ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 13.234
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.234.1
एतदर्थमवाप्नोति नरः प्रेत्य शुभेक्षणे ॥ १३.२३४.१ ॥
ਹੇ ਸ਼ੁਭਨੇਤਰੀ! ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਮਨੁੱਖ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ (ਫਲ) ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
13.234.2
लोकसिद्धं तु यद्द्रव्यं सर्वसाधारणं भवेत् ।
तददत्सर्विसामान्यं कथं धर्मं लभेन्नरः।
एवं साधारणे द्रव्ये तस्य स्वत्वं कथं भवेत् ॥ १३.२३४.२ ॥
ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਜੋ ਦ੍ਰਵਿਆ ਸਭ ਲਈ ਸਾਂਝਾ ਹੈ, ਜੇ ਉਹ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਸਭ ਦਾ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਂਝੇ ਦ੍ਰਵਿਆ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਮਾਲਕੀ ਹੱਕ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇ?
13.234.3
लोके भूतमयं द्रव्यं सर्वसाधारणं तथा ।
तथैव तद्ददन्मर्त्यो लभेत्पुण्यं स तच्छृणु ॥ १३.२३४.३ ॥
ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਭੂਤਮਈ ਦ੍ਰਵਿਆ ਵੀ ਸਭ ਦਾ ਸਾਂਝਾ ਹੈ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਨੂੰ ਦੇ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੁਣ।
13.234.4
दाता प्रतिग्रहीता च देयं सोपक्रमं तथा ।
देशकालौ च यत्त्वेतद्दानं षङ्गुणमुच्यते।
तेषां सम्पद्विशेषांश्च कीर्त्यमानान्निबोध मे ॥ १३.२३४.४ ॥
ਦਾਤਾ, ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ, ਦੇਣ ਯੋਗ ਵਸਤੂ, ਆਰੰਭ ਸਹਿਤ ਭੇਟ, ਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਕਾਲ — ਇਹ ਹੀ ਦਾਨ ਨੂੰ ਛੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸੰਪਤੀਆਂ ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਸੁਣ।
13.234.5
आदिप्रभृति यः शुद्धो मनोवाक्कायकर्मभिः। ॥ १३.२३४.५ ॥
ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਜੋ ਮਨ, ਬਚਨ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੈ —
13.234.6
शुद्रो दान्तो जितक्रोधस्तथा दीनकुलोद्भवः ।
श्रुतचारित्रसम्पन्नस्तथा बहुकलत्रवान् ॥ १३.२३४.६ ॥
ਸ਼ੂਦਰ, ਸੰਜਮੀ, ਕ੍ਰੋਧ ਜਿੱਤਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੀਨ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ, ਸ਼ਾਸਤਰ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਆਚਰਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਪਤਨੀਆਂ ਵਾਲਾ —
13.234.7
पञ्चयज्ञपरो नित्यं निर्विकारशरीरवान् ।
एतान्पात्रगुणान्विद्धि तादृक्पात्रं प्रशस्यते ॥ १३.२३४.७ ॥
ਜੋ ਸਦਾ ਪੰਚਯਗ੍ਯਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸਦਾ ਸਰੀਰ ਵਿਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ — ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾਤਰ ਦੇ ਗੁਣ ਜਾਣ; ਅਜਿਹਾ ਪਾਤਰ ਹੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾਯੋਗ ਹੈ।
13.234.8
पितृदेवाग्निकार्येषु तस्य दत्तं महाफलम् ।
यद्यदर्हति यो लोके पात्रं तस्य भवेच्च सः। ॥ १३.२३४.८ ॥
ਪਿਤਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਮਹਾਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਜਿਸ ਦਾ ਯੋਗ ਹੈ, ਉਹੀ ਉਸਦਾ ਪਾਤਰ ਹੈ।
13.234.9
अन्नस्य क्षुधितं पात्रं तृषितस्तु जलस्य वै ।
एवं पात्रेषु नानात्वमिष्यते पुरुषं प्रति ॥ १३.२३४.९ ॥
