മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.255

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

13.255.1

युधिष्ठिर उवाच ।
पितामह महाप्राज्ञ सर्वशास्त्रविशारद।
किं जप्यं जपतो नित्यं भवेद्धर्मफलं महत् ॥ १३.२५५.१ ॥

യുധിഷ്ഠിരൻ പറഞ്ഞു: പിതാമഹാ, മഹാപ്രാജ്ഞാ, സർവശാസ്ത്രവിശാരദാ, നിത്യം ജപിക്കുന്നവന് എന്തു ജപമാണ് മഹത്തായ ധർമഫലം നൽകുക?

13.255.2

प्रस्थाने वा प्रवेशे वा प्रवृत्ते वाऽपि कर्मणि ।
दैवे वा श्राद्धकाले वा किं जप्यं कर्मसाधनम् ॥ १३.२५५.२ ॥

യാത്രയിലോ പ്രവേശനത്തിലോ കർമം ആരംഭിക്കുമ്പോഴോ ദൈവകർമത്തിലോ ശ്രാദ്ധകാലത്തോ കർമം സാധിപ്പിക്കുന്ന ഏത് ജപം ചെയ്യണം?

13.255.3

शान्तिकं पौष्टिकं रक्षा शत्रुघ्नं भयनाशनम् ।
जप्यं यद्ब्रह्म समितं तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ १३.२५५.३ ॥

ശാന്തി, പുഷ്ടി, രക്ഷ, ശത്രുനാശം, ഭയനാശം നൽകുന്ന, ജപിക്കേണ്ട, സംക്ഷിപ്തമായ ആ ബ്രഹ്മമന്ത്രം അങ്ങ് പറയണം.

13.255.4

व्यासप्रोक्तमिमं मन्त्रं शृणुष्वैकमना नृप ।
सावित्र्या विहितं दिव्यं सद्यः पावविमोचनम् ॥ १३.२५५.४ ॥

രാജാവേ, വ്യാസൻ പറഞ്ഞ ഈ മന്ത്രം ഏകാഗ്രമനസ്സോടെ കേൾക്കുക; സാവിത്രി വിധിച്ച ഈ ദിവ്യമന്ത്രം ഉടനെ പാപത്തിൽനിന്ന് മോചിപ്പിക്കുന്നു.

13.255.5

शृणु मन्त्रविधिं कृत्स्नं प्रोच्यमानं मयाऽनघ ।
यं श्रुत्वा पाण्डवश्रेष्ठ सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १३.२५५.५ ॥

നിഷ്പാപനേ, ഞാൻ പറയുന്ന മന്ത്രവിധി മുഴുവൻ കേൾക്കുക; പാണ്ഡവശ്രേഷ്ഠാ, അത് കേട്ടവൻ സർവ പാപങ്ങളിൽനിന്നും മോചിതനാകുന്നു.

13.255.6

रात्रावहनि धर्मज्ञ जपन्पापैर्न लिप्यते ।
तत्तेऽहं सम्प्रवक्ष्यामि शृणुष्वैकमना नृप ॥ १३.२५५.६ ॥

ധർമജ്ഞാ, രാത്രിയിലും പകലിലും ജപിക്കുന്നവൻ പാപങ്ങളാൽ ലിപ്തനാകുന്നില്ല; അത് ഞാൻ നിനക്കു പൂർണമായി പറയാം, രാജാവേ, ഏകാഗ്രമനസ്സോടെ കേൾക്കുക.

13.255.7

आयुष्मान्भवते चैव यं श्रुत्वा पार्थिवात्मज ।
पुरुषस्तु सुसिद्धार्थः प्रेत्य चेह च मोदते ॥ १३.२५५.७ ॥

രാജപുത്രാ, ഇത് കേൾക്കുന്നവൻ ദീർഘായുസ്സ് നേടുന്നു; അവന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി സാധിക്കുന്നു. അവൻ ഇഹത്തിലും പരത്തിലും ആനന്ദിക്കുന്നു.

13.255.8

सेवितं सततं राजन्पुरा राजर्षिसत्तमैः ।
क्षत्रधर्मपैरर्नित्यं सत्यव्रतपरायणैः ॥ १३.२५५.८ ॥

രാജാവേ, പൂർവ്വകാലത്ത് ശ്രേഷ്ഠരായ രാജർഷികളും ക്ഷത്രധർമ്മം പാലിച്ച് സത്യവ്രതത്തിൽ നിഷ്ഠരായവരും എപ്പോഴും ഇത് അനുഷ്ഠിച്ചു.

13.255.9

इदमाह्निकमव्यग्रं कुर्वद्भिर्नियतैः सदा ।
नृपैर्भरतशार्दूल प्राप्यते श्रीरनुत्तमा ॥ १३.२५५.९ ॥

ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ഈ നിത്യകർമ്മം ചഞ്ചലതയില്ലാതെ, നിയമത്തോടെ എപ്പോഴും അനുഷ്ഠിക്കുന്ന രാജാക്കന്മാർക്ക് ഉത്തമമായ ശ്രീ ലഭിക്കുന്നു.

13.255.10

नमो वसिष्ठाय महाव्रताय ।
पराशरं वेदनिधइं नमस्ते।
नमोस्त्वनन्ताय महोरगाय ।
नमोस्तु सिद्धेभ्य इहाक्षयेभ्यः ॥ १३.२५५.१० ॥

മഹാവ്രതനായ വസിഷ്ഠന് നമസ്കാരം. വേദനിധിയായ പരാശരാ, നിനക്ക് നമസ്കാരം. അനന്തനായ മഹാനാഗത്തിന് നമസ്കാരം. ഇവിടെയുള്ള അക്ഷയ സിദ്ധന്മാർക്ക് നമസ്കാരം.

13.255.11

नमोस्त्वृषिभ्यः परमं परेषां ।
देवेषु देवं वरदं वराणाम्।
सहस्रशीर्षाय नमः शिवाय ।
सहस्रनामाय जनार्दनाय ॥ १३.२५५.११ ॥

മറ്റുള്ളവരിൽ പരമരായ ഋഷിമാർക്ക് നമസ്കാരം. ദേവന്മാരിൽ ദേവനും വരദായകരിൽ വരദായകനുമായവന് നമസ്കാരം. സഹസ്രശീർഷനായ ശിവന് നമസ്കാരം. സഹസ്രനാമനായ ജനാർദ്ദനന് നമസ്കാരം.

13.255.12

अजैकपादहिर्बुध्न्यः पिनाकी चापराजितः ।
ऋतश्च पितृरूपश्च त्र्यम्बकश्च महेश्वरः ॥ १३.२५५.१२ ॥

അജൈകപാദൻ, അഹിർബുധ്ന്യൻ, പിനാകി, അപരാജിതൻ; ഋതൻ, പിതൃരൂപൻ, ത്ര്യംബകൻ, മഹേശ്വരൻ.

13.255.13

वृषाकपिश्च शंभुश्च हवनोऽथेश्वरस्तथा ।
एकादशैते प्रथिता रुद्रास्त्रिभुवनेश्वराः ॥ १३.२५५.१३ ॥

വൃഷാകപി, ശംഭു, ഹവനൻ, അതുപോലെ ഈശ്വരൻ — ഈ പതിനൊന്ന് പ്രസിദ്ധരായ രുദ്രന്മാർ, ത്രിലോകങ്ങളുടെ ഈശ്വരന്മാർ.

13.255.14

शतमेतत्समाम्नातं शतरुद्रे महात्मनाम् ॥ १३.२५५.१४ ॥

മഹാത്മാക്കളായ ഈ രുദ്രന്മാർ ശതരുദ്രത്തിൽ നൂറ് എന്ന് പാരമ്പര്യമായി ഓതപ്പെടുന്നു.

13.255.15

अंशो भगश्च मित्रश्च वरुणश्च जलेश्वरः ।
तथा धाताऽर्यमा चैव जयन्तो भास्करस्तथा ॥ १३.२५५.१५ ॥

അംശൻ, ഭഗൻ, മിത്രൻ, ജലേശ്വരനായ വരുണൻ; അതുപോലെ ധാതാവും അര്യമാവും ജയന്തനും ഭാസ്കരനും.

13.255.16

त्वष्टा पूषा तथैवेन्द्रो द्वादशो विष्णुरुच्यते ।
इत्येते द्वादशादित्याः काश्यपेया इति श्रुतिः ॥ १३.२५५.१६ ॥

ത്വഷ്ടാവ്, പൂഷാവ്, അതുപോലെ ഇന്ദ്രൻ, പന്ത്രണ്ടാമനായി വിഷ്ണു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ഈ പന്ത്രണ്ട് ആദിത്യന്മാർ കശ്യപന്റെ പുത്രന്മാർ എന്ന് ശ്രുതി.

13.255.17

धरो ध्रुवश्च सोमश्च सावित्रोऽथानिलोऽनलः ।
प्रत्यूषश्च प्रभासश्च वसवोष्टौ प्रकीर्तिताः ॥ १३.२५५.१७ ॥

ധരൻ, ധ്രുവൻ, സോമൻ, സാവിത്രൻ, അനിലൻ, അനലൻ, പ്രത്യൂഷൻ, പ്രഭാസൻ — ഈ എട്ടു വസുക്കൾ പ്രകീർത്തിക്കപ്പെടുന്നു.

13.255.18

नासत्यश्चापि दस्रश्च स्मृतौ द्वावश्विनावपि ।
मार्तण्डस्यात्मजावेतौ संज्ञानासाविनिर्गतौ ॥ १३.२५५.१८ ॥

നാസത്യനും ദസ്രനും — ഈ ഇരുവരെയും അശ്വിനികളായി സ്മരിക്കുന്നു. ഇവർ മാർത്താണ്ഡന്റെ (സൂര്യന്റെ) പുത്രന്മാരാണ്, സംജ്ഞയിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടവർ.

13.255.19

अतः परं प्रवक्ष्यामि लोकानां कर्मसाक्षिणः ।
अपि यज्ञस्य वेत्तारो दत्तस्य सुकृतस्य च ॥ १३.२५५.१९ ॥

ഇനി ഞാൻ കർമ്മങ്ങൾക്ക് സാക്ഷികളായ ലോകങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറയാം; യജ്ഞവും ദാനവും സുകൃതവും അറിയുന്നവരെയും.

13.255.20

अदृश्याः सर्वभूतेषु पश्यन्ति त्रिदशेश्वराः ।
शुभाशुभानि कर्माणि मृत्युः कालश्च सर्वशः ॥ १३.२५५.२० ॥

എല്ലാ ജീവികളിലും അദൃശ്യരായി ത്രിദശേശ്വരന്മാർ കാണുന്നു; ശുഭവും അശുഭവുമായ കർമ്മങ്ങളെ, മൃത്യുവും കാലവും എല്ലായിടത്തും കാണുന്നു.

13.255.21

विश्वेदेवाः पितृगणा मूर्तिमन्तस्तपोधनाः ।
मुनयश्चैव सिद्धाश्च तपोमोक्षपरायणाः।
शुचिस्मिताः कीर्तयतां प्रयच्छन्ति शुभं नृणाम् ॥ १३.२५५.२१ ॥

വിശ്വദേവന്മാർ, പിതൃഗണങ്ങൾ, മൂർത്തിമന്മാരായ തപോധനന്മാർ, മുനിമാർ, സിദ്ധന്മാർ — തപസ്സിലും മോക്ഷത്തിലും നിരതരായവർ; പവിത്രമായ പുഞ്ചിരിയുള്ളവർ കീർത്തിക്കുന്നവർക്ക് മനുഷ്യർക്ക് ശുഭം നൽകുന്നു.

13.255.22

प्रजापतिकृतानेतान्लोकान्दिव्येन तेजसा ।
वसन्ति सर्वलोकेषु प्रयताः सर्वकर्मसु ॥ १३.२५५.२२ ॥

പ്രജാപതി സൃഷ്ടിച്ച ഈ ലോകങ്ങളിൽ അവർ ദിവ്യതേജസ്സോടെ വസിക്കുന്നു; എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും എല്ലാ കർമ്മങ്ങളിലും സംയമത്തോടെ.

13.255.23

प्राणानामीश्वरानेतान्कीर्तयन्प्रयतो नरः ।
धर्मार्थकामैर्विपुलैर्युज्यते सह नित्यशः ॥ १३.२५५.२३ ॥

പ്രാണങ്ങളുടെ ഈ ഈശ്വരന്മാരെ കീർത്തിക്കുന്ന സംയമിയായ മനുഷ്യൻ ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം എന്നിവയുടെ സമൃദ്ധിയോടെ എപ്പോഴും യുക്തനാകുന്നു.

13.255.24

लोकांश्च लभते पुण्यान्विश्वेश्वरकृताञ्शुभान् ।
एते देवास्त्रयस्त्रिंशत्सर्वभूतगणेश्वराः ॥ १३.२५५.२४ ॥

വിശ്വേശ്വരൻ സൃഷ്ടിച്ച പുണ്യവും ശുഭവുമായ ലോകങ്ങളെ അവൻ നേടുന്നു. ഈ മുപ്പത്തിമൂന്ന് ദേവന്മാർ സർവഭൂതഗണങ്ങളുടെയും ഈശ്വരന്മാരാണ്.

13.255.25

नन्दीश्वरो महाकायो ग्रामणीर्वृषभध्वजः ।
ईश्वराः सर्वलोकानां गणेश्वरविनायकाः ॥ १३.२५५.२५ ॥

നന്ദീശ്വരൻ, മഹാകായൻ, ഗണങ്ങളുടെ നായകൻ, വൃഷഭധ്വജൻ; അവർ സർവലോകങ്ങളുടെയും ഈശ്വരന്മാർ — ഗണേശ്വരന്മാരും വിനായകന്മാരും.

13.255.26

सौम्या रौद्रा गणाश्चैव योगभूतगणास्तथा ।
ज्योतींषि सरितो व्योम सुपर्णः पतगेश्वरः ॥ १३.२५५.२६ ॥

സൗമ്യരും രൗദ്രരും ഗണങ്ങളും യോഗഭൂതഗണങ്ങളും, ജ്യോതിസ്സുകളും, നദികളും, ആകാശവും, പക്ഷികളുടെ നാഥനായ സുപർണനും (ഗരുഡൻ).

13.255.27

पृथिव्यां तपसा सिद्धाः स्थावराश्च चरास्च ह ।
हिमवान्गिरयः सर्वे चत्वारश्च महार्णवाः ॥ १३.२५५.२७ ॥

ഭൂമിയിൽ തപസ്സിനാൽ സിദ്ധരായവർ, സ്ഥാവരങ്ങളും ചരങ്ങളും, ഹിമവാൻ, എല്ലാ പർവതങ്ങളും, നാല് മഹാസമുദ്രങ്ങളും.

13.255.28

भवस्यानुचराश्चैव हरतुल्यपराक्रमाः ।
विष्णुर्देवोथ जिष्णुश्च स्कन्दश्चाम्बिकया सह ॥ १३.२५५.२८ ॥

ഭവന്റെ (ശിവന്റെ) അനുചരന്മാർ, ഹരനു തുല്യ പരാക്രമമുള്ളവർ; വിഷ്ണുദേവൻ, പിന്നെ ജിഷ്ണു, അംബികയോടൊപ്പം സ്കന്ദൻ.

13.255.29

कीर्तयन्प्रयतः सर्वान्सर्वपापैः प्रमुच्यते ।
अत ऊर्ध्वं प्रवक्ष्यामि मानवानृषिसत्तमान् ॥ १३.२५५.२९ ॥

സംയമത്തോടെ ഇവരെയെല്ലാം കീർത്തിക്കുന്നവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽനിന്നും പൂർണമായി മോചിതനാകുന്നു. ഇനി മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠരായ ഋഷിമാരെ ഞാൻ പറയാം.

13.255.30

यवक्रीतश्च रैभ्यश्च अर्वावसुपरावसू ।
औशिजश्चैव कक्षीवान्बलश्चाङ्गिरसः सुतः ॥ १३.२५५.३० ॥

യവക്രീതൻ, രൈഭ്യൻ, അർവാവസു, പരാവസു, ഔശിജൻ, കക്ഷീവാൻ, അംഗിരസിന്റെ പുത്രൻ ബലൻ.

13.255.31

ऋषिर्मेधातिथेः पुत्रः कण्वो बर्हिषदस्तथा ।
ब्रह्मतेजोमयाः सर्वे कीर्तिता लोकभावनाः ॥ १३.२५५.३१ ॥

മേധാതിഥിയുടെ പുത്രനായ ഋഷി കണ്വനും ബർഹിഷദനും അതുപോലെ (കീർത്തിക്കപ്പെട്ടവരാണ്). ഇവരെല്ലാം ബ്രഹ്മതേജസ്സു നിറഞ്ഞവരും ലോകങ്ങളെ പോഷിപ്പിക്കുന്നവരുമെന്ന് പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

13.255.32

लभन्ते हि शुभं सर्वे रुद्रानलवसुप्रभाः ।
भुवि कृत्वा शुभं कर्म मोदन्ते दिवि दैवतैः ॥ १३.२५५.३२ ॥

രുദ്രന്മാർ, അനലൻ, വസുക്കൾ എന്നിവരെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്നവരെല്ലാം ശുഭഫലം നേടുന്നു. ഭൂമിയിൽ ശുഭകർമം ചെയ്ത് സ്വർഗത്തിൽ ദേവന്മാരോടൊപ്പം ആനന്ദിക്കുന്നു.

13.255.33

महेन्द्रगुरवः सप्त प्राचीं वै दिशमाश्रिताः ।
प्रयतः कीर्तयेदेताञ्शक्रलोके महीयते ॥ १३.२५५.३३ ॥

മഹേന്ദ്രന്റെ ഏഴ് ഗുരുക്കന്മാർ കിഴക്കൻ ദിക്കിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. സംയമത്തോടെ ഇവരെ കീർത്തിക്കുന്നവൻ ഇന്ദ്രലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.

13.255.34

उन्मुचुः प्रमुचुश्चैव स्वस्त्यात्रेयश्च वीर्यवान् ।
दृढव्यश्चोर्ध्वबाहुश्च तृणसोमाङ्गिरास्तथा ॥ १३.२५५.३४ ॥

ഉന്മുചു, പ്രമുചു, വീര്യവാനായ സ്വസ്ത്യാത്രേയൻ, ദൃഢവ്യൻ, ഊർധ്വബാഹു, തൃണസോമ ആംഗിരസൻ എന്നിവരും അതുപോലെ (ഉള്ളവരാണ്).

13.255.35

मित्रावरुणयोः पुत्रस्तथाऽगस्त्यः प्रतापवान् ।
धर्मराजर्त्विजः सप्त दक्षिणां दिशमाश्रिताः ॥ १३.२५५.३५ ॥

മിത്രാവരുണന്മാരുടെ പുത്രനും പ്രതാപിയുമായ അഗസ്ത്യനും അതുപോലെ (ഉള്ളവനാണ്). ധർമരാജന്റെ ഏഴ് ഋത്വിക്കുകൾ ദക്ഷിണദിക്കിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.

13.255.36

दृढेयुश्च ऋतेयुश्च परिव्याधश्च कीर्तिमान् ।
एकतश्च द्वितश्चैव त्रितश्चादित्यसन्निभाः ॥ १३.२५५.३६ ॥

ദൃഢേയുവും ഋതേയുവും, കീർത്തിമാനായ പരിവ്യാധനും, ഏകതനും, ദ്വിതനും ത്രിതനും — ആദിത്യതുല്യരാണ്.

13.255.37

अत्रेः पुत्रश्च धर्मात्मा ऋषिः सारस्वतस्तथा ।
वरुणस्यर्त्विजः सप्त पश्चिमां दिशमाश्रिताः ॥ १३.२५५.३७ ॥

അത്രിയുടെ ധർമ്മാത്മാവായ പുത്രനും സാരസ്വത ഋഷിയും വരുണന്റെ ഏഴ് ഋത്വിക്കുകളും പടിഞ്ഞാറൻ ദിശയെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.

13.255.38

अत्रिर्वसिष्ठो भगवान्कश्यपश्च महानृषिः ।
गौतमश्च भरद्वाजो विश्वामित्रोथ कौशिकः ॥ १३.२५५.३८ ॥

അത്രി, ഭഗവാൻ വസിഷ്ഠൻ, മഹർഷി കശ്യപൻ, ഗൗതമൻ, ഭരദ്വാജൻ, വിശ്വാമിത്രൻ, കൗശികൻ.

13.255.39

ऋचीकतनयश्चोग्रो जमदग्निः प्रतापवान् ।
धनेश्वरस्य गुरवः सप्तैते उत्तराश्रिताः ॥ १३.२५५.३९ ॥

ഋചീകന്റെ പുത്രനായ ഉഗ്രനും പ്രതാപശാലിയായ ജമദഗ്നിയും, ധനേശ്വരനായ കുബേരന്റെ ഈ ഏഴ് ഗുരുക്കന്മാരും വടക്കൻ ദിശയെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.

13.255.40

अपरे मुनयः सप्त दिक्षु सर्वास्वधिष्ठिताः ।
कीर्तिस्वस्तिकरा नॄणां कीर्तिता लोकभावनाः ॥ १३.२५५.४० ॥

മറ്റ് ഏഴ് മുനിമാർ എല്ലാ ദിക്കുകളിലും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; മനുഷ്യർക്ക് കീർത്തിയും ശുഭവും നൽകുന്നവരും ലോകങ്ങളെ പോഷിപ്പിക്കുന്നവരുമെന്ന് അവർ പ്രകീർത്തിക്കപ്പെടുന്നു.

13.255.41

धर्मः कामश्च कालश्च वसुर्वासुकिरेव च ।
अनन्तः कपिलश्चैव सप्तैते धरणीधराः ॥ १३.२५५.४१ ॥

ധർമ്മം, കാമം, കാലം, വസു, വാസുകി, അനന്തൻ, കപിലൻ — ഈ ഏഴുപേരാണ് ഭൂമിയെ താങ്ങുന്നവർ.

13.255.42

रामो व्यासस्तथा द्रौणिरश्वत्थामा च लोमशः ।
इत्येते मुनयो दिव्या एकैकः सप्तसप्तधा ॥ १३.२५५.४२ ॥

രാമൻ, വ്യാസൻ, ദ്രോണപുത്രനായ അശ്വത്ഥാമാവ്, ലോമശൻ — ഇവർ ദിവ്യമുനിമാരാണ്; ഇവരിൽ ഓരോരുത്തരും ഏഴുവിധം ഏഴു രൂപങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷരാകുന്നു.

13.255.43

शान्तिस्वस्तिकरा लोके दिशांपालाः प्रतीर्तिताः ।
यस्यांयस्यां दिशि ह्येते तन्मुखः शरणं व्रजेत् ॥ १३.२५५.४३ ॥

ലോകത്തിൽ ശാന്തിയും ക്ഷേമവും നൽകുന്ന ദിക്പാലകർ പ്രസിദ്ധരാണ്. ഏതേത് ദിക്കിൽ അവർ ഉണ്ടോ ആ ദിക്കിലേക്ക് മുഖം തിരിച്ച് ശരണം പ്രാപിക്കണം.

13.255.44

स्रष्टारः सर्वभूतानां कीर्तिता लोकपावनाः ।
संवर्तो मेरुसावर्णो मार्कण्डेयश्च धार्मिकः ॥ १३.२५५.४४ ॥

സർവ്വഭൂതങ്ങളുടെയും സ്രഷ്ടാക്കളും ലോകങ്ങളെ പവിത്രമാക്കുന്നവരുമായി കീർത്തിക്കപ്പെടുന്നവർ — സംവർത്തൻ, മേരുസാവർണി, ധാർമ്മികനായ മാർക്കണ്ഡേയൻ.

13.255.45

साङ्ख्ययोगौ नारदश्च दुर्वासाश्च महानृषिः ।
अत्यन्ततपसो दान्तास्त्रिषु लोकेषु विश्रुताः ॥ १३.२५५.४५ ॥

സാംഖ്യനും യോഗിയും, നാരദനും, മഹർഷി ദുർവാസാവും — അത്യന്തം തപസ്വികളും ദാന്തരും മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും പ്രസിദ്ധരുമായവർ.

13.255.46

अपरे रुद्रसङ्काशाः कीर्तिता ब्रह्मलौकिकाः ।
अपुत्रो लभते पुत्रं दरिद्रो लभते धनम् ॥ १३.२५५.४६ ॥

രുദ്രനു തുല്യരായ, ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ പെട്ട മറ്റുള്ളവരും കീർത്തിക്കപ്പെടുന്നു. പുത്രനില്ലാത്തവന് പുത്രൻ ലഭിക്കുന്നു; ദരിദ്രന് ധനം ലഭിക്കുന്നു.

13.255.47

तथा धर्मार्थकामेषु सिद्धिं च लभते नरः ।
पृथुं वैन्यं नृपवरं पृथ्वी यस्याभवत्सुता ॥ १३.२५५.४७ ॥

അതുപോലെ മനുഷ്യൻ ധർമ്മത്തിലും അർത്ഥത്തിലും കാമത്തിലും സിദ്ധി നേടുന്നു. വേനന്റെ പുത്രനും ശ്രേഷ്ഠ രാജാവുമായ പൃഥു — അദ്ദേഹത്തിന് ഭൂമി പുത്രിയായി.

13.255.48

प्रजापतिं सार्वभौमं कीर्तयेद्वसुधाधिपम् ।
आदित्यवंशप्रभवं महेन्द्रसमविक्रमम् ॥ १३.२५५.४८ ॥

പ്രജാപതിയെയും സാർവഭൗമനെയും ഭൂമിയുടെ അധിപനെയും കീർത്തിക്കണം — സൂര്യവംശത്തിൽ ജനിച്ചവനും മഹേന്ദ്രനു തുല്യമായ വീര്യമുള്ളവനുമായവനെ.

13.255.49

पुरूरवसमैलं च त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ।
बुधस्य दयितं पुत्रं कीर्तयेद्वसुधाधिपम् ॥ १३.२५५.४९ ॥

മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രസിദ്ധനും ബുധന്റെ പ്രിയപുത്രനും ഭൂമിയുടെ അധിപതിയുമായ ഐല പുരൂരവസ്സിനെ കീർത്തിക്കണം.

13.255.50

त्रिलोकविश्रुतं वीरं भरतं च प्रकीर्तयेत् ।
गवामयेन यज्ञेन येनेष्टं वै कृते युगे ॥ १३.२५५.५० ॥

മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രസിദ്ധനായ വീരൻ ഭരതനെയും കീർത്തിക്കണം; കൃതയുഗത്തിൽ അദ്ദേഹം ഗവാമയ യജ്ഞം ചെയ്തു.

13.255.51

रन्तिदेवं महादेवं कीर्तयेत्परमद्युतिम् ।
विश्वजित्तपसोपेतं लक्षण्यं लोकपूजितम् ॥ १३.२५५.५१ ॥

പരമതേജസ്സുള്ള മഹാദേവനായ രന്തിദേവനെ കീർത്തിക്കണം; അദ്ദേഹം വിശ്വജിത്ത് എന്ന തപസ്സോടുകൂടിയവനും ശുഭലക്ഷണങ്ങളുള്ളവനും ലോകപൂജിതനുമാണ്.

13.255.52

तथा श्वेतं च राजर्षिं कीर्तयेत्परमुद्यतिम् ।
सगरस्यात्मजा येन प्लावितास्तारितास्तथा ॥ १३.२५५.५२ ॥

അതുപോലെ അത്യുത്സാഹിയായ രാജർഷി ശ്വേതനെയും കീർത്തിക്കണം; അദ്ദേഹത്താൽ സഗരപുത്രന്മാർ ജലത്തിൽ ഒഴുക്കപ്പെടുകയും പിന്നീട് രക്ഷിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.

13.255.53

हुताशनसमानेतान्महारूपान्महौजसः ।
उग्रकायान्महासत्वान्कीर्तयेत्कीर्तिवर्धनान् ॥ १३.२५५.५३ ॥

അഗ്നിക്കു തുല്യരും മഹാരൂപമുള്ളവരും മഹാതേജസ്സുള്ളവരും ഉഗ്രശരീരരും മഹാധൈര്യമുള്ളവരും കീർത്തി വർധിപ്പിക്കുന്നവരുമായ ഇവരെ കീർത്തിക്കണം.

13.255.54

देवानृषिगणांश्चैव नृपांश्च जगतीश्वरान् ।
साङ्ख्यं योगं च परमं हव्यं कव्यं तथैव च ॥ १३.२५५.५४ ॥

ദേവന്മാരെയും ഋഷിഗണങ്ങളെയും രാജാക്കന്മാരെയും ലോകനാഥന്മാരെയും പരമമായ സാംഖ്യവും യോഗവും ഹവ്യവും കവ്യവും കീർത്തിക്കണം.

13.255.55

कीर्तितं परमं ब्रह्म सर्वश्रुतिपरायणम् ।
मङ्गल्यं सर्वभूतानां पवित्रं बहु कीर्तितम् ॥ १३.२५५.५५ ॥

പരബ്രഹ്മം കീർത്തിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അത് എല്ലാ ശ്രുതികളുടെയും പരമമായ ആശ്രയമാണ്. അത് സർവഭൂതങ്ങൾക്കും മംഗളകരവും പവിത്രവുമാണ്; അത് ഏറെ കീർത്തിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

13.255.56

व्याधिप्रशमनं श्रेष्ठं पौष्टिकं सर्वकर्मणाम् ।
प्रयतः कीर्तयेच्चैतान्कल्यं सायं च भारत ॥ १३.२५५.५६ ॥

ഇത് രോഗശമനത്തിനുള്ള ശ്രേഷ്ഠമായ മാർഗമാണ്; എല്ലാ കർമങ്ങളെയും പോഷിപ്പിക്കുന്നതും. ഹേ ഭാരതാ, സംയമത്തോടെ പ്രഭാതത്തിലും സന്ധ്യയിലും ഇവയെ കീർത്തിക്കണം.

13.255.57

एते वै यान्ति वर्षन्ति भान्ति वान्ति सृजन्ति च ।
एते विनायकाः श्रेष्ठा दक्षाः क्षान्ता जितेन्द्रियाः ॥ १३.२५५.५७ ॥

ഇവ തന്നെ സഞ്ചരിക്കുന്നു, വർഷിക്കുന്നു, പ്രകാശിക്കുന്നു, വീശുന്നു, സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ഈ വിനായകന്മാർ ശ്രേഷ്ഠരും സമർത്ഥരും ക്ഷമാശീലരും ഇന്ദ്രിയജയം നേടിയവരുമാണ്.

13.255.58

नराणामशुभं सर्वे व्यपोहन्ति प्रकीर्तिताः ।
साक्षिभूता महात्मानः पापस्य सुकृतस्य च ॥ १३.२५५.५८ ॥

കീർത്തിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ഇവരെല്ലാം മനുഷ്യരുടെ അശുഭത്തെ അകറ്റുന്നു. ഈ മഹാത്മാക്കൾ പാപത്തിനും പുണ്യത്തിനും സാക്ഷികളാണ്.

13.255.59

एतान्वै कल्यमुत्थाय कीर्तयञ्शुभमश्नुते ।
नाग्निचोरभयं तस्य न मार्गप्रतिरोधनम् ॥ १३.२५५.५९ ॥

പ്രഭാതത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ് ഇവരെ കീർത്തിക്കുന്നവൻ ശുഭം നേടുന്നു. അവന് അഗ്നിയുടെയും കള്ളന്മാരുടെയും ഭയമില്ല; വഴിയിൽ തടസ്സവുമില്ല.

13.255.60

एतान्कीर्तयतां नित्यं दुःस्वप्नो नश्यते नृणाम् ।
मुच्यते सर्वपापेभ्यः स्वस्तिमांश्च गृहान्व्रजेत् ॥ १३.२५५.६० ॥

ഇവരെ നിത്യവും കീർത്തിക്കുന്നവരുടെ ദുസ്വപ്നങ്ങൾ നശിക്കുന്നു. അവൻ സർവപാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി ക്ഷേമത്തോടെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുന്നു.

13.255.61

दीक्षाकालेषु सर्वेषु यः पठेन्नियतो द्विजः ।
न्यायवानात्मनिरतः क्षान्तो दान्तोऽनसूयकः ॥ १३.२५५.६१ ॥

ദീക്ഷാകാലങ്ങളിലെല്ലാം നിയമത്തോടെ ഇതു പഠിക്കുന്ന ദ്വിജൻ, നീതിമാൻ, ആത്മരതൻ, ക്ഷമാശീലൻ, ദാന്തൻ, അസൂയയില്ലാത്തവൻ.

13.255.62

रोगार्तो व्याधियुक्तो वा पठन्पापात्प्रमुच्यते ।
वास्तुमध्ये तु पठतः कुले स्वस्त्ययनं भवेत् ॥ १३.२५५.६२ ॥

രോഗപീഡിതനോ വ്യാധിയുള്ളവനോ ഇതു പഠിച്ചാൽ പാപത്തിൽനിന്നു മോചിതനാകുന്നു; വീടിന്റെ നടുവിൽ പഠിക്കുന്നവന്റെ കുലത്തിൽ സ്വസ്ത്യയനം ഉണ്ടാകും.

13.255.63

क्षेत्रमध्ये तु पठतः सर्वं सस्यं प्ररोहति ।
गच्छतः क्षेममध्वानं ग्रामान्तरगतः पठन् ॥ १३.२५५.६३ ॥

വയലിന്റെ നടുവിൽ പഠിക്കുന്നവന്റെ എല്ലാ വിളകളും മുളക്കുന്നു; വഴിയിൽ പോകുന്നവനും മറ്റൊരു ഗ്രാമത്തിൽ പോയി പഠിക്കുന്നവനും വഴിയിൽ ക്ഷേമം ലഭിക്കും.

13.255.64

आत्मनश्च सुतानां च दाराणां च धनस्य च ।
बीजानामोषधीनां च रक्षामेतां प्रयोजयेत् ॥ १३.२५५.६४ ॥

തന്റെയും പുത്രന്മാരുടെയും ഭാര്യമാരുടെയും ധനത്തിന്റെയും വിത്തുകളുടെയും ഔഷധങ്ങളുടെയും രക്ഷയ്ക്കായി ഇതു പ്രയോഗിക്കണം.

13.255.65

एतान्सङ्ग्रामकाले तु पठतः क्षत्रियस्य तु ।
व्रजन्ति रिपवो नाशं क्षेमं च परिवर्तते ॥ १३.२५५.६५ ॥

യുദ്ധകാലത്ത് ഇവ പഠിക്കുന്ന ക്ഷത്രിയന്റെ ശത്രുക്കൾ നശിക്കുന്നു; ക്ഷേമം അവങ്കലേക്ക് തിരിച്ചുവരുന്നു.

13.255.66

एतान्दैवे च पित्र्ये च पठतः पुरुषस्य हि ।
भुञ्जते पितरः कव्यं हव्यं च त्रिदिवौकसः ॥ १३.२५५.६६ ॥

ദൈവകർമ്മത്തിലും പിതൃകർമ്മത്തിലും ഇവ പഠിക്കുന്ന പുരുഷന്റെ പിതൃക്കൾ കവ്യവും ത്രിദിവവാസികൾ ഹവ്യവും ഭുജിക്കുന്നു.

13.255.67

न व्याधिश्वापदभयं न द्विपान्न हि तस्करात् ।
कश्मलं लघुतां याति पाप्मना च प्रमुच्यते ॥ १३.२५५.६७ ॥

രോഗവും വന്യമൃഗഭയവും ഇല്ല; ആനയിൽ നിന്നോ കള്ളന്മാരിൽ നിന്നോ ഭയമില്ല. മോഹം നീങ്ങി ലഘുത്വം വരുന്നു; പാപത്തിൽ നിന്ന് മുക്തനാകുന്നു.

13.255.68

यानपात्रे च याने च प्रवासे राजवेश्मनि ।
परां सिद्धिमवाप्नोति सावित्रीं ह्युत्तमां पठन् ॥ १३.२५५.६८ ॥

കപ്പലിലും വാഹനത്തിലും യാത്രയിലും രാജഭവനത്തിലും — ഉത്തമമായ സാവിത്രി ഓതുന്നവൻ പരമസിദ്ധി നേടുന്നു.

13.255.69

न च राजभयं तेषां न पिशाचान्न राक्षसात् ।
नाग्न्यम्बुपवनव्यालाद्भयं तस्योपजायते ॥ १३.२५५.६९ ॥

അവർക്ക് രാജഭയമില്ല, പിശാചുക്കളിൽ നിന്നോ രാക്ഷസരിൽ നിന്നോ ഭയമില്ല; അഗ്നി, ജലം, കാറ്റ്, പാമ്പുകൾ എന്നിവയിൽ നിന്നും അവനു ഭയം ഉണ്ടാകുന്നില്ല.

13.255.70

चतुर्णामपि वर्णानामाश्रमस्य विशेषतः ।
करोति सततं शान्तिं सावित्रीमुत्तमां पठन् ॥ १३.२५५.७० ॥

നാലു വർണങ്ങൾക്കും, വിശേഷിച്ച് ആശ്രമങ്ങൾക്കും, ഉത്തമ സാവിത്രി ഓതുന്നവൻ എപ്പോഴും ശാന്തി നൽകുന്നു.

13.255.71

नाग्निर्दहति काष्ठानि सावित्री यत्र पठ्यते ।
न तत्र बालो म्रियते न च तिष्ठन्ति पन्नगाः ॥ १३.२५५.७१ ॥

സാവിത്രി ഓതപ്പെടുന്നിടത്ത് അഗ്നി വിറകിനെ ദഹിപ്പിക്കുന്നില്ല; അവിടെ ഒരു ബാലനും മരിക്കുന്നില്ല, പാമ്പുകളും നിലനിൽക്കുന്നില്ല.

13.255.72

न तेषां विद्यते दुःखं गच्छन्ति परमां गतिम् ।
ये शृण्वन्ति महद्ब्रह्म सावित्रीगुणकीर्तनम् ॥ १३.२५५.७२ ॥

സാവിത്രിയുടെ ഗുണകീർത്തനമായ മഹത്തായ ബ്രഹ്മം കേൾക്കുന്നവർക്ക് ദുഃഖമില്ല; അവർ പരമഗതി പ്രാപിക്കുന്നു.

13.255.73

गवां मध्ये तु पठतो गावोऽस्य बहुवत्सलाः ।
प्रस्थाने वा प्रवासे वा सर्वावस्थां गतः पठेत् ॥ १३.२५५.७३ ॥

പശുക്കളുടെ നടുവിലിരുന്ന് ഓതുന്നവന് അവന്റെ പശുക്കൾ ധാരാളം കിടാങ്ങളോടു കൂടിയവയായിരിക്കും. യാത്ര പുറപ്പെടുമ്പോഴോ പരദേശവാസത്തിലോ, ഏത് അവസ്ഥയിലായാലും ഇത് ഓതണം.

13.255.74

जपतां जुह्वतां चैव नित्यं च प्रयतात्मनाम् ।
ऋषीणां परमं जप्यं गुह्यमेतन्नराधिप ॥ १३.२५५.७४ ॥

ജപിക്കുന്നവർക്കും ഹോമം ചെയ്യുന്നവർക്കും, എപ്പോഴും മനസ്സടക്കിയവർക്കും, ഋഷിമാർക്കും ഇതാണ് പരമമായ ജപ്യം. മനുഷ്യാധിപാ, ഇത് രഹസ്യമാണ്.

13.255.75

याथातथ्येन सिद्धस्य इतिहासं पुरातनम् ।
पराशरमतं दिव्यं शक्राय कथितं पुरा ॥ १३.२५५.७५ ॥

സിദ്ധനിൽ നിന്ന് യാഥാർത്ഥ്യമായി അറിഞ്ഞ ഈ പുരാതന ഇതിഹാസം പരാശരന്റെ ദിവ്യമായ അഭിപ്രായമാണ്; പണ്ട് ശക്രനോട് (ഇന്ദ്രനോട്) പറയപ്പെട്ടതാണ്.

13.255.76

तदेतत्ते समाख्यातं तथ्यं ब्रह्म सनातनम् ।
हृदयं सर्वभूतानां श्रुतिरेषा सनातनी ॥ १३.२५५.७६ ॥

അത് ഇത് നിനക്ക് പറയപ്പെട്ടു: സത്യവും സനാതനവുമായ ബ്രഹ്മം. ഇത് സർവഭൂതങ്ങളുടെയും ഹൃദയമാണ്; ഇതാണ് സനാതനമായ ശ്രുതി.

13.255.77

सोमादित्यान्वयाः सर्वे राघवाः कुरवस्तथा ।
पठन्ति शुचयो नित्यं सावित्रीं प्राणिनां गतिं ॥ १३.२५५.७७ ॥

സോമ-ആദിത്യ വംശജരായ എല്ലാ രാഘവരും കുരുക്കളും ശുചിയായി എപ്പോഴും സാവിത്രി ഓതുന്നു; അത് പ്രാണികളുടെ ഗതിയാണ്.

13.255.78

अभ्यासे नित्यं देवानां सप्तर्षीणां ध्रुवस्य च ।
मोक्षणं सर्वकृच्छ्राणां मोचयत्यशुभात्सदा ॥ १३.२५५.७८ ॥

ദേവന്മാർ, സപ്തർഷികൾ, ധ്രുവൻ എന്നിവരുടെ അഭ്യാസത്തിൽ നിത്യം മുഴുകുന്നവൻ എല്ലാ കഷ്ടതകളിൽ നിന്നും മോചിതനാകുന്നു; അത് എപ്പോഴും അശുഭത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നു.

वृद्धैः काश्यपगौतमप्रभृतिभिर्भृग्वङ्गिरोत्र्यादिभिः ।
शुक्रागस्त्यबृहस्पतिप्रभृतिभिर्ब्रह्मह्मर्षिभिः सेवितम्।
भारद्वाजमतं ऋचीकतनयैः प्राप्तं वसिष्ठात्पुनः ।
सावित्रीमधिगम्य शक्रवसुभिः कृत्स्ना जिता दानवाः ॥ १३.२५५.७९ ॥

കാശ്യപൻ, ഗൗതമൻ തുടങ്ങിയ വൃദ്ധന്മാർ, ഭൃഗു, അംഗിരസ്സ്, അത്രി തുടങ്ങിയവർ, ശുക്രൻ, അഗസ്ത്യൻ, ബൃഹസ്പതി തുടങ്ങിയ ബ്രഹ്മർഷിമാർ ഇത് സേവിച്ചു. ഭാരദ്വാജമതം ഋചീകപുത്രന്മാർ വസിഷ്ഠനിൽനിന്ന് വീണ്ടും നേടി. സാവിത്രിയെ അറിഞ്ഞ് ഇന്ദ്രനും വസുക്കളും ദാനവന്മാരെ എല്ലാം ജയിച്ചു.