மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.238
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.238.1
पितृमेधः कथं देव तन्मे शंसितुमर्हसि ।
सर्वेषां पितरः पूज्याः सर्वसम्पत्प्रदायिनः ॥ १३.२३८.१ ॥
தேவரே, பித்ருமேதம் எவ்வாறு நடைபெறுகிறது என்பதை எனக்கு நீங்கள் உரைக்கத் தகுந்தவர். அனைவருடைய பித்ருக்களும் வணங்கத்தக்கவர்கள்; அனைத்து செல்வங்களையும் அளிப்பவர்கள்.
13.238.2
पितृमेधं प्रवक्ष्यामि यथावत्तन्मना शृणु ।
देशकालौ विधानं च तत्क्रियायाः शुभाशुभम् ॥ १३.२३८.२ ॥
பித்ருமேதத்தை முறைப்படி உரைப்பேன்; அதை ஒருமனதுடன் கேள். இடமும் காலமும், அதன் விதியும், அந்த கிரியையின் நல்லதும் அல்லதும்.
13.238.3
लोकेषु पितरः पूज्या देवतानां च देवताः ।
शुचयो निर्मलाः पुण्या दक्षिणां दिशमाश्रिताः ॥ १३.२३८.३ ॥
உலகங்களில் பித்ருக்கள் வணங்கத்தக்கவர்கள்; தேவர்களுக்கும் அவர்கள் தேவர்கள். அவர்கள் தூய்மையானவர்கள், கறையற்றவர்கள், புண்ணியமுடையவர்கள்; தெற்கு திசையை அடைந்தவர்கள்.
13.238.4
यथा वृष्टिं प्रतीक्षन्ते भूमिष्ठाः सर्वजन्तवः ।
पितरश्च तथा लोके पितृमेधं शुभेक्षणे ॥ १३.२३८.४ ॥
பூமியில் நிற்கும் அனைத்து உயிர்களும் மழையை எதிர்பார்ப்பது போல, உலகில் பித்ருக்கள் பித்ருமேதத்தை எதிர்பார்க்கிறார்கள், அழகிய விழியாளே.
13.238.5
तस्य देशाः कुरुक्षेत्रं गया गङ्गा सरस्वती ।
प्रभासं पुष्करं चेति तेषु दत्तं महाफलम् ॥ १३.२३८.५ ॥
அதற்குரிய இடங்கள்: குருக்ஷேத்ரம், கயை, கங்கை, சரஸ்வதி, பிரபாசம், புஷ்கரம். அவற்றில் அளிக்கப்படும் தானம் பெரும் பலனைத் தரும்.
13.238.6
तीर्थानि सरितः पुण्या विविक्तानि वनानि च ।
नदीनां पुलिनानीति देशाः श्राद्धस्य पूजिताः ॥ १३.२३८.६ ॥
தீர்த்தங்கள், புனித ஆறுகள், தனிமையான காடுகள், ஆறுகளின் மணற்கரைகள் — இவ்வாறு சிராத்தத்திற்குரிய இடங்கள் போற்றப்படுகின்றன.
13.238.7
माघप्रोष्ठपदौ मासौ श्राद्धकर्मणि पूजितौ ।
पक्षयोः कृष्णपक्षश्च पूर्वपक्षात्प्रशस्यते ॥ १३.२३८.७ ॥
சிராத்த கர்மத்தில் மாகம், பிரோஷ்டபதம் ஆகிய இரண்டு மாதங்களும் போற்றப்படுகின்றன. இரு பக்ஷங்களில் கிருஷ்ண பக்ஷமே சுக்ல பக்ஷத்தை விட புகழப்படுகிறது.
