മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.234
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.234.1
एतदर्थमवाप्नोति नरः प्रेत्य शुभेक्षणे ॥ १३.२३४.१ ॥
ശുഭനേത്രേ! ഇതിനായാണ് മനുഷ്യൻ മരണശേഷം (ഫലം) നേടുന്നത്.
13.234.2
लोकसिद्धं तु यद्द्रव्यं सर्वसाधारणं भवेत् ।
तददत्सर्विसामान्यं कथं धर्मं लभेन्नरः।
एवं साधारणे द्रव्ये तस्य स्वत्वं कथं भवेत् ॥ १३.२३४.२ ॥
ലോകത്തിൽ പ്രസിദ്ധമായി എല്ലാവർക്കും പൊതുവായ ദ്രവ്യം കൊടുക്കാതിരുന്നാൽ അത് എല്ലാവരുടേതായി തന്നെ നിൽക്കും; അപ്പോൾ മനുഷ്യൻ ധർമ്മം എങ്ങനെ നേടും? ഇങ്ങനെ പൊതുവായ ദ്രവ്യത്തിൽ അവന്റെ അവകാശം എങ്ങനെ ഉണ്ടാകും?
13.234.3
लोके भूतमयं द्रव्यं सर्वसाधारणं तथा ।
तथैव तद्ददन्मर्त्यो लभेत्पुण्यं स तच्छृणु ॥ १३.२३४.३ ॥
ലോകത്തിൽ ഭൂതമയമായ ദ്രവ്യവും എല്ലാവർക്കും പൊതുവാണ്; അതുപോലെ അത് നൽകി മനുഷ്യൻ പുണ്യം നേടുന്നു. അത് കേൾക്കുക.
13.234.4
दाता प्रतिग्रहीता च देयं सोपक्रमं तथा ।
देशकालौ च यत्त्वेतद्दानं षङ्गुणमुच्यते।
तेषां सम्पद्विशेषांश्च कीर्त्यमानान्निबोध मे ॥ १३.२३४.४ ॥
ദാതാവ്, സ്വീകർത്താവ്, നൽകേണ്ട വസ്തു, ആരംഭത്തോടുകൂടിയ സമർപ്പണം, ദേശം, കാലം — ഇവയാണ് ദാനത്തെ ആറു ഗുണങ്ങളുള്ളതെന്ന് പറയുന്നത്. ഇവയുടെ പ്രത്യേക സമ്പത്തുകൾ ഞാൻ പറയുമ്പോൾ എന്നിൽനിന്ന് മനസ്സിലാക്കുക.
13.234.5
आदिप्रभृति यः शुद्धो मनोवाक्कायकर्मभिः। ॥ १३.२३४.५ ॥
ആദിമുതലേ മനസ്സ്, വാക്ക്, ശരീരം എന്നിവയുടെ കർമ്മങ്ങളാൽ ആരാണോ ശുദ്ധൻ —
13.234.6
शुद्रो दान्तो जितक्रोधस्तथा दीनकुलोद्भवः ।
श्रुतचारित्रसम्पन्नस्तथा बहुकलत्रवान् ॥ १३.२३४.६ ॥
ശൂദ്രൻ, നിയന്ത്രണമുള്ളവൻ, ക്രോധം ജയിച്ചവൻ, ദീനകുലത്തിൽ ജനിച്ചവൻ, ശാസ്ത്രജ്ഞാനവും സദാചാരവും ഉള്ളവൻ, പല ഭാര്യമാരുള്ളവൻ —
13.234.7
पञ्चयज्ञपरो नित्यं निर्विकारशरीरवान् ।
एतान्पात्रगुणान्विद्धि तादृक्पात्रं प्रशस्यते ॥ १३.२३४.७ ॥
എപ്പോഴും പഞ്ചയജ്ഞങ്ങളിൽ തത്പരനും വികാരരഹിതമായ ശരീരമുള്ളവനുമായവൻ — ഈ ഗുണങ്ങളെ യോഗ്യപാത്രത്തിന്റെ ഗുണങ്ങളായി അറിയുക; അത്തരം പാത്രമാണ് പ്രശംസനീയം.
13.234.8
पितृदेवाग्निकार्येषु तस्य दत्तं महाफलम् ।
यद्यदर्हति यो लोके पात्रं तस्य भवेच्च सः। ॥ १३.२३४.८ ॥
പിതൃക്കൾ, ദേവന്മാർ, അഗ്നി എന്നിവരുടെ കർമ്മങ്ങളിൽ അവന് നൽകിയ ദാനം മഹാഫലം നൽകുന്നു; ലോകത്തിൽ ആർക്ക് എന്ത് അർഹതയുണ്ടോ, അവൻതന്നെ അതിന്റെ പാത്രം.
