Mahābhārata · Adhyāya 13.238
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.238.1
पितृमेधः कथं देव तन्मे शंसितुमर्हसि ।
सर्वेषां पितरः पूज्याः सर्वसम्पत्प्रदायिनः ॥ १३.२३८.१ ॥
Ó deus, como se realiza o pitṛmedha? Tu és digno de mo dizer. Os antepassados de todos são veneráveis, doadores de toda prosperidade.
13.238.2
पितृमेधं प्रवक्ष्यामि यथावत्तन्मना शृणु ।
देशकालौ विधानं च तत्क्रियायाः शुभाशुभम् ॥ १३.२३८.२ ॥
Explicarei o pitṛmedha como convém; ouve com mente atenta: o lugar e o tempo, o procedimento e o propício e o impróprio daquele rito.
13.238.3
लोकेषु पितरः पूज्या देवतानां च देवताः ।
शुचयो निर्मलाः पुण्या दक्षिणां दिशमाश्रिताः ॥ १३.२३८.३ ॥
Nos mundos os antepassados devem ser venerados, e são deuses até para os deuses; puros, sem mácula, meritórios, habitam a direção sul.
13.238.4
यथा वृष्टिं प्रतीक्षन्ते भूमिष्ठाः सर्वजन्तवः ।
पितरश्च तथा लोके पितृमेधं शुभेक्षणे ॥ १३.२३८.४ ॥
Assim como todos os seres sobre a terra aguardam a chuva, assim no mundo os antepassados aguardam o pitṛmedha, ó de belos olhos.
13.238.5
तस्य देशाः कुरुक्षेत्रं गया गङ्गा सरस्वती ।
प्रभासं पुष्करं चेति तेषु दत्तं महाफलम् ॥ १३.२३८.५ ॥
Seus lugares são Kurukṣetra, Gayā, o Gaṅgā, o Sarasvatī, Prabhāsa e Puṣkara; uma oferta dada neles produz grande fruto.
13.238.6
तीर्थानि सरितः पुण्या विविक्तानि वनानि च ।
नदीनां पुलिनानीति देशाः श्राद्धस्य पूजिताः ॥ १३.२३८.६ ॥
Os vaus sagrados, os rios santos, as florestas retiradas e as margens arenosas dos rios: estes são os lugares honrados para o śrāddha.
13.238.7
माघप्रोष्ठपदौ मासौ श्राद्धकर्मणि पूजितौ ।
पक्षयोः कृष्णपक्षश्च पूर्वपक्षात्प्रशस्यते ॥ १३.२३८.७ ॥
Nos ritos de śrāddha, os dois meses Māgha e Proṣṭhapada são honrados. Das duas quinzenas lunares, a quinzena escura é mais louvada que a clara.
13.238.8
अमावास्यां त्रयोदश्यां नवम्यां प्रतिपत्सु च ।
तिथिष्वेतासु तुष्यन्ति दत्तेनेह पितामहाः ॥ १३.२३८.८ ॥
No dia de lua nova, no décimo terceiro, no nono e nos primeiros dias lunares, e nessas tithis, os antepassados se alegram com a oferenda aqui feita.
13.238.9
पूर्वाह्णे शुक्लपक्षे च रात्रौ जन्मदिनेषु वा ।
युग्मेष्वहस्सु च श्राद्धं न च कुर्वीत पण्डितः ॥ १३.२३८.९ ॥
Pela manhã, na quinzena clara, à noite, nos aniversários ou em dias pares, o sábio não deve realizar o śrāddha.
13.238.10
एष कालो मया प्रोक्तः पितृमेधस्य पूजितः ।
यस्मिंश्च ब्राह्म्णं पात्रं पश्येत्कालः स च स्मृतः ॥ १३.२३८.१० ॥
Este tempo, honrado para o rito ancestral, eu declarei. O tempo em que se vê um brâmane digno como receptor é lembrado como esse mesmo tempo.
13.238.11
अपाङ्क्तेया द्विजा वर्ज्या ग्राह्यास्ते पङ्क्तिपावनाः ।
भोजयेद्यदि पापिष्ठाञ्श्राद्धेषु नरकं व्रजेत् ॥ १३.२३८.११ ॥
Os nascidos duas vezes inaptos para a fila dos convivas devem ser evitados; os que purificam a fila devem ser aceitos. Se se alimentam os mais pecadores nos śrāddha, vai-se para o inferno.
