மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.257
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.257.1
कां तु ब्राह्मणपूजायां व्युष्टिं दृष्ट्वा जनाधिप ।
कं वा धर्मोदयं मत्वा तानर्चसि महामते ॥ १३.२५७.१ ॥
மக்களின் தலைவனே, அந்தணர்களை வணங்குவதில் எந்தப் பயனைக் கண்டு, அல்லது எந்த தர்மத்தின் எழுச்சியை எண்ணி நீ அவர்களை மதிக்கிறாய், ஓ மகாமதியே?
13.257.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
पवनस्य च संवादमर्जुनस्य च भारत ॥ १३.२५७.२ ॥
இங்கும் மக்கள் இந்தப் பண்டைய இதிகாசத்தைச் சொல்கின்றனர் — காற்றுக் கடவுளுக்கும் அர்ஜுனனுக்கும் இடையிலான உரையாடல், ஓ பரதனே.
13.257.3
सहस्रभुजभृच्छ्रीमान्कार्तवीर्योऽभवत्प्रभुः ।
अस्य लोकस्य सर्वस्य माहिष्मत्यां महाबलः ॥ १३.२५७.३ ॥
ஆயிரம் கரங்களைக் கொண்ட, புகழ்மிக்க கார்த்தவீர்யன் இவ்வுலகனைத்திற்கும் அதிபதியாக இருந்தான்; மகாபலசாலியான அவன் மாஹிஷ்மதியில் (ஆட்சி செய்தான்).
13.257.4
स तु रत्नाकरवतीं सप्तद्वीपां ससागराम् ।
शशास पृथिवीं सर्वां हैहयः सत्यविक्रमः ॥ १३.२५७.४ ॥
அந்த உண்மையான பராக்கிரமமுள்ள ஹைஹயன், ரத்தினங்கள் நிறைந்த, ஏழு தீவுகளும் கடல்களும் கொண்ட முழு பூமியையும் ஆண்டான்.
13.257.5
स्ववित्तं तेन दत्तं तु दत्तात्रेयाय कर्मणे ।
क्षत्रधर्मं पुरस्कृत्य विनयं श्रुतमेव च ॥ १३.२५७.५ ॥
அவன் தன் சொந்தச் செல்வத்தை தத்தாத்ரேயருக்கு அந்தச் செயலுக்காகக் கொடுத்தான்; க்ஷத்ரிய தர்மத்தை முன்னிறுத்தி, பணிவையும் கற்றலையும் கருத்தில் கொண்டு.
13.257.6
आराधयामास च तं कृतवीर्यात्मजो मुनिम् ।
न्यमन्त्रयत संतुष्टो द्विजश्चैनं वरैस्त्रिभिः ॥ १३.२५७.६ ॥
கிருதவீரியனின் மகன் அந்த முனிவரை வழிபட்டு மகிழ்வித்தான்; மகிழ்ந்த அந்த த்விஜர் அவனுக்கு மூன்று வரங்களை அளித்தார்.
13.257.7
स वरैश्छन्दितस्तेन नृपो वचनमब्रवीत् ।
सहस्रबाहुता मेऽस्तु यूपमध्ये ग्रहो यथा ॥ १३.२५७.७ ॥
அவரால் வரங்களால் வேண்டப்பட்ட அரசன் சொன்னான் - எனக்கு ஆயிரம் கைகள் இருக்கட்டும், யூபத்தின் நடுவில் பிடி இருப்பதுபோல்.
13.257.8
मम बाहुसहस्रं तु पश्यन्तां सैनिका रणे ।
विक्रमेणि महीं कृत्स्नां जयेयं संशितव्रत ॥ १३.२५७.८ ॥
என் ஆயிரம் கைகளை போர்க்களத்தில் வீரர்கள் காணட்டும்; வீரத்தால் முழு பூமியையும் வெல்வேன், திடவிரதனே.
13.257.9
तां च धर्मेण सम्प्राप्य पालयेयमतन्द्रितः ।
चतुर्थं तु वरं याचे त्वामहं द्विजसत्तम ॥ १३.२५७.९ ॥
அதை தர்மத்தால் பெற்று சோர்வின்றி அதைக் காப்பேன்; ஓ சிறந்த த்விஜனே, நான்காவது வரத்தை உம்மிடம் கேட்கிறேன்.
13.257.10
तं ममानुग्रहकृते दातुमर्हस्यनिन्दित ।
अनुशाशन्तु मां सन्तो मिथ्यावृत्तं त्वदाश्रयम् ॥ १३.२५७.१० ॥
குற்றமற்றவனே, என் மீது அருள்புரிய அதை எனக்குத் தர நீர் தகுதியுடையவர்; நல்லோர் என்னை நெறிப்படுத்தட்டும், தவறான நடத்தையுடையவனாய் உம்மையே சார்ந்தவனை.
