மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.255

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

13.255.1

युधिष्ठिर उवाच ।
पितामह महाप्राज्ञ सर्वशास्त्रविशारद।
किं जप्यं जपतो नित्यं भवेद्धर्मफलं महत् ॥ १३.२५५.१ ॥

யுதிஷ்டிரர் கூறினார்: பிதாமகரே, மகா ஞானியே, அனைத்து சாஸ்திரங்களிலும் வல்லவரே, நாள்தோறும் ஜபம் செய்பவனுக்கு எந்த ஜபம் மகத்தான தர்மப் பலனைத் தரும்?

13.255.2

प्रस्थाने वा प्रवेशे वा प्रवृत्ते वाऽपि कर्मणि ।
दैवे वा श्राद्धकाले वा किं जप्यं कर्मसाधनम् ॥ १३.२५५.२ ॥

புறப்படும்போது, நுழையும்போது, செயல் தொடங்கும்போது, தேவ பூஜையின்போது அல்லது சிராத்த காலத்தில், செயலை நிறைவேற்றும் எந்த ஜபம் செய்யப்பட வேண்டும்?

13.255.3

शान्तिकं पौष्टिकं रक्षा शत्रुघ्नं भयनाशनम् ।
जप्यं यद्ब्रह्म समितं तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ १३.२५५.३ ॥

சாந்திக, பௌஷ்டிக, ரக்ஷா, சத்ருக்னம், பயநாசனம் ஆகியவற்றைத் தரும், ஜபிக்கத்தக்க, சுருக்கமான அந்த பிரம்ம மந்திரத்தை நீங்கள் கூறவேண்டும்.

13.255.4

व्यासप्रोक्तमिमं मन्त्रं शृणुष्वैकमना नृप ।
सावित्र्या विहितं दिव्यं सद्यः पावविमोचनम् ॥ १३.२५५.४ ॥

அரசே, வியாசர் கூறிய இந்த மந்திரத்தை ஒருமனதுடன் கேள்; சாவித்ரியால் விதிக்கப்பட்ட இந்த தெய்வீக மந்திரம் உடனே பாவத்திலிருந்து விடுவிக்கிறது.

13.255.5

शृणु मन्त्रविधिं कृत्स्नं प्रोच्यमानं मयाऽनघ ।
यं श्रुत्वा पाण्डवश्रेष्ठ सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १३.२५५.५ ॥

குற்றமற்றவனே, நான் கூறும் மந்திர விதியை முழுவதுமாகக் கேள்; பாண்டவரில் சிறந்தவனே, அதைக் கேட்பதால் அனைத்து பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறான்.

13.255.6

रात्रावहनि धर्मज्ञ जपन्पापैर्न लिप्यते ।
तत्तेऽहं सम्प्रवक्ष्यामि शृणुष्वैकमना नृप ॥ १३.२५५.६ ॥

தர்மம் அறிந்தவனே, இரவிலும் பகலிலும் ஜபம் செய்பவன் பாவங்களால் கறைபடுவதில்லை; அதை நான் உனக்கு விரிவாகக் கூறுவேன், அரசே, ஒருமனதுடன் கேள்.

13.255.7

आयुष्मान्भवते चैव यं श्रुत्वा पार्थिवात्मज ।
पुरुषस्तु सुसिद्धार्थः प्रेत्य चेह च मोदते ॥ १३.२५५.७ ॥

அரச குமாரனே, இதைக் கேட்பவன் நீண்ட ஆயுள் பெறுகிறான்; அவனது நோக்கங்கள் முழுமையாக நிறைவேறுகின்றன. அவன் இம்மையிலும் மறுமையிலும் மகிழ்ச்சியடைகிறான்.

13.255.8

सेवितं सततं राजन्पुरा राजर्षिसत्तमैः ।
क्षत्रधर्मपैरर्नित्यं सत्यव्रतपरायणैः ॥ १३.२५५.८ ॥

அரசனே, பண்டைக்காலத்தில் சிறந்த அரசரிஷிகளாலும், க்ஷத்திரிய தர்மத்தைக் கடைப்பிடித்து சத்திய விரதத்தில் நிலைத்திருந்தவர்களாலும் இது எப்போதும் கடைப்பிடிக்கப்பட்டது.

13.255.9

इदमाह्निकमव्यग्रं कुर्वद्भिर्नियतैः सदा ।
नृपैर्भरतशार्दूल प्राप्यते श्रीरनुत्तमा ॥ १३.२५५.९ ॥

பரதர்களில் புலியே, இந்த தினசரி கடமையை அமைதியுடனும் கட்டுப்பாட்டுடனும் எப்போதும் செய்யும் அரசர்கள் உயர்ந்த செல்வத்தைப் பெறுகின்றனர்.

13.255.10

नमो वसिष्ठाय महाव्रताय ।
पराशरं वेदनिधइं नमस्ते।
नमोस्त्वनन्ताय महोरगाय ।
नमोस्तु सिद्धेभ्य इहाक्षयेभ्यः ॥ १३.२५५.१० ॥

மகாவிரதரான வசிஷ்டருக்கு வணக்கம். வேதங்களின் பொக்கிஷமான பராசரரே, உமக்கு வணக்கம். அனந்தனாகிய மகாநாகத்திற்கு வணக்கம். இங்குள்ள அழியாத சித்தர்களுக்கு வணக்கம்.