ਅੰਨ ਦਾ ਪਾਤਰ ਭੁੱਖਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਲ ਦਾ ਪਾਤਰ ਪਿਆਸਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਰ ਪੁਰਖ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
13.234.10
जारश्चोरश्च षण्डश्च हिंस्रः समयभेदकः ।
लोकविघ्नकराश्चान्ये वर्जितव्याः सर्वशः प्रिये ॥ १३.२३४.१० ॥
ਜਾਰ, ਚੋਰ, ਖੁਸਰਾ, ਹਿੰਸਕ, ਵਾਅਦਾ ਤੋੜਨ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਘਨ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹੋਰ — ਪਿਆਰੀ, ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
13.234.11
परोपघाताद्यद्द्रव्यं चौर्याद्वा लभ्यते नृभिः ।
निर्दयाल्लभ्यते यच्च धूर्तभावेन वै तथा ॥ १३.२३४.११ ॥
ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਕੇ, ਜਾਂ ਚੋਰੀ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਿਰਦਈ ਅਤੇ ਧੂਰਤ ਸੁਭਾਅ ਨਾਲ ਜੋ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ।
13.234.12
अधर्मादर्थमोहाद्वा बहूनामुपरोधनात् ।
यल्लभ्यते धनं देवि तदत्यन्तविगर्हितम् ॥ १३.२३४.१२ ॥
ਅਧਰਮ ਰਾਹੀਂ, ਧਨ ਦੇ ਮੋਹ ਰਾਹੀਂ, ਜਾਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾ ਕੇ ਜੋ ਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ — ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਹ ਅਤਿਅੰਤ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹੈ।
13.234.13
तादृशेन कृतं धर्मं निष्फलं विद्धि भामिनि ।
तस्मान्न्यायागतेनैव दातव्यं शुभमिच्छता ॥ १३.२३४.१३ ॥
ਅਜਿਹੇ ਬੰਦੇ ਦਾ ਕੀਤਾ ਧਰਮ ਨਿਸਫਲ ਜਾਣ, ਹੇ ਭਾਮਿਨੀ। ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਭਲਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਧਨ ਹੀ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
13.234.14
यद्यदात्मप्रियं नित्यं तत्तद्देयमिति स्थितिः ।
उपक्रममिमं विद्धि दातॄणां परमं हितम् ॥ १३.२३४.१४ ॥
ਜੋ ਜੋ ਆਪਣੇ ਨੂੰ ਸਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇ, ਉਹੀ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਨਿਯਮ ਹੈ। ਇਸ ਆਰੰਭ ਨੂੰ ਦਾਤਿਆਂ ਲਈ ਪਰਮ ਹਿਤਕਾਰੀ ਜਾਣ।
13.234.15
पात्रभूतं तु दूरस्थमभिगम्य प्रसाद्य च ।
दाता दानं तथा दद्याद्यथा तुष्येत तेन सः। ॥ १३.२३४.१५ ॥
ਜੇ ਯੋਗ ਪਾਤਰ ਦੂਰ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਕੇ, ਦਾਤਾ ਐਸੇ ਦਾਨ ਕਰੇ ਕਿ ਉਹ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਵੇ।
13.234.16
पूर्वं च पात्रतां ज्ञात्वा समाहूय निवेद्य च ।
शौचाचमनसंयुक्तं दातव्यं श्रद्धया प्रिये ॥ १३.२३४.१६ ॥
ਪਹਿਲਾਂ ਯੋਗਤਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਅਤੇ ਦੱਸ ਕੇ, ਸ਼ੌਚ ਤੇ ਆਚਮਨ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਿਯੇ, ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
13.234.17
याचितॄणां तु परममाभिमुख्यं पुरस्कृतम् ।
संमानपूर्वं सङ्ग्राह्यं दातव्यं देशकालयो ॥ १३.२३४.१७ ॥
ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲ ਬਹੁਤ ਧਿਆਨ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮਾਣ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕਰਕੇ, ਦੇਸ਼ ਤੇ ਕਾਲ ਦੇਖ ਕੇ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
13.234.18
अपात्रेभ्योपि चान्येभ्यो दातव्यं भूतिमिच्छता ।
पात्राणि सम्परीक्ष्यैव दात्रा वै नाममात्रया। ॥ १३.२३४.१८ ॥
ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਅਪਾਤਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਦਾਤੇ ਨੂੰ ਪਾਤਰਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਖ ਕਰਕੇ ਹੀ, ਸਿਰਫ਼ ਨਾਮ ਮਾਤਰ ਨਹੀਂ, ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
13.234.19
अतिशक्तया परं दानं यथाशक्ति तु मध्यमम् ।
तृतीयं चापरं दानं नानुरूपमिवात्मनः ॥ १३.२३४.१९ ॥
ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਉੱਤਮ ਹੈ; ਸ਼ਕਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਮੱਧਮ ਹੈ; ਆਪਣੇ ਅਨੁਰੂਪ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਤੀਜਾ ਦਾਨ ਹੋਰ ਹੈ।
13.234.20
यथा सम्भाषितं पूर्वं दातव्यं तत्तथैव च ।
पुण्यिक्षेत्रेषु यद्दत्तं पुण्यकालेषु वा यथा। ॥ १३.२३४.२० ॥
ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪੁੰਨ ਖੇਤਰਾਂ ਜਾਂ ਪੁੰਨ ਕਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ।
13.234.21
यश्च पुण्यतमो देशस्तथा कालश्च शंस मे ॥ १३.२३४.२१ ॥
ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁੰਨਮਈ ਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਕਾਲ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
13.234.22
कुरुक्षेत्रं महानन्यो यश्च देवर्षिसेवितः ।
गिरिर्वरश्च तीर्थानि देशभागेषु पूजितः।
ग्रहीतुमीप्सितो यत्र तत्र दत्तं महाफमल् ॥ १३.२३४.२२ ॥
ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਅਨੰਨ ਹੈ, ਦੇਵਰਸ਼ੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸੇਵਿਤ; ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਪਰਬਤ ਅਤੇ ਤੀਰਥ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਿਤ ਹਨ — ਜਿੱਥੇ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਉੱਥੇ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਮਹਾਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
13.234.23
शरद्वसन्तकालश्च पुण्यमासस्तथैव च ।
शुक्लपक्षश्च पक्षाणां पौर्णमासी च पर्वसु ॥ १३.२३४.२३ ॥
ਸ਼ਰਦ ਅਤੇ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ, ਪੁੰਨ ਮਹੀਨਾ ਵੀ ਤਿਵੇਂ; ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ, ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰਨਮਾਸੀ, ਅਤੇ ਪਰਵ ਦੇ ਦਿਨ।
13.234.24
पितृदैवतनक्षत्रनिर्मलो दिवसस्तथा ।
तच्छोभनतरं विद्धि चन्द्रसूर्यग्रहे तथा ॥ १३.२३४.२४ ॥
ਪਿਤਰ-ਦੈਵਤ ਨਛੱਤਰ ਨਾਲ ਨਿਰਮਲ ਦਿਨ ਵੀ ਤਿਵੇਂ ਹੈ; ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਸ਼ੁਭ ਜਾਣੋ — ਚੰਦਰ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਿਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤਿਵੇਂ।
13.234.25
प्रतिग्रहीतुर्यः कालो मनसा कीर्तितः शुभे ।
एवमादिष्टकालेषु दत्तं दानं महद्भवेत् ॥ १३.२३४.२५ ॥
ਹੇ ਸ਼ੁਭੇ, ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹੀਤਾ ਦਾ ਜੋ ਕਾਲ ਮਨ ਨਾਲ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਯਤ ਕਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਮਹਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
13.234.26
दाता देयं च पात्रं च उपक्रमयुता क्रिया ।
देशकालं तथा तेषां सम्पच्छुद्धिः प्रकीर्तिता ॥ १३.२३४.२६ ॥
ਦਾਤਾ, ਦੇਣ ਯੋਗ ਵਸਤੂ, ਪਾਤਰ, ਆਰੰਭ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਕਿਰਿਆ, ਦੇਸ਼-ਕਾਲ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।
13.234.27
यथैव युगपत्सम्पत्तत्र दानं महद्भवेत् ॥ १३.२३४.२७ ॥
