மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.231
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.231.1
भगवन्देवदेवेश शूलपाणे वृषध्वज ।
श्रुतं मे परमं गुह्यं प्रसादात्ते वरप्रद ॥ १३.२३१.१ ॥
ஓ பகவானே, தேவர்களின் தேவனே, சூலபாணியே, விருஷப்வஜனே! உமது அருளால் நான் உயர்ந்த இரகசியத்தைக் கேட்டேன், வரம் அளிப்பவனே.
13.231.2
श्रोतुं भूयोऽहमिच्छामि प्रजानां हितकारणात् ।
शुभाशुभमिति प्रोक्तं कर्म स्वस्वं समासतः ॥ १३.२३१.२ ॥
மக்களின் நன்மைக்காக நான் மீண்டும் கேட்க விரும்புகிறேன்; நல்லதும் தீயதுமான செயல்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் உரியவை என்று சுருக்கமாகச் சொன்னீர்கள்.
13.231.3
तन्मे विस्तरतो ब्रूहि शुभाशुभविधइं प्रति ।
अशुभं कीदृशं कर्म प्राणिनो यन्निपातयेत् ॥ १३.२३१.३ ॥
ஆகவே நல்லது கெட்டது குறித்த விதியை எனக்கு விரிவாகச் சொல்லுங்கள்; உயிர்களை வீழ்த்தும் தீய செயல் எத்தகையது?
13.231.4
शुभं वापि कथं देव प्रजानामूर्ध्वदं भवेत् ।
एतन्मे वद देवेश श्रोतुकामाऽस्मि कीर्तय ॥ १३.२३१.४ ॥
தேவா! உயிர்களுக்கு நல்ல செயல் எவ்வாறு மேல்நிலையை அளிக்கும்? தேவேசனே, இதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்; கேட்க ஆவலாயிருக்கிறேன், விவரியுங்கள்.
13.231.5
तदहं ते प्रवक्ष्यामि तत्सर्वं शृणु शोभने ।
सुकृतं दुष्कृतं चेति द्विविधं कर्मविस्तरम् ॥ १३.२३१.५ ॥
அதையெல்லாம் உனக்குச் சொல்வேன்; கேள், அழகியவளே. செயலின் பரப்பு இருவகை — நல்ல செயலும் தீய செயலும்.
13.231.6
तयोर्यद्दुष्कृतं कर्म तच्च सञ्जायते त्रिधा ।
मनसा कर्मणा वाचा बुद्धिमोहसमुद्भवात् ॥ १३.२३१.६ ॥
இவ்விரண்டில் தீய செயல் எதுவோ, அது மூன்று வகையில் எழுகிறது — மனத்தால், செயலால், வாக்கால் — அறிவின் மயக்கத்திலிருந்து தோன்றி.
13.231.7
मनःपूर्वं तु वा कर्म वर्तते वाङ्मयं ततः ।
जायते वै क्रियायोगमनु चेष्टाक्रमः प्रिये ॥ १३.२३१.७ ॥
மனதால் முன்னதாக செய்யப்படும் செயல் உண்டாகிறது; பின்னர் வாக்கால் ஆன செயல் பிறக்கிறது. அன்பே, பின்னர் செயல்பாட்டின் தொடர்பைத் தொடர்ந்து முயற்சிகளின் வரிசை பிறக்கிறது.
13.231.8
अभिद्रोहोऽभ्यसूया च परार्थेषु च वै स्पृहा ।
शुभाशुभानां मर्त्यानां वर्तनं परिवारितम् ॥ १३.२३१.८ ॥
துரோகமும், பொறாமையும், பிறர் நலத்தின் மீதான ஆசையும் ஆகும்; நல்லதும் தீயதுமான செயல்களால் சூழப்பட்ட மனிதர்களின் நடத்தை இதுவே.
13.231.9
धर्मकार्ये यदाऽश्रद्धा पापकर्मणि हर्षणम् ।
एवमाद्यशुभं कर्म मनसा पापमुच्यते ॥ १३.२३१.९ ॥
அறச்செயலில் நம்பிக்கையின்மையும், பாவச்செயலில் மகிழ்ச்சியும் இருந்தால் — இவை போன்ற அசுப செயல் மனத்தால் செய்யப்பட்ட பாவம் எனப்படும்.