13.257.11
इत्युक्तः स द्विजः प्राह तथास्त्विति नराधिपम् ।
एवं समभवंस्तस्य वरास्ते दीप्ततेजसः ॥ १३.२५७.११ ॥
இவ்வாறு கேட்கப்பட்ட அந்த த்விஜன் அரசனிடம் சொன்னான் - அப்படியே ஆகட்டும்; இவ்வாறு ஒளிமிக்கவனுக்கு அந்த வரங்கள் அமைந்தன.
13.257.12
गतः स रथमास्थाय ज्वलनार्कसमद्युतिम् ।
अब्रवीद्वीर्यसंमोहात्को वाऽस्ति सदृशो मम ॥ १३.२५७.१२ ॥
அவன் எரியும் சூரியனுக்கு நிகரான ஒளியுடைய தேரில் ஏறிச் சென்று, தன் வீரத்தின் மயக்கத்தால் சொன்னான் - எனக்கு நிகரானவன் யார்?
13.257.13
धैर्यैर्वीर्यैर्यशःशौर्यौर्विक्रमेणौजसाऽपि वा ।
तद्वाक्यान्ते चान्तरिक्षे वागुवाचाशरीरिणी ॥ १३.२५७.१३ ॥
மன உறுதி, வீரியம், புகழ், வீரம், பராக்கிரமம் அல்லது ஓஜஸ் ஆகியவற்றால்—அவனுடைய சொல் முடிந்தபோது வானத்தில் ஓர் உருவமற்ற குரல் பேசியது.
13.257.14
न त्वं मूढ विजानीषे ब्राह्मणं क्षत्रियाद्वरम् ।
सहितो ब्राह्मणेनेह क्षत्रियः शास्ति वै प्रजाः ॥ १३.२५७.१४ ॥
மூடனே, நீ அறியவில்லை—அந்தணன் க்ஷத்திரியனை விடச் சிறந்தவன். இங்கு அந்தணனுடன் சேர்ந்தே க்ஷத்திரியன் குடிமக்களை ஆள்கிறான்.
13.257.15
कुर्यां भूतानि तुष्टोऽहं क्रुद्धो नाशं तथा नये ।
कर्म्णा मनसा वाचा न मत्तोस्ति वरो द्विजः ॥ १३.२५७.१५ ॥
நான் மகிழ்ந்தால் உயிர்களைப் படைப்பேன்; சினந்தால் அழிப்பேன். செயலாலும், மனத்தாலும், வாக்காலும் என்னைவிடச் சிறந்த த்விஜன் எவனும் இல்லை.
13.257.16
पूर्वो ब्रह्मोत्तरो वादो द्वितीयः क्षत्रियोत्तरः ।
त्वयोक्तौ हेतुयुक्तौ तौ विशेषस्तत्र दृश्यते ॥ १३.२५७.१६ ॥
முதல் வாதம் அந்தணனில் முடிகிறது; இரண்டாவது க்ஷத்திரியனில் முடிகிறது. உன்னால் சொல்லப்பட்ட அவ்விரண்டும் காரணங்களுடன் கூடியவை; அவற்றில் வேறுபாடு காணப்படுகிறது.
13.257.17
ब्राह्मणाः संश्रिताः क्षत्रं न क्षत्रं ब्राह्मणाश्रितम् ।
श्रिता ब्रह्मोपधा विप्राः खादन्ति क्षत्रियान्भुवि ॥ १३.२५७.१७ ॥
அந்தணர்கள் க்ஷத்திரத்தைச் சார்ந்தவர்கள்; க்ஷத்திரம் அந்தணரைச் சார்ந்தது அல்ல. பிரம்மத்தின் போர்வையில் சார்ந்திருக்கும் விப்ரர்கள் பூமியில் க்ஷத்திரியர்களை விழுங்குகின்றனர்.
13.257.18
क्षत्रियेष्वाश्रितो धर्मः प्रजानां परिपालनम् ।
क्षत्राद्वृत्तिर्ब्राह्मणानां तैः कथं ब्राह्मणो वरः ॥ १३.२५७.१८ ॥
க்ஷத்திரியர்களில் தர்மம் சார்ந்துள்ளது—குடிமக்களைக் காப்பது. அந்தணர்களின் வாழ்க்கை க்ஷத்திரியனிடமிருந்தே. அவர்களைவிட அந்தணன் எப்படி சிறந்தவன்?
13.257.19
सर्वभूतप्रधानांस्तान्भैक्षवृत्तीनहं सदा ।
आत्मसम्भावितान्विप्रान्स्थापयाम्यात्मनो वशे ॥ १३.२५७.१९ ॥
அனைத்து உயிர்களிலும் சிறந்தவர்களாகிய, பிச்சையால் வாழும், தன்மதிப்புள்ள அந்தப் பிராமணர்களை நான் எப்போதும் என் வசத்தில் நிலைநிறுத்துவேன்.
