ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.255
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.255.1
युधिष्ठिर उवाच ।
पितामह महाप्राज्ञ सर्वशास्त्रविशारद।
किं जप्यं जपतो नित्यं भवेद्धर्मफलं महत् ॥ १३.२५५.१ ॥
ଯୁଧିଷ୍ଠିର କହିଲେ: ହେ ପିତାମହ, ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ, ସର୍ବଶାସ୍ତ୍ରବିଶାରଦ, ନିତ୍ୟ ଜପକାରୀଙ୍କୁ କେଉଁ ଜପ ମହାନ ଧର୍ମଫଳ ଦେବ?
13.255.2
प्रस्थाने वा प्रवेशे वा प्रवृत्ते वाऽपि कर्मणि ।
दैवे वा श्राद्धकाले वा किं जप्यं कर्मसाधनम् ॥ १३.२५५.२ ॥
ପ୍ରସ୍ଥାନ, ପ୍ରବେଶ, କର୍ମାରମ୍ଭ, ଦୈବକର୍ମ କିମ୍ବା ଶ୍ରାଦ୍ଧକାଳରେ କର୍ମ ସାଧନକାରୀ କେଉଁ ଜପ କରିବା ଉଚିତ?
13.255.3
शान्तिकं पौष्टिकं रक्षा शत्रुघ्नं भयनाशनम् ।
जप्यं यद्ब्रह्म समितं तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ १३.२५५.३ ॥
ଶାନ୍ତି, ପୁଷ୍ଟି, ରକ୍ଷା, ଶତ୍ରୁନାଶ ଓ ଭୟନାଶ ଦେଉଥିବା, ଜପଯୋଗ୍ୟ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ସେ ବ୍ରହ୍ମମନ୍ତ୍ର ଆପଣ କହିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।
13.255.4
व्यासप्रोक्तमिमं मन्त्रं शृणुष्वैकमना नृप ।
सावित्र्या विहितं दिव्यं सद्यः पावविमोचनम् ॥ १३.२५५.४ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ବ୍ୟାସଙ୍କ କଥିତ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଏକାଗ୍ରମନରେ ଶୁଣ; ସାବିତ୍ରୀ ବିହିତ ଏହି ଦିବ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ତତକ୍ଷଣାତ୍ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରେ।
13.255.5
शृणु मन्त्रविधिं कृत्स्नं प्रोच्यमानं मयाऽनघ ।
यं श्रुत्वा पाण्डवश्रेष्ठ सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १३.२५५.५ ॥
ହେ ନିଷ୍ପାପ, ମୋ ଦ୍ୱାରା କଥିତ ମନ୍ତ୍ରବିଧି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୁଣ; ହେ ପାଣ୍ଡବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯାହା ଶୁଣି ମଣିଷ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
13.255.6
रात्रावहनि धर्मज्ञ जपन्पापैर्न लिप्यते ।
तत्तेऽहं सम्प्रवक्ष्यामि शृणुष्वैकमना नृप ॥ १३.२५५.६ ॥
ହେ ଧର୍ମଜ୍ଞ, ରାତ୍ରି କିମ୍ବା ଦିନରେ ଜପକାରୀ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ; ତାହା ମୁଁ ତୁମକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କହିବି, ହେ ରାଜନ୍, ଏକାଗ୍ରମନରେ ଶୁଣ।
13.255.7
आयुष्मान्भवते चैव यं श्रुत्वा पार्थिवात्मज ।
पुरुषस्तु सुसिद्धार्थः प्रेत्य चेह च मोदते ॥ १३.२५५.७ ॥
ହେ ରାଜପୁତ୍ର, ଯାହା ଶୁଣି ମାନବ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହୁଏ ଓ ଯାହାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସିଦ୍ଧ ହୁଏ, ସେ ଇହଲୋକେ ଓ ପରଲୋକେ ଆନନ୍ଦ ଲାଭ କରେ।
13.255.8
सेवितं सततं राजन्पुरा राजर्षिसत्तमैः ।
क्षत्रधर्मपैरर्नित्यं सत्यव्रतपरायणैः ॥ १३.२५५.८ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ପୂର୍ବକାଳରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜର୍ଷିମାନେ, କ୍ଷାତ୍ରଧର୍ମ ପାଳନକାରୀ ଓ ସତ୍ୟବ୍ରତରେ ନିଷ୍ଠ ଲୋକମାନେ ସର୍ବଦା ଏହାକୁ ଅନୁସରଣ କରିଥିଲେ।
13.255.9
इदमाह्निकमव्यग्रं कुर्वद्भिर्नियतैः सदा ।
नृपैर्भरतशार्दूल प्राप्यते श्रीरनुत्तमा ॥ १३.२५५.९ ॥
ହେ ଭରତଶାର୍ଦୁଳ, ଏହି ନିତ୍ୟକର୍ମ ଅବିଚଳ ଓ ସଂଯମୀ ରାଜାମାନେ ସର୍ବଦା କଲେ ଅନୁତ୍ତମ ଶ୍ରୀ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
13.255.10
नमो वसिष्ठाय महाव्रताय ।
पराशरं वेदनिधइं नमस्ते।
नमोस्त्वनन्ताय महोरगाय ।
