Mahābhārata · Adhyāya 13.230

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

13.230.1

भगवंस्ते कथं तत्र दण्ड्यन्ते नरकेषु वै ।
कति ते नरका घोराः कीदृशास्ते महेश्वर ॥ १३.२३०.१ ॥

O ehrwürdiger Herr, wie werden dort in den Höllen die Sünder bestraft? Wie viele sind deine schrecklichen Höllen, und wie beschaffen sind sie, o Maheśvara?

13.230.2

शृणु भामिनि तत्सर्वं पञ्चैते नरकाः स्मृताः ।
भूमेरधस्ताद्विहिता घोरा दुष्कृतकर्मणाम् ॥ १३.२३०.२ ॥

Höre, o anmutige Dame: Diese fünf schrecklichen Höllen werden genannt, die unter der Erde für die Täter böser Taten bereitet sind.

13.230.3

प्रथमं रौरवं नाम शतयोजनमायतम् ।
तावत्प्रमाणविस्तीर्णं तामसं पापपीडितम् ॥ १३.२३०.३ ॥

Die erste heißt Raurava; sie ist hundert Yojanas lang und ebenso breit; sie ist finster und voller von Sünde Gepeinigter.

13.230.4

भृशं दुर्गन्धि परुषं क्रिमिभिर्दारुणैर्वृतम् ।
अतिघोरमनिर्देश्यं प्रतिकूलं ततस्ततः ॥ १३.२३०.४ ॥

Es ist äußerst übelriechend und rau, bedeckt mit grimmigen Würmern. Es ist überaus schrecklich, unbeschreiblich und nach allen Seiten feindlich.

13.230.5

ते चिरं तत्र तिष्ठन्ति न तत्र शयनासने ।
क्रिमिभिर्भक्ष्यमाणाश्च विष्ठागन्धसमायुताः ॥ १३.२३०.५ ॥

Sie verweilen dort lange, ohne Bett oder Sitz zum Ruhen; von Würmern verzehrt und vom Gestank des Kots durchdrungen.

13.230.6

एवंप्रमाणमुद्विग्ना यावत्तिष्ठन्ति तत्र ते ।
यातनाभ्यो दशगुणं नरके दुःखमिष्यते ॥ १३.२३०.६ ॥

Solange sie dort verweilen, bekümmert an einem Ort von solchem Ausmaß, gilt das Leid der Hölle als zehnmal größer als die Qualen selbst.

13.230.7

तत्र चात्यन्तिकं दुःखमिष्यते च शुभेक्षणे ।
क्रोशन्तश्च रुद्रन्तश्च वेदनास्तत्रि भुञ्जते ॥ १३.२३०.७ ॥

Dort wird unendliches Leid gesagt zu sein, o Schönäugige. Schreiend und weinend erleiden sie dort die Qualen.

13.230.8

भ्रमन्ति दुःखमोक्षार्थं ज्ञाता कश्चिन्न विद्यते ।
दुःखस्यान्तरमात्रं तु ज्ञानं वा न च लभ्यते ॥ १३.२३०.८ ॥

Sie irren umher auf der Suche nach Erlösung vom Leid, doch niemand Wissender wird gefunden. Nicht einmal eine bloße Pause im Leid gibt es, und Erkenntnis wird nicht erlangt.

13.230.9

महारौरवसंज्ञं तु द्वितीयं नरकं प्रिये ।
तस्माद्द्विगुणितं विद्धि माने दुःखे च रौरवात् ॥ १३.२३०.९ ॥

Die zweite Hölle, o Geliebte, heißt Mahāraurava. Wisse, dass ihr Leid doppelt so groß ist wie das von Raurava.

13.230.10

तृतीयं नरकं तत्र कण्टिकावनसंज्ञितम् ।
ततो द्विगुणितं तच्च पूर्वाभ्यां दुःखमानयोः।
महापातकसंयुक्ता घोरास्तस्मिन्विशन्ति हि ॥ १३.२३०.१० ॥

Die dritte Hölle dort heißt Dornenwald. Sie ist doppelt so groß an Leid und Maß wie die beiden vorigen. Schreckliche Wesen, mit großen Sünden behaftet, treten dort ein.

13.230.11

अग्निकुण्डमिति ख्यातं चतुर्थं नरकं प्रिये ।
एतद्द्विगुणितं तस्माद्यथानिष्टसुखं तथा ॥ १३.२३०.११ ॥

Die vierte Hölle, bekannt als die Feuergrube, o Geliebte, ist doppelt so groß wie jene, so wie die unwillkommene Lust es ist.

13.230.12

ततो दुःखं हि सुमहदमानुषमिति स्मृतम् ।
भुञ्जते तत्रतत्रैव दुःखं दुष्कृतकारिणः ॥ १३.२३०.१२ ॥

Dann wird das gewaltige, übermenschliche Leid so erinnert. Hier und dort erleiden die Täter böser Taten das Leid.

13.230.13

तत्र दुःखमनिर्देश्यं वहद्धोरं यथा तथा ।
पञ्चेन्द्रियैरसम्बाधात्पञ्चकष्टमिति स्मृतम्।
भुञ्जते तत्रतत्रैव दुःखं दुष्कृतकारिणः ॥ १३.२३०.१३ ॥

Dort gibt es ein unbeschreibliches, schreckliches Leid, wie es sich eben zeigt. Weil die fünf Sinne ungezügelt sind, wird es als fünffache Qual überliefert. Die Übeltäter erleiden das Leid hier und dort, genau dort.

