مهابهاراتا · أدهيايا 13.231
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.231.1
भगवन्देवदेवेश शूलपाणे वृषध्वज ।
श्रुतं मे परमं गुह्यं प्रसादात्ते वरप्रद ॥ १३.२३१.१ ॥
أيها الرب المبارك، إله الآلهة، حامل الرمح الثلاثي، ذو الراية الثور! بفضلك سمعتُ السرّ الأعظم، يا واهب النعم.
13.231.2
श्रोतुं भूयोऽहमिच्छामि प्रजानां हितकारणात् ।
शुभाशुभमिति प्रोक्तं कर्म स्वस्वं समासतः ॥ १३.२३१.२ ॥
من أجل خير الخلائق أرغب في سماعه ثانيةً؛ فقد قلتَ بإيجاز إن أعمال الخير والشر لكلٍّ منها ما يخصّه.
13.231.3
तन्मे विस्तरतो ब्रूहि शुभाशुभविधइं प्रति ।
अशुभं कीदृशं कर्म प्राणिनो यन्निपातयेत् ॥ १३.२३१.३ ॥
فأخبرني تفصيلاً بقانون الخير والشر: ما نوع العمل السيئ الذي يُسقط الكائنات الحية؟
13.231.4
शुभं वापि कथं देव प्रजानामूर्ध्वदं भवेत् ।
एतन्मे वद देवेश श्रोतुकामाऽस्मि कीर्तय ॥ १३.२३१.४ ॥
أيها الإله، كيف يمنح العمل الصالح الكائنات الصعود إلى الأعلى؟ قل لي هذا يا سيد الآلهة؛ أنا أرغب في سماعه، فبيّنه.
13.231.5
तदहं ते प्रवक्ष्यामि तत्सर्वं शृणु शोभने ।
सुकृतं दुष्कृतं चेति द्विविधं कर्मविस्तरम् ॥ १३.२३१.५ ॥
سأخبرك بذلك كله؛ فاستمعي أيتها المشرقة. ميدان العمل ضربان: العمل الحسن (سوكريتا) والعمل السيئ (دوشكريتا).
13.231.6
तयोर्यद्दुष्कृतं कर्म तच्च सञ्जायते त्रिधा ।
मनसा कर्मणा वाचा बुद्धिमोहसमुद्भवात् ॥ १३.२३१.६ ॥
ومن هذين، ينشأ العمل السيئ على ثلاثة أوجه: بالعقل، وبالفعل، وبالكلام، ناشئًا من اضطراب الفهم.
13.231.7
मनःपूर्वं तु वा कर्म वर्तते वाङ्मयं ततः ।
जायते वै क्रियायोगमनु चेष्टाक्रमः प्रिये ॥ १३.२३१.७ ॥
يظهر الفعل أولًا من العقل، ثم يولد فعل الكلام. يا حبيبتي، وفق اتصاله بالنشاط يولد تسلسل المساعي.
13.231.8
अभिद्रोहोऽभ्यसूया च परार्थेषु च वै स्पृहा ।
शुभाशुभानां मर्त्यानां वर्तनं परिवारितम् ॥ १३.२३१.८ ॥
الحقد والحسد والرغبة فيما يخص الآخرين — هذا هو سلوك الفانين المحاط بالخير والشر.
13.231.9
धर्मकार्ये यदाऽश्रद्धा पापकर्मणि हर्षणम् ।
एवमाद्यशुभं कर्म मनसा पापमुच्यते ॥ १३.२३१.९ ॥
عندما يغيب الإيمان بالأعمال الصالحة ويكون الفرح بالأعمال الآثمة، فإن مثل هذا الفعل المشؤوم وما شابهه يُسمى إثم العقل.
13.231.10
अनृतं यच्च परुषमबद्धवचनं कटु ।
असत्यं परिवादश्च पापमेतत्तु वाङ्मयम् ॥ १३.२३१.१० ॥
الكذب، والكلام الفظ، والقول الجارح غير المنضبط، والباطل والافتراء — هذا هو إثم الكلام.