नमोस्तु सिद्धेभ्य इहाक्षयेभ्यः ॥ १३.२५५.१० ॥
ମହାବ୍ରତୀ ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ବେଦନିଧି ପରାଶର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଅନନ୍ତ ମହାନାଗଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଏଠାକାର ଅକ୍ଷୟ ସିଦ୍ଧମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
13.255.11
नमोस्त्वृषिभ्यः परमं परेषां ।
देवेषु देवं वरदं वराणाम्।
सहस्रशीर्षाय नमः शिवाय ।
सहस्रनामाय जनार्दनाय ॥ १३.२५५.११ ॥
ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପରମ ଋଷିମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବ, ବରଦାତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବରଦାତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସହସ୍ରଶୀର୍ଷ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସହସ୍ରନାମ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
13.255.12
अजैकपादहिर्बुध्न्यः पिनाकी चापराजितः ।
ऋतश्च पितृरूपश्च त्र्यम्बकश्च महेश्वरः ॥ १३.२५५.१२ ॥
ଅଜୈକପାଦ, ଅହିର୍ବୁଧ୍ନ୍ୟ, ପିନାକୀ, ଅପରାଜିତ; ଋତ, ପିତୃରୂପ, ତ୍ର୍ୟମ୍ବକ, ମହେଶ୍ଵର।
13.255.13
वृषाकपिश्च शंभुश्च हवनोऽथेश्वरस्तथा ।
एकादशैते प्रथिता रुद्रास्त्रिभुवनेश्वराः ॥ १३.२५५.१३ ॥
ବୃଷାକପି ଓ ଶମ୍ଭୁ, ହବନ ଓ ଈଶ୍ବର ମଧ୍ୟ — ଏହି ଏଗାର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରୁଦ୍ର, ତ୍ରିଭୁବନର ଈଶ୍ୱର।
13.255.14
शतमेतत्समाम्नातं शतरुद्रे महात्मनाम् ॥ १३.२५५.१४ ॥
ମହାତ୍ମାମାନଙ୍କର ଏହି ରୁଦ୍ରମାନେ ଶତରୁଦ୍ରରେ ଶହେ ବୋଲି ପରମ୍ପରାରେ କୁହାଯାଏ।
13.255.15
अंशो भगश्च मित्रश्च वरुणश्च जलेश्वरः ।
तथा धाताऽर्यमा चैव जयन्तो भास्करस्तथा ॥ १३.२५५.१५ ॥
ଅଂଶ, ଭଗ, ମିତ୍ର ଓ ଜଳେଶ୍ୱର ବରୁଣ; ସେହିପରି ଧାତା, ଅର୍ଯମା, ଜୟନ୍ତ ଓ ଭାସ୍କର।
13.255.16
त्वष्टा पूषा तथैवेन्द्रो द्वादशो विष्णुरुच्यते ।
इत्येते द्वादशादित्याः काश्यपेया इति श्रुतिः ॥ १३.२५५.१६ ॥
ତ୍ୱଷ୍ଟା, ପୂଷା, ସେହିପରି ଇନ୍ଦ୍ର, ଓ ଦ୍ୱାଦଶ ବିଷ୍ଣୁ କୁହାଯାଆନ୍ତି। ଏ ବାର ଆଦିତ୍ୟ କଶ୍ୟପଙ୍କ ପୁତ୍ର — ଏହା ଶ୍ରୁତି।
13.255.17
धरो ध्रुवश्च सोमश्च सावित्रोऽथानिलोऽनलः ।
प्रत्यूषश्च प्रभासश्च वसवोष्टौ प्रकीर्तिताः ॥ १३.२५५.१७ ॥
ଧର, ଧ୍ରୁବ ଓ ସୋମ, ସାବିତ୍ର, ଅନିଳ ଓ ଅନଳ, ପ୍ରତ୍ୟୂଷ ଓ ପ୍ରଭାସ — ଏ ଆଠ ବସୁ କୀର୍ତ୍ତିତ।
13.255.18
नासत्यश्चापि दस्रश्च स्मृतौ द्वावश्विनावपि ।
मार्तण्डस्यात्मजावेतौ संज्ञानासाविनिर्गतौ ॥ १३.२५५.१८ ॥
ନାସତ୍ୟ ଓ ଦସ୍ର — ଏ ଦୁଇଜଣ ମଧ୍ୟ ଅଶ୍ୱିନୀ ବୋଲି ସ୍ମରଣୀୟ। ଏମାନେ ମାର୍ତ୍ତଣ୍ଡ (ସୂର୍ଯ୍ୟ)ଙ୍କ ପୁତ୍ର, ସଂଜ୍ଞାରୁ ନିର୍ଗତ।
13.255.19
अतः परं प्रवक्ष्यामि लोकानां कर्मसाक्षिणः ।
अपि यज्ञस्य वेत्तारो दत्तस्य सुकृतस्य च ॥ १३.२५५.१९ ॥
ଏବେ ମୁଁ କର୍ମର ସାକ୍ଷୀ ଲୋକମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିବି; ଯଜ୍ଞ, ଦାନ ଓ ସୁକୃତକୁ ଜାଣିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ।
13.255.20
अदृश्याः सर्वभूतेषु पश्यन्ति त्रिदशेश्वराः ।
शुभाशुभानि कर्माणि मृत्युः कालश्च सर्वशः ॥ १३.२५५.२० ॥
ସର୍ବଭୂତରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ରହି ତ୍ରିଦଶେଶ୍ୱରମାନେ ଦେଖନ୍ତି; ଶୁଭାଶୁଭ କର୍ମ, ମୃତ୍ୟୁ ଓ କାଳ ମଧ୍ୟ ସର୍ବତ୍ର ଦେଖନ୍ତି।
13.255.21
विश्वेदेवाः पितृगणा मूर्तिमन्तस्तपोधनाः ।
मुनयश्चैव सिद्धाश्च तपोमोक्षपरायणाः।
शुचिस्मिताः कीर्तयतां प्रयच्छन्ति शुभं नृणाम् ॥ १३.२५५.२१ ॥
ବିଶ୍ୱଦେବ, ପିତୃଗଣ, ମୂର୍ତିମନ୍ତ ତପୋଧନ, ମୁନି ଓ ସିଦ୍ଧ — ତପ ଓ ମୋକ୍ଷରେ ନିରତ; ପବିତ୍ର ହସ ଥିବା ସେମାନେ କୀର୍ତ୍ତନକାରୀଙ୍କୁ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତି।