13.238.12
वृत्तश्रुतकुलोपेतान्सकलत्रान्गुणान्वितान् ।
तदर्हाञ्श्रोत्रियान्विद्धि ब्राह्मणानयुजः शुभे ॥ १३.२३८.१२ ॥
Ó auspiciosa, saiba que brâmanes versados no Veda, dotados de conduta, saber e linhagem, acompanhados de suas esposas e possuidores de virtudes, dignos disso, devem ser escolhidos em número ímpar para o śrāddha.
13.238.13
एतान्निमन्त्रयोद्विद्वान्पूर्वेद्युः प्रातरेव वा ।
तत्र श्राद्धक्रियां पश्चादारभेत यथाविधि ॥ १३.२३८.१३ ॥
Um homem sábio deve convidar estes no dia anterior ou pela manhã cedo, e então iniciar ali o rito do śrāddha segundo a regra.
13.238.14
त्रीणि श्राद्धे पवित्राणि दौहित्रः कुतपस्तिलाः ।
त्रीणि चात्र प्रशंसन्ति शौचमक्रोधमत्वरा ॥ १३.२३८.१४ ॥
No śrāddha há três coisas purificadoras: o neto por filha, o kutapa e o gergelim; e aqui se louvam três qualidades: pureza, ausência de ira e ausência de pressa.
13.238.15
कुतपः खङ्गपात्रं च कुशा दर्भास्तिला मधु ।
कालशाकं गजच्छाया पवित्रं श्राद्धकर्मसु ॥ १३.२३८.१५ ॥
O kutapa, o recipiente de chifre de rinoceronte, a erva kuśa, a erva darbha, o gergelim, o mel, o vegetal negro e a sombra do elefante são purificadores nos ritos do śrāddha.
13.238.16
तिलानवकिरेत्तत्र नानावर्णान्समन्ततः ।
अशुद्धं पितृयज्ञश्च तिलैः शुध्यति शोभने ॥ १३.२३८.१६ ॥
Ali deve-se espalhar gergelim de várias cores por toda parte; até um sacrifício aos antepassados impuro é purificado pelo gergelim, ó bela.
13.238.17
नीलकाषायवस्त्रं च भिन्नवर्णं नवव्रणम् ।
हीनाङ्गमशुचिं वाऽपि वर्जयेत्तत्र दूरतः ॥ १३.२३८.१७ ॥
Quem veste roupa azul-escura ou ocre, quem usa roupa multicolorida, quem tem ferida recente, quem tem membro defeituoso ou é impuro: estes devem ser evitados ali, de longe.
13.238.18
कुक्कुटांश्च वराहांश्च नग्नं क्लीबं रजस्वलाम् ।
आयसं त्रपुसीसं च श्राद्धकर्मणि वर्जयेत् ॥ १३.२३८.१८ ॥
Galos e porcos, um homem nu, um eunuco, uma mulher menstruada, ferro, estanho e chumbo: estes devem ser evitados no rito do śrāddha.
13.238.19
मांसैः प्रीणन्ति पितरो मुद्गमाषयवैरिह ।
शशरौरवमांसेन षण्मासं तृप्तिरिष्यते ॥ १३.२३८.१९ ॥
Aqui os antepassados são satisfeitos com carne, com feijão mung, urad e cevada. Com a carne de lebre e de veado ruru, a satisfação dura, diz-se, seis meses.
13.238.20
संवत्सरं च गव्येन हविषा पायसेन च ।
वार्ध्रीणसस्य मांसेन तृप्तिर्द्वादशवार्षिकी ॥ १३.२३८.२० ॥
Com a oblação de origem bovina e o arroz com leite, a satisfação dura um ano; com a carne da ave vārdhrīṇasa, dura doze anos.
13.238.21
आनन्त्याय भवेद्दत्तं खङ्गमांसं पितृक्षये ।
पायसं सतिलं क्षौद्रं खङ्गमांसेन सम्मितम् ॥ १३.२३८.२१ ॥
Se carne de rinoceronte for oferecida no rito ancestral, traz mérito sem fim. Arroz com leite com gergelim e mel são considerados iguais à carne de rinoceronte.
