ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.231
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.231.1
भगवन्देवदेवेश शूलपाणे वृषध्वज ।
श्रुतं मे परमं गुह्यं प्रसादात्ते वरप्रद ॥ १३.२३१.१ ॥
ಓ ಭಗವನ್, ದೇವದೇವ, ಶೂಲಪಾಣಿ, ವೃಷಧ್ವಜ! ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ನಾನು ಪರಮ ಗುಹ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ, ವರಪ್ರದನೇ.
13.231.2
श्रोतुं भूयोऽहमिच्छामि प्रजानां हितकारणात् ।
शुभाशुभमिति प्रोक्तं कर्म स्वस्वं समासतः ॥ १३.२३१.२ ॥
ಪ್ರಜೆಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಮತ್ತೆ ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ಶುಭಾಶುಭ ಕರ್ಮಗಳು ಅವರವರದೆಂದು ನೀವು ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದೀರಿ.
13.231.3
तन्मे विस्तरतो ब्रूहि शुभाशुभविधइं प्रति ।
अशुभं कीदृशं कर्म प्राणिनो यन्निपातयेत् ॥ १३.२३१.३ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಶುಭಾಶುಭ ವಿಧಾನವನ್ನು ನನಗೆ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಹೇಳಿ; ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸುವ ಅಶುಭ ಕರ್ಮ ಯಾವ ರೀತಿಯದು?
13.231.4
शुभं वापि कथं देव प्रजानामूर्ध्वदं भवेत् ।
एतन्मे वद देवेश श्रोतुकामाऽस्मि कीर्तय ॥ १३.२३१.४ ॥
ಓ ದೇವ! ಶುಭ ಕರ್ಮ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಮೇಲ್ಗತಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಕೊಡುತ್ತದೆ? ದೇವೇಶನೇ, ಇದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳಿ; ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ವಿವರಿಸಿ.
13.231.5
तदहं ते प्रवक्ष्यामि तत्सर्वं शृणु शोभने ।
सुकृतं दुष्कृतं चेति द्विविधं कर्मविस्तरम् ॥ १३.२३१.५ ॥
ಅದೆಲ್ಲವನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಕೇಳು, ಶೋಭನೇ. ಕರ್ಮ ವಿಸ್ತಾರ ಎರಡು ವಿಧ — ಸುಕೃತ ಮತ್ತು ದುಷ್ಕೃತ.
13.231.6
तयोर्यद्दुष्कृतं कर्म तच्च सञ्जायते त्रिधा ।
मनसा कर्मणा वाचा बुद्धिमोहसमुद्भवात् ॥ १३.२३१.६ ॥
ಈ ಎರಡರಲ್ಲಿ ದುಷ್ಕೃತ ಕರ್ಮ ಮೂರು ವಿಧದಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ — ಮನಸ್ಸು, ಕರ್ಮ, ವಾಣಿ — ಬುದ್ಧಿಯ ಮೋಹದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿ.
13.231.7
मनःपूर्वं तु वा कर्म वर्तते वाङ्मयं ततः ।
जायते वै क्रियायोगमनु चेष्टाक्रमः प्रिये ॥ १३.२३१.७ ॥
ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮೊದಲು ಆಗುವ ಕರ್ಮವು ಇರುತ್ತದೆ; ನಂತರ ವಾಚಿಕ ಕರ್ಮ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಪ್ರಿಯೆ, ಕ್ರಿಯಾಯೋಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಚೇಷ್ಟೆಗಳ ಕ್ರಮ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
13.231.8
अभिद्रोहोऽभ्यसूया च परार्थेषु च वै स्पृहा ।
शुभाशुभानां मर्त्यानां वर्तनं परिवारितम् ॥ १३.२३१.८ ॥
ದ್ರೋಹ, ಅಸೂಯೆ ಮತ್ತು ಇತರರ ಪ್ರಯೋಜನಗಳ ಮೇಲಿನ ಆಸೆ — ಶುಭಾಶುಭಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಮನುಷ್ಯರ ನಡವಳಿಕೆ ಇದು.
