.229.16
उत्तमानन्तकाले तु यमदूताः सुसंवृताः ।
नयन्ति सुखमादाय रमणीयपथेन वै ॥ १३.२२९.१६ ॥
କିନ୍ତୁ ଅନ୍ତକାଳରେ ଯମଦୂତମାନେ ଭଲ ଭାବେ ସଜ୍ଜିତ ହୋଇ, ଉତ୍ତମ ଲୋକଙ୍କୁ ସୁଖରେ ଧରି ସତ୍ୟରେ ରମଣୀୟ ପଥ ଦେଇ ନେଇଯାଆନ୍ତି।
13.229.17
भगवंस्तत्र चात्मानं त्यक्तदेहं निराश्रयम् ।
अदृश्यं कथमादाय सन्नयन्ति यमान्तिकम् ॥ १३.२२९.१७ ॥
ହେ ଭଗବାନ, ସେଠାରେ ଦେହ ଛାଡ଼ିଥିବା, ଆଶ୍ରୟହୀନ, ଅଦୃଶ୍ୟ ଆତ୍ମାକୁ ଯମଦୂତମାନେ କିପରି ଧରି ଯମଙ୍କ ନିକଟକୁ ନେଇଯାଆନ୍ତି?
13.229.18
शृणु भामिनि तत्स्रवं त्रिविधं देहकारणम् ।
कर्मवश्यं भोगवश्यं दुःखवश्यमिति प्रिये ॥ १३.२२९.१८ ॥
ହେ ଭାମିନୀ, ଶୁଣ; ସେହି ଦେହର କାରଣ ତ୍ରିବିଧ: କର୍ମବଶ, ଭୋଗବଶ, ଦୁଃଖବଶ, ହେ ପ୍ରିୟେ।
13.229.19
मानुषं कर्मवश्यं स्याद्द्वितीयं भोगसाधनम् ।
तृतीयं यातनावश्यं शरीरं मायया कृतम्।
यमलोके न चान्यत्र दृश्यते यातनायुतम् ॥ १३.२२९.१९ ॥
ମନୁଷ୍ୟ ଶରୀର କର୍ମର ବଶୀଭୂତ; ଦ୍ୱିତୀୟଟି ଭୋଗର ସାଧନ; ତୃତୀୟଟି ଯାତନାର ବଶୀଭୂତ; ଏହି ଶରୀର ମାୟାରେ ନିର୍ମିତ। ଯମଲୋକ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟତ୍ର ଯାତନାଯୁକ୍ତ (ଶରୀର) ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ।
13.229.20
शरीरैर्यातनावश्यैर्जीवानामुच्य भामिनि ।
नयन्ति यामिकास्तत्र प्राणिनो मायया मृतान् ॥ १३.२२९.२० ॥
ହେ ଭାମିନୀ! ଯାତନାର ବଶୀଭୂତ ସେହି ଶରୀର ସହିତ ଜୀବମାନେ ସେଠାକୁ ନିଆଯାଆନ୍ତି। ସେଠାରେ ଯମଦୂତମାନେ ମାୟାରେ ମୃତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ନେଇଯାଆନ୍ତି।
13.229.21
मध्यमान्योधवेषेण मध्यमेन पथा तथा ॥ १३.२२९.२१ ॥
ମଧ୍ୟମମାନଙ୍କୁ ଯୋଦ୍ଧାର ବେଶରେ, ମଧ୍ୟମ ପଥରେ ସେହିପରି (ନିଆଯାଏ)।
13.229.22
चण्डालवेषास्त्वधमान्गृहीत्वा भर्त्सतर्जनैः ।
आकर्षन्तस्तथा पाशैर्दुर्दर्शेन नयन्ति तान् ॥ १३.२२९.२२ ॥
କିନ୍ତୁ ଚଣ୍ଡାଳ ବେଶଧାରୀ (ଯମଦୂତମାନେ) ଅଧମମାନଙ୍କୁ ଧରି, ଭର୍ତ୍ସନା ଓ ତର୍ଜନ କରି, ପାଶରେ ଟାଣି ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ସେମାନଙ୍କୁ ନେଇଯାଆନ୍ତି।
