مهابهاراتا · أدهيايا 13.257
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.257.1
कां तु ब्राह्मणपूजायां व्युष्टिं दृष्ट्वा जनाधिप ।
कं वा धर्मोदयं मत्वा तानर्चसि महामते ॥ १३.२५७.१ ॥
أيها سيد الناس، أي ثمرة ترى في تكريم البراهمة، أو أي ازدهار للدارما تظن عند تبجيلهم، أيها العظيم الفكر؟
13.257.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
पवनस्य च संवादमर्जुनस्य च भारत ॥ १३.२५७.२ ॥
وهنا أيضًا يروون هذه القصة القديمة: الحوار بين الريح بافانا وأرجونا، أيها البهاراتي.
13.257.3
सहस्रभुजभृच्छ्रीमान्कार्तवीर्योऽभवत्प्रभुः ।
अस्य लोकस्य सर्वस्य माहिष्मत्यां महाबलः ॥ १३.२५७.३ ॥
كان كارتافيريا المجيد، حامل الألف ذراع، سيدًا على هذا العالم كله؛ عظيم القوة، كان يحكم في مهشماتي.
13.257.4
स तु रत्नाकरवतीं सप्तद्वीपां ससागराम् ।
शशास पृथिवीं सर्वां हैहयः सत्यविक्रमः ॥ १३.२५७.४ ॥
حكم ذلك الهيهايا، الصادق في البأس، الأرض كلها ذات الجواهر والجزر السبع والبحار.
13.257.5
स्ववित्तं तेन दत्तं तु दत्तात्रेयाय कर्मणे ।
क्षत्रधर्मं पुरस्कृत्य विनयं श्रुतमेव च ॥ १३.२५७.५ ॥
وقد وهب ماله الخاص لدتاتريا لأجل ذلك العمل، مقدِّمًا واجب المحارب، وكذلك التواضع والعلم.
13.257.6
आराधयामास च तं कृतवीर्यात्मजो मुनिम् ।
न्यमन्त्रयत संतुष्टो द्विजश्चैनं वरैस्त्रिभिः ॥ १३.२५७.६ ॥
أرضى ابن كريتافيريا ذلك الحكيم؛ وأكرمه ذو الميلاد الثاني، مسرورًا، بثلاث نعم.
13.257.7
स वरैश्छन्दितस्तेन नृपो वचनमब्रवीत् ।
सहस्रबाहुता मेऽस्तु यूपमध्ये ग्रहो यथा ॥ १३.२५७.७ ॥
قال الملك، وقد سأله بالنعم: ليكن لي ألف ذراع، كقبضة في وسط عمود القربان.
13.257.8
मम बाहुसहस्रं तु पश्यन्तां सैनिका रणे ।
विक्रमेणि महीं कृत्स्नां जयेयं संशितव्रत ॥ १३.२५७.८ ॥
ليرَ جنودي ذراعيَّ الألف في المعركة، وأفتح بالبأس الأرض كلها، يا ثابت النذر.
13.257.9
तां च धर्मेण सम्प्राप्य पालयेयमतन्द्रितः ।
चतुर्थं तु वरं याचे त्वामहं द्विजसत्तम ॥ १३.२५७.९ ॥
وإذ أنلتُها بالحق، أحفظها بلا كلل؛ وأنت، يا خير البراهمة، أسألك النعمة الرابعة.
13.257.10
तं ममानुग्रहकृते दातुमर्हस्यनिन्दित ।
अनुशाशन्तु मां सन्तो मिथ्यावृत्तं त्वदाश्रयम् ॥ १३.२५७.१० ॥
يا من لا عيب فيه، أنت جدير بأن تمنحها لي تفضلا؛ فليؤدبني الأخيار، أنا الذي سلوكه زائف ومتكل عليك.
13.257.11
इत्युक्तः स द्विजः प्राह तथास्त्विति नराधिपम् ।
एवं समभवंस्तस्य वरास्ते दीप्ततेजसः ॥ १३.२५७.११ ॥
فلما خوطب بذلك قال البرهمي للملك: ليكن كذلك؛ وهكذا تحققت نعم ذي البهاء المتقد.
13.257.12
गतः स रथमास्थाय ज्वलनार्कसमद्युतिम् ।
अब्रवीद्वीर्यसंमोहात्को वाऽस्ति सदृशो मम ॥ १३.२५७.१२ ॥
فمضى راكبا عربة بهاء يضاهي الشمس المتقدة، ومن غرور بأسه قال: من يماثلني؟
13.257.13
धैर्यैर्वीर्यैर्यशःशौर्यौर्विक्रमेणौजसाऽपि वा ।
तद्वाक्यान्ते चान्तरिक्षे वागुवाचाशरीरिणी ॥ १३.२५७.१३ ॥
بالثبات والبأس والمجد والشجاعة والبطش والقوة، وفي ختام كلامه تكلم في السماء صوت بلا جسد.
13.257.14
न त्वं मूढ विजानीषे ब्राह्मणं क्षत्रियाद्वरम् ।
सहितो ब्राह्मणेनेह क्षत्रियः शास्ति वै प्रजाः ॥ १३.२५७.१४ ॥
أيها الأحمق، لا تدرك أن البراهمي أفضل من الكشاتريا. فهنا، إنما يحكم الكشاتريا الرعايا بالاشتراك مع البراهمي.
13.257.15
कुर्यां भूतानि तुष्टोऽहं क्रुद्धो नाशं तथा नये ।
कर्म्णा मनसा वाचा न मत्तोस्ति वरो द्विजः ॥ १३.२५७.१५ ॥
إن رضيت استطعت أن أخلق الكائنات، وإن غضبت استطعت أن أفنيها. بالفعل والفكر والكلام، ليس بين المولودين مرتين من هو أفضل مني.