13.238.22
महाशकलिनो मस्याश्छागो वा सर्वलोहितः ।
कालशाकमितीत्येव तदानन्त्याय कल्पितम् ॥ १३.२३८.२२ ॥
Peixe em grandes pedaços, ou uma cabra totalmente vermelha, ou as hortaliças 'kālaśāka': estes são prescritos para mérito sem fim.
13.238.23
सापूपं सामिषं स्निग्धमाहारमुपकल्पयेत् ।
उपकल्प्य तदाहारं ब्राह्मणानर्चयेत्ततः ॥ १३.२३८.२३ ॥
Deve-se preparar uma refeição rica, com bolos e carne. Tendo preparado essa refeição, deve-se então honrar os brâmanes.
13.238.24
श्मश्रुकर्मशिरः स्नातान्समारोप्यासनं क्रमात् ।
सुगन्धमाल्याभरणैः स्नग्भिरेतान्विभूषयेत् ॥ १३.२३८.२४ ॥
Tendo sentado em ordem, em assentos, os brâmanes que aparam a barba e o cabelo e se banharam, deve-se adorná-los com guirlandas perfumadas e joias.
13.238.25
अलङ्कृत्योपविष्टांस्तान्पिण्डावापं निवेदयेत् ॥ १३.२३८.२५ ॥
Tendo-os adornado e sentado, deve anunciar a oferta dos piṇḍas.
13.238.26
ततः प्रस्तीर्य दर्भाणां प्रस्तरं दक्षिणामुखम् ।
तत्समीपेऽग्निमिद्ध्वा च स्वधां च जुहुयात्ततः।
समीपे त्वग्नीषोमाभ्यां पितृभ्यो जुहुयात्तदा ॥ १३.२३८.२६ ॥
Então, tendo estendido uma esteira de capim kuśa voltada para o sul e acendido um fogo ao lado, deve oferecer svadhā; e, perto, deve oferecer a Agni e Soma e aos pais.
13.238.27
तथा दर्भेषु पिण्डांस्त्रीन्निर्वपेद्दक्षिणामुखः ।
अपसव्यमपाङ्गुष्ठं नामधेयपुरस्कृतम् ॥ १३.२३८.२७ ॥
Da mesma forma, sobre a grama kuśa, deve oferecer três piṇḍas voltado para o sul, de modo apasavya, com o polegar afastado e os nomes colocados à frente.
13.238.28
एतेन विधिना दत्तं पितॄणामक्षयं भवेत् ।
ततो विप्रान्यथाशक्ति पूजयेन्नियतः शुचिः।
सदक्षिणं ससम्भारं यथा तुष्यन्ति ते द्विजाः ॥ १३.२३८.२८ ॥
O que é dado por este rito torna-se imperecível para os pais. Então, controlado e puro, deve honrar os brâmanes conforme seus meios, com doações e provisões, para que esses duas vezes nascidos fiquem satisfeitos.
13.238.29
यत्र तत्क्रियते तत्र न जल्पन्न जपेन्मिथः ।
नियम्य वाच्यं देहं च श्राद्धकर्म समारभेत् ॥ १३.२३८.२९ ॥
Onde esse rito é realizado, não se deve falar nem murmurar orações uns com os outros; refreando a fala e o corpo, deve iniciar o rito do śrāddha.
13.238.30
ततो निर्वपने वृत्ते तान्पिण्डांस्तदनन्तरम् ।
ब्राह्मणोऽग्निरजो गौर्वा भक्षयेदप्सु वा क्षिपेत् ॥ १३.२३८.३० ॥
Então, concluída a oferta dos piṇḍas, um brâmane, o fogo, uma cabra ou uma vaca devem comê-los, ou deve-se lançá-los na água.
13.238.31
पत्नीं वा मध्यमं पिण्डं पुत्रकामो हि प्राशयेत् ।
आधत्त पितरो गर्भं कुमारं पुष्करस्रजम् ॥ १३.२३८.३१ ॥
Ou quem deseja um filho deve fazer a esposa comer a bola do meio. Que os antepassados estabeleçam uma gestação: um rapaz que usa uma guirlanda de lótus.
13.238.32
तृप्तानुत्थाप्य तान्विप्रानन्नशेषं निवेदयेत् ।
तच्छेषं बहुभिः पश्चात्सभृत्यो भक्षयेन्नरः ॥ १३.२३८.३२ ॥
Tendo levantado aqueles brâmanes saciados, deve oferecer o alimento restante. Depois, o homem, com seus servos e muitos outros, deve comer aquele resto.
13.238.33
एष प्रोक्तः समासेन पितृयज्ञः सनातनः ।
पितरस्तेन तुष्यन्ति कर्ता च फलमाप्नुयात् ॥ १३.२३८.३३ ॥
Este sacrifício eterno aos antepassados foi exposto em resumo. Por ele os antepassados se satisfazem, e quem o realiza obtém o fruto.
13.238.34
अहन्यहनि वा कुर्यान्मासेमासेऽथवा पुनः ।
संवत्सरं द्विः कुर्याच्च चतुर्वाऽपि स्वशक्तितः ॥ १३.२३८.३४ ॥
Deve realizá-lo dia a dia, ou mês a mês, ou ainda duas ou até quatro vezes no ano, segundo a sua própria capacidade.
13.238.35
दीर्घायुश्च भवेत्स्वस्थः पितृमेधेन वा पुनः ।
सपुत्रो बहुभृत्यश्च प्रभूतधनधान्यवान् ॥ १३.२३८.३५ ॥
Pelo rito ancestral, o homem torna-se longevo e saudável; torna-se possuidor de filhos, de muitos servos e de riqueza e grãos abundantes.
13.238.36
श्राद्धदः स्वर्गमाप्नोति निर्मलं विविधात्मकम् ।
अप्सरोगणसंघुष्टं विरजस्कमनन्तरम् ॥ १३.२३८.३६ ॥
Quem oferece o shraddha alcança o céu, imaculado e de muitas formas, ressoando com as tropas das apsarases, livre de poeira — depois.
13.238.37
श्राद्धानि पुष्टिकामा वै ये प्रकुर्वन्ति पण्डिताः ।
तेषां पुष्टिं प्रजां चैव दास्यन्ति पितरः सदा ॥ १३.२३८.३७ ॥
Aos sábios que realizam os ritos śrāddha desejando prosperidade, os antepassados sempre concedem prosperidade e descendência.
13.238.38
धन्यं यशस्यमायुष्यं स्वर्ग्यं शत्रुविनाशनम् ।
कुलसन्धारकं चेति श्राद्धमाहुर्मनीषिणः ॥ १३.२३८.३८ ॥
Os sábios declaram que o rito śrāddha é auspicioso, traz fama, longa vida, o céu, destrói inimigos e sustenta a família.
13.238.39
भगवन्देवदेवेश मृतास्ते भुवि जन्तवः ।
नानाजातिषु जायन्ते शीघ्रं कर्मवशात्पुनः ॥ १३.२३८.३९ ॥
Ó venerável senhor, senhor dos deuses, os seres que morrem na terra renascem rapidamente entre diversas espécies, pelo poder do karma.
13.238.40
पितरः स्वस्ति ते तत्र कथं तिष्ठन्ति देववत् ।
पितॄणां कतमो देशः पिण्डानश्नन्ति वै कथम् ॥ १३.२३८.४० ॥
Que os antepassados te abençoem! Como eles vivem lá como deuses? Qual é o reino dos antepassados, e como comem as bolas rituais de alimento?
13.238.41
अन्ने दत्ते मृतानां तु कथमाप्यायनं भवेत् ।
एवं मया संशयितं भगवन्वक्तुमर्हसि ॥ १३.२३८.४१ ॥
Quando se oferece comida aos mortos, como podem ser nutridos e saciados? Ó venerável senhor, deverias explicar esta minha dúvida.
13.238.42
एतद्विरुद्धं पृच्छन्त्यां रुद्राण्यां परिषद्भृशम् ।
बभूव सर्वा मुदिता श्रोतुं हि परमं हितम् ॥ १३.२३८.४२ ॥
Quando Rudrāṇī fez esta pergunta aparentemente contraditória, toda a assembleia se alegrou muito, pois desejava ouvir o que é mais benéfico.