13.231.9
धर्मकार्ये यदाऽश्रद्धा पापकर्मणि हर्षणम् ।
एवमाद्यशुभं कर्म मनसा पापमुच्यते ॥ १३.२३१.९ ॥
ಧರ್ಮಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಮತ್ತು ಪಾಪಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷ ಉಂಟಾದಾಗ — ಇಂತಹ ಅಶುಭ ಕರ್ಮವು ಮನಸ್ಸಿನ ಪಾಪವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
13.231.10
अनृतं यच्च परुषमबद्धवचनं कटु ।
असत्यं परिवादश्च पापमेतत्तु वाङ्मयम् ॥ १३.२३१.१० ॥
ಸುಳ್ಳು, ಕಠೋರ ಮಾತು, ಅಸಂಬದ್ಧ ಕಠಿಣ ವಚನ, ಅಸತ್ಯ, ನಿಂದೆ — ಇದೇ ವಾಚಿಕ ಪಾಪ.
13.231.11
अगम्यागमनं चैव परदारनिषेवणम् ।
वधबन्धपरिक्लेशैः परप्राणोपतापनम् ॥ १३.२३१.११ ॥
ಅಗಮ್ಯಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಗ, ಪರಸ್ತ್ರೀ ಸೇವನೆ; ವಧೆ, ಬಂಧನ, ಕ್ಲೇಶಗಳ ಮೂಲಕ ಇತರರ ಪ್ರಾಣಕ್ಕೆ ಹಿಂಸೆ ನೀಡುವುದು.
13.231.12
चौर्यं परेषां द्रव्याणां हरणं नाशनं तथा ।
अभक्ष्यभक्षणं चैव व्यसनेष्वविषङ्गता ॥ १३.२३१.१२ ॥
ಇತರರ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡುವುದು, ಅಪಹರಿಸುವುದು, ನಾಶಮಾಡುವುದು; ಅದೇ ರೀತಿ ಅಭಕ್ಷ್ಯ ಭಕ್ಷಣೆ, ವ್ಯಸನಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ.
13.231.13
दर्पात्स्तम्भाभिमानाच्च परेषामुपतापनम् ।
अकार्याणां च करणमशौचं पानसेवनम् ॥ १३.२३१.१३ ॥
ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಮತ್ತು ಹಠಮಯ ಅಭಿಮಾನದಿಂದ, ಇತರರನ್ನು ಪೀಡಿಸುವುದು, ನಿಷಿದ್ಧ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು, ಅಶುಚಿ ಮತ್ತು ಮದ್ಯಪಾನ.
13.231.14
दौःशील्यं पापसम्पर्के साहाय्यं पापकर्मणि ।
अधर्म्यमयशस्यं च कार्यं तस्य निषेवणम्।
एवमाद्यशुभं चान्यच्छारीरं पापमुच्यते ॥ १३.२३१.१४ ॥
ದುಷ್ಟ ನಡತೆ, ಪಾಪಿಗಳ ಸಂಗ, ಪಾಪಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ, ಅಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅಪಕೀರ್ತಿಯ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದು, ಇಂಥವು ಮತ್ತು ಇತರ ಅಶುಭಗಳು ದೈಹಿಕ ಪಾಪ ಎನಿಸುತ್ತವೆ.