13.238.8
अमावास्यां त्रयोदश्यां नवम्यां प्रतिपत्सु च ।
तिथिष्वेतासु तुष्यन्ति दत्तेनेह पितामहाः ॥ १३.२३८.८ ॥
அமாவாசை, திரயோதசி, நவமி, பிரதிபதம் ஆகிய திதிகளிலும், இந்தத் திதிகளிலும் இங்கு அளிக்கப்படும் தானத்தால் பிதாமகர்கள் மகிழ்கின்றனர்.
13.238.9
पूर्वाह्णे शुक्लपक्षे च रात्रौ जन्मदिनेषु वा ।
युग्मेष्वहस्सु च श्राद्धं न च कुर्वीत पण्डितः ॥ १३.२३८.९ ॥
முற்பகலிலும், சுக்ல பக்ஷத்திலும், இரவிலும், பிறந்த நாட்களிலும் அல்லது இரட்டை நாட்களிலும் அறிஞன் சிராத்தம் செய்யக்கூடாது.
13.238.10
एष कालो मया प्रोक्तः पितृमेधस्य पूजितः ।
यस्मिंश्च ब्राह्म्णं पात्रं पश्येत्कालः स च स्मृतः ॥ १३.२३८.१० ॥
பிதிரு மேதத்திற்குரிய இக்காலத்தை நான் கூறியுள்ளேன். தகுந்த பாத்திரமான பிராமணனை எந்த நேரத்தில் காண்கிறானோ, அதுவே அந்தக் காலமாகக் கருதப்படுகிறது.
13.238.11
अपाङ्क्तेया द्विजा वर्ज्या ग्राह्यास्ते पङ्क्तिपावनाः ।
भोजयेद्यदि पापिष्ठाञ्श्राद्धेषु नरकं व्रजेत् ॥ १३.२३८.११ ॥
பந்தியில் அமர தகுதியற்ற துவிஜர்களை விலக்க வேண்டும்; பந்தியைப் புனிதப்படுத்தும் தகுதியுடையவர்களை ஏற்க வேண்டும். சிராத்தங்களில் பாவிகளுக்கு உணவளித்தால் நரகம் சேரும்.
13.238.12
वृत्तश्रुतकुलोपेतान्सकलत्रान्गुणान्वितान् ।
तदर्हाञ्श्रोत्रियान्विद्धि ब्राह्मणानयुजः शुभे ॥ १३.२३८.१२ ॥
சுபையே, ஒழுக்கமும் வேத அறிவும் குலச் சிறப்பும் உடையவர்களும், மனைவியுடன் கூடியவர்களும், நற்குணமுடையவர்களும், அதற்குத் தகுதியான சுருதி அறிஞர்களுமான பிராமணர்களை ஒற்றைப்படை எண்ணிக்கையில் அழைக்கவேண்டும் என்று அறிக.
13.238.13
एतान्निमन्त्रयोद्विद्वान्पूर्वेद्युः प्रातरेव वा ।
तत्र श्राद्धक्रियां पश्चादारभेत यथाविधि ॥ १३.२३८.१३ ॥
அறிவுள்ளவன் இவர்களை முந்தைய நாளிலோ அல்லது காலையிலோ அழைக்க வேண்டும்; பின்னர் அங்கே விதிப்படி சிராத்த கிரியையைத் தொடங்க வேண்டும்.
13.238.14
त्रीणि श्राद्धे पवित्राणि दौहित्रः कुतपस्तिलाः ।
त्रीणि चात्र प्रशंसन्ति शौचमक्रोधमत्वरा ॥ १३.२३८.१४ ॥
சிராத்தத்தில் மூன்று தூய்மையானவை உள்ளன: பேரன் (மகள்வழி), குதபம், எள்; இங்கே மூன்று குணங்களை அவர்கள் புகழ்கின்றனர்: தூய்மை, கோபமின்மை, அவசரமின்மை.