13.238.43
स्थाने संशयितं देवि शृणु कल्याणि तत्वतः ।
गुह्यानां परमं गुह्यं हितानां परमं हितम् ॥ १३.२३८.४३ ॥
Ó deusa, esta dúvida é pertinente. Ó auspiciosa, ouve-o como é em verdade: é o segredo supremo entre os segredos e o bem supremo entre os bens.
13.238.44
यथा देवगणा देवि तथा पितृगणाः प्रिये ।
दक्षिणस्यां दिशि शुभे सर्वे पितृगणाः स्थिताः ॥ १३.२३८.४४ ॥
Assim como existem as hostes dos deuses, assim, ó deusa, ó amada, existem as hostes dos antepassados. Ó auspiciosa, na direção sul estão todas as hostes dos antepassados.
13.238.45
प्रेतानुद्दिश्य या पूजा क्रियते मानुषैरिह ।
तेन तुष्यन्ति पितरो न प्रेताः पितरः स्मृताः ॥ १३.२३८.४५ ॥
O culto que os homens realizam aqui, dirigido aos espíritos dos mortos, não agrada aos antepassados; os espíritos dos mortos não são lembrados como antepassados.
13.238.46
उत्तरस्यां यथा देवा रमन्ते यज्ञकर्मभिः ।
दक्षिणस्यां तथा देवि तुष्यन्ति विविधैर्मखैः ॥ १३.२३८.४६ ॥
Assim como no norte os deuses se deleitam com os ritos sacrificiais, assim, ó deusa, no sul eles se satisfazem com diversos sacrifícios.
13.238.47
द्विविधं क्रियते कर्म हव्यकव्यसमाश्रितम् ।
तयोर्हव्यक्रिया देवान्कव्यमाप्यायते पितॄन्। ॥ १३.२३८.४७ ॥
Os ritos baseados na oblação (havya) e na oferenda aos antepassados (kavya) são realizados de duas formas; destes, o rito havya nutre os deuses e o kavya nutre os antepassados.
13.238.48
प्रसव्यं मङ्गलैर्द्रव्यैर्हव्यकर्म विधीयते ।
अपसव्यममङ्गल्यैः कव्यं चापि विधीयते ॥ १३.२३८.४८ ॥
O rito havya é prescrito na forma prasavya (para a direita) com substâncias auspiciosas; e o kavya também é prescrito na forma apasavya (para a esquerda) com substâncias inauspiciosas.
13.238.49
सदेवासुरगन्धर्वाः पितॄनभ्यर्चयन्ति च ।
आप्यायन्ते च ते श्राद्धैः पुनराप्याययन्ति तान् ॥ १३.२३८.४९ ॥
Deuses, asuras e gandharvas também honram os antepassados; eles são nutridos pelos ritos de śrāddha e, por sua vez, nutrem aqueles que os realizam.
13.238.50
अनिष्टा च पितॄन्पूर्वं यः क्रियां प्रकरोति चेत् ।
रक्षांसि च पिशाचाश्च फलं भोक्ष्यन्ति तस्य तत् ॥ १३.२३८.५० ॥
Se alguém realizar primeiro um rito para os antepassados de modo impróprio, os rākṣasas e os piśācas desfrutarão de seu fruto.
13.238.51
हव्यकव्यक्रियास्तस्मात्कर्तव्या भुवि मानुषैः ।
कर्मक्षेत्रं हि मानुष्यं तदन्यत्र न विद्यते ॥ १३.२३८.५१ ॥
Portanto, na terra, os seres humanos devem realizar os ritos de oferenda (havya e kavya), pois a condição humana é o campo da ação, e ela não se encontra em nenhum outro lugar.
13.238.52
कव्येन सन्ततिर्दृष्टा हव्ये भूतिः पृथग्विधाः ।
इति ते कथितं देवि देवगुह्यं सनातनम् ॥ १३.२३८.५२ ॥
Pela oferenda aos antepassados vê-se a descendência; pela oferenda aos deuses, a prosperidade de diversas formas. Assim, ó deusa, o eterno segredo divino te foi revelado.