13.231.10
अनृतं यच्च परुषमबद्धवचनं कटु ।
असत्यं परिवादश्च पापमेतत्तु वाङ्मयम् ॥ १३.२३१.१० ॥
பொய், கடும் சொல், கட்டுக்கடங்காத கடுஞ்சொற்கள், உண்மையற்றது, அவதூறு — இவையே வாக்கின் பாவம்.
13.231.11
अगम्यागमनं चैव परदारनिषेवणम् ।
वधबन्धपरिक्लेशैः परप्राणोपतापनम् ॥ १३.२३१.११ ॥
அடையத்தகாதவளிடம் செல்வதும், பிறர் மனைவியோடு உறவு கொள்வதும்; கொலை, கட்டிப்போடுதல், துன்புறுத்தல் ஆகியவற்றால் பிறர் உயிரை வருத்துவதும்.
13.231.12
चौर्यं परेषां द्रव्याणां हरणं नाशनं तथा ।
अभक्ष्यभक्षणं चैव व्यसनेष्वविषङ्गता ॥ १३.२३१.१२ ॥
பிறர் பொருள்களைத் திருடுதல், கவர்தல், அழித்தல்; அதுபோல் உண்ணத்தகாததை உண்பதும், துர்ப்பழக்கங்களில் பற்றுதலும்.
13.231.13
दर्पात्स्तम्भाभिमानाच्च परेषामुपतापनम् ।
अकार्याणां च करणमशौचं पानसेवनम् ॥ १३.२३१.१३ ॥
ஆணவத்தாலும் பிடிவாத அகந்தையாலும் பிறரை வருத்துவதும், விலக்கப்பட்ட செயல்களைச் செய்வதும், அசுத்தமும், மதுவருந்துவதும்.
13.231.14
दौःशील्यं पापसम्पर्के साहाय्यं पापकर्मणि ।
अधर्म्यमयशस्यं च कार्यं तस्य निषेवणम्।
एवमाद्यशुभं चान्यच्छारीरं पापमुच्यते ॥ १३.२३१.१४ ॥
தீய நடத்தை, பாவிகளுடன் சேர்க்கை, பாவச் செயல்களில் உதவுதல், அதர்மமும் அவமானமும் தரும் செயலைப் பின்பற்றுதல், இவை போன்றவையும் பிற அசுபமானவையும் உடல் பாவம் எனப்படுகின்றன.
13.231.15
मानसाद्वाङ्मयं पापं विशिष्टमिति लक्ष्यते ।
वाङ्मयादपि वै पापाच्छारीरं गण्यते बहु ॥ १३.२३१.१५ ॥
மனதால் செய்யும் பாவம் வாக்கால் செய்யும் பாவத்திலிருந்து வேறுபட்டதாகக் கருதப்படுகிறது; வாக்கால் செய்யும் பாவத்தையும் விட உடலால் செய்யும் பாவம் மிகுதியாக எண்ணப்படுகிறது.
13.231.16
एवं पापयुतं कर्म त्रिविधं पातयेन्नरम् ।
परापकारजननमत्यन्तं पातकं स्मृतम् ॥ १३.२३१.१६ ॥
இவ்வாறு பாவத்துடன் கூடிய மூவகைச் செயல் மனிதனை வீழ்த்தும்; பிறருக்குத் தீங்கு செய்வது மிகக் கொடிய பாதகம் எனச் சொல்லப்படுகிறது.
13.231.17
त्रिविधं तत्कृतं पापं कर्तारं पापकं नयेत् ।
पातकं चापि यत्कर्म कर्मणा बुद्धिपूर्वकम् ॥ १३.२३१.१७ ॥
மூவகையாகச் செய்யப்படும் அந்தப் பாவம் செய்பவனைப் பாவியாக்கும்; அறிந்து, நோக்கத்துடன் செய்யப்படும் செயலும் பாதகமே.
13.231.18
सापदेशमवश्यं तत्कर्तव्यमिति तत्कृतम् ।
कथञ्चित्तत्कृतमपि कर्ता तेन स लिप्यते ॥ १३.२३१.१८ ॥
ஏதோ சாக்குப்போக்கால் அது அவசியம் செய்யப்பட வேண்டும் என்று எண்ணிச் செய்யப்பட்டதாயினும், அல்லது எப்படியோ செய்யப்பட்டதாயினும், செய்பவன் அதனால் கறைப்படுகிறான்.