13.231.11
अगम्यागमनं चैव परदारनिषेवणम् ।
वधबन्धपरिक्लेशैः परप्राणोपतापनम् ॥ १३.२३१.११ ॥
الاتصال بمن لا يحل الاتصال بها، ومعاشرة زوجة الغير؛ وإيذاء حياة الآخرين بالقتل والأسر والعذاب.
13.231.12
चौर्यं परेषां द्रव्याणां हरणं नाशनं तथा ।
अभक्ष्यभक्षणं चैव व्यसनेष्वविषङ्गता ॥ १३.२३१.१२ ॥
سرقة أموال الآخرين وانتزاعها وإتلافها؛ وكذلك أكل المحرّم والتعلّق بالرذائل.
13.231.13
दर्पात्स्तम्भाभिमानाच्च परेषामुपतापनम् ।
अकार्याणां च करणमशौचं पानसेवनम् ॥ १३.२३१.१३ ॥
من الكبرياء والغرور العنيد، وإيذاء الآخرين، وفعل الأعمال المحرّمة، والنجاسة، وشرب المسكرات.
13.231.14
दौःशील्यं पापसम्पर्के साहाय्यं पापकर्मणि ।
अधर्म्यमयशस्यं च कार्यं तस्य निषेवणम्।
एवमाद्यशुभं चान्यच्छारीरं पापमुच्यते ॥ १३.२३१.१४ ॥
سوء السلوك، ومصاحبة الأشرار، ومساعدتهم في الأعمال الشريرة، والانغماس في فعل غير المشروع والمشين، وما شابه ذلك من أمور مشؤومة أخرى، يُسمّى ذنوبًا جسدية.
13.231.15
मानसाद्वाङ्मयं पापं विशिष्टमिति लक्ष्यते ।
वाङ्मयादपि वै पापाच्छारीरं गण्यते बहु ॥ १३.२३१.१५ ॥
يُعتبر الذنب الناشئ عن الذهن متميزًا عن ذنب الكلام؛ ويُحسب ذنب الجسد أكثر من ذنب الكلام بكثير.
13.231.16
एवं पापयुतं कर्म त्रिविधं पातयेन्नरम् ।
परापकारजननमत्यन्तं पातकं स्मृतम् ॥ १३.२३१.१६ ॥
هكذا يُسقط الفعلُ الثلاثيُّ المقترنُ بالذنب الإنسانَ؛ وإلحاقُ الأذى بالآخرين يُعدُّ أشدَّ الآثام فداحةً.
13.231.17
त्रिविधं तत्कृतं पापं कर्तारं पापकं नयेत् ।
पातकं चापि यत्कर्म कर्मणा बुद्धिपूर्वकम् ॥ १३.२३१.१७ ॥
يقود هذا الذنب المرتكب بثلاث صور فاعلَه إلى الإثم؛ والفعل المقصود المتعمد هو أيضًا ذنب عظيم.
13.231.18
सापदेशमवश्यं तत्कर्तव्यमिति तत्कृतम् ।
कथञ्चित्तत्कृतमपि कर्ता तेन स लिप्यते ॥ १३.२३१.१८ ॥
حتى لو أُنجز ذلك الفعل تحت ذريعة ما، معتقدًا أنه يجب أن يُفعل لا محالة، أو تمّ بطريقة ما، فإن الفاعل يتلوّث به.
13.231.19
अवश्यं पापदेशेन प्रतिहृन्येत कारणम् ॥ १३.२३१.१९ ॥
لا بد أن يُدفع السبب بواسطة موضع إثم.
13.231.20
भगवन्पापकं कर्म यथा कृत्वा न लिप्यते ॥ १३.२३१.२० ॥
أيها المبارك، كيف لا يتلوث المرء بعد فعل عمل آثم؟
13.231.21
यो नरोऽनपराधी च स्वात्मप्राणस्य रक्षणात् ।
शत्रुमुद्यतशस्त्रं वा पूर्वं तेन हतोपि वा।
प्रतिहन्यान्नरो हिंस्यान्न स पापेन लिप्यते ॥ १३.२३१.२१ ॥
الرجل الذي، وهو بلا ذنب ولحماية نفسه، يرد على عدو رافعٍ سلاحه، أو حتى لو كان قد ضربه أولاً، فيؤذيه، لا يتلوث بالإثم.