13.231.15
मानसाद्वाङ्मयं पापं विशिष्टमिति लक्ष्यते ।
वाङ्मयादपि वै पापाच्छारीरं गण्यते बहु ॥ १३.२३१.१५ ॥
ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಆಗುವ ಪಾಪ ವಾಕ್ಯದ ಪಾಪಕ್ಕಿಂತ ವಿಶಿಷ್ಟವೆಂದು ಕಾಣಲಾಗುತ್ತದೆ; ವಾಕ್ಯದ ಪಾಪಕ್ಕಿಂತಲೂ ದೈಹಿಕ ಪಾಪ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಎಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
13.231.16
एवं पापयुतं कर्म त्रिविधं पातयेन्नरम् ।
परापकारजननमत्यन्तं पातकं स्मृतम् ॥ १३.२३१.१६ ॥
ಹೀಗೆ ಪಾಪದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮೂರುವಿಧದ ಕರ್ಮವು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಕೆಳಗೆ ತಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಇತರರಿಗೆ ಅಪಕಾರ ಉಂಟುಮಾಡುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಘೋರ ಪಾತಕವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
13.231.17
त्रिविधं तत्कृतं पापं कर्तारं पापकं नयेत् ।
पातकं चापि यत्कर्म कर्मणा बुद्धिपूर्वकम् ॥ १३.२३१.१७ ॥
ಮೂರುವಿಧವಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಆ ಪಾಪವು ಕರ್ತನನ್ನು ಪಾಪಿಯನ್ನಾಗಿಸುತ್ತದೆ; ಬುದ್ಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಾಡುವ ಕರ್ಮವೂ ಪಾತಕವೇ.
13.231.18
सापदेशमवश्यं तत्कर्तव्यमिति तत्कृतम् ।
कथञ्चित्तत्कृतमपि कर्ता तेन स लिप्यते ॥ १३.२३१.१८ ॥
ಏನೋ ನೆಪದಿಂದ ಅದನ್ನು ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಮಾಡಿದ್ದರೂ, ಅಥವಾ ಹೇಗೋ ಆ ಕರ್ಮ ನಡೆದುಹೋದರೂ, ಕರ್ತನು ಅದರಿಂದ ಲಿಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
13.231.19
अवश्यं पापदेशेन प्रतिहृन्येत कारणम् ॥ १३.२३१.१९ ॥
ಪಾಪದ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಕಾರಣವು ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರತಿಹತವಾಗಬೇಕು.
13.231.20
भगवन्पापकं कर्म यथा कृत्वा न लिप्यते ॥ १३.२३१.२० ॥
ಭಗವನ್, ಪಾಪಕರ್ಮವನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಾಡಿದರೂ ಲಿಪ್ತನಾಗದಿರುವನು?
13.231.21
यो नरोऽनपराधी च स्वात्मप्राणस्य रक्षणात् ।
शत्रुमुद्यतशस्त्रं वा पूर्वं तेन हतोपि वा।
प्रतिहन्यान्नरो हिंस्यान्न स पापेन लिप्यते ॥ १३.२३१.२१ ॥
ನಿರಪರಾಧಿಯಾದ ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ಪ್ರಾಣರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಆಯುಧವೆತ್ತಿದ ಶತ್ರುವನ್ನು, ಅಥವಾ ಮೊದಲೇ ಅವನಿಂದ ಹತನಾಗಿದ್ದರೂ, ಪ್ರತಿಹತಿಸಿ ಹಿಂಸಿಸಿದರೆ ಅವನು ಪಾಪದಿಂದ ಲಿಪ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
13.231.22
चोरादधिकसंत्रस्तस्तत्प्रतीकारचेष्टया ।
यः प्रजघ्नन्नरो हन्यान्न स पापेन लिप्यते ॥ १३.२३१.२२ ॥
ಕಳ್ಳನಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಗೊಂಡು, ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕಾರದ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆದು ಕೊಲ್ಲುವ ಮನುಷ್ಯ ಪಾಪದಿಂದ ಲಿಪ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
13.231.23
ग्रामार्थं भर्तृपिण्डार्थं दीनानुग्रहकारणात् ।
वधबन्धपरिक्लेशान्कुर्वन्पापात्प्रमुच्यते ॥ १३.२३१.२३ ॥
ಗ್ರಾಮಕ್ಕಾಗಿ, ಒಡೆಯನ ಅನ್ನಕ್ಕಾಗಿ, ದೀನರ ಮೇಲೆ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡುವ ಕಾರಣದಿಂದ, ವಧೆ, ಬಂಧನ, ಕ್ಲೇಶ ಮಾಡಿದರೂ ಮನುಷ್ಯ ಪಾಪದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತಾನೆ.