13.231.19
अवश्यं पापदेशेन प्रतिहृन्येत कारणम् ॥ १३.२३१.१९ ॥
பாவமான இடத்தின் காரணத்தால் அது அவசியம் தடுக்கப்பட வேண்டும்.
13.231.20
भगवन्पापकं कर्म यथा कृत्वा न लिप्यते ॥ १३.२३१.२० ॥
பகவானே, பாவ கர்மத்தை எவ்வாறு செய்தும் ஒருவன் கறைபடாமல் இருக்கிறான்?
13.231.21
यो नरोऽनपराधी च स्वात्मप्राणस्य रक्षणात् ।
शत्रुमुद्यतशस्त्रं वा पूर्वं तेन हतोपि वा।
प्रतिहन्यान्नरो हिंस्यान्न स पापेन लिप्यते ॥ १३.२३१.२१ ॥
குற்றமற்ற ஒருவன், தன் உயிரைக் காக்க, ஆயுதம் ஓங்கிய பகைவனை, அல்லது முன்னமே அவனால் அடிபட்டிருந்தாலும், எதிர்த்துத் தாக்கிக் கொன்றால், அவன் பாவத்தால் கறைபடுவதில்லை.
13.231.22
चोरादधिकसंत्रस्तस्तत्प्रतीकारचेष्टया ।
यः प्रजघ्नन्नरो हन्यान्न स पापेन लिप्यते ॥ १३.२३१.२२ ॥
திருடனால் மிகவும் அஞ்சியவன், அதற்குப் பதிலடி செய்யும் முயற்சியில் அவனைத் தாக்கி கொன்றால், அவன் பாவத்தால் கறைபடுவதில்லை.
13.231.23
ग्रामार्थं भर्तृपिण्डार्थं दीनानुग्रहकारणात् ।
वधबन्धपरिक्लेशान्कुर्वन्पापात्प्रमुच्यते ॥ १३.२३१.२३ ॥
ஊருக்காக, தலைவனின் உணவுக்காக, துயருற்றோருக்கு அருள் செய்யும் பொருட்டு, கொலை, கட்டுதல், துன்புறுத்தல் செய்தாலும் ஒருவன் பாவத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்.
13.231.24
दुर्भिक्षे चात्मवृत्त्यर्थमेकायतनगस्तथा ।
अकार्यं वाऽप्यभक्ष्यं वा कृत्वा पपान्न लिप्यते ॥ १३.२३१.२४ ॥
பஞ்சத்தில் தன் பிழைப்புக்காக, ஒரே இடத்தில் வசிப்பவன், செய்யத்தகாததைச் செய்தோ, உண்ணத்தகாததை உண்டோ, பாவத்தால் கறைபடுவதில்லை.
13.231.25
विधिरेष गृहस्थानां प्रायेणैवोपदिश्यते ।
अवाच्यं वाऽप्यकार्यं वा देशकालवशेन तु ॥ १३.२३१.२५ ॥
இது இல்லறத்தாருக்கு பொதுவாக உபதேசிக்கப்படும் விதி; இடம் மற்றும் காலத்தின் வசத்தில், சொல்லத்தகாததும் செய்யத்தகாததுமும் கூட (செய்யப்படலாம்).
13.231.26
बुद्धिपूर्व नरः कुर्वस्तत्प्रयोजनमात्रया ।
किञ्चिद्वा लिप्यते पापैरथवा न च लिप्यते ॥ १३.२३१.२६ ॥
புத்தியுடன் அந்த நோக்கத்திற்காக மட்டும் செய்யும் மனிதன், பாவங்களால் சிறிது கறைபடுகிறான்; அல்லது கறைபடுவதும் இல்லை.
13.231.27
एवं देवि विजानीहि नास्ति तत्र विचारणा ॥ १३.२३१.२७ ॥
தேவி, இவ்வாறே அறிவாயாக; அதில் சந்தேகமே இல்லை.
