Mahābhārata · Adhyāya 13.231
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.231.1
भगवन्देवदेवेश शूलपाणे वृषध्वज ।
श्रुतं मे परमं गुह्यं प्रसादात्ते वरप्रद ॥ १३.२३१.१ ॥
Ó bem-aventurado senhor, deus dos deuses, portador do tridente, de bandeira de touro! Pela tua graça ouvi o supremo segredo, ó doador de dádivas.
13.231.2
श्रोतुं भूयोऽहमिच्छामि प्रजानां हितकारणात् ।
शुभाशुभमिति प्रोक्तं कर्म स्वस्वं समासतः ॥ १३.२३१.२ ॥
Pelo bem das criaturas desejo ouvir de novo; declaraste brevemente que as ações boas e más pertencem a cada um.
13.231.3
तन्मे विस्तरतो ब्रूहि शुभाशुभविधइं प्रति ।
अशुभं कीदृशं कर्म प्राणिनो यन्निपातयेत् ॥ १३.२३१.३ ॥
Portanto, explica-me em detalhe a regra do bem e do mal: que tipo de ação má é aquela que derruba os seres vivos?
13.231.4
शुभं वापि कथं देव प्रजानामूर्ध्वदं भवेत् ।
एतन्मे वद देवेश श्रोतुकामाऽस्मि कीर्तय ॥ १३.२३१.४ ॥
Ó deus, como a ação boa concede aos seres uma ascensão? Diz-me isto, ó senhor dos deuses; desejo ouvi-lo, declara-o.
13.231.5
तदहं ते प्रवक्ष्यामि तत्सर्वं शृणु शोभने ।
सुकृतं दुष्कृतं चेति द्विविधं कर्मविस्तरम् ॥ १३.२३१.५ ॥
Eu te direi tudo isso; ouve, ó radiante. A extensão da ação é dupla: bem feita (sukṛta) e mal feita (duṣkṛta).
13.231.6
तयोर्यद्दुष्कृतं कर्म तच्च सञ्जायते त्रिधा ।
मनसा कर्मणा वाचा बुद्धिमोहसमुद्भवात् ॥ १३.२३१.६ ॥
Destas duas, a ação mal feita surge de três modos: pela mente, pelo ato e pela palavra, nascida da confusão do intelecto.
13.231.7
मनःपूर्वं तु वा कर्म वर्तते वाङ्मयं ततः ।
जायते वै क्रियायोगमनु चेष्टाक्रमः प्रिये ॥ १३.२३१.७ ॥
A ação surge primeiro da mente, e depois nasce a ação da fala. Amada, seguindo a união com a atividade, surge a sequência dos esforços.
13.231.8
अभिद्रोहोऽभ्यसूया च परार्थेषु च वै स्पृहा ।
शुभाशुभानां मर्त्यानां वर्तनं परिवारितम् ॥ १३.२३१.८ ॥
A malícia, a inveja e o desejo pelos fins alheios: esta é a conduta dos mortais, cercada pelo bem e pelo mal.
13.231.9
धर्मकार्ये यदाऽश्रद्धा पापकर्मणि हर्षणम् ।
एवमाद्यशुभं कर्म मनसा पापमुच्यते ॥ १३.२३१.९ ॥
Quando há falta de fé nas obras justas e alegria nas obras pecaminosas, tais ações inauspiciosas e semelhantes são chamadas pecado da mente.
13.231.10
अनृतं यच्च परुषमबद्धवचनं कटु ।
असत्यं परिवादश्च पापमेतत्तु वाङ्मयम् ॥ १३.२३१.१० ॥
A falsidade, as palavras duras, a fala desenfreada e amarga, a falta de verdade e a calúnia: este é o pecado da fala.
13.231.11
अगम्यागमनं चैव परदारनिषेवणम् ।
वधबन्धपरिक्लेशैः परप्राणोपतापनम् ॥ १३.२३१.११ ॥
Unir-se à inacessível e frequentar a esposa alheia; atormentar a vida alheia por meio de morte, prisão e aflição.
13.231.12
चौर्यं परेषां द्रव्याणां हरणं नाशनं तथा ।
अभक्ष्यभक्षणं चैव व्यसनेष्वविषङ्गता ॥ १३.२३१.१२ ॥
O roubo dos bens alheios, sua apropriação e destruição; igualmente, comer o proibido e apegar-se aos vícios.
13.231.13
दर्पात्स्तम्भाभिमानाच्च परेषामुपतापनम् ।
अकार्याणां च करणमशौचं पानसेवनम् ॥ १३.२३१.१३ ॥
Por arrogância e orgulho obstinado, atormentar outros, praticar atos proibidos, impureza e beber bebidas intoxicantes.
13.231.14
दौःशील्यं पापसम्पर्के साहाय्यं पापकर्मणि ।
अधर्म्यमयशस्यं च कार्यं तस्य निषेवणम्।
एवमाद्यशुभं चान्यच्छारीरं पापमुच्यते ॥ १३.२३१.१४ ॥
O mau caráter, a companhia dos perversos, ajudar em ações perversas, dedicar-se a ações injustas e desonrosas, e outras coisas semelhantes e inauspiciosas, são chamados pecados do corpo.
13.231.15
मानसाद्वाङ्मयं पापं विशिष्टमिति लक्ष्यते ।
वाङ्मयादपि वै पापाच्छारीरं गण्यते बहु ॥ १३.२३१.१५ ॥
O pecado originado da mente é considerado distinto do pecado da fala; e, mesmo em relação ao pecado da fala, o pecado do corpo é contado como muito maior.
13.231.16
एवं पापयुतं कर्म त्रिविधं पातयेन्नरम् ।
परापकारजननमत्यन्तं पातकं स्मृतम् ॥ १३.२३१.१६ ॥
Assim, a ação tríplice unida ao pecado derruba o homem; causar dano a outros é declarado o pecado mais grave.
13.231.17
त्रिविधं तत्कृतं पापं कर्तारं पापकं नयेत् ।
पातकं चापि यत्कर्म कर्मणा बुद्धिपूर्वकम् ॥ १३.२३१.१७ ॥
Esse pecado cometido de três maneiras conduz o seu autor à maldade; e a ação realizada deliberadamente, com intenção, também é um pecado grave.
13.231.18
सापदेशमवश्यं तत्कर्तव्यमिति तत्कृतम् ।
कथञ्चित्तत्कृतमपि कर्ता तेन स लिप्यते ॥ १३.२३१.१८ ॥
Mesmo que aquele ato tenha sido feito sob algum pretexto, pensando que deveria necessariamente ser feito, ou se de algum modo chegou a ser feito, o autor fica manchado por ele.
13.231.19
अवश्यं पापदेशेन प्रतिहृन्येत कारणम् ॥ १३.२३१.१९ ॥
Necessariamente, a causa deve ser contrariada por meio de uma ocasião pecaminosa.
13.231.20
भगवन्पापकं कर्म यथा कृत्वा न लिप्यते ॥ १३.२३१.२० ॥
Ó Bem-aventurado, como não se mancha alguém após realizar uma ação pecaminosa?
13.231.21
यो नरोऽनपराधी च स्वात्मप्राणस्य रक्षणात् ।
शत्रुमुद्यतशस्त्रं वा पूर्वं तेन हतोपि वा।
प्रतिहन्यान्नरो हिंस्यान्न स पापेन लिप्यते ॥ १३.२३१.२१ ॥
O homem que, não sendo culpado e para proteger a própria vida, revida contra um inimigo de arma erguida, ou mesmo que tenha sido ferido por ele primeiro, e o fere, não se mancha com o pecado.
13.231.22
चोरादधिकसंत्रस्तस्तत्प्रतीकारचेष्टया ।
यः प्रजघ्नन्नरो हन्यान्न स पापेन लिप्यते ॥ १३.२३१.२२ ॥
O homem que, muito aterrorizado por um ladrão, em seu esforço para contê-lo, o golpeia e o mata, não se mancha com o pecado.
13.231.23
ग्रामार्थं भर्तृपिण्डार्थं दीनानुग्रहकारणात् ।
वधबन्धपरिक्लेशान्कुर्वन्पापात्प्रमुच्यते ॥ १३.२३१.२३ ॥
Pela aldeia, pelo sustento do senhor e por compaixão aos miseráveis, quem causa morte, cativeiro e sofrimento é libertado do pecado.
13.231.24
दुर्भिक्षे चात्मवृत्त्यर्थमेकायतनगस्तथा ।
अकार्यं वाऽप्यभक्ष्यं वा कृत्वा पपान्न लिप्यते ॥ १३.२३१.२४ ॥
Em tempo de fome, para o próprio sustento, quem vive em um só lugar e faz o que não deve ou come o que não deve comer não se mancha com o pecado.
13.231.25
विधिरेष गृहस्थानां प्रायेणैवोपदिश्यते ।
अवाच्यं वाऽप्यकार्यं वा देशकालवशेन तु ॥ १३.२३१.२५ ॥
Esta regra é geralmente ensinada aos chefes de família: sob o domínio do lugar e do tempo, mesmo o indizível ou o não-fazível pode ser feito.
13.231.26
बुद्धिपूर्व नरः कुर्वस्तत्प्रयोजनमात्रया ।
किञ्चिद्वा लिप्यते पापैरथवा न च लिप्यते ॥ १३.२३१.२६ ॥
O homem que age deliberadamente, apenas para esse fim, fica um tanto manchado pelos pecados, ou talvez não fique manchado de modo algum.
13.231.27
एवं देवि विजानीहि नास्ति तत्र विचारणा ॥ १३.२३१.२७ ॥
Saiba-o assim, ó deusa; sobre isso não há deliberação.
13.231.28
भगवन्पानदोषांश्च पेयापेयत्वकारणम् ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं तन्मे वद महेश्वर ॥ १३.२३१.२८ ॥
Ó bem-aventurado, desejo ouvir os defeitos de beber e a razão do que é bebível ou não. Diga-me isso, ó Maheśvara.
13.231.29
हन्त ते कथयिष्यामि पानोत्पत्तिं शुचिस्मिते ॥ १३.२३१.२९ ॥
Muito bem, ó de sorriso puro, vou contar-te a origem da bebida.
13.231.30
पुरा सर्वेऽभवन्मर्त्या बुद्धिमन्तो नयानुगाः ।
शुचयश्च शुभाचाराः सर्वे चोन्मनसः प्रिये ॥ १३.२३१.३० ॥
Outrora todos os mortais eram inteligentes, seguidores da retidão, puros, de boa conduta, e todos tinham a mente elevada, querida.
13.231.31
एवंभूते तदा लोके प्रेष्यकृन्न परस्परम् ।
प्रेष्याबावान्मनुष्याणां कर्मारम्भो ननाश ह ॥ १३.२३१.३१ ॥
Num tal estado, então no mundo ninguém servia a outro; pela ausência de servos, o início da ação humana foi destruído.
13.231.32
उभयोर्लोकयोर्नाशं दृष्ट्वा कर्मक्षयात्प्रभुः ।
यज्ञकर्म कथं लोके वर्तेतेति पितामहः ॥ १३.२३१.३२ ॥
Vendo a destruição de ambos os mundos e o esgotamento das obras, o senhor Avô pensou: "Como continuará o rito do sacrifício no mundo?"
13.231.33
आज्ञापयत्सुरान्देवि मोहयस्वेति मानुषान् ।
तमसः सारमुद्धृत्य पानं बुद्धिप्रणाशनम्इ।
न्यपातयन्मनुष्येषु पापदोषावहं प्रिये ॥ १३.२३१.३३ ॥
Ordenou aos deuses: "Confundam os homens." Extraindo a essência das trevas, uma bebida que destrói o intelecto e traz a culpa do pecado, ó amada, fez cair entre os homens.
13.231.34
तदाप्रभृति तत्पानान्मुमुहुर्मानवा भुवि ।
कार्याकार्यमजानन्तो वाच्यावाच्यं गुणागुणम् ॥ १३.२३१.३४ ॥
Desde então, os homens sobre a terra ficaram confusos ao bebê-lo, não sabendo o que deve e o que não deve ser feito, o que deve e o que não deve ser dito, a virtude e o vício.
13.231.35
केचिद्धसन्ति तत्पीत्वा प्रवदन्ति तथा परे ।
नृत्यन्ति मुदिताः केचिद्गायन्ति शुभाशुभान्। ॥ १३.२३१.३५ ॥
Alguns riem depois de bebê-lo, e outros falam da mesma forma. Alguns dançam alegres, e outros cantam o bem e o mal.
13.231.36
कलिं ते कुर्वतेऽभीष्टं प्रहरन्ति परस्परम् ।
क्वचिद्धावन्ति सहसा प्रस्खलन्ति पतन्ति च ॥ १३.२३१.३६ ॥
Desejam a contenda e a provocam, golpeando uns aos outros. Em algum lugar correm de repente, tropeçam e caem.
13.231.37
अयुक्तं बहु भाषन्ते यत्र क्वचन शोभने ।
नग्ना विक्षिप्य गात्राणि नष्टज्ञाना इवासते ॥ १३.२३१.३७ ॥
Em qualquer lugar, mesmo em ocasiões auspiciosas, as pessoas falam muito do que é impróprio; nus, agitando os membros, sentam-se como se tivessem perdido o juízo.
13.231.38
एवं बहुविधान्भावान्कुर्वन्ति भ्रान्तचेतनाः ।
ये पिबन्ति महामोहं पानं पापयुता नराः ॥ १३.२३१.३८ ॥
Assim, os de mente confusa produzem muitos estados; os homens pecadores que bebem licor bebem grande ilusão.
13.231.39
धृतिं लज्जां च बुद्धिं च पानं पीतं प्रणाशयेत् ।
तस्मान्नराः सम्भवन्ति निर्लज्जा निरपत्रपाः ॥ १३.२३१.३९ ॥
A bebida, uma vez bebida, destrói a firmeza, a vergonha e o intelecto; por isso os homens se tornam desavergonhados e sem pudor.
13.231.40
बुद्धिसत्वैः परिक्षीणास्तेजोहीना मलान्विताः ।
पीत्वापीत्वा तृषायुक्ताः पानपाः सम्भवन्ति च ॥ १३.२३१.४० ॥
Consumidos no intelecto e na vitalidade, privados de vigor e afligidos pela impureza, bebendo repetidamente e tomados pela sede, tornam-se bêbados.
13.231.41
पानकामाः पानकथाः पानकालाभिकाङ्क्षिणः ।
पानार्थं कर्मवश्यास्ते सम्भवन्ति नराधमाः ॥ १३.२३१.४१ ॥
Os que desejam a bebida, falam apenas de bebida e anseiam pelo momento de beber — submetidos às suas ações por causa da bebida — tornam-se os mais baixos dos homens.
13.231.42
पानकामास्तृषायोगाद्बुद्धिसत्वपरिक्षयात् ।
पानदानां प्रेष्यकाराः पानपाः सहसाऽभवन् ॥ १३.२३१.४२ ॥
Desejosos de bebida, pela união com a sede e pela perda do intelecto e da vitalidade, os bebedores tornaram-se de repente servos daqueles que lhes dão de beber.
13.231.43
तदाप्रभृति वै लोके दीनैः पानवशैर्नरैः ।
कारयन्ति च कर्माणि बुद्धिमन्तस्तु पानपाः ॥ १३.२३१.४३ ॥
Desde então, no mundo, os homens miseráveis submetidos à bebida passaram a ser obrigados a trabalhar pelos sábios servidores de bebidas.
13.231.44
कारुत्वमथ दासत्वं प्रेष्यतामेत्य पानपाः ।
सर्वकर्मकराश्चासन्पशुवद्रज्जुबन्धिताः ॥ १३.२३१.४४ ॥
Então os servidores de bebidas, reduzidos a artesanato, escravidão e servidão, tornaram-se executores de todo trabalho e foram amarrados com cordas como animais.
13.231.45
पानपस्तु सुरां पीत्वा तदा बुद्धिप्रणाशनात् ।
कार्याकार्यस्य चाज्ञानाद्यथेष्टकरणात्स्वयम्।
विदुषामविधेयत्वात्पापमेवाभिपद्यते ॥ १३.२३१.४५ ॥
O servidor de bebidas, tendo bebido licor, pela ruína do intelecto, pela ignorância do que se deve e não se deve fazer, por agir a seu bel-prazer e por não obedecer aos sábios, incorre ele mesmo em pecado.
13.231.46
परिभूतो भवेल्लोके मद्यपो मित्रभेदकः ।
सर्वकालमशुद्धिं च सर्वभक्षस्तथा भवेत् ॥ १३.२३१.४६ ॥
O bebedor de licor torna-se desprezado no mundo, quebrador de amizades, sempre impuro, e um devorador de tudo.
13.231.47
विनष्टो ज्ञातिविद्वद्भ्यः सततं कलिभावगः ।
परुषं कटुकं घोरं वाक्यं वदति सर्वशः ॥ १३.२३१.४७ ॥
Arruinado constantemente por parentes e sábios, aquele que caiu no estado de Kali profere, de todas as maneiras, palavras duras, amargas e terríveis.
13.231.48
गुरूनतिवदेन्मत्तः परदारान्प्रधर्षयेत् ।
संविदं कुरुते शौण्डेर्न शृणोति हितं क्वचित् ॥ १३.२३१.४८ ॥
O embriagado insulta os mais velhos, ataca as esposas alheias, faz pactos com bêbados e nunca ouve o que é benéfico.
13.231.49
एवं बहुविधा दोषाः पानपे सन्ति शोभने ।
केवलं नरकं यान्ति नास्ति तत्र विचारणा।
तस्मात्तद्वर्जितं सद्भिः पानमात्महितैषिभिः ॥ १३.२३१.४९ ॥
Assim, há muitos tipos de falhas no beber, ó bela. Elas levam somente ao inferno; disso não há dúvida. Por isso, os bons, que buscam o próprio bem, evitam o beber.
13.231.50
यदि पानं न वर्जेरन्सन्तश्चारित्रकारणात् ।
भवेदेतज्जगत्सर्वममर्यादं च निष्क्रियम् ॥ १३.२३१.५० ॥
Se os bons não se abstivessem de beber por causa da conduta, todo este mundo se tornaria sem ordem e inativo.
13.231.51
तस्माद्बुद्धेर्हि रक्षार्थं सद्भिः पानं विवर्जितम् ।
इति ते दुष्कृतं सर्वं कथितं त्रिविधं प्रिये ॥ १३.२३१.५१ ॥
Portanto, para proteger o intelecto, os bons abandonam o beber. Assim, amada, eu te contei todas as más ações em três classes.