മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.257
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.257.1
कां तु ब्राह्मणपूजायां व्युष्टिं दृष्ट्वा जनाधिप ।
कं वा धर्मोदयं मत्वा तानर्चसि महामते ॥ १३.२५७.१ ॥
ജനാധിപാ, ബ്രാഹ്മണപൂജയിൽ ഏതു ഫലം കണ്ടിട്ടോ, അല്ലെങ്കിൽ ഏതു ധർമോദയം കരുതിയിട്ടോ നീ അവരെ ആദരിക്കുന്നു, മഹാമതേ?
13.257.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
पवनस्य च संवादमर्जुनस्य च भारत ॥ १३.२५७.२ ॥
ഇവിടെയും ആളുകൾ ഈ പുരാതന ഇതിഹാസം പറയുന്നു — പവനനും (വായുവും) അർജുനനും തമ്മിലുള്ള സംവാദം, ഹേ ഭാരത.
13.257.3
सहस्रभुजभृच्छ्रीमान्कार्तवीर्योऽभवत्प्रभुः ।
अस्य लोकस्य सर्वस्य माहिष्मत्यां महाबलः ॥ १३.२५७.३ ॥
ആയിരം കരങ്ങൾ ധരിച്ച ശ്രീമാനായ കാർത്തവീര്യൻ ഈ സർവ്വലോകത്തിനും പ്രഭുവായിരുന്നു; മഹാബലനായ അവൻ മാഹിഷ്മതിയിൽ (ഭരിച്ചു).
13.257.4
स तु रत्नाकरवतीं सप्तद्वीपां ससागराम् ।
शशास पृथिवीं सर्वां हैहयः सत्यविक्रमः ॥ १३.२५७.४ ॥
സത്യപരാക്രമിയായ ആ ഹൈഹയൻ രത്നാകരങ്ങളാലും ഏഴു ദ്വീപുകളാലും സമുദ്രങ്ങളാലും കൂടിയ സമസ്ത ഭൂമിയെയും ഭരിച്ചു.
13.257.5
स्ववित्तं तेन दत्तं तु दत्तात्रेयाय कर्मणे ।
क्षत्रधर्मं पुरस्कृत्य विनयं श्रुतमेव च ॥ १३.२५७.५ ॥
അവൻ തന്റെ സ്വന്തം ധനം ആ കർമ്മത്തിനായി ദത്താത്രേയന് ദാനം ചെയ്തു; ക്ഷത്രധർമ്മത്തെ മുന്നിൽ നിർത്തി, വിനയവും ശാസ്ത്രജ്ഞാനവും കണക്കിലെടുത്ത്.
13.257.6
आराधयामास च तं कृतवीर्यात्मजो मुनिम् ।
न्यमन्त्रयत संतुष्टो द्विजश्चैनं वरैस्त्रिभिः ॥ १३.२५७.६ ॥
കൃതവീര്യന്റെ പുത്രൻ ആ മുനിയെ ആരാധിച്ച് പ്രസാദിപ്പിച്ചു; സന്തുഷ്ടനായ ആ ദ്വിജൻ അവനെ മൂന്നു വരങ്ങളാൽ ആദരിച്ചു.
13.257.7
स वरैश्छन्दितस्तेन नृपो वचनमब्रवीत् ।
सहस्रबाहुता मेऽस्तु यूपमध्ये ग्रहो यथा ॥ १३.२५७.७ ॥
അവന്റെ വരങ്ങളാൽ അപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട ആ രാജാവ് പറഞ്ഞു - എനിക്ക് ആയിരം കൈകൾ ഉണ്ടാകട്ടെ, യൂപത്തിന്റെ നടുവിൽ ഗ്രഹമുള്ളതുപോലെ.
13.257.8
मम बाहुसहस्रं तु पश्यन्तां सैनिका रणे ।
विक्रमेणि महीं कृत्स्नां जयेयं संशितव्रत ॥ १३.२५७.८ ॥
എന്റെ ആയിരം കൈകൾ യുദ്ധത്തിൽ സൈനികർ കാണട്ടെ; പരാക്രമത്താൽ സമസ്ത ഭൂമിയെയും ജയിക്കട്ടെ, ദൃഢവ്രതാ.
