Mahābhārata · Adhyāya 13.230

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Ler com significados

13.230.1

भगवंस्ते कथं तत्र दण्ड्यन्ते नरकेषु वै ।
कति ते नरका घोराः कीदृशास्ते महेश्वर ॥ १३.२३०.१ ॥

Ó venerável senhor, como são ali castigados nos infernos? Quantos são os teus terríveis infernos, e de que natureza são, ó Maheśvara?

13.230.2

शृणु भामिनि तत्सर्वं पञ्चैते नरकाः स्मृताः ।
भूमेरधस्ताद्विहिता घोरा दुष्कृतकर्मणाम् ॥ १३.२३०.२ ॥

Escuta, ó graciosa senhora: estes cinco terríveis infernos são declarados estabelecidos sob a terra para os que praticam más ações.

13.230.3

प्रथमं रौरवं नाम शतयोजनमायतम् ।
तावत्प्रमाणविस्तीर्णं तामसं पापपीडितम् ॥ १३.२३०.३ ॥

O primeiro chama-se Raurava, tem cem yojanas de comprimento e igual largura; é tenebroso e cheio dos atormentados pelo pecado.

13.230.4

भृशं दुर्गन्धि परुषं क्रिमिभिर्दारुणैर्वृतम् ।
अतिघोरमनिर्देश्यं प्रतिकूलं ततस्ततः ॥ १३.२३०.४ ॥

É extremamente fétido e áspero, coberto de vermes ferozes. É terrivelmente horrível, indescritível e hostil por todos os lados.

13.230.5

ते चिरं तत्र तिष्ठन्ति न तत्र शयनासने ।
क्रिमिभिर्भक्ष्यमाणाश्च विष्ठागन्धसमायुताः ॥ १३.२३०.५ ॥

Permanecem ali por muito tempo, sem leito nem assento para descansar; devorados por vermes e envolvidos no fedor dos excrementos.

13.230.6

एवंप्रमाणमुद्विग्ना यावत्तिष्ठन्ति तत्र ते ।
यातनाभ्यो दशगुणं नरके दुःखमिष्यते ॥ १३.२३०.६ ॥

Enquanto permanecem ali, aflitos num lugar de tal extensão, diz-se que o sofrimento do inferno é dez vezes maior que os próprios tormentos.

13.230.7

तत्र चात्यन्तिकं दुःखमिष्यते च शुभेक्षणे ।
क्रोशन्तश्च रुद्रन्तश्च वेदनास्तत्रि भुञ्जते ॥ १३.२३०.७ ॥

Ali se diz haver sofrimento interminável, ó de belos olhos. Gritando e chorando, suportam ali os tormentos.

13.230.8

भ्रमन्ति दुःखमोक्षार्थं ज्ञाता कश्चिन्न विद्यते ।
दुःखस्यान्तरमात्रं तु ज्ञानं वा न च लभ्यते ॥ १३.२३०.८ ॥

Vagueiam buscando libertação do sofrimento, mas ninguém que saiba é encontrado. Nem mesmo uma mera pausa no sofrimento existe, nem se obtém conhecimento.

13.230.9

महारौरवसंज्ञं तु द्वितीयं नरकं प्रिये ।
तस्माद्द्विगुणितं विद्धि माने दुःखे च रौरवात् ॥ १३.२३०.९ ॥

O segundo inferno, ó amada, chama-se Mahāraurava. Saiba que o seu sofrimento é o dobro do de Raurava.

13.230.10

तृतीयं नरकं तत्र कण्टिकावनसंज्ञितम् ।
ततो द्विगुणितं तच्च पूर्वाभ्यां दुःखमानयोः।
महापातकसंयुक्ता घोरास्तस्मिन्विशन्ति हि ॥ १३.२३०.१० ॥

O terceiro inferno ali chama-se Floresta de Espinhos. É o dobro em sofrimento e medida dos dois anteriores. Seres terríveis, ligados a grandes pecados, entram nele.

13.230.11

अग्निकुण्डमिति ख्यातं चतुर्थं नरकं प्रिये ।
एतद्द्विगुणितं तस्माद्यथानिष्टसुखं तथा ॥ १३.२३०.११ ॥

O quarto inferno, conhecido como Poço de Fogo, ó amada, é o dobro daquele, assim como o prazer indesejado o é.

13.230.12

ततो दुःखं हि सुमहदमानुषमिति स्मृतम् ।
भुञ्जते तत्रतत्रैव दुःखं दुष्कृतकारिणः ॥ १३.२३०.१२ ॥

Depois, o imenso sofrimento sobre-humano é assim lembrado. Aqui e ali, os autores de más ações suportam o sofrimento.

13.230.13

तत्र दुःखमनिर्देश्यं वहद्धोरं यथा तथा ।
पञ्चेन्द्रियैरसम्बाधात्पञ्चकष्टमिति स्मृतम्।
भुञ्जते तत्रतत्रैव दुःखं दुष्कृतकारिणः ॥ १३.२३०.१३ ॥

Ali há um sofrimento indescritível, terrível em seu peso. Porque os cinco sentidos não são contidos, ele é lembrado como uma dor quíntupla. Os que cometeram más ações sofrem aqui e ali, exatamente ali.