13.231.24
दुर्भिक्षे चात्मवृत्त्यर्थमेकायतनगस्तथा ।
अकार्यं वाऽप्यभक्ष्यं वा कृत्वा पपान्न लिप्यते ॥ १३.२३१.२४ ॥
ಬರಗಾಲದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕಾಗಿ, ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಮನುಷ್ಯ, ಮಾಡಬಾರದ್ದನ್ನು ಅಥವಾ ತಿನ್ನಬಾರದ್ದನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ಪಾಪದಿಂದ ಲಿಪ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
13.231.25
विधिरेष गृहस्थानां प्रायेणैवोपदिश्यते ।
अवाच्यं वाऽप्यकार्यं वा देशकालवशेन तु ॥ १३.२३१.२५ ॥
ಇದು ಗೃಹಸ್ಥರಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಉಪದೇಶಿಸಲ್ಪಡುವ ವಿಧಿ: ದೇಶಕಾಲದ ವಶದಲ್ಲಿ, ಹೇಳಲಾಗದ್ದೂ ಮಾಡಲಾಗದ್ದೂ ಸಹ (ಮಾಡಬಹುದು).
13.231.26
बुद्धिपूर्व नरः कुर्वस्तत्प्रयोजनमात्रया ।
किञ्चिद्वा लिप्यते पापैरथवा न च लिप्यते ॥ १३.२३१.२६ ॥
ಬುದ್ಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆ ಪ್ರಯೋಜನಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯನು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಲಿಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಅಥವಾ ಲಿಪ್ತನಾಗುವುದೂ ಇಲ್ಲ.
13.231.27
एवं देवि विजानीहि नास्ति तत्र विचारणा ॥ १३.२३१.२७ ॥
ದೇವಿ, ಹೀಗೆಯೇ ತಿಳಿ; ಅದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ವಿಚಾರಣೆ ಇಲ್ಲ.
13.231.28
भगवन्पानदोषांश्च पेयापेयत्वकारणम् ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं तन्मे वद महेश्वर ॥ १३.२३१.२८ ॥
ಭಗವನ್, ಪಾನದ ದೋಷಗಳನ್ನೂ ಕುಡಿಯಬಹುದಾದ್ದು ಮತ್ತು ಕುಡಿಯಬಾರದ್ದು ಎಂಬ ಕಾರಣವನ್ನೂ ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ಮಹೇಶ್ವರ, ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು.
13.231.29
हन्त ते कथयिष्यामि पानोत्पत्तिं शुचिस्मिते ॥ १३.२३१.२९ ॥
ಸರಿ, ಶುಚಿಯಾದ ನಗೆಯುಳ್ಳವಳೇ, ಪಾನದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
13.231.30
पुरा सर्वेऽभवन्मर्त्या बुद्धिमन्तो नयानुगाः ।
शुचयश्च शुभाचाराः सर्वे चोन्मनसः प्रिये ॥ १३.२३१.३० ॥
ಹಿಂದೆ ಎಲ್ಲ ಮನುಷ್ಯರೂ ಬುದ್ಧಿವಂತರು, ನೀತಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರು, ಶುಚಿಯಾದವರು ಮತ್ತು ಶುಭಾಚಾರದವರು ಆಗಿದ್ದರು; ಪ್ರಿಯೇ, ಎಲ್ಲರೂ ಉನ್ನತ ಮನಸ್ಸಿನವರೂ ಆಗಿದ್ದರು.
13.231.31
एवंभूते तदा लोके प्रेष्यकृन्न परस्परम् ।
प्रेष्याबावान्मनुष्याणां कर्मारम्भो ननाश ह ॥ १३.२३१.३१ ॥
ಅಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಆಗ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಸೇವಕರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಸೇವಕರ ಅಭಾವದಿಂದ ಮನುಷ್ಯರ ಕರ್ಮಾರಂಭ ನಾಶವಾಯಿತು.