13.238.15
कुतपः खङ्गपात्रं च कुशा दर्भास्तिला मधु ।
कालशाकं गजच्छाया पवित्रं श्राद्धकर्मसु ॥ १३.२३८.१५ ॥
குதபம், காண்டாமிருகக் கொம்புக் கலம், குசம், தர்ப்பை, எள், தேன், காலசாகம், கஜச்சாயை — இவை சிராத்த கருமங்களில் தூய்மையானவை.
13.238.16
तिलानवकिरेत्तत्र नानावर्णान्समन्ततः ।
अशुद्धं पितृयज्ञश्च तिलैः शुध्यति शोभने ॥ १३.२३८.१६ ॥
அங்கே நாலாபுறமும் பல நிறமுள்ள எள்ளைத் தூவ வேண்டும்; தூய்மையற்ற பித்ரு யாகமும் எள்ளால் தூய்மையாகும், அழகியவளே.
13.238.17
नीलकाषायवस्त्रं च भिन्नवर्णं नवव्रणम् ।
हीनाङ्गमशुचिं वाऽपि वर्जयेत्तत्र दूरतः ॥ १३.२३८.१७ ॥
நீலமும் காவியும் கலந்த ஆடை, பலவண்ணமுள்ளது, புதிய புண் உள்ளவன், உறுப்புக் குறையுள்ளவன், அல்லது தூய்மையற்றவன் — இவர்களை அங்கே தொலைவிலிருந்தே விலக்க வேண்டும்.
13.238.18
कुक्कुटांश्च वराहांश्च नग्नं क्लीबं रजस्वलाम् ।
आयसं त्रपुसीसं च श्राद्धकर्मणि वर्जयेत् ॥ १३.२३८.१८ ॥
கோழிகளும் பன்றிகளும், நிர்வாணமானவன், அலியானவன், மாதவிடாய்ப் பெண், இரும்பு, தகரம் மற்றும் ஈயம் — சிராத்த கருமத்தில் இவற்றை விலக்க வேண்டும்.
13.238.19
मांसैः प्रीणन्ति पितरो मुद्गमाषयवैरिह ।
शशरौरवमांसेन षण्मासं तृप्तिरिष्यते ॥ १३.२३८.१९ ॥
இங்கே இறைச்சியாலும், பாசிப்பயறு, உளுந்து, வாற்கோதுமையாலும் முன்னோர்கள் மனநிறைவடைகிறார்கள். முயல் மற்றும் ருரு மானின் இறைச்சியால் ஆறு மாதம் வரை திருப்தி நிலைக்கும்.
13.238.20
संवत्सरं च गव्येन हविषा पायसेन च ।
वार्ध्रीणसस्य मांसेन तृप्तिर्द्वादशवार्षिकी ॥ १३.२३८.२० ॥
பசுவிலிருந்து பெற்ற ஹவிஸ் மற்றும் பாயசத்தால் ஒரு வருடம்; வார்த்ரீணச பறவையின் இறைச்சியால் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் திருப்தி.
13.238.21
आनन्त्याय भवेद्दत्तं खङ्गमांसं पितृक्षये ।
पायसं सतिलं क्षौद्रं खङ्गमांसेन सम्मितम् ॥ १३.२३८.२१ ॥
முன்னோர் சிராத்தத்தில் காண்டாமிருக இறைச்சி படைக்கப்பட்டால் அது முடிவற்ற பலனைத் தரும். எள்ளுடன் கூடிய பாயசமும் தேனும் காண்டாமிருக இறைச்சிக்கு சமமாகக் கருதப்படுகின்றன.
13.238.22
महाशकलिनो मस्याश्छागो वा सर्वलोहितः ।
कालशाकमितीत्येव तदानन्त्याय कल्पितम् ॥ १३.२३८.२२ ॥
பெரிய துண்டுகளாக்கப்பட்ட மீன், அல்லது முழுவதும் சிவப்பான வெள்ளாடு, அல்லது 'காலசாகம்' ஆகியவை முடிவற்ற பலனுக்காக விதிக்கப்பட்டவை.