13.257.9
तां च धर्मेण सम्प्राप्य पालयेयमतन्द्रितः ।
चतुर्थं तु वरं याचे त्वामहं द्विजसत्तम ॥ १३.२५७.९ ॥
അതു ധർമ്മത്താൽ നേടി ക്ഷീണമില്ലാതെ പാലിക്കട്ടെ; ഓ ശ്രേഷ്ഠ ദ്വിജാ, നാലാമത്തെ വരം ഞാൻ അങ്ങയോട് ചോദിക്കുന്നു.
13.257.10
तं ममानुग्रहकृते दातुमर्हस्यनिन्दित ।
अनुशाशन्तु मां सन्तो मिथ्यावृत्तं त्वदाश्रयम् ॥ १३.२५७.१० ॥
കുറ്റമറ്റവനേ, എന്നിൽ അനുഗ്രഹം ചെയ്യാൻ അത് എനിക്ക് നൽകാൻ അങ്ങ് അർഹനാണ്; സജ്ജനങ്ങൾ എന്നെ ശാസിക്കട്ടെ, തെറ്റായ നടപ്പുള്ളവനും അങ്ങയെ ആശ്രയിച്ചവനുമായ എന്നെ.
13.257.11
इत्युक्तः स द्विजः प्राह तथास्त्विति नराधिपम् ।
एवं समभवंस्तस्य वरास्ते दीप्ततेजसः ॥ १३.२५७.११ ॥
ഇങ്ങനെ ചോദിക്കപ്പെട്ട ആ ദ്വിജൻ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു - അങ്ങനെ തന്നെ ആകട്ടെ; ഇങ്ങനെ ദീപ്തതേജസ്സുള്ള അവന്റെ വരങ്ങൾ സിദ്ധിച്ചു.
13.257.12
गतः स रथमास्थाय ज्वलनार्कसमद्युतिम् ।
अब्रवीद्वीर्यसंमोहात्को वाऽस्ति सदृशो मम ॥ १३.२५७.१२ ॥
അവൻ ജ്വലിക്കുന്ന സൂര്യനു തുല്യതേജസ്സുള്ള രഥം കയറി പോയി; തന്റെ വീര്യമോഹത്താൽ പറഞ്ഞു - എനിക്ക് തുല്യനായി ആരുണ്ട്?
13.257.13
धैर्यैर्वीर्यैर्यशःशौर्यौर्विक्रमेणौजसाऽपि वा ।
तद्वाक्यान्ते चान्तरिक्षे वागुवाचाशरीरिणी ॥ १३.२५७.१३ ॥
ധൈര്യം, വീര്യം, യശസ്സ്, ശൗര്യം, പരാക്രമം, ഓജസ്സ് എന്നിവയാൽ—അവന്റെ വാക്ക് അവസാനിച്ചപ്പോൾ ആകാശത്ത് ഒരു അശരീരിവാണി മുഴങ്ങി.
13.257.14
न त्वं मूढ विजानीषे ब्राह्मणं क्षत्रियाद्वरम् ।
सहितो ब्राह्मणेनेह क्षत्रियः शास्ति वै प्रजाः ॥ १३.२५७.१४ ॥
മൂഢാ, നീ അറിയുന്നില്ല—ബ്രാഹ്മണൻ ക്ഷത്രിയനേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠനാണ്. ഇവിടെ ബ്രാഹ്മണനോടു ചേർന്നാണ് ക്ഷത്രിയൻ പ്രജകളെ ഭരിക്കുന്നത്.
13.257.15
कुर्यां भूतानि तुष्टोऽहं क्रुद्धो नाशं तथा नये ।
कर्म्णा मनसा वाचा न मत्तोस्ति वरो द्विजः ॥ १३.२५७.१५ ॥
ഞാൻ സന്തുഷ്ടനായാൽ ജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കും; കോപിച്ചാൽ അവയെ നശിപ്പിക്കും. കർമ്മം, മനസ്സ്, വാക്ക് എന്നിവയാൽ എന്നേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠനായ ദ്വിജൻ ഇല്ല.