13.255.11

नमोस्त्वृषिभ्यः परमं परेषां ।
देवेषु देवं वरदं वराणाम्।
सहस्रशीर्षाय नमः शिवाय ।
सहस्रनामाय जनार्दनाय ॥ १३.२५५.११ ॥

ரிஷிகளுக்கு வணக்கம், பிறரில் உயர்ந்தவர்களே. தேவர்களில் தேவனும், வரமளிப்பவர்களில் வரமளிப்பவனுமானவருக்கு வணக்கம். ஆயிரம் தலை கொண்ட சிவனுக்கு வணக்கம். ஆயிரம் நாமம் கொண்ட ஜனார்த்தனனுக்கு வணக்கம்.

13.255.12

अजैकपादहिर्बुध्न्यः पिनाकी चापराजितः ।
ऋतश्च पितृरूपश्च त्र्यम्बकश्च महेश्वरः ॥ १३.२५५.१२ ॥

அஜைகபாதர், அஹிர்புத்னியர், பினாகி, அபராஜிதர்; ருதம், பித்ருரூபர், த்ர்யம்பகர், மகேஸ்வரர்.

13.255.13

वृषाकपिश्च शंभुश्च हवनोऽथेश्वरस्तथा ।
एकादशैते प्रथिता रुद्रास्त्रिभुवनेश्वराः ॥ १३.२५५.१३ ॥

வൃஷாகபி, சம்பு, ஹவனன், அவ்வாறே ஈஸ்வரன் — இந்த பதினொரு புகழ்பெற்ற ருத்திரர்கள், மூவுலகின் தலைவர்கள்.

13.255.14

शतमेतत्समाम्नातं शतरुद्रे महात्मनाम् ॥ १३.२५५.१४ ॥

மகாத்மாக்களான இவர்கள் சதருத்ர (பாடலில்) நூறு என்று ஓதப்படுகின்றனர்.

13.255.15

अंशो भगश्च मित्रश्च वरुणश्च जलेश्वरः ।
तथा धाताऽर्यमा चैव जयन्तो भास्करस्तथा ॥ १३.२५५.१५ ॥

அம்சன், பகன், மித்ரன், வருணன் — நீர்களின் தலைவன்; அவ்வாறே தாதா, அர்யமா, ஜயந்தன், பாஸ்கரன்.

13.255.16

त्वष्टा पूषा तथैवेन्द्रो द्वादशो विष्णुरुच्यते ।
इत्येते द्वादशादित्याः काश्यपेया इति श्रुतिः ॥ १३.२५५.१६ ॥

த்வஷ்டா, பூஷன், அவ்வாறே இந்திரன், பன்னிரண்டாவதாக விஷ்ணு என்று சொல்லப்படுகின்றனர். இந்த பன்னிரண்டு ஆதித்யர்கள் காசியபரின் மக்கள் என்பது ஸ்ருதி.

13.255.17

धरो ध्रुवश्च सोमश्च सावित्रोऽथानिलोऽनलः ।
प्रत्यूषश्च प्रभासश्च वसवोष्टौ प्रकीर्तिताः ॥ १३.२५५.१७ ॥

தரன், த்ருவன், சோமன், சாவித்ரன், அனிலன், அனலன், ப்ரத்யூஷன், ப்ரபாசன் — இந்த எட்டு வசுக்கள் புகழப்படுகின்றனர்.

13.255.18

नासत्यश्चापि दस्रश्च स्मृतौ द्वावश्विनावपि ।
मार्तण्डस्यात्मजावेतौ संज्ञानासाविनिर्गतौ ॥ १३.२५५.१८ ॥

நாசத்யனும் தஸ்ரனும் — இவ்விருவரும் அஸ்வினிகள் என நினைவுகூரப்படுகின்றனர். இவர்கள் மார்த்தாண்டனின் (சூரியனின்) மகன்கள், சஞ்ஞையிடமிருந்து தோன்றியவர்கள்.

13.255.19

अतः परं प्रवक्ष्यामि लोकानां कर्मसाक्षिणः ।
अपि यज्ञस्य वेत्तारो दत्तस्य सुकृतस्य च ॥ १३.२५५.१९ ॥

இனி நான் செயல்களுக்கு சாட்சிகளான உலகங்களைப் பற்றிச் சொல்வேன்; யாகத்தையும் தானத்தையும் நற்செயலையும் அறிபவர்களையும்.

13.255.20

अदृश्याः सर्वभूतेषु पश्यन्ति त्रिदशेश्वराः ।
शुभाशुभानि कर्माणि मृत्युः कालश्च सर्वशः ॥ १३.२५५.२० ॥

எல்லா உயிர்களிலும் கண்ணுக்குத் தெரியாதவர்களாய் முப்பத்து மூன்று தேவர்களின் தலைவர்கள் காண்கிறார்கள்; நல்லது கெட்டது செயல்களையும், மரணமும் காலமும் எல்லா வகையிலும் காண்கின்றன.