13.229.23
त्रिविधानेवमादाय नयन्ति यमसादनम् ।
धर्मासनगतं दक्षं भ्राजमानं स्वतेजसा ॥ १३.२२९.२३ ॥
ଏହିପରି ତିନି ପ୍ରକାରର (ଜୀବମାନଙ୍କୁ) ନେଇ (ଯମଦୂତମାନେ) ଯମଙ୍କ ନିବାସକୁ ନିଅନ୍ତି; ସେଠାରେ ଧର୍ମାସନରେ ବସିଥିବା ଦକ୍ଷ (ଯମ) ନିଜ ତେଜରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
13.229.24
लोकपालं सहाध्यक्षं तथैव परिषद्गतम् ।
दर्शयन्ति महाभागे यामिकास्तं निवेद्य ते
पूजयन्दण्डयन्कांश्चित्तेषां शृण्वञ्शुभाशुभम् ।
व्याहृतो बहुसाहस्रैस्तत्रास्ते सततं यमः ॥ १३.२२९.२४ ॥
ଲୋକପାଳ ଓ ତାଙ୍କ ଅଧ୍ୟକ୍ଷମାନଙ୍କ ସହିତ ସଭାରେ ବସିଥିବା ତାଙ୍କୁ, ହେ ମହାଭାଗେ, ଯମଦୂତମାନେ ଜଣାଇ ଦେଖାନ୍ତି। ସେମାନେ କାହାକୁ ସମ୍ମାନ ଦିଅନ୍ତି, କାହାକୁ ଦଣ୍ଡ ଦିଅନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କର ଶୁଭାଶୁଭ କର୍ମ ଶୁଣି, ହଜାର ହଜାର ଲୋକ ଡାକୁଥିବା ଯମ ସେଠାରେ ସର୍ବଦା ରହନ୍ତି।
13.229.26
गतानां तु यमस्तेषामुत्तमानभिपूजया ।
अभिसङ्गृह्य विधिवत्पृष्ट्वा स्वागतकौशलम्।
प्रस्तुत्य तत्कृतं तेषां लोकं संदिशते यमः ॥ १३.२२९.२६ ॥
ମୃତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଉତ୍ତମମାନଙ୍କୁ ଯମ ସମ୍ମାନରେ ଗ୍ରହଣ କରି, ବିଧି ଅନୁସାରେ କୁଶଳ ପଚାରି, ସେମାନଙ୍କ କର୍ମ କହି ଏକ ଲୋକକୁ ପଠାନ୍ତି।
13.229.27
यमेनैवमनुज्ञाता यान्ति पश्चात्त्रिविष्टपम् ॥ १३.२२९.२७ ॥
ଯମଙ୍କ ଠାରୁ ଏହିପରି ଅନୁମତି ପାଇ ସେମାନେ ପରେ ତ୍ରିବିଷ୍ଟପ (ସ୍ୱର୍ଗ)କୁ ଯାନ୍ତି।
13.229.28
मध्यमानां यमस्तेषां श्रुत्वा कर्म यथातथम् ।
जायन्तां मानुषेष्वेव इति संदिशते च तान् ॥ १३.२२९.२८ ॥
ମଧ୍ୟମମାନଙ୍କର କର୍ମ ଯଥାର୍ଥ ଭାବେ ଶୁଣି ଯମ କହନ୍ତି, 'ସେମାନେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହିଁ ଜନ୍ମନ୍ତୁ', ଏହିପରି ଆଜ୍ଞା ଦିଅନ୍ତି।
13.229.29
अधमान्पाशसंयुक्तान्यमो नावेक्षते गतान् ।
यमस्य पुरुषा घोराश्चण्डालसमदर्शनाः।
यातनाः प्रापयन्त्येताँल्लोकपालस्य शासनात् ॥ १३.२२९.२९ ॥