13.257.16
पूर्वो ब्रह्मोत्तरो वादो द्वितीयः क्षत्रियोत्तरः ।
त्वयोक्तौ हेतुयुक्तौ तौ विशेषस्तत्र दृश्यते ॥ १३.२५७.१६ ॥
ആദ്യ വാദം ബ്രാഹ്മണനിൽ അവസാനിക്കുന്നു; രണ്ടാമത്തേത് ക്ഷത്രിയനിൽ അവസാനിക്കുന്നു. നീ പറഞ്ഞ ആ രണ്ടും യുക്തിയോടു കൂടിയവയാണ്; അവയിൽ വ്യത്യാസം കാണാം.
13.257.17
ब्राह्मणाः संश्रिताः क्षत्रं न क्षत्रं ब्राह्मणाश्रितम् ।
श्रिता ब्रह्मोपधा विप्राः खादन्ति क्षत्रियान्भुवि ॥ १३.२५७.१७ ॥
ബ്രാഹ്മണർ ക്ഷത്രത്തെ ആശ്രയിച്ചവരാണ്; ക്ഷത്രം ബ്രാഹ്മണനെ ആശ്രയിച്ചതല്ല. ബ്രഹ്മത്തിന്റെ മറവിൽ ആശ്രയിച്ച വിപ്രർ ഭൂമിയിൽ ക്ഷത്രിയരെ വിഴുങ്ങുന്നു.
13.257.18
क्षत्रियेष्वाश्रितो धर्मः प्रजानां परिपालनम् ।
क्षत्राद्वृत्तिर्ब्राह्मणानां तैः कथं ब्राह्मणो वरः ॥ १३.२५७.१८ ॥
ക്ഷത്രിയരിൽ ധർമ്മം ആശ്രിതമാണ്—പ്രജകളുടെ പരിപാലനം. ബ്രാഹ്മണരുടെ ജീവനോപാധി ക്ഷത്രിയനിൽ നിന്നാണ്. അങ്ങനെയെങ്കിൽ അവരേക്കാൾ ബ്രാഹ്മണൻ എങ്ങനെ ശ്രേഷ്ഠനാകും?
13.257.19
सर्वभूतप्रधानांस्तान्भैक्षवृत्तीनहं सदा ।
आत्मसम्भावितान्विप्रान्स्थापयाम्यात्मनो वशे ॥ १३.२५७.१९ ॥
സർവഭൂതങ്ങളിലും പ്രധാനരായ, ഭിക്ഷാവൃത്തിയാൽ ജീവിക്കുന്ന, ആത്മാഭിമാനമുള്ള ആ ബ്രാഹ്മണരെ ഞാൻ എപ്പോഴും എന്റെ വശത്ത് നിലനിർത്തും.
13.257.20
कथितं त्वनयाऽसत्यं गायन्त्या कन्यया दिवि ।
विजेष्याम्यवशान्सर्वान्ब्राह्मणांश्चर्मवाससः ॥ १३.२५७.२० ॥
സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പാടിയ ആ കന്യക പറഞ്ഞത് അസത്യമാണ്. തോൽവസ്ത്രം ധരിച്ച, വശപ്പെടാത്ത ആ ബ്രാഹ്മണരെയെല്ലാം ഞാൻ ജയിക്കും.
13.257.21
न च मां च्यावयेद्राष्ट्रात्त्रिषु लोकेषु कश्चन ।
देवो वा मानुषो वाऽपि तस्माज्ज्येष्ये द्विजानहम् ॥ १३.२५७.२१ ॥
മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും ആരും — ദേവനായാലും മനുഷ്യനായാലും — എന്നെ ഈ രാഷ്ട്രത്തിൽ നിന്ന് മാറ്റില്ല. അതിനാൽ ഞാൻ ദ്വിജരെ ജയിക്കും.