13.234.9
अन्नस्य क्षुधितं पात्रं तृषितस्तु जलस्य वै ।
एवं पात्रेषु नानात्वमिष्यते पुरुषं प्रति ॥ १३.२३४.९ ॥
ഭക്ഷണത്തിന്റെ പാത്രം വിശക്കുന്നവനാണ്; വെള്ളത്തിന്റെ പാത്രം ദാഹിക്കുന്നവനാണ്. ഇങ്ങനെ പാത്രങ്ങളിൽ വൈവിധ്യമുണ്ടെന്ന് ഓരോ മനുഷ്യനെയും അനുസരിച്ച് പറയപ്പെടുന്നു.
13.234.10
जारश्चोरश्च षण्डश्च हिंस्रः समयभेदकः ।
लोकविघ्नकराश्चान्ये वर्जितव्याः सर्वशः प्रिये ॥ १३.२३४.१० ॥
വ്യഭിചാരി, കള്ളൻ, ഷണ്ഡൻ, ഹിംസകൻ, കരാർ ലംഘിക്കുന്നവൻ, ലോകത്തിൽ വിഘ്നം വരുത്തുന്ന മറ്റുള്ളവർ — പ്രിയേ, ഇവരെ എല്ലാവിധത്തിലും ഒഴിവാക്കണം.
13.234.11
परोपघाताद्यद्द्रव्यं चौर्याद्वा लभ्यते नृभिः ।
निर्दयाल्लभ्यते यच्च धूर्तभावेन वै तथा ॥ १३.२३४.११ ॥
മറ്റുള്ളവർക്ക് ഉപദ്രവം ചെയ്തോ, മോഷണത്തിലൂടെയോ മനുഷ്യർ നേടുന്ന ധനവും, നിർദയതയോടും വഞ്ചനാപരമായ മനോഭാവത്തോടും കൂടി ലഭിക്കുന്നതും അതുപോലെ തന്നെ.
13.234.12
अधर्मादर्थमोहाद्वा बहूनामुपरोधनात् ।
यल्लभ्यते धनं देवि तदत्यन्तविगर्हितम् ॥ १३.२३४.१२ ॥
അധർമ്മത്താലോ, ധനമോഹത്താലോ, അനേകരെ പീഡിപ്പിക്കുന്നതിലൂടെയോ ഏതു ധനം ലഭിക്കുന്നുവോ — ദേവീ, അത് അത്യന്തം നിന്ദ്യമാണ്.
13.234.13
तादृशेन कृतं धर्मं निष्फलं विद्धि भामिनि ।
तस्मान्न्यायागतेनैव दातव्यं शुभमिच्छता ॥ १३.२३४.१३ ॥
അത്തരക്കാരൻ ചെയ്യുന്ന ധർമ്മം നിഷ്ഫലമാണെന്നറിയുക, ഭാമിനി. അതിനാൽ ശുഭം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ന്യായമായി ലഭിച്ച ധനം മാത്രമേ ദാനം ചെയ്യാവൂ.
13.234.14
यद्यदात्मप्रियं नित्यं तत्तद्देयमिति स्थितिः ।
उपक्रममिमं विद्धि दातॄणां परमं हितम् ॥ १३.२३४.१४ ॥
തനിക്ക് എപ്പോഴും പ്രിയമായതെന്തോ അതുതന്നെ ദാനം ചെയ്യണം എന്നതാണ് നിയമം. ഈ ഉപക്രമം ദാതാക്കൾക്ക് പരമ ഹിതകരമാണെന്നറിയുക.
13.234.15
पात्रभूतं तु दूरस्थमभिगम्य प्रसाद्य च ।
दाता दानं तथा दद्याद्यथा तुष्येत तेन सः। ॥ १३.२३४.१५ ॥
യോഗ്യനായവൻ ദൂരത്തു നിൽക്കുന്നെങ്കിൽ, അവന്റെ അടുത്ത് ചെന്ന് പ്രസാദിപ്പിച്ച്, അവൻ സംതൃപ്തനാകുംവിധം ദാതാവ് ദാനം നൽകണം.
13.234.16
पूर्वं च पात्रतां ज्ञात्वा समाहूय निवेद्य च ।
शौचाचमनसंयुक्तं दातव्यं श्रद्धया प्रिये ॥ १३.२३४.१६ ॥
ആദ്യം യോഗ്യത അറിഞ്ഞ്, അവനെ വിളിച്ച്, അറിയിച്ച്, ശൗചവും ആചമനവും ചേർന്ന്, പ്രിയേ, ശ്രദ്ധയോടെ ദാനം നൽകണം.