13.230.14

अमानुषार्हजं दुःखं महाभूतैश्च भुञ्जते ।
अतिघोरं चिरं कृत्वा महाभूतानि यान्ति तम् ॥ १३.२३०.१४ ॥

Eles experimentam o sofrimento próprio dos não humanos e o causado pelos grandes elementos. Tendo causado um sofrimento extremamente terrível por muito tempo, os grandes elementos alcançam aquele estado.

13.230.15

पञ्च् कष्टेन हि समं नास्ति दुःखं तथा परम् ।
दुःखस्थानमिति प्राहुः पञ्चकष्टमिति प्रिये ॥ १३.२३०.१५ ॥

Não há outro sofrimento igual à dor quíntupla. Chamam-na o lugar do sofrimento; isto, amada, é chamado dor quíntupla.

13.230.16

एवं त्वेतेषु तिष्ठन्ति प्राणिनोः दुःखभागिनः ।
अन्ये च नरकाः सन्ति अवीचिप्रमुखाः प्रिये ॥ १३.२३०.१६ ॥

Assim, os seres que compartilham do sofrimento permanecem nestes. Existem também outros infernos, encabeçados por Avīci, amada.

13.230.17

क्रोशन्तश्च रुदन्तश्च वेदनर्ता भृशातुराः ।
केचिद्भमन्तश्चेष्टन्ते केचिद्धावन्ति चातुराः ॥ १३.२३०.१७ ॥

Gritando e chorando, atormentados pela dor e profundamente aflitos; alguns vagueiam e se agitam, outros correm angustiados.

13.230.18

आधावन्तो निवार्यन्ते शूलहस्तैर्यतस्ततः ।
रुजार्दितास्तृषायुक्ताः प्राणिनः पापकारिणः ॥ १३.२३०.१८ ॥

Os que correm em sua direção são contidos aqui e ali por homens com tridentes nas mãos. Seres vivos atormentados pela doença e afligidos pela sede, autores do pecado.

13.230.19

यावत्पूर्वकृतं तावन्न मुच्यन्ते कथञ्चन ।
क्रिमिभिर्भक्ष्यमाणाश्च वेदनार्तास्तृषान्विताः ॥ १३.२३०.१९ ॥

Enquanto dura o pecado cometido antes, não são libertados de forma alguma; devorados por vermes, atormentados pela dor e tomados pela sede.

13.230.20

संस्मरन्तः स्वकं पापं कृतमात्मापराधजम् ।
शोचन्तस्तत्र तिष्ठन्ति यावत्पापक्षयं प्रिये।
एवं भुक्त्वा तु नरकं मुच्यन्ते पापसंक्षयात् ॥ १३.२३०.२० ॥

Recordando o pecado que cometeram, nascido da própria falta, permanecem ali lamentando-se até que o pecado se esgote, ó amada. Tendo assim suportado o inferno, são libertados pela destruição do pecado.

13.230.21

भगवन्कतिकालं ते तिष्ठन्ति नरकेषु वै ॥ १३.२३०.२१ ॥

Ó Senhor, por quanto tempo eles permanecem nos infernos?

13.230.22

शतवर्षसहस्राणामादिं कृत्वा हि जन्तवः ।
तिष्ठन्ति नरकावासाः प्रलयान्तमिति स्थितिः ॥ १३.२३०.२२ ॥

Começando por centenas de milhares de anos, os seres vivos habitam os infernos; tal é a duração, que dura até o fim da dissolução.

13.230.23

भगवंस्तेषु के तत्र तिष्ठन्तीति वद प्रभो ॥ १३.२३०.२३ ॥

Ó Senhor, quem entre eles permanece lá? Ó Senhor, diga-me.

13.230.24

रौरवे शतसाहस्रं वर्षाणामिति संस्थितिः ।
मानुषघ्नाः कृतघ्नाश्च तथैवानृतवादिनः ॥ १३.२३०.२४ ॥

No inferno Raurava a permanência é de cem mil anos; o mesmo para os assassinos de homens, os ingratos e os que proferem falsidades.

13.230.25

द्वितीये द्विगुणं कालं पच्यन्ते तादृशा नराः ।
महापातकयुक्तास्तु तृतीये दुःखमाप्नुयुः ॥ १३.२३०.२५ ॥

No segundo, tais homens são cozidos por o dobro desse tempo; mas os carregados de grandes pecados sofrem no terceiro.

13.230.26

एतावन्मानुषसहं परमन्येषु लक्ष्यते ॥ १३.२३०.२६ ॥

Os homens só podem suportar isto; mais do que isto se observa em outros.

13.230.27

यक्षा विद्याधराश्चैव काद्रवेयाश्च किंनराः ।
गन्धर्वभूतसङ्घाश्च तेषां पापयुता भृशम्।
चतुर्थे परिपच्यन्ते तादृशा नरकाः स्मृताः ।
चतुर्थे परितप्यन्ते यावद्युगविपर्ययः। ॥ १३.२३०.२७ ॥

Os yakṣas, os vidyādharas, os filhos de Kadrū (as serpentes), os kinnaras e as hostes de gandharvas e espíritos, muito carregados de pecado, são completamente cozidos no quarto; tais são os infernos assim lembrados. No quarto são atormentados até a inversão da era.