13.231.32
उभयोर्लोकयोर्नाशं दृष्ट्वा कर्मक्षयात्प्रभुः ।
यज्ञकर्म कथं लोके वर्तेतेति पितामहः ॥ १३.२३१.३२ ॥
ಎರಡೂ ಲೋಕಗಳ ನಾಶವನ್ನು ನೋಡಿ, ಕರ್ಮಗಳ ಕ್ಷಯದಿಂದ ಪ್ರಭು ಪಿತಾಮಹನು 'ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞಕರ್ಮ ಹೇಗೆ ನಡೆಯುವುದು?' ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದನು.
13.231.33
आज्ञापयत्सुरान्देवि मोहयस्वेति मानुषान् ।
तमसः सारमुद्धृत्य पानं बुद्धिप्रणाशनम्इ।
न्यपातयन्मनुष्येषु पापदोषावहं प्रिये ॥ १३.२३१.३३ ॥
ಅವನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು: 'ಮಾನವರನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿ.' ದೇವಿ, ತಮಸ್ಸಿನ ಸಾರವನ್ನು ತೆಗೆದು, ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ, ಪಾಪದೋಷವನ್ನು ತರುವ ಪಾನೀಯವನ್ನು, ಪ್ರಿಯೆ, ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಬೀಳಿಸಿದನು.
13.231.34
तदाप्रभृति तत्पानान्मुमुहुर्मानवा भुवि ।
कार्याकार्यमजानन्तो वाच्यावाच्यं गुणागुणम् ॥ १३.२३१.३४ ॥
ಅಂದಿನಿಂದ ಆ ಪಾನೀಯವನ್ನು ಕುಡಿದು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಮಾನವರು ಮೋಹಗೊಂಡರು. ಮಾಡಬೇಕಾದುದು ಮತ್ತು ಮಾಡಬಾರದುದು, ಹೇಳಬೇಕಾದುದು ಮತ್ತು ಹೇಳಬಾರದುದು, ಗುಣ-ದೋಷ ತಿಳಿಯದೆ ಅವರು ಭ್ರಮಿಸಿದರು.
13.231.35
केचिद्धसन्ति तत्पीत्वा प्रवदन्ति तथा परे ।
नृत्यन्ति मुदिताः केचिद्गायन्ति शुभाशुभान्। ॥ १३.२३१.३५ ॥
ಕೆಲವರು ಅದನ್ನು ಕುಡಿದು ನಗುತ್ತಾರೆ; ಇತರರು ಹಾಗೆಯೇ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ನರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ; ಕೆಲವರು ಶುಭಾಶುಭಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ.
13.231.36
कलिं ते कुर्वतेऽभीष्टं प्रहरन्ति परस्परम् ।
क्वचिद्धावन्ति सहसा प्रस्खलन्ति पतन्ति च ॥ १३.२३१.३६ ॥
ಅವರು ಜಗಳವನ್ನು ಬಯಸಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಹೊಡೆದಾಡುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲೋ ಒಂದೆಡೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಓಡುತ್ತಾರೆ; ಎಡವಿ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ.
13.231.37
अयुक्तं बहु भाषन्ते यत्र क्वचन शोभने ।
नग्ना विक्षिप्य गात्राणि नष्टज्ञाना इवासते ॥ १३.२३१.३७ ॥
ಒಳ್ಳೆಯ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ, ಶುಭ ಸಮಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಜನರು ಅನುಚಿತವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಬಹಳ ಆಡುತ್ತಾರೆ; ನಗ್ನರಾಗಿ, ತಮ್ಮ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಎಸೆಯುತ್ತಾ, ಜ್ಞಾನ ಕಳೆದುಕೊಂಡವರಂತೆ ಕುಳಿತಿರುತ್ತಾರೆ.
13.231.38
एवं बहुविधान्भावान्कुर्वन्ति भ्रान्तचेतनाः ।
ये पिबन्ति महामोहं पानं पापयुता नराः ॥ १३.२३१.३८ ॥
ಹೀಗೆ ಭ್ರಾಂತಚಿತ್ತರು ಹಲವು ರೀತಿಯ ಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಪಾಪಯುಕ್ತ ಮನುಷ್ಯರು ಮದ್ಯ ಕುಡಿದು ಮಹಾ ಮೋಹವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾರೆ.
