മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.231
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.231.1
भगवन्देवदेवेश शूलपाणे वृषध्वज ।
श्रुतं मे परमं गुह्यं प्रसादात्ते वरप्रद ॥ १३.२३१.१ ॥
ഭഗവാനേ, ദേവദേവാ, ശൂലപാണീ, വൃഷധ്വജാ! അങ്ങയുടെ കൃപയാൽ ഞാൻ പരമരഹസ്യം കേട്ടു, വരദായകനേ.
13.231.2
श्रोतुं भूयोऽहमिच्छामि प्रजानां हितकारणात् ।
शुभाशुभमिति प्रोक्तं कर्म स्वस्वं समासतः ॥ १३.२३१.२ ॥
ജനങ്ങളുടെ ഹിതത്തിനായി ഞാൻ വീണ്ടും കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ശുഭാശുഭ കർമ്മങ്ങൾ ഓരോരുത്തർക്കും സ്വന്തമെന്ന് അങ്ങ് സംക്ഷേപമായി പറഞ്ഞു.
13.231.3
तन्मे विस्तरतो ब्रूहि शुभाशुभविधइं प्रति ।
अशुभं कीदृशं कर्म प्राणिनो यन्निपातयेत् ॥ १३.२३१.३ ॥
അതിനാൽ ശുഭാശുഭ വിധി എനിക്ക് വിസ്തരിച്ചു പറഞ്ഞുതരൂ; ജീവികളെ വീഴ്ത്തുന്ന അശുഭകർമ്മം ഏതുവിധമുള്ളതാണ്?
13.231.4
शुभं वापि कथं देव प्रजानामूर्ध्वदं भवेत् ।
एतन्मे वद देवेश श्रोतुकामाऽस्मि कीर्तय ॥ १३.२३१.४ ॥
ദേവാ! ശുഭകർമ്മം ജനങ്ങൾക്ക് ഊർദ്ധ്വഗതി നൽകുന്നത് എങ്ങനെ? ദേവേശാ, ഇത് എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരൂ; കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹമുണ്ട്, വിവരിക്കൂ.
13.231.5
तदहं ते प्रवक्ष्यामि तत्सर्वं शृणु शोभने ।
सुकृतं दुष्कृतं चेति द्विविधं कर्मविस्तरम् ॥ १३.२३१.५ ॥
അതെല്ലാം ഞാൻ നിന്നോട് പറയാം; കേൾക്കൂ, ശോഭനേ. കർമ്മവിസ്താരം രണ്ടുവിധം — സുകൃതവും ദുഷ്കൃതവും.
13.231.6
तयोर्यद्दुष्कृतं कर्म तच्च सञ्जायते त्रिधा ।
मनसा कर्मणा वाचा बुद्धिमोहसमुद्भवात् ॥ १३.२३१.६ ॥
ഇവയിൽ ദുഷ്കൃതകർമ്മം മൂന്നുവിധത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്നു — മനസ്സിനാലും കർമ്മത്താലും വാക്കിനാലും — ബുദ്ധിമോഹത്തിൽ നിന്ന് ഉദ്ഭവിച്ച്.
13.231.7
मनःपूर्वं तु वा कर्म वर्तते वाङ्मयं ततः ।
जायते वै क्रियायोगमनु चेष्टाक्रमः प्रिये ॥ १३.२३१.७ ॥
മനസ്സിനാൽ മുൻപ് സംഭവിക്കുന്ന കർമ്മം ഉണ്ടാകുന്നു; പിന്നീട് വാചികമായ കർമ്മം ജനിക്കുന്നു. പ്രിയേ, ക്രിയായോഗത്തെ അനുസരിച്ച് ചേഷ്ടകളുടെ ക്രമം ഉണ്ടാകുന്നു.
13.231.8
अभिद्रोहोऽभ्यसूया च परार्थेषु च वै स्पृहा ।
शुभाशुभानां मर्त्यानां वर्तनं परिवारितम् ॥ १३.२३१.८ ॥
ദ്രോഹവും അസൂയയും മറ്റുള്ളവരുടെ കാര്യങ്ങളിലുള്ള ആഗ്രഹവും ആണ്; ശുഭാശുഭങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട മനുഷ്യരുടെ പെരുമാറ്റം ഇതാണ്.