ਜਿਵੇਂ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਸੰਪਤੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਉੱਥੇ ਦਾਨ ਮਹਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
13.234.28
अत्यल्पमपि यद्दानमेभिः षड्भिर्गुणैर्युतम् ।
भूत्वाऽनन्तं नयेत्स्वर्गं दातारं दोषवर्जितम् ॥ १३.२३४.२८ ॥
ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੀ ਦਾਨ ਜੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਛੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਨੰਤ ਹੋ ਕੇ ਦੋਸ਼-ਰਹਿਤ ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
13.234.29
सुमहद्वाऽपि यद्दानं गुणैरेभिर्विनाकृतम् ।
अत्यल्पफलनिर्योगमफलं वा फलोद्धतम् ॥ १३.२३४.२९ ॥
ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਦਾਨ ਵੀ ਜੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਨਿਸਫਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਫਲ ਦੇ ਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
13.234.30
एवंगुणयुतं दानं दत्तं च फलतां व्रजेत् ।
तदस्ति चेन्महद्देयं तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२३४.३० ॥
ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਫਲਦਾਇਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਹਾਨ ਦਾਨ ਦੇਣ ਯੋਗ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਠੀਕ ਹੈ।
13.234.31
तदप्यस्ति महाभागे नराणां भावदोषतः ॥ १३.२३४.३१ ॥
ਹੇ ਮਹਾਭਾਗੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਭਾਵ-ਦੋਸ਼ ਕਾਰਨ ਉਹ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
13.234.32
कृत्वा धर्मं तु विधिवत्पश्चात्तापं करोति चेत् ।
श्लाघया वा यदि ब्रूयाद्वृथा संसदिं यत्कृतम् ॥ १३.२३४.३२ ॥
ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਧਰਮ ਕਰਕੇ ਜੇ ਪਿੱਛੋਂ ਪਛਤਾਵਾ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਵਡਿਆਈ ਲਈ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵਿਅਰਥ ਜੋ ਕੀਤਾ ਉਹ ਕਹੇ,
13.234.33
प्रकल्पयेच्च मनसा तत्फलं प्रेत्यभावतः ।
कर्म धर्मकृतं यच्च सततं फलकाङ्क्षया। ॥ १३.२३४.३३ ॥
ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਫਲ ਦੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕਲਪਨਾ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸਦਾ ਕੀਤਾ ਧਰਮ-ਕਰਮ,
13.234.34
एते दोषा विवर्ज्याश्च दातृभिः पुण्यकाङ्क्षिभिः ।
सनातनमिदं वृत्तं सद्भिराचरितं तथा ॥ १३.२३४.३४ ॥
ਪੁੰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਦਾਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਦੋਸ਼ ਤਿਆਗਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਸਨਾਤਨ ਆਚਰਣ ਹੈ, ਸਜਣਾਂ ਦਾ ਅਪਣਾਇਆ ਹੋਇਆ।
13.234.35
अनुग्रहात्परेषां तु गृहस्थानामृणं हि तत् ।
इत्येवं मन आविश्य दातव्यं सततं बुधैः ॥ १३.२३४.३५ ॥
ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਗ੍ਰਹਿਸਥਾਂ ਉੱਤੇ ਉਹ ਕਰਜ਼ਾ ਹੀ ਹੈ; ਇਹ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
13.234.36
एवमेव कृतं नित्यं सुकृतं तद्भवेन्महत् ।
सर्वसाधारणं द्रव्यमेवं दत्त्वा महत्फलम् ॥ १३.२३४.३६ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿੱਤ ਕੀਤਾ ਉਹ ਸੁਕ੍ਰਿਤ ਮਹਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਸਭ ਲਈ ਸਾਂਝਾ ਧਨ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਮਹਾਨ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।