13.257.22
अद्य ब्रह्मोत्तरं लोकं करिष्ये क्षत्रियोत्तरम् ।
नहि मे संयुगे कश्चित्सोढुमुत्सहते बलम् ॥ १३.२५७.२२ ॥
ഇന്ന് ഞാൻ ഈ ലോകത്തെ ബ്രാഹ്മണർക്ക് മുകളിൽ ക്ഷത്രിയർ നിൽക്കുന്ന ഒന്നാക്കും. യുദ്ധത്തിൽ എന്റെ ബലം സഹിക്കാൻ ആർക്കും ധൈര്യമില്ല.
13.257.23
अर्जुनस्य वचः श्रुत्वा वित्रस्ताऽभून्निशाचरी ।
अथैनमन्तरिक्षस्थस्ततो वायुरभाषत ॥ १३.२५७.२३ ॥
അർജുനന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ആ നിശാചരി ഭയന്നു. അപ്പോൾ ആകാശത്ത് നിന്നിരുന്ന വായു അവളോട് പറഞ്ഞു.
13.257.24
त्यजैनं कलुषं भावं ब्राह्मणेभ्यो नमस्कुरु ।
एतेषां कुर्वतः पापं राष्ट्रक्षोभो भविष्यति ॥ १३.२५७.२४ ॥
ഈ കലുഷമായ ഭാവം ഉപേക്ഷിക്കുക; ബ്രാഹ്മണർക്ക് നമസ്കരിക്കുക. ഇവർക്കെതിരെ പാപം ചെയ്താൽ രാഷ്ട്രത്തിൽ ക്ഷോഭം ഉണ്ടാകും.
13.257.25
अथ च त्वां महीपाल शमयिष्यन्ति वै द्विजाः ।
निरसिष्यन्ति ते राष्ट्राद्धतोत्साहा महाबलाः ॥ १३.२५७.२५ ॥
ഓ മഹീപാല, ദ്വിജന്മാർ നിന്നെ ശാന്തനാക്കും; ഉത്സാഹം നഷ്ടപ്പെട്ട മഹാബലന്മാർ നിന്നെ രാഷ്ട്രത്തിൽ നിന്ന് പുറന്തള്ളും.
13.257.26
तं राजा कस्त्वमित्याह ततस्तं प्राह मारुतः ।
वायुर्वै देवदूतोस्मि हितं त्वां प्रब्रवीम्यहम् ॥ १३.२५७.२६ ॥
രാജാവ് അവനോട്, 'നീ ആരാണ്?' എന്ന് ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ മാരുതൻ അവനോട് പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ വായു, ദേവന്മാരുടെ ദൂതൻ; നിന്റെ നന്മയ്ക്കായി ഞാൻ പറയുന്നു.'
13.257.27
अहो त्वयाऽयं विप्रेषु भक्तिरागः प्रदर्शितः ।
यादृशं पृथिवीभूतं तादृशं ब्रूहि मे द्विजम् ॥ १३.२५७.२७ ॥
അഹോ! ബ്രാഹ്മണരോട് നീ ഈ ഭക്തിസ്നേഹം കാണിച്ചിരിക്കുന്നു. ഭൂമിയിലുള്ളവനെപ്പോലെയുള്ള ഒരു ദ്വിജനെ എന്നോട് പറയൂ.
13.257.28
वायोर्वा सदृशं किञ्चिद्ब्रूहि त्वं ब्राह्मणोत्तमम् ।
अपां वै सदृशं वह्नेः सूर्यस्य नभसोऽपि वा ॥ १३.२५७.२८ ॥
വായുവിനെപ്പോലെയോ മറ്റെന്തെങ്കിലുമോ ഒന്നിനെപ്പോലെയുള്ള ഉത്തമബ്രാഹ്മണനെ പറയൂ — ജലത്തെപ്പോലെയോ അഗ്നിയെപ്പോലെയോ സൂര്യനെപ്പോലെയോ ആകാശത്തെപ്പോലെയോ ഉള്ളവനെയും.