13.234.17
याचितॄणां तु परममाभिमुख्यं पुरस्कृतम् ।
संमानपूर्वं सङ्ग्राह्यं दातव्यं देशकालयो ॥ १३.२३४.१७ ॥
യാചിക്കുന്നവരോട് അത്യന്തം ശ്രദ്ധയും മുൻഗണനയും കാണിക്കണം. ആദരപൂർവ്വം സ്വീകരിച്ച്, ദേശകാലങ്ങൾ നോക്കി ദാനം നൽകണം.
13.234.18
अपात्रेभ्योपि चान्येभ्यो दातव्यं भूतिमिच्छता ।
पात्राणि सम्परीक्ष्यैव दात्रा वै नाममात्रया। ॥ १३.२३४.१८ ॥
ഐശ്വര്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ അപാത്രങ്ങൾക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും ദാനം നൽകണം; പക്ഷേ ദാതാവ് യോഗ്യരെ നന്നായി പരിശോധിച്ച ശേഷമേ, പേരിനുമാത്രമായല്ല, ദാനം നൽകാവൂ.
13.234.19
अतिशक्तया परं दानं यथाशक्ति तु मध्यमम् ।
तृतीयं चापरं दानं नानुरूपमिवात्मनः ॥ १३.२३४.१९ ॥
തന്റെ ശക്തിക്കപ്പുറം നൽകുന്ന ദാനം ഉത്തമം; ശക്തിക്കൊത്ത ദാനം മധ്യമം; തനിക്കു യോജിക്കാത്ത മൂന്നാമത്തേത് മറ്റൊന്നാണ്.
13.234.20
यथा सम्भाषितं पूर्वं दातव्यं तत्तथैव च ।
पुण्यिक्षेत्रेषु यद्दत्तं पुण्यकालेषु वा यथा। ॥ १३.२३४.२० ॥
മുമ്പ് വാക്കു നൽകിയതുപോലെ ദാനം നൽകണം; പുണ്യക്ഷേത്രങ്ങളിലും പുണ്യകാലങ്ങളിലും നൽകിയതും അങ്ങനെതന്നെ.
13.234.21
यश्च पुण्यतमो देशस्तथा कालश्च शंस मे ॥ १३.२३४.२१ ॥
ഏത് ദേശമാണ് ഏറ്റവും പുണ്യമുള്ളത്, ഏത് കാലവും — അത് എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരൂ.
13.234.22
कुरुक्षेत्रं महानन्यो यश्च देवर्षिसेवितः ।
गिरिर्वरश्च तीर्थानि देशभागेषु पूजितः।
ग्रहीतुमीप्सितो यत्र तत्र दत्तं महाफमल् ॥ १३.२३४.२२ ॥
കുരുക്ഷേത്രം മഹത്തും അതുല്യവുമാണ്; ദേവർഷിമാർ സേവിക്കുന്നതുമാണ്; ശ്രേഷ്ഠമായ പർവതവും തീർഥങ്ങളും ദേശഭാഗങ്ങളിൽ പൂജിക്കപ്പെടുന്നവയാണ് — സ്വീകരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനുള്ളിടത്ത് നൽകിയ ദാനം മഹാഫലം നൽകും.
13.234.23
शरद्वसन्तकालश्च पुण्यमासस्तथैव च ।
शुक्लपक्षश्च पक्षाणां पौर्णमासी च पर्वसु ॥ १३.२३४.२३ ॥
ശരത്കാലവും വസന്തകാലവും, പുണ്യമാസവും അതുപോലെ; ശുക്ലപക്ഷവും, പക്ഷങ്ങളിൽ പൗർണമിയും, പർവദിനങ്ങളും.
13.234.24
पितृदैवतनक्षत्रनिर्मलो दिवसस्तथा ।
तच्छोभनतरं विद्धि चन्द्रसूर्यग्रहे तथा ॥ १३.२३४.२४ ॥
പിതൃ-ദൈവത നക്ഷത്രത്താൽ നിർമലമായ ദിവസവും അതുപോലെ; അതിനെ കൂടുതൽ ശുഭമെന്നറിയുക — ചന്ദ്ര-സൂര്യഗ്രഹണത്തിലും അങ്ങനെതന്നെ.
13.234.25
प्रतिग्रहीतुर्यः कालो मनसा कीर्तितः शुभे ।
एवमादिष्टकालेषु दत्तं दानं महद्भवेत् ॥ १३.२३४.२५ ॥
ശുഭേ, സ്വീകർത്താവിന്റെ കാലം മനസ്സുകൊണ്ട് പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ നിശ്ചയിച്ച കാലങ്ങളിൽ നൽകുന്ന ദാനം മഹത്തരമാകുന്നു.