13.238.23
सापूपं सामिषं स्निग्धमाहारमुपकल्पयेत् ।
उपकल्प्य तदाहारं ब्राह्मणानर्चयेत्ततः ॥ १३.२३८.२३ ॥
அப்பங்களுடனும் இறைச்சியுடனும் கூடிய நெய்ப்பான உணவைத் தயாரிக்க வேண்டும். அந்த உணவைத் தயாரித்த பின் பிராமணர்களை வழிபட வேண்டும்.
13.238.24
श्मश्रुकर्मशिरः स्नातान्समारोप्यासनं क्रमात् ।
सुगन्धमाल्याभरणैः स्नग्भिरेतान्विभूषयेत् ॥ १३.२३८.२४ ॥
தாடி, தலைமுடி சிரைத்து நீராடிய அந்தணர்களை வரிசையாக ஆசனங்களில் அமர்த்தி, நறுமண மாலைகளாலும் அணிகலன்களாலும் அவர்களை அலங்கரிக்க வேண்டும்.
13.238.25
अलङ्कृत्योपविष्टांस्तान्पिण्डावापं निवेदयेत् ॥ १३.२३८.२५ ॥
அவர்களை அலங்கரித்து அமர்த்திய பின், பிண்டாவாபத்தை அறிவிக்க வேண்டும்.
13.238.26
ततः प्रस्तीर्य दर्भाणां प्रस्तरं दक्षिणामुखम् ।
तत्समीपेऽग्निमिद्ध्वा च स्वधां च जुहुयात्ततः।
समीपे त्वग्नीषोमाभ्यां पितृभ्यो जुहुयात्तदा ॥ १३.२३८.२६ ॥
பின்னர் தர்ப்பைப் புல்லால் தென்திசை நோக்கிய ஆசனத்தை விரித்து, அதன் அருகே அக்கினியை மூட்டி ஸ்வதாவை ஆஹுதி செய்ய வேண்டும்; அருகிலேயே அக்னீஷோமங்களுக்கும் பித்ருக்களுக்கும் ஆஹுதி அளிக்க வேண்டும்.
13.238.27
तथा दर्भेषु पिण्डांस्त्रीन्निर्वपेद्दक्षिणामुखः ।
अपसव्यमपाङ्गुष्ठं नामधेयपुरस्कृतम् ॥ १३.२३८.२७ ॥
அதுபோல தர்ப்பைகளின் மீது மூன்று பிண்டங்களை தென்திசை நோக்கி அளிக்க வேண்டும்; அபசவ்யமாக, கட்டைவிரலை விலக்கி, பெயர்களை முன்னிறுத்தி.
13.238.28
एतेन विधिना दत्तं पितॄणामक्षयं भवेत् ।
ततो विप्रान्यथाशक्ति पूजयेन्नियतः शुचिः।
सदक्षिणं ससम्भारं यथा तुष्यन्ति ते द्विजाः ॥ १३.२३८.२८ ॥
இந்த விதியின்படி கொடுக்கப்பட்டது பித்ருக்களுக்கு அழியாததாகும். பின்னர் அடக்கமும் தூய்மையுமுள்ளவன் தன் சக்திக்கேற்ப பிராமணர்களை தக்கிணை, உபகரணங்களுடன் வழிபட வேண்டும்; அந்த இருபிறப்பாளர்கள் மகிழும்படி.
13.238.29
यत्र तत्क्रियते तत्र न जल्पन्न जपेन्मिथः ।
नियम्य वाच्यं देहं च श्राद्धकर्म समारभेत् ॥ १३.२३८.२९ ॥
எங்கே அந்தச் செயல் செய்யப்படுகிறதோ அங்கே ஒருவரோடொருவர் பேசாமலும் ஜபம் செய்யாமலும் இருக்க வேண்டும்; வாக்கையும் உடலையும் அடக்கி சிராத்த கர்மத்தைத் தொடங்க வேண்டும்.
13.238.30
ततो निर्वपने वृत्ते तान्पिण्डांस्तदनन्तरम् ।
ब्राह्मणोऽग्निरजो गौर्वा भक्षयेदप्सु वा क्षिपेत् ॥ १३.२३८.३० ॥
பின்னர் அளிப்பு முடிந்ததும், அந்தப் பிண்டங்களை பிராமணன், அக்கினி, ஆடு அல்லது பசு உண்ண வேண்டும்; அல்லது நீரில் எறிய வேண்டும்.
13.238.31
पत्नीं वा मध्यमं पिण्डं पुत्रकामो हि प्राशयेत् ।
आधत्त पितरो गर्भं कुमारं पुष्करस्रजम् ॥ १३.२३८.३१ ॥
மகனை விரும்புபவன் மனைவிக்கு நடுப் பிண்டத்தை உண்பிக்க வேண்டும். பித்ருக்கள் கர்ப்பத்தை நிறுவட்டும் — தாமரை மாலை அணிந்த ஒரு குமாரனை.
13.238.32
तृप्तानुत्थाप्य तान्विप्रानन्नशेषं निवेदयेत् ।
तच्छेषं बहुभिः पश्चात्सभृत्यो भक्षयेन्नरः ॥ १३.२३८.३२ ॥
திருப்தியடைந்த பிராமணர்களை எழுப்பி மீதமுள்ள உணவைச் சமர்ப்பிக்க வேண்டும். பின்னர் மனிதன் பலருடனும் பணியாளர்களுடனும் அந்த மீதியை உண்ணட்டும்.
13.238.33
एष प्रोक्तः समासेन पितृयज्ञः सनातनः ।
पितरस्तेन तुष्यन्ति कर्ता च फलमाप्नुयात् ॥ १३.२३८.३३ ॥
இது சுருக்கமாக சனாதனமான பித்ருயக்ஞம் என்று கூறப்பட்டது. அதனால் பித்ருக்கள் மகிழ்கின்றனர்; செய்பவனும் பலனைப் பெறுகிறான்.
13.238.34
अहन्यहनि वा कुर्यान्मासेमासेऽथवा पुनः ।
संवत्सरं द्विः कुर्याच्च चतुर्वाऽपि स्वशक्तितः ॥ १३.२३८.३४ ॥
நாள்தோறும் அல்லது மாதந்தோறும், அல்லது மீண்டும் ஒரு வருடத்தில் இரண்டு முறையோ நான்கு முறையோ தன் சக்திக்கேற்ப செய்ய வேண்டும்.
13.238.35
दीर्घायुश्च भवेत्स्वस्थः पितृमेधेन वा पुनः ।
सपुत्रो बहुभृत्यश्च प्रभूतधनधान्यवान् ॥ १३.२३८.३५ ॥
பித்ருமேதத்தால் மனிதன் நீண்ட ஆயுளும் ஆரோக்கியமும் உடையவனாகிறான்; அவன் புத்திரர்களுடனும் பல பணியாளர்களுடனும் மிகுந்த செல்வமும் தானியமும் உடையவனாகிறான்.
13.238.36
श्राद्धदः स्वर्गमाप्नोति निर्मलं विविधात्मकम् ।
अप्सरोगणसंघुष्टं विरजस्कमनन्तरम् ॥ १३.२३८.३६ ॥
சிராத்தம் அளிப்பவன் களங்கமற்ற, பல வடிவுடைய சொர்க்கத்தை அடைகிறான் — அப்சரஸ்களின் கூட்டங்களால் ஒலிக்கப்பட்டதும், தூசியற்றதுமான அதை, பின்னர்.
13.238.37
श्राद्धानि पुष्टिकामा वै ये प्रकुर्वन्ति पण्डिताः ।
तेषां पुष्टिं प्रजां चैव दास्यन्ति पितरः सदा ॥ १३.२३८.३७ ॥
செழிப்பை விரும்பி சிராத்தங்களைச் செய்யும் அறிஞர்களுக்கு, முன்னோர்கள் எப்போதும் செழிப்பையும் சந்ததியையும் அளிப்பார்கள்.