13.231.9
धर्मकार्ये यदाऽश्रद्धा पापकर्मणि हर्षणम् ।
एवमाद्यशुभं कर्म मनसा पापमुच्यते ॥ १३.२३१.९ ॥
ധർമ്മകർമ്മത്തിൽ ശ്രദ്ധയില്ലായ്മയും പാപകർമ്മത്തിൽ സന്തോഷവും ഉണ്ടാകുമ്പോൾ — ഇങ്ങനെയുള്ള അശുഭകർമ്മം മനസ്സിനാലുള്ള പാപമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
13.231.10
अनृतं यच्च परुषमबद्धवचनं कटु ।
असत्यं परिवादश्च पापमेतत्तु वाङ्मयम् ॥ १३.२३१.१० ॥
അസത്യവും പരുഷവാക്കും അടക്കമില്ലാത്ത കയ്പുള്ള വാക്കുകളും, അസത്യവും അപവാദവും — ഇതാണ് വാചികമായ പാപം.
13.231.11
अगम्यागमनं चैव परदारनिषेवणम् ।
वधबन्धपरिक्लेशैः परप्राणोपतापनम् ॥ १३.२३१.११ ॥
അഗമ്യയിലേക്കുള്ള ഗമനവും പരസ്ത്രീസേവയും; വധം, ബന്ധനം, ക്ലേശം എന്നിവയാൽ മറ്റുള്ളവരുടെ പ്രാണനെ പീഡിപ്പിക്കുന്നതും.
13.231.12
चौर्यं परेषां द्रव्याणां हरणं नाशनं तथा ।
अभक्ष्यभक्षणं चैव व्यसनेष्वविषङ्गता ॥ १३.२३१.१२ ॥
മറ്റുള്ളവരുടെ വസ്തുക്കൾ മോഷ്ടിക്കുന്നതും കവരുന്നതും നശിപ്പിക്കുന്നതും; അതുപോലെ ഭക്ഷിക്കരുതാത്തത് ഭക്ഷിക്കുന്നതും ദുർവ്യസനങ്ങളിൽ ആസക്തിയും.
13.231.13
दर्पात्स्तम्भाभिमानाच्च परेषामुपतापनम् ।
अकार्याणां च करणमशौचं पानसेवनम् ॥ १३.२३१.१३ ॥
അഹങ്കാരത്താലും ദൃഢമായ അഭിമാനത്താലും മറ്റുള്ളവരെ പീഡിപ്പിക്കുക, വിലക്കപ്പെട്ട കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുക, അശുദ്ധി, മദ്യപാനം.
13.231.14
दौःशील्यं पापसम्पर्के साहाय्यं पापकर्मणि ।
अधर्म्यमयशस्यं च कार्यं तस्य निषेवणम्।
एवमाद्यशुभं चान्यच्छारीरं पापमुच्यते ॥ १३.२३१.१४ ॥
ദുഃശീലം, പാപികളുമായുള്ള സഹവാസം, പാപകർമ്മത്തിൽ സഹായം, അധർമ്മവും അപകീർത്തിയുമുള്ള കർമ്മം പിന്തുടരൽ, ഇവയും മറ്റ് അശുഭങ്ങളും ശാരീരിക പാപമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
13.231.15
मानसाद्वाङ्मयं पापं विशिष्टमिति लक्ष्यते ।
वाङ्मयादपि वै पापाच्छारीरं गण्यते बहु ॥ १३.२३१.१५ ॥
മനസ്സിൽനിന്നുള്ള പാപം വാക്കിൽനിന്നുള്ള പാപത്തിൽനിന്ന് വിശിഷ്ടമെന്ന് കാണപ്പെടുന്നു; വാക്കിൽനിന്നുള്ള പാപത്തേക്കാളും ശാരീരിക പാപം ഏറെ എണ്ണപ്പെടുന്നു.