ଅଧମମାନେ ପାଶରେ ବାନ୍ଧି ହୋଇଥାନ୍ତି; ଯମ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଚାହାନ୍ତି ନାହିଁ। ଚଣ୍ଡାଳ ସଦୃଶ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଯମଙ୍କର ଭୟଙ୍କର ଅନୁଚରମାନେ ଲୋକପାଳଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଯାତନା ଦିଅନ୍ତି।
13.229.30
भिन्दन्तश्च तुदन्तश्च प्रकर्षन्तो यतस्ततः ।
क्रोशन्तः पातयन्त्येतान्मिथो गर्तेष्ववाङ्मुखान् ॥ १३.२२९.३० ॥
ବିନ୍ଧି, ପିଟି, ଏଣେ ତେଣେ ଟାଣି, ଚିତ୍କାର କରି ସେମାନେ ଏମାନଙ୍କୁ ଗର୍ତ୍ତରେ ମୁଣ୍ଡ ତଳକୁ କରି ପକାନ୍ତି।
13.229.31
संयामिन्यः शिलास्तेषां पतन्ति शिरसि प्रिये ।
अयोमुखाः कङ्कवला भक्षयन्ति सुदारुणाः ॥ १३.२२९.३१ ॥
ହେ ପ୍ରିୟେ, ସଂଯାମିନୀର ପଥର ସେମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ପଡ଼େ; ଲୁହା ମୁଖ ବିଶିଷ୍ଟ, ଅତି ନିଷ୍ଠୁର କଙ୍କପକ୍ଷୀମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଖାଆନ୍ତି।
13.229.32
असिपत्रवने घोरे चारयन्ति तथा परान् ।
तीक्ष्णदंष्ट्रास्तथा श्वानः कांश्चित्तत्र ह्यदन्ति वै ॥ १३.२२९.३२ ॥
ଅସିପତ୍ରବନ ନାମକ ଭୟଙ୍କର ବନରେ ସେମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ବୁଲାନ୍ତି; ସେଠାରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାନ୍ତ ଥିବା କୁକୁରମାନେ କେତେକଙ୍କୁ ଖାଇଦିଅନ୍ତି।
13.229.33
तत्र वैतरणी नाम नदी ग्राहसमाकुला ।
दुष्प्रवेशा च घोरा च मूत्रशोणितवाहिनी।
तस्यां सम्मज्जयन्त्येते तृषितान्पाययन्ति तान् ॥ १३.२२९.३३ ॥
ସେଠାରେ ବୈତରଣୀ ନାମକ ନଦୀ ଅଛି; ତାହା କୁମ୍ଭୀରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ପାର ହେବା କଷ୍ଟକର, ଭୟଙ୍କର, ମୂତ୍ର ଓ ରକ୍ତ ବହାଉଥିବା। ସେଥିରେ ସେମାନେ ତୃଷ୍ଣାର୍ତ୍ତମାନଙ୍କୁ ବୁଡ଼ାନ୍ତି ଓ ସେଥିକୁ ହିଁ ପିଆନ୍ତି।
13.229.34
आरोपयन्ति वै कांश्चित्तत्र कण्टकशल्मलीम् ।
यन्त्रचक्रेषु तिलवत्पीड्यन्ते तत्र केचन ॥ १३.२२९.३४ ॥
ସେଠାରେ କେତେକଙ୍କୁ କଣ୍ଟକୀ ଶାଲ୍ମଳୀ ଗଛରେ ଚଢ଼ାନ୍ତି; ସେଠାରେ କେତେକ ଯନ୍ତ୍ରଚକ୍ରରେ ତିଳ ପରି ଚିପାଯାନ୍ତି।
13.229.35
अङ्गरेषु च दह्यन्ते तथा दुष्कृतकारिणः ।
कुम्भीपाकेषु पच्यन्ते पच्यन्ते सिकतासु वै ॥ १३.२२९.३५ ॥
ଦୁଷ୍କର୍ମକାରୀମାନେ ଅଙ୍ଗାରରେ ଜଳନ୍ତି; କୁମ୍ଭୀପାକରେ ପାକ ହୁଅନ୍ତି; ବାଲିରେ ମଧ୍ୟ ପାକ ହୁଅନ୍ତି।
13.229.36
पाट्यन्ते तरुवच्छस्त्रैः पापिनः क्रकचादिभिः ।
भिद्यन्ते भागशः शूलैस्तुद्यन्ते सूक्ष्मसूचिभिः ॥ १३.२२९.३६ ॥
ପାପୀମାନଙ୍କୁ ଗଛ ପରି କରବତ ଇତ୍ୟାଦି ଅସ୍ତ୍ରରେ ଚିରାଯାଏ; ଶୂଳରେ ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ କରାଯାଏ; ସୂକ୍ଷ୍ମ ସୂଚିରେ ବିନ୍ଧାଯାଏ।
13.229.37
एवं त्वया कृतं दोषं तदर्थं दण्डनं त्विति ।
वाचैव घोषयन्ति स्म दण्डमानाः समन्ततः ॥ १३.२२९.३७ ॥
"ତୁମେ ଏହି ଦୋଷ କରିଛ; ତାହା ପାଇଁ ଏହି ଦଣ୍ଡ" ଏହିପରି ଦଣ୍ଡ ଭୋଗୁଥିବା ଲୋକେ ସବୁଆଡ଼େ କେବଳ ବାଣୀରେ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି।
13.229.38
एवं ते यातनां प्राप्य शरीरैर्यातनाशयैः ।
प्रसहन्तश्च तद्दुःखं स्मरन्तः स्वापराधजम् ॥ १३.२२९.३८ ॥
ଏହିପରି ସେମାନେ ଯାତନା ପାଇ, ଯାତନାଯୋଗ୍ୟ ଶରୀରରେ ସେହି ଦୁଃଖ ସହି, ନିଜ ଅପରାଧରୁ ଜାତ ତାକୁ ସ୍ମରଣ କରି।
13.229.39
क्रोशन्तश्च रुद्रन्तश्च न मुच्यन्ते कथञ्चन ।
स्मरन्तस्तत्र तप्यन्ते पापमात्मकृतं भृशम् ॥ १३.२२९.३९ ॥
ଚିତ୍କାର ଓ କ୍ରନ୍ଦନ କରିବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ; ସେଠାରେ ନିଜର କୃତ ପାପକୁ ସ୍ମରଣ କରି ସେମାନେ ଅତ୍ୟଧିକ ସନ୍ତାପ ପାନ୍ତି।
13.229.40
एवं बहुविधा दण्डा भुज्यन्ते पापकारिभिः ।
यातनाभिश्च पच्यन्ते नरकेषु पुनः पुनः ॥ १३.२२९.४० ॥
ଏହିପରି ପାପକାରୀମାନେ ବହୁବିଧ ଦଣ୍ଡ ଭୋଗନ୍ତି; ନରକରେ ଯାତନାରେ ପୁଣି ପୁଣି ପକାଯାଆନ୍ତି।
13.229.41
अपरे यातनां भुक्त्वा मुच्यन्ते तत्र किल्बिषात् ।
पापदोषक्षयकरा यातनाः संस्मृता नृणाम्।
बहुतप्तं यथा लोहममलं तत्तथा भवेत् ॥ १३.२२९.४१ ॥
ଅନ୍ୟମାନେ ଯାତନା ଭୋଗି ସେଠାରେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାପ ଓ ଦୋଷର କ୍ଷୟକାରୀ ଯାତନା ଏପରି ସ୍ମୃତ ଅଛି; ଅତ୍ୟଧିକ ତପ୍ତ ଲୌହ ଯେପରି ନିର୍ମଳ ହୁଏ, ସେପରି ତାହା ହୁଏ।