ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.232
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.232.1
विधानं सुकृतस्यापि भूयः शृणु शुचिस्मिते ।
प्रोच्यते तत्त्रिधा देवि सुकृतं च समासतः ॥ १३.२३२.१ ॥
ಓ ಶುಚಿಸ್ಮಿತೇ, ಸುಕೃತದ ವಿಧಾನವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೇಳು. ದೇವಿ, ಅದು ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಮೂರು ವಿಧವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
13.232.2
यदौपरमिकं चैव सुकृतं निरुपद्रवम् ।
तथैव सोपकरणं तावता सुकृतं विदुः ॥ १३.२३२.२ ॥
ಔಪರಮಿಕ ಸುಕೃತವು ನಿರುಪದ್ರವವಾದದ್ದು; ಹಾಗೆಯೇ ಸಾಧನಗಳೊಂದಿಗೂ ಕೂಡಿದದ್ದು. ಅಷ್ಟರಿಂದಲೇ ಅದನ್ನು ಸುಕೃತವೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.
13.232.3
निवृत्तिः पापकर्मभ्यस्तदौपरमिकं प्रिये ।
मनोवाक्कायजा दोषाः शृणु मे वर्जनाच्छुभम् ॥ १३.२३२.३ ॥
ಪಾಪಕರ್ಮಗಳಿಂದ ನಿವೃತ್ತಿಯೇ ಪ್ರಿಯೆ, ಔಪರಮಿಕ. ಮನಸ್ಸು, ವಾಕ್ಕು, ಕಾಯದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ದೋಷಗಳನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು; ಅವುಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದರಿಂದ ಶುಭವಾಗುತ್ತದೆ.
13.232.4
त्रैविध्यदोषोपरमे यस्तु दोषव्यपेक्षया ।
स हि प्राप्नोति सकलं सर्वदुष्कृतवर्जनात् ॥ १३.२३२.४ ॥
ತ್ರಿವಿಧ ದೋಷಗಳ ಉಪರಮದಲ್ಲಿ, ದೋಷಗಳನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಯಾರು ವಿರಮಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ದುಷ್ಕೃತಗಳನ್ನು ವರ್ಜಿಸುವುದರಿಂದ ಸಮಸ್ತವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.232.5
प्रथमं वर्जयेद्दोषान्युगपत्पृथगेव वा ।
तथा धर्ममवाप्नोति दोषत्यागो हि दुष्करः।
दोषसाकल्यसंत्यागान्मुनिर्भवति मानवः ॥ १३.२३२.५ ॥
ಮೊದಲು ದೋಷಗಳನ್ನು ವರ್ಜಿಸಬೇಕು, ಒಮ್ಮೆಲೇ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾಗಿ. ಹಾಗೆಯೇ ಅವನು ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ದೋಷತ್ಯಾಗ ಕಷ್ಟಕರ. ದೋಷಗಳ ಸಂಪೂರ್ಣ ತ್ಯಾಗದಿಂದ ಮಾನವನು ಮುನಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.
13.232.6
सौकर्यं पस्य धर्मस्य कार्यारम्भादृतेऽपि च ।
आत्मा च लब्धोपरमो लभन्ते सुकृतं परम् ॥ १३.२३२.६ ॥
ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಆರಂಭಿಸದೆಯೂ ಧರ್ಮದ ಸುಲಭತೆಯನ್ನು ನೋಡು. ಉಪರಮವನ್ನು ಪಡೆದ ಆತ್ಮಗಳು ಪರಮ ಸುಕೃತವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತವೆ.
13.232.7
अहो नृशंसाः पच्यन्ते मानुषाः स्वल्पबुद्धयः ।
एतादृशं न बुध्यन्ते आत्माधीनं न निर्व्यथाः ॥ १३.२३२.७ ॥
ಅಯ್ಯೋ! ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯ ಕ್ರೂರ ಮಾನವರು ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಅಧೀನವಾದ, ದುಃಖರಹಿತವಾದದ್ದನ್ನು ಅವರು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
13.232.8
दुष्कृतत्यागमात्रेण पदमूर्ध्वं हि लभ्यते ॥ १३.२३२.८ ॥
ದುಷ್ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದರಿಂದಲೇ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.
