Mahābhārata · Adhyāya 13.238
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.238.1
पितृमेधः कथं देव तन्मे शंसितुमर्हसि ।
सर्वेषां पितरः पूज्याः सर्वसम्पत्प्रदायिनः ॥ १३.२३८.१ ॥
O Gott, wie wird das Ahnenopfer (pitṛmedha) vollzogen? Du bist würdig, es mir zu sagen. Die Ahnen aller sind zu verehren, Geber allen Wohlstands.
13.238.2
पितृमेधं प्रवक्ष्यामि यथावत्तन्मना शृणु ।
देशकालौ विधानं च तत्क्रियायाः शुभाशुभम् ॥ १३.२३८.२ ॥
Ich werde das Ahnenopfer ordnungsgemäß darlegen; höre mit gesammeltem Geist: Ort und Zeit, das Verfahren und das Glückverheißende wie Unglückverheißende dieses Ritus.
13.238.3
लोकेषु पितरः पूज्या देवतानां च देवताः ।
शुचयो निर्मलाः पुण्या दक्षिणां दिशमाश्रिताः ॥ १३.२३८.३ ॥
In den Welten sind die Ahnen zu verehren, und sie sind Götter selbst für die Götter; rein, makellos, verdienstvoll, weilen sie in der südlichen Richtung.
13.238.4
यथा वृष्टिं प्रतीक्षन्ते भूमिष्ठाः सर्वजन्तवः ।
पितरश्च तथा लोके पितृमेधं शुभेक्षणे ॥ १३.२३८.४ ॥
Wie alle Wesen auf der Erde den Regen erwarten, so erwarten im Weltall die Ahnen das Ahnenopfer, o Schöngeäugige.
13.238.5
तस्य देशाः कुरुक्षेत्रं गया गङ्गा सरस्वती ।
प्रभासं पुष्करं चेति तेषु दत्तं महाफलम् ॥ १३.२३८.५ ॥
Seine Stätten sind Kurukṣetra, Gayā, die Gaṅgā, die Sarasvatī, Prabhāsa und Puṣkara; eine dort gegebene Gabe trägt große Frucht.
13.238.6
तीर्थानि सरितः पुण्या विविक्तानि वनानि च ।
नदीनां पुलिनानीति देशाः श्राद्धस्य पूजिताः ॥ १३.२३८.६ ॥
Heilige Furten, heilige Flüsse, abgelegene Wälder und die sandigen Ufer der Flüsse – dies sind die für das Śrāddha verehrten Stätten.
13.238.7
माघप्रोष्ठपदौ मासौ श्राद्धकर्मणि पूजितौ ।
पक्षयोः कृष्णपक्षश्च पूर्वपक्षात्प्रशस्यते ॥ १३.२३८.७ ॥
Bei den śrāddha-Riten werden die beiden Monate Māgha und Proṣṭhapada geehrt. Von den beiden Mondhälften wird die dunkle Hälfte über die helle gepriesen.
13.238.8
अमावास्यां त्रयोदश्यां नवम्यां प्रतिपत्सु च ।
तिथिष्वेतासु तुष्यन्ति दत्तेनेह पितामहाः ॥ १३.२३८.८ ॥
An Neumond, am dreizehnten, neunten und an den ersten Mondtagen sowie an diesen tithis erfreuen sich die Ahnen an der hier dargebrachten Gabe.
13.238.9
पूर्वाह्णे शुक्लपक्षे च रात्रौ जन्मदिनेषु वा ।
युग्मेष्वहस्सु च श्राद्धं न च कुर्वीत पण्डितः ॥ १३.२३८.९ ॥
Am Vormittag, in der hellen Hälfte, nachts, an Geburtstagen oder an geraden Tagen soll der Weise kein śrāddha vollziehen.
13.238.10
एष कालो मया प्रोक्तः पितृमेधस्य पूजितः ।
यस्मिंश्च ब्राह्म्णं पात्रं पश्येत्कालः स च स्मृतः ॥ १३.२३८.१० ॥
Diese Zeit, die für das Ahnenopfer geehrt wird, habe ich verkündet. Die Zeit, in der man einen würdigen Brahmanen als Empfänger sieht, gilt selbst als diese Zeit.
13.238.11
अपाङ्क्तेया द्विजा वर्ज्या ग्राह्यास्ते पङ्क्तिपावनाः ।
भोजयेद्यदि पापिष्ठाञ्श्राद्धेषु नरकं व्रजेत् ॥ १३.२३८.११ ॥
Zweimal Geborene, die für die Tischreihe ungeeignet sind, sind zu meiden; die Reihe Reinigenden sind anzunehmen. Speist man die Frevelhaftesten bei den śrāddha-Riten, so geht man zur Hölle.