13.231.28
भगवन्पानदोषांश्च पेयापेयत्वकारणम् ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं तन्मे वद महेश्वर ॥ १३.२३१.२८ ॥
பகவானே, குடிப்பதன் குற்றங்களையும், பருகத்தக்கது பருகத்தகாதது என்பதற்கான காரணத்தையும் நான் கேட்க விரும்புகிறேன்; மகேஸ்வரரே, அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
13.231.29
हन्त ते कथयिष्यामि पानोत्पत्तिं शुचिस्मिते ॥ १३.२३१.२९ ॥
சரி, தூய புன்னகையுடையவளே, பானத்தின் தோற்றத்தை உனக்குச் சொல்வேன்.
13.231.30
पुरा सर्वेऽभवन्मर्त्या बुद्धिमन्तो नयानुगाः ।
शुचयश्च शुभाचाराः सर्वे चोन्मनसः प्रिये ॥ १३.२३१.३० ॥
முன்பு எல்லா மனிதர்களும் அறிவுள்ளவர்களாய், நீதியைப் பின்பற்றுபவர்களாய், தூயவர்களாய், நல்லொழுக்கமுடையவர்களாய் இருந்தனர்; அன்பே, எல்லோரும் உயர்ந்த மனமுடையவர்களாகவும் இருந்தனர்.
13.231.31
एवंभूते तदा लोके प्रेष्यकृन्न परस्परम् ।
प्रेष्याबावान्मनुष्याणां कर्मारम्भो ननाश ह ॥ १३.२३१.३१ ॥
அப்போது உலகில் அத்தகைய நிலை ஏற்பட்டது; ஒருவருக்கொருவர் ஏவல் செய்பவர் இல்லை. ஏவல் செய்பவர்கள் இல்லாததால் மனிதர்களின் செயல் தொடக்கமே அழிந்தது.
13.231.32
उभयोर्लोकयोर्नाशं दृष्ट्वा कर्मक्षयात्प्रभुः ।
यज्ञकर्म कथं लोके वर्तेतेति पितामहः ॥ १३.२३१.३२ ॥
இரண்டு உலகங்களின் அழிவையும் கண்டு, செயல்கள் குன்றியதால் பிதாமகரான பிரபு, 'உலகில் யாகச் செயல் எப்படி நடைபெறும்?' என்று எண்ணினார்.
13.231.33
आज्ञापयत्सुरान्देवि मोहयस्वेति मानुषान् ।
तमसः सारमुद्धृत्य पानं बुद्धिप्रणाशनम्इ।
न्यपातयन्मनुष्येषु पापदोषावहं प्रिये ॥ १३.२३१.३३ ॥
அவர் தேவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்: 'மனிதர்களை மயக்குங்கள்.' தேவியே, இருளின் சாரத்தை எடுத்து, அறிவை அழிக்கும், பாவக் குற்றத்தைத் தரும் பானத்தை, அன்பே, மனிதர்களிடையே வீழ்த்தினார்.
13.231.34
तदाप्रभृति तत्पानान्मुमुहुर्मानवा भुवि ।
कार्याकार्यमजानन्तो वाच्यावाच्यं गुणागुणम् ॥ १३.२३१.३४ ॥
அதுமுதல் அந்தப் பானத்தைக் குடித்து பூமியில் மனிதர்கள் மயங்கினர். செய்யத்தக்கதும் செய்யத்தகாததும், சொல்லத்தக்கதும் சொல்லத்தகாததும், நற்குணமும் தீக்குணமும் அறியாமல் அவர்கள் மயங்கினர்.
13.231.35
केचिद्धसन्ति तत्पीत्वा प्रवदन्ति तथा परे ।
नृत्यन्ति मुदिताः केचिद्गायन्ति शुभाशुभान्। ॥ १३.२३१.३५ ॥
சிலர் அதைக் குடித்து சிரிக்கின்றனர்; வேறு சிலர் அவ்வாறே பேசுகின்றனர். சிலர் மகிழ்ந்து நடனமாடுகின்றனர்; சிலர் நல்லதையும் தீயதையும் பாடுகின்றனர்.