13.232.9
पापभीरुत्वमात्रेण दोषाणां परिवर्जनात् ।
सुशोभनो भवेद्देवि क्रजुर्धर्मव्यपेक्षया।
इत्यौपरमिकं देवि कथितं सुकृतं तव ॥ १३.२३२.९ ॥
ಪಾಪಭೀತಿ ಮಾತ್ರದಿಂದ, ದೋಷಗಳನ್ನು ವರ್ಜಿಸುವುದರಿಂದ, ಓ ದೇವಿ, ಧರ್ಮದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಮನುಷ್ಯ ಸರಳನೂ ಅತಿ ಶೋಭನನೂ ಆಗಬಹುದು. ಓ ದೇವಿ, ಈ ರೀತಿ ವಿರಮಣದಿಂದ ಬರುವ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದೆ.
13.232.10
श्रुत्वा च वृद्धसंयोगादिन्द्रियाणां च निग्रहात् ।
सन्तोषाच्च धृतेश्चैव शक्यते दोषवर्जनम् ॥ १३.२३२.१० ॥
ಹಿರಿಯರ ಸಹವಾಸದಿಂದ ಕೇಳಿ, ಇಂದ್ರಿಯ ನಿಗ್ರಹದಿಂದ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯದಿಂದಲೂ ದೋಷಗಳನ್ನು ವರ್ಜಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯ.
13.232.11
तदेव धर्ममित्याहुर्दोषसंयमनं प्रिये ।
यमधर्मेण धर्मोस्ति नान्यः शुभतरः प्रिये।
यमधर्मेण यतयः प्राप्नुवन्त्युत्तमां गतिम् ॥ १३.२३२.११ ॥
ಅದನ್ನೇ ಧರ್ಮವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ದೋಷಗಳ ಸಂಯಮವೇ ಅದು. ಪ್ರಿಯೇ, ಸಂಯಮ ಧರ್ಮದಿಂದಲೇ ಧರ್ಮವಿದೆ, ಇದಕ್ಕಿಂತ ಶುಭಕರವಾದದ್ದು ಬೇರೆ ಇಲ್ಲ. ಪ್ರಿಯೇ, ಸಂಯಮ ಧರ್ಮದಿಂದಲೇ ಯತಿಗಳು ಉತ್ತಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
13.232.12
ईश्वराणां प्रभवतां दरिद्राणां च वै नृणाम् ।
सफलो दोषसंत्यागो दानादपि शुभादपि ॥ १३.२३२.१२ ॥
ಈಶ್ವರರಿಗೆ, ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಗಳಿಗೆ, ದರಿದ್ರರಿಗೂ ಸಹ, ದಾನದಿಂದಲೂ ಶುಭಕಾರ್ಯದಿಂದಲೂ ದೋಷತ್ಯಾಗ ಫಲಪ್ರದವಾಗುತ್ತದೆ.
13.232.13
तपो दानं महादेवि दोषमल्पं हि निर्भरेत् ।
सुकृतं यामिकं चोक्तं वक्ष्ये निरुपसाधनम् ॥ १३.२३२.१३ ॥
ಮಹಾದೇವಿ, ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ದಾನ ಸಣ್ಣ ದೋಷವನ್ನೂ ಕಳೆಯುತ್ತವೆ. ಯಾಮಿಕ ಪುಣ್ಯವನ್ನು, ಸಾಧನವಿಲ್ಲದೆ ಸಿದ್ಧಿಸುವುದನ್ನು, ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
13.232.14
सुखाभिसन्धिर्लोकानां सत्यं शौचमथार्जवम् ।
व्रतोपवासः प्रीतिश्च ब्रह्मचर्यं दमः शमः ॥ १३.२३२.१४ ॥
ಲೋಕಗಳ ಸುಖವನ್ನು ಬಯಸುವುದು, ಸತ್ಯ, ಶೌಚ, ಋಜುತ್ವ, ವ್ರತ ಮತ್ತು ಉಪವಾಸ, ಪ್ರೀತಿ, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ, ದಮ, ಶಮ.