13.257.16
पूर्वो ब्रह्मोत्तरो वादो द्वितीयः क्षत्रियोत्तरः ।
त्वयोक्तौ हेतुयुक्तौ तौ विशेषस्तत्र दृश्यते ॥ १३.२५७.१६ ॥
ينتهي الجدل الأول بالبراهمي، والثاني بالكشاتريا. وكلا الرأيين اللذين ذكرتهما مستندان إلى حجج، ويظهر بينهما تمايز.
13.257.17
ब्राह्मणाः संश्रिताः क्षत्रं न क्षत्रं ब्राह्मणाश्रितम् ।
श्रिता ब्रह्मोपधा विप्राः खादन्ति क्षत्रियान्भुवि ॥ १३.२५७.१७ ॥
البراهمة يعتمدون على الكشاترا، والكشاترا لا تعتمد على البراهمة. والفِبرا المتسترون بذريعة البراهمان يلتهمون الكشاتريا على الأرض.
13.257.18
क्षत्रियेष्वाश्रितो धर्मः प्रजानां परिपालनम् ।
क्षत्राद्वृत्तिर्ब्राह्मणानां तैः कथं ब्राह्मणो वरः ॥ १३.२५७.१८ ॥
الدَّرْما تقيم في الكشاتريا، وهي حماية الرعايا. ومعاش البراهمة مصدره الكشاتريا. فكيف يكون البراهمي أفضل منهم؟
13.257.19
सर्वभूतप्रधानांस्तान्भैक्षवृत्तीनहं सदा ।
आत्मसम्भावितान्विप्रान्स्थापयाम्यात्मनो वशे ॥ १३.२५७.१९ ॥
أولئك البراهمة، أفضل جميع الكائنات، الذين يعيشون على الصدقة ويعتزون بأنفسهم، أُبقيهم دائماً تحت سلطاني.
13.257.20
कथितं त्वनयाऽसत्यं गायन्त्या कन्यया दिवि ।
विजेष्याम्यवशान्सर्वान्ब्राह्मणांश्चर्मवाससः ॥ १३.२५७.२० ॥
ما قالته تلك الفتاة المغنّية في السماء كان كذباً. سأغلب جميع أولئك البراهمة، الملبوسين بالجلود، غير الخاضعين.
13.257.21
न च मां च्यावयेद्राष्ट्रात्त्रिषु लोकेषु कश्चन ।
देवो वा मानुषो वाऽपि तस्माज्ज्येष्ये द्विजानहम् ॥ १३.२५७.२१ ॥
في العوالم الثلاثة لن يُخرجني من مملكتي أحد، لا إله ولا إنسان؛ لذلك سأغلب المولودين مرتين.
13.257.22
अद्य ब्रह्मोत्तरं लोकं करिष्ये क्षत्रियोत्तरम् ।
नहि मे संयुगे कश्चित्सोढुमुत्सहते बलम् ॥ १३.२५७.२२ ॥
اليوم سأجعل هذا العالم يعلو فيه الكشاتريا على البراهمة؛ لا يجرؤ أحد على احتمال قوتي في القتال.
13.257.23
अर्जुनस्य वचः श्रुत्वा वित्रस्ताऽभून्निशाचरी ।
अथैनमन्तरिक्षस्थस्ततो वायुरभाषत ॥ १३.२५७.२३ ॥
لما سمعت كلام أرجونا فزعت تلك الليلية، ثم خاطبها الريح الواقف في الجو.
13.257.24
त्यजैनं कलुषं भावं ब्राह्मणेभ्यो नमस्कुरु ।
एतेषां कुर्वतः पापं राष्ट्रक्षोभो भविष्यति ॥ १३.२५७.२४ ॥
اترك هذا الخاطر النجس واسجد للبراهمة؛ فإن ارتكبت الشر بحقهم اضطربت المملكة.
13.257.25
अथ च त्वां महीपाल शमयिष्यन्ति वै द्विजाः ।
निरसिष्यन्ति ते राष्ट्राद्धतोत्साहा महाबलाः ॥ १३.२५७.२५ ॥
وأيها حامي الأرض، سيُهدِّئك المولودون مرتين، وسيطردك من المملكة الأقوياءُ العظام وقد انكسرت همّتهم.
13.257.26
तं राजा कस्त्वमित्याह ततस्तं प्राह मारुतः ।
वायुर्वै देवदूतोस्मि हितं त्वां प्रब्रवीम्यहम् ॥ १३.२५७.२६ ॥
فسأله الملك: «من أنت؟» فقال له الماروت: «أنا فايو، رسول الآلهة، وأنا أقول لك ذلك لخيرك.»
13.257.27
अहो त्वयाऽयं विप्रेषु भक्तिरागः प्रदर्शितः ।
यादृशं पृथिवीभूतं तादृशं ब्रूहि मे द्विजम् ॥ १३.२५७.२७ ॥
آه، لقد أظهرت هذا الحب المخلص للبراهمة. أخبرني عن مولودٍ مرتين طبيعته كطبيعة الأرض.
13.257.28
वायोर्वा सदृशं किञ्चिद्ब्रूहि त्वं ब्राह्मणोत्तमम् ।
अपां वै सदृशं वह्नेः सूर्यस्य नभसोऽपि वा ॥ १३.२५७.२८ ॥
أخبرني عن برهمي فاضل يشبه الريح، أو الماء، أو النار، أو الشمس، أو السماء.