13.231.22
चोरादधिकसंत्रस्तस्तत्प्रतीकारचेष्टया ।
यः प्रजघ्नन्नरो हन्यान्न स पापेन लिप्यते ॥ १३.२३१.२२ ॥
الرجل الذي، مرتعباً بشدة من لص، في سعيه لمقاومته، يضربه ويقتله، لا يتلوث بالإثم.
13.231.23
ग्रामार्थं भर्तृपिण्डार्थं दीनानुग्रहकारणात् ।
वधबन्धपरिक्लेशान्कुर्वन्पापात्प्रमुच्यते ॥ १३.२३१.२३ ॥
من أجل القرية، ومن أجل قوت السيد، ومن أجل الإحسان إلى المسكين، يُعفى من الإثم من يفعل القتل والأسر والأذى.
13.231.24
दुर्भिक्षे चात्मवृत्त्यर्थमेकायतनगस्तथा ।
अकार्यं वाऽप्यभक्ष्यं वा कृत्वा पपान्न लिप्यते ॥ १३.२३१.२४ ॥
في المجاعة، من أجل معيشته، يسكن المرء مكاناً واحداً فيفعل ما لا يُفعل أو يأكل ما لا يُؤكل، لا يتلوث بالإثم.
13.231.25
विधिरेष गृहस्थानां प्रायेणैवोपदिश्यते ।
अवाच्यं वाऽप्यकार्यं वा देशकालवशेन तु ॥ १३.२३१.२५ ॥
هذه القاعدة تُلقَّن عادةً لأرباب البيوت: فتحت سلطان المكان والزمان قد يُفعل حتى غير المنطوق به أو غير الجائز فعله.
13.231.26
बुद्धिपूर्व नरः कुर्वस्तत्प्रयोजनमात्रया ।
किञ्चिद्वा लिप्यते पापैरथवा न च लिप्यते ॥ १३.२३१.२६ ॥
الرجل الذي يفعل عن قصد، لذلك الغرض وحده، يتلطخ قليلاً بالذنوب، أو قد لا يتلطخ البتة.
13.231.27
एवं देवि विजानीहि नास्ति तत्र विचारणा ॥ १३.२३१.२७ ॥
فاعلمي هذا هكذا أيتها الإلهة؛ فلا تردّد فيه.
13.231.28
भगवन्पानदोषांश्च पेयापेयत्वकारणम् ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं तन्मे वद महेश्वर ॥ १३.२३१.२८ ॥
أيها المبارك، أرغب في سماع عيوب الشراب وسبب كون الشيء مما يُشرب أو لا يُشرب؛ فحدّثني بذلك أيها المهيشفارا.
13.231.29
हन्त ते कथयिष्यामि पानोत्पत्तिं शुचिस्मिते ॥ १३.२३१.२९ ॥
حسناً أيتها الطاهرة الابتسامة، سأحدّثك عن أصل الشراب.
13.231.30
पुरा सर्वेऽभवन्मर्त्या बुद्धिमन्तो नयानुगाः ।
शुचयश्च शुभाचाराः सर्वे चोन्मनसः प्रिये ॥ १३.२३१.३० ॥
في سالف الزمان كان جميع البشر عقلاء، متّبعين للحكمة، طاهرين، حسني السيرة، وكلهم كانوا ذوي نفوس سامية يا حبيبتي.
13.231.31
एवंभूते तदा लोके प्रेष्यकृन्न परस्परम् ।
प्रेष्याबावान्मनुष्याणां कर्मारम्भो ननाश ह ॥ १३.२३१.३१ ॥
وفي تلك الحال لم يعد أحد في العالم يخدم الآخر، ومع غياب الخدم انتهى بدء أعمال البشر.