13.238.12
वृत्तश्रुतकुलोपेतान्सकलत्रान्गुणान्वितान् ।
तदर्हाञ्श्रोत्रियान्विद्धि ब्राह्मणानयुजः शुभे ॥ १३.२३८.१२ ॥
O Glückliche, wisse: gelehrte Brahmanen, die mit Verhalten, Veda-Wissen und guter Abstammung begabt sind, mit ihren Frauen und tugendhaft, dessen würdig, sollen in ungerader Zahl für das śrāddha gewählt werden.
13.238.13
एतान्निमन्त्रयोद्विद्वान्पूर्वेद्युः प्रातरेव वा ।
तत्र श्राद्धक्रियां पश्चादारभेत यथाविधि ॥ १३.२३८.१३ ॥
Ein Gelehrter soll diese am Tag zuvor oder früh am Morgen einladen und dann dort das Śrāddha-Ritual gemäß der Vorschrift beginnen.
13.238.14
त्रीणि श्राद्धे पवित्राणि दौहित्रः कुतपस्तिलाः ।
त्रीणि चात्र प्रशंसन्ति शौचमक्रोधमत्वरा ॥ १३.२३८.१४ ॥
Beim Śrāddha gibt es drei reinigende Dinge: den Tochtersohn, das Kutapa und den Sesam; und hier preist man drei Eigenschaften: Reinheit, Zornlosigkeit und Eilfreiheit.
13.238.15
कुतपः खङ्गपात्रं च कुशा दर्भास्तिला मधु ।
कालशाकं गजच्छाया पवित्रं श्राद्धकर्मसु ॥ १३.२३८.१५ ॥
Das Kutapa, das Gefäß aus Nashornhorn, das Kuśa-Gras, das Darbha-Gras, der Sesam, der Honig, das schwarze Gemüse und der Schatten des Elefanten sind im Śrāddha reinigend.
13.238.16
तिलानवकिरेत्तत्र नानावर्णान्समन्ततः ।
अशुद्धं पितृयज्ञश्च तिलैः शुध्यति शोभने ॥ १३.२३८.१६ ॥
Dort soll man Sesam verschiedener Farben ringsum verstreuen; auch ein unreines Ahnenopfer wird durch Sesam gereinigt, o Schöne.
13.238.17
नीलकाषायवस्त्रं च भिन्नवर्णं नवव्रणम् ।
हीनाङ्गमशुचिं वाऽपि वर्जयेत्तत्र दूरतः ॥ १३.२३८.१७ ॥
Wer dunkelblaue oder ockerfarbene Gewänder trägt, wer buntfarbene Kleidung hat, wer eine frische Wunde trägt, wer ein fehlerhaftes Glied hat oder unrein ist — diese soll man dort aus der Ferne meiden.
13.238.18
कुक्कुटांश्च वराहांश्च नग्नं क्लीबं रजस्वलाम् ।
आयसं त्रपुसीसं च श्राद्धकर्मणि वर्जयेत् ॥ १३.२३८.१८ ॥
Hähne und Schweine, ein nackter Mann, ein Eunuch, eine menstruierende Frau, Eisen, Zinn und Blei — diese soll man im Śrāddha-Ritual meiden.
13.238.19
मांसैः प्रीणन्ति पितरो मुद्गमाषयवैरिह ।
शशरौरवमांसेन षण्मासं तृप्तिरिष्यते ॥ १३.२३८.१९ ॥
Hier werden die Ahnen mit Fleisch, mit Mungbohnen, Urad-Bohnen und Gerste zufriedengestellt. Mit dem Fleisch von Hase und Ruru-Hirsch soll die Befriedigung sechs Monate währen.
13.238.20
संवत्सरं च गव्येन हविषा पायसेन च ।
वार्ध्रीणसस्य मांसेन तृप्तिर्द्वादशवार्षिकी ॥ १३.२३८.२० ॥
Mit der Opfergabe von der Kuh und Milchreis währt die Befriedigung ein Jahr; mit dem Fleisch des Vogels vārdhrīṇasa zwölf Jahre.
13.238.21
आनन्त्याय भवेद्दत्तं खङ्गमांसं पितृक्षये ।
पायसं सतिलं क्षौद्रं खङ्गमांसेन सम्मितम् ॥ १३.२३८.२१ ॥
Wird bei der Ahnenfeier Rhinozeroßfleisch dargebracht, bringt es endlosen Verdienst. Milchreis mit Sesam und Honig gelten als dem Rhinozerosfleisch gleich.