13.255.21

विश्वेदेवाः पितृगणा मूर्तिमन्तस्तपोधनाः ।
मुनयश्चैव सिद्धाश्च तपोमोक्षपरायणाः।
शुचिस्मिताः कीर्तयतां प्रयच्छन्ति शुभं नृणाम् ॥ १३.२५५.२१ ॥

விஸ்வதேவர்கள், பித்ருகணங்கள், உருவம் பெற்ற தவச்செல்வர்கள், முனிவர்கள், சித்தர்கள் — தவத்திலும் வீடுபேற்றிலும் நிலைத்தவர்கள்; தூய புன்னகையுடையோர் துதிப்பவர்களுக்கு மனிதர்களின் நன்மையை அளிக்கிறார்கள்.

13.255.22

प्रजापतिकृतानेतान्लोकान्दिव्येन तेजसा ।
वसन्ति सर्वलोकेषु प्रयताः सर्वकर्मसु ॥ १३.२५५.२२ ॥

பிரஜாபதியால் படைக்கப்பட்ட இந்த உலகங்களில் அவர்கள் தெய்வீக ஒளியுடன் வாழ்கின்றனர்; எல்லா உலகங்களிலும், எல்லா செயல்களிலும் தன்னடக்கத்துடன்.

13.255.23

प्राणानामीश्वरानेतान्कीर्तयन्प्रयतो नरः ।
धर्मार्थकामैर्विपुलैर्युज्यते सह नित्यशः ॥ १३.२५५.२३ ॥

உயிர்களின் இந்த ஈஸ்வரர்களைத் துதிக்கும் தன்னடக்கமுள்ள மனிதன் தர்மம், அர்த்தம், காமம் ஆகியவற்றின் மிகுதியுடன் எப்போதும் இணைகிறான்.

13.255.24

लोकांश्च लभते पुण्यान्विश्वेश्वरकृताञ्शुभान् ।
एते देवास्त्रयस्त्रिंशत्सर्वभूतगणेश्वराः ॥ १३.२५५.२४ ॥

விஸ்வேஸ்வரரால் படைக்கப்பட்ட புண்ணியமும் நற்பேறுமுள்ள உலகங்களை அவன் அடைகிறான். இந்த முப்பத்து மூவர் தேவர்கள் எல்லா உயிர்த்திரள்களுக்கும் ஈஸ்வரர்கள்.

13.255.25

नन्दीश्वरो महाकायो ग्रामणीर्वृषभध्वजः ।
ईश्वराः सर्वलोकानां गणेश्वरविनायकाः ॥ १३.२५५.२५ ॥

நந்தீஸ்வரர், பெரிய உடலுடையவர், கணங்களின் தலைவர், காளைக்கொடியை உடையவர்; அவர்கள் அனைத்து உலகங்களின் ஈஸ்வரர்கள் — கணேஸ்வரர்களும் விநாயகர்களும்.

13.255.26

सौम्या रौद्रा गणाश्चैव योगभूतगणास्तथा ।
ज्योतींषि सरितो व्योम सुपर्णः पतगेश्वरः ॥ १३.२५५.२६ ॥

சௌம்யர்களும் ருத்ரர்களும் கணங்களும், யோகபூத கணங்களும், ஒளிகளும், நதிகளும், ஆகாயமும், பறவைகளின் தலைவர் சுபர்ணனும் (கருடன்).

13.255.27

पृथिव्यां तपसा सिद्धाः स्थावराश्च चरास्च ह ।
हिमवान्गिरयः सर्वे चत्वारश्च महार्णवाः ॥ १३.२५५.२७ ॥

பூமியில் தவத்தால் சித்தி பெற்றோர், நிலைத்தவையும் அசைவனவும், இமவான், எல்லா மலைகளும், நான்கு பெருங்கடல்களும்.

13.255.28

भवस्यानुचराश्चैव हरतुल्यपराक्रमाः ।
विष्णुर्देवोथ जिष्णुश्च स्कन्दश्चाम्बिकया सह ॥ १३.२५५.२८ ॥

பவரின் (சிவனின்) அனுசரர்கள், ஹரருக்கு இணையான வீரமுடையோர்; விஷ்ணு தேவர், பின்னர் ஜிஷ்ணு, அம்பிகையுடன் ஸ்கந்தன்.

13.255.29

कीर्तयन्प्रयतः सर्वान्सर्वपापैः प्रमुच्यते ।
अत ऊर्ध्वं प्रवक्ष्यामि मानवानृषिसत्तमान् ॥ १३.२५५.२९ ॥

அடக்கத்துடன் இவர்கள் அனைவரையும் கீர்த்தனம் செய்பவன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் முழுவதும் விடுபடுகிறான். இனி மனிதர்களில் ரிஷிகளில் சிறந்தோரைச் சொல்வேன்.

13.255.30

यवक्रीतश्च रैभ्यश्च अर्वावसुपरावसू ।
औशिजश्चैव कक्षीवान्बलश्चाङ्गिरसः सुतः ॥ १३.२५५.३० ॥

யவக்ரீதர், ரைப்யர், அர்வாவசு, பராவசு, உசிஜனின் மகன், கக்ஷீவான், அங்கிரசின் மகன் பலர்.

13.255.31

ऋषिर्मेधातिथेः पुत्रः कण्वो बर्हिषदस्तथा ।
ब्रह्मतेजोमयाः सर्वे कीर्तिता लोकभावनाः ॥ १३.२५५.३१ ॥

மேதாதிதியின் மகன் ரிஷி கண்வரும், பர்ஹிஷதரும் அவ்வாறே (கூறப்பட்டுள்ளனர்). அனைவரும் பிரம்ம தேஜஸ் நிறைந்தவர்கள், உலகங்களைக் காப்பவர்கள் என்று புகழப்பட்டுள்ளனர்.

13.255.32

लभन्ते हि शुभं सर्वे रुद्रानलवसुप्रभाः ।
भुवि कृत्वा शुभं कर्म मोदन्ते दिवि दैवतैः ॥ १३.२५५.३२ ॥

ருத்ரர், அனல், வசுக்களைப் போல ஒளிர்பவர்கள் அனைவரும் நற்பலனைப் பெறுகின்றனர். பூமியில் நற்செயல் செய்து, சொர்க்கத்தில் தேவர்களுடன் மகிழ்கின்றனர்.

13.255.33

महेन्द्रगुरवः सप्त प्राचीं वै दिशमाश्रिताः ।
प्रयतः कीर्तयेदेताञ्शक्रलोके महीयते ॥ १३.२५५.३३ ॥

இந்திரனின் குருக்களான ஏழு முனிவர்கள் கிழக்குத் திசையில் நிலைபெற்றுள்ளனர். அவர்களை அடக்கத்துடன் கீர்த்தனம் செய்பவர் இந்திரலோகத்தில் மதிக்கப்படுகிறார்.

13.255.34

उन्मुचुः प्रमुचुश्चैव स्वस्त्यात्रेयश्च वीर्यवान् ।
दृढव्यश्चोर्ध्वबाहुश्च तृणसोमाङ्गिरास्तथा ॥ १३.२५५.३४ ॥

உன்முசு, பிரமுசு, வீரியம் நிறைந்த ஸ்வஸ்த்யாத்ரேயர், த்ருடவ்யர், ஊர்த்வபாகு, த்ருணசோம ஆங்கிரசர் ஆகியோரும் அவ்வாறே (உள்ளனர்).

13.255.35

मित्रावरुणयोः पुत्रस्तथाऽगस्त्यः प्रतापवान् ।
धर्मराजर्त्विजः सप्त दक्षिणां दिशमाश्रिताः ॥ १३.२५५.३५ ॥

மித்திரன் வருணன் ஆகியோரின் மகன் வலிமைமிக்க அகஸ்தியரும் அவ்வாறே. தர்மராஜனின் ஏழு ருத்விஜர்கள் தென் திசையை அடைக்கலமாகக் கொண்டுள்ளனர்.

13.255.36

दृढेयुश्च ऋतेयुश्च परिव्याधश्च कीर्तिमान् ।
एकतश्च द्वितश्चैव त्रितश्चादित्यसन्निभाः ॥ १३.२५५.३६ ॥

த்ருடேயு, ருதேயு, புகழ்பெற்ற பரிவ்யாதர், ஏகதர், த்விதர், த்ரிதர் ஆகியோர் சூரியனைப் போன்றவர்கள்.

13.255.37

अत्रेः पुत्रश्च धर्मात्मा ऋषिः सारस्वतस्तथा ।
वरुणस्यर्त्विजः सप्त पश्चिमां दिशमाश्रिताः ॥ १३.२५५.३७ ॥

அத்திரியின் தர்மாத்மாவான மகனும், சாரஸ்வத முனிவரும், வருணனின் ஏழு ருத்விஜர்களும் மேற்குத் திசையை அடைந்திருக்கிறார்கள்.

13.255.38

अत्रिर्वसिष्ठो भगवान्कश्यपश्च महानृषिः ।
गौतमश्च भरद्वाजो विश्वामित्रोथ कौशिकः ॥ १३.२५५.३८ ॥

அத்திரி, பகவான் வசிஷ்டர், மகரிஷி காஷ்யபர், கௌதமர், பரத்வாஜர், விஸ்வாமித்திரர் மற்றும் கௌசிகர்.

13.255.39

ऋचीकतनयश्चोग्रो जमदग्निः प्रतापवान् ।
धनेश्वरस्य गुरवः सप्तैते उत्तराश्रिताः ॥ १३.२५५.३९ ॥

ருசீகரின் மகனான உக்கிரமும் வலிமைமிக்க ஜமதக்னியும், குபேரனின் இந்த ஏழு குருக்களும் வடதிசையை அடைந்திருக்கிறார்கள்.

13.255.40

अपरे मुनयः सप्त दिक्षु सर्वास्वधिष्ठिताः ।
कीर्तिस्वस्तिकरा नॄणां कीर्तिता लोकभावनाः ॥ १३.२५५.४० ॥

மற்ற ஏழு முனிவர்கள் எல்லாத் திசைகளிலும் நிலைபெற்றுள்ளனர்; அவர்கள் மனிதர்களுக்கு புகழையும் நலனையும் அளிப்பவர்கள், உலகங்களைக் காப்பவர்கள் என்று புகழப்படுகின்றனர்.

13.255.41

धर्मः कामश्च कालश्च वसुर्वासुकिरेव च ।
अनन्तः कपिलश्चैव सप्तैते धरणीधराः ॥ १३.२५५.४१ ॥

தர்மம், காமம், காலம், வசு, வாசுகி, அனந்தன் மற்றும் கபிலர் — இந்த ஏழும் பூமியைத் தாங்குபவர்கள்.

13.255.42

रामो व्यासस्तथा द्रौणिरश्वत्थामा च लोमशः ।
इत्येते मुनयो दिव्या एकैकः सप्तसप्तधा ॥ १३.२५५.४२ ॥

ராமர், வியாசர், துரோணரின் மகன் அஸ்வத்தாமா மற்றும் லோமசர் — இவர்கள் தெய்வீக முனிவர்கள்; இவர்களில் ஒவ்வொருவரும் ஏழேழு வடிவங்களில் தோன்றுகிறார்.

13.255.43

शान्तिस्वस्तिकरा लोके दिशांपालाः प्रतीर्तिताः ।
यस्यांयस्यां दिशि ह्येते तन्मुखः शरणं व्रजेत् ॥ १३.२५५.४३ ॥

உலகில் அமைதியையும் நலனையும் அளிக்கும் திசைகளின் காவலர்கள் புகழப்படுகிறார்கள். எந்தத் திசையில் இவர்கள் இருக்கிறார்களோ, அந்தத் திசையை நோக்கி சரணடைய வேண்டும்.

13.255.44

स्रष्टारः सर्वभूतानां कीर्तिता लोकपावनाः ।
संवर्तो मेरुसावर्णो मार्कण्डेयश्च धार्मिकः ॥ १३.२५५.४४ ॥

அனைத்து உயிர்களையும் படைப்பவர்களும், உலகங்களைத் தூய்மைப்படுத்துபவர்களுமாக இவர்கள் புகழப்படுகிறார்கள் — சம்வர்தன், மேருசாவர்ணி, தர்மசீலரான மார்க்கண்டேயர்.

13.255.45

साङ्ख्ययोगौ नारदश्च दुर्वासाश्च महानृषिः ।
अत्यन्ततपसो दान्तास्त्रिषु लोकेषु विश्रुताः ॥ १३.२५५.४५ ॥

சாங்கியர், யோகி, நாரதர், மகாரிஷி துர்வாசர் — மிகுந்த தவமுடையவர்கள், அடக்கமுள்ளவர்கள், மூன்று உலகங்களிலும் புகழ்பெற்றவர்கள்.

13.255.46

अपरे रुद्रसङ्काशाः कीर्तिता ब्रह्मलौकिकाः ।
अपुत्रो लभते पुत्रं दरिद्रो लभते धनम् ॥ १३.२५५.४६ ॥

ருத்திரனை ஒத்தவர்களும், பிரம்மலோகத்தைச் சேர்ந்தவர்களுமான மற்றவர்கள் புகழப்படுகிறார்கள். மகனில்லாதவன் மகனைப் பெறுகிறான்; ஏழை செல்வத்தைப் பெறுகிறான்.

13.255.47

तथा धर्मार्थकामेषु सिद्धिं च लभते नरः ।
पृथुं वैन्यं नृपवरं पृथ्वी यस्याभवत्सुता ॥ १३.२५५.४७ ॥

அதுபோலவே மனிதன் அறம், பொருள், இன்பம் ஆகியவற்றில் சித்தியை அடைகிறான். வேனின் மகனும் சிறந்த அரசருமான பிருது — அவருக்கு பூமியே மகளாக ஆனாள்.

13.255.48

प्रजापतिं सार्वभौमं कीर्तयेद्वसुधाधिपम् ।
आदित्यवंशप्रभवं महेन्द्रसमविक्रमम् ॥ १३.२५५.४८ ॥

பிரஜாபதி, சக்கரவர்த்தி, பூமியின் அதிபதியைப் புகழ வேண்டும் — சூரியவம்சத்தில் பிறந்தவர், இந்திரனுக்கு நிகரான வீரம் கொண்டவர்.

13.255.49

पुरूरवसमैलं च त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ।
बुधस्य दयितं पुत्रं कीर्तयेद्वसुधाधिपम् ॥ १३.२५५.४९ ॥

மூவுலகிலும் புகழ்பெற்றவரும், புதனின் அன்பு மகனும், பூமிக்கு அதிபதியுமான ஐல புரூரவஸை புகழ வேண்டும்.

13.255.50

त्रिलोकविश्रुतं वीरं भरतं च प्रकीर्तयेत् ।
गवामयेन यज्ञेन येनेष्टं वै कृते युगे ॥ १३.२५५.५० ॥

மூவுலகிலும் புகழ்பெற்ற வீரன் பரதனையும் புகழ வேண்டும்; கிருத யுகத்தில் அவன் கவாமய யாகத்தைச் செய்தான்.

13.255.51

रन्तिदेवं महादेवं कीर्तयेत्परमद्युतिम् ।
विश्वजित्तपसोपेतं लक्षण्यं लोकपूजितम् ॥ १३.२५५.५१ ॥

மிகுந்த ஒளியுடைய மகாதேவரான ரந்திதேவனைப் புகழ வேண்டும்; அவர் எல்லாவற்றையும் வெல்லும் தவத்தோடு கூடியவர், நற்குறிகள் உடையவர், உலகங்களால் வணங்கப்படுபவர்.

13.255.52

तथा श्वेतं च राजर्षिं कीर्तयेत्परमुद्यतिम् ।
सगरस्यात्मजा येन प्लावितास्तारितास्तथा ॥ १३.२५५.५२ ॥

அவ்வாறே மிகுந்த முயற்சியுடைய ராஜரிஷி சுவேதனையும் புகழ வேண்டும்; அவராலேயே சகரனின் புதல்வர்கள் நீரில் அடித்துச் செல்லப்பட்டு, பின்னர் கரை சேர்க்கப்பட்டனர்.

13.255.53

हुताशनसमानेतान्महारूपान्महौजसः ।
उग्रकायान्महासत्वान्कीर्तयेत्कीर्तिवर्धनान् ॥ १३.२५५.५३ ॥

அக்கினியைப் போன்றவர்கள், மிகுந்த அழகும் வலிமையும் உடையவர்கள், கொடிய உடலும் பெரும் துணிவும் கொண்டவர்கள், புகழை வளர்ப்பவர்கள் ஆகிய இவர்களைப் புகழ வேண்டும்.

13.255.54

देवानृषिगणांश्चैव नृपांश्च जगतीश्वरान् ।
साङ्ख्यं योगं च परमं हव्यं कव्यं तथैव च ॥ १३.२५५.५४ ॥

தேவர்களையும், ருஷி கணங்களையும், அரசர்களையும், உலகின் அதிபதிகளையும், மேலான சாங்கியத்தையும் யோகத்தையும், ஹவ்யத்தையும் கவ்யத்தையும் புகழ வேண்டும்.

13.255.55

कीर्तितं परमं ब्रह्म सर्वश्रुतिपरायणम् ।
मङ्गल्यं सर्वभूतानां पवित्रं बहु कीर्तितम् ॥ १३.२५५.५५ ॥

உயர்ந்த பிரம்மம் புகழப்பட்டது; அது எல்லா சுருதிகளின் இறுதி புகலிடம். அது எல்லா உயிர்களுக்கும் மங்களமானது, தூய்மையானது; அது மிகவும் புகழப்பட்டது.

13.255.56

व्याधिप्रशमनं श्रेष्ठं पौष्टिकं सर्वकर्मणाम् ।
प्रयतः कीर्तयेच्चैतान्कल्यं सायं च भारत ॥ १३.२५५.५६ ॥

இது நோய்களைத் தணிக்கும் சிறந்தது; எல்லா செயல்களையும் வளர்ப்பது. ஓ பாரதா, கட்டுப்பாட்டுடன் காலையிலும் மாலையிலும் இவற்றை உச்சரிக்க வேண்டும்.

13.255.57

एते वै यान्ति वर्षन्ति भान्ति वान्ति सृजन्ति च ।
एते विनायकाः श्रेष्ठा दक्षाः क्षान्ता जितेन्द्रियाः ॥ १३.२५५.५७ ॥

இவையே செல்கின்றன, பொழிகின்றன, ஒளிர்கின்றன, வீசுகின்றன, படைக்கின்றன. இந்த வினாயகர்கள் சிறந்தவர்கள், திறமையானவர்கள், பொறுமையுள்ளவர்கள், புலன்களை வென்றவர்கள்.

13.255.58

नराणामशुभं सर्वे व्यपोहन्ति प्रकीर्तिताः ।
साक्षिभूता महात्मानः पापस्य सुकृतस्य च ॥ १३.२५५.५८ ॥

புகழப்படும்போது இவர்கள் அனைவரும் மனிதர்களின் அமங்கலத்தை நீக்குகிறார்கள். இந்த மகாத்மாக்கள் பாவத்திற்கும் புண்ணியத்திற்கும் சாட்சிகள்.

13.255.59

एतान्वै कल्यमुत्थाय कीर्तयञ्शुभमश्नुते ।
नाग्निचोरभयं तस्य न मार्गप्रतिरोधनम् ॥ १३.२५५.५९ ॥

இவர்களை அதிகாலையில் எழுந்து உச்சரிப்பவன் நன்மையை அடைகிறான். அவனுக்கு நெருப்பு, திருடர் பயம் இல்லை; வழியில் தடையும் இல்லை.

