Mahābhārata · Adhyāya 13.256
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.256.1
के पूज्याः के नमस्कार्या कथं वर्तेत केषु च ।
किमाचारः कीदृशेषु पितामह न रिष्यते ॥ १३.२५६.१ ॥
Avô, quem deve ser honrado, a quem se deve saudar, como se deve agir com eles, e que conduta, para com que tipo de pessoas, não leva à ruína?
13.256.2
ब्राह्मणानां परिभवः सादयेदपि देवताः ।
ब्राह्मणांस्तु नमस्कृत्य युधिष्ठिर न रिष्यते ॥ १३.२५६.२ ॥
O desprezo pelos brâmanes pode derrubar até os deuses; mas, Yudhiṣṭhira, ao prostrar-se diante dos brâmanes não se é arruinado.
13.256.3
ते पूज्यास्ते नमस्कार्या वर्तेथास्तेषु पुत्रवत् ।
ते हि लोकानिमान्सर्वान्धारयन्ति मनीषिणः ॥ १३.२५६.३ ॥
Eles são dignos de honra e de saudação; comporta-te com eles como um filho, pois esses sábios sustentam todos estes mundos.
13.256.4
ब्राह्मणाः सर्वलोकानां महान्तो धर्मसेतवः ।
धनत्यागाभिरामास्चि वाक्सङ्गमधुराश्च ये ॥ १३.२५६.४ ॥
Os brâmanes são grandes pontes do dharma para todos os mundos, deleitando-se em doar riquezas e doces na fala e na companhia.
13.256.5
रमणीयाश्च भूतानां नियमेन धृतव्रताः ।
प्रणेतारश्च कोशानां शास्त्राणां च यशस्विनः ॥ १३.२५६.५ ॥
São agradáveis aos seres, firmes em seus votos pela disciplina, e famosos como autores-guias dos tesouros do saber e das ciências.
13.256.6
तपो येषां धनं नित्यं वाक्चैव विपुलं बलम् ।
प्रसवाश्चैव धर्माणां धर्मज्ञाः सूक्ष्मदर्शिनः ॥ १३.२५६.६ ॥
Cuja riqueza é sempre a austeridade, cuja grande força é a palavra, fontes das virtudes, conhecedores do dharma e de visão sutil.
13.256.7
धर्मकामाः स्थिता धर्मे सुकृतैर्धर्मसेवतः ।
यान्समाश्रित्य तिष्ठन्ति प्रजाः सर्वाश्चतुर्विधाः ॥ १३.२५६.७ ॥
Os que desejam o dharma, permanecem firmes no dharma e o servem por meio de boas ações; apoiando-se neles, todas as criaturas das quatro classes perseveram.
13.256.8
पन्थानः सर्वनेतारो यज्ञवाहाः सनातनाः ।
पितृपैतामहीं गुर्वीमुद्वहन्ति धुरं सदा ॥ १३.२५६.८ ॥
Estes caminhos eternos guiam a todos, carregam o sacrifício e sempre suportam o pesado jugo dos pais e avós.
13.256.9
धुरि ये नावसीदन्ति विषमे सद्धया इव ।
पितृदेवातिथिमुखा हव्यकव्याग्रभोजिनः ॥ १३.२५६.९ ॥
Os que não vacilam sob o jugo em terreno difícil, como bons cavalos, tendo os pais, os deuses e os hóspedes à frente, comendo primeiro da oferenda e da oblação aos antepassados.
13.256.10
भोजनादेव लोकांस्त्रींस्त्रायन्ते महतो भयात् ।
दीपः सर्वस्य लोकस्य चक्षुश्चक्षुष्मतामपि ॥ १३.२५६.१० ॥
Só pelo ato de dar alimento protegem os três mundos do grande medo; são a lâmpada de todo o mundo, até o olho dos que têm olhos.
13.256.11
सर्वशिल्पादिनिधयो निपुणाः सूक्ष्मदर्शिनः ।
गतिज्ञाः सर्वभूतानामध्यात्मगतिचिन्तकाः ॥ १३.२५६.११ ॥
São os tesouros originais de todas as artes e ofícios, hábeis e de olhar sutil, conhecedores do curso de todos os seres, contempladores do curso do espírito.
13.256.12
आदिमध्यावसानानां ज्ञातारश्छिन्नसंशयाः ।
परावरविशेषज्ञा गन्तारः परमां गतिम् ॥ १३.२५६.१२ ॥
Conhecedores do começo, do meio e do fim, com as dúvidas cortadas, versados na distinção entre o superior e o inferior, alcançam a meta suprema.
13.256.13
विमुक्ता धूतपाप्मानो निर्द्वन्द्वा निष्परिग्रहाः ।
मानार्हा मानिता नित्यं ज्ञानविद्भिर्महात्मभिः ॥ १३.२५६.१३ ॥
Libertados, tendo sacudido o pecado, além dos pares de opostos e sem posses, são dignos de honra e sempre honrados pelas grandes almas que conhecem o saber.
13.256.14
चन्दने मलपङ्के च भोजनेऽभोजने समाः ।
समं येषां दुकूलं च शाणक्षौमाजिनानि च ॥ १३.२५६.१४ ॥
Diante da pasta de sândalo e da lama imunda, diante da comida e da falta de comida, permanecem equânimes; para eles, a seda fina, o pano de cânhamo, o linho e as peles de veado são iguais.
13.256.15
तिष्ठेयुरप्यभुञ्जाना बहूनि दिवसान्यपि ।
शोषयेयुश्च गात्राणि स्वाध्यायैः संयतेन्द्रियाः ॥ १३.२५६.१५ ॥
Mesmo sem comer por muitos dias podem permanecer; e, pelo estudo dos textos sagrados e com os sentidos contidos, podem secar seus próprios corpos.
13.256.16
अदैवं दैवतं कुर्युर्दैवतं चाप्यदैवतम् ।
लोकानन्यान्सृजेयुस्ते लोकपालांश्च कोपिताः ॥ १३.२५६.१६ ॥
Irados, poderiam fazer do não divino uma divindade, e até tornar não divina uma divindade; poderiam criar outros mundos e os guardiões dos mundos.
13.256.17
अपेयः सागरो येषामपि सापान्महात्मनाम् ।
येषां कोपाग्निरद्यापि दण्डके नोपशाम्यति ॥ १३.२५६.१७ ॥
Para quem até o oceano é impotável, e cujo fogo da ira ainda hoje não se apagou na floresta de Daṇḍaka.
13.256.18
देवानामपि ये देवाः कारणं कारणस्य च ।
प्रमामस्य प्रमाणं च तस्मान्नाभिभवेद्बुधः ॥ १३.२५६.१८ ॥
Aqueles que são deuses até entre os deuses, causa das causas e medida das medidas; por isso o sábio não deve ofendê-los.
13.256.19
तेषां वृद्धाश्च बालाश्च सर्वे सन्मार्गदर्शिनः ।
तपोविद्याविशेषात्तु मानयन्ति परस्परम् ॥ १३.२५६.१९ ॥
Entre eles, os anciãos e as crianças, todos mostram o bom caminho; pela excelência da austeridade e do saber, honram-se mutuamente.
13.256.20
अविद्वान्ब्राह्मणो देवः पात्रं वै पावनं महत् ।
विद्वान्भूयस्तरो देवः पूर्णसागरसन्निभः ॥ १३.२५६.२० ॥
Um brâmane não instruído também é um deus, um grande recipiente purificador; mas o instruído é um deus ainda maior, semelhante ao oceano cheio.
13.256.21
अविद्वांश्चैव विद्वांश्च ब्राह्मणो दैवतं महत् ।
प्रणीतश्चाप्रणीतश्च यथाऽग्निर्दैवतं महत् ॥ १३.२५६.२१ ॥
Tanto o brâmane não instruído quanto o instruído são uma grande divindade, assim como o fogo, aceso ou não aceso, é uma grande divindade.
13.256.22
श्मशाने ह्यपि तेजस्वी पावको नैव दुष्यति ।
हविर्यज्ञे च विधिवद्भूय एवाभिशोभते ॥ १३.२५६.२२ ॥
Mesmo no crematório o fogo resplandecente jamais se contamina; e no sacrifício de oferendas, realizado segundo a regra, ele resplandece ainda mais.
13.256.23
एवं यद्यप्यनिष्टेषु वर्तते सर्वकर्मसु ।
सर्वथा ब्राह्मणो मान्यो दैवतं विद्धि तत्परम् ॥ १३.२५६.२३ ॥
Assim, mesmo que se dedique a atos indevidos em todas as suas ações, o brâmane é em todos os sentidos digno de honra; reconhece-o como a divindade suprema.