Mahābhārata · Adhyāya 13.255

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Ler com significados

13.255.1

युधिष्ठिर उवाच ।
पितामह महाप्राज्ञ सर्वशास्त्रविशारद।
किं जप्यं जपतो नित्यं भवेद्धर्मफलं महत् ॥ १३.२५५.१ ॥

Yudhiṣṭhira disse: Avô, de grande sabedoria, versado em todas as escrituras, qual japa, recitado constantemente, traz o grande fruto do dharma?

13.255.2

प्रस्थाने वा प्रवेशे वा प्रवृत्ते वाऽपि कर्मणि ।
दैवे वा श्राद्धकाले वा किं जप्यं कर्मसाधनम् ॥ १३.२५५.२ ॥

Na partida, na entrada, quando uma ação é empreendida, num rito divino ou no tempo do śrāddha, que japa deve ser recitado como meio de realizar a ação?

13.255.3

शान्तिकं पौष्टिकं रक्षा शत्रुघ्नं भयनाशनम् ।
जप्यं यद्ब्रह्म समितं तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ १३.२५५.३ ॥

Aquela fórmula sagrada (brahma) concisa, digna de ser recitada, que traz paz, nutrição, proteção, destruição dos inimigos e remoção do medo: vós sois digno de explicá-la.

13.255.4

व्यासप्रोक्तमिमं मन्त्रं शृणुष्वैकमना नृप ।
सावित्र्या विहितं दिव्यं सद्यः पावविमोचनम् ॥ १३.२५५.४ ॥

Ó rei, ouve com mente única este mantra proclamado por Vyāsa; este mantra divino, prescrito por Sāvitrī, liberta imediatamente do pecado.

13.255.5

शृणु मन्त्रविधिं कृत्स्नं प्रोच्यमानं मयाऽनघ ।
यं श्रुत्वा पाण्डवश्रेष्ठ सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १३.२५५.५ ॥

Ouve a regra completa do mantra como eu a proclamo, ó sem mácula; ó melhor dos Pāṇḍavas, quem a ouve é libertado de todos os pecados.

13.255.6

रात्रावहनि धर्मज्ञ जपन्पापैर्न लिप्यते ।
तत्तेऽहं सम्प्रवक्ष्यामि शृणुष्वैकमना नृप ॥ १३.२५५.६ ॥

Ó conhecedor do dharma, quem recita de noite ou de dia não é manchado pelos pecados; isso eu te declararei por completo — ouve com mente única, ó rei.

13.255.7

आयुष्मान्भवते चैव यं श्रुत्वा पार्थिवात्मज ।
पुरुषस्तु सुसिद्धार्थः प्रेत्य चेह च मोदते ॥ १३.२५५.७ ॥

Ó filho do rei, aquele que o ouve torna-se longevo, seus propósitos são plenamente realizados e ele se alegra aqui e no além.

13.255.8

सेवितं सततं राजन्पुरा राजर्षिसत्तमैः ।
क्षत्रधर्मपैरर्नित्यं सत्यव्रतपरायणैः ॥ १३.२५५.८ ॥

Ó rei, em tempos antigos, isto era constantemente praticado pelos melhores dos reis sábios, que cumpriam o dever do guerreiro e se dedicavam ao voto da verdade.

13.255.9

इदमाह्निकमव्यग्रं कुर्वद्भिर्नियतैः सदा ।
नृपैर्भरतशार्दूल प्राप्यते श्रीरनुत्तमा ॥ १३.२५५.९ ॥

Ó tigre dos Bharatas, pelos reis que sempre realizam esta observância diária com firmeza e autocontrole obtém-se a fortuna suprema.

13.255.10

नमो वसिष्ठाय महाव्रताय ।
पराशरं वेदनिधइं नमस्ते।
नमोस्त्वनन्ताय महोरगाय ।
नमोस्तु सिद्धेभ्य इहाक्षयेभ्यः ॥ १३.२५५.१० ॥

Homenagem a Vasiṣṭha, de grande voto. Homenagem a ti, Parāśara, tesouro dos Vedas. Homenagem à grande serpente infinita. Homenagem aos perfeitos imperecíveis aqui.

13.255.11

नमोस्त्वृषिभ्यः परमं परेषां ।
देवेषु देवं वरदं वराणाम्।
सहस्रशीर्षाय नमः शिवाय ।
सहस्रनामाय जनार्दनाय ॥ १३.२५५.११ ॥

Homenagem aos sábios, supremos entre os demais. Homenagem ao deus entre os deuses, doador de dons entre os doadores. Homenagem a Śiva de mil cabeças. Homenagem a Janārdana de mil nomes.

13.255.12

अजैकपादहिर्बुध्न्यः पिनाकी चापराजितः ।
ऋतश्च पितृरूपश्च त्र्यम्बकश्च महेश्वरः ॥ १३.२५५.१२ ॥

Ajaikapād, Ahirbudhnya, portador do arco Pināka, o invencível; Ṛta, que tem a forma do pai, o de três olhos, o grande senhor.

13.255.13

वृषाकपिश्च शंभुश्च हवनोऽथेश्वरस्तथा ।
एकादशैते प्रथिता रुद्रास्त्रिभुवनेश्वराः ॥ १३.२५५.१३ ॥

Vṛṣākapi e Śambhu, Havana e igualmente Īśvara — estes onze Rudras renomados são os senhores dos três mundos.

13.255.14

शतमेतत्समाम्नातं शतरुद्रे महात्मनाम् ॥ १३.२५५.१४ ॥

Esta centena das grandes almas é transmitida no Śatarudra.

13.255.15

अंशो भगश्च मित्रश्च वरुणश्च जलेश्वरः ।
तथा धाताऽर्यमा चैव जयन्तो भास्करस्तथा ॥ १३.२५५.१५ ॥

Aṃśa, Bhaga, Mitra e Varuṇa, senhor das águas; igualmente Dhātṛ, Aryaman, Jayanta e Bhāskara.

13.255.16

त्वष्टा पूषा तथैवेन्द्रो द्वादशो विष्णुरुच्यते ।
इत्येते द्वादशादित्याः काश्यपेया इति श्रुतिः ॥ १३.२५५.१६ ॥

Tvaṣṭṛ, Pūṣan, igualmente Indra, e o décimo segundo é dito Viṣṇu. Estes doze Ādityas são filhos de Kaśyapa, segundo a śruti.

13.255.17

धरो ध्रुवश्च सोमश्च सावित्रोऽथानिलोऽनलः ।
प्रत्यूषश्च प्रभासश्च वसवोष्टौ प्रकीर्तिताः ॥ १३.२५५.१७ ॥

Dhara, Dhruva e Soma, Sāvitra, Anila e Anala, Pratyūṣa e Prabhāsa — estes oito são proclamados Vasus.

13.255.18

नासत्यश्चापि दस्रश्च स्मृतौ द्वावश्विनावपि ।
मार्तण्डस्यात्मजावेतौ संज्ञानासाविनिर्गतौ ॥ १३.२५५.१८ ॥

Nāsatya e Dasra — estes dois também são lembrados como os Aśvins. São filhos de Mārtaṇḍa, o sol, nascidos de Saṃjñā.

13.255.19

अतः परं प्रवक्ष्यामि लोकानां कर्मसाक्षिणः ।
अपि यज्ञस्य वेत्तारो दत्तस्य सुकृतस्य च ॥ १३.२५५.१९ ॥

A seguir declararei os mundos que são testemunhas das ações, e os conhecedores do sacrifício, do dom e da boa obra.

13.255.20

अदृश्याः सर्वभूतेषु पश्यन्ति त्रिदशेश्वराः ।
शुभाशुभानि कर्माणि मृत्युः कालश्च सर्वशः ॥ १३.२५५.२० ॥

Invisíveis entre todos os seres, os senhores dos trinta deuses contemplam as ações boas e más; também a morte e o tempo as veem em toda parte.