13.255.60

एतान्कीर्तयतां नित्यं दुःस्वप्नो नश्यते नृणाम् ।
मुच्यते सर्वपापेभ्यः स्वस्तिमांश्च गृहान्व्रजेत् ॥ १३.२५५.६० ॥

இவர்களை நாள்தோறும் உச்சரிப்பவர்களின் கெட்ட கனவுகள் அழிகின்றன. அவன் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறான்; நலத்துடன் தன் இல்லத்திற்குத் திரும்புகிறான்.

13.255.61

दीक्षाकालेषु सर्वेषु यः पठेन्नियतो द्विजः ।
न्यायवानात्मनिरतः क्षान्तो दान्तोऽनसूयकः ॥ १३.२५५.६१ ॥

தீக்ஷை காலங்கள் அனைத்திலும் எவன் கட்டுப்பாடுடன் ஓதுகிறானோ, அந்த நீதிமான், தன்னிலை நிறைந்த, பொறுமையுள்ள, அடக்கமுள்ள, பொறாமையற்ற துவிஜன்.

13.255.62

रोगार्तो व्याधियुक्तो वा पठन्पापात्प्रमुच्यते ।
वास्तुमध्ये तु पठतः कुले स्वस्त्ययनं भवेत् ॥ १३.२५५.६२ ॥

நோயால் வருந்துபவனோ, வியாதி உள்ளவனோ ஓதினால் பாவத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்; வீட்டின் நடுவில் ஓதுபவனின் குலத்தில் சுவஸ்த்யயனம் உண்டாகும்.

13.255.63

क्षेत्रमध्ये तु पठतः सर्वं सस्यं प्ररोहति ।
गच्छतः क्षेममध्वानं ग्रामान्तरगतः पठन् ॥ १३.२५५.६३ ॥

வயலின் நடுவில் ஓதுபவனின் பயிரெல்லாம் முளைக்கும்; வழியில் செல்பவனுக்கும், வேறு ஊருக்குச் சென்று ஓதுபவனுக்கும் பாதையில் நலம் உண்டாகும்.

13.255.64

आत्मनश्च सुतानां च दाराणां च धनस्य च ।
बीजानामोषधीनां च रक्षामेतां प्रयोजयेत् ॥ १३.२५५.६४ ॥

தன்னுடைய, புதல்வர்களின், மனைவியரின், செல்வத்தின், விதைகளின், மூலிகைகளின் காவலுக்கு இதனைப் பயன்படுத்த வேண்டும்.

13.255.65

एतान्सङ्ग्रामकाले तु पठतः क्षत्रियस्य तु ।
व्रजन्ति रिपवो नाशं क्षेमं च परिवर्तते ॥ १३.२५५.६५ ॥

போர்க்காலத்தில் இவற்றை ஓதும் க்ஷத்திரியனின் எதிரிகள் அழிவை அடைவர்; நலமும் அவனிடம் திரும்பும்.

13.255.66

एतान्दैवे च पित्र्ये च पठतः पुरुषस्य हि ।
भुञ्जते पितरः कव्यं हव्यं च त्रिदिवौकसः ॥ १३.२५५.६६ ॥

தேவ, பித்ரு காரியங்களில் இவற்றை ஓதும் மனிதனுக்கு, பித்ருக்கள் கவ்யத்தையும், மூவுலகவாசிகள் ஹவ்யத்தையும் உண்பர்.

13.255.67

न व्याधिश्वापदभयं न द्विपान्न हि तस्करात् ।
कश्मलं लघुतां याति पाप्मना च प्रमुच्यते ॥ १३.२५५.६७ ॥

நோயும், கொடிய விலங்குகளின் பயமும் இல்லை; யானையாலும் திருடர்களாலும் பயம் இல்லை. மயக்கம் நீங்கி, இலேசுத்தன்மை வருகிறது; பாவத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்.

13.255.68

यानपात्रे च याने च प्रवासे राजवेश्मनि ।
परां सिद्धिमवाप्नोति सावित्रीं ह्युत्तमां पठन् ॥ १३.२५५.६८ ॥

கப்பலிலும், வாகனத்திலும், பயணத்திலும், அரச மாளிகையிலும் — உயர்ந்த சாவித்திரியை ஓதுபவன் உயர்ந்த சித்தியை அடைகிறான்.

13.255.69

न च राजभयं तेषां न पिशाचान्न राक्षसात् ।
नाग्न्यम्बुपवनव्यालाद्भयं तस्योपजायते ॥ १३.२५५.६९ ॥

அவர்களுக்கு அரசனின் பயம் இல்லை; பிசாசுகளாலோ அரக்கர்களாலோ பயம் இல்லை. நெருப்பு, நீர், காற்று, பாம்புகளாலும் அவனுக்கு பயம் உண்டாவதில்லை.

13.255.70

चतुर्णामपि वर्णानामाश्रमस्य विशेषतः ।
करोति सततं शान्तिं सावित्रीमुत्तमां पठन् ॥ १३.२५५.७० ॥

நான்கு வர்ணங்களுக்கும், குறிப்பாக ஆசிரமங்களுக்கும், உயர்ந்த சாவித்திரியை ஓதுபவன் எப்போதும் சாந்தியை உண்டாக்குகிறான்.