13.231.32
उभयोर्लोकयोर्नाशं दृष्ट्वा कर्मक्षयात्प्रभुः ।
यज्ञकर्म कथं लोके वर्तेतेति पितामहः ॥ १३.२३१.३२ ॥
ولما رأى الجد الرب فناء العالمين وانقطاع الأعمال، قال في نفسه: «كيف ستستمر شعيرة القربان في العالم؟»
13.231.33
आज्ञापयत्सुरान्देवि मोहयस्वेति मानुषान् ।
तमसः सारमुद्धृत्य पानं बुद्धिप्रणाशनम्इ।
न्यपातयन्मनुष्येषु पापदोषावहं प्रिये ॥ १३.२३१.३३ ॥
أمر الآلهة قائلاً: «أضلّوا البشر». فاستخرج جوهر الظلام، شرابًا يهدم العقل ويجلب إثم الذنب، يا حبيبتي، فأسقطه بين البشر.
13.231.34
तदाप्रभृति तत्पानान्मुमुहुर्मानवा भुवि ।
कार्याकार्यमजानन्तो वाच्यावाच्यं गुणागुणम् ॥ १३.२३१.३४ ॥
ومنذ ذلك الحين أصيب البشر على الأرض بالحيرة من شربه، لا يعرفون ما يُفعل وما لا يُفعل، وما يُقال وما لا يُقال، والفضيلة والرذيلة.
13.231.35
केचिद्धसन्ति तत्पीत्वा प्रवदन्ति तथा परे ।
नृत्यन्ति मुदिताः केचिद्गायन्ति शुभाशुभान्। ॥ १३.२३१.३५ ॥
فبعضهم يضحك بعد شربه، وآخرون يتكلمون بالمثل. وبعضهم يرقص فرحًا، وبعضهم يغني الخير والشر.
13.231.36
कलिं ते कुर्वतेऽभीष्टं प्रहरन्ति परस्परम् ।
क्वचिद्धावन्ति सहसा प्रस्खलन्ति पतन्ति च ॥ १३.२३१.३६ ॥
يرغبون في النزاع فيفتعلونه، ويضرب بعضهم بعضًا. وفي موضع ما يركضون فجأة، فيعثرون ويسقطون.
13.231.37
अयुक्तं बहु भाषन्ते यत्र क्वचन शोभने ।
नग्ना विक्षिप्य गात्राणि नष्टज्ञाना इवासते ॥ १३.२३१.३७ ॥
يتكلمون كثيرًا بما لا يليق في أي مكان، حتى في المناسبات المباركة؛ عراةً يلوّحون بأطرافهم، يجلسون كأنهم فقدوا عقولهم.
13.231.38
एवं बहुविधान्भावान्कुर्वन्ति भ्रान्तचेतनाः ।
ये पिबन्ति महामोहं पानं पापयुता नराः ॥ १३.२३१.३८ ॥
هكذا يُحدث ذوو العقول المضطربة أحوالًا شتى؛ والناس الآثمون الذين يشربون الخمر يشربون غفلةً عظيمة.
13.231.39
धृतिं लज्जां च बुद्धिं च पानं पीतं प्रणाशयेत् ।
तस्मान्नराः सम्भवन्ति निर्लज्जा निरपत्रपाः ॥ १३.२३१.३९ ॥
الشراب إذا شُرب يُفني الثبات والحياء والعقل؛ ولذلك يصير الناس عديمي الحياء وبلا خجل.
13.231.40
बुद्धिसत्वैः परिक्षीणास्तेजोहीना मलान्विताः ।
पीत्वापीत्वा तृषायुक्ताः पानपाः सम्भवन्ति च ॥ १३.२३१.४० ॥
يذبل عقلهم وقوتهم، ويفقدون البهاء، ويعلوهم الدنس؛ يشربون مرارًا فتصيبهم الظمأ، فيصيرون شاربي خمر.
13.231.41
पानकामाः पानकथाः पानकालाभिकाङ्क्षिणः ।
पानार्थं कर्मवश्यास्ते सम्भवन्ति नराधमाः ॥ १३.२३१.४१ ॥
الذين يشتهون الشراب، ولا يتكلمون إلا عنه، ويتوقون إلى وقت الشرب — مقهورون بأفعالهم من أجل الشراب — يصيرون أدنى البشر.
13.231.42
पानकामास्तृषायोगाद्बुद्धिसत्वपरिक्षयात् ।
पानदानां प्रेष्यकाराः पानपाः सहसाऽभवन् ॥ १३.२३१.४२ ॥
من شدة الشهوة إلى الشراب، ومن اتصال الظمأ، ومن ذبول العقل والقوة، صار شاربو الخمر فجأةً خدمًا لمن يقدّمون لهم الشراب.
