Mahābhārata · Adhyāya 13.249
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.249.1
एवं ब्रुवन्त्यां स्त्रीधर्मं देव्यां देवस्य शासनात् ।
ऋषिगन्धर्वयक्षाणां योषितश्चाप्सरोगणाः ॥ १३.२४९.१ ॥
Mientras la diosa hablaba así del deber de las mujeres, por orden del dios, llegaron las mujeres de los sabios, gandharvas y yakṣas, y las bandas de apsarases.
13.249.2
नागभूतस्त्रियश्चैव नद्यश्चैव समागताः ।
श्रुतुकामाः परं वाक्यं सर्वाः पर्यवतस्थिरे ॥ १३.२४९.२ ॥
También se reunieron las mujeres serpiente y los ríos; todas, deseosas de oír la palabra suprema, se pusieron alrededor.
13.249.3
उमादेवी मुदा युक्ता पुज्यमानाऽङ्गनागणैः ।
आनृशंस्यपरा देवी सततं स्त्रीगणं प्रति ॥ १३.२४९.३ ॥
La diosa Umā, llena de alegría, honrada por multitudes de mujeres, dedicada a la bondad, se volvía constantemente hacia la compañía de mujeres.
13.249.4
स्त्रीगणस्य हितार्थाय भवप्रियचिकीर्षया ।
वक्तुं वचनमारेभे स्त्रीणां धर्माश्रयान्वितम् ॥ १३.२४९.४ ॥
Por el bien de la compañía de mujeres, deseando agradar a Bhava (Śiva), comenzó a hablar palabras fundadas en el dharma de las mujeres.
13.249.5
भगवन्सर्वभूतेश श्रूयतां वचनं मम ।
ऋतुप्राप्ता सुशुद्दा या कन्या सेत्यभिधीयते ॥ १३.२४९.५ ॥
Oh Señor, señor de todos los seres, escucha mis palabras: aquella doncella que ha alcanzado su período y es muy pura, a ella se la llama doncella.
13.249.6
तां तु कन्यां पिता माता भ्राता मातुल एव वा ।
पितृव्यश्चैव पञ्चते दातुं प्रभवतां गताः ॥ १३.२४९.६ ॥
Quienes tienen autoridad para dar en matrimonio a esa doncella son cinco: el padre, la madre, el hermano, el tío materno o el tío paterno.
13.249.7
विवाहाश्च तथा पञ्च तासां धर्मार्थकारणात् ।
कामतश्च मिथो दानमितरेतरकाम्यया ॥ १३.२४९.७ ॥
Los matrimonios son de cinco clases por causa del dharma y la riqueza; y por deseo, y por el mutuo anhelo, también hay entrega mutua.
13.249.8
दत्ता यस्य भवेद्भार्या एतेषां येन केन चित् ।
दातारः सुविमृश्यैव दातुमर्हन्ति नान्यथा ॥ १३.२४९.८ ॥
A quien quiera que se dé como esposa a cualquiera de estos, los donantes deben darla solo tras examinarlo bien, y no de otro modo.
13.249.9
उत्तमानां तु वर्णानां मन्त्रवत्पाणिसङ्ग्रहः ।
विवाहकारणं चाहुः शूद्राणां सम्प्रयोगतः ॥ १३.२४९.९ ॥
Para los varnas superiores, dicen que la causa del matrimonio es tomar la mano con mantras, y para los śūdras, la unión.
13.249.10
यदा दत्ता भवेत्कन्या तस्माद्भार्यार्थिने स्वकैः ।
तदाप्रभृति सा नारी दशरात्रं विलज्जया।
मनसा कर्मणा वाचा अनुकूला च सा भवेत् ॥ १३.२४९.१० ॥
Cuando una doncella es entregada por los suyos a quien busca esposa, desde entonces, durante diez noches, la mujer, con pudor, debe ser complaciente de mente, obra y palabra.
13.249.11
इति भर्तृव्रतं कुर्यात्पतिमुद्दिश्य शोभना ।
तदाप्रभृति सा नारी न कुर्यात्पत्युरप्रियम् ॥ १३.२४९.११ ॥
Así, la mujer hermosa debe observar el voto de devoción a su esposo, teniéndolo en mira; desde entonces, la mujer no debe hacer nada que desagrade al esposo.
13.249.12
यद्यदिच्छति वै भर्ता ध्रमकामार्थकारणात् ।
तथैवानुप्रिया भूत्वा तथैवोपचरेत्पतिम्।
पतिव्रतात्वं नारीणामेतदेव सनातनम् ॥ १३.२४९.१२ ॥
Lo que el esposo desee, por causa del dharma, el deseo y la riqueza, ella debe hacerse agradable y servir a su esposo de esa misma manera; esto mismo es la devoción eterna de las mujeres a sus esposos.
13.249.13
तादृशी सा भवेन्नित्यं यादृशस्तु भवेत्पतिः ।
शुभाशुभसमाचार एतद्वृत्तं समासतः ॥ १३.२४९.१३ ॥
Una esposa debe ser siempre como es su esposo; esta, en breve, es la conducta de lo bueno y lo malo.
13.249.14
दैवतं सततं साध्वी भर्तारं या तु पश्यति ।
दैवमेव भवेत्तस्याः पतिरित्यवगम्यते ॥ १३.२४९.१४ ॥
Para la mujer virtuosa que siempre ve a su esposo como a un dios, el esposo mismo se convierte en su deidad; así se comprende.
13.249.15
एतस्मिन्कारणं देव पौराणी श्रूयते श्रुतिः ।
कथयामि प्रसादात्ते शृणु देव समासतः ॥ १३.२४९.१५ ॥
Oh dios, la razón de esto se oye en la antigua escritura. Por tu gracia te la diré en breve; escucha, oh dios.
13.249.16
कस्य चित्त्वथ विप्रस्य भार्ये द्वे हि बभूवतुः ।
तयोरेका धर्मकामा देवानुद्दिश्य भक्तितः ॥ १३.२४९.१६ ॥
Cierto brahmán tenía dos esposas. Una de ellas, deseosa del dharma, con devoción dirigió su culto a los dioses.
13.249.17
भर्तारमवमत्यैव देवतासु समाहिता ।
चकार विपुलं धर्मं पूजयानाऽर्चयाऽन्वितम् ॥ १३.२४९.१७ ॥
Despreciando a su esposo, se entregó por completo a los dioses y practicó un dharma vasto, lleno de culto y ofrendas.
13.249.18
अपरा धर्मकामा च पतिमुद्दिश्य शोभना ।
भर्तारं दैवतं कृत्वा चकार किल तत्प्रियम् ॥ १३.२४९.१८ ॥
La otra, una hermosa mujer deseosa del dharma, se dirigió a su esposo, hizo de él su deidad y, en verdad, hacía lo que le agradaba.
13.249.19
एवं विवर्तमाने तु युगपन्मरणेऽध्वनि ।
गते किल महादेव तत्रैका या पतिव्रता।
देवप्रियायां तिष्ठन्त्यां पुण्यलोकं जगाम सा ॥ १३.२४९.१९ ॥
Así, mientras todos regresaban juntos por el camino de la muerte, cuando Mahādeva se había ido, la única esposa fiel que estaba allí, mientras Devapriyā permanecía de pie, partió hacia el mundo del mérito.
13.249.20
देवप्रिया च तिष्ठन्ती विललाप सुदुःखिता ।
तां यमो लोकपालस्तु बभाषे पुष्कलं वचः ॥ १३.२४९.२० ॥
Devapriyā, de pie, se lamentaba con gran dolor; entonces Yama, guardián de los mundos, le habló palabras graves.
13.249.21
मा शुचस्त्वं निवर्तस्व न लोकाः सन्ति तेऽनघे ।
स्वधर्मविमुखा सा त्वं तस्माल्लोका न सन्ति ते ॥ १३.२४९.२१ ॥
No te aflijas; vuelve atrás. No hay mundos para ti, oh irreprochable. Te has apartado de tu propio dharma, por eso no hay mundos para ti.
13.249.22
देवता हि पतिर्नार्याः स्थापिता सर्वदैवतैः ।
अवमत्य शुभे तत्त्वं कथं लोकान्गमिष्यसि ॥ १३.२४९.२२ ॥
Para una mujer, el esposo es la deidad; esto fue establecido por todos los dioses. Oh auspiciosa, ¿cómo irás a esos mundos despreciándolo?
13.249.23
मोहेनि त्वं वरारोहे न जानीषे स्वदैवतम् ।
पतिमत्या स्त्रिया कार्यो धर्मः पत्यर्पणस्त्विति ॥ १३.२४९.२३ ॥
Por ofuscación, oh de hermosas caderas, no conoces tu propia deidad. El deber de una esposa fiel es entregarse a su esposo; esto es lo que debe hacerse.
13.249.24
तस्मात्त्वं हि निवर्तस्व कुरु पत्याश्रितं हितम् ।
तदा गन्तासि लोकांस्तान्यान्गच्छन्ति पतिव्रताः।
नान्यथा शक्यते प्राप्तुं पतीनां लोकमुत्तमम् ॥ १३.२४९.२४ ॥
Por tanto, vuelve atrás y haz lo bueno, confiando en tu esposo; entonces irás a los mundos a los que van las esposas fieles. De otro modo no es posible alcanzar el supremo mundo de los esposos.
13.249.25
यमेनैवंविधं चोक्ता निवृत्ता पुनरेव सा ।
बभूव पतिमालम्ब्य पतिप्रियपरायणा ॥ १३.२४९.२५ ॥
Así hablada por Yama, ella volvió de nuevo; abrazando a su esposo, se entregó por completo a lo que agrada al esposo.
13.249.26
एवमेतन्महगादेव दैवतं हि स्त्रियाः पतिः ।
तस्मात्पतिपरा भूत्वा पतीनुपचरेदिति ॥ १३.२४९.२६ ॥
Así es, en verdad: para una mujer su esposo es su dios. Por ello, devota a su esposo, debe servir a su esposo.