13.257.20
कथितं त्वनयाऽसत्यं गायन्त्या कन्यया दिवि ।
विजेष्याम्यवशान्सर्वान्ब्राह्मणांश्चर्मवाससः ॥ १३.२५७.२० ॥
வானத்தில் பாடிய அந்தக் கன்னி கூறியது பொய். தோல் ஆடை அணிந்த அடங்காத அந்த பிராமணர்கள் அனைவரையும் நான் வென்றுவிடுவேன்.
13.257.21
न च मां च्यावयेद्राष्ट्रात्त्रिषु लोकेषु कश्चन ।
देवो वा मानुषो वाऽपि तस्माज्ज्येष्ये द्विजानहम् ॥ १३.२५७.२१ ॥
மூவுலகிலும் எவரும் — தேவனோ மனிதனோ — என்னை இந்த நாட்டிலிருந்து விலக்க முடியாது. ஆகவே நான் துவிஜர்களை வெல்வேன்.
13.257.22
अद्य ब्रह्मोत्तरं लोकं करिष्ये क्षत्रियोत्तरम् ।
नहि मे संयुगे कश्चित्सोढुमुत्सहते बलम् ॥ १३.२५७.२२ ॥
இன்று நான் இந்த உலகத்தை க்ஷத்திரியர் மேலோங்கியதாகவும் பிராமணர் பின்னணியில் இருப்பவராகவும் ஆக்குவேன். போரில் என் வலிமையைத் தாங்கிக்கொள்ள எவருக்கும் துணிவில்லை.
13.257.23
अर्जुनस्य वचः श्रुत्वा वित्रस्ताऽभून्निशाचरी ।
अथैनमन्तरिक्षस्थस्ततो वायुरभाषत ॥ १३.२५७.२३ ॥
அர்ஜுனனின் சொற்களைக் கேட்டு அந்த இரவுஞ்சரி நடுங்கினாள். அப்போது ஆகாயத்தில் நின்றிருந்த வாயு அவளுக்குச் சொன்னார்.
13.257.24
त्यजैनं कलुषं भावं ब्राह्मणेभ्यो नमस्कुरु ।
एतेषां कुर्वतः पापं राष्ट्रक्षोभो भविष्यति ॥ १३.२५७.२४ ॥
இந்தக் கலங்கிய எண்ணத்தை விட்டுவிடு; பிராமணர்களுக்கு வணக்கம் செலுத்து. இவர்களுக்குத் தீங்கு செய்தால் நாட்டில் குழப்பம் உண்டாகும்.
13.257.25
अथ च त्वां महीपाल शमयिष्यन्ति वै द्विजाः ।
निरसिष्यन्ति ते राष्ट्राद्धतोत्साहा महाबलाः ॥ १३.२५७.२५ ॥
ஓ மஹீபாலா, அந்தணர்கள் உன்னை சாந்தப்படுத்துவார்கள்; மேலும் உத்சாகம் இழந்த மகாபலர்கள் உன்னை நாட்டிலிருந்து துரத்துவார்கள்.
13.257.26
तं राजा कस्त्वमित्याह ततस्तं प्राह मारुतः ।
वायुर्वै देवदूतोस्मि हितं त्वां प्रब्रवीम्यहम् ॥ १३.२५७.२६ ॥
அரசன் அவனிடம், 'நீ யார்?' என்று கேட்டான். அப்பொழுது மாருதன் அவனிடம் கூறினான்: 'நான் வாயு, தேவர்களின் தூதன்; உன் நன்மைக்காக இதைச் சொல்கிறேன்.'
13.257.27
अहो त्वयाऽयं विप्रेषु भक्तिरागः प्रदर्शितः ।
यादृशं पृथिवीभूतं तादृशं ब्रूहि मे द्विजम् ॥ १३.२५७.२७ ॥
ஆ! அந்தணர்கள் மீது நீ இந்த பக்தியையும் அன்பையும் காட்டினாய். பூமியில் உள்ளவனைப் போன்ற ஒரு துவிஜனை எனக்குச் சொல்.
13.257.28
वायोर्वा सदृशं किञ्चिद्ब्रूहि त्वं ब्राह्मणोत्तमम् ।
अपां वै सदृशं वह्नेः सूर्यस्य नभसोऽपि वा ॥ १३.२५७.२८ ॥
வாயுவைப் போன்ற, அல்லது வேறு ஏதேனும் ஒன்றைப் போன்ற, சிறந்த அந்தணனைப் பற்றிச் சொல் — நீரைப் போன்றவனோ, நெருப்பைப் போன்றவனோ, சூரியனைப் போன்றவனோ அல்லது ஆகாயத்தைப் போன்றவனோ.