13.238.22
महाशकलिनो मस्याश्छागो वा सर्वलोहितः ।
कालशाकमितीत्येव तदानन्त्याय कल्पितम् ॥ १३.२३८.२२ ॥
Fisch in großen Stücken, eine ganz rote Ziege oder das Gemüse 'kālaśāka' — diese sind für endlosen Verdienst vorgeschrieben.
13.238.23
सापूपं सामिषं स्निग्धमाहारमुपकल्पयेत् ।
उपकल्प्य तदाहारं ब्राह्मणानर्चयेत्ततः ॥ १३.२३८.२३ ॥
Man soll reichhaltige Speise bereiten, mit Kuchen und Fleisch. Nachdem man diese Speise bereitet hat, soll man dann die Brahmanen ehren.
13.238.24
श्मश्रुकर्मशिरः स्नातान्समारोप्यासनं क्रमात् ।
सुगन्धमाल्याभरणैः स्नग्भिरेतान्विभूषयेत् ॥ १३.२३८.२४ ॥
Nachdem man die Brahmanen, die Bart und Haupthaar geschoren und sich gebadet haben, der Reihe nach auf Sitze gesetzt hat, soll man sie mit duftenden Girlanden und Schmuck schmücken.
13.238.25
अलङ्कृत्योपविष्टांस्तान्पिण्डावापं निवेदयेत् ॥ १३.२३८.२५ ॥
Nachdem er sie geschmückt und hingesetzt hat, soll er die Darbringung der Piṇḍas ankündigen.
13.238.26
ततः प्रस्तीर्य दर्भाणां प्रस्तरं दक्षिणामुखम् ।
तत्समीपेऽग्निमिद्ध्वा च स्वधां च जुहुयात्ततः।
समीपे त्वग्नीषोमाभ्यां पितृभ्यो जुहुयात्तदा ॥ १३.२३८.२६ ॥
Dann soll er, nachdem er eine Matte aus Kuśa-Gras nach Süden ausgebreitet und ein Feuer daneben entzündet hat, Svadhā opfern; und in der Nähe soll er Agni und Soma sowie den Vätern opfern.
13.238.27
तथा दर्भेषु पिण्डांस्त्रीन्निर्वपेद्दक्षिणामुखः ।
अपसव्यमपाङ्गुष्ठं नामधेयपुरस्कृतम् ॥ १३.२३८.२७ ॥
Ebenso soll er auf dem Kuśa-Gras drei Piṇḍas nach Süden gewandt darbringen, in apasavya-Weise, mit abgewandtem Daumen und den Namen voran.
13.238.28
एतेन विधिना दत्तं पितॄणामक्षयं भवेत् ।
ततो विप्रान्यथाशक्ति पूजयेन्नियतः शुचिः।
सदक्षिणं ससम्भारं यथा तुष्यन्ति ते द्विजाः ॥ १३.२३८.२८ ॥
Was nach diesem Ritus gegeben wird, wird für die Väter unvergänglich. Dann soll er, beherrscht und rein, die Brahmanen je nach seinen Mitteln ehren, mit Gaben und Vorräten, damit jene Zweimalgeborenen zufrieden sind.
13.238.29
यत्र तत्क्रियते तत्र न जल्पन्न जपेन्मिथः ।
नियम्य वाच्यं देहं च श्राद्धकर्म समारभेत् ॥ १३.२३८.२९ ॥
Wo jenes Ritual vollzogen wird, soll man nicht miteinander reden und nicht murmelnd beten; Rede und Körper zügelnd, soll er das Śrāddha-Ritual beginnen.
13.238.30
ततो निर्वपने वृत्ते तान्पिण्डांस्तदनन्तरम् ।
ब्राह्मणोऽग्निरजो गौर्वा भक्षयेदप्सु वा क्षिपेत् ॥ १३.२३८.३० ॥
Danach, wenn die Darbringung der Piṇḍas vollendet ist, sollen ein Brahmane, das Feuer, eine Ziege oder eine Kuh jene Piṇḍas essen, oder man soll sie ins Wasser werfen.
13.238.31
पत्नीं वा मध्यमं पिण्डं पुत्रकामो हि प्राशयेत् ।
आधत्त पितरो गर्भं कुमारं पुष्करस्रजम् ॥ १३.२३८.३१ ॥
Oder der Mann, der einen Sohn wünscht, soll die mittlere Kugel der Gattin zu essen geben. Mögen die Ahnen einen Schoß einsetzen — einen Knaben, der eine Lotusgirlande trägt.
13.238.32
तृप्तानुत्थाप्य तान्विप्रानन्नशेषं निवेदयेत् ।
तच्छेषं बहुभिः पश्चात्सभृत्यो भक्षयेन्नरः ॥ १३.२३८.३२ ॥
Nachdem er jene gesättigten Brahmanen aufgerichtet hat, soll er die übrige Speise darbieten. Danach soll der Mann mit seinen Dienern und vielen anderen jenen Rest essen.
13.238.33
एष प्रोक्तः समासेन पितृयज्ञः सनातनः ।
पितरस्तेन तुष्यन्ति कर्ता च फलमाप्नुयात् ॥ १३.२३८.३३ ॥
Dieses ewige Totenopfer ist kurz dargelegt worden. Dadurch werden die Ahnen zufriedengestellt, und der Vollziehende erlangt die Frucht.
13.238.34
अहन्यहनि वा कुर्यान्मासेमासेऽथवा पुनः ।
संवत्सरं द्विः कुर्याच्च चतुर्वाऽपि स्वशक्तितः ॥ १३.२३८.३४ ॥
Er soll es Tag für Tag oder Monat für Monat vollziehen, oder auch zweimal oder sogar viermal im Jahr, je nach seinen eigenen Kräften.
13.238.35
दीर्घायुश्च भवेत्स्वस्थः पितृमेधेन वा पुनः ।
सपुत्रो बहुभृत्यश्च प्रभूतधनधान्यवान् ॥ १३.२३८.३५ ॥
Durch das Ahnenopfer wird der Mensch langlebig und gesund; er erlangt Söhne, viele Diener und reichlich Reichtum und Getreide.
13.238.36
श्राद्धदः स्वर्गमाप्नोति निर्मलं विविधात्मकम् ।
अप्सरोगणसंघुष्टं विरजस्कमनन्तरम् ॥ १३.२३८.३६ ॥
Wer das Shraddha-Opfer darbringt, erlangt den Himmel, makellos und von vielerlei Gestalt, widerhallend vom Gefolge der Apsaras, staubfrei — danach.
13.238.37
श्राद्धानि पुष्टिकामा वै ये प्रकुर्वन्ति पण्डिताः ।
तेषां पुष्टिं प्रजां चैव दास्यन्ति पितरः सदा ॥ १३.२३८.३७ ॥
Den Weisen, die die Śrāddha-Riten aus Verlangen nach Wohlstand vollziehen, gewähren die Ahnen stets Wohlstand und Nachkommen.
13.238.38
धन्यं यशस्यमायुष्यं स्वर्ग्यं शत्रुविनाशनम् ।
कुलसन्धारकं चेति श्राद्धमाहुर्मनीषिणः ॥ १३.२३८.३८ ॥
Die Weisen erklären das Śrāddha-Ritual als glückbringend, ruhmreich, lebensverlängernd, himmelbringend, feindevernichtend und das Geschlecht erhaltend.
13.238.39
भगवन्देवदेवेश मृतास्ते भुवि जन्तवः ।
नानाजातिषु जायन्ते शीघ्रं कर्मवशात्पुनः ॥ १३.२३८.३९ ॥
O ehrwürdiger Herr, Herr der Götter, die auf der Erde Gestorbenen werden durch die Macht des Karma rasch wieder in verschiedenen Arten geboren.
13.238.40
पितरः स्वस्ति ते तत्र कथं तिष्ठन्ति देववत् ।
पितॄणां कतमो देशः पिण्डानश्नन्ति वै कथम् ॥ १३.२३८.४० ॥
Mögen die Ahnen dir wohlgesinnt sein! Wie wohnen sie dort wie Götter? Welches ist das Reich der Ahnen, und wie essen sie die Opferkugeln?
13.238.41
अन्ने दत्ते मृतानां तु कथमाप्यायनं भवेत् ।
एवं मया संशयितं भगवन्वक्तुमर्हसि ॥ १३.२३८.४१ ॥
Wenn den Toten Speise dargebracht wird, wie können sie dann genährt und zufriedengestellt werden? O ehrwürdiger Herr, du solltest mir diesen meinen Zweifel erklären.
13.238.42
एतद्विरुद्धं पृच्छन्त्यां रुद्राण्यां परिषद्भृशम् ।
बभूव सर्वा मुदिता श्रोतुं हि परमं हितम् ॥ १३.२३८.४२ ॥
Als Rudrāṇī diese scheinbar widersprüchliche Frage stellte, freute sich die ganze Versammlung sehr, denn sie wollte das Heilsamste hören.
13.238.43
स्थाने संशयितं देवि शृणु कल्याणि तत्वतः ।
गुह्यानां परमं गुह्यं हितानां परमं हितम् ॥ १३.२३८.४३ ॥
O Göttin, dieser Zweifel ist angebracht. O Glückverheißende, höre es der Wahrheit gemäß: Es ist das höchste Geheimnis unter den Geheimnissen und das höchste Gut unter den Gütern.
13.238.44
यथा देवगणा देवि तथा पितृगणाः प्रिये ।
दक्षिणस्यां दिशि शुभे सर्वे पितृगणाः स्थिताः ॥ १३.२३८.४४ ॥
So wie die Scharen der Götter, so, o Göttin, o Geliebte, sind die Scharen der Ahnen. O Glückverheißende, in der südlichen Richtung stehen alle Ahnenscharen.
13.238.45
प्रेतानुद्दिश्य या पूजा क्रियते मानुषैरिह ।
तेन तुष्यन्ति पितरो न प्रेताः पितरः स्मृताः ॥ १३.२३८.४५ ॥
Die Verehrung, die Menschen hier den Verstorbenen darbringen, erfreut die Ahnen nicht; die Geister der Verstorbenen gelten nicht als Ahnen.
13.238.46
उत्तरस्यां यथा देवा रमन्ते यज्ञकर्मभिः ।
दक्षिणस्यां तथा देवि तुष्यन्ति विविधैर्मखैः ॥ १३.२३८.४६ ॥
So wie im Norden die Götter sich an den Opferhandlungen erfreuen, so, o Göttin, werden sie im Süden durch verschiedene Opfer zufriedengestellt.
13.238.47
द्विविधं क्रियते कर्म हव्यकव्यसमाश्रितम् ।
तयोर्हव्यक्रिया देवान्कव्यमाप्यायते पितॄन्। ॥ १३.२३८.४७ ॥
Handlungen, die auf Opfergabe (havya) und Ahnengabe (kavya) beruhen, werden zweifach vollzogen; davon nährt das havya-Ritual die Götter, das kavya die Ahnen.
13.238.48
प्रसव्यं मङ्गलैर्द्रव्यैर्हव्यकर्म विधीयते ।
अपसव्यममङ्गल्यैः कव्यं चापि विधीयते ॥ १३.२३८.४८ ॥
Das havya-Ritual wird in der prasavya-Weise (nach rechts) mit glückverheißenden Stoffen vorgeschrieben; und auch das kavya wird in der apasavya-Weise (nach links) mit unglückverheißenden Stoffen vorgeschrieben.
13.238.49
सदेवासुरगन्धर्वाः पितॄनभ्यर्चयन्ति च ।
आप्यायन्ते च ते श्राद्धैः पुनराप्याययन्ति तान् ॥ १३.२३८.४९ ॥
Auch Götter, Asuras und Gandharvas verehren die Ahnen; diese werden durch die Śrāddha-Riten gesättigt und sättigen ihrerseits jene, die sie vollziehen.
13.238.50
अनिष्टा च पितॄन्पूर्वं यः क्रियां प्रकरोति चेत् ।
रक्षांसि च पिशाचाश्च फलं भोक्ष्यन्ति तस्य तत् ॥ १३.२३८.५० ॥
Wer den Ahnen zuerst auf unpassende Weise ein Ritual darbringt, dessen Frucht werden Rākṣasas und Piśācas genießen.
13.238.51
हव्यकव्यक्रियास्तस्मात्कर्तव्या भुवि मानुषैः ।
कर्मक्षेत्रं हि मानुष्यं तदन्यत्र न विद्यते ॥ १३.२३८.५१ ॥
Darum müssen die Menschen auf der Erde die Opferriten für Götter und Ahnen (havya und kavya) vollziehen, denn das Menschsein ist das Feld des Handelns, und es findet sich nirgends sonst.
13.238.52
कव्येन सन्ततिर्दृष्टा हव्ये भूतिः पृथग्विधाः ।
इति ते कथितं देवि देवगुह्यं सनातनम् ॥ १३.२३८.५२ ॥
Durch das Ahnenopfer zeigt sich Nachkommenschaft, durch das Götteropfer vielfältiger Wohlstand. So, o Göttin, ist dir das ewige göttliche Geheimnis verkündet worden.