13.231.43
तदाप्रभृति वै लोके दीनैः पानवशैर्नरैः ।
कारयन्ति च कर्माणि बुद्धिमन्तस्तु पानपाः ॥ १३.२३१.४३ ॥
ومنذ ذلك الحين في العالم، أخذ الرجال البائسون الخاضعون للخمر يُكلَّفون بالأعمال من قِبَل الحكماء من ساقي الخمر.
13.231.44
कारुत्वमथ दासत्वं प्रेष्यतामेत्य पानपाः ।
सर्वकर्मकराश्चासन्पशुवद्रज्जुबन्धिताः ॥ १३.२३१.४४ ॥
ثم صار ساقو الخمر حرفيين وعبيدًا وخدمًا، يقومون بكل عمل، ويُربطون بالحبال كالبهائم.
13.231.45
पानपस्तु सुरां पीत्वा तदा बुद्धिप्रणाशनात् ।
कार्याकार्यस्य चाज्ञानाद्यथेष्टकरणात्स्वयम्।
विदुषामविधेयत्वात्पापमेवाभिपद्यते ॥ १३.२३१.४५ ॥
إن ساقي الخمر إذا شرب المسكر، فبسبب ضياع العقل، وجهله بما يجب فعله وما لا يجب، وبالتصرف حسب هواه، وبعدم طاعته للعلماء، يقع هو نفسه في الإثم.
13.231.46
परिभूतो भवेल्लोके मद्यपो मित्रभेदकः ।
सर्वकालमशुद्धिं च सर्वभक्षस्तथा भवेत् ॥ १३.२३१.४६ ॥
يصبح شارب الخمر محتقرًا في العالم، ومفرِّقًا للأصدقاء، ودائم النجاسة، وآكلًا لكل شيء.
13.231.47
विनष्टो ज्ञातिविद्वद्भ्यः सततं कलिभावगः ।
परुषं कटुकं घोरं वाक्यं वदति सर्वशः ॥ १३.२३१.४७ ॥
من هلك باستمرار على يد الأقارب والعلماء، ووقع في حال كالي، يتكلم في كل شيء بكلام قاسٍ ومرّ ومرعب.
13.231.48
गुरूनतिवदेन्मत्तः परदारान्प्रधर्षयेत् ।
संविदं कुरुते शौण्डेर्न शृणोति हितं क्वचित् ॥ १३.२३१.४८ ॥
يهين السكران كبار السن والمعلمين، ويعتدي على زوجات الآخرين، ويعقد الاتفاقات مع السكارى، ولا يسمع ما هو نافع أبدًا.
13.231.49
एवं बहुविधा दोषाः पानपे सन्ति शोभने ।
केवलं नरकं यान्ति नास्ति तत्र विचारणा।
तस्मात्तद्वर्जितं सद्भिः पानमात्महितैषिभिः ॥ १३.२३१.४९ ॥
هكذا في الشرب عيوب كثيرة الأنواع أيتها الجميلة. إنها تؤدي إلى الجحيم وحده، ولا شك في ذلك. لذلك يجتنب الأخيار الباحثون عن خيرهم شرب الخمر.
13.231.50
यदि पानं न वर्जेरन्सन्तश्चारित्रकारणात् ।
भवेदेतज्जगत्सर्वममर्यादं च निष्क्रियम् ॥ १३.२३१.५० ॥
لو لم يمتنع الأخيار عن الشرب من أجل السلوك، لصار هذا العالم كله بلا نظام وخاملاً.
13.231.51
तस्माद्बुद्धेर्हि रक्षार्थं सद्भिः पानं विवर्जितम् ।
इति ते दुष्कृतं सर्वं कथितं त्रिविधं प्रिये ॥ १३.२३१.५१ ॥
لذلك يمتنع الأخيار عن الشرب لحفظ العقل. وهكذا، يا حبيبتي، قد أخبرتك بجميع الأفعال السيئة في ثلاثة أنواع.