13.238.38
धन्यं यशस्यमायुष्यं स्वर्ग्यं शत्रुविनाशनम् ।
कुलसन्धारकं चेति श्राद्धमाहुर्मनीषिणः ॥ १३.२३८.३८ ॥
ஞானிகள் சிராத்தத்தை செல்வம் தரும், புகழ் தரும், ஆயுள் தரும், சொர்க்கம் தரும், எதிரிகளை அழிக்கும், குலத்தைத் தாங்கும் என்று கூறுகிறார்கள்.
13.238.39
भगवन्देवदेवेश मृतास्ते भुवि जन्तवः ।
नानाजातिषु जायन्ते शीघ्रं कर्मवशात्पुनः ॥ १३.२३८.३९ ॥
ஓ பகவானே, தேவதேவேசா! பூமியில் இறந்த உயிரினங்கள் கர்மத்தின் வசத்தால் விரைவில் மீண்டும் பல்வேறு பிறவிகளில் பிறக்கின்றன.
13.238.40
पितरः स्वस्ति ते तत्र कथं तिष्ठन्ति देववत् ।
पितॄणां कतमो देशः पिण्डानश्नन्ति वै कथम् ॥ १३.२३८.४० ॥
முன்னோர்கள் உங்களுக்கு நலம் அருளட்டும்! அங்கே அவர்கள் தேவர்களைப் போல் எப்படி வாழ்கிறார்கள்? முன்னோர்களின் உலகம் எது? பிண்டங்களை அவர்கள் எவ்வாறு உண்கிறார்கள்?
13.238.41
अन्ने दत्ते मृतानां तु कथमाप्यायनं भवेत् ।
एवं मया संशयितं भगवन्वक्तुमर्हसि ॥ १३.२३८.४१ ॥
இறந்தவர்களுக்கு உணவு அளிக்கப்படும்போது அவர்களுக்கு திருப்தி எவ்வாறு உண்டாகும்? ஓ பகவானே, என் இந்த ஐயத்தை நீங்கள் விளக்க வேண்டும்.
13.238.42
एतद्विरुद्धं पृच्छन्त्यां रुद्राण्यां परिषद्भृशम् ।
बभूव सर्वा मुदिता श्रोतुं हि परमं हितम् ॥ १३.२३८.४२ ॥
ருத்ராணி இந்த முரணாகத் தோன்றும் வினாவைக் கேட்டபோது, உயர்ந்த நலனைக் கேட்க விரும்பிய அவை முழுவதும் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தது.
13.238.43
स्थाने संशयितं देवि शृणु कल्याणि तत्वतः ।
गुह्यानां परमं गुह्यं हितानां परमं हितम् ॥ १३.२३८.४३ ॥
தேவியே, இந்தக் கேள்வி பொருத்தமானதே. மங்கலையே, உண்மை வடிவில் கேள். இது இரகசியங்களில் மிக இரகசியமானது, நன்மைகளில் மிகச் சிறந்த நன்மையானது.
13.238.44
यथा देवगणा देवि तथा पितृगणाः प्रिये ।
दक्षिणस्यां दिशि शुभे सर्वे पितृगणाः स्थिताः ॥ १३.२३८.४४ ॥
தேவியே, தேவர்கள் கூட்டம் போலவே, அன்பே, பிதுர்க் கூட்டமும் உள்ளது. மங்கலையே, தெற்குத் திசையில் அனைத்துப் பிதுர்களும் நிற்கின்றனர்.
13.238.45
प्रेतानुद्दिश्य या पूजा क्रियते मानुषैरिह ।
तेन तुष्यन्ति पितरो न प्रेताः पितरः स्मृताः ॥ १३.२३८.४५ ॥
இங்கு மனிதர்கள் பிரேதங்களை நோக்கிச் செய்யும் பூஜையால் பிதுர்கள் மகிழ்வதில்லை; பிரேதர்கள் பிதுர்கள் எனக் கருதப்படுவதில்லை.
13.238.46
उत्तरस्यां यथा देवा रमन्ते यज्ञकर्मभिः ।
दक्षिणस्यां तथा देवि तुष्यन्ति विविधैर्मखैः ॥ १३.२३८.४६ ॥
வடதிசையில் தேவர்கள் யாகச் செயல்களால் மகிழ்வது போல, தேவியே, தெற்குத் திசையில் பலவகை யாகங்களால் மகிழ்கின்றனர்.
13.238.47
द्विविधं क्रियते कर्म हव्यकव्यसमाश्रितम् ।
तयोर्हव्यक्रिया देवान्कव्यमाप्यायते पितॄन्। ॥ १३.२३८.४७ ॥
ஹவ்ய, கவ்ய ஆகியவற்றைச் சார்ந்த கர்மம் இருவகையாகச் செய்யப்படுகிறது. அவற்றில் ஹவ்யச் செயல் தேவர்களையும், கவ்யம் பிதுர்களையும் வளர்க்கிறது.
13.238.48
प्रसव्यं मङ्गलैर्द्रव्यैर्हव्यकर्म विधीयते ।
अपसव्यममङ्गल्यैः कव्यं चापि विधीयते ॥ १३.२३८.४८ ॥
பிரசவ்யம் (வலமாக) முறையில் மங்கலப் பொருட்களால் ஹவ்யகர்மம் விதிக்கப்படுகிறது; அபசவ்யம் (இடமாக) முறையில் அமங்கலப் பொருட்களால் கவ்யமும் விதிக்கப்படுகிறது.
13.238.49
सदेवासुरगन्धर्वाः पितॄनभ्यर्चयन्ति च ।
आप्यायन्ते च ते श्राद्धैः पुनराप्याययन्ति तान् ॥ १३.२३८.४९ ॥
தேவர்களும் அசுரர்களும் கந்தர்வர்களும் பிதுர்களை வழிபடுகின்றனர். அவர்கள் சிராத்தங்களால் திருப்தியடைகின்றனர்; மீண்டும் அவர்களையும் திருப்தி செய்கின்றனர்.
13.238.50
अनिष्टा च पितॄन्पूर्वं यः क्रियां प्रकरोति चेत् ।
रक्षांसि च पिशाचाश्च फलं भोक्ष्यन्ति तस्य तत् ॥ १३.२३८.५० ॥
முன்னோர்களுக்குப் பொருத்தமற்ற முறையில் சடங்கு செய்பவன், அதன் பலனை ராக்ஷசர்களும் பிசாசுகளும் அனுபவிப்பர்.
13.238.51
हव्यकव्यक्रियास्तस्मात्कर्तव्या भुवि मानुषैः ।
कर्मक्षेत्रं हि मानुष्यं तदन्यत्र न विद्यते ॥ १३.२३८.५१ ॥
ஆகையால் பூமியில் மனிதர்கள் ஹவ்ய, கவ்ய சடங்குகளைச் செய்ய வேண்டும்; மனித வாழ்வே செயலின் களம், அது வேறெங்கும் கிடைக்காது.
13.238.52
कव्येन सन्ततिर्दृष्टा हव्ये भूतिः पृथग्विधाः ।
इति ते कथितं देवि देवगुह्यं सनातनम् ॥ १३.२३८.५२ ॥
கவ்யத்தால் சந்ததி காணப்படுகிறது; ஹவ்யத்தால் பலவகையான செல்வம் உண்டாகிறது. தேவி, இவ்வாறு தேவர்களின் நித்திய ரகசியம் உனக்குச் சொல்லப்பட்டது.