13.255.22
प्रजापतिकृतानेतान्लोकान्दिव्येन तेजसा ।
वसन्ति सर्वलोकेषु प्रयताः सर्वकर्मसु ॥ १३.२५५.२२ ॥
ପ୍ରଜାପତି ସୃଷ୍ଟ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କରେ ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ତେଜରେ ବାସ କରନ୍ତି; ସମସ୍ତ ଲୋକରେ, ସମସ୍ତ କର୍ମରେ ସଂଯମରେ।
13.255.23
प्राणानामीश्वरानेतान्कीर्तयन्प्रयतो नरः ।
धर्मार्थकामैर्विपुलैर्युज्यते सह नित्यशः ॥ १३.२५५.२३ ॥
ପ୍ରାଣର ଏହି ଈଶ୍ୱରମାନଙ୍କୁ କୀର୍ତ୍ତନ କରୁଥିବା ସଂଯମୀ ମଣିଷ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ ଓ କାମର ପ୍ରଚୁରତାରେ ସର୍ବଦା ଯୁକ୍ତ ହୁଏ।
13.255.24
लोकांश्च लभते पुण्यान्विश्वेश्वरकृताञ्शुभान् ।
एते देवास्त्रयस्त्रिंशत्सर्वभूतगणेश्वराः ॥ १३.२५५.२४ ॥
ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରଙ୍କ ସୃଷ୍ଟ ପୁଣ୍ୟ ଓ ଶୁଭ ଲୋକ ସେ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଏହି ତେତିଶ ଦେବତା ସର୍ବଭୂତଗଣର ଈଶ୍ୱର।
13.255.25
नन्दीश्वरो महाकायो ग्रामणीर्वृषभध्वजः ।
ईश्वराः सर्वलोकानां गणेश्वरविनायकाः ॥ १३.२५५.२५ ॥
ନନ୍ଦୀଶ୍ୱର, ମହାକାୟ, ଗଣମାନଙ୍କର ନାୟକ, ବୃଷଭଧ୍ୱଜ; ସେମାନେ ସର୍ବଲୋକର ଈଶ୍ୱର — ଗଣେଶ୍ୱର ଓ ବିନାୟକ।
13.255.26
सौम्या रौद्रा गणाश्चैव योगभूतगणास्तथा ।
ज्योतींषि सरितो व्योम सुपर्णः पतगेश्वरः ॥ १३.२५५.२६ ॥
ସୌମ୍ୟ ଓ ରୌଦ୍ର ଗଣ, ଯୋଗଭୂତ ଗଣ ମଧ୍ୟ, ଜ୍ୟୋତି, ନଦୀ, ଆକାଶ, ପକ୍ଷୀରାଜ ସୁପର୍ଣ (ଗରୁଡ)।
13.255.27
पृथिव्यां तपसा सिद्धाः स्थावराश्च चरास्च ह ।
हिमवान्गिरयः सर्वे चत्वारश्च महार्णवाः ॥ १३.२५५.२७ ॥
ପୃଥିବୀରେ ତପସ୍ୟାରେ ସିଦ୍ଧ, ସ୍ଥାବର ଓ ଚର, ହିମବାନ, ସମସ୍ତ ପର୍ବତ ଏବଂ ଚାରି ମହାସାଗର।
13.255.28
भवस्यानुचराश्चैव हरतुल्यपराक्रमाः ।
विष्णुर्देवोथ जिष्णुश्च स्कन्दश्चाम्बिकया सह ॥ १३.२५५.२८ ॥
ଭବ (ଶିବ)ଙ୍କ ଅନୁଚର, ହରଙ୍କ ସମାନ ପରାକ୍ରମୀ; ବିଷ୍ଣୁଦେବ, ତା'ପରେ ଜିଷ୍ଣୁ, ଅମ୍ବିକା ସହିତ ସ୍କନ୍ଦ।
13.255.29
कीर्तयन्प्रयतः सर्वान्सर्वपापैः प्रमुच्यते ।
अत ऊर्ध्वं प्रवक्ष्यामि मानवानृषिसत्तमान् ॥ १३.२५५.२९ ॥
ସଂଯମରେ ଏମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ କୀର୍ତ୍ତନ କରିବା ଲୋକ ସର୍ବପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ। ଏବେ ମାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷିମାନଙ୍କର ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି।
13.255.30
यवक्रीतश्च रैभ्यश्च अर्वावसुपरावसू ।
औशिजश्चैव कक्षीवान्बलश्चाङ्गिरसः सुतः ॥ १३.२५५.३० ॥
ଯବକ୍ରୀତ ଓ ରୈଭ୍ୟ, ଅର୍ବାବସୁ ଓ ପରାବସୁ, ଔଶିଜ, କକ୍ଷୀବାନ, ଏବଂ ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ପୁତ୍ର ବଳ।
13.255.31
ऋषिर्मेधातिथेः पुत्रः कण्वो बर्हिषदस्तथा ।
ब्रह्मतेजोमयाः सर्वे कीर्तिता लोकभावनाः ॥ १३.२५५.३१ ॥
ମେଧାତିଥିଙ୍କ ପୁତ୍ର ଋଷି କଣ୍ବ ଓ ବର୍ହିଷଦ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି (କୀର୍ତ୍ତିତ)। ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମତେଜରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଲୋକପାଳକ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି।
13.255.32
लभन्ते हि शुभं सर्वे रुद्रानलवसुप्रभाः ।
भुवि कृत्वा शुभं कर्म मोदन्ते दिवि दैवतैः ॥ १३.२५५.३२ ॥
ରୁଦ୍ର, ଅନଳ ଓ ବସୁଙ୍କ ପରି ତେଜସ୍ୱୀ ସମସ୍ତେ ଶୁଭ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ପୃଥିବୀରେ ଶୁଭ କର୍ମ କରି ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି।
13.255.33
महेन्द्रगुरवः सप्त प्राचीं वै दिशमाश्रिताः ।
प्रयतः कीर्तयेदेताञ्शक्रलोके महीयते ॥ १३.२५५.३३ ॥
ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସାତ ଗୁରୁ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଆଶ୍ରୟ କରିଛନ୍ତି। ସଂଯମ ସହ ଏମାନଙ୍କୁ କୀର୍ତ୍ତନ କରୁଥିବା ଲୋକ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
13.255.34
उन्मुचुः प्रमुचुश्चैव स्वस्त्यात्रेयश्च वीर्यवान् ।
दृढव्यश्चोर्ध्वबाहुश्च तृणसोमाङ्गिरास्तथा ॥ १३.२५५.३४ ॥
ଉନ୍ମୁଚୁ, ପ୍ରମୁଚୁ, ପରାକ୍ରମୀ ସ୍ୱସ୍ତ୍ୟାତ୍ରେୟ, ଦୃଢ଼ବ୍ୟ, ଊର୍ଧ୍ଵବାହୁ ଓ ତୃଣସୋମ ଆଙ୍ଗିରସ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି (ଅଛନ୍ତି)।
13.255.35
मित्रावरुणयोः पुत्रस्तथाऽगस्त्यः प्रतापवान् ।
धर्मराजर्त्विजः सप्त दक्षिणां दिशमाश्रिताः ॥ १३.२५५.३५ ॥
ମିତ୍ର-ବରୁଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ପ୍ରତାପୀ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି (ଅଛନ୍ତି)। ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ସାତ ଋତ୍ୱିକ୍ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଆଶ୍ରୟ କରିଛନ୍ତି।
13.255.36
दृढेयुश्च ऋतेयुश्च परिव्याधश्च कीर्तिमान् ।
एकतश्च द्वितश्चैव त्रितश्चादित्यसन्निभाः ॥ १३.२५५.३६ ॥
ଦୃଢେୟୁ ଓ ଋତେୟୁ, କୀର୍ତ୍ତିମାନ ପରିବ୍ୟାଧ, ଏକତ, ଦ୍ୱିତ ଓ ତ୍ରିତ — ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ ତେଜସ୍ୱୀ।
13.255.37
अत्रेः पुत्रश्च धर्मात्मा ऋषिः सारस्वतस्तथा ।
वरुणस्यर्त्विजः सप्त पश्चिमां दिशमाश्रिताः ॥ १३.२५५.३७ ॥
ଅତ୍ରିଙ୍କ ଧର୍ମାତ୍ମା ପୁତ୍ର ଓ ସାରସ୍ବତ ଋଷି, ଏବଂ ବରୁଣଙ୍କ ସପ୍ତ ଋତ୍ବିଜ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ରହିଛନ୍ତି।
13.255.38
अत्रिर्वसिष्ठो भगवान्कश्यपश्च महानृषिः ।
गौतमश्च भरद्वाजो विश्वामित्रोथ कौशिकः ॥ १३.२५५.३८ ॥
ଅତ୍ରି, ଭଗବାନ ବଶିଷ୍ଠ, ମହର୍ଷି କଶ୍ୟପ, ଗୌତମ, ଭରଦ୍ୱାଜ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଏବଂ କୌଶିକ।
13.255.39
ऋचीकतनयश्चोग्रो जमदग्निः प्रतापवान् ।
धनेश्वरस्य गुरवः सप्तैते उत्तराश्रिताः ॥ १३.२५५.३९ ॥
ଋଚୀକଙ୍କ ପୁତ୍ର ଉଗ୍ର ଓ ପ୍ରତାପୀ ଜମଦଗ୍ନି, ଧନେଶ୍ୱର କୁବେରଙ୍କ ଏହି ସପ୍ତ ଗୁରୁ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ରହିଛନ୍ତି।
13.255.40
अपरे मुनयः सप्त दिक्षु सर्वास्वधिष्ठिताः ।
कीर्तिस्वस्तिकरा नॄणां कीर्तिता लोकभावनाः ॥ १३.२५५.४० ॥
ଅନ୍ୟ ସପ୍ତ ମୁନି ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଅଧିଷ୍ଠିତ; ସେମାନେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ କୀର୍ତ୍ତି ଓ କଲ୍ୟାଣ ଦାନକାରୀ, ଲୋକପାଳକ ବୋଲି କୀର୍ତ୍ତିତ।
13.255.41
धर्मः कामश्च कालश्च वसुर्वासुकिरेव च ।
अनन्तः कपिलश्चैव सप्तैते धरणीधराः ॥ १३.२५५.४१ ॥
ଧର୍ମ, କାମ, କାଳ, ବସୁ, ବାସୁକି, ଅନନ୍ତ ଓ କପିଳ — ଏହି ସାତ ଜଣ ଧରଣୀଙ୍କୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
13.255.42
रामो व्यासस्तथा द्रौणिरश्वत्थामा च लोमशः ।
इत्येते मुनयो दिव्या एकैकः सप्तसप्तधा ॥ १३.२५५.४२ ॥
ରାମ, ବ୍ୟାସ, ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା ଓ ଲୋମଶ — ଏମାନେ ଦିବ୍ୟ ମୁନି; ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ସାତ-ସାତ ରୂପରେ ପ୍ରକଟ।
13.255.43
शान्तिस्वस्तिकरा लोके दिशांपालाः प्रतीर्तिताः ।
यस्यांयस्यां दिशि ह्येते तन्मुखः शरणं व्रजेत् ॥ १३.२५५.४३ ॥
ଜଗତରେ ଶାନ୍ତି ଓ ମଙ୍ଗଳ ଦେଉଥିବା ଦିଗପାଳମାନେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଯେଉଁ ଦିଗରେ ସେମାନେ ଥା'ନ୍ତି, ସେହି ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ଶରଣ ନେବା ଉଚିତ।
13.255.44
स्रष्टारः सर्वभूतानां कीर्तिता लोकपावनाः ।
संवर्तो मेरुसावर्णो मार्कण्डेयश्च धार्मिकः ॥ १३.२५५.४४ ॥
ସର୍ବଭୂତଙ୍କର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ବୋଲି କୀର୍ତ୍ତିତ — ସଂବର୍ତ୍ତ, ମେରୁସାବର୍ଣ୍ଣି ଏବଂ ଧାର୍ମିକ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ।
13.255.45
साङ्ख्ययोगौ नारदश्च दुर्वासाश्च महानृषिः ।
अत्यन्ततपसो दान्तास्त्रिषु लोकेषु विश्रुताः ॥ १३.२५५.४५ ॥
ସାଙ୍ଖ୍ୟ ଓ ଯୋଗ, ନାରଦ, ଏବଂ ମହର୍ଷି ଦୁର୍ବାସା — ଅତ୍ୟନ୍ତ ତପସ୍ବୀ, ସଂଯମୀ, ତିନି ଲୋକରେ ବିଖ୍ୟାତ।
13.255.46
अपरे रुद्रसङ्काशाः कीर्तिता ब्रह्मलौकिकाः ।
अपुत्रो लभते पुत्रं दरिद्रो लभते धनम् ॥ १३.२५५.४६ ॥
ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସମାନ, ବ୍ରହ୍ମଲୋକରେ ଥିବା ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ କୀର୍ତ୍ତିତ। ପୁତ୍ରହୀନ ପୁତ୍ର ପାଏ, ଦରିଦ୍ର ଧନ ପାଏ।
13.255.47
तथा धर्मार्थकामेषु सिद्धिं च लभते नरः ।
पृथुं वैन्यं नृपवरं पृथ्वी यस्याभवत्सुता ॥ १३.२५५.४७ ॥
ସେହିପରି ମନୁଷ୍ୟ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ ଓ କାମରେ ସିଦ୍ଧି ପାଏ। ବେନଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ପୃଥୁ — ଯାଙ୍କର କନ୍ୟା ପୃଥିବୀ ହୋଇଥିଲେ।
13.255.48
प्रजापतिं सार्वभौमं कीर्तयेद्वसुधाधिपम् ।
आदित्यवंशप्रभवं महेन्द्रसमविक्रमम् ॥ १३.२५५.४८ ॥
ପ୍ରଜାପତି, ସାର୍ବଭୌମ, ପୃଥିବୀର ଅଧିପତିଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ — ସୂର୍ଯ୍ୟବଂଶରେ ଜାତ, ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମାନ ପରାକ୍ରମୀ।
13.255.49
पुरूरवसमैलं च त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ।
बुधस्य दयितं पुत्रं कीर्तयेद्वसुधाधिपम् ॥ १३.२५५.४९ ॥
ତ୍ରିଲୋକରେ ବିଖ୍ୟାତ, ବୁଧଙ୍କ ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର, ପୃଥିବୀର ଅଧିପତି ଐଳ ପୁରୂରବାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ।
13.255.50
त्रिलोकविश्रुतं वीरं भरतं च प्रकीर्तयेत् ।
गवामयेन यज्ञेन येनेष्टं वै कृते युगे ॥ १३.२५५.५० ॥
ତ୍ରିଲୋକରେ ବିଖ୍ୟାତ ବୀର ଭରତଙ୍କର ମଧ୍ୟ କୀର୍ତ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ; କୃତଯୁଗରେ ସେ ଗବାମୟ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ।
13.255.51
रन्तिदेवं महादेवं कीर्तयेत्परमद्युतिम् ।
विश्वजित्तपसोपेतं लक्षण्यं लोकपूजितम् ॥ १३.२५५.५१ ॥
ପରମତେଜସ୍ବୀ ମହାଦେବ ରନ୍ତିଦେବଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ; ସେ ବିଶ୍ୱଜିତ ତପସ୍ୟାରେ ଯୁକ୍ତ, ଶୁଭଲକ୍ଷଣ ଏବଂ ଲୋକପୂଜିତ।
13.255.52
तथा श्वेतं च राजर्षिं कीर्तयेत्परमुद्यतिम् ।
सगरस्यात्मजा येन प्लावितास्तारितास्तथा ॥ १३.२५५.५२ ॥
ସେହିପରି ପରମ ଉଦ୍ୟମୀ ରାଜର୍ଷି ଶ୍ୱେତଙ୍କର ମଧ୍ୟ କୀର୍ତ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ; ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସଗରଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ଜଳରେ ଭସାଯାଇ ପରେ ଉଦ୍ଧାର ପାଇଥିଲେ।
13.255.53
हुताशनसमानेतान्महारूपान्महौजसः ।
उग्रकायान्महासत्वान्कीर्तयेत्कीर्तिवर्धनान् ॥ १३.२५५.५३ ॥
ଅଗ୍ନିସମ, ମହାରୂପୀ, ମହାତେଜସ୍ୱୀ, ଉଗ୍ରଦେହୀ, ମହାସତ୍ତ୍ୱ ଏବଂ କୀର୍ତ୍ତିବର୍ଦ୍ଧନକାରୀ ଏମାନଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ।
13.255.54
देवानृषिगणांश्चैव नृपांश्च जगतीश्वरान् ।
साङ्ख्यं योगं च परमं हव्यं कव्यं तथैव च ॥ १३.२५५.५४ ॥
ଦେବତା, ଋଷିଗଣ, ରାଜା ଓ ଜଗତର ଈଶ୍ବରମାନଙ୍କର, ଏବଂ ପରମ ସାଂଖ୍ୟ ଓ ଯୋଗ, ହବ୍ୟ ଓ କବ୍ୟର ମଧ୍ୟ କୀର୍ତ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ।
13.255.55
कीर्तितं परमं ब्रह्म सर्वश्रुतिपरायणम् ।
मङ्गल्यं सर्वभूतानां पवित्रं बहु कीर्तितम् ॥ १३.२५५.५५ ॥
ପରବ୍ରହ୍ମ କୀର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ଯାହା ସମସ୍ତ ଶ୍ରୁତିର ପରମ ଆଶ୍ରୟ। ତାହା ସର୍ବଭୂତର ମଙ୍ଗଳକାରୀ ଓ ପବିତ୍ର; ତାହା ବହୁଭାବେ କୀର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଛି।
13.255.56
व्याधिप्रशमनं श्रेष्ठं पौष्टिकं सर्वकर्मणाम् ।
प्रयतः कीर्तयेच्चैतान्कल्यं सायं च भारत ॥ १३.२५५.५६ ॥
ଏହା ରୋଗ ଉପଶମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପାୟ ଏବଂ ସର୍ବକର୍ମର ପୋଷକ। ହେ ଭାରତ, ସଂଯମରେ ପ୍ରଭାତ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଏଗୁଡ଼ିକ କୀର୍ତ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ।
13.255.57
एते वै यान्ति वर्षन्ति भान्ति वान्ति सृजन्ति च ।
एते विनायकाः श्रेष्ठा दक्षाः क्षान्ता जितेन्द्रियाः ॥ १३.२५५.५७ ॥
ଏମାନେ ହିଁ ଗମନ କରନ୍ତି, ବର୍ଷନ କରନ୍ତି, ଦୀପ୍ତି ଦିଅନ୍ତି, ପ୍ରବାହିତ ହୁଅନ୍ତି ଓ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି। ଏ ବିନାୟକମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦକ୍ଷ, କ୍ଷମାଶୀଳ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଜୟୀ।
13.255.58
नराणामशुभं सर्वे व्यपोहन्ति प्रकीर्तिताः ।
साक्षिभूता महात्मानः पापस्य सुकृतस्य च ॥ १३.२५५.५८ ॥
କୀର୍ତ୍ତିତ ହେଲେ ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ମନୁଷ୍ୟର ଅଶୁଭ ଦୂର କରନ୍ତି। ଏ ମହାତ୍ମାମାନେ ପାପ ଓ ପୁଣ୍ୟର ସାକ୍ଷୀ।
13.255.59
एतान्वै कल्यमुत्थाय कीर्तयञ्शुभमश्नुते ।
नाग्निचोरभयं तस्य न मार्गप्रतिरोधनम् ॥ १३.२५५.५९ ॥
ଯେ ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି ଏମାନଙ୍କୁ କୀର୍ତ୍ତନ କରେ, ସେ ଶୁଭ ପାଏ। ତାହାର ଅଗ୍ନି ଓ ଚୋରର ଭୟ ନ ଥାଏ, ଏବଂ ପଥରେ ବାଧା ମଧ୍ୟ ନ ଆସେ।
13.255.60
एतान्कीर्तयतां नित्यं दुःस्वप्नो नश्यते नृणाम् ।
मुच्यते सर्वपापेभ्यः स्वस्तिमांश्च गृहान्व्रजेत् ॥ १३.२५५.६० ॥
ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ଏମାନଙ୍କୁ କୀର୍ତ୍ତନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଦୁଃସ୍ୱପ୍ନ ନଷ୍ଟ ହୁଏ। ସେ ସର୍ବପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ ଏବଂ କଲ୍ୟାଣ ସହିତ ଗୃହକୁ ଫେରେ।
13.255.61
दीक्षाकालेषु सर्वेषु यः पठेन्नियतो द्विजः ।
न्यायवानात्मनिरतः क्षान्तो दान्तोऽनसूयकः ॥ १३.२५५.६१ ॥
ଦୀକ୍ଷାକାଳରେ ଯେ ନିୟମରେ ପାଠ କରେ, ସେ ନ୍ୟାୟବାନ, ଆତ୍ମରତ, କ୍ଷମାଶୀଳ, ଦାନ୍ତ ଏବଂ ଅସୂୟାହୀନ ଦ୍ୱିଜ।
13.255.62
रोगार्तो व्याधियुक्तो वा पठन्पापात्प्रमुच्यते ।
वास्तुमध्ये तु पठतः कुले स्वस्त्ययनं भवेत् ॥ १३.२५५.६२ ॥
ରୋଗପୀଡ଼ିତ ବା ବ୍ୟାଧିଗ୍ରସ୍ତ ଯେ ପାଠ କରେ, ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ; ଘରର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ପାଠକାରୀଙ୍କ କୁଳରେ ସ୍ୱସ୍ତ୍ୟୟନ ହୁଏ।
13.255.63
क्षेत्रमध्ये तु पठतः सर्वं सस्यं प्ररोहति ।
गच्छतः क्षेममध्वानं ग्रामान्तरगतः पठन् ॥ १३.२५५.६३ ॥
କ୍ଷେତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ପାଠକାରୀଙ୍କ ସମସ୍ତ ଶସ୍ୟ ଅଙ୍କୁରିତ ହୁଏ; ପଥରେ ଯାଉଥିବା ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଗ୍ରାମକୁ ଯାଇ ପାଠ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପଥରେ କ୍ଷେମ ହୁଏ।
13.255.64
आत्मनश्च सुतानां च दाराणां च धनस्य च ।