13.230.14

अमानुषार्हजं दुःखं महाभूतैश्च भुञ्जते ।
अतिघोरं चिरं कृत्वा महाभूतानि यान्ति तम् ॥ १३.२३०.१४ ॥

Sie erleiden das Leid, das den Nicht-Menschen gebührt, und das Leid durch die großen Elemente. Nachdem sie lange äußerst schreckliches Leid bewirkt haben, gelangen die großen Elemente in jenen Zustand.

13.230.15

पञ्च् कष्टेन हि समं नास्ति दुःखं तथा परम् ।
दुःखस्थानमिति प्राहुः पञ्चकष्टमिति प्रिये ॥ १३.२३०.१५ ॥

Kein anderes Leid ist der fünffachen Qual gleich. Man nennt es den Ort des Leids; dies, Geliebte, heißt die fünffache Qual.

13.230.16

एवं त्वेतेषु तिष्ठन्ति प्राणिनोः दुःखभागिनः ।
अन्ये च नरकाः सन्ति अवीचिप्रमुखाः प्रिये ॥ १३.२३०.१६ ॥

So verweilen die Lebewesen, die am Leid teilhaben, in diesen. Es gibt auch andere Höllen, an deren Spitze Avīci steht, Geliebte.

13.230.17

क्रोशन्तश्च रुदन्तश्च वेदनर्ता भृशातुराः ।
केचिद्भमन्तश्चेष्टन्ते केचिद्धावन्ति चातुराः ॥ १३.२३०.१७ ॥

Schreiend und weinend, von Schmerz gequält und zutiefst bedrängt; manche irren umher und regen sich, andere laufen gequält umher.

13.230.18

आधावन्तो निवार्यन्ते शूलहस्तैर्यतस्ततः ।
रुजार्दितास्तृषायुक्ताः प्राणिनः पापकारिणः ॥ १३.२३०.१८ ॥

Wer auf sie zuläuft, wird hier und dort von Männern mit Dreizacken in den Händen zurückgehalten. Lebewesen, von Krankheit gequält und vom Durst geplagt, Täter der Sünde.

13.230.19

यावत्पूर्वकृतं तावन्न मुच्यन्ते कथञ्चन ।
क्रिमिभिर्भक्ष्यमाणाश्च वेदनार्तास्तृषान्विताः ॥ १३.२३०.१९ ॥

Solange die frühere Sünde währt, werden sie auf keine Weise befreit; von Würmern verzehrt, von Schmerz gequält und von Durst erfüllt.

13.230.20

संस्मरन्तः स्वकं पापं कृतमात्मापराधजम् ।
शोचन्तस्तत्र तिष्ठन्ति यावत्पापक्षयं प्रिये।
एवं भुक्त्वा तु नरकं मुच्यन्ते पापसंक्षयात् ॥ १३.२३०.२० ॥

Sich ihrer Sünde erinnernd, die aus ihrer eigenen Schuld entstand, bleiben sie dort klagend, bis die Sünde aufgezehrt ist, o Geliebte. Nachdem sie so die Hölle erlitten haben, werden sie durch die Vernichtung der Sünde befreit.

13.230.21

भगवन्कतिकालं ते तिष्ठन्ति नरकेषु वै ॥ १३.२३०.२१ ॥

O Herr, wie lange verweilen sie denn in den Höllen?

13.230.22

शतवर्षसहस्राणामादिं कृत्वा हि जन्तवः ।
तिष्ठन्ति नरकावासाः प्रलयान्तमिति स्थितिः ॥ १३.२३०.२२ ॥

Beginnend mit hunderttausenden von Jahren verweilen die Lebewesen in den Höllen; so ist die Dauer, bis zum Ende der Auflösung.

13.230.23

भगवंस्तेषु के तत्र तिष्ठन्तीति वद प्रभो ॥ १३.२३०.२३ ॥

O Herr, wer von ihnen verweilt dort? O Herr, sag es mir.

13.230.24

रौरवे शतसाहस्रं वर्षाणामिति संस्थितिः ।
मानुषघ्नाः कृतघ्नाश्च तथैवानृतवादिनः ॥ १३.२३०.२४ ॥

In der Hölle Raurava dauert der Aufenthalt hunderttausend Jahre; ebenso für Menschenmörder, Undankbare und Lügner.

13.230.25

द्वितीये द्विगुणं कालं पच्यन्ते तादृशा नराः ।
महापातकयुक्तास्तु तृतीये दुःखमाप्नुयुः ॥ १३.२३०.२५ ॥

In der zweiten werden solche Menschen doppelt so lange gegart; die mit großen Sünden Beladenen aber leiden im dritten.

13.230.26

एतावन्मानुषसहं परमन्येषु लक्ष्यते ॥ १३.२३०.२६ ॥

Menschen können nur so viel ertragen; mehr als dies sieht man bei anderen.

13.230.27

यक्षा विद्याधराश्चैव काद्रवेयाश्च किंनराः ।
गन्धर्वभूतसङ्घाश्च तेषां पापयुता भृशम्।
चतुर्थे परिपच्यन्ते तादृशा नरकाः स्मृताः ।
चतुर्थे परितप्यन्ते यावद्युगविपर्ययः। ॥ १३.२३०.२७ ॥

Yakṣas, Vidyādharas, die Söhne Kadrūs (die Schlangen), Kinnaras und die Scharen der Gandharvas und Geister, die schwer mit Sünde beladen sind, werden im vierten vollständig gegart; so werden diese Höllen genannt. Im vierten werden sie gepeinigt bis zur Umkehr des Zeitalters.