Mahābhārata · Adhyāya 13.249
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.249.1
एवं ब्रुवन्त्यां स्त्रीधर्मं देव्यां देवस्य शासनात् ।
ऋषिगन्धर्वयक्षाणां योषितश्चाप्सरोगणाः ॥ १३.२४९.१ ॥
Während die Göttin so von der Pflicht der Frauen sprach, kamen auf Geheiß des Gottes die Frauen der Weisen, Gandharvas und Yakṣas sowie Scharen von Apsaras herbei.
13.249.2
नागभूतस्त्रियश्चैव नद्यश्चैव समागताः ।
श्रुतुकामाः परं वाक्यं सर्वाः पर्यवतस्थिरे ॥ १३.२४९.२ ॥
Auch die Schlangenfrauen und die Flüsse versammelten sich; alle standen, begierig, die höchste Rede zu hören, ringsum.
13.249.3
उमादेवी मुदा युक्ता पुज्यमानाऽङ्गनागणैः ।
आनृशंस्यपरा देवी सततं स्त्रीगणं प्रति ॥ १३.२४९.३ ॥
Die Göttin Umā, voller Freude, von den Scharen der Frauen verehrt, ganz der Güte ergeben, wandte sich unablässig der Schar der Frauen zu.
13.249.4
स्त्रीगणस्य हितार्थाय भवप्रियचिकीर्षया ।
वक्तुं वचनमारेभे स्त्रीणां धर्माश्रयान्वितम् ॥ १३.२४९.४ ॥
Zum Wohl der Schar der Frauen, begierig, Bhava (Śiva) zu gefallen, begann sie, Worte zu sprechen, die auf dem Dharma der Frauen gründeten.
13.249.5
भगवन्सर्वभूतेश श्रूयतां वचनं मम ।
ऋतुप्राप्ता सुशुद्दा या कन्या सेत्यभिधीयते ॥ १३.२४९.५ ॥
O Herr, Herrscher über alle Wesen, höre meine Worte: Jene Jungfrau, die ihre Reife erreicht hat und sehr rein ist, wird Jungfrau genannt.
13.249.6
तां तु कन्यां पिता माता भ्राता मातुल एव वा ।
पितृव्यश्चैव पञ्चते दातुं प्रभवतां गताः ॥ १३.२४९.६ ॥
Diejenigen, die die Befugnis haben, jene Jungfrau zu verheiraten, sind fünf: der Vater, die Mutter, der Bruder, der Onkel mütterlicherseits oder der Onkel väterlicherseits.
13.249.7
विवाहाश्च तथा पञ्च तासां धर्मार्थकारणात् ।
कामतश्च मिथो दानमितरेतरकाम्यया ॥ १३.२४९.७ ॥
Die Ehen sind fünffach um Dharmas und des Reichtums willen; und aus Begierde und aus gegenseitigem Verlangen gibt es auch das gegenseitige Geben.
13.249.8
दत्ता यस्य भवेद्भार्या एतेषां येन केन चित् ।
दातारः सुविमृश्यैव दातुमर्हन्ति नान्यथा ॥ १३.२४९.८ ॥
Wem auch immer von diesen eine Ehefrau gegeben wird, die Gebenden sollen nur nach sorgfältiger Überlegung geben, und nicht anders.
13.249.9
उत्तमानां तु वर्णानां मन्त्रवत्पाणिसङ्ग्रहः ।
विवाहकारणं चाहुः शूद्राणां सम्प्रयोगतः ॥ १३.२४९.९ ॥
Für die oberen Stände sagt man, die Handergreifung mit Mantras sei die Ursache der Ehe, und für die Śūdras die Vereinigung.
13.249.10
यदा दत्ता भवेत्कन्या तस्माद्भार्यार्थिने स्वकैः ।
तदाप्रभृति सा नारी दशरात्रं विलज्जया।
मनसा कर्मणा वाचा अनुकूला च सा भवेत् ॥ १३.२४९.१० ॥
Wenn eine Jungfrau von den Ihren dem gegeben wird, der eine Frau sucht, soll die Frau von da an zehn Nächte lang, in Scham, in Gedanken, Taten und Worten gefällig sein.
13.249.11
इति भर्तृव्रतं कुर्यात्पतिमुद्दिश्य शोभना ।
तदाप्रभृति सा नारी न कुर्यात्पत्युरप्रियम् ॥ १३.२४९.११ ॥
So soll die schöne Frau das Gelübde der Hingabe an den Gatten halten, ihn im Blick; von da an soll die Frau nichts tun, was dem Gatten missfällt.
13.249.12
यद्यदिच्छति वै भर्ता ध्रमकामार्थकारणात् ।
तथैवानुप्रिया भूत्वा तथैवोपचरेत्पतिम्।
पतिव्रतात्वं नारीणामेतदेव सनातनम् ॥ १३.२४९.१२ ॥
Was immer der Gatte wünscht, um des Dharma, der Begierde und des Reichtums willen, so soll sie ihm gefällig werden und den Gatten genau so bedienen; eben dies ist die ewige Gattentreue der Frauen.
13.249.13
तादृशी सा भवेन्नित्यं यादृशस्तु भवेत्पतिः ।
शुभाशुभसमाचार एतद्वृत्तं समासतः ॥ १३.२४९.१३ ॥
Eine solche Frau soll stets so sein, wie ihr Gatte ist; dies ist, kurz gesagt, das Verhalten von Gut und Böse.
