Mahābhārata · Adhyāya 13.230

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Leer con significados

13.230.1

भगवंस्ते कथं तत्र दण्ड्यन्ते नरकेषु वै ।
कति ते नरका घोराः कीदृशास्ते महेश्वर ॥ १३.२३०.१ ॥

Oh venerable señor, ¿cómo son castigados allí en los infiernos? ¿Cuántos son tus terribles infiernos, y de qué clase son, oh Maheśvara?

13.230.2

शृणु भामिनि तत्सर्वं पञ्चैते नरकाः स्मृताः ।
भूमेरधस्ताद्विहिता घोरा दुष्कृतकर्मणाम् ॥ १३.२३०.२ ॥

Escucha, oh dama graciosa: estos cinco terribles infiernos se declara que fueron establecidos bajo la tierra para los que cometen malas acciones.

13.230.3

प्रथमं रौरवं नाम शतयोजनमायतम् ।
तावत्प्रमाणविस्तीर्णं तामसं पापपीडितम् ॥ १३.२३०.३ ॥

El primero se llama Raurava, de cien yojanas de longitud y otro tanto de anchura; es tenebroso y está lleno de los afligidos por el pecado.

13.230.4

भृशं दुर्गन्धि परुषं क्रिमिभिर्दारुणैर्वृतम् ।
अतिघोरमनिर्देश्यं प्रतिकूलं ततस्ततः ॥ १३.२३०.४ ॥

Es sumamente fétido y áspero, cubierto de gusanos feroces. Es sumamente terrible, indescriptible y adverso por todas partes.

13.230.5

ते चिरं तत्र तिष्ठन्ति न तत्र शयनासने ।
क्रिमिभिर्भक्ष्यमाणाश्च विष्ठागन्धसमायुताः ॥ १३.२३०.५ ॥

Permanecen allí mucho tiempo, sin lecho ni asiento para descansar; devorados por gusanos y envueltos en el hedor de los excrementos.

13.230.6

एवंप्रमाणमुद्विग्ना यावत्तिष्ठन्ति तत्र ते ।
यातनाभ्यो दशगुणं नरके दुःखमिष्यते ॥ १३.२३०.६ ॥

Mientras permanecen allí, angustiados en un lugar de tal extensión, se dice que el sufrimiento del infierno es diez veces mayor que los propios tormentos.

13.230.7

तत्र चात्यन्तिकं दुःखमिष्यते च शुभेक्षणे ।
क्रोशन्तश्च रुद्रन्तश्च वेदनास्तत्रि भुञ्जते ॥ १३.२३०.७ ॥

Allí se dice que existe un sufrimiento interminable, oh de hermosos ojos. Gritando y llorando, soportan allí los tormentos.

13.230.8

भ्रमन्ति दुःखमोक्षार्थं ज्ञाता कश्चिन्न विद्यते ।
दुःखस्यान्तरमात्रं तु ज्ञानं वा न च लभ्यते ॥ १३.२३०.८ ॥

Vagan buscando liberarse del sufrimiento, pero no se encuentra a nadie que sepa. Ni siquiera hay un mero respiro en el sufrimiento, ni se obtiene conocimiento.

13.230.9

महारौरवसंज्ञं तु द्वितीयं नरकं प्रिये ।
तस्माद्द्विगुणितं विद्धि माने दुःखे च रौरवात् ॥ १३.२३०.९ ॥

El segundo infierno, oh amada, se llama Mahāraurava. Sabe que su sufrimiento es el doble que el de Raurava.

13.230.10

तृतीयं नरकं तत्र कण्टिकावनसंज्ञितम् ।
ततो द्विगुणितं तच्च पूर्वाभ्यां दुःखमानयोः।
महापातकसंयुक्ता घोरास्तस्मिन्विशन्ति हि ॥ १३.२३०.१० ॥

El tercer infierno allí se llama el Bosque de Espinas. Es el doble en sufrimiento y medida que los dos anteriores. Seres terribles unidos a grandes pecados entran en él.

13.230.11

अग्निकुण्डमिति ख्यातं चतुर्थं नरकं प्रिये ।
एतद्द्विगुणितं तस्माद्यथानिष्टसुखं तथा ॥ १३.२३०.११ ॥

El cuarto infierno, conocido como el Foso de Fuego, oh amada, es el doble de aquel, así como el placer no deseado lo es.

13.230.12

ततो दुःखं हि सुमहदमानुषमिति स्मृतम् ।
भुञ्जते तत्रतत्रैव दुःखं दुष्कृतकारिणः ॥ १३.२३०.१२ ॥

Luego, el inmenso sufrimiento sobrehumano es recordado como tal. Aquí y allá, los autores de malas acciones soportan el sufrimiento.

13.230.13

तत्र दुःखमनिर्देश्यं वहद्धोरं यथा तथा ।
पञ्चेन्द्रियैरसम्बाधात्पञ्चकष्टमिति स्मृतम्।
भुञ्जते तत्रतत्रैव दुःखं दुष्कृतकारिणः ॥ १३.२३०.१३ ॥

Allí hay un sufrimiento indescriptible y terrible en su carga. Porque los cinco sentidos no están controlados, se recuerda como un dolor quíntuple. Quienes han cometido malas acciones sufren allí mismo, aquí y allá.