13.231.16
एवं पापयुतं कर्म त्रिविधं पातयेन्नरम् ।
परापकारजननमत्यन्तं पातकं स्मृतम् ॥ १३.२३१.१६ ॥
ഇങ്ങനെ പാപം ചേർന്ന മൂന്നുവിധ കർമ്മം മനുഷ്യനെ താഴ്ത്തും; മറ്റുള്ളവർക്ക് ദോഷം വരുത്തുന്നത് അതിഭയങ്കരമായ പാതകമെന്ന് ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.
13.231.17
त्रिविधं तत्कृतं पापं कर्तारं पापकं नयेत् ।
पातकं चापि यत्कर्म कर्मणा बुद्धिपूर्वकम् ॥ १३.२३१.१७ ॥
മൂന്നുവിധമായി ചെയ്ത ആ പാപം കർത്താവിനെ പാപിയാക്കും; ബുദ്ധിപൂർവ്വം ചെയ്യുന്ന കർമ്മവും പാതകമാണ്.
13.231.18
सापदेशमवश्यं तत्कर्तव्यमिति तत्कृतम् ।
कथञ्चित्तत्कृतमपि कर्ता तेन स लिप्यते ॥ १३.२३१.१८ ॥
ഏതോ മറയാൽ അത് ചെയ്യേണ്ടതാണെന്ന് കരുതി ചെയ്തതായാലും, അല്ലെങ്കിൽ ഏതെങ്കിലും വിധത്തിൽ സംഭവിച്ചതായാലും, കർത്താവ് അതിനാൽ ലിപ്തനാകുന്നു.
13.231.19
अवश्यं पापदेशेन प्रतिहृन्येत कारणम् ॥ १३.२३१.१९ ॥
പാപസ്ഥാനത്താൽ കാരണം അവശ്യം പ്രതിഹനിക്കപ്പെടണം.
13.231.20
भगवन्पापकं कर्म यथा कृत्वा न लिप्यते ॥ १३.२३१.२० ॥
ഭഗവാനേ, പാപകർമ്മം എങ്ങനെ ചെയ്തിട്ടും ഒരാൾ ലിപ്തനാകാതിരിക്കുന്നു?
13.231.21
यो नरोऽनपराधी च स्वात्मप्राणस्य रक्षणात् ।
शत्रुमुद्यतशस्त्रं वा पूर्वं तेन हतोपि वा।
प्रतिहन्यान्नरो हिंस्यान्न स पापेन लिप्यते ॥ १३.२३१.२१ ॥
നിരപരാധിയായ മനുഷ്യൻ തന്റെ പ്രാണരക്ഷയ്ക്കായി ആയുധമുയർത്തിയ ശത്രുവിനെ, അല്ലെങ്കിൽ മുമ്പ് അവനാൽ വധിക്കപ്പെട്ടാലും, പ്രതിഹനിച്ച് ഹിംസിച്ചാൽ അവൻ പാപത്താൽ ലിപ്തനാകുന്നില്ല.
13.231.22
चोरादधिकसंत्रस्तस्तत्प्रतीकारचेष्टया ।
यः प्रजघ्नन्नरो हन्यान्न स पापेन लिप्यते ॥ १३.२३१.२२ ॥
കള്ളനെ അത്യധികം ഭയപ്പെട്ട്, അതിനു പ്രതിഹാരമായി പ്രവർത്തിച്ച് അവനെ അടിച്ചു കൊല്ലുന്നവൻ പാപത്താൽ ലിപ്തനാകുന്നില്ല.
13.231.23
ग्रामार्थं भर्तृपिण्डार्थं दीनानुग्रहकारणात् ।
वधबन्धपरिक्लेशान्कुर्वन्पापात्प्रमुच्यते ॥ १३.२३१.२३ ॥
ഗ്രാമത്തിനായി, യജമാനന്റെ ഭക്ഷണത്തിനായി, ദീനരോട് അനുഗ്രഹം ചെയ്യാനായി, വധം, ബന്ധനം, ക്ലേശം ചെയ്താലും ഒരാൾ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു.