बीजानामोषधीनां च रक्षामेतां प्रयोजयेत् ॥ १३.२५५.६४ ॥
ନିଜର, ପୁତ୍ରଙ୍କର, ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କର, ଧନର, ବୀଜର ଓ ଔଷଧିର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଏହାକୁ ପ୍ରୟୋଗ କରିବା ଉଚିତ।
13.255.65
एतान्सङ्ग्रामकाले तु पठतः क्षत्रियस्य तु ।
व्रजन्ति रिपवो नाशं क्षेमं च परिवर्तते ॥ १३.२५५.६५ ॥
ଯୁଦ୍ଧ କାଳରେ ଏଗୁଡ଼ିକ ପାଠ କରୁଥିବା କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ବିନାଶ ପାଆନ୍ତି; କ୍ଷେମ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରିଆସେ।
13.255.66
एतान्दैवे च पित्र्ये च पठतः पुरुषस्य हि ।
भुञ्जते पितरः कव्यं हव्यं च त्रिदिवौकसः ॥ १३.२५५.६६ ॥
ଦୈବ ଓ ପିତୃ କର୍ମରେ ଏଗୁଡ଼ିକ ପାଠ କରୁଥିବା ପୁରୁଷଙ୍କ ପିତୃଗଣ କବ୍ୟ ଓ ତ୍ରିଦିବବାସୀ ହବ୍ୟ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
13.255.67
न व्याधिश्वापदभयं न द्विपान्न हि तस्करात् ।
कश्मलं लघुतां याति पाप्मना च प्रमुच्यते ॥ १३.२५५.६७ ॥
ରୋଗ ନାହିଁ, ହିଂସ୍ର ପଶୁର ଭୟ ନାହିଁ, ହାତୀ କିମ୍ବା ଚୋରର ଭୟ ନାହିଁ। ମୋହ ଦୂର ହୁଏ, ଲଘୁତା ଆସେ, ଏବଂ ମଣିଷ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
13.255.68
यानपात्रे च याने च प्रवासे राजवेश्मनि ।
परां सिद्धिमवाप्नोति सावित्रीं ह्युत्तमां पठन् ॥ १३.२५५.६८ ॥
ନାବରେ, ଯାନରେ, ଯାତ୍ରାରେ କିମ୍ବା ରାଜଭବନରେ — ଉତ୍ତମ ସାବିତ୍ରୀ ପାଠ କରୁଥିବା ମଣିଷ ପରମ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ।
13.255.69
न च राजभयं तेषां न पिशाचान्न राक्षसात् ।
नाग्न्यम्बुपवनव्यालाद्भयं तस्योपजायते ॥ १३.२५५.६९ ॥
ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ରାଜଭୟ ନାହିଁ, ପିଶାଚ କିମ୍ବା ରାକ୍ଷସଙ୍କ ଭୟ ନାହିଁ; ଅଗ୍ନି, ଜଳ, ପବନ ଓ ସର୍ପରୁ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଭୟ ଜନ୍ମେ ନାହିଁ।
13.255.70
चतुर्णामपि वर्णानामाश्रमस्य विशेषतः ।
करोति सततं शान्तिं सावित्रीमुत्तमां पठन् ॥ १३.२५५.७० ॥
ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମ ପାଇଁ, ବିଶେଷକରି, ଉତ୍ତମ ସାବିତ୍ରୀ ପାଠ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସର୍ବଦା ଶାନ୍ତି ଆଣେ।
13.255.71
नाग्निर्दहति काष्ठानि सावित्री यत्र पठ्यते ।
न तत्र बालो म्रियते न च तिष्ठन्ति पन्नगाः ॥ १३.२५५.७१ ॥
ଯେଉଁଠାରେ ସାବିତ୍ରୀ ପାଠ ହୁଏ, ସେଠାରେ ଅଗ୍ନି କାଠ ଜାଳେ ନାହିଁ; ସେଠାରେ ଶିଶୁ ମରେ ନାହିଁ, ଆଉ ସର୍ପମାନେ ରହନ୍ତି ନାହିଁ।
13.255.72
न तेषां विद्यते दुःखं गच्छन्ति परमां गतिम् ।
ये शृण्वन्ति महद्ब्रह्म सावित्रीगुणकीर्तनम् ॥ १३.२५५.७२ ॥
ଯେଉଁମାନେ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ଗୁଣକୀର୍ତ୍ତନ ରୂପୀ ମହାନ ବ୍ରହ୍ମ ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଃଖ ନାହିଁ; ସେମାନେ ପରମ ଗତି ପାଆନ୍ତି।
13.255.73
गवां मध्ये तु पठतो गावोऽस्य बहुवत्सलाः ।
प्रस्थाने वा प्रवासे वा सर्वावस्थां गतः पठेत् ॥ १३.२५५.७३ ॥
ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପାଠ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଗାଈମାନଙ୍କର ଅନେକ ବାଛୁରି ଥାଆନ୍ତି। ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭରେ କିମ୍ବା ପ୍ରବାସରେ, ଯେକୌଣସି ଅବସ୍ଥାରେ ଏହାକୁ ପାଠ କରିବା ଉଚିତ।
13.255.74
जपतां जुह्वतां चैव नित्यं च प्रयतात्मनाम् ।
ऋषीणां परमं जप्यं गुह्यमेतन्नराधिप ॥ १३.२५५.७४ ॥
ଜପ କରୁଥିବା ଓ ହୋମ କରୁଥିବା ଏବଂ ସର୍ବଦା ସଂଯତ ମନ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର, ଋଷିମାନଙ୍କର ଏହା ପରମ ଜପ୍ୟ। ହେ ନରାଧିପ, ଏହା ଗୁହ୍ୟ।
