மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.243
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.243.1
देवदेव नमस्तेऽस्तु कालसूदन शङ्कर ।
लोकेषु विविधा धर्मास्त्वत्प्रसादान्मया श्रुताः ॥ १३.२४३.१ ॥
தேவர்களின் தேவனே, காலத்தை அழிப்பவனே, சங்கரனே, உமக்கு வணக்கம். உமது அருளால் உலகங்களில் உள்ள பலவகை தர்மங்களை நான் கேட்டிருக்கிறேன்.
13.243.2
विशिष्टं सर्वधर्मेभ्यः शाश्वतं ध्रुवमव्ययम् ।
श्रुतुमिच्छाम्यहं सर्वमत्र मुह्यति मे मनः ॥ १३.२४३.२ ॥
எல்லா தர்மங்களையும் விட உயர்ந்ததும், நிலையானதும், அழியாததுமான அதை நான் கேட்க விரும்புகிறேன். இதில் என் மனம் குழம்புகிறது.
13.243.3
केचिन्मोक्षं प्रशंसन्ति केचिद्यज्ञफलं द्विजाः ।
वानप्रस्थं पुनः केचिद्गार्हस्थ्यं केचिदाश्रमम् ॥ १३.२४३.३ ॥
சிலர் மோட்சத்தைப் புகழ்கிறார்கள், சில துவிஜர்கள் யாகத்தின் பலனைப் புகழ்கிறார்கள். மற்றும் சிலர் வானப்ரஸ்தத்தையும், சிலர் கிரஹஸ்த வாழ்க்கையையும், சிலர் ஆசிரமத்தையும் புகழ்கிறார்கள்.
13.243.4
राजधर्माश्रयं केचित्केचित्स्वाध्यायमेव च ।
ब्रह्मचर्याश्रमं केचित्केचिद्वाक्संयमाश्रयम् ॥ १३.२४३.४ ॥
சிலர் அரசதர்மத்தை ஆதாரமாகக் கொண்டதையும், சிலர் வேதாத்யயனத்தையும், மற்றும் சிலர் பிரம்மச்சர்ய ஆசிரமத்தையும் புகழ்கிறார்கள். சிலர் வாக்கு அடக்கத்தின் ஆதாரத்தைப் புகழ்கிறார்கள்.
13.243.5
मातरं पितरं केचित्सेवमाना दिवं गताः ।
अहिंसया परः स्वर्गे सत्येन च महीयते ॥ १३.२४३.५ ॥
சிலர் தாய் தந்தையருக்குச் சேவை செய்து சொர்க்கம் சென்றார்கள். அகிம்சையால் உயர்ந்தவர் சொர்க்கத்தில் மதிக்கப்படுகிறார்; சத்தியத்தாலும் அவ்வாறே.
13.243.6
आहवेऽभिमुखाः केचिन्निहतास्त्रिदिवं गताः ।
केचिदुञ्छवृत्ते सिद्धाः स्वर्गमार्गं समाश्रिताः ॥ १३.२४३.६ ॥
போரில் எதிர்த்து நின்று சிலர் கொல்லப்பட்டு தேவலோகம் சென்றார்கள். சிலர் உஞ்சவிருத்தியால் சித்தி பெற்று சொர்க்க மார்க்கத்தை அடைந்தார்கள்.
13.243.7
आर्जवेनापरे युक्ता महतां पूजते रताः ।
ऋजवो नाकपृष्ठे तु शुद्धात्मानः प्रतिष्ठिताः ॥ १३.२४३.७ ॥
சிலர் நேர்மையுடன் கூடியவர்களாய் பெரியோரை வணங்குவதில் ஈடுபடுகின்றனர்; நேர்மையுள்ள, தூய்மையான மனமுடையோர் சொர்க்கத்தின் உச்சியில் நிலைபெறுகின்றனர்.
13.243.8
एवं बहुविधैर्लोके धर्मद्वारैः सुसंवृतैः ।
ममापि मतिराविद्धा मेघलेखेव वायुना ॥ १३.२४३.८ ॥
உலகில் தர்மத்தின் பல வகையான வாசல்கள் இவ்வாறு நன்கு மூடப்பட்டுள்ளன; ஆனாலும் என் புத்தி காற்றால் அலைக்கழிக்கப்படும் மேகக்கூட்டம் போல் கலங்குகிறது.