13.255.21

विश्वेदेवाः पितृगणा मूर्तिमन्तस्तपोधनाः ।
मुनयश्चैव सिद्धाश्च तपोमोक्षपरायणाः।
शुचिस्मिताः कीर्तयतां प्रयच्छन्ति शुभं नृणाम् ॥ १३.२५५.२१ ॥

Os Viśvedevas, as hostes dos antepassados, os ascetas encarnados cuja riqueza é a austeridade, os sábios e os perfeitos, dedicados ao tapas e à libertação, de sorriso puro, concedem o bem aos homens que os louvam.

13.255.22

प्रजापतिकृतानेतान्लोकान्दिव्येन तेजसा ।
वसन्ति सर्वलोकेषु प्रयताः सर्वकर्मसु ॥ १३.२५५.२२ ॥

Nestes mundos criados por Prajāpati habitam com esplendor divino, em todos os mundos, contidos em todas as ações.

13.255.23

प्राणानामीश्वरानेतान्कीर्तयन्प्रयतो नरः ।
धर्मार्थकामैर्विपुलैर्युज्यते सह नित्यशः ॥ १३.२५५.२३ ॥

O homem contido que louva estes senhores dos alentos está sempre unido a dharma, riqueza e desejo em abundância.

13.255.24

लोकांश्च लभते पुण्यान्विश्वेश्वरकृताञ्शुभान् ।
एते देवास्त्रयस्त्रिंशत्सर्वभूतगणेश्वराः ॥ १३.२५५.२४ ॥

E obtém os mundos meritórios e auspiciosos criados pelo senhor de todos. Estes trinta e três deuses são os senhores de todas as hostes de seres.

13.255.25

नन्दीश्वरो महाकायो ग्रामणीर्वृषभध्वजः ।
ईश्वराः सर्वलोकानां गणेश्वरविनायकाः ॥ १३.२५५.२५ ॥

Nandīśvara, de corpo grande, chefe das hostes, cujo estandarte é o touro, são os senhores de todos os mundos — os senhores das hostes e os Vināyakas.

13.255.26

सौम्या रौद्रा गणाश्चैव योगभूतगणास्तथा ।
ज्योतींषि सरितो व्योम सुपर्णः पतगेश्वरः ॥ १३.२५५.२६ ॥

As hostes gentis e ferozes, igualmente as hostes dos seres de yoga, os astros, os rios, o céu e Suparṇa (Garuḍa), senhor das aves.

13.255.27

पृथिव्यां तपसा सिद्धाः स्थावराश्च चरास्च ह ।
हिमवान्गिरयः सर्वे चत्वारश्च महार्णवाः ॥ १३.२५५.२७ ॥

Na terra, os perfeitos pela austeridade, o imóvel e o móvel, o Himālaya, todas as montanhas e os quatro grandes oceanos.

13.255.28

भवस्यानुचराश्चैव हरतुल्यपराक्रमाः ।
विष्णुर्देवोथ जिष्णुश्च स्कन्दश्चाम्बिकया सह ॥ १३.२५५.२८ ॥

Os seguidores de Bhava, cujo valor iguala o de Hara; o deus Viṣṇu, depois Jiṣṇu, e Skanda junto com Ambikā.

13.255.29

कीर्तयन्प्रयतः सर्वान्सर्वपापैः प्रमुच्यते ।
अत ऊर्ध्वं प्रवक्ष्यामि मानवानृषिसत्तमान् ॥ १३.२५५.२९ ॥

Quem recita todos eles com autodomínio é totalmente libertado de todos os pecados. Em seguida falarei dos melhores dos sábios entre os homens.

13.255.30

यवक्रीतश्च रैभ्यश्च अर्वावसुपरावसू ।
औशिजश्चैव कक्षीवान्बलश्चाङ्गिरसः सुतः ॥ १३.२५५.३० ॥

Yavakrīta e Raibhya, Arvāvasu e Parāvasu, o filho de Uśij, Kakṣīvān e Bala, o filho de Aṅgiras.

13.255.31

ऋषिर्मेधातिथेः पुत्रः कण्वो बर्हिषदस्तथा ।
ब्रह्मतेजोमयाः सर्वे कीर्तिता लोकभावनाः ॥ १३.२५५.३१ ॥

O sábio Kaṇva, filho de Medhātithi, e Barhiṣad também são igualmente celebrados; todos, cheios do esplendor do brahman, são declarados sustentadores dos mundos.

13.255.32

लभन्ते हि शुभं सर्वे रुद्रानलवसुप्रभाः ।
भुवि कृत्वा शुभं कर्म मोदन्ते दिवि दैवतैः ॥ १३.२५५.३२ ॥

Todos eles, resplandecentes como os Rudras, os fogos e os Vasus, obtêm recompensa auspiciosa; tendo praticado boas ações na terra, alegram-se no céu com os deuses.

13.255.33

महेन्द्रगुरवः सप्त प्राचीं वै दिशमाश्रिताः ।
प्रयतः कीर्तयेदेताञ्शक्रलोके महीयते ॥ १३.२५५.३३ ॥

Os sete preceptores de Mahendra, que habitam a direção oriental, devem ser recitados por quem é contido; ele é honrado no céu de Indra.

13.255.34

उन्मुचुः प्रमुचुश्चैव स्वस्त्यात्रेयश्च वीर्यवान् ।
दृढव्यश्चोर्ध्वबाहुश्च तृणसोमाङ्गिरास्तथा ॥ १३.२५५.३४ ॥

Unmuca e Pramuca, o poderoso Svastyātreya, Dṛḍhavya, Ūrdhvabāhu e Tṛṇasoma Āṅgirasa, igualmente.

13.255.35

मित्रावरुणयोः पुत्रस्तथाऽगस्त्यः प्रतापवान् ।
धर्मराजर्त्विजः सप्त दक्षिणां दिशमाश्रिताः ॥ १३.२५५.३५ ॥

Agastya, o poderoso filho de Mitra e Varuṇa, igualmente; os sete sacerdotes de Dharmarāja habitam a direção sul.

13.255.36

दृढेयुश्च ऋतेयुश्च परिव्याधश्च कीर्तिमान् ।
एकतश्च द्वितश्चैव त्रितश्चादित्यसन्निभाः ॥ १३.२५५.३६ ॥

Dṛḍheyu e Ṛteyu, o renomado Parivyādha, Ekata, Dvita e Trita, resplandecentes como o sol.

13.255.37

अत्रेः पुत्रश्च धर्मात्मा ऋषिः सारस्वतस्तथा ।
वरुणस्यर्त्विजः सप्त पश्चिमां दिशमाश्रिताः ॥ १३.२५५.३७ ॥

O filho justo de Atri e o sábio Sārasvata, e os sete sacerdotes de Varuṇa, tomaram refúgio na direção ocidental.

13.255.38

अत्रिर्वसिष्ठो भगवान्कश्यपश्च महानृषिः ।
गौतमश्च भरद्वाजो विश्वामित्रोथ कौशिकः ॥ १३.२५५.३८ ॥

Atri, o venerável Vasiṣṭha, o grande sábio Kaśyapa, Gautama, Bharadvāja, Viśvāmitra e Kauśika.

13.255.39

ऋचीकतनयश्चोग्रो जमदग्निः प्रतापवान् ।
धनेश्वरस्य गुरवः सप्तैते उत्तराश्रिताः ॥ १३.२५५.३९ ॥

Ugra, filho de Ṛcīka, e o poderoso Jamadagni — estes sete mestres de Dhaneśvara Kubera tomaram refúgio na direção norte.

13.255.40

अपरे मुनयः सप्त दिक्षु सर्वास्वधिष्ठिताः ।
कीर्तिस्वस्तिकरा नॄणां कीर्तिता लोकभावनाः ॥ १३.२५५.४० ॥

Os outros sete sábios estão estabelecidos em todas as direções; são louvados como doadores de glória e bem-estar aos homens e sustentadores dos mundos.

13.255.41

धर्मः कामश्च कालश्च वसुर्वासुकिरेव च ।
अनन्तः कपिलश्चैव सप्तैते धरणीधराः ॥ १३.२५५.४१ ॥

Dharma, Kāma, Kāla, Vasu, Vāsuki, Ananta e Kapila — estes sete são os sustentadores da terra.

13.255.42

रामो व्यासस्तथा द्रौणिरश्वत्थामा च लोमशः ।
इत्येते मुनयो दिव्या एकैकः सप्तसप्तधा ॥ १३.२५५.४२ ॥

Rāma, Vyāsa, Aśvatthāmā filho de Droṇa, e Lomaśa — estes são sábios divinos, e cada um aparece em sete vezes sete formas.

13.255.43

शान्तिस्वस्तिकरा लोके दिशांपालाः प्रतीर्तिताः ।
यस्यांयस्यां दिशि ह्येते तन्मुखः शरणं व्रजेत् ॥ १३.२५५.४३ ॥

Os guardiões das direções, que trazem paz e bem-estar ao mundo, são proclamados. Em qualquer direção em que estejam, deve-se voltar o rosto para ela e buscar refúgio.

13.255.44

स्रष्टारः सर्वभूतानां कीर्तिता लोकपावनाः ।
संवर्तो मेरुसावर्णो मार्कण्डेयश्च धार्मिकः ॥ १३.२५५.४४ ॥

Criadores de todos os seres, celebrados como purificadores dos mundos: Saṃvarta, Merusāvarṇi e o justo Mārkaṇḍeya.

13.255.45

साङ्ख्ययोगौ नारदश्च दुर्वासाश्च महानृषिः ।
अत्यन्ततपसो दान्तास्त्रिषु लोकेषु विश्रुताः ॥ १३.२५५.४५ ॥

Sāṅkhya e Yoga, Nārada e o grande sábio Durvāsas — de austeridade extrema, senhores de si, renomados nos três mundos.

13.255.46

अपरे रुद्रसङ्काशाः कीर्तिता ब्रह्मलौकिकाः ।
अपुत्रो लभते पुत्रं दरिद्रो लभते धनम् ॥ १३.२५५.४६ ॥

Outros, semelhantes a Rudra e pertencentes ao mundo de Brahmā, são nomeados. O sem filhos obtém um filho; o pobre obtém riqueza.

13.255.47

तथा धर्मार्थकामेषु सिद्धिं च लभते नरः ।
पृथुं वैन्यं नृपवरं पृथ्वी यस्याभवत्सुता ॥ १३.२५५.४७ ॥

Igualmente, o homem alcança o sucesso no dharma, na riqueza e no desejo. Pṛthu, filho de Vena, o melhor dos reis, de quem a terra se tornou filha.

13.255.48

प्रजापतिं सार्वभौमं कीर्तयेद्वसुधाधिपम् ।
आदित्यवंशप्रभवं महेन्द्रसमविक्रमम् ॥ १३.२५५.४८ ॥

Deve-se louvar o senhor das criaturas, o soberano universal, o senhor da terra — nascido da dinastia solar, cuja bravura iguala a de Mahendra.

13.255.49

पुरूरवसमैलं च त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ।
बुधस्य दयितं पुत्रं कीर्तयेद्वसुधाधिपम् ॥ १३.२५५.४९ ॥

Deve-se louvar Purūravas, filho de Ilā, renomado nos três mundos, filho amado de Budha, senhor da terra.

13.255.50

त्रिलोकविश्रुतं वीरं भरतं च प्रकीर्तयेत् ।
गवामयेन यज्ञेन येनेष्टं वै कृते युगे ॥ १३.२५५.५० ॥

Deve-se também proclamar o herói Bharata, renomado nos três mundos, que na era Kṛta ofereceu o sacrifício Gavāmayana.

13.255.51

रन्तिदेवं महादेवं कीर्तयेत्परमद्युतिम् ।
विश्वजित्तपसोपेतं लक्षण्यं लोकपूजितम् ॥ १३.२५५.५१ ॥

Deve-se louvar Rantideva, o grande de suprema radiância, dotado da austeridade que tudo conquista, de sinais auspiciosos, honrado pelos mundos.

13.255.52

तथा श्वेतं च राजर्षिं कीर्तयेत्परमुद्यतिम् ।
सगरस्यात्मजा येन प्लावितास्तारितास्तथा ॥ १३.२५५.५२ ॥

Igualmente deve-se louvar o rei-sábio Śveta, de suprema energia, por quem os filhos de Sagara foram levados pelas águas e depois resgatados.

13.255.53

हुताशनसमानेतान्महारूपान्महौजसः ।
उग्रकायान्महासत्वान्कीर्तयेत्कीर्तिवर्धनान् ॥ १३.२५५.५३ ॥

Deve-se louvar estes, semelhantes ao fogo sacrificial, de grande beleza e grande poder, de corpos ferozes e grande coragem, que aumentam a fama.

13.255.54

देवानृषिगणांश्चैव नृपांश्च जगतीश्वरान् ।
साङ्ख्यं योगं च परमं हव्यं कव्यं तथैव च ॥ १३.२५५.५४ ॥

Deve-se louvar os deuses, as multidões de sábios, os reis e os senhores do mundo, bem como o supremo Sāṅkhya e Yoga, a oferenda aos deuses (havya) e a oferenda aos ancestrais (kavya).

13.255.55

कीर्तितं परमं ब्रह्म सर्वश्रुतिपरायणम् ।
मङ्गल्यं सर्वभूतानां पवित्रं बहु कीर्तितम् ॥ १३.२५५.५५ ॥

O supremo Brahman foi proclamado, o refúgio último de todos os Śrutis. É auspicioso para todos os seres e purificador; foi muito louvado.

13.255.56

व्याधिप्रशमनं श्रेष्ठं पौष्टिकं सर्वकर्मणाम् ।
प्रयतः कीर्तयेच्चैतान्कल्यं सायं च भारत ॥ १३.२५५.५६ ॥

Este é o melhor meio para aliviar doenças e fortalecer todas as ações. Ó Bhārata, com autocontrole, deve-se recitá-los ao amanhecer e ao entardecer.

13.255.57

एते वै यान्ति वर्षन्ति भान्ति वान्ति सृजन्ति च ।
एते विनायकाः श्रेष्ठा दक्षाः क्षान्ता जितेन्द्रियाः ॥ १३.२५५.५७ ॥

Estes vão, chovem, brilham, sopram e criam. Estes Vināyakas são os melhores, hábeis, pacientes e senhores dos sentidos.

13.255.58

नराणामशुभं सर्वे व्यपोहन्ति प्रकीर्तिताः ।
साक्षिभूता महात्मानः पापस्य सुकृतस्य च ॥ १३.२५५.५८ ॥

Quando proclamados, todos afastam o infortúnio dos homens. Estas grandes almas são testemunhas do pecado e do mérito.

13.255.59

एतान्वै कल्यमुत्थाय कीर्तयञ्शुभमश्नुते ।
नाग्निचोरभयं तस्य न मार्गप्रतिरोधनम् ॥ १३.२५५.५९ ॥

Quem se levanta e os recita ao amanhecer alcança a prosperidade. Para ele não há temor ao fogo ou aos ladrões, nem obstáculo no caminho.

13.255.60

एतान्कीर्तयतां नित्यं दुःस्वप्नो नश्यते नृणाम् ।
मुच्यते सर्वपापेभ्यः स्वस्तिमांश्च गृहान्व्रजेत् ॥ १३.२५५.६० ॥

Para os homens que os recitam constantemente, os maus sonhos são destruídos. Liberta-se de todos os pecados e volta para casa abençoado com bem-estar.