13.230.14

अमानुषार्हजं दुःखं महाभूतैश्च भुञ्जते ।
अतिघोरं चिरं कृत्वा महाभूतानि यान्ति तम् ॥ १३.२३०.१४ ॥

Experimentan el sufrimiento propio de los no humanos y el causado por los grandes elementos. Tras infligir un sufrimiento extremadamente terrible durante mucho tiempo, los grandes elementos alcanzan ese estado.

13.230.15

पञ्च् कष्टेन हि समं नास्ति दुःखं तथा परम् ।
दुःखस्थानमिति प्राहुः पञ्चकष्टमिति प्रिये ॥ १३.२३०.१५ ॥

No hay otro sufrimiento igual al dolor quíntuple. Lo llaman el lugar del sufrimiento; esto, amada, se llama dolor quíntuple.

13.230.16

एवं त्वेतेषु तिष्ठन्ति प्राणिनोः दुःखभागिनः ।
अन्ये च नरकाः सन्ति अवीचिप्रमुखाः प्रिये ॥ १३.२३०.१६ ॥

Así, los seres que comparten el sufrimiento permanecen en estos. Existen también otros infiernos, encabezados por Avīci, amada.

13.230.17

क्रोशन्तश्च रुदन्तश्च वेदनर्ता भृशातुराः ।
केचिद्भमन्तश्चेष्टन्ते केचिद्धावन्ति चातुराः ॥ १३.२३०.१७ ॥

Gritando y llorando, atormentados por el dolor y profundamente angustiados; algunos vagan y se agitan, y otros corren angustiados.

13.230.18

आधावन्तो निवार्यन्ते शूलहस्तैर्यतस्ततः ।
रुजार्दितास्तृषायुक्ताः प्राणिनः पापकारिणः ॥ १३.२३०.१८ ॥

Quienes corren hacia ellos son retenidos aquí y allá por hombres con tridentes en la mano. Seres vivos atormentados por la enfermedad y afligidos por la sed, autores del pecado.

13.230.19

यावत्पूर्वकृतं तावन्न मुच्यन्ते कथञ्चन ।
क्रिमिभिर्भक्ष्यमाणाश्च वेदनार्तास्तृषान्विताः ॥ १३.२३०.१९ ॥

Mientras dure el pecado cometido antes, no son liberados de ningún modo; devorados por gusanos, atormentados por el dolor y consumidos por la sed.

13.230.20

संस्मरन्तः स्वकं पापं कृतमात्मापराधजम् ।
शोचन्तस्तत्र तिष्ठन्ति यावत्पापक्षयं प्रिये।
एवं भुक्त्वा तु नरकं मुच्यन्ते पापसंक्षयात् ॥ १३.२३०.२० ॥

Recordando el pecado que cometieron, nacido de su propia falta, permanecen allí lamentándose hasta que el pecado se agote, oh amada. Habiendo así soportado el infierno, son liberados por la destrucción del pecado.

13.230.21

भगवन्कतिकालं ते तिष्ठन्ति नरकेषु वै ॥ १३.२३०.२१ ॥

Oh Señor, ¿durante cuánto tiempo permanecen en los infiernos?

13.230.22

शतवर्षसहस्राणामादिं कृत्वा हि जन्तवः ।
तिष्ठन्ति नरकावासाः प्रलयान्तमिति स्थितिः ॥ १३.२३०.२२ ॥

Comenzando por cientos de miles de años, los seres vivos habitan en los infiernos; tal es la duración, que dura hasta el fin de la disolución.

13.230.23

भगवंस्तेषु के तत्र तिष्ठन्तीति वद प्रभो ॥ १३.२३०.२३ ॥

Oh Señor, ¿quiénes de ellos permanecen allí? Oh Señor, dime.

13.230.24

रौरवे शतसाहस्रं वर्षाणामिति संस्थितिः ।
मानुषघ्नाः कृतघ्नाश्च तथैवानृतवादिनः ॥ १३.२३०.२४ ॥

En el infierno Raurava la estancia es de cien mil años; lo mismo para los asesinos de hombres, los desagradecidos y los que dicen falsedades.

13.230.25

द्वितीये द्विगुणं कालं पच्यन्ते तादृशा नराः ।
महापातकयुक्तास्तु तृतीये दुःखमाप्नुयुः ॥ १३.२३०.२५ ॥

En el segundo, tales hombres son cocidos durante el doble de tiempo; pero los cargados de grandes pecados sufren dolor en el tercero.

13.230.26

एतावन्मानुषसहं परमन्येषु लक्ष्यते ॥ १३.२३०.२६ ॥

Los hombres solo pueden soportar esto; más que esto se observa en otros.

13.230.27

यक्षा विद्याधराश्चैव काद्रवेयाश्च किंनराः ।
गन्धर्वभूतसङ्घाश्च तेषां पापयुता भृशम्।
चतुर्थे परिपच्यन्ते तादृशा नरकाः स्मृताः ।
चतुर्थे परितप्यन्ते यावद्युगविपर्ययः। ॥ १३.२३०.२७ ॥

Los yakṣas, los vidyādharas, los hijos de Kadrū (las serpientes), los kinnaras y las huestes de gandharvas y espíritus que están muy cargados de pecado son cocidos a fondo en el cuarto; tales son los infiernos que se nombran. En el cuarto son atormentados hasta el cambio de la edad.