13.234.26
दाता देयं च पात्रं च उपक्रमयुता क्रिया ।
देशकालं तथा तेषां सम्पच्छुद्धिः प्रकीर्तिता ॥ १३.२३४.२६ ॥
ദാതാവ്, ദേയവസ്തു, പാത്രം, ആരംഭത്തോടുകൂടിയ ക്രിയ, ദേശകാലം, ഇവയുടെ സമ്പത്തിന്റെ ശുദ്ധി എന്നിവ പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
13.234.27
यथैव युगपत्सम्पत्तत्र दानं महद्भवेत् ॥ १३.२३४.२७ ॥
ഒരേസമയം സമ്പത്ത് ഒത്തുചേരുമ്പോൾ അവിടെ ദാനം മഹത്തരമാകുന്നു.
13.234.28
अत्यल्पमपि यद्दानमेभिः षड्भिर्गुणैर्युतम् ।
भूत्वाऽनन्तं नयेत्स्वर्गं दातारं दोषवर्जितम् ॥ १३.२३४.२८ ॥
അത്യല്പമായാലും ഈ ആറു ഗുണങ്ങളോടുകൂടിയ ദാനം അനന്തമായി ദോഷരഹിതനായ ദാതാവിനെ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു.
13.234.29
सुमहद्वाऽपि यद्दानं गुणैरेभिर्विनाकृतम् ।
अत्यल्पफलनिर्योगमफलं वा फलोद्धतम् ॥ १३.२३४.२९ ॥
വളരെ വലിയ ദാനമായാലും ഈ ഗുണങ്ങളില്ലാതെ ചെയ്താൽ അത് അത്യല്പഫലമേ നൽകൂ, അല്ലെങ്കിൽ ഫലരഹിതമാകും, അല്ലെങ്കിൽ ഫലാഹങ്കാരം നിറഞ്ഞതാകും.
13.234.30
एवंगुणयुतं दानं दत्तं च फलतां व्रजेत् ।
तदस्ति चेन्महद्देयं तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२३४.३० ॥
ഇങ്ങനെയുള്ള ഗുണങ്ങളോടെ നൽകുന്ന ദാനം ഫലപ്രദമാകുന്നു. മഹത്തായ ദാനം നൽകേണ്ടതുണ്ടെങ്കിൽ അത് എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരുന്നത് ഉചിതം.
13.234.31
तदप्यस्ति महाभागे नराणां भावदोषतः ॥ १३.२३४.३१ ॥
ഹേ മഹാഭാഗേ, മനുഷ്യരുടെ ഭാവദോഷം കൊണ്ട് അതും ഉണ്ട്.
13.234.32
कृत्वा धर्मं तु विधिवत्पश्चात्तापं करोति चेत् ।
श्लाघया वा यदि ब्रूयाद्वृथा संसदिं यत्कृतम् ॥ १३.२३४.३२ ॥
വിധിപ്രകാരം ധർമ്മം ചെയ്ത ശേഷം പശ്ചാത്തപിച്ചാലോ, പുകഴ്ചയ്ക്കായി സദസ്സിൽ വൃഥാ ചെയ്തത് പറഞ്ഞാലോ,
13.234.33
प्रकल्पयेच्च मनसा तत्फलं प्रेत्यभावतः ।
कर्म धर्मकृतं यच्च सततं फलकाङ्क्षया। ॥ १३.२३४.३३ ॥
പരലോകത്തിൽ അതിന്റെ ഫലം മനസ്സിൽ കല്പിച്ചാലും, ഫലാകാംക്ഷയോടെ സദാ ചെയ്യുന്ന ധർമ്മകർമ്മവും,
13.234.34
एते दोषा विवर्ज्याश्च दातृभिः पुण्यकाङ्क्षिभिः ।
सनातनमिदं वृत्तं सद्भिराचरितं तथा ॥ १३.२३४.३४ ॥
പുണ്യം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ദാതാക്കൾ ഈ ദോഷങ്ങൾ ഒഴിവാക്കണം; ഇത് സനാതനമായ ആചാരമാണ്, സജ്ജനങ്ങൾ ആചരിച്ചത്.
13.234.35
अनुग्रहात्परेषां तु गृहस्थानामृणं हि तत् ।
इत्येवं मन आविश्य दातव्यं सततं बुधैः ॥ १३.२३४.३५ ॥
മറ്റുള്ളവരുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ ഗൃഹസ്ഥർക്ക് അത് ഋണമാണ്; ഇങ്ങനെ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ച് ബുദ്ധിമാന്മാർ സദാ ദാനം ചെയ്യണം.
13.234.36
एवमेव कृतं नित्यं सुकृतं तद्भवेन्महत् ।
सर्वसाधारणं द्रव्यमेवं दत्त्वा महत्फलम् ॥ १३.२३४.३६ ॥
ഇങ്ങനെ നിത്യം ചെയ്ത ആ സുകൃതം മഹത്തായിത്തീരും; എല്ലാവർക്കും പൊതുവായ ദ്രവ്യം ഇങ്ങനെ ദാനം ചെയ്താൽ മഹത്തായ ഫലം ലഭിക്കും.