13.231.24
दुर्भिक्षे चात्मवृत्त्यर्थमेकायतनगस्तथा ।
अकार्यं वाऽप्यभक्ष्यं वा कृत्वा पपान्न लिप्यते ॥ १३.२३१.२४ ॥
ക്ഷാമകാലത്ത് തന്റെ ഉപജീവനത്തിനായി, ഒരേ സ്ഥലത്ത് വസിക്കുന്നവൻ, ചെയ്യരുതാത്തതോ ഭക്ഷിക്കരുതാത്തതോ ചെയ്താലും പാപത്താൽ ലിപ്തനാകുന്നില്ല.
13.231.25
विधिरेष गृहस्थानां प्रायेणैवोपदिश्यते ।
अवाच्यं वाऽप्यकार्यं वा देशकालवशेन तु ॥ १३.२३१.२५ ॥
ഇത് ഗൃഹസ്ഥന്മാർക്ക് സാധാരണയായി ഉപദേശിക്കപ്പെടുന്ന വിധിയാണ്: ദേശകാലവശത്താൽ, പറയാൻ പാടില്ലാത്തതും ചെയ്യാൻ പാടില്ലാത്തതും പോലും (ചെയ്യാം).
13.231.26
बुद्धिपूर्व नरः कुर्वस्तत्प्रयोजनमात्रया ।
किञ्चिद्वा लिप्यते पापैरथवा न च लिप्यते ॥ १३.२३१.२६ ॥
ബുദ്ധിപൂർവ്വം ആ പ്രയോജനത്തിനായി മാത്രം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യൻ പാപങ്ങളാൽ അല്പം ലിപ്തനാകുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ ലിപ്തനാകുന്നതുമില്ല.
13.231.27
एवं देवि विजानीहि नास्ति तत्र विचारणा ॥ १३.२३१.२७ ॥
ദേവീ, ഇങ്ങനെതന്നെ അറിയുക; അതിൽ സംശയമൊന്നുമില്ല.
13.231.28
भगवन्पानदोषांश्च पेयापेयत्वकारणम् ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं तन्मे वद महेश्वर ॥ १३.२३१.२८ ॥
ഭഗവാനേ, പാനത്തിന്റെ ദോഷങ്ങളും കുടിക്കാവുന്നതും കുടിക്കരുതാത്തതും എന്ന കാരണവും ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; മഹേശ്വരാ, അത് എന്നോട് പറയൂ.
13.231.29
हन्त ते कथयिष्यामि पानोत्पत्तिं शुचिस्मिते ॥ १३.२३१.२९ ॥
ശരി, ശുദ്ധമായ പുഞ്ചിരിയുള്ളവളേ, പാനത്തിന്റെ ഉത്പത്തി നിന്നോട് ഞാൻ പറയാം.
13.231.30
पुरा सर्वेऽभवन्मर्त्या बुद्धिमन्तो नयानुगाः ।
शुचयश्च शुभाचाराः सर्वे चोन्मनसः प्रिये ॥ १३.२३१.३० ॥
പണ്ട് മനുഷ്യരെല്ലാം ബുദ്ധിമാന്മാരും നീതി പിന്തുടരുന്നവരും ശുദ്ധരും ശുഭാചാരമുള്ളവരും ആയിരുന്നു; പ്രിയേ, എല്ലാവരും ഉന്നതമനസ്കരുമായിരുന്നു.
13.231.31
एवंभूते तदा लोके प्रेष्यकृन्न परस्परम् ।
प्रेष्याबावान्मनुष्याणां कर्मारम्भो ननाश ह ॥ १३.२३१.३१ ॥
അങ്ങനെയുള്ള അവസ്ഥയിൽ അന്ന് ലോകത്ത് പരസ്പരം ഭൃത്യരായി ആരുമുണ്ടായില്ല. ഭൃത്യരുടെ അഭാവത്താൽ മനുഷ്യരുടെ കർമ്മാരംഭം നശിച്ചു.
13.231.32
उभयोर्लोकयोर्नाशं दृष्ट्वा कर्मक्षयात्प्रभुः ।
यज्ञकर्म कथं लोके वर्तेतेति पितामहः ॥ १३.२३१.३२ ॥
ഇരു ലോകങ്ങളുടെയും നാശം കണ്ട്, കർമ്മക്ഷയം മൂലം പ്രഭുവായ പിതാമഹൻ 'ലോകത്തിൽ യജ്ഞകർമ്മം എങ്ങനെ നടക്കും?' എന്നു ചിന്തിച്ചു.
13.231.33
आज्ञापयत्सुरान्देवि मोहयस्वेति मानुषान् ।
तमसः सारमुद्धृत्य पानं बुद्धिप्रणाशनम्इ।
न्यपातयन्मनुष्येषु पापदोषावहं प्रिये ॥ १३.२३१.३३ ॥
അവൻ ദേവന്മാരോട് കല്പിച്ചു: 'മനുഷ്യരെ മോഹിപ്പിക്കുക.' ദേവീ, ഇരുളിന്റെ സാരം എടുത്ത്, ബുദ്ധിനാശകവും പാപദോഷം വരുത്തുന്നതുമായ പാനീയം പ്രിയേ, മനുഷ്യർക്കിടയിൽ വീഴ്ത്തി.
13.231.34
तदाप्रभृति तत्पानान्मुमुहुर्मानवा भुवि ।
कार्याकार्यमजानन्तो वाच्यावाच्यं गुणागुणम् ॥ १३.२३१.३४ ॥
അന്നു മുതൽ ആ പാനീയം കുടിച്ച് ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യർ മോഹിതരായി. ചെയ്യേണ്ടതും ചെയ്യരുതാത്തതും, പറയേണ്ടതും പറയരുതാത്തതും, ഗുണവും ദോഷവും അറിയാതെ അവർ മോഹിച്ചു.
13.231.35
केचिद्धसन्ति तत्पीत्वा प्रवदन्ति तथा परे ।
नृत्यन्ति मुदिताः केचिद्गायन्ति शुभाशुभान्। ॥ १३.२३१.३५ ॥
ചിലർ അത് കുടിച്ച് ചിരിക്കുന്നു; മറ്റു ചിലർ അങ്ങനെതന്നെ സംസാരിക്കുന്നു. ചിലർ സന്തോഷത്തോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു; ചിലർ ശുഭാശുഭങ്ങൾ പാടുന്നു.
13.231.36
कलिं ते कुर्वतेऽभीष्टं प्रहरन्ति परस्परम् ।
क्वचिद्धावन्ति सहसा प्रस्खलन्ति पतन्ति च ॥ १३.२३१.३६ ॥
അവർ കലഹം ഇച്ഛിച്ച് ചെയ്യുന്നു; പരസ്പരം പ്രഹരിക്കുന്നു. എവിടെയോ പെട്ടെന്ന് ഓടുന്നു; ഇടറി വീഴുന്നു.
13.231.37
अयुक्तं बहु भाषन्ते यत्र क्वचन शोभने ।
नग्ना विक्षिप्य गात्राणि नष्टज्ञाना इवासते ॥ १३.२३१.३७ ॥
നല്ല സ്ഥലങ്ങളിലും ശുഭ സന്ദർഭങ്ങളിലും പോലും ആളുകൾ അനുചിതമായ പലതും സംസാരിക്കുന്നു; നഗ്നരായി, അവയവങ്ങൾ വീശിയെറിഞ്ഞ്, ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടവരെപ്പോലെ ഇരിക്കുന്നു.
13.231.38
एवं बहुविधान्भावान्कुर्वन्ति भ्रान्तचेतनाः ।
ये पिबन्ति महामोहं पानं पापयुता नराः ॥ १३.२३१.३८ ॥
ഇങ്ങനെ ഭ്രാന്തമായ മനസ്സുള്ളവർ പലതരം അവസ്ഥകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു; പാപത്തോടു ചേർന്ന മനുഷ്യർ മദ്യം കുടിച്ച് മഹാമോഹം കുടിക്കുന്നു.
13.231.39
धृतिं लज्जां च बुद्धिं च पानं पीतं प्रणाशयेत् ।
तस्मान्नराः सम्भवन्ति निर्लज्जा निरपत्रपाः ॥ १३.२३१.३९ ॥
കുടിച്ച മദ്യം ധൈര്യവും ലജ്ജയും ബുദ്ധിയും നശിപ്പിക്കുന്നു; അതിനാൽ മനുഷ്യർ ലജ്ജയില്ലാത്തവരും നാണമില്ലാത്തവരുമാകുന്നു.
13.231.40
बुद्धिसत्वैः परिक्षीणास्तेजोहीना मलान्विताः ।
पीत्वापीत्वा तृषायुक्ताः पानपाः सम्भवन्ति च ॥ १३.२३१.४० ॥
ബുദ്ധിയും ശക്തിയും ക്ഷയിച്ച്, തേജസ്സില്ലാതെ, മാലിന്യം പിടിച്ച്, വീണ്ടും വീണ്ടും കുടിച്ച് ദാഹം പിടിപെട്ട്, മദ്യപാനികളായിത്തീരുന്നു.
13.231.41
पानकामाः पानकथाः पानकालाभिकाङ्क्षिणः ।
पानार्थं कर्मवश्यास्ते सम्भवन्ति नराधमाः ॥ १३.२३१.४१ ॥
മദ്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ, മദ്യത്തെക്കുറിച്ചുമാത്രം സംസാരിക്കുന്നവർ, മദ്യപാന സമയത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്നവർ—മദ്യത്തിനായി കർമ്മങ്ങൾക്ക് വശരായ ആ അധമ മനുഷ്യരായിത്തീരുന്നു.
13.231.42
पानकामास्तृषायोगाद्बुद्धिसत्वपरिक्षयात् ।
पानदानां प्रेष्यकाराः पानपाः सहसाऽभवन् ॥ १३.२३१.४२ ॥
മദ്യം ആഗ്രഹിച്ചവർ, ദാഹത്തിന്റെ ബന്ധത്താൽ, ബുദ്ധിയും സത്വവും ക്ഷയിച്ചതിനാൽ, മദ്യം നൽകുന്നവരുടെ ദാസന്മാരായി; മദ്യപന്മാർ പെട്ടെന്ന് അങ്ങനെയായി.
13.231.43
तदाप्रभृति वै लोके दीनैः पानवशैर्नरैः ।
कारयन्ति च कर्माणि बुद्धिमन्तस्तु पानपाः ॥ १३.२३१.४३ ॥
അന്നുമുതൽ ലോകത്തിൽ മദ്യത്തിന് വശപ്പെട്ട ദീനരായ മനുഷ്യരെക്കൊണ്ട് ബുദ്ധിമാന്മാരായ മദ്യപരിചാരകർ പണികൾ ചെയ്യിക്കാൻ തുടങ്ങി.
13.231.44
कारुत्वमथ दासत्वं प्रेष्यतामेत्य पानपाः ।
सर्वकर्मकराश्चासन्पशुवद्रज्जुबन्धिताः ॥ १३.२३१.४४ ॥
പിന്നീട് മദ്യപരിചാരകർ കരകൗശലവും അടിമത്തവും ഭൃത്യത്വവും പ്രാപിച്ച്, എല്ലാ പണികളും ചെയ്യുന്നവരായി; മൃഗങ്ങളെപ്പോലെ കയറിൽ കെട്ടപ്പെട്ടു.
13.231.45
पानपस्तु सुरां पीत्वा तदा बुद्धिप्रणाशनात् ।
कार्याकार्यस्य चाज्ञानाद्यथेष्टकरणात्स्वयम्।
विदुषामविधेयत्वात्पापमेवाभिपद्यते ॥ १३.२३१.४५ ॥
മദ്യപരിചാരകൻ സുര കുടിച്ച്, ബുദ്ധി നശിക്കുന്നതിനാലും, ചെയ്യേണ്ടതും ചെയ്യരുതാത്തതും അറിയാത്തതിനാലും, തന്നിഷ്ടം പോലെ പ്രവർത്തിക്കുന്നതിനാലും, പണ്ഡിതരെ അനുസരിക്കാത്തതിനാലും സ്വയം പാപം തന്നെ പ്രാപിക്കുന്നു.
13.231.46
परिभूतो भवेल्लोके मद्यपो मित्रभेदकः ।
सर्वकालमशुद्धिं च सर्वभक्षस्तथा भवेत् ॥ १३.२३१.४६ ॥
മദ്യപൻ ലോകത്തിൽ അപമാനിതനാകുന്നു; സുഹൃത്തുക്കളെ ഭിന്നിപ്പിക്കുന്നവനാകുന്നു; എപ്പോഴും അശുദ്ധനാകുന്നു; എല്ലാം ഭക്ഷിക്കുന്നവനുമാകുന്നു.
13.231.47
विनष्टो ज्ञातिविद्वद्भ्यः सततं कलिभावगः ।
परुषं कटुकं घोरं वाक्यं वदति सर्वशः ॥ १३.२३१.४७ ॥
ബന്ധുക്കളാലും പണ്ഡിതരാലും സതതം നശിച്ചവനും കലിഭാവം പ്രാപിച്ചവനും എല്ലാ വിധത്തിലും പരുഷവും കടുത്തതും ഘോരവുമായ വാക്കുകൾ പറയുന്നു.
13.231.48
गुरूनतिवदेन्मत्तः परदारान्प्रधर्षयेत् ।
संविदं कुरुते शौण्डेर्न शृणोति हितं क्वचित् ॥ १३.२३१.४८ ॥
മത്തൻ ഗുരുക്കന്മാരെ അവമാനിക്കുന്നു, പരദാരങ്ങളെ ആക്രമിക്കുന്നു; മദ്യപന്മാരുമായി ഉടമ്പടി ചെയ്യുന്നു; ഒരിക്കലും ഹിതകരമായ വാക്ക് കേൾക്കുന്നില്ല.
13.231.49
एवं बहुविधा दोषाः पानपे सन्ति शोभने ।
केवलं नरकं यान्ति नास्ति तत्र विचारणा।
तस्मात्तद्वर्जितं सद्भिः पानमात्महितैषिभिः ॥ १३.२३१.४९ ॥
ഇങ്ങനെ മദ്യപാനത്തിൽ പല വിധത്തിലുള്ള ദോഷങ്ങളുണ്ട്, സുന്ദരീ. അവ കേവലം നരകത്തിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നത്; ഇതിൽ സംശയമില്ല. അതിനാൽ സ്വന്തം ഹിതം ആഗ്രഹിക്കുന്ന സജ്ജനങ്ങൾ മദ്യപാനം വർജ്ജിക്കുന്നു.
13.231.50
यदि पानं न वर्जेरन्सन्तश्चारित्रकारणात् ।
भवेदेतज्जगत्सर्वममर्यादं च निष्क्रियम् ॥ १३.२३१.५० ॥
സജ്ജനങ്ങൾ സദാചാരത്തിനായി മദ്യപാനം വർജ്ജിച്ചില്ലെങ്കിൽ, ഈ സമസ്ത ലോകവും മര്യാദയില്ലാത്തതും നിഷ്ക്രിയവുമാകും.
13.231.51
तस्माद्बुद्धेर्हि रक्षार्थं सद्भिः पानं विवर्जितम् ।
इति ते दुष्कृतं सर्वं कथितं त्रिविधं प्रिये ॥ १३.२३१.५१ ॥
അതിനാൽ ബുദ്ധിയുടെ രക്ഷയ്ക്കായി സജ്ജനങ്ങൾ മദ്യപാനം വർജ്ജിക്കുന്നു. പ്രിയേ, ഇങ്ങനെ നിന്നോട് എല്ലാ ദുഷ്കർമ്മങ്ങളും മൂന്നു വിധമായി ഞാൻ പറഞ്ഞു.