13.231.39
धृतिं लज्जां च बुद्धिं च पानं पीतं प्रणाशयेत् ।
तस्मान्नराः सम्भवन्ति निर्लज्जा निरपत्रपाः ॥ १३.२३१.३९ ॥
ಕುಡಿದ ಮದ್ಯ ಧೈರ್ಯ, ನಾಚಿಕೆ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯರು ನಿರ್ಲಜ್ಜರೂ ನಾಚಿಕೆಯಿಲ್ಲದವರೂ ಆಗುತ್ತಾರೆ.
13.231.40
बुद्धिसत्वैः परिक्षीणास्तेजोहीना मलान्विताः ।
पीत्वापीत्वा तृषायुक्ताः पानपाः सम्भवन्ति च ॥ १३.२३१.४० ॥
ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿ ಕ್ಷೀಣಿಸಿ, ತೇಜಸ್ಸು ಇಲ್ಲದೆ, ಮಲಿನರಾಗಿ, ಪದೇ ಪದೇ ಕುಡಿದು ದಾಹದಿಂದ ಬಳಲಿ, ಕುಡುಕರಾಗುತ್ತಾರೆ.
13.231.41
पानकामाः पानकथाः पानकालाभिकाङ्क्षिणः ।
पानार्थं कर्मवश्यास्ते सम्भवन्ति नराधमाः ॥ १३.२३१.४१ ॥
ಮದ್ಯವನ್ನು ಬಯಸುವವರು, ಮದ್ಯದ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಮಾತನಾಡುವವರು, ಮದ್ಯಪಾನದ ಸಮಯವನ್ನು ಕಾತರದಿಂದ ಕಾಯುವವರು—ಮದ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಕರ್ಮಗಳಿಗೆ ವಶರಾದ ಆ ನೀಚ ಮನುಷ್ಯರಾಗುತ್ತಾರೆ.
13.231.42
पानकामास्तृषायोगाद्बुद्धिसत्वपरिक्षयात् ।
पानदानां प्रेष्यकाराः पानपाः सहसाऽभवन् ॥ १३.२३१.४२ ॥
ಮದ್ಯವನ್ನು ಬಯಸಿದವರು, ದಾಹದ ಸಂಯೋಗದಿಂದ, ಬುದ್ಧಿ-ಸತ್ವದ ಕ್ಷಯದಿಂದ, ಮದ್ಯ ಕೊಡುವವರ ಸೇವಕರಾದರು; ಕುಡುಕರು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಹೀಗಾದರು.
13.231.43
तदाप्रभृति वै लोके दीनैः पानवशैर्नरैः ।
कारयन्ति च कर्माणि बुद्धिमन्तस्तु पानपाः ॥ १३.२३१.४३ ॥
ಅಂದಿನಿಂದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮದ್ಯದ ವಶರಾದ ದೀನ ಮನುಷ್ಯರಿಂದ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮದ್ಯಪರಿಚಾರಕರು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಸತೊಡಗಿದರು.
13.231.44
कारुत्वमथ दासत्वं प्रेष्यतामेत्य पानपाः ।
सर्वकर्मकराश्चासन्पशुवद्रज्जुबन्धिताः ॥ १३.२३१.४४ ॥
ನಂತರ ಮದ್ಯಪರಿಚಾರಕರು ಕೆಲಸಗಾರಿಕೆ, ದಾಸ್ಯ, ಸೇವಕತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದಿ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವರಾದರು; ಪಶುಗಳಂತೆ ಹಗ್ಗದಿಂದ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟರು.
13.231.45
पानपस्तु सुरां पीत्वा तदा बुद्धिप्रणाशनात् ।
कार्याकार्यस्य चाज्ञानाद्यथेष्टकरणात्स्वयम्।
विदुषामविधेयत्वात्पापमेवाभिपद्यते ॥ १३.२३१.४५ ॥
ಮದ್ಯಪರಿಚಾರಕನು ಸುರೆಯನ್ನು ಕುಡಿದು, ಬುದ್ಧಿ ನಾಶವಾಗುವುದರಿಂದ, ಮಾಡಬೇಕಾದ ಮತ್ತು ಮಾಡಬಾರದ ಕೆಲಸದ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ, ಇಷ್ಟಬಂದಂತೆ ನಡೆಯುವುದರಿಂದ, ವಿದ್ವಾಂಸರಿಗೆ ವಿಧೇಯನಾಗದ್ದರಿಂದ ತಾನೇ ಪಾಪವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
13.231.46
परिभूतो भवेल्लोके मद्यपो मित्रभेदकः ।
सर्वकालमशुद्धिं च सर्वभक्षस्तथा भवेत् ॥ १३.२३१.४६ ॥
ಮದ್ಯಪಾನಿ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತಿರಸ್ಕೃತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಮಿತ್ರರನ್ನು ಭೇದಿಸುವವನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಸದಾ ಅಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿನ್ನುವವನೂ ಆಗುತ್ತಾನೆ.
13.231.47
विनष्टो ज्ञातिविद्वद्भ्यः सततं कलिभावगः ।
परुषं कटुकं घोरं वाक्यं वदति सर्वशः ॥ १३.२३१.४७ ॥
ಬಂಧುಗಳು ಮತ್ತು ವಿದ್ವಾಂಸರಿಂದ ಸತತವಾಗಿ ತಿರಸ್ಕೃತನಾಗಿ, ಕಲಿಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿದವನು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಠೋರ, ಕಹಿ, ಘೋರ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುತ್ತಾನೆ.
13.231.48
गुरूनतिवदेन्मत्तः परदारान्प्रधर्षयेत् ।
संविदं कुरुते शौण्डेर्न शृणोति हितं क्वचित् ॥ १३.२३१.४८ ॥
ಮತ್ತನಾದವನು ಗುರುಗಳನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುತ್ತಾನೆ, ಪರರ ಹೆಂಡತಿಯರನ್ನು ಬಲಾತ್ಕರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಕುಡುಕರೊಡನೆ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಎಂದಿಗೂ ಹಿತವಾದ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ.
13.231.49
एवं बहुविधा दोषाः पानपे सन्ति शोभने ।
केवलं नरकं यान्ति नास्ति तत्र विचारणा।
तस्मात्तद्वर्जितं सद्भिः पानमात्महितैषिभिः ॥ १३.२३१.४९ ॥
ಹೀಗೆ ಕುಡಿಯುವುದರಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ವಿಧದ ದೋಷಗಳಿವೆ, ಓ ಸುಂದರಿ. ಅವು ಕೇವಲ ನರಕಕ್ಕೇ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತವೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ತನ್ನ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವ ಸಜ್ಜನರು ಮದ್ಯಪಾನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.231.50
यदि पानं न वर्जेरन्सन्तश्चारित्रकारणात् ।
भवेदेतज्जगत्सर्वममर्यादं च निष्क्रियम् ॥ १३.२३१.५० ॥
ಸಜ್ಜನರು ನಡತೆಯ ಕಾರಣದಿಂದ ಮದ್ಯಪಾನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸದಿದ್ದರೆ, ಈ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ಮರ್ಯಾದೆಯಿಲ್ಲದ ಮತ್ತು ನಿಷ್ಕ್ರಿಯವಾದೀತು.
13.231.51
तस्माद्बुद्धेर्हि रक्षार्थं सद्भिः पानं विवर्जितम् ।
इति ते दुष्कृतं सर्वं कथितं त्रिविधं प्रिये ॥ १३.२३१.५१ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಬುದ್ಧಿಯ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಸಜ್ಜನರು ಮದ್ಯಪಾನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಿಯೆ, ಹೀಗೆ ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲಾ ದುಷ್ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಮೂರು ವಿಧವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ.