Mahābhārata · Adhyāya 13.255

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

13.255.1

युधिष्ठिर उवाच ।
पितामह महाप्राज्ञ सर्वशास्त्रविशारद।
किं जप्यं जपतो नित्यं भवेद्धर्मफलं महत् ॥ १३.२५५.१ ॥

Yudhiṣṭhira sprach: Großvater, von großer Weisheit, in allen Schriften bewandert, welches Japa, ständig rezitiert, bringt die große Frucht des Dharma?

13.255.2

प्रस्थाने वा प्रवेशे वा प्रवृत्ते वाऽपि कर्मणि ।
दैवे वा श्राद्धकाले वा किं जप्यं कर्मसाधनम् ॥ १३.२५५.२ ॥

Beim Aufbruch, beim Eintreten, wenn eine Handlung begonnen wird, bei einem göttlichen Ritus oder zur Zeit des Śrāddha: Welches Japa soll man als Mittel zur Vollendung der Handlung rezitieren?

13.255.3

शान्तिकं पौष्टिकं रक्षा शत्रुघ्नं भयनाशनम् ।
जप्यं यद्ब्रह्म समितं तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ १३.२५५.३ ॥

Jene knappe heilige Formel (brahma), würdig rezitiert zu werden, die Frieden, Wohlergehen, Schutz, die Vernichtung der Feinde und die Beseitigung der Furcht bringt – Ihr seid würdig, sie zu erklären.

13.255.4

व्यासप्रोक्तमिमं मन्त्रं शृणुष्वैकमना नृप ।
सावित्र्या विहितं दिव्यं सद्यः पावविमोचनम् ॥ १३.२५५.४ ॥

O König, höre mit ungeteiltem Geist diesen von Vyāsa verkündeten Mantra; dieser göttliche, von Sāvitrī vorgeschriebene Mantra befreit sogleich von der Sünde.

13.255.5

शृणु मन्त्रविधिं कृत्स्नं प्रोच्यमानं मयाऽनघ ।
यं श्रुत्वा पाण्डवश्रेष्ठ सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १३.२५५.५ ॥

Höre die vollständige Regel des Mantra, wie ich sie verkünde, o Makelloser; o Bester der Pāṇḍavas, wer sie gehört hat, wird von allen Sünden befreit.

13.255.6

रात्रावहनि धर्मज्ञ जपन्पापैर्न लिप्यते ।
तत्तेऽहं सम्प्रवक्ष्यामि शृणुष्वैकमना नृप ॥ १३.२५५.६ ॥

O Kenner des Dharma, wer nachts oder tags rezitiert, wird nicht von Sünden befleckt; das werde ich dir vollständig erklären — höre mit ungeteiltem Geist, o König.

13.255.7

आयुष्मान्भवते चैव यं श्रुत्वा पार्थिवात्मज ।
पुरुषस्तु सुसिद्धार्थः प्रेत्य चेह च मोदते ॥ १३.२५५.७ ॥

O Sohn des Königs, wer dies hört, wird langlebig, seine Ziele werden vollkommen erreicht, und er freut sich hier und im Jenseits.

13.255.8

सेवितं सततं राजन्पुरा राजर्षिसत्तमैः ।
क्षत्रधर्मपैरर्नित्यं सत्यव्रतपरायणैः ॥ १३.२५५.८ ॥

O König, in alten Zeiten wurde dies stets von den besten der königlichen Weisen befolgt, die die Pflicht des Kriegers hielten und dem Gelübde der Wahrheit ergeben waren.

13.255.9

इदमाह्निकमव्यग्रं कुर्वद्भिर्नियतैः सदा ।
नृपैर्भरतशार्दूल प्राप्यते श्रीरनुत्तमा ॥ १३.२५५.९ ॥

O Tiger unter den Bharatas, von Königen, die diese tägliche Pflicht stets gelassen und selbstbeherrscht vollziehen, wird das höchste Glück erlangt.

13.255.10

नमो वसिष्ठाय महाव्रताय ।
पराशरं वेदनिधइं नमस्ते।
नमोस्त्वनन्ताय महोरगाय ।
नमोस्तु सिद्धेभ्य इहाक्षयेभ्यः ॥ १३.२५५.१० ॥

Verehrung dem Vasiṣṭha des großen Gelübdes. Verehrung dir, Parāśara, Schatz der Veden. Verehrung der unendlichen großen Schlange. Verehrung den unvergänglichen Vollendeten hier.

13.255.11

नमोस्त्वृषिभ्यः परमं परेषां ।
देवेषु देवं वरदं वराणाम्।
सहस्रशीर्षाय नमः शिवाय ।
सहस्रनामाय जनार्दनाय ॥ १३.२५५.११ ॥

Verehrung den Weisen, die über allen anderen stehen. Verehrung dem Gott unter den Göttern, dem Gewährer der Gaben unter den Gewährern. Verehrung Śiva mit den tausend Häuptern. Verehrung Janārdana mit den tausend Namen.

13.255.12

अजैकपादहिर्बुध्न्यः पिनाकी चापराजितः ।
ऋतश्च पितृरूपश्च त्र्यम्बकश्च महेश्वरः ॥ १३.२५५.१२ ॥

Ajaikapād, Ahirbudhnya, Träger des Pināka-Bogens, der Unbesiegte; Ṛta, der die Gestalt des Vaters hat, der Dreiäugige, der große Herr.

13.255.13

वृषाकपिश्च शंभुश्च हवनोऽथेश्वरस्तथा ।
एकादशैते प्रथिता रुद्रास्त्रिभुवनेश्वराः ॥ १३.२५५.१३ ॥

Vṛṣākapi und Śambhu, Havana und ebenso Īśvara – diese elf berühmten Rudras sind die Herren der drei Welten.

13.255.14

शतमेतत्समाम्नातं शतरुद्रे महात्मनाम् ॥ १३.२५५.१४ ॥

Diese hundert der großen Seelen wird im Śatarudra überliefert.

13.255.15

अंशो भगश्च मित्रश्च वरुणश्च जलेश्वरः ।
तथा धाताऽर्यमा चैव जयन्तो भास्करस्तथा ॥ १३.२५५.१५ ॥

Aṃśa, Bhaga, Mitra und Varuṇa, Herr der Gewässer; ebenso Dhātṛ, Aryaman, Jayanta und Bhāskara.

13.255.16

त्वष्टा पूषा तथैवेन्द्रो द्वादशो विष्णुरुच्यते ।
इत्येते द्वादशादित्याः काश्यपेया इति श्रुतिः ॥ १३.२५५.१६ ॥

Tvaṣṭṛ, Pūṣan, ebenso Indra, und der zwölfte heißt Viṣṇu. Diese zwölf Ādityas sind Söhne Kaśyapas, so lehrt die Śruti.

13.255.17

धरो ध्रुवश्च सोमश्च सावित्रोऽथानिलोऽनलः ।
प्रत्यूषश्च प्रभासश्च वसवोष्टौ प्रकीर्तिताः ॥ १३.२५५.१७ ॥

Dhara, Dhruva und Soma, Sāvitra, Anila und Anala, Pratyūṣa und Prabhāsa – diese acht gelten als Vasus.

13.255.18

नासत्यश्चापि दस्रश्च स्मृतौ द्वावश्विनावपि ।
मार्तण्डस्यात्मजावेतौ संज्ञानासाविनिर्गतौ ॥ १३.२५५.१८ ॥

Nāsatya und Dasra – auch diese beiden werden als die Aśvins erinnert. Sie sind Söhne Mārtaṇḍas, der Sonne, hervorgegangen aus Saṃjñā.

13.255.19

अतः परं प्रवक्ष्यामि लोकानां कर्मसाक्षिणः ।
अपि यज्ञस्य वेत्तारो दत्तस्य सुकृतस्य च ॥ १३.२५५.१९ ॥

Im Folgenden werde ich die Welten nennen, die Zeugen der Taten sind, und jene, die Opfer, Gabe und gutes Werk kennen.

13.255.20

अदृश्याः सर्वभूतेषु पश्यन्ति त्रिदशेश्वराः ।
शुभाशुभानि कर्माणि मृत्युः कालश्च सर्वशः ॥ १३.२५५.२० ॥

Unsichtbar unter allen Wesen schauen die Herren der dreiunddreißig Götter gute und böse Taten; auch Tod und Zeit sehen sie überall.

13.255.21

विश्वेदेवाः पितृगणा मूर्तिमन्तस्तपोधनाः ।
मुनयश्चैव सिद्धाश्च तपोमोक्षपरायणाः।
शुचिस्मिताः कीर्तयतां प्रयच्छन्ति शुभं नृणाम् ॥ १३.२५५.२१ ॥

Die Viśvedevas, die Scharen der Ahnen, die verkörperten Asketen, deren Reichtum die Askese ist, die Weisen und Vollendeten, der Askese und Befreiung hingegeben, reinlächelnd, schenken den Menschen Gutes, die sie preisen.

13.255.22

प्रजापतिकृतानेतान्लोकान्दिव्येन तेजसा ।
वसन्ति सर्वलोकेषु प्रयताः सर्वकर्मसु ॥ १३.२५५.२२ ॥

In diesen von Prajāpati geschaffenen Welten wohnen sie mit göttlichem Glanz, in allen Welten, in allen Handlungen beherrscht.

13.255.23

प्राणानामीश्वरानेतान्कीर्तयन्प्रयतो नरः ।
धर्मार्थकामैर्विपुलैर्युज्यते सह नित्यशः ॥ १३.२५५.२३ ॥

Der beherrschte Mensch, der diese Herren der Lebensatem preist, ist stets mit reichlichem Dharma, Reichtum und Begehren verbunden.

13.255.24

लोकांश्च लभते पुण्यान्विश्वेश्वरकृताञ्शुभान् ।
एते देवास्त्रयस्त्रिंशत्सर्वभूतगणेश्वराः ॥ १३.२५५.२४ ॥

Und er erlangt die verdienstvollen, glückverheißenden Welten, die der Herr aller geschaffen hat. Diese dreiunddreißig Götter sind die Herren aller Scharen der Wesen.

13.255.25

नन्दीश्वरो महाकायो ग्रामणीर्वृषभध्वजः ।
ईश्वराः सर्वलोकानां गणेश्वरविनायकाः ॥ १३.२५५.२५ ॥

Nandīśvara, der Großgestaltige, Anführer der Scharen, dessen Banner der Stier ist, sind die Herren aller Welten — die Herren der Scharen und die Vināyakas.

13.255.26

सौम्या रौद्रा गणाश्चैव योगभूतगणास्तथा ।
ज्योतींषि सरितो व्योम सुपर्णः पतगेश्वरः ॥ १३.२५५.२६ ॥

Die sanften und die wilden Scharen, ebenso die Scharen der Yoga-Wesen, die Gestirne, die Flüsse, der Himmel und Suparṇa (Garuḍa), der Herr der Vögel.

13.255.27

पृथिव्यां तपसा सिद्धाः स्थावराश्च चरास्च ह ।
हिमवान्गिरयः सर्वे चत्वारश्च महार्णवाः ॥ १३.२५५.२७ ॥

Auf der Erde die durch Askese Vollendeten, das Unbewegliche und das Bewegliche, der Himālaya, alle Berge und die vier großen Ozeane.

13.255.28

भवस्यानुचराश्चैव हरतुल्यपराक्रमाः ।
विष्णुर्देवोथ जिष्णुश्च स्कन्दश्चाम्बिकया सह ॥ १३.२५५.२८ ॥

Die Gefolgsleute Bhavas, deren Tapferkeit der Harās gleicht; der Gott Viṣṇu, dann Jiṣṇu, und Skanda mit Ambikā.

13.255.29

कीर्तयन्प्रयतः सर्वान्सर्वपापैः प्रमुच्यते ।
अत ऊर्ध्वं प्रवक्ष्यामि मानवानृषिसत्तमान् ॥ १३.२५५.२९ ॥

Wer alle diese mit gezügeltem Sinn preist, wird von allen Sünden vollständig befreit. Danach werde ich von den besten der Weisen unter den Menschen sprechen.

13.255.30

यवक्रीतश्च रैभ्यश्च अर्वावसुपरावसू ।
औशिजश्चैव कक्षीवान्बलश्चाङ्गिरसः सुतः ॥ १३.२५५.३० ॥

Yavakrīta und Raibhya, Arvāvasu und Parāvasu, der Sohn des Uśij, Kakṣīvān und Bala, der Sohn Aṅgiras'.

13.255.31

ऋषिर्मेधातिथेः पुत्रः कण्वो बर्हिषदस्तथा ।
ब्रह्मतेजोमयाः सर्वे कीर्तिता लोकभावनाः ॥ १३.२५५.३१ ॥

Der Weise Kaṇva, Sohn des Medhātithi, und Barhiṣad werden ebenso gepriesen; alle sind voll brahmanischen Glanzes und gelten als Erhalter der Welten.

13.255.32

लभन्ते हि शुभं सर्वे रुद्रानलवसुप्रभाः ।
भुवि कृत्वा शुभं कर्म मोदन्ते दिवि दैवतैः ॥ १३.२५५.३२ ॥

Alle, strahlend wie die Rudras, die Feuer und die Vasus, erlangen glückbringenden Lohn; nachdem sie auf der Erde gute Taten vollbracht haben, freuen sie sich im Himmel mit den Göttern.

13.255.33

महेन्द्रगुरवः सप्त प्राचीं वै दिशमाश्रिताः ।
प्रयतः कीर्तयेदेताञ्शक्रलोके महीयते ॥ १३.२५५.३३ ॥

Die sieben Lehrer Mahendras, die in der östlichen Richtung wohnen, soll der Beherrschte rezitieren; er wird im Himmel Indras geehrt.

13.255.34

उन्मुचुः प्रमुचुश्चैव स्वस्त्यात्रेयश्च वीर्यवान् ।
दृढव्यश्चोर्ध्वबाहुश्च तृणसोमाङ्गिरास्तथा ॥ १३.२५५.३४ ॥

Unmuca und Pramuca, der mächtige Svastyātreya, Dṛḍhavya, Ūrdhvabāhu und Tṛṇasoma Āṅgirasa ebenso.

13.255.35

मित्रावरुणयोः पुत्रस्तथाऽगस्त्यः प्रतापवान् ।
धर्मराजर्त्विजः सप्त दक्षिणां दिशमाश्रिताः ॥ १३.२५५.३५ ॥

Agastya, der mächtige Sohn von Mitra und Varuṇa, ebenso; die sieben Priester Dharmarājas wohnen in der südlichen Richtung.

13.255.36

दृढेयुश्च ऋतेयुश्च परिव्याधश्च कीर्तिमान् ।
एकतश्च द्वितश्चैव त्रितश्चादित्यसन्निभाः ॥ १३.२५५.३६ ॥

Dṛḍheyu und Ṛteyu, der berühmte Parivyādha, Ekata, Dvita und Trita, strahlend wie die Sonne.

13.255.37

अत्रेः पुत्रश्च धर्मात्मा ऋषिः सारस्वतस्तथा ।
वरुणस्यर्त्विजः सप्त पश्चिमां दिशमाश्रिताः ॥ १३.२५५.३७ ॥

Der rechtschaffene Sohn des Atri und der Weise Sārasvata sowie die sieben Priester Varuṇas haben die westliche Richtung als Zuflucht gewählt.

13.255.38

अत्रिर्वसिष्ठो भगवान्कश्यपश्च महानृषिः ।
गौतमश्च भरद्वाजो विश्वामित्रोथ कौशिकः ॥ १३.२५५.३८ ॥

Atri, der ehrwürdige Vasiṣṭha, der große Weise Kaśyapa, Gautama, Bharadvāja, Viśvāmitra und Kauśika.

13.255.39

ऋचीकतनयश्चोग्रो जमदग्निः प्रतापवान् ।
धनेश्वरस्य गुरवः सप्तैते उत्तराश्रिताः ॥ १३.२५५.३९ ॥

Ugra, Sohn des Ṛcīka, und der mächtige Jamadagni — diese sieben Lehrer des Dhaneśvara Kubera haben die nördliche Richtung als Zuflucht gewählt.

13.255.40

अपरे मुनयः सप्त दिक्षु सर्वास्वधिष्ठिताः ।
कीर्तिस्वस्तिकरा नॄणां कीर्तिता लोकभावनाः ॥ १३.२५५.४० ॥

Die anderen sieben Weisen stehen in allen Richtungen; sie werden gepriesen als Spender von Ruhm und Wohlergehen für die Menschen und als Erhalter der Welten.

13.255.41

धर्मः कामश्च कालश्च वसुर्वासुकिरेव च ।
अनन्तः कपिलश्चैव सप्तैते धरणीधराः ॥ १३.२५५.४१ ॥

Dharma, Kāma, Kāla, Vasu, Vāsuki, Ananta und Kapila — diese sieben sind die Stützen der Erde.

13.255.42

रामो व्यासस्तथा द्रौणिरश्वत्थामा च लोमशः ।
इत्येते मुनयो दिव्या एकैकः सप्तसप्तधा ॥ १३.२५५.४२ ॥

Rāma, Vyāsa, Aśvatthāmā, Sohn des Droṇa, und Lomaśa — dies sind göttliche Weise, und jeder von ihnen erscheint in siebenmal sieben Gestalten.

13.255.43

शान्तिस्वस्तिकरा लोके दिशांपालाः प्रतीर्तिताः ।
यस्यांयस्यां दिशि ह्येते तन्मुखः शरणं व्रजेत् ॥ १३.२५५.४३ ॥

Die Hüter der Himmelsrichtungen, die der Welt Frieden und Wohlergehen bringen, werden gepriesen. In welche Richtung sie auch weilen, dorthin soll man das Antlitz wenden und Zuflucht suchen.

13.255.44

स्रष्टारः सर्वभूतानां कीर्तिता लोकपावनाः ।
संवर्तो मेरुसावर्णो मार्कण्डेयश्च धार्मिकः ॥ १३.२५५.४४ ॥

Schöpfer aller Wesen, gepriesen als Reiniger der Welten: Saṃvarta, Merusāvarṇi und der rechtschaffene Mārkaṇḍeya.

13.255.45

साङ्ख्ययोगौ नारदश्च दुर्वासाश्च महानृषिः ।
अत्यन्ततपसो दान्तास्त्रिषु लोकेषु विश्रुताः ॥ १३.२५५.४५ ॥

Sāṅkhya und Yoga, Nārada und der große Weise Durvāsas — von äußerster Askese, selbstbeherrscht, berühmt in den drei Welten.

13.255.46

अपरे रुद्रसङ्काशाः कीर्तिता ब्रह्मलौकिकाः ।
अपुत्रो लभते पुत्रं दरिद्रो लभते धनम् ॥ १३.२५५.४६ ॥

Andere, Rudra gleich und zur Welt Brahmās gehörend, werden genannt. Wer kinderlos ist, erhält einen Sohn; wer arm ist, erhält Reichtum.

13.255.47

तथा धर्मार्थकामेषु सिद्धिं च लभते नरः ।
पृथुं वैन्यं नृपवरं पृथ्वी यस्याभवत्सुता ॥ १३.२५५.४७ ॥

Ebenso erlangt der Mensch Erfolg in Dharma, Reichtum und Begierde. Pṛthu, Sohn des Vena, der beste der Könige, dessen Tochter die Erde wurde.

13.255.48

प्रजापतिं सार्वभौमं कीर्तयेद्वसुधाधिपम् ।
आदित्यवंशप्रभवं महेन्द्रसमविक्रमम् ॥ १३.२५५.४८ ॥

Man soll den Herrn der Geschöpfe preisen, den universalen Herrscher, den Gebieter der Erde — geboren aus dem Sonnengeschlecht, dessen Tapferkeit der Mahendras gleicht.

13.255.49

पुरूरवसमैलं च त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ।
बुधस्य दयितं पुत्रं कीर्तयेद्वसुधाधिपम् ॥ १३.२५५.४९ ॥

Man soll Purūravas, den Sohn Ilās, den in den drei Welten berühmten, geliebten Sohn Budhas und Herrn der Erde preisen.

13.255.50

त्रिलोकविश्रुतं वीरं भरतं च प्रकीर्तयेत् ।
गवामयेन यज्ञेन येनेष्टं वै कृते युगे ॥ १३.२५५.५० ॥

Man soll auch den Helden Bharata preisen, den in den drei Welten berühmten, der im Kṛta-Zeitalter das Gavāmayana-Opfer darbrachte.

13.255.51

रन्तिदेवं महादेवं कीर्तयेत्परमद्युतिम् ।
विश्वजित्तपसोपेतं लक्षण्यं लोकपूजितम् ॥ १३.२५५.५१ ॥

Man soll Rantideva preisen, den großen, überaus glänzenden, mit der alles besiegenden Askese begabten, mit glückverheißenden Zeichen versehenen, von den Welten verehrten.

13.255.52

तथा श्वेतं च राजर्षिं कीर्तयेत्परमुद्यतिम् ।
सगरस्यात्मजा येन प्लावितास्तारितास्तथा ॥ १३.२५५.५२ ॥

Ebenso soll man den königlichen Weisen Śveta preisen, den von höchster Tatkraft, durch den die Söhne Sagaras fortgeschwemmt und dann gerettet wurden.

13.255.53

हुताशनसमानेतान्महारूपान्महौजसः ।
उग्रकायान्महासत्वान्कीर्तयेत्कीर्तिवर्धनान् ॥ १३.२५५.५३ ॥

Man soll diese preisen, dem Opferfeuer gleich, von großer Schönheit und Macht, mit wilden Körpern und großem Mut, die den Ruhm mehren.

13.255.54

देवानृषिगणांश्चैव नृपांश्च जगतीश्वरान् ।
साङ्ख्यं योगं च परमं हव्यं कव्यं तथैव च ॥ १३.२५५.५४ ॥

Man soll die Götter, die Scharen der Weisen, die Könige und die Herren der Welt preisen, auch das höchste Sāṅkhya und Yoga, das Opfer an die Götter (havya) und das Opfer an die Ahnen (kavya).

13.255.55

कीर्तितं परमं ब्रह्म सर्वश्रुतिपरायणम् ।
मङ्गल्यं सर्वभूतानां पवित्रं बहु कीर्तितम् ॥ १३.२५५.५५ ॥

Das höchste Brahman ist verkündet worden, die letzte Zuflucht aller Śrutis. Es ist heilbringend für alle Wesen und reinigend; es ist vielfach gepriesen worden.

13.255.56

व्याधिप्रशमनं श्रेष्ठं पौष्टिकं सर्वकर्मणाम् ।
प्रयतः कीर्तयेच्चैतान्कल्यं सायं च भारत ॥ १३.२५५.५६ ॥

Dies ist das beste Mittel, Krankheit zu lindern und alle Handlungen zu stärken. O Bhārata, man soll diese in Selbstbeherrschung am Morgen und am Abend rezitieren.

13.255.57

एते वै यान्ति वर्षन्ति भान्ति वान्ति सृजन्ति च ।
एते विनायकाः श्रेष्ठा दक्षाः क्षान्ता जितेन्द्रियाः ॥ १३.२५५.५७ ॥

Diese gehen, regnen, leuchten, wehen und erschaffen. Diese Vināyakas sind die besten, geschickt, geduldig und Herren ihrer Sinne.

13.255.58

नराणामशुभं सर्वे व्यपोहन्ति प्रकीर्तिताः ।
साक्षिभूता महात्मानः पापस्य सुकृतस्य च ॥ १३.२५५.५८ ॥

Wenn sie verkündet werden, vertreiben sie alle das Unheil der Menschen. Diese großen Seelen sind Zeugen von Sünde und Verdienst.

13.255.59

एतान्वै कल्यमुत्थाय कीर्तयञ्शुभमश्नुते ।
नाग्निचोरभयं तस्य न मार्गप्रतिरोधनम् ॥ १३.२५५.५९ ॥

Wer am Morgen aufsteht und diese rezitiert, erlangt Glück. Für ihn gibt es keine Furcht vor Feuer oder Dieben und kein Hindernis auf dem Weg.

13.255.60

एतान्कीर्तयतां नित्यं दुःस्वप्नो नश्यते नृणाम् ।
मुच्यते सर्वपापेभ्यः स्वस्तिमांश्च गृहान्व्रजेत् ॥ १३.२५५.६० ॥

Für Menschen, die diese beständig rezitieren, werden böse Träume vernichtet. Man wird von allen Sünden befreit und kehrt heil nach Hause zurück.

13.255.61

दीक्षाकालेषु सर्वेषु यः पठेन्नियतो द्विजः ।
न्यायवानात्मनिरतः क्षान्तो दान्तोऽनसूयकः ॥ १३.२५५.६१ ॥

Wer dies zu allen Zeiten der Weihe mit Selbstbeherrschung rezitiert, ein gerechter Zweimalgeborener, im Selbst erfreut, geduldig, gezähmt und frei von Neid.

13.255.62

रोगार्तो व्याधियुक्तो वा पठन्पापात्प्रमुच्यते ।
वास्तुमध्ये तु पठतः कुले स्वस्त्ययनं भवेत् ॥ १३.२५५.६२ ॥

Wer von Krankheit gequält oder mit Siechtum behaftet ist, wird durch Rezitation von Sünde befreit; und wer es in der Mitte des Hauses rezitiert, dem wird Heil für die Familie zuteil.

13.255.63

क्षेत्रमध्ये तु पठतः सर्वं सस्यं प्ररोहति ।
गच्छतः क्षेममध्वानं ग्रामान्तरगतः पठन् ॥ १३.२५५.६३ ॥

Wer es inmitten eines Feldes rezitiert, dem wächst alle Saat; und wer auf dem Weg geht oder in einem anderen Dorf rezitiert, dem wird Sicherheit auf dem Weg zuteil.

13.255.64

आत्मनश्च सुतानां च दाराणां च धनस्य च ।
बीजानामोषधीनां च रक्षामेतां प्रयोजयेत् ॥ १३.२५५.६४ ॥

Zum Schutz seiner selbst, der Söhne und der Frauen, des Reichtums, der Saat und der Heilkräuter soll man dies anwenden.

13.255.65

एतान्सङ्ग्रामकाले तु पठतः क्षत्रियस्य तु ।
व्रजन्ति रिपवो नाशं क्षेमं च परिवर्तते ॥ १३.२५५.६५ ॥

Zur Zeit der Schlacht gehen die Feinde des Kriegers, der dies rezitiert, ins Verderben, und das Heil wendet sich ihm zu.

13.255.66

एतान्दैवे च पित्र्ये च पठतः पुरुषस्य हि ।
भुञ्जते पितरः कव्यं हव्यं च त्रिदिवौकसः ॥ १३.२५५.६६ ॥

Bei Opfern für die Götter und für die Ahnen, für den Mann, der dies rezitiert, genießen die Väter die Kavya-Gabe und die Bewohner der drei Himmel die Havya-Gabe.

13.255.67

न व्याधिश्वापदभयं न द्विपान्न हि तस्करात् ।
कश्मलं लघुतां याति पाप्मना च प्रमुच्यते ॥ १३.२५५.६७ ॥

Keine Krankheit, keine Furcht vor wilden Tieren, nicht vor Elefanten, und auch nicht vor Dieben. Verwirrung weicht, Leichtigkeit kommt, und man wird von der Sünde befreit.

13.255.68

यानपात्रे च याने च प्रवासे राजवेश्मनि ।
परां सिद्धिमवाप्नोति सावित्रीं ह्युत्तमां पठन् ॥ १३.२५५.६८ ॥

Auf einem Schiff, in einem Fahrzeug, auf Reisen oder im königlichen Palast erlangt, wer die erhabene Sāvitrī rezitiert, den höchsten Erfolg.

13.255.69

न च राजभयं तेषां न पिशाचान्न राक्षसात् ।
नाग्न्यम्बुपवनव्यालाद्भयं तस्योपजायते ॥ १३.२५५.६९ ॥

Sie fürchten weder Könige noch Piśācas oder Rākṣasas; keine Furcht entsteht in ihm vor Feuer, Wasser, Wind oder Schlangen.

13.255.70

चतुर्णामपि वर्णानामाश्रमस्य विशेषतः ।
करोति सततं शान्तिं सावित्रीमुत्तमां पठन् ॥ १३.२५५.७० ॥

Für alle vier Stände und besonders für die Lebensstufen schafft, wer die erhabene Sāvitrī rezitiert, ständig Frieden.