13.243.9
एतस्मिन्संशयस्थाने संशयच्छेदकारि यत् ।
वचनं ब्रूहि देवेश निश्चयज्ञानसंज्ञितम् ॥ १३.२४३.९ ॥
இந்த ஐயத்தின் இடத்தில் ஐயத்தை வெட்டும் வார்த்தையை, தேவேசனே, நிச்சய ஞானம் எனப்படும் அதைச் சொல்லுங்கள்.
13.243.10
एवं पृष्टः स्वया देव्या महादेवः पिनाकधृक् ।
प्रोवाच मधुरं वाक्यं सूक्ष्ममध्यात्मसंश्रितम् ॥ १३.२४३.१० ॥
தேவியால் இவ்வாறு கேட்கப்பட்ட பினாகதாரியான மகாதேவர் இனிமையான, நுட்பமான, ஆன்மிகத்தைச் சார்ந்த வார்த்தையைச் சொன்னார்.
13.243.11
न्यायतस्त्वं महाभागे श्रोतुकामाऽसि निश्चयम् ।
एतदेव विशिष्टं ते यत्त्वं पृच्छसि मां प्रिये ॥ १३.२४३.११ ॥
மகாபாகையே, நியாயமாகவே நீ உறுதியான ஞானத்தைக் கேட்க விரும்புகிறாய்; பிரியே, என்னிடம் நீ கேட்பதே உனது சிறப்பு.
13.243.12
सर्वत्र विहितो धर्मः स्वर्गलोकफलाश्रितः ।
बहुद्वारस्य धर्मस्य नेहास्ति विफलाः क्रियाः ॥ १३.२४३.१२ ॥
எங்கும் விதிக்கப்பட்ட தர்மம் சொர்க்கலோகப் பலனை அடிப்படையாகக் கொண்டது; பல வாசல்களுடைய தர்மத்தில் இங்கு எந்தச் செயலும் பயனற்றதாவதில்லை.
13.243.13
यस्मिन्यस्मिंश्च विषये योयो याति विनिश्चयम् ।
तं तमेवाभिजानाति नान्यं धर्मं शुचिस्मिते ॥ १३.२४३.१३ ॥
தூய புன்னகை கொண்டவளே! எந்த எந்தப் பொருளில் எவர் எவர் உறுதியை அடைகிறாரோ, அவர் அதையே அறிகிறார், வேறு தர்மத்தை அல்ல.
13.243.14
शृणु देवि समासेन मोक्षद्वारसमनुत्तमम् ।
एतद्धि सर्वधर्माणां विशिष्टं शुभमव्ययम् ॥ १३.२४३.१४ ॥
தேவி! சுருக்கமாகக் கேள். இது விடுதலையின் வாயில், மிக உயர்ந்தது. இதுவே எல்லா தர்மங்களிலும் சிறந்தது, மங்கலமானது, அழியாதது.
13.243.15
नास्ति मोक्षात्परं देवि मोक्ष एव परा गतिः ।
सुखमात्यन्तिकं श्रेष्ठमनिवृत्तं च तद्विदुः ॥ १३.२४३.१५ ॥
தேவி! விடுதலையைவிட உயர்ந்தது எதுவும் இல்லை; விடுதலையே உயர்ந்த கதி. அதை முடிவற்ற, சிறந்த, திரும்பாத இன்பம் என்று அறிவர்.
13.243.16
नात्र देवि जरा मृत्युः शोको वा दुःखमेव वा ।
अनुत्तममचिन्त्यं च तद्देवि परमं सुखम् ॥ १३.२४३.१६ ॥
தேவி! அங்கு முதுமையும் இல்லை, மரணமும் இல்லை, துயரமோ துன்பமோ இல்லை. அது மிக உயர்ந்த, சிந்தனைக்கு எட்டாத, பரம இன்பம்.