13.249.14
दैवतं सततं साध्वी भर्तारं या तु पश्यति ।
दैवमेव भवेत्तस्याः पतिरित्यवगम्यते ॥ १३.२४९.१४ ॥
Für die tugendhafte Frau, die ihren Gatten stets als Gott betrachtet, wird der Gatte selbst ihre Gottheit; so wird es verstanden.
13.249.15
एतस्मिन्कारणं देव पौराणी श्रूयते श्रुतिः ।
कथयामि प्रसादात्ते शृणु देव समासतः ॥ १३.२४९.१५ ॥
O Gott, der Grund dafür wird in der alten Schrift gehört. Durch deine Gnade werde ich es kurz sagen; höre, o Gott.
13.249.16
कस्य चित्त्वथ विप्रस्य भार्ये द्वे हि बभूवतुः ।
तयोरेका धर्मकामा देवानुद्दिश्य भक्तितः ॥ १३.२४९.१६ ॥
Ein gewisser Brahmane hatte zwei Frauen. Eine von ihnen, nach Dharma verlangend, richtete ihre Verehrung in Hingabe an die Götter.
13.249.17
भर्तारमवमत्यैव देवतासु समाहिता ।
चकार विपुलं धर्मं पूजयानाऽर्चयाऽन्वितम् ॥ १३.२४९.१७ ॥
Ihren Gatten verachtend, wandte sie sich ganz den Göttern zu und vollzog ein weites Dharma, reich an Verehrung und Opfergaben.
13.249.18
अपरा धर्मकामा च पतिमुद्दिश्य शोभना ।
भर्तारं दैवतं कृत्वा चकार किल तत्प्रियम् ॥ १३.२४९.१८ ॥
Die andere, eine schöne, nach Dharma verlangende Frau, richtete sich auf ihren Gatten, machte ihn zu ihrer Gottheit und tat in der Tat, was ihm gefiel.
13.249.19
एवं विवर्तमाने तु युगपन्मरणेऽध्वनि ।
गते किल महादेव तत्रैका या पतिव्रता।
देवप्रियायां तिष्ठन्त्यां पुण्यलोकं जगाम सा ॥ १३.२४९.१९ ॥
So kehrten, während alle gemeinsam auf dem Weg des Todes umkehrten und Mahādeva fortgegangen war, die einzige treue Gattin dort, während Devapriyā stehen blieb, in die Welt des Verdienstes.
13.249.20
देवप्रिया च तिष्ठन्ती विललाप सुदुःखिता ।
तां यमो लोकपालस्तु बभाषे पुष्कलं वचः ॥ १३.२४९.२० ॥
Devapriyā, stehend, klagte tief betrübt; da sprach Yama, der Hüter der Welten, gewichtige Worte zu ihr.
13.249.21
मा शुचस्त्वं निवर्तस्व न लोकाः सन्ति तेऽनघे ।
स्वधर्मविमुखा सा त्वं तस्माल्लोका न सन्ति ते ॥ १३.२४९.२१ ॥
Gräme dich nicht, kehre um. Für dich gibt es keine Welten, du Makellose. Du hast dich von deinem eigenen Dharma abgewandt, deshalb gibt es keine Welten für dich.
13.249.22
देवता हि पतिर्नार्याः स्थापिता सर्वदैवतैः ।
अवमत्य शुभे तत्त्वं कथं लोकान्गमिष्यसि ॥ १३.२४९.२२ ॥
Für eine Frau ist der Gatte die Gottheit; dies haben alle Götter festgesetzt. O Glückverheißende, wie willst du, es missachtend, in jene Welten gelangen?
13.249.23
मोहेनि त्वं वरारोहे न जानीषे स्वदैवतम् ।
पतिमत्या स्त्रिया कार्यो धर्मः पत्यर्पणस्त्विति ॥ १३.२४९.२३ ॥
Aus Verblendung, o Schönhüftige, kennst du deine eigene Gottheit nicht. Der Dharma einer treuen Gattin ist, sich dem Gatten hinzugeben; dies ist zu tun.
13.249.24
तस्मात्त्वं हि निवर्तस्व कुरु पत्याश्रितं हितम् ।
तदा गन्तासि लोकांस्तान्यान्गच्छन्ति पतिव्रताः।
नान्यथा शक्यते प्राप्तुं पतीनां लोकमुत्तमम् ॥ १३.२४९.२४ ॥
Kehre daher um und tue das Gute, indem du dich auf deinen Gatten stützt; dann wirst du in jene Welten gelangen, zu denen treue Gattinnen gehen. Andernfalls ist die höchste Welt der Gatten nicht zu erreichen.
13.249.25
यमेनैवंविधं चोक्ता निवृत्ता पुनरेव सा ।
बभूव पतिमालम्ब्य पतिप्रियपरायणा ॥ १३.२४९.२५ ॥
So von Yama angesprochen, kehrte sie wieder um; sie hielt sich an ihrem Gatten fest und war ganz dem hingegeben, was dem Gatten lieb ist.
13.249.26
एवमेतन्महगादेव दैवतं हि स्त्रियाः पतिः ।
तस्मात्पतिपरा भूत्वा पतीनुपचरेदिति ॥ १३.२४९.२६ ॥
So ist es in der Tat: Für eine Frau ist der Gatte ihr Gott. Darum soll sie, ihrem Gatten ergeben, ihrem Gatten dienen.