13.255.75
याथातथ्येन सिद्धस्य इतिहासं पुरातनम् ।
पराशरमतं दिव्यं शक्राय कथितं पुरा ॥ १३.२५५.७५ ॥
ସିଦ୍ଧ ପୁରୁଷଙ୍କଠାରୁ ଯଥାର୍ଥରେ ଶୁଣାଯାଇଥିବା ଏହି ପୁରାତନ ଇତିହାସ ପରାଶରଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ମତ; ପୂର୍ବରେ ଶକ୍ର (ଇନ୍ଦ୍ର)ଙ୍କୁ କୁହାଯାଇଥିଲା।
13.255.76
तदेतत्ते समाख्यातं तथ्यं ब्रह्म सनातनम् ।
हृदयं सर्वभूतानां श्रुतिरेषा सनातनी ॥ १३.२५५.७६ ॥
ସେ ଏହି ତୁମକୁ କୁହାଯାଇଛି: ସତ୍ୟ, ସନାତନ ବ୍ରହ୍ମ। ଏହା ସର୍ବଭୂତର ହୃଦୟ; ଏହା ସନାତନ ଶ୍ରୁତି।
13.255.77
सोमादित्यान्वयाः सर्वे राघवाः कुरवस्तथा ।
पठन्ति शुचयो नित्यं सावित्रीं प्राणिनां गतिं ॥ १३.२५५.७७ ॥
ସୋମ ଓ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ବଂଶଜ ସମସ୍ତ ରାଘବ ଓ କୁରୁମାନେ ଶୁଚି ହୋଇ ସର୍ବଦା ସାବିତ୍ରୀ ପାଠ କରନ୍ତି; ତାହା ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ଗତି।
13.255.78
अभ्यासे नित्यं देवानां सप्तर्षीणां ध्रुवस्य च ।
मोक्षणं सर्वकृच्छ्राणां मोचयत्यशुभात्सदा ॥ १३.२५५.७८ ॥
ଦେବତା, ସପ୍ତର୍ଷି ଓ ଧ୍ରୁବଙ୍କ ଅଭ୍ୟାସରେ ସର୍ବଦା ଲାଗିରହିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସମସ୍ତ କଷ୍ଟରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ; ତାହା ସର୍ବଦା ଅଶୁଭରୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ।
13.255.79
वृद्धैः काश्यपगौतमप्रभृतिभिर्भृग्वङ्गिरोत्र्यादिभिः ।
शुक्रागस्त्यबृहस्पतिप्रभृतिभिर्ब्रह्मह्मर्षिभिः सेवितम्।
भारद्वाजमतं ऋचीकतनयैः प्राप्तं वसिष्ठात्पुनः ।
सावित्रीमधिगम्य शक्रवसुभिः कृत्स्ना जिता दानवाः ॥ १३.२५५.७९ ॥
କାଶ୍ୟପ, ଗୌତମ ପ୍ରଭୃତି ବୃଦ୍ଧଗଣ, ଭୃଗୁ, ଅଙ୍ଗିରା, ଅତ୍ରି ପ୍ରଭୃତି, ଶୁକ୍ର, ଅଗସ୍ତ୍ୟ, ବୃହସ୍ପତି ପ୍ରଭୃତି ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନେ ଏହାକୁ ସେବନ କରିଥିଲେ। ଭାରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ମତ ଋଚୀକଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ବସିଷ୍ଠଙ୍କଠାରୁ ପୁନର୍ବାର ପାଇଥିଲେ। ସାବିତ୍ରୀଙ୍କୁ ଜାଣି ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବସୁଗଣ ସମସ୍ତ ଦାନବଙ୍କୁ ଜୟ କଲେ।
13.255.80
यो गोशतं कनकशृङ्गमयं ददाति ।
विप्राय वेदविदुषे च बहुश्रुताय।
दिव्यां च भारतकथां कथयेच्च नित्यं ।
तुल्यं फलं भवति तस्य च तस्य चैव ॥ १३.२५५.८० ॥
ବେଦଜ୍ଞ ଓ ବହୁଶ୍ରୁତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଶୃଙ୍ଗ ଥିବା ଶହେ ଗାଈ ଦାନ କରୁଥିବା ଏବଂ ନିତ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ଭାରତକଥା କହୁଥିବା — ଉଭୟଙ୍କ ଫଳ ସମାନ ହୁଏ।
13.255.81
धर्मो विवर्धति भृगोः परिकीर्तनेन ।
वीर्यं विवर्धति पसिष्ठनमोनतेन।
सङ्ग्रामजिद्भवति चैव रघुं नमस्य-
न्स्यादश्विनौ च परिकीर्तयतो न रोगः ॥ १३.२५५.८१ ॥
ଭୃଗୁଙ୍କ କୀର୍ତ୍ତନରେ ଧର୍ମ ବଢ଼େ; ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ ନମସ୍କାରରେ ବୀର୍ଯ୍ୟ ବଢ଼େ। ରଘୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଥିବା ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ ହୁଏ; ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କୁ କୀର୍ତ୍ତନ କରୁଥିବା ଲୋକର ରୋଗ ହୁଏ ନାହିଁ।
13.255.82
एषा ते कथिता राजन्सावित्री ब्रह्मशाश्वती ।
विवक्षुरसि यच्चान्यत्तत्ते वक्ष्यामि भारत ॥ १३.२५५.८२ ॥
ହେ ରାଜନ, ଶାଶ୍ୱତ ବ୍ରହ୍ମ ସାବିତ୍ରୀ ତୁମକୁ କୁହାଯାଇଛି। ହେ ଭାରତ, ତୁମେ ଆଉ ଯାହା କହିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କର, ତାହା ମଧ୍ୟ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି।