Mahābhārata · Adhyāya 13.256
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.256.1
के पूज्याः के नमस्कार्या कथं वर्तेत केषु च ।
किमाचारः कीदृशेषु पितामह न रिष्यते ॥ १३.२५६.१ ॥
Großvater, wen soll man ehren, wen soll man grüßen, wie soll man sich ihnen gegenüber verhalten, und welches Verhalten gegenüber welcher Art von Menschen führt nicht zum Verderben?
13.256.2
ब्राह्मणानां परिभवः सादयेदपि देवताः ।
ब्राह्मणांस्तु नमस्कृत्य युधिष्ठिर न रिष्यते ॥ १३.२५६.२ ॥
Verachtung der Brahmanen kann selbst die Götter zu Fall bringen; doch, Yudhiṣṭhira, wer sich vor den Brahmanen verneigt, geht nicht zugrunde.
13.256.3
ते पूज्यास्ते नमस्कार्या वर्तेथास्तेषु पुत्रवत् ।
ते हि लोकानिमान्सर्वान्धारयन्ति मनीषिणः ॥ १३.२५६.३ ॥
Sie sind der Ehre und des Grußes würdig; verhalte dich ihnen gegenüber wie ein Sohn, denn diese Weisen tragen alle diese Welten.
13.256.4
ब्राह्मणाः सर्वलोकानां महान्तो धर्मसेतवः ।
धनत्यागाभिरामास्चि वाक्सङ्गमधुराश्च ये ॥ १३.२५६.४ ॥
Die Brahmanen sind große Brücken des Dharma für alle Welten, erfreut am Hingeben von Reichtum und süß in Rede und Gemeinschaft.
13.256.5
रमणीयाश्च भूतानां नियमेन धृतव्रताः ।
प्रणेतारश्च कोशानां शास्त्राणां च यशस्विनः ॥ १३.२५६.५ ॥
Sie sind den Wesen erfreulich, durch Zucht fest in ihren Gelübden und berühmt als Lenker und Verfasser der Schätze des Wissens und der Lehrbücher.
13.256.6
तपो येषां धनं नित्यं वाक्चैव विपुलं बलम् ।
प्रसवाश्चैव धर्माणां धर्मज्ञाः सूक्ष्मदर्शिनः ॥ १३.२५६.६ ॥
Deren Reichtum stets die Askese ist, deren große Kraft die Rede ist, Quellen der Tugenden, Kenner des Dharma und von scharfem Blick.
13.256.7
धर्मकामाः स्थिता धर्मे सुकृतैर्धर्मसेवतः ।
यान्समाश्रित्य तिष्ठन्ति प्रजाः सर्वाश्चतुर्विधाः ॥ १३.२५६.७ ॥
Die das Dharma begehren, im Dharma fest stehen und es durch gute Taten dienen — auf sie gestützt bestehen alle Wesen der vier Arten.
13.256.8
पन्थानः सर्वनेतारो यज्ञवाहाः सनातनाः ।
पितृपैतामहीं गुर्वीमुद्वहन्ति धुरं सदा ॥ १३.२५६.८ ॥
Diese ewigen Pfade führen alle, tragen das Opfer und tragen stets das schwere Joch der Väter und Großväter.
13.256.9
धुरि ये नावसीदन्ति विषमे सद्धया इव ।
पितृदेवातिथिमुखा हव्यकव्याग्रभोजिनः ॥ १३.२५६.९ ॥
Die auf schwierigem Gelände im Joch nicht straucheln wie gute Pferde, mit Ahnen, Göttern und Gästen an der Spitze, und die vom Vorrang der Opfer für Götter und Ahnen essen.
13.256.10
भोजनादेव लोकांस्त्रींस्त्रायन्ते महतो भयात् ।
दीपः सर्वस्य लोकस्य चक्षुश्चक्षुष्मतामपि ॥ १३.२५६.१० ॥
Schon durch das Speisen schützen sie die drei Welten vor großer Furcht; sie sind die Lampe der ganzen Welt, selbst das Auge derer, die Augen haben.
13.256.11
सर्वशिल्पादिनिधयो निपुणाः सूक्ष्मदर्शिनः ।
गतिज्ञाः सर्वभूतानामध्यात्मगतिचिन्तकाः ॥ १३.२५६.११ ॥
Sie sind die Urschätze aller Künste und Handwerke, geschickt und scharfsinnig, Kenner des Weges aller Wesen, Betrachter des Weges des inneren Selbst.
13.256.12
आदिमध्यावसानानां ज्ञातारश्छिन्नसंशयाः ।
परावरविशेषज्ञा गन्तारः परमां गतिम् ॥ १३.२५६.१२ ॥
Kenner von Anfang, Mitte und Ende, deren Zweifel durchschnitten sind, die den Unterschied zwischen Höherem und Niederem kennen, gehen zum höchsten Ziel.
13.256.13
विमुक्ता धूतपाप्मानो निर्द्वन्द्वा निष्परिग्रहाः ।
मानार्हा मानिता नित्यं ज्ञानविद्भिर्महात्मभिः ॥ १३.२५६.१३ ॥
Befreit, die Sünde abgeschüttelt, jenseits der Gegensatzpaare und ohne Besitz, sind sie der Ehre würdig und werden stets von den wissenden großen Seelen geehrt.
13.256.14
चन्दने मलपङ्के च भोजनेऽभोजने समाः ।
समं येषां दुकूलं च शाणक्षौमाजिनानि च ॥ १३.२५६.१४ ॥
Ob Sandelpaste oder Schmutz und Schlamm, ob Speise oder Fasten, sie bleiben gleichmütig; feine Seide, Hanfgewebe, Leinen und Hirschfelle sind ihnen gleich.
13.256.15
तिष्ठेयुरप्यभुञ्जाना बहूनि दिवसान्यपि ।
शोषयेयुश्च गात्राणि स्वाध्यायैः संयतेन्द्रियाः ॥ १३.२५६.१५ ॥
Auch ohne zu essen können sie viele Tage verweilen, und durch das Selbststudium, mit gezügelten Sinnen, mögen sie ihre Leiber austrocknen.
13.256.16
अदैवं दैवतं कुर्युर्दैवतं चाप्यदैवतम् ।
लोकानन्यान्सृजेयुस्ते लोकपालांश्च कोपिताः ॥ १३.२५६.१६ ॥
Im Zorn könnten sie das Nicht-Göttliche zur Gottheit machen und sogar eine Gottheit nicht-göttlich machen; sie könnten andere Welten erschaffen und die Hüter der Welten.
13.256.17
अपेयः सागरो येषामपि सापान्महात्मनाम् ।
येषां कोपाग्निरद्यापि दण्डके नोपशाम्यति ॥ १३.२५६.१७ ॥
Für die selbst der Ozean ungenießbar ist und deren Zorneshitze selbst heute im Daṇḍaka-Wald noch nicht erloschen ist.
13.256.18
देवानामपि ये देवाः कारणं कारणस्य च ।
प्रमामस्य प्रमाणं च तस्मान्नाभिभवेद्बुधः ॥ १३.२५६.१८ ॥
Sie, die Götter sogar unter den Göttern sind, Ursache der Ursachen und Maß der Maße; deshalb soll der Weise sie nicht verachten.
13.256.19
तेषां वृद्धाश्च बालाश्च सर्वे सन्मार्गदर्शिनः ।
तपोविद्याविशेषात्तु मानयन्ति परस्परम् ॥ १३.२५६.१९ ॥
Unter ihnen zeigen Alte wie Kinder alle den guten Pfad; durch den Vorzug von Askese und Wissen ehren sie einander.
13.256.20
अविद्वान्ब्राह्मणो देवः पात्रं वै पावनं महत् ।
विद्वान्भूयस्तरो देवः पूर्णसागरसन्निभः ॥ १३.२५६.२० ॥
Ein ungelehrter Brahmane ist auch ein Gott, ein großes reinigendes Gefäß; der gelehrte aber ist ein noch größerer Gott, wie ein voller Ozean.
13.256.21
अविद्वांश्चैव विद्वांश्च ब्राह्मणो दैवतं महत् ।
प्रणीतश्चाप्रणीतश्च यथाऽग्निर्दैवतं महत् ॥ १३.२५६.२१ ॥
Sowohl der ungelehrte als auch der gelehrte Brahmane sind eine große Gottheit, so wie das Feuer, ob entzündet oder nicht entzündet, eine große Gottheit ist.
13.256.22
श्मशाने ह्यपि तेजस्वी पावको नैव दुष्यति ।
हविर्यज्ञे च विधिवद्भूय एवाभिशोभते ॥ १३.२५६.२२ ॥
Selbst auf dem Leichenplatz wird das leuchtende Feuer niemals befleckt; und beim Opfer mit Gaben, nach Vorschrift vollzogen, strahlt es umso mehr.
13.256.23
एवं यद्यप्यनिष्टेषु वर्तते सर्वकर्मसु ।
सर्वथा ब्राह्मणो मान्यो दैवतं विद्धि तत्परम् ॥ १३.२५६.२३ ॥
So ist der Brahmane, auch wenn er sich in all seinen Handlungen mit Unpassendem befasst, in jeder Hinsicht zu ehren; erkenne ihn als die höchste Gottheit.