Mahābhārata · Adhyāya 13.233
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.233.1
बहवः पुरुषा ब्रह्मन्नुताहो एक एव तु ।
को ह्यत्र पुरुषः श्रेष्ठः को वा योनिरिहोच्यते ॥ १३.२३३.१ ॥
O Brahmane, gibt es viele Puruṣas, oder gibt es in Wahrheit nur einen? Wer hier ist der beste Puruṣa, und was wird der Ursprung (yoni) genannt?
13.233.2
बहवः पुरुषा लोके साङ्ग्ययोगविचारणे ।
नैतदिच्छन्ति पुरुषमेकं कुरुकुलोद्वह ॥ १३.२३३.२ ॥
In der Untersuchung von Sāṅkhya und Yoga gibt es viele Puruṣas in der Welt; sie nehmen dies nicht als einen einzigen Puruṣa an, o Bester des Kuru-Geschlechts.
13.233.3
बहनां पुरुषाणां च यथैका योनिरुच्यते ।
तथा तं पुरुषं विश्वं व्याख्यास्यामि गुणाधिकम् ॥ १३.२३३.३ ॥
So wie man von einer einzigen Quelle (yoni) für viele Puruṣas spricht, so werde ich jenen allumfassenden, an Eigenschaften überlegenen Puruṣa erklären.
13.233.4
नमस्कृत्वा च गुरवे व्यासाय विदितात्मने ।
तपोयुक्ताय दान्ताय वन्द्याय परमपये ॥ १३.२३३.४ ॥
Nachdem ich den Lehrer Vyāsa, der das Selbst kennt, mit Askese begabt, selbstbeherrscht und verehrungswürdig ist, ehrerbietig gegrüßt habe, spreche ich um des höchsten Zieles willen.
13.233.5
इदं पुरुषसूक्तं हि सर्ववेदेषु पार्थिव ।
ऋतं सत्यं च विख्यातमृपिसिंहेन चिन्तितम् ॥ १३.२३३.५ ॥
Diese Puruṣa-Hymne, o König, steht in allen Veden; sie wurde vom Löwen unter den Weisen durchdacht und ist als ṛta und Wahrheit berühmt.
13.233.6
उत्सर्गेणापवादेन ऋषिभिः कपिलादिभिः ।
अध्यान्मचिन्तामाश्रित्य शास्त्राण्युक्तानि भारत ॥ १३.२३३.६ ॥
O Bhārata, die Weisen unter Führung Kapilas verkündeten die Lehrbücher, durch allgemeine Regel und durch Ausnahme, indem sie sich auf die Betrachtung des Selbst stützten.
13.233.7
समासतेस्तु यद्व्यासः पुरुषैकत्वमुक्तवान् ।
तत्तेऽहं संप्रवक्ष्यामि प्रसादादमितौजसः ॥ १३.२३३.७ ॥
Kurz gesagt: Die Einheit des Selbst, die Vyāsa dargelegt hat — ich werde sie dir durch die Gnade des Amitaujas erklären.
13.233.8
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
ब्रह्मणा सह संवादं त्र्यम्बकस्य विशांपते ॥ १३.२३३.८ ॥
Auch hier erzählt man diese alte Geschichte: den Dialog Brahmās mit Tryambaka, o Herr des Volkes.
13.233.9
क्षीरोदस्य समुद्रस्य मध्ये हाटकसप्रभः ।
वैजयन्त इति ख्यातः पर्वतप्रवरो नृप ॥ १३.२३३.९ ॥
Mitten im Milchozean erhebt sich der vorzüglichste der Berge, golden glänzend, Vaijayanta genannt, o König.
13.233.10
तत्राध्यात्मगतिं देव एकाकी प्रविचिन्तयन् ।
वैराजसदनान्नित्यं वैजयन्तं निपेवते ॥ १३.२३३.१० ॥
Dort, allein und tief über den Weg des inneren Selbst nachsinnend, sucht der Gott beständig den Vaijayanta auf, von der Wohnstätte des Virāj aus.
13.233.11
अथ तत्राऽऽसतस्तस्य चतुर्वक्रस्य धीमतः ।
ललाटप्रभवः पुत्रः शिव आगाद्यदृच्छया।
आकाशेन महायोगी पुरा त्रिनयनः प्रभुः ॥ १३.२३३.११ ॥
Als der weise Vierköpfige dort saß, kam Śiva — der Sohn aus seiner Stirn, der große Yogin, der dreiäugige Herr — zufällig durch den Himmel herbei.
13.233.12
ततः खान्निपपाताशु धरणीधरमूर्धनि ।
अग्रतश्चाभवत्प्रीतो ववन्दे चापि पादयोः ॥ १३.२३३.१२ ॥
Da stieg er schnell vom Himmel auf den Gipfel des Berges herab, stand erfreut vor ihm und verneigte sich zu seinen Füßen.
13.233.15
त्वत्प्रसादेन भगवन्स्वाध्यायतपसोर्मम ।
कृशलं चाव्ययं चैव सर्वस्य जगतस्त्वथ ॥ १३.२३३.१५ ॥
Durch deine Gnade, o Gesegneter, bleiben mein Studium und meine Askese sowie das Wohl der ganzen Welt unvermindert und gut.
13.233.16
चिरदृष्टोमि भगवन्वैराजसदने मया ।
ततोऽहं पर्वतं प्राप्तस्त्विमं त्वत्पादसेवितम् ॥ १३.२३३.१६ ॥
O Gesegneter, ich hatte dich lange nicht im Wohnsitz Virāj gesehen; dann kam ich auf diesen Berg, der von deinen Füßen verehrt wird.
13.233.17
कौतूहलं चापि हि मे एकान्तगमनेन ते ।
नैतत्कारणमल्पं हि भविष्यति पितामह ॥ १३.२३३.१७ ॥
O Großvater, dein Rückzug in die Einsamkeit hat auch meine Neugier geweckt; der Grund dafür wird gewiss nicht gering sein.
13.233.19
गन्धर्वैरेप्सरोभिश्च सततं संनिषेवितम् ।
उत्सृज्येमं गिरिवरमेकाकी प्राप्तवानसि ॥ १३.२३३.१९ ॥
Diesen besten der Berge verlassend, der ständig von Gandharvas und Apsaras besucht wird, bist du allein hierher gekommen.
13.233.21
बहवः पुरुषा ब्रह्मंस्त्वया सृष्टाः स्वयंभुव ।
सृज्यन्ते चापरे ब्रह्मन्स चैकः पुरुषो विराट् ॥ १३.२३३.२१ ॥
O Brahmā, Selbstgeborener, viele Wesen wurden von dir geschaffen, und andere werden geschaffen; und jenes eine Wesen ist der Herrscher Virāj.
13.233.22
को ह्यसौ चिन्त्यते ब्रह्मंस्त्वयैकः पुरुषोत्तमः ।
एतन्मे संशयं छिन्धि महत्कौतूहलं हि मे ॥ १३.२३३.२२ ॥
O Brahmā, wer ist jener einzige höchste Puruṣa, über den du nachsinnst? Löse meinen Zweifel, denn meine Neugier ist sehr groß.
13.233.24
आधारं तु प्रवक्ष्यामि एकस्य पुरुषस्य ते ।
बहूनां पुरुषाणां स यथैका योनिरुच्यते ॥ १३.२३३.२४ ॥
Ich will dir den Halt jenes einen Puruṣa verkünden, so wie man sagt, dass eine einzige Quelle vieler Puruṣas ist.
13.233.26
अथैनं बुद्धिसंयुक्तं पुनः स ददृशे हरिः ।
भूयश्चैव वचः प्राह सृजेमा विविधाः प्रजाः ॥ १३.२३३.२६ ॥
Da sah Hari ihn wieder, mit Verstand begabt, und sprach abermals diese Worte: 'Erschaffe diese vielfältigen Geschöpfe.'
13.233.27
बाढमित्येव कृत्वाऽसौ यथाऽऽज्ञां शिरसा हरेः ।
एवमुक्त्वा स भगवांस्तत्रैवान्तरधायत ॥ १३.२३३.२७ ॥
Mit den Worten 'So sei es' neigte er das Haupt vor Haris Gebot; so gesprochen, verschwand der Erhabene an derselben Stelle.
13.233.28
प्राप चैनं मुहूर्तेन स्वं स्थानं देवसंज्ञितम् ।
तां चैव प्रकृतिं प्राप्य एकीभावगतोऽभवत् ॥ १३.२३३.२८ ॥
Im Nu gelangte er an seine eigene, 'göttlich' genannte Stätte; und nachdem er seine ursprüngliche Natur erreicht hatte, wurde er eins mit ihr.
13.233.31
बहवो बलिनः पृथ्व्यां दैत्यदानवराक्षसाः ।
भविष्यन्ति तपोयुक्ता वरानप्राप्स्यन्ति चोत्तमान् ॥ १३.२३३.३१ ॥
Auf der Erde werden viele mächtige Daityas, Dānavas und Rākṣasas sein, mit Askese begabt, und sie werden hervorragende Gnaden erlangen.
13.233.33
तत्र न्याय्यमिदं कर्तुं भारावतरणं मया ।
अथ नानासमुद्भूतैर्वसुधायां यथाक्रमम् ॥ १३.२३३.३३ ॥
Dort ist es für mich recht, dies zu tun: die Last der Erde zu erleichtern; dann, der Reihe nach, durch jene, die auf der Erde auf verschiedene Weise entstanden sind.
13.233.35
मया ह्येषा हि ध्रियते पातालस्थेन भोगिना ।
तस्मात्पृथ्व्याः परित्राणं करिष्ये संभवं गतः ॥ १३.२३३.३५ ॥
Ja, durch mich wird diese Erde getragen, durch die Schlange, die in der Unterwelt wohnt. Darum werde ich mich verkörpern und die Erde retten.
13.233.37
वाराहं नारसिहं च वामनं मानुषं तथा ।
एभिर्मया निहन्तव्याः दुर्विनीताः सुरारयः ॥ १३.२३३.३७ ॥
Durch diese Gestalten — den Eber, den Mensch-Löwen, den Zwerg und ebenso die menschliche — sollen die frechen Feinde der Götter von mir erschlagen werden.
13.233.38
अथ भूयो जगत्स्रष्टा भोःशब्देनानुनादयन् ।
सरस्वतीमुच्चचार तत्र सारस्वतोऽभवत् ॥ १३.२३३.३८ ॥
Dann ließ der Schöpfer der Welt den Laut 'bhoḥ' widerhallen, sprach Sarasvatī laut aus, und dort entstand Sārasvata.
13.233.39
अपान्तरतमा नाम सुतो वाक्संभवः प्रभोः ।
भूतभव्यभविष्यज्ञः सत्यवादी दृढव्रतः ॥ १३.२३३.३९ ॥
Ein Sohn namens Apāntaratamas, aus der Rede des Herrn geboren, Kenner von Vergangenheit, Gegenwart und Zukunft, wahrhaftig und fest in seinen Gelübden.
13.233.40
तमुवाच नतं मूर्ध्ना देवानामादिवरव्ययः ।
वेदाख्याने श्रुतिः कार्या त्वया मतिमतांवर ॥ १३.२३३.४० ॥
Zu ihm, mit gesenktem Haupt, sprach der Erste, Höchste und Unvergängliche unter den Göttern: O Bester der Weisen, in der Darlegung der Veden sollst du der Śruti folgen.
13.233.41
तस्मात्कुरु यथाज्ञप्तं ममैतद्वचनं मुने ।
तेन भिन्नास्तदा वेदा मनोः स्वायंभुवेन्तरे ॥ १३.२३३.४१ ॥
Darum, o Weiser, tu dieses Wort, wie ich es befehle. Dadurch wurden damals die Veden im Manvantara des Svāyaṃbhuva Manu geteilt.
13.233.43
मन्वन्तरेषु पुत्र त्वमेवं लोकप्रवर्तकः ।
भविष्यस्यचलो ब्रह्मन्नप्रधृष्यश्च नित्यशः ॥ १३.२३३.४३ ॥
Sohn, in den Manvantaras wirst du so der Förderer der Welten sein; o Brahmane, du wirst stets unerschütterlich und unbezwingbar sein.
13.233.44
पुनस्तिष्ये च संप्राप्ते कुरवो नाम भारताः ।
भविष्यन्ति महात्मानो राजानः प्रथिता भुवि ॥ १३.२३३.४४ ॥
Und wenn das Zeitalter Tiṣya wiederkehrt, wird es Bhāratas namens Kurus geben, großherzige Könige, berühmt auf der Erde.
13.233.45
तेषां त्वत्तः प्रसूतानां कुलभेदो भविष्यति ।
परस्परविनाशार्थं त्वामृते द्विजसत्तम ॥ १३.२३३.४५ ॥
Unter denen, die von dir abstammen, o Bester der Zweimalgeborenen, wird eine Spaltung der Sippe entstehen, zu ihrer gegenseitigen Vernichtung, außer dir.
13.233.47
धर्माणां विविधानां च कर्ता ज्ञानकरस्तथा ।
भविष्यसि तपोयुक्तो न च रागाद्विमोक्ष्यसे ॥ १३.२३३.४७ ॥
Du wirst der Urheber vielfältiger Dharmas und der Schöpfer des Wissens sein; mit Askese begabt, doch du wirst nicht von der Leidenschaft befreit werden.
13.233.48
वीतरागश्च पुत्रस्ते परमात्मा भविष्यति ।
महेश्वरप्रसादेन नैतद्वचनमन्यथा ॥ १३.२३३.४८ ॥
Dein Sohn wird das höchste Selbst sein, frei von Leidenschaft; durch die Gnade Maheśvaras ist dieses Wort nicht anders.
13.233.49
यं मानसं वै प्रवदन्ति विप्राः ।
पितामहस्योत्तमबुद्धियुक्तम्।
वसिष्ठमग्र्यं च तपोनिधानं ।
यस्यातिसूर्यं व्यरिरिच्यते भाः ॥ १३.२३३.४९ ॥
Vasiṣṭha, den die Brahmanen den aus dem Geist des Urahnen geborenen Sohn nennen, mit höchstem Verstand begabt, der Erste, ein Schatz der Askese, dessen Glanz sogar die Sonne übertrifft.
13.233.50
तस्यान्वपे चापि ततो महर्षिः ।
पराशरो नाम महाप्रभावः।
पिता स ते वेदनिधिर्वरिष्ठो ।
महातपा वै तपसो निवासः ॥ १३.२३३.५० ॥
Nach ihm erschien der große Weise Parāśara von gewaltiger Macht. Er ist dein Vater: ein Schatz der Veden, der Beste unter ihnen, von großer Askese, die Wohnstätte der Askese.
13.233.51
कानीनगर्भः पितृकन्यकायां ।
तस्मादृषेस्त्वं भविता च पुत्रः ॥ १३.२३३.५१ ॥
Aus einer vorehelichen Verbindung, mit einer Tochter deines Vaters, wirst du der Sohn jenes Weisen sein.
13.233.54
अनादिनिधनं लोके चक्रहस्तं च मां मुने ।
अनुध्यानान्मम मुने नैतद्वचनमन्यथा।
भविष्यति महासत्व ख्यातिश्चाप्यतुला तव ॥ १३.२३३.५४ ॥
O Weiser, in der Welt bin ich ohne Anfang und Ende, der Scheibenhändige. O Weiser, durch meine Meditation wird dieses Wort nicht anders sein. O du von großer Kraft, auch dein Ruhm wird unvergleichlich sein.
13.233.56
यत्किंचिद्विद्यते लोके सर्वं तन्मद्विचेष्टितम् ।
अन्यो ह्यन्यं चिन्तयति स्वच्छन्दं विदधाम्यहम् ॥ १३.२३३.५६ ॥
Was auch immer in der Welt existiert, all dies ist mein Wirken. Der eine denkt an den anderen; doch ich verfüge nach meinem eigenen Willen.
13.233.57
एवं सारस्वतमृषिमपांतरतमं तथा ।
युक्त्वा वचनमीशानः साधयस्वेत्यथाब्रवीत् ॥ १३.२३३.५७ ॥
So sprach der Herr Īśāna, nachdem er diese Worte an den sārasvatischen Weisen Apāṃtaratamas gerichtet hatte: 'Vollbringe dies.'
13.233.58
सोहं तस्य प्रसादेन देवस्य हरिमेधसः ।
अपांतरतमो नाम्ना ततो जातोऽऽज्ञया हरेः ॥ १३.२३३.५८ ॥
Ich, durch die Gnade jenes Gottes Harimedhas, auf Befehl Haris, wurde von dort unter dem Namen Apāṃtaratamas geboren.
13.233.62
त्रिराप्लुत्य जलाभ्यासे दत्त्वा ब्राह्मणदक्षिणाम् ।
अभ्यर्च्य देवायतनं ततः प्रायाद्यथागतम् ॥ १३.२३३.६२ ॥
Nachdem er dreimal im Wasser gebadet, dem Brahmanen die Gabe (dakṣiṇā) gegeben und im Tempel des Gottes verehrt hat, soll er dann auf dem Weg zurückkehren, auf dem er gekommen ist.
13.233.63
एतद्विधानं सर्वेषां तीर्थंतीर्थमिति प्रिये ।
समीपतीर्थस्नानात्तु दूरतीर्थं सुपूजितम् ॥ १३.२३३.६३ ॥
O Geliebte, diese Vorschrift gilt für alle heiligen Furten, jede einzelne. Durch das Baden an einer nahen heiligen Furt wird auch eine ferne heilige Furt gut geehrt.
13.233.64
आदिप्रभृतिशुद्धस्य तीर्थस्नानं शुभं भवेत् ।
तपोर्थं पापनाशार्थं शौचार्थं तीर्थगाहनम् ॥ १३.२३३.६४ ॥
Für den, der von Anfang an rein ist, ist das Baden an einer heiligen Furt glückbringend. Das Eintauchen in eine heilige Furt geschieht um der Askese willen, zur Vernichtung der Sünde und zur Reinheit.