13.255.71

नाग्निर्दहति काष्ठानि सावित्री यत्र पठ्यते ।
न तत्र बालो म्रियते न च तिष्ठन्ति पन्नगाः ॥ १३.२५५.७१ ॥

சாவித்திரி ஓதப்படும் இடத்தில் நெருப்பு விறகை எரிப்பதில்லை; அங்கே குழந்தை இறப்பதில்லை, பாம்புகளும் தங்குவதில்லை.

13.255.72

न तेषां विद्यते दुःखं गच्छन्ति परमां गतिम् ।
ये शृण्वन्ति महद्ब्रह्म सावित्रीगुणकीर्तनम् ॥ १३.२५५.७२ ॥

சாவித்திரியின் குணங்களைப் புகழும் மகத்தான பிரம்மத்தைக் கேட்பவர்களுக்கு துக்கம் இல்லை; அவர்கள் உயர்ந்த நிலையை அடைகிறார்கள்.

13.255.73

गवां मध्ये तु पठतो गावोऽस्य बहुवत्सलाः ।
प्रस्थाने वा प्रवासे वा सर्वावस्थां गतः पठेत् ॥ १३.२५५.७३ ॥

பசுக்களின் நடுவில் ஓதுபவனுக்கு அவனுடைய பசுக்கள் பல கன்றுகளுடன் இருக்கும். புறப்படும்போதோ, அல்லது வெளியூர் செல்லும்போதோ, எந்த நிலையிலும் இருப்பவன் இதை ஓதவேண்டும்.

13.255.74

जपतां जुह्वतां चैव नित्यं च प्रयतात्मनाम् ।
ऋषीणां परमं जप्यं गुह्यमेतन्नराधिप ॥ १३.२५५.७४ ॥

ஜபம் செய்பவர்களுக்கும் ஹோமம் செய்பவர்களுக்கும், எப்போதும் மனதை அடக்கியவர்களுக்கும், ரிஷிகளுக்கும் இதுவே மிகச் சிறந்த ஜபமாகும். மன்னர்களின் தலைவனே, இது ரகசியமானது.

13.255.75

याथातथ्येन सिद्धस्य इतिहासं पुरातनम् ।
पराशरमतं दिव्यं शक्राय कथितं पुरा ॥ १३.२५५.७५ ॥

சித்தரிடமிருந்து உண்மையாக அறியப்பட்ட இந்தப் பழமையான வரலாறு, பராசரரின் தெய்வீகக் கருத்தாகும்; முற்காலத்தில் இந்திரனுக்கு இது சொல்லப்பட்டது.

13.255.76

तदेतत्ते समाख्यातं तथ्यं ब्रह्म सनातनम् ।
हृदयं सर्वभूतानां श्रुतिरेषा सनातनी ॥ १३.२५५.७६ ॥

அந்த இது உனக்குச் சொல்லப்பட்டது: உண்மையான, நித்தியமான பிரம்மம். இது எல்லா உயிர்களின் இதயம்; இதுவே நித்திய ஸ்ருதி.

13.255.77

सोमादित्यान्वयाः सर्वे राघवाः कुरवस्तथा ।
पठन्ति शुचयो नित्यं सावित्रीं प्राणिनां गतिं ॥ १३.२५५.७७ ॥

சோமன், ஆதித்யன் வழிவந்த அனைத்து ராகவர்களும், குருக்களும் தூய்மையுடன் எப்போதும் சாவித்ரியை ஓதுகிறார்கள்; அது உயிர்களின் கதி.

13.255.78

अभ्यासे नित्यं देवानां सप्तर्षीणां ध्रुवस्य च ।
मोक्षणं सर्वकृच्छ्राणां मोचयत्यशुभात्सदा ॥ १३.२५५.७८ ॥

தேவர்களையும், சப்தரிஷிகளையும், துருவனையும் தொடர்ந்து பயிற்சி செய்பவன் எல்லா இடர்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறான்; அது எப்போதும் அசுபத்திலிருந்து விடுவிக்கிறது.

वृद्धैः काश्यपगौतमप्रभृतिभिर्भृग्वङ्गिरोत्र्यादिभिः ।
शुक्रागस्त्यबृहस्पतिप्रभृतिभिर्ब्रह्मह्मर्षिभिः सेवितम्।
भारद्वाजमतं ऋचीकतनयैः प्राप्तं वसिष्ठात्पुनः ।
सावित्रीमधिगम्य शक्रवसुभिः कृत्स्ना जिता दानवाः ॥ १३.२५५.७९ ॥

காஷ்யபர், கௌதமர் முதலிய முதியோர், பிருகு, அங்கிரஸ், அத்ரி முதலியோர், சுக்ரர், அகஸ்தியர், பிருஹஸ்பதி முதலிய பிரம்ம ரிஷிகள் இதனைப் பின்பற்றினர். பாரத்வாஜரின் கொள்கையை ருசீகரின் மகன்கள் வசிஷ்டரிடமிருந்து மீண்டும் பெற்றனர். சாவித்ரியை அறிந்து இந்திரனும் வசுக்களும் அனைத்து தானவர்களையும் வென்றனர்.