Mahābhārata · Adhyāya 13.257
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.257.1
कां तु ब्राह्मणपूजायां व्युष्टिं दृष्ट्वा जनाधिप ।
कं वा धर्मोदयं मत्वा तानर्चसि महामते ॥ १३.२५७.१ ॥
O Herr der Menschen, welche Frucht siehst du in der Verehrung der Brahmanen, oder welchen Aufgang des Dharma erkennst du, wenn du sie ehrst, o Großgesinnter?
13.257.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
पवनस्य च संवादमर्जुनस्य च भारत ॥ १३.२५७.२ ॥
Auch hier erzählt man diese alte Geschichte: den Dialog zwischen Pavana, dem Wind, und Arjuna, o Bhārata.
13.257.3
सहस्रभुजभृच्छ्रीमान्कार्तवीर्योऽभवत्प्रभुः ।
अस्य लोकस्य सर्वस्य माहिष्मत्यां महाबलः ॥ १३.२५७.३ ॥
Der glanzvolle Kārtavīrya, der tausend Arme trug, war der Herr dieser ganzen Welt; gewaltig an Kraft, herrschte er in Māhiṣmatī.
13.257.4
स तु रत्नाकरवतीं सप्तद्वीपां ससागराम् ।
शशास पृथिवीं सर्वां हैहयः सत्यविक्रमः ॥ १३.२५७.४ ॥
Jener Haihaya, wahr an Tapferkeit, herrschte über die ganze Erde, reich an Edelsteinen, mit ihren sieben Inseln und Meeren.
13.257.5
स्ववित्तं तेन दत्तं तु दत्तात्रेयाय कर्मणे ।
क्षत्रधर्मं पुरस्कृत्य विनयं श्रुतमेव च ॥ १३.२५७.५ ॥
Er gab seinen eigenen Reichtum für jene Tat an Dattātreya, den Pflichtenkreis des Kriegers vor Augen, dazu Demut und Gelehrsamkeit.
13.257.6
आराधयामास च तं कृतवीर्यात्मजो मुनिम् ।
न्यमन्त्रयत संतुष्टो द्विजश्चैनं वरैस्त्रिभिः ॥ १३.२५७.६ ॥
Der Sohn Kṛtavīryas verehrte jenen Weisen; und der Zweimalgeborene, erfreut, ehrte ihn mit drei Gaben.
13.257.7
स वरैश्छन्दितस्तेन नृपो वचनमब्रवीत् ।
सहस्रबाहुता मेऽस्तु यूपमध्ये ग्रहो यथा ॥ १३.२५७.७ ॥
Von ihm mit Gaben bedrängt, sprach der König diese Worte: Mir seien tausend Arme, wie ein Griff in der Mitte des Opferpfostens.
13.257.8
मम बाहुसहस्रं तु पश्यन्तां सैनिका रणे ।
विक्रमेणि महीं कृत्स्नां जयेयं संशितव्रत ॥ १३.२५७.८ ॥
Mögen meine Krieger meine tausend Arme in der Schlacht sehen, und möge ich mit Tapferkeit die ganze Erde erobern, o Standhafter im Gelübde.
13.257.9
तां च धर्मेण सम्प्राप्य पालयेयमतन्द्रितः ।
चतुर्थं तु वरं याचे त्वामहं द्विजसत्तम ॥ १३.२५७.९ ॥
Habe ich sie rechtmäßig erlangt, werde ich sie unermüdlich schützen; und dich, o Bester der Brahmanen, bitte ich um eine vierte Gabe.
13.257.10
तं ममानुग्रहकृते दातुमर्हस्यनिन्दित ।
अनुशाशन्तु मां सन्तो मिथ्यावृत्तं त्वदाश्रयम् ॥ १३.२५७.१० ॥
O Makelloser, du bist würdig, es mir aus Gunst zu gewähren; mögen die Guten mich unterweisen, der ich falsch handle und dir anvertraut bin.
13.257.11
इत्युक्तः स द्विजः प्राह तथास्त्विति नराधिपम् ।
एवं समभवंस्तस्य वरास्ते दीप्ततेजसः ॥ १३.२५७.११ ॥
So angesprochen sprach der Brahmane zum König: So sei es; und so erfüllten sich die Gaben jenes von strahlendem Glanz.
13.257.12
गतः स रथमास्थाय ज्वलनार्कसमद्युतिम् ।
अब्रवीद्वीर्यसंमोहात्को वाऽस्ति सदृशो मम ॥ १३.२५७.१२ ॥
Er ging, bestieg einen Wagen von einem Glanz gleich der brennenden Sonne, und vom Wahn seiner eigenen Kraft verblendet sprach er: Wer ist mir gleich?
13.257.13
धैर्यैर्वीर्यैर्यशःशौर्यौर्विक्रमेणौजसाऽपि वा ।
तद्वाक्यान्ते चान्तरिक्षे वागुवाचाशरीरिणी ॥ १३.२५७.१३ ॥
Durch Standhaftigkeit, Tapferkeit, Ruhm, Heldentum, Heldenkraft oder Kraft – am Ende seiner Rede sprach in der Luft eine körperlose Stimme.
13.257.14
न त्वं मूढ विजानीषे ब्राह्मणं क्षत्रियाद्वरम् ।
सहितो ब्राह्मणेनेह क्षत्रियः शास्ति वै प्रजाः ॥ १३.२५७.१४ ॥
Narr, du verstehst nicht: Ein Brahmane ist dem Kṣatriya überlegen. Hier regiert der Kṣatriya die Untertanen nur zusammen mit einem Brahmanen.
13.257.15
कुर्यां भूतानि तुष्टोऽहं क्रुद्धो नाशं तथा नये ।
कर्म्णा मनसा वाचा न मत्तोस्ति वरो द्विजः ॥ १३.२५७.१५ ॥
Wäre ich zufrieden, könnte ich Wesen erschaffen; wäre ich zornig, würde ich sie vernichten. In Tat, Gedanke und Wort gibt es keinen Zweigeborenen, der mir überlegen wäre.
13.257.16
पूर्वो ब्रह्मोत्तरो वादो द्वितीयः क्षत्रियोत्तरः ।
त्वयोक्तौ हेतुयुक्तौ तौ विशेषस्तत्र दृश्यते ॥ १३.२५७.१६ ॥
Das erste Argument endet beim Brahmanen, das zweite beim Kṣatriya. Die beiden von dir dargelegten Positionen sind durch Gründe gestützt, und ein Unterschied ist darin zu erkennen.
13.257.17
ब्राह्मणाः संश्रिताः क्षत्रं न क्षत्रं ब्राह्मणाश्रितम् ।
श्रिता ब्रह्मोपधा विप्राः खादन्ति क्षत्रियान्भुवि ॥ १३.२५७.१७ ॥
Die Brahmanen sind auf das Kṣatra angewiesen, das Kṣatra nicht auf die Brahmanen. Brahmanen, die sich unter dem Vorwand des Brahman stützen, verschlingen auf der Erde die Kṣatriyas.
13.257.18
क्षत्रियेष्वाश्रितो धर्मः प्रजानां परिपालनम् ।
क्षत्राद्वृत्तिर्ब्राह्मणानां तैः कथं ब्राह्मणो वरः ॥ १३.२५७.१८ ॥
Der Dharma ruht bei den Kṣatriyas, im Schutz der Untertanen. Der Lebensunterhalt der Brahmanen stammt vom Kṣatriya. Wie ist der Brahmane ihnen dann überlegen?
13.257.19
सर्वभूतप्रधानांस्तान्भैक्षवृत्तीनहं सदा ।
आत्मसम्भावितान्विप्रान्स्थापयाम्यात्मनो वशे ॥ १३.२५७.१९ ॥
Jene Brahmanen, die Ersten aller Wesen, die von Almosen leben und sich selbst achten, halte ich stets unter meiner Herrschaft.
13.257.20
कथितं त्वनयाऽसत्यं गायन्त्या कन्यया दिवि ।
विजेष्याम्यवशान्सर्वान्ब्राह्मणांश्चर्मवाससः ॥ १३.२५७.२० ॥
Was jene Jungfrau, die im Himmel sang, sagte, war falsch. Ich werde alle jene Brahmanen besiegen, in Felle gekleidet und unbezwungen.
13.257.21
न च मां च्यावयेद्राष्ट्रात्त्रिषु लोकेषु कश्चन ।
देवो वा मानुषो वाऽपि तस्माज्ज्येष्ये द्विजानहम् ॥ १३.२५७.२१ ॥
In den drei Welten wird mich niemand aus meinem Reich vertreiben, weder Gott noch Mensch; darum werde ich die Zweimalgeborenen besiegen.
13.257.22
अद्य ब्रह्मोत्तरं लोकं करिष्ये क्षत्रियोत्तरम् ।
नहि मे संयुगे कश्चित्सोढुमुत्सहते बलम् ॥ १३.२५७.२२ ॥
Heute werde ich diese Welt so machen, dass der Kṣatriya über dem Brahmanen steht; niemand wagt es, meiner Kraft im Kampf standzuhalten.
13.257.23
अर्जुनस्य वचः श्रुत्वा वित्रस्ताऽभून्निशाचरी ।
अथैनमन्तरिक्षस्थस्ततो वायुरभाषत ॥ १३.२५७.२३ ॥
Als sie Arjunas Worte hörte, geriet die nächtliche Dämonin in Schrecken; da sprach der Wind, der im Himmel stand, zu ihr.
13.257.24
त्यजैनं कलुषं भावं ब्राह्मणेभ्यो नमस्कुरु ।
एतेषां कुर्वतः पापं राष्ट्रक्षोभो भविष्यति ॥ १३.२५७.२४ ॥
Gib diese unreine Gesinnung auf und verneige dich vor den Brahmanen; wenn du ihnen Böses antust, wird das Reich in Aufruhr geraten.
13.257.25
अथ च त्वां महीपाल शमयिष्यन्ति वै द्विजाः ।
निरसिष्यन्ति ते राष्ट्राद्धतोत्साहा महाबलाः ॥ १३.२५७.२५ ॥
Und, o Beschützer der Erde, die Zweimalgeborenen werden dich beruhigen, und die gewaltig Mächtigen, ihr Eifer gebrochen, werden dich aus dem Reich vertreiben.
13.257.26
तं राजा कस्त्वमित्याह ततस्तं प्राह मारुतः ।
वायुर्वै देवदूतोस्मि हितं त्वां प्रब्रवीम्यहम् ॥ १३.२५७.२६ ॥
Der König fragte ihn: „Wer bist du?“ Da sprach der Marut zu ihm: „Ich bin Vāyu, der Bote der Götter, und ich spreche zu dir zu deinem Besten.“
13.257.27
अहो त्वयाऽयं विप्रेषु भक्तिरागः प्रदर्शितः ।
यादृशं पृथिवीभूतं तादृशं ब्रूहि मे द्विजम् ॥ १३.२५७.२७ ॥
Ah, du hast diese ergebene Zuneigung zu den Brahmanen gezeigt. Erzähle mir von einem Zweimalgeborenen, dessen Wesen dem der Erde gleicht.
13.257.28
वायोर्वा सदृशं किञ्चिद्ब्रूहि त्वं ब्राह्मणोत्तमम् ।
अपां वै सदृशं वह्नेः सूर्यस्य नभसोऽपि वा ॥ १३.२५७.२८ ॥
Erzähle mir von irgendeinem vortrefflichen Brahmanen, gleich dem Wind, oder dem Wasser, dem Feuer, der Sonne oder dem Himmel.