13.255.71

नाग्निर्दहति काष्ठानि सावित्री यत्र पठ्यते ।
न तत्र बालो म्रियते न च तिष्ठन्ति पन्नगाः ॥ १३.२५५.७१ ॥

Wo die Sāvitrī rezitiert wird, verbrennt das Feuer kein Holz; dort stirbt kein Kind, und Schlangen verweilen nicht.

13.255.72

न तेषां विद्यते दुःखं गच्छन्ति परमां गतिम् ।
ये शृण्वन्ति महद्ब्रह्म सावित्रीगुणकीर्तनम् ॥ १३.२५५.७२ ॥

Denen, die das große Brahman hören, den Preis der Tugenden Sāvitrīs, gibt es keinen Schmerz; sie erlangen das höchste Ziel.

13.255.73

गवां मध्ये तु पठतो गावोऽस्य बहुवत्सलाः ।
प्रस्थाने वा प्रवासे वा सर्वावस्थां गतः पठेत् ॥ १३.२५५.७३ ॥

Wer es inmitten der Kühe rezitiert, dessen Kühe haben viele Kälber. Beim Aufbruch zu einer Reise oder während einer Reise in der Fremde soll er es in jedem Zustand rezitieren.

13.255.74

जपतां जुह्वतां चैव नित्यं च प्रयतात्मनाम् ।
ऋषीणां परमं जप्यं गुह्यमेतन्नराधिप ॥ १३.२५५.७४ ॥

Für jene, die rezitieren und Opfergaben darbringen, und für jene, deren Geist stets gezügelt ist, ist dies das höchste Rezitationsgut der Weisen. Dies ist ein Geheimnis, o Herr der Menschen.

13.255.75

याथातथ्येन सिद्धस्य इतिहासं पुरातनम् ।
पराशरमतं दिव्यं शक्राय कथितं पुरा ॥ १३.२५५.७५ ॥

Diese alte Geschichte, wahrhaftig von einem Vollendeten gehört, ist die göttliche Lehre Parāśaras, die einst Śakra (Indra) erzählt wurde.

13.255.76

तदेतत्ते समाख्यातं तथ्यं ब्रह्म सनातनम् ।
हृदयं सर्वभूतानां श्रुतिरेषा सनातनी ॥ १३.२५५.७६ ॥

Das, dies ist dir verkündet worden: das wahre, ewige Brahman. Es ist das Herz aller Wesen; dies ist die ewige Offenbarung.

13.255.77

सोमादित्यान्वयाः सर्वे राघवाः कुरवस्तथा ।
पठन्ति शुचयो नित्यं सावित्रीं प्राणिनां गतिं ॥ १३.२५५.७७ ॥

Alle Rāghavas und Kurus, von Soma und Āditya abstammend, rezitieren die Sāvitrī stets in Reinheit; sie ist das Ziel der lebenden Wesen.

13.255.78

अभ्यासे नित्यं देवानां सप्तर्षीणां ध्रुवस्य च ।
मोक्षणं सर्वकृच्छ्राणां मोचयत्यशुभात्सदा ॥ १३.२५५.७८ ॥

Wer stets in der Übung der Götter, der sieben Weisen und des Polarsterns verharrt, wird von allem Leid befreit; sie erlöst immer vom Unglück.

13.255.79

वृद्धैः काश्यपगौतमप्रभृतिभिर्भृग्वङ्गिरोत्र्यादिभिः ।
शुक्रागस्त्यबृहस्पतिप्रभृतिभिर्ब्रह्मह्मर्षिभिः सेवितम्।
भारद्वाजमतं ऋचीकतनयैः प्राप्तं वसिष्ठात्पुनः ।
सावित्रीमधिगम्य शक्रवसुभिः कृत्स्ना जिता दानवाः ॥ १३.२५५.७९ ॥

Die Alten Kāśyapa, Gautama und andere, Bhṛgu, Aṅgiras, Ātri und andere sowie die großen brahmanischen Weisen Śukra, Agastya, Bṛhaspati und andere übten es aus. Die Lehre des Bhāradvāja erhielten die Söhne des Ṛcīka von Vasiṣṭha zurück. Nachdem Indra und die Vasus die Sāvitrī erlernt hatten, besiegten sie alle Dānavas.