13.232.15
एवमादि शुभं कर्म सुकृतं नियमाश्रितम् ।
शृणु तेषां विशेषांश्च कीर्तयिष्यामि भामिनि ॥ १३.२३२.१५ ॥
ಇಂತಹ ಶುಭ ಕರ್ಮಗಳು, ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ ಸುಕೃತಗಳು. ಓ ಸುಂದರಿ, ಅವುಗಳ ವಿಶೇಷಗಳನ್ನು ಕೇಳು, ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
13.232.16
सत्यं स्वर्गस्य सोपानं पारावारस्य नौरिव ।
नास्ति सत्यात्परं दानं नास्ति सत्यात्परं तपः ॥ १३.२३२.१६ ॥
ಸತ್ಯ ಸ್ವರ್ಗದ ಏಣಿ, ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟಿಸುವ ದೋಣಿಯಂತೆ. ಸತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದ ದಾನವಿಲ್ಲ, ಸತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದ ತಪಸ್ಸಿಲ್ಲ.
13.232.17
यथा श्रुतं यथा दृष्टमात्मना यद्यथा कृतम् ।
तथा तस्याविकारेण वचनं सत्यलक्षणम् ॥ १३.२३२.१७ ॥
ಕೇಳಿದಂತೆ, ತಾನು ನೋಡಿದಂತೆ, ಮಾಡಿದಂತೆ, ಹೇಗೋ ಹಾಗೆಯೇ ವಿಕಾರವಿಲ್ಲದೆ ಹೇಳುವುದೇ ಸತ್ಯದ ಲಕ್ಷಣ.
13.232.18
यच्छलेनाभिसंयुक्तं सत्यरूपं मृषैव तत् ।
सत्यमेव प्रवक्तव्यं पारावर्यं विजानता ॥ १३.२३२.१८ ॥
ವಂಚನೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದದ್ದು, ಸತ್ಯದ ರೂಪ ಧರಿಸಿದರೂ, ಅದು ಸುಳ್ಳೇ. ತಿಳಿದವನು ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಮಾತನಾಡಬೇಕು.
13.232.19
दीर्घायुश्च भवेत्सत्यात्कुलसन्तानपालकः ।
लोकसंस्थितिपालश्च भवेत्सत्येन मानवः ॥ १३.२३२.१९ ॥
ಸತ್ಯದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಕುಲಸಂತಾನವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವವನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಸತ್ಯದಿಂದಲೇ ಲೋಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವವನಾಗುತ್ತಾನೆ.
13.232.20
कथं सन्धारयन्मर्त्यो व्रतं शुभमवाप्नुयात् ॥ १३.२३२.२० ॥
ಮರ್ತ್ಯನು ಶುಭವಾದ ವ್ರತವನ್ನು ಹೇಗೆ ಧರಿಸಿ ಅದನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು?
13.232.21
पूर्वमुक्तं तु यत्पापं मनोवाक्कायकर्मभिः ।
व्रतवत्तस्य संत्यागस्तपोव्रतमिति स्मृतम् ॥ १३.२३२.२१ ॥
ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದ ಪಾಪವು ಮನಸ್ಸು, ವಾಣಿ, ದೇಹದ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಅದನ್ನು ವ್ರತದಂತೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸುವುದೇ ತಪೋವ್ರತವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
13.232.22
त्याज्यं वा यदि वा जोष्यमव्रतेनि वृथा चरन् ।
तथा फलं न लभते तस्माद्धर्मं वृथा चरेत् ॥ १३.२३२.२२ ॥
ವ್ರತವಿಲ್ಲದೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ನಡೆಯುವವನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕಾದುದನ್ನು ತ್ಯಜಿಸದಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾದುದನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರೆ, ಅವನಿಗೆ ಫಲ ದೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಧರ್ಮವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಆಚರಿಸಬಾರದು.
13.232.23
शुद्धकायो नरो भूत्वा स्नात्वा तीर्थ यथाविधि ।
पञ्चभूतानि चन्द्रार्कौ संध्ये धर्मयमौ पितॄन् ॥ १३.२३२.२३ ॥
ಶುದ್ಧ ದೇಹದ ಮನುಷ್ಯನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಪಂಚಭೂತಗಳು, ಚಂದ್ರ-ಸೂರ್ಯರು, ಸಂಧ್ಯೆಗಳು, ಧರ್ಮ-ಯಮರು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳನ್ನು (ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಕರೆಯಬೇಕು).
13.232.24
आत्मनैव तथाऽऽत्मानं निवेद्य व्रतवच्चरेत् ।
व्रतमामरणाद्वाऽपि कालच्छेदेन वा हरेत् ॥ १३.२३२.२४ ॥
ತನ್ನಿಂದಲೇ ತನ್ನನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿ ವ್ರತದಂತೆ ನಡೆಯಬೇಕು; ವ್ರತವನ್ನು ಮರಣದವರೆಗೆ ಅಥವಾ ನಿಗದಿತ ಕಾಲದವರೆಗೆ ಪಾಲಿಸಬೇಕು.
13.232.25
शाकादिषु व्रतं कुर्यात्तथा पुष्पफलादिषु ।
ब्रह्मचर्यव्रतं कुर्यादुपवासव्रतं तथा ॥ १३.२३२.२५ ॥
ತರಕಾರಿ ಮೊದಲಾದವುಗಳಲ್ಲಿ ವ್ರತವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಅದೇ ರೀತಿ ಹೂವು, ಹಣ್ಣು ಮೊದಲಾದವುಗಳಲ್ಲಿಯೂ. ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ವ್ರತವನ್ನು ಮತ್ತು ಉಪವಾಸ ವ್ರತವನ್ನೂ ಅದೇ ರೀತಿ ಮಾಡಬೇಕು.
13.232.26
एवमन्येषु बहुषु व्रतं कार्यं हितैषिणा ।
व्रतभङ्गो यथा न स्याद्रक्षितव्यं तथा बुधैः।
व्रतभङ्गे महत्पापमिति विद्धि शुभेक्षणे ॥ १३.२३२.२६ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಇತರ ಹಲವು ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ವ್ರತ ಮಾಡಬೇಕು. ವ್ರತಭಂಗವಾಗದಂತೆ ಬುದ್ಧಿವಂತರು ಅದನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು. ಓ ಶುಭನೇತ್ರೆ, ವ್ರತಭಂಗದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಪಾಪವಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿ.
13.232.27
औषधार्थं यदज्ञानाद्गुरूणां वचनादपि ।
अनुग्रहार्थं बन्धूनां व्रतभङ्गो न दुष्यते ॥ १३.२३२.२७ ॥
ಔಷಧಕ್ಕಾಗಿ, ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ, ಗುರುಗಳ ಮಾತಿನಿಂದಲೂ, ಬಂಧುಗಳ ಮೇಲಿನ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿಯೂ ವ್ರತಭಂಗವಾದರೆ ಅದು ದೋಷವಲ್ಲ.
13.232.28
व्रतापवर्गकाले तु दैवब्राह्मणपूजनम् ।
नरेण तु यथा विद्धि कार्यसिद्धिं यथाऽऽप्तुयात् ॥ १३.२३२.२८ ॥
ವ್ರತ ಮುಗಿಯುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ತಿಳಿ.
13.232.29
कथं शौचविधिस्तत्र तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२३२.२९ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಶೌಚವಿಧಿ ಹೇಗೆ? ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳಲು ನೀನು ಯೋಗ್ಯನು.
13.232.30
बाह्ममाभ्यन्तरं चेति द्विविधं शौचमिष्यते ।
मानसं सुकृतं यत्तच्छौचमाभ्यन्तरं स्मृतम् ॥ १३.२३२.३० ॥
ಬಾಹ್ಯ ಮತ್ತು ಆಂತರಿಕ ಎಂದು ಶೌಚವು ಎರಡು ವಿಧವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಮನಸ್ಸಿನ ಸತ್ಕೃತ್ಯವೇ ಆಂತರಿಕ ಶೌಚವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
13.232.31
सदाऽऽहारविशुद्धिश्च कायप्रक्षालनं च यत् ।
बाह्यशौचं भवेदेतत्तथैवाचमनादिना ॥ १३.२३२.३१ ॥
ಸದಾ ಆಹಾರದ ಶುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ದೇಹವನ್ನು ತೊಳೆಯುವುದು — ಇದೇ ಬಾಹ್ಯ ಶೌಚ; ಹಾಗೆಯೇ ಆಚಮನ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದಲೂ.
13.232.32
मृच्चैव शुद्धदेशस्था गोशकृन्मूत्रमेव च ।
द्रव्याणि गन्धयुक्तानि यानि पुष्टिकराणि च।
एतैः सम्मार्जयेत्कायमम्भसा च पुनः पुनः ॥ १३.२३२.३२ ॥
ಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿರುವ ಮಣ್ಣು, ಹಸುವಿನ ಸಗಣಿ ಮತ್ತು ಗೋಮೂತ್ರ, ಸುಗಂಧಯುಕ್ತವೂ ಪುಷ್ಟಿದಾಯಕವೂ ಆದ ವಸ್ತುಗಳು — ಇವುಗಳಿಂದಲೂ ನೀರಿನಿಂದಲೂ ದೇಹವನ್ನು ಪದೇಪದೇ ತಿಕ್ಕಿ ತೊಳೆಯಬೇಕು.
13.232.33
अक्षोभ्यं यत्प्रकीर्णं च नित्यस्रोतं च यज्जलम् ।
प्रायशस्तादृशे मज्जेदन्यथा च विवर्जयेत् ॥ १३.२३२.३३ ॥
ಕಲಕದ, ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಹರಡಿರುವ, ನಿತ್ಯ ಹರಿಯುವ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.
13.232.34
त्रिस्त्रिराचमनं श्रेष्ठं निष्फेनैर्निर्मलैर्जलैः ।
तथा विण्मूत्रयोः शुद्धिरद्भिर्बहुमृदा भवेत्।
तथैव जलसंशुद्धिर्यत्संशुद्धं तु संस्पृशेत् ॥ १३.२३२.३४ ॥
ನೊರೆಯಿಲ್ಲದ, ನಿರ್ಮಲ ನೀರಿನಿಂದ ಮೂರು ಮೂರು ಬಾರಿ ಆಚಮನ ಮಾಡುವುದೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಹಾಗೆಯೇ ಮಲಮೂತ್ರದ ಶುದ್ಧಿ ನೀರು ಮತ್ತು ಬಹಳ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಆಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ನೀರಿನ ಶುದ್ಧಿಯೂ — ಶುದ್ಧವಾದುದನ್ನೇ ಮುಟ್ಟಬೇಕು.
13.232.35
शकृता भूमिशुद्धिः स्याल्लौहानां भस्मना स्मृतम् ।
तक्षणं घर्षणं चैव दारवाणां विशोधनम् ॥ १३.२३२.३५ ॥
ಹಸುವಿನ ಸಗಣಿಯಿಂದ ಭೂಮಿಯ ಶುದ್ಧಿಯಾಗಬೇಕು; ಕಬ್ಬಿಣದ ಪಾತ್ರೆಗಳ ಶುದ್ಧಿ ಬೂದಿಯಿಂದ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಕೆತ್ತುವುದು ಮತ್ತು ತಿಕ್ಕುವುದೇ ಮರದ ವಸ್ತುಗಳ ಶುದ್ಧಿ.
13.232.36
दहनं मृण्मयानां च मर्त्यानां कृच्छ्रधारणम् ।
शेषाणां देवि सर्वेषामातपेन जलेन च।
ब्राह्मणानां च वाक्येन सदा संशोधनं भवेत् ॥ १३.२३२.३६ ॥
ಮಣ್ಣಿನ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಸುಡುವುದರಿಂದ ಶುದ್ಧಿ; ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಕೃಚ್ಛ್ರ ವ್ರತ ಧಾರಣೆಯೇ ಶುದ್ಧಿ. ದೇವಿ, ಉಳಿದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಸಿಲು, ನೀರು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ವಾಕ್ಯದಿಂದ ಸದಾ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬೇಕು.
13.232.37
अदृष्टमद्भिर्निर्णिक्तं यच्च वाचा प्रशस्यते ।
एवमापदि संशुद्धिरेवं शौचं विधीयते। ॥ १३.२३२.३७ ॥
ಕಾಣದ ಮಾಲಿನ್ಯವನ್ನು ನೀರಿನಿಂದ ತೊಳೆದದ್ದು ಮತ್ತು ವಾಕ್ಯದಿಂದ ಪ್ರಶಂಸಿತವಾದದ್ದು ಶುದ್ಧ. ಆಪತ್ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆಯೇ ಶುದ್ಧಿ; ಹೀಗೆಯೇ ಶೌಚ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
13.232.38
आहारशुद्धिस्तु कथं देवदेव महेश्वर ॥ १३.२३२.३८ ॥
ದೇವದೇವನೇ, ಮಹೇಶ್ವರನೇ, ಆಹಾರದ ಶುದ್ಧಿ ಹೇಗೆ?
13.232.39
अमांसमद्यमक्लेद्यमपर्युषितमेव च ।
अतिकट्वम्ललवणहनं च शुभगन्धि च ॥ १३.२३२.३९ ॥
ಮಾಂಸವಲ್ಲದ್ದು, ಮದ್ಯವಲ್ಲದ್ದು, ನೆನೆದು ಕೆಡದ್ದು, ಹಳಸಿರದ್ದು, ಅತಿಯಾದ ಕಹಿ, ಹುಳಿ, ಉಪ್ಪು ಇಲ್ಲದ್ದು ಮತ್ತು ಸುಗಂಧವುಳ್ಳದ್ದು — ಅದೇ ಶುದ್ಧ ಆಹಾರ.
13.232.40
क्रिमिकेशमलैर्हीनं संवृतं शुद्धदर्शम् ।
एवंविधं सदाहार्यं देवब्राह्मणसात्कृतम् ॥ १३.२३२.४० ॥
ಹುಳು, ಕೂದಲು, ಕೊಳೆಗಳಿಲ್ಲದ, ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟ, ನೋಡಲು ಶುದ್ಧವಾದ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಇಂತಹ ಆಹಾರವನ್ನೇ ಸದಾ ತರಬೇಕು.
13.232.41
श्रुतमित्येव तज्ज्ञेयमन्यथा मन्यसेऽशुभम् ।
ग्राम्यादारण्यकैः सिद्धं श्रेष्ठमित्यवधारय ॥ १३.२३२.४१ ॥
ಇದು ಶ್ರುತಿ-ಸಂಪ್ರದಾಯದಿಂದ ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟದ್ದೆಂದು ತಿಳಿ. ನೀನು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಅಶುಭವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರೆ, ಗ್ರಾಮವಾಸಿಗಳು ಮತ್ತು ಅರಣ್ಯವಾಸಿಗಳು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ್ದೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸು.
13.232.42
अतिमात्रगृहीतात्तु अल्पदत्तं भवेच्छुचि ।
यज्ञशेषं हविःशेषं पितृशेषं च निर्मलम्।
इति ते कथितं देवि भूयः किं श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.२३२.४२ ॥
ಅತಿಮಾತ್ರ ಪಡೆದದ್ದರಿಂದ ಅಲ್ಪ ದಾನವೂ ಶುಚಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಯಜ್ಞಶೇಷ, ಹವಿಃಶೇಷ, ಪಿತೃಶೇಷ ನಿರ್ಮಲ. ದೇವಿ, ಇದನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಲಾಯಿತು. ಇನ್ನೇನನ್ನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೀಯೆ?