Mahābhārata · Adhyāya 13.233
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.233.1
बहवः पुरुषा ब्रह्मन्नुताहो एक एव तु ।
को ह्यत्र पुरुषः श्रेष्ठः को वा योनिरिहोच्यते ॥ १३.२३३.१ ॥
Ó brâmane, há muitos puruṣas, ou existe de fato apenas um? Quem aqui é o melhor puruṣa, e o que se chama fonte (yoni)?
13.233.2
बहवः पुरुषा लोके साङ्ग्ययोगविचारणे ।
नैतदिच्छन्ति पुरुषमेकं कुरुकुलोद्वह ॥ १३.२३३.२ ॥
Na investigação do Sāṅkhya e do Yoga, há muitos puruṣas no mundo; eles não aceitam isto como um único puruṣa, ó melhor da linhagem Kuru.
13.233.3
बहनां पुरुषाणां च यथैका योनिरुच्यते ।
तथा तं पुरुषं विश्वं व्याख्यास्यामि गुणाधिकम् ॥ १३.२३३.३ ॥
Assim como se diz que uma só fonte (yoni) é de muitos puruṣas, assim explicarei aquele puruṣa universal, superior em qualidades.
13.233.4
नमस्कृत्वा च गुरवे व्यासाय विदितात्मने ।
तपोयुक्ताय दान्ताय वन्द्याय परमपये ॥ १३.२३३.४ ॥
Tendo saudado o mestre Vyāsa, que conhece o eu, dotado de austeridade, senhor de si e digno de reverência, falo pelo propósito supremo.
13.233.5
इदं पुरुषसूक्तं हि सर्ववेदेषु पार्थिव ।
ऋतं सत्यं च विख्यातमृपिसिंहेन चिन्तितम् ॥ १३.२३३.५ ॥
Este Hino do Puruṣa, ó rei, está em todos os Vedas; foi contemplado pelo leão entre os sábios e é renomado como ṛta e verdade.
13.233.6
उत्सर्गेणापवादेन ऋषिभिः कपिलादिभिः ।
अध्यान्मचिन्तामाश्रित्य शास्त्राण्युक्तानि भारत ॥ १३.२३३.६ ॥
Ó Bhārata, os sábios liderados por Kapila, por regra geral e por exceção, recorrendo à contemplação do eu, declararam os tratados.
13.233.7
समासतेस्तु यद्व्यासः पुरुषैकत्वमुक्तवान् ।
तत्तेऽहं संप्रवक्ष्यामि प्रसादादमितौजसः ॥ १३.२३३.७ ॥
Em resumo, a unidade do ser que Vyāsa expôs — eu ta explicarei pela graça do de poder imenso.
13.233.8
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
ब्रह्मणा सह संवादं त्र्यम्बकस्य विशांपते ॥ १३.२३३.८ ॥
Aqui também recontam esta antiga história: o diálogo de Brahmā com Tryambaka, ó senhor do povo.
13.233.9
क्षीरोदस्य समुद्रस्य मध्ये हाटकसप्रभः ।
वैजयन्त इति ख्यातः पर्वतप्रवरो नृप ॥ १३.२३३.९ ॥
No meio do Oceano de Leite ergue-se a melhor das montanhas, brilhante como ouro, chamada Vaijayanta, ó rei.
13.233.10
तत्राध्यात्मगतिं देव एकाकी प्रविचिन्तयन् ।
वैराजसदनान्नित्यं वैजयन्तं निपेवते ॥ १३.२३३.१० ॥
Ali, o deus, sozinho e meditando profundamente sobre o caminho do ser interior, frequenta sempre o Vaijayanta a partir da morada de Virāj.
13.233.11
अथ तत्राऽऽसतस्तस्य चतुर्वक्रस्य धीमतः ।
ललाटप्रभवः पुत्रः शिव आगाद्यदृच्छया।
आकाशेन महायोगी पुरा त्रिनयनः प्रभुः ॥ १३.२३३.११ ॥
Então, enquanto o sábio de quatro faces ali estava sentado, Śiva — o filho nascido de sua testa, o grande yogue, o senhor de três olhos — chegou por acaso pelo céu.
13.233.12
ततः खान्निपपाताशु धरणीधरमूर्धनि ।
अग्रतश्चाभवत्प्रीतो ववन्दे चापि पादयोः ॥ १३.२३३.१२ ॥
Então desceu rapidamente do céu ao cume da montanha, pôs-se diante dele, satisfeito, e curvou-se a seus pés.
13.233.15
त्वत्प्रसादेन भगवन्स्वाध्यायतपसोर्मम ।
कृशलं चाव्ययं चैव सर्वस्य जगतस्त्वथ ॥ १३.२३३.१५ ॥
Pela tua graça, ó bem-aventurado, o meu estudo e a minha austeridade, e o bem-estar de todo o mundo, permanecem bem e inesgotáveis.
13.233.16
चिरदृष्टोमि भगवन्वैराजसदने मया ।
ततोऽहं पर्वतं प्राप्तस्त्विमं त्वत्पादसेवितम् ॥ १३.२३३.१६ ॥
Ó bem-aventurado, há muito não te via na morada de Virāj; então cheguei a esta montanha, servida pelos teus pés.
13.233.17
कौतूहलं चापि हि मे एकान्तगमनेन ते ।
नैतत्कारणमल्पं हि भविष्यति पितामह ॥ १३.२३३.१७ ॥
Ó avô, a tua ida para a solidão também despertou a minha curiosidade; a razão não será pequena.
13.233.19
गन्धर्वैरेप्सरोभिश्च सततं संनिषेवितम् ।
उत्सृज्येमं गिरिवरमेकाकी प्राप्तवानसि ॥ १३.२३३.१९ ॥
Tendo deixado esta melhor das montanhas, constantemente frequentada por gandharvas e apsaras, chegaste aqui sozinho.
13.233.21
बहवः पुरुषा ब्रह्मंस्त्वया सृष्टाः स्वयंभुव ।
सृज्यन्ते चापरे ब्रह्मन्स चैकः पुरुषो विराट् ॥ १३.२३३.२१ ॥
Ó Brahmā, ó autoexistente, muitos seres foram criados por ti, e outros estão sendo criados; e aquele único ser é o soberano Virāj.
13.233.22
को ह्यसौ चिन्त्यते ब्रह्मंस्त्वयैकः पुरुषोत्तमः ।
एतन्मे संशयं छिन्धि महत्कौतूहलं हि मे ॥ १३.२३३.२२ ॥
Ó Brahmā, quem é aquele único Puruṣottama em que tu meditas? Corta esta dúvida minha, pois a minha curiosidade é muito grande.
13.233.24
आधारं तु प्रवक्ष्यामि एकस्य पुरुषस्य ते ।
बहूनां पुरुषाणां स यथैका योनिरुच्यते ॥ १३.२३३.२४ ॥
Direi a ti o sustento daquele único puruṣa, assim como se diz que uma só é a origem de muitos puruṣas.
13.233.26
अथैनं बुद्धिसंयुक्तं पुनः स ददृशे हरिः ।
भूयश्चैव वचः प्राह सृजेमा विविधाः प्रजाः ॥ १३.२३३.२६ ॥
Então Hari o viu novamente, dotado de discernimento, e outra vez disse estas palavras: 'Cria estas diversas criaturas.'
13.233.27
बाढमित्येव कृत्वाऽसौ यथाऽऽज्ञां शिरसा हरेः ।
एवमुक्त्वा स भगवांस्तत्रैवान्तरधायत ॥ १३.२३३.२७ ॥
Dizendo 'Assim seja', inclinou a cabeça ao comando de Hari; tendo falado assim, o bem-aventurado desapareceu ali mesmo.
13.233.28
प्राप चैनं मुहूर्तेन स्वं स्थानं देवसंज्ञितम् ।
तां चैव प्रकृतिं प्राप्य एकीभावगतोऽभवत् ॥ १३.२३३.२८ ॥
Num instante chegou ao seu próprio lugar, chamado divino, e tendo alcançado sua natureza primordial, tornou-se uno com ela.
13.233.31
बहवो बलिनः पृथ्व्यां दैत्यदानवराक्षसाः ।
भविष्यन्ति तपोयुक्ता वरानप्राप्स्यन्ति चोत्तमान् ॥ १३.२३३.३१ ॥
Na terra haverá muitos daityas, dānavas e rākṣasas poderosos, dotados de austeridade, e obterão excelentes dádivas.
13.233.33
तत्र न्याय्यमिदं कर्तुं भारावतरणं मया ।
अथ नानासमुद्भूतैर्वसुधायां यथाक्रमम् ॥ १३.२३३.३३ ॥
Ali é justo para mim fazer isto: aliviar o fardo da terra; depois, em ordem devida, por meio dos nascidos de diversas maneiras sobre a terra.
13.233.35
मया ह्येषा हि ध्रियते पातालस्थेन भोगिना ।
तस्मात्पृथ्व्याः परित्राणं करिष्ये संभवं गतः ॥ १३.२३३.३५ ॥
É certamente por mim que esta terra é sustentada, pela serpente que habita o mundo inferior. Por isso, tomarei nascimento e salvarei a terra.
13.233.37
वाराहं नारसिहं च वामनं मानुषं तथा ।
एभिर्मया निहन्तव्याः दुर्विनीताः सुरारयः ॥ १३.२३३.३७ ॥
Por estas formas — o javali, o homem-leão, o anão e igualmente a humana — os insolentes inimigos dos deuses serão abatidos por mim.
13.233.38
अथ भूयो जगत्स्रष्टा भोःशब्देनानुनादयन् ।
सरस्वतीमुच्चचार तत्र सारस्वतोऽभवत् ॥ १३.२३३.३८ ॥
Então o criador do mundo, fazendo ressoar o som 'bhoḥ', proferiu Sarasvatī em voz alta, e ali surgiu Sārasvata.
13.233.39
अपान्तरतमा नाम सुतो वाक्संभवः प्रभोः ।
भूतभव्यभविष्यज्ञः सत्यवादी दृढव्रतः ॥ १३.२३३.३९ ॥
Um filho chamado Apāntaratamas, nascido da palavra do senhor, conhecedor do passado, presente e futuro, veraz e firme em seus votos.
13.233.40
तमुवाच नतं मूर्ध्ना देवानामादिवरव्ययः ।
वेदाख्याने श्रुतिः कार्या त्वया मतिमतांवर ॥ १३.२३३.४० ॥
A ele, inclinado com a cabeça, falou o primeiro, supremo e imperecível dos deuses: Ó melhor dos sábios, na exposição dos Vedas você deve seguir a śruti.
13.233.41
तस्मात्कुरु यथाज्ञप्तं ममैतद्वचनं मुने ।
तेन भिन्नास्तदा वेदा मनोः स्वायंभुवेन्तरे ॥ १३.२३३.४१ ॥
Portanto, ó sábio, cumpra esta palavra conforme meu mandato. Por isso, então os Vedas foram divididos no manvantara de Svāyambhuva Manu.
13.233.43
मन्वन्तरेषु पुत्र त्वमेवं लोकप्रवर्तकः ।
भविष्यस्यचलो ब्रह्मन्नप्रधृष्यश्च नित्यशः ॥ १३.२३३.४३ ॥
Filho, nos manvantaras serás assim o promotor dos mundos; ó brâhmane, serás sempre inabalável e invencível.
13.233.44
पुनस्तिष्ये च संप्राप्ते कुरवो नाम भारताः ।
भविष्यन्ति महात्मानो राजानः प्रथिता भुवि ॥ १३.२३३.४४ ॥
E quando a era de Tiṣya chegar novamente, haverá bhāratas chamados kurus, reis magnânimos renomados na terra.
13.233.45
तेषां त्वत्तः प्रसूतानां कुलभेदो भविष्यति ।
परस्परविनाशार्थं त्वामृते द्विजसत्तम ॥ १३.२३३.४५ ॥
Entre os que nascerem de ti, ó melhor dos duas vezes nascidos, surgirá uma divisão da família para a sua mútua destruição, exceto tu.
13.233.47
धर्माणां विविधानां च कर्ता ज्ञानकरस्तथा ।
भविष्यसि तपोयुक्तो न च रागाद्विमोक्ष्यसे ॥ १३.२३३.४७ ॥
Serás o autor de muitas espécies de dharma e o criador do conhecimento; dotado de ascese, mas não te libertarás da paixão.
13.233.48
वीतरागश्च पुत्रस्ते परमात्मा भविष्यति ।
महेश्वरप्रसादेन नैतद्वचनमन्यथा ॥ १३.२३३.४८ ॥
Teu filho será o Eu supremo, livre da paixão; pela graça de Maheśvara, esta palavra não é outra.
13.233.49
यं मानसं वै प्रवदन्ति विप्राः ।
पितामहस्योत्तमबुद्धियुक्तम्।
वसिष्ठमग्र्यं च तपोनिधानं ।
यस्यातिसूर्यं व्यरिरिच्यते भाः ॥ १३.२३३.४९ ॥
Vasiṣṭha, a quem os brâmanes chamam filho nascido da mente do Avô, dotado de suprema inteligência, o primeiro, tesouro de ascese, cujo esplendor ultrapassa até o sol.
13.233.50
तस्यान्वपे चापि ततो महर्षिः ।
पराशरो नाम महाप्रभावः।
पिता स ते वेदनिधिर्वरिष्ठो ।
महातपा वै तपसो निवासः ॥ १३.२३३.५० ॥
Depois dele surgiu o grande sábio Parāśara, de grande poder. Ele é teu pai: um tesouro dos Vedas, o melhor deles, de grande austeridade, morada da ascese.
13.233.51
कानीनगर्भः पितृकन्यकायां ।
तस्मादृषेस्त्वं भविता च पुत्रः ॥ १३.२३३.५१ ॥
Nascido de uma união pré-nupcial, de uma filha de teu pai, serás filho daquele sábio.
13.233.54
अनादिनिधनं लोके चक्रहस्तं च मां मुने ।
अनुध्यानान्मम मुने नैतद्वचनमन्यथा।
भविष्यति महासत्व ख्यातिश्चाप्यतुला तव ॥ १३.२३३.५४ ॥
Ó sábio, no mundo sou sem princípio nem fim, o de mão com o disco. Ó sábio, pela minha meditação esta palavra não será diferente. Ó tu de grande força, também a tua fama será incomparável.
13.233.56
यत्किंचिद्विद्यते लोके सर्वं तन्मद्विचेष्टितम् ।
अन्यो ह्यन्यं चिन्तयति स्वच्छन्दं विदधाम्यहम् ॥ १३.२३३.५६ ॥
Tudo o que existe no mundo é obra minha. Um pensa em outro; mas eu ordeno segundo a minha vontade.
13.233.57
एवं सारस्वतमृषिमपांतरतमं तथा ।
युक्त्वा वचनमीशानः साधयस्वेत्यथाब्रवीत् ॥ १३.२३३.५७ ॥
Assim, o Senhor Īśāna, tendo dirigido estas palavras ao sábio sārasvata Apāṃtaratamas, disse: 'Realiza isto.'
13.233.58
सोहं तस्य प्रसादेन देवस्य हरिमेधसः ।
अपांतरतमो नाम्ना ततो जातोऽऽज्ञया हरेः ॥ १३.२३३.५८ ॥
Eu, pela graça daquele deus Harimedhas, por ordem de Hari, nasci dali com o nome de Apāṃtaratamas.
13.233.62
त्रिराप्लुत्य जलाभ्यासे दत्त्वा ब्राह्मणदक्षिणाम् ।
अभ्यर्च्य देवायतनं ततः प्रायाद्यथागतम् ॥ १३.२३३.६२ ॥
Tendo banhado-se três vezes na água, dado a oferenda ao brâmane e adorado no templo do deus, deve então partir pelo caminho por onde veio.
13.233.63
एतद्विधानं सर्वेषां तीर्थंतीर्थमिति प्रिये ।
समीपतीर्थस्नानात्तु दूरतीर्थं सुपूजितम् ॥ १३.२३३.६३ ॥
Ó amada, esta regra vale para todos os vaus sagrados, cada um deles. Ao banhar-se num vau sagrado próximo, um vau sagrado distante também é bem honrado.
13.233.64
आदिप्रभृतिशुद्धस्य तीर्थस्नानं शुभं भवेत् ।
तपोर्थं पापनाशार्थं शौचार्थं तीर्थगाहनम् ॥ १३.२३३.६४ ॥
Para quem é puro desde o início, banhar-se num vau sagrado é auspicioso. Mergulhar num vau sagrado faz-se pela austeridade, para a destruição do pecado e pela pureza.