13.243.17
ज्ञानानामुत्तमं ज्ञानं मोक्षज्ञानं विदुर्बुधाः ।
ऋषिभिर्देवसङ्घैश्च प्रोच्यते परमं पदम् ॥ १३.२४३.१७ ॥
அறிவுகளில் உயர்ந்த அறிவு விடுதலை பற்றிய அறிவு என்று அறிஞர்கள் அறிவர். ரிஷிகளாலும் தேவர் கூட்டங்களாலும் இதுவே பரமபதம் என்று கூறப்படுகிறது.
13.243.18
नित्यमक्षरमक्षोभ्यमजेयं शाश्वतं शिवम् ।
विशन्ति तत्पदं प्राज्ञाः स्पृहणीयं सुरोत्तमैः ॥ १३.२४३.१८ ॥
நித்தியமும், அழியாததும், அசைக்க முடியாததும், வெல்ல முடியாததும், நிலையானதும், சிவமுமான அந்த நிலையில் ஞானிகள் நுழைகின்றனர்; உயர்ந்த தேவர்களும் அதை விரும்புகின்றனர்.
13.243.19
दुःखादिश्च दुरन्तश्च संसारोयं प्रकीर्तितः ।
शोकव्याधिजरादोषैर्मरणेन च संयुतः ॥ १३.२४३.१९ ॥
இந்த சம்சாரம் துன்பத்தில் தொடங்குகிறது, முடிவற்றது என்று அறிவிக்கப்பட்டது. இது துயரம், நோய், மூப்பு என்ற குறைகளாலும் மரணத்தாலும் பிணைக்கப்பட்டுள்ளது.
13.243.20
यथा ज्योतिर्गणा व्योम्नि विवर्तन्ते पुनःपुनः ।
तस्य मोक्षस्य मार्गोऽयं श्रुयतां शुभलक्षणे ॥ १३.२४३.२० ॥
வானத்தில் ஒளிக்கூட்டங்கள் மீண்டும் மீண்டும் சுழல்வது போல, விடுதலைக்கான இந்த வழி இதுவாகும். மங்கல லக்ஷணங்களை உடையவளே, இதைக் கேள்.
13.243.21
ब्रह्मादिस्थावरान्तश्च संसारो यः प्रकीर्तितः ।
संसारे प्राणिनः सर्वे निवर्तन्ते यथा पुनः ॥ १३.२४३.२१ ॥
பிரம்மா முதல் அசையாப் பொருள் வரை கூறப்பட்ட சம்சாரத்தில், எல்லா உயிரினங்களும் மீண்டும் மீண்டும் திரும்புகின்றன.
13.243.22
तत्र संसारचक्रस्य मोक्षो ज्ञानेन दृश्यते ।
अध्यात्मतत्वविज्ञानं ज्ञानमित्यभिधीयते ॥ १३.२४३.२२ ॥
சம்சார சக்கரத்திலிருந்து விடுதலை ஞானத்தால் காணப்படுகிறது. ஆத்ம தத்துவத்தின் விஞ்ஞானமே ஞானம் எனப்படுகிறது.
13.243.23
ज्ञानस्य ग्रहणोपायमाचारं ज्ञानिनस्तथा ।
यथावत्सम्प्रवक्ष्यामि तत्त्वमेकमनाः शृणु ॥ १३.२४३.२३ ॥
ஞானத்தை அடையும் வழியையும் ஞானியரின் ஒழுக்கத்தையும் நான் முறையாக விளக்குவேன். ஒருமனதுடன் உண்மையைக் கேள்.
13.243.24
ब्राह्मणः क्षत्रियो वाऽपि भूत्वा पूर्वं गृहे स्थितः ।
आनृण्यं सर्वतः प्राप्य ततस्तान्संत्यजेद्गृहान् ॥ १३.२४३.२४ ॥
பிராமணனோ க்ஷத்திரியனோ, முன்பு இல்லறத்தில் இருந்தவன் எல்லா கடன்களிலிருந்தும் விடுபட்ட பின் அந்த இல்லங்களைத் துறக்க வேண்டும்.
13.243.25
ततः संत्यज्य गार्हस्थ्यं निश्चितो वनमाश्रयेत् ॥ १३.२४३.२५ ॥
பின்னர் இல்லறத்தைத் துறந்து, உறுதியுடன் காட்டை அடைய வேண்டும்.
13.243.26
वने गुरुं समाज्ञाय दीक्षितो विधिपूर्वकम् ।
दीक्षां प्राप्य यथान्यायं स्ववृत्तं परिपालयेत् ॥ १३.२४३.२६ ॥
காட்டில் குருவை முறையாக அறிந்து, விதிப்படி தீட்சை பெற்று, முறைப்படி தன் நடத்தையைக் காக்க வேண்டும்.
13.243.27
गृह्णीयादप्युपाध्यायान्मोक्षज्ञानमनिन्दितः ।
द्विविधं च पुनर्मोक्षं साङ्ख्ययोगमिति स्मृतिः ॥ १३.२४३.२७ ॥
குற்றமற்றவனாக குருவிடமிருந்து விடுதலை ஞானத்தைப் பெற வேண்டும்; ஸ்மிருதியின்படி விடுதலை இருவகை — சாங்கியமும் யோகமும்.
13.243.28
पञ्चविंशतिविज्ञानं साङ्ख्यमित्यभिधीयते ।
ऐश्वर्यं देवसारूप्यं योगशास्त्रस्य निर्णयः।
तयोरन्यतरं ज्ञानं शृणुयाच्छिष्यतां गतः ॥ १३.२४३.२८ ॥
இருபத்தைந்து தத்துவங்களின் அறிவு சாங்கியம் எனப்படுகிறது; ஐசுவரியமும் தேவர்களுக்கு ஒப்பான வடிவமும் யோகசாஸ்திரத்தின் முடிவு. இவ்விரண்டில் ஒன்றின் ஞானத்தை சீடனாக இருந்து கேட்க வேண்டும்.
13.243.29
नाकालो नाप्यकाषायी नाप्यसंवत्सरोषितः ।
नासाङ्ख्ययोगो नाश्राद्धं गुरुणा स्नेहपूर्वकम्।
समः शीतोष्णहर्षादीन्विषहेत स वै मुनिः ॥ १३.२४३.२९ ॥
தவறான நேரத்திலும் அல்ல, காவி உடையின்றியும் அல்ல, ஓராண்டு தங்காமலும் அல்ல, சாங்கிய-யோகம் இன்றியும் அல்ல, குரு அன்புடன் செய்யும் சிராத்தம் இன்றியும் அல்ல; சமமனதாக குளிர், வெப்பம், மகிழ்ச்சி முதலியவற்றைத் தாங்குபவனே முனி.
13.243.30
अमृष्यः क्षुत्पिपासाभ्यामुचितेभ्यो निवर्तयेत् ।
त्यजेत्सङ्कल्पजान्ग्रन्थीन्सदा ध्यानपरो भवेत् ॥ १३.२४३.३० ॥
பசியாலும் தாகத்தாலும் தாங்க முடியாதவனாக ஆகிவிட்டால், தகுதியான செயல்களிலிருந்தும் விலக வேண்டும்; சங்கல்பங்களிலிருந்து பிறக்கும் முடிச்சுகளைத் துறந்து எப்போதும் தியானத்தில் ஈடுபட வேண்டும்.
13.243.31
कुण्डिकाचमसं शिक्यं छत्रं यष्टिमुपानहौ ।
चेलमित्येव नैतेषु स्थापयेत्साम्यमात्मनः ॥ १३.२४३.३१ ॥
கமண்டலம், குடிக்கும் பாத்திரம், தொங்கும் பை, குடை, தண்டம், செருப்புகள், துணி — இவற்றில் தன் ஆன்மாவை ஒன்றுபடுத்தக் கூடாது.
13.243.32
गुरोः पूर्वं समुत्तिष्ठेज्जघन्यं तस्य संविशेत् ।
नैवाविज्ञाप्य भर्तारमावश्यकमपि व्रजेत् ॥ १३.२४३.३२ ॥
குருவுக்கு முன் எழ வேண்டும்; அவருக்குப் பின்னே அமர வேண்டும். தலைவருக்குத் தெரிவிக்காமல் அவசியமான வேலைக்குக் கூடச் செல்லக் கூடாது.
13.243.33
द्विरह्नि स्नानशाटेन संध्ययोरभिषेचनम् ।
एककालाशनं चास् विहितं यतिभिः पुरा ॥ १३.२४३.३३ ॥
நாளில் இருமுறை குளிக்கும் துணியுடன் நீராடுதல், இரு சந்தியா வேளைகளில் அபிஷேகம்; ஒரே வேளையில் உண்பது — இது பண்டைய காலம் முதல் யதிகளுக்கு விதிக்கப்பட்டது.
13.243.34
भैक्षं सर्वत्र गृह्णीयाच्चिन्तयेत्सततं निशि ।
कारणे चापि सम्प्राप्ते न ज्ञाप्येत कदाचन ॥ १३.२४३.३४ ॥
பிச்சையை எல்லா இடங்களிலிருந்தும் ஏற்க வேண்டும்; இரவில் இடைவிடாமல் தியானிக்க வேண்டும்; ஒரு காரணம் எழுந்தாலும் எப்போதும் அதைத் தெரிவிக்கக் கூடாது.
13.243.35
ब्रह्मिचर्यं वने वासं शौचमिन्द्रियसंयमः ।
दया च सर्वभूतेषु तस्य धर्मः सनातनः ॥ १३.२४३.३५ ॥
பிரம்மசரியம், காட்டில் வாழ்தல், தூய்மை, புலன்களை அடக்குதல், எல்லா உயிர்கள் மீதும் இரக்கம் — இதுவே அவனது நித்திய தர்மம்.
13.243.36
विमुक्तः सर्वपापेभ्यो लघ्वाहारो जितेन्द्रियः ।
आत्मयुक्तः परां बुद्धिं लभते पापनाशिनीम् ॥ १३.२४३.३६ ॥
எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, எளிய உணவு உண்டு, புலன்களை வென்று, ஆன்மாவில் நிலைத்தவன் பாவத்தை அழிக்கும் உயர்ந்த அறிவைப் பெறுகிறான்.
13.243.37
यदा भावं न कुरुते सर्वभूतेषु पापकम् ।
कर्मणा मनसा वाचा ब्र्हम सम्पद्यते तदा ॥ १३.२४३.३७ ॥
எப்போது ஒருவன் எல்லா உயிர்களிடத்திலும் செயலாலும் மனத்தாலும் வாக்காலும் தீய எண்ணம் கொள்ளாதிருக்கிறானோ, அப்போது அவன் பிரம்மத்தை அடைகிறான்.
13.243.38
अनिष्ठुरोऽनहङ्कारो निर्द्वन्द्वो वीतमत्सरः ।
वीतशोकभयाबाधं पदं प्राप्नोत्यनुत्तमम् ॥ १३.२४३.३८ ॥
கடுமையற்றவனும், அகங்காரமற்றவனும், இருமைகளைக் கடந்தவனும், பொறாமையற்றவனும், துயரம், பயம், துன்பம் நீங்கியவனுமானவன் உயர்ந்த நிலையை அடைகிறான்.
13.243.39
तुल्यनिन्दास्तुतिर्मौनी समलोष्टाश्मकाञ्चनः ।
समः शत्रौ च मित्रे च निर्वाणमधिगच्छति ॥ १३.२४३.३९ ॥
நிந்தையும் புகழும் ஒன்றாகக் கருதுபவனும், மௌனியும், மண்கட்டி, கல், பொன்னை சமமாகக் காண்பவனும், பகைவனிடத்தும் நண்பனிடத்தும் சமமானவனுமானவன் நிர்வாணத்தை அடைகிறான்.
13.243.40
एवं युक्तसमाचारस्तत्परोऽध्यात्मचिन्तकः ।
ज्ञानाभ्यासेन तेनैव प्राप्नोति परमां गतिम् ॥ १३.२४३.४० ॥
இவ்வாறு ஒழுக்கம் அமைந்தவனும், அதிலேயே ஈடுபட்டவனும், ஆத்ம சிந்தனை செய்பவனுமான அவன், ஞானப் பயிற்சியினால் அதன் வழியாகவே உயர்ந்த கதியை அடைகிறான்.