13.255.61

दीक्षाकालेषु सर्वेषु यः पठेन्नियतो द्विजः ।
न्यायवानात्मनिरतः क्षान्तो दान्तोऽनसूयकः ॥ १३.२५५.६१ ॥

Quem o recita com disciplina em todos os tempos de consagração, um dvija justo, que se deleita no eu, paciente, dominado e livre de inveja.

13.255.62

रोगार्तो व्याधियुक्तो वा पठन्पापात्प्रमुच्यते ।
वास्तुमध्ये तु पठतः कुले स्वस्त्ययनं भवेत् ॥ १३.२५५.६२ ॥

Quem sofre de doença ou de enfermidade se liberta do pecado ao recitá-lo; e para quem o recita no meio da casa, há proteção auspiciosa para a família.

13.255.63

क्षेत्रमध्ये तु पठतः सर्वं सस्यं प्ररोहति ।
गच्छतः क्षेममध्वानं ग्रामान्तरगतः पठन् ॥ १३.२५५.६३ ॥

Para quem o recita no meio de um campo, todas as colheitas crescem; e para quem vai pelo caminho, ou o recita após ter ido a outra aldeia, há segurança na estrada.

13.255.64

आत्मनश्च सुतानां च दाराणां च धनस्य च ।
बीजानामोषधीनां च रक्षामेतां प्रयोजयेत् ॥ १३.२५५.६४ ॥

Para a proteção de si mesmo, dos filhos e das esposas, da riqueza, das sementes e das ervas, deve-se empregar isto.

13.255.65

एतान्सङ्ग्रामकाले तु पठतः क्षत्रियस्य तु ।
व्रजन्ति रिपवो नाशं क्षेमं च परिवर्तते ॥ १३.२५५.६५ ॥

No tempo da batalha, os inimigos do guerreiro que os recita vão à destruição, e a segurança volta-se para ele.

13.255.66

एतान्दैवे च पित्र्ये च पठतः पुरुषस्य हि ।
भुञ्जते पितरः कव्यं हव्यं च त्रिदिवौकसः ॥ १३.२५५.६६ ॥

Nos ritos aos deuses e aos ancestrais, para o homem que os recita, os pais consomem a oferenda kavya e os habitantes dos três céus a oferenda havya.

13.255.67

न व्याधिश्वापदभयं न द्विपान्न हि तस्करात् ।
कश्मलं लघुतां याति पाप्मना च प्रमुच्यते ॥ १३.२५५.६७ ॥

Não há doença, nem medo de feras, nem de elefantes, nem mesmo de ladrões. A confusão se desfaz, vem a leveza, e a pessoa é libertada do pecado.

13.255.68

यानपात्रे च याने च प्रवासे राजवेश्मनि ।
परां सिद्धिमवाप्नोति सावित्रीं ह्युत्तमां पठन् ॥ १३.२५५.६८ ॥

Num navio, num veículo, numa viagem ou num palácio real, quem recita a excelsa Sāvitrī alcança o supremo sucesso.

13.255.69

न च राजभयं तेषां न पिशाचान्न राक्षसात् ।
नाग्न्यम्बुपवनव्यालाद्भयं तस्योपजायते ॥ १३.२५५.६९ ॥

Não temem reis, nem piśācas, nem rākṣasas; não nasce neles o medo do fogo, da água, do vento ou das serpentes.

13.255.70

चतुर्णामपि वर्णानामाश्रमस्य विशेषतः ।
करोति सततं शान्तिं सावित्रीमुत्तमां पठन् ॥ १३.२५५.७० ॥

Para as quatro castas, e especialmente para os estágios da vida, quem recita a excelsa Sāvitrī constantemente promove a paz.

13.255.71

नाग्निर्दहति काष्ठानि सावित्री यत्र पठ्यते ।
न तत्र बालो म्रियते न च तिष्ठन्ति पन्नगाः ॥ १३.२५५.७१ ॥

Onde a Sāvitrī é recitada, o fogo não queima a lenha; ali nenhuma criança morre, nem as serpentes permanecem.

13.255.72

न तेषां विद्यते दुःखं गच्छन्ति परमां गतिम् ।
ये शृण्वन्ति महद्ब्रह्म सावित्रीगुणकीर्तनम् ॥ १३.२५५.७२ ॥

Para aqueles que ouvem o grande Brahman, louvor às virtudes de Sāvitrī, não há sofrimento; alcançam a meta suprema.

13.255.73

गवां मध्ये तु पठतो गावोऽस्य बहुवत्सलाः ।
प्रस्थाने वा प्रवासे वा सर्वावस्थां गतः पठेत् ॥ १३.२५५.७३ ॥

Para quem o recita entre as vacas, suas vacas terão muitos bezerros. Na partida de uma viagem ou estando no estrangeiro, deve recitá-lo em qualquer circunstância em que se encontre.

13.255.74

जपतां जुह्वतां चैव नित्यं च प्रयतात्मनाम् ।
ऋषीणां परमं जप्यं गुह्यमेतन्नराधिप ॥ १३.२५५.७४ ॥

Para os que recitam e oferecem oblações, e para os que têm sempre a mente controlada, isto é o supremo a ser recitado pelos sábios. É um segredo, ó senhor dos homens.

13.255.75

याथातथ्येन सिद्धस्य इतिहासं पुरातनम् ।
पराशरमतं दिव्यं शक्राय कथितं पुरा ॥ १३.२५५.७५ ॥

Esta antiga história, verdadeiramente ouvida de um perfeito, é a doutrina divina de Parāśara, que outrora foi contada a Śakra (Indra).

13.255.76

तदेतत्ते समाख्यातं तथ्यं ब्रह्म सनातनम् ।
हृदयं सर्वभूतानां श्रुतिरेषा सनातनी ॥ १३.२५५.७६ ॥

Isso, isto foi declarado a ti: o Brahman verdadeiro e eterno. É o coração de todos os seres; esta é a revelação eterna.

13.255.77

सोमादित्यान्वयाः सर्वे राघवाः कुरवस्तथा ।
पठन्ति शुचयो नित्यं सावित्रीं प्राणिनां गतिं ॥ १३.२५५.७७ ॥

Todos os Rāghavas e Kurus, descendentes de Soma e Āditya, recitam sempre a Sāvitrī em pureza; ela é a meta dos seres vivos.

13.255.78

अभ्यासे नित्यं देवानां सप्तर्षीणां ध्रुवस्य च ।
मोक्षणं सर्वकृच्छ्राणां मोचयत्यशुभात्सदा ॥ १३.२५५.७८ ॥

Quem se dedica constantemente à prática dos deuses, dos sete sábios e da Estrela Polar fica livre de toda aflição; ela sempre liberta do infortúnio.

13.255.79

वृद्धैः काश्यपगौतमप्रभृतिभिर्भृग्वङ्गिरोत्र्यादिभिः ।
शुक्रागस्त्यबृहस्पतिप्रभृतिभिर्ब्रह्मह्मर्षिभिः सेवितम्।
भारद्वाजमतं ऋचीकतनयैः प्राप्तं वसिष्ठात्पुनः ।
सावित्रीमधिगम्य शक्रवसुभिः कृत्स्ना जिता दानवाः ॥ १३.२५५.७९ ॥

Os anciãos Kāśyapa, Gautama e outros, Bhṛgu, Aṅgiras, Ātri e outros, e os grandes sábios brâmanes Śukra, Agastya, Bṛhaspati e outros o praticaram. A doutrina de Bhāradvāja foi recuperada de Vasiṣṭha pelos filhos de Ṛcīka. Tendo aprendido a Sāvitrī, Indra e os Vasus conquistaram todos os Dānavas.