13.231.36
कलिं ते कुर्वतेऽभीष्टं प्रहरन्ति परस्परम् ।
क्वचिद्धावन्ति सहसा प्रस्खलन्ति पतन्ति च ॥ १३.२३१.३६ ॥
அவர்கள் சண்டையை விரும்பிச் செய்கின்றனர்; ஒருவரையொருவர் தாக்குகின்றனர். சில இடங்களில் திடீரென ஓடுகின்றனர்; தடுமாறி விழுகின்றனர்.
13.231.37
अयुक्तं बहु भाषन्ते यत्र क्वचन शोभने ।
नग्ना विक्षिप्य गात्राणि नष्टज्ञाना इवासते ॥ १३.२३१.३७ ॥
நல்ல இடங்களிலும் நல்ல நேரங்களிலும்கூட மக்கள் தகாத பலவற்றைப் பேசுகிறார்கள்; நிர்வாணமாக, தங்கள் உறுப்புகளை எறிந்தபடி, அறிவை இழந்தவர்களைப் போல் அமர்ந்திருக்கிறார்கள்.
13.231.38
एवं बहुविधान्भावान्कुर्वन्ति भ्रान्तचेतनाः ।
ये पिबन्ति महामोहं पानं पापयुता नराः ॥ १३.२३१.३८ ॥
இவ்வாறு குழம்பிய மனம் கொண்டவர்கள் பல வகையான நிலைகளைச் செய்கிறார்கள்; பாவம் நிறைந்த மனிதர்கள் மதுவை அருந்தி, பெரும் மயக்கத்தை அருந்துகிறார்கள்.
13.231.39
धृतिं लज्जां च बुद्धिं च पानं पीतं प्रणाशयेत् ।
तस्मान्नराः सम्भवन्ति निर्लज्जा निरपत्रपाः ॥ १३.२३१.३९ ॥
குடிக்கப்பட்ட மது மன உறுதி, நாணம், அறிவு ஆகியவற்றை அழித்துவிடும்; ஆகையால் மனிதர்கள் வெட்கமற்றவர்களும் நாணமற்றவர்களும் ஆகிறார்கள்.
13.231.40
बुद्धिसत्वैः परिक्षीणास्तेजोहीना मलान्विताः ।
पीत्वापीत्वा तृषायुक्ताः पानपाः सम्भवन्ति च ॥ १३.२३१.४० ॥
அறிவும் ஆற்றலும் குன்றி, ஒளியிழந்து, அழுக்கடைந்து, பலமுறை குடித்து தாகத்தால் வருந்தி, குடிகாரர்களாகிறார்கள்.
13.231.41
पानकामाः पानकथाः पानकालाभिकाङ्क्षिणः ।
पानार्थं कर्मवश्यास्ते सम्भवन्ति नराधमाः ॥ १३.२३१.४१ ॥
குடியை விரும்புபவர்கள், குடியைப் பற்றியே பேசுபவர்கள், குடிக்கும் நேரத்தை எதிர்பார்ப்பவர்கள் — குடிக்காகச் செயல்களுக்கு அடிமையான அவர்கள் கீழ்மனிதர்களாகிறார்கள்.
13.231.42
पानकामास्तृषायोगाद्बुद्धिसत्वपरिक्षयात् ।
पानदानां प्रेष्यकाराः पानपाः सहसाऽभवन् ॥ १३.२३१.४२ ॥
குடியை விரும்பியவர்கள், தாகத்தின் தொடர்பால், அறிவும் ஆற்றலும் அழிந்ததால், குடி கொடுப்பவர்களின் ஏவல்காரர்களாகிவிட்டனர் — குடிகாரர்கள் திடீரென்று அவ்வாறு ஆனார்கள்.
13.231.43
तदाप्रभृति वै लोके दीनैः पानवशैर्नरैः ।
कारयन्ति च कर्माणि बुद्धिमन्तस्तु पानपाः ॥ १३.२३१.४३ ॥
அதுமுதல் உலகில் மதுவுக்கு அடிமையான துயருற்ற மனிதர்களை அறிவுள்ள மதுபரிமாறுபவர்கள் வேலை வாங்கத் தொடங்கினர்.
13.231.44
कारुत्वमथ दासत्वं प्रेष्यतामेत्य पानपाः ।
सर्वकर्मकराश्चासन्पशुवद्रज्जुबन्धिताः ॥ १३.२३१.४४ ॥
பின்னர் மதுபரிமாறுபவர்கள் கைவினை, அடிமைத்தனம், ஏவல் நிலையை அடைந்து எல்லா வேலைகளையும் செய்பவர்களாகி, மிருகங்களைப் போல் கயிறால் கட்டப்பட்டனர்.
13.231.45
पानपस्तु सुरां पीत्वा तदा बुद्धिप्रणाशनात् ।
कार्याकार्यस्य चाज्ञानाद्यथेष्टकरणात्स्वयम्।
विदुषामविधेयत्वात्पापमेवाभिपद्यते ॥ १३.२३१.४५ ॥
மதுபரிமாறுபவன் மதுவைக் குடித்து, அறிவு அழிந்ததால், செய்யத்தக்கதையும் செய்யத்தகாததையும் அறியாமையால், தன் விருப்பப்படி நடப்பதால், அறிஞர்களுக்குக் கீழ்ப்படியாததால், பாவத்தையே அடைகிறான்.
13.231.46
परिभूतो भवेल्लोके मद्यपो मित्रभेदकः ।
सर्वकालमशुद्धिं च सर्वभक्षस्तथा भवेत् ॥ १३.२३१.४६ ॥
மதுக்குடிப்பவன் உலகில் இகழப்படுகிறான்; நண்பர்களைப் பிரிப்பவனாகிறான்; எப்போதும் அசுத்தனாகிறான்; எல்லாவற்றையும் உண்பவனாகவும் ஆகிறான்.
13.231.47
विनष्टो ज्ञातिविद्वद्भ्यः सततं कलिभावगः ।
परुषं कटुकं घोरं वाक्यं वदति सर्वशः ॥ १३.२३१.४७ ॥
உறவினர்களாலும் அறிஞர்களாலும் எப்போதும் கைவிடப்பட்டு, கலி நிலையை அடைந்தவன் எல்லாவகையிலும் கடுமையும் கசப்பும் பயங்கரமும் கொண்ட சொற்களைப் பேசுகிறான்.
13.231.48
गुरूनतिवदेन्मत्तः परदारान्प्रधर्षयेत् ।
संविदं कुरुते शौण्डेर्न शृणोति हितं क्वचित् ॥ १३.२३१.४८ ॥
வெறிகொண்டவன் பெரியோரை இகழ்கிறான்; பிறர் மனைவியரை வல்லந்தமாகத் தீண்டுகிறான்; குடிகாரர்களுடன் உடன்படிக்கை செய்கிறான்; ஒருபோதும் நன்மை தரும் சொல்லைக் கேட்பதில்லை.
13.231.49
एवं बहुविधा दोषाः पानपे सन्ति शोभने ।
केवलं नरकं यान्ति नास्ति तत्र विचारणा।
तस्मात्तद्वर्जितं सद्भिः पानमात्महितैषिभिः ॥ १३.२३१.४९ ॥
இவ்வாறு குடிப்பதில் பல வகைக் குற்றங்கள் உள்ளன, அழகியவளே. அவர்கள் வெறும் நரகத்தையே அடைகிறார்கள்; இதில் ஐயமில்லை. ஆகவே தன் நன்மையை விரும்பும் நல்லோர் மதுபானத்தை விலக்குகிறார்கள்.
13.231.50
यदि पानं न वर्जेरन्सन्तश्चारित्रकारणात् ।
भवेदेतज्जगत्सर्वममर्यादं च निष्क्रियम् ॥ १३.२३१.५० ॥
நல்லோர் நடத்தையின் பொருட்டு குடிப்பதை விலக்காவிட்டால், இந்த உலகம் முழுவதும் ஒழுங்கற்றதாகவும் செயலற்றதாகவும் ஆகிவிடும்.
13.231.51
तस्माद्बुद्धेर्हि रक्षार्थं सद्भिः पानं विवर्जितम् ।
इति ते दुष्कृतं सर्वं कथितं त्रिविधं प्रिये ॥ १३.२३१.५१ ॥
ஆகவே அறிவைக் காக்கும் பொருட்டு நல்லோர் மதுபானத்தை விலக்குகின்றனர். அன்பே, இவ்வாறு உனக்கு அனைத்துத் தீச்செயல்களும் மூன்று